- Ο Εωσφόρος μιλά για τον εαυτό του - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Στη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου (240 π.Χ.) και ανάμεσα στους Διαδόχους, απογόνους και κυβερνήτες της τεράστιας αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου, αναπτύχθηκε ένας εξαντλητικός ανταγωνισμός που αφορούσε τη ναυπήγηση τεράστιων πλοίων μεγάλης χωρητικότητας, πλοίων κυρίως πολεμικών αλλά και ψυχαγωγικών. Πολύ σύντομα αυτή η προσπάθεια οδήγησε σε αδιέξοδο, μας άφησε όμως την περιγραφή κάποιων κολοσσιαίων πλοίων, που ακόμη και σήμερα εντυπωσιάζουν. Το εντυπωσιακότερο από αυτά, ένα πλοίο ψυχαγωγίας, ήταν η Συρακουσία, η "Κυρία των Συρακουσών", που συνδύαζε την άνεση, τη μεταφορά εμπορικών φορτίων και την πολεμική εξέλιξη παράλληλα. Τη μοναδική περιγραφή αυτού του πλοίου έγραψε ο Μοσχίων. Δυστυχώς το έργο του χάθηκε, αλλά μια εκτεταμένη περίληψή του έκανε ο Αθήναιος.

Κατασκευαστής - ναυπηγός του πλοίου ήταν ο Αρχίας κατ'εντολήν του Ιέρωνα, τυράννου των Συρακουσών το μήκος του ήταν 80μ.
Είχε εκτόπισμα 4.000 τόνους περίπου και αποτελούνταν από τρία καταστρώματα. Χρειάστηκε ξυλεία ίση με την κατασκευή 60 τριήρεων(!) που στερεώθηκε και συναρμολογήθηκε με καρφιά βάρους από 0,66 κιλά έως 4,4 κιλά το καθένα (δηλ. 10 μνων).
Το πάνω κατάστρωμα ήταν κατάφορτο από πολεμικές μηχανές (καταπέλτες, βαλλίστρες, χελώνες, πύργους, άγκιστρα κ.λ.π.) και το φρουρούσε ισχυρό σώμα στρατιωτών.
Το δεύτερο κατάστρωμα είχε ψυχαγωγικό χαρακτήρα και περιλάμβανε πλήθος από πολυτελείς κατασκευές, λουτρά, ναό της Αφροδίτης, γυμναστήρια, κήπους, πέργκολες με αναρριχώμενα λουλούδια, σχολαστήριο (πεντάκλινη αίθουσα διαμονής), βιβλιοθήκη και πολλά άλλα που είναι αδύνατο να περιγραφούν.
Τέλος, το τρίτο κατάστρωμα ήταν για το βοηθητικό προσωπικό και εκεί υπήρχαν όλοι οι βοηθητικοί χώροι, οι αποθήκες εφοδιασμού, εργαλεία και αντλιοστάσιο, δεξαμενές νερού, στάβλοι για τα άλογα, ξυλουργεία, οι φούρνοι, οι μύλοι και πολλά άλλα.
Μπορούσε να μεταφέρει τεράστιες για την εποχή εκείνη ποσότητες τροφίμων. Όμως αυτό το πλεούμενο νησί ήταν δυσκίνητο και δεν μπορούσε να μπει σε κάποιο λιμάνι λόγω του μεγάλου εκτοπίσματός του.
Έκανε ένα μόνο ταξίδι, από τις Συρακούσες στην Αλεξάνδρεια, όπου ο Ιέρων το χάρισε στον Πτολεμαίο, ο οποίος το μετονόμασε Αλεξάνδρεια.

Όσο για το φίλο Θάνο, συγγνώμη, αλλά δυσκολεύομαι να διακρίνω τη σχέση των 2 σου απαντήσεων με το θέμα της Οδύσσειας...

Στο παρόν μήνυμα έγινε ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ στο κείμενο απο το Συντονιστή Κέλσο, για τη καλύτερη ανάγνωση της σελίδας.

Παρακαλώ για την ΣΩΣΤΗ χρησιμοποίηση της ΤΕΛΕΙΑΣ, του ΚΟΜΑΤΟΣ, του ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟΥ κλπ κλπ
Αφήνουμε ΠΑΝΤΑ ΚΕΝΟ αμέσως ΜΕΤΑ απο αυτά...

Στο παρόν μήνυμα έγινε ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ στο κείμενο απο το Συντονιστή Κέλσο, για τη καλύτερη ανάγνωση της σελίδας.

Παρακαλώ για την ΣΩΣΤΗ χρησιμοποίηση της ΤΕΛΕΙΑΣ, του ΚΟΜΑΤΟΣ, του ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟΥ κλπ κλπ
Αφήνουμε ΠΑΝΤΑ ΚΕΝΟ αμέσως ΜΕΤΑ απο αυτά...

Πολλά έχουν γραφτεί για την Οδύσσεια και την Ιλιάδα του Ομήρου. Κάποιοι υποστήριζαν οτι ηταν προϊόντα μυθολογίας ενός ευφάνταστου ποιητή και τίποτε άλλο. Η αρχαιολογική σκαπάνη του Σλήμαν τους διέψευσε πανηγυρικά. Τα έπη του Ομήρου δεν είναι απλά μια συρραφή μύθων αλλά πραγματικά ιστορικά γεγονότα επικαλυμμένα με ποιητικά- μυθολογικά στοιχεία.

Η κλασσική άποψη θέλει την Οδύσσεια να λαμβάνει χώρα εντός της Μεσογείου. Όμως οι σαφείς αναφορές τόσο του Πλάτωνος στον
"Τιμαίο - Κριτία" και του Ομήρου για έξοδο των πλοίων των Ελλήνων απο τις Ηράκλειες Στήλες (Στενά Γιρβλατάρ) στον Ωκεανό (Ατλαντικό) όσο και νεότερες έρευνες Ελλήνων και ξένων συγγραφέων - ερευνητών σε συνδιασμό με αρχαιολογικές ανασκαφές και γλωσσολογικές ομοιότητες, οδηγούν σε ένα εκπληκτικό συμπέρασμα : << Η Αμερικανική Ήπειρος ηταν γνωστή απo τα αρχαία χρόνια, είχε ανακαλυφθεί απο τους Ελληνες οι οποίοι την είχαν επισκεφθεί αρκετές φορές>>.

Αναφέρουμε την εκστρατεία του Ηρακλή στον Κήπο των Εσπερίδων (ταυτίζεται με την Αμερική), του Περσέα καθώς και το ταξίδι των Αργοναυτών που διασχίζοντας τον Αμαζόνιο έφτασαν μέχρι την λίμνη Τιτικάκα.

Οι Αρχαίοι Έλληνες οχι μόνο ανακάλυψαν την Αμερική εκατοντάδες χρόνια πριν τον Κολόμβο αλλά είναι σίγουρη πλέον η συνάντηση τους με τους Ίνκας, Μάγιας, Αζτέκους, πάνω στους οποίους, επέδρασαν πολιτιστικά.

Ξένοι ερευνητές όπως η Αμερικανίδα δικηγόρος-αρχαιολόγος Henriette Mertz υποστηρίζουν οτι με την τότε ναυπηγική αλλά και με την βοήθεια του Γκόλφ-Στρήμ ( Ρεύμα του Ατλαντικού ) ήταν εφικτά τα ταξίδια των Ελλήνων από την Μεσόγειο στην απέναντι ήπειρο.

Ακόμη οι φυλές των Ίνκας, Μάγιας αλλά και οι Πολυνήσιοι ανάγουν την γεννεαλογία τους και τον πολιτισμό τους στους <<Λευκούς Θεούς>> που ήρθαν από την θάλασσα! Ο Βιρακότσα, ο λευκός γενειοφόρος θεός τους μας παραπέμπει στον Περσέα. Πολλές φορές απεικονίζονται αγάλματα κρατώντας ένα ρόπαλο, θυμίζοντας μας έτσι και την επίσκεψη του θρυλικού Ηρακλή.

Εκτός από τον Οδυσσέα, οι Αργοναύτες διέσχισαν τον Αμαζόνιο και τους παραποτάμους του φτάνοντας μέχρι τις Άνδεις και το Μαντείο του Τσαβίν στο Περού. Μάλιστα έχουν ανακαλυφθεί επιγραφές σε βράχους με Ελληνική Γραμμική Γραφή! Από το Γιάρμουθ της νέας Σκωτίας, στην πέτρα
Γκρέηβ- Κρηκ της Δυτικής Βιρτζίνια, στο Μπάτ- Κρήκ του Τενεσσή, στο Νιούσμπερι του Μίτσιγκαν καθώς επίσης και στην περιοχή Μανάος (εκ του Μϊνωα) στον Αμαζόνιο. Στον ποταμό αυτό βρέθηκαν και πυθάρια μινωικής προελεύσεως. (Βλ.H.Mertz "Οίνωψ Πόντος",Ι. Πασσά "Η Αληθινή Προιστορία".

Ακόμη ένας άλλος ερευνητής ο E.Matievich υποστηρίζει την ίδια άποψη την οποία στηρίζει σε δύο βασικά άξονες:
1) Την ομοιότητα της βασιλικής γλώσσας των Ίνκας με την αντίστοιχη Μυκηναική και
2) Στις εκπληκτικές ομοιότητες του Μαντείου του Τσαβίν στο Περού με την περιγραφή του παλατιού του αρχαιοελληνικού Άδη από τους Έλληνες συγγραφείς. Πραγματικά βλέποντας κανείς το μαντείο θα παρατηρήσει εικόνες Γοργόνων, Κερβέρων και ένα Λαβύρινθο (μινωικής τεχνοτροπίας)

Όλα αυτά στο περίφημο μαντείο των Άνδεων μας υπενθυμίζουν την συνάντηση των Αρχαίων Ελλήνων με τους θρυλικούς Ίνκας και Μάγιας.
Ένα άλλο πολύ σημαντικό γεγονός είναι ότι οι τοπικές διάλεκτοί τους περιέχουν αυτούσιες Ελληνικές λέξεις! Το 1987 ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης Nors S Josephson έκανε μια εκπληκτική εργασία με τίτλο: "Greek Linguist Elements in the Polynesian Languages- h*ll enicum Pacificum " (= Ελληνικά Γλωσσικά Στοιχεία στις Πολυνησιακές Γλώσσες- Ελληνικός Ειρηνικός).

Υποστηρίζει λοιπόν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες άριστοι θαλασσοπόροι έφτασαν μέχρι τις Άνδεις και πέρασαν στα απέναντι νησιωτικά συμπλέγματα (Νησιά του Πάσχα, Χαβάη, Ταϊτή ).
Απόδειξη αυτής της διείσδυσης είναι οι εκατοντάδες (πάνω από 1000) ελληνικές λέξεις που υπάρχουν σε αυτές τις διαλέκτους.

Ενδεικτικά αναφέρουμε:
Αρχαία Ελληνικά:
άγχω(= πνίγομαι),
αετός, αν, βέλος,
αύω (= φωνάζω),
βοή γάμος, γεννώ, γένος,
χθών (= γή), γυνή, δήμος, δοκός, θεός, ήρως,
θιγγάνω (= αγγίζω).

Νησιά του Πάσχα :
ανγκού (= πνίγομαι),
αέτο,
ανά(= αλλά),
βέρο(= βέλος),
άου(= ουρλιάζω),
μποού(= φωνάζω),
χάμοα(= αρραβών),
χανάου(= γεννιέμαι),
κένου(= σύζυγος),
χένουα(= χώρα),
χινέ(= γυναίκα),
τάμα(= ομάδα),
τόκο(= ξύλο),
τάνε(= θεός),
χίρο(= ήρως),
τινγκάϊ(= χτυπώ).

Ακόμη Αρχαία Ελληνικά :
αήρ, Απόλλων (= θεός του Ήλιου),
νέκυς(= θάνατος),
πύργος, ρήμα.

Κετσούα Ίνκας:
waira, Apulu ή Apolo, naka, pirka, rima.

Τέλος Αρχαία Ελληνικά :
αετός, νούς, μανθάνω, μελωδία, λαός,
ικάνω(= φτάνω), ναίω(= κατοικώ).

Χαβάη :
αέτο, νού (= σκέψη),
μανάω (= σκέφτομαι),
μέλε (= τραγούδι),
λαούη(= λαός),
ίκι (= έρχομαι),
νόκο (= ζώ).

Ο Charles Berlitz στο βιβλίο του "Μυστήρια από ξεχασμένους Κόσμους" αναφέρει ότι: <<η φλογέρα του Πανός που έπαιζε ο θεός Πάν και οι βοσκοί της αρχαίας Ελλάδας, ανακαλύφθηκε σε πανομοιότυπη κατασκευή σε νησιά στον Ειρηνικό και στα υψίπεδα των Άνδεων όπου οι βοσκοί ακόμα παίζουν τέτοιες φλογέρες όταν φυλάνε λάμας και πρόβατα >>.

Επιπλέον κάνει ορισμένες ετυμολογίες λέξεων όπως :
Θάλλακ <θάλασσα, ο θεός των υδάτων Τλάλοκ, ο θεός της ιατρικής Ίτζαμνα <ίαμα, η θεά Τεούκαρα <θεού + κόρη (= Αθηνά), η θεά της ομορφιάς Τεοκάλλι <θεά + κάλλος (= Αφροδίτη), ονομάζουν τους θεούς τους Τεότλ, το Τεουανάκο <θεός + άναξ (= το ανάκτορο του θεού ή βασιλιά).
Οι θεοί των Ινδιάνων ονομάζονται <<ίδολος>> εκ του ελληνικού <<είδωλα>>.

Όμοια είναι επίσης και η φράση των Μάγιας : ΚΟΝΕΞ ΟΜΟΝ ΠΑΝΕΞ με την φράση των Ελευσινίων Μυστηρίων : ΚΟΝ ΟΜ ΠΑΝΞ (=Άκουε, Βλέπε, Σώπα). Ακόμη αναφέρει ότι η ομοιότητα ανάμεσα στην γλώσσα των Ινδιάνων του Μεξικού με τα Αρχαία Ελληνικά έκανε τον Αλεξάντερ φον Χούμπολτ, έναν από τους πρώτους μελετητές των Αζτέκων να αναφωνήσει :
<<Μα αυτά είναι καθαρά Ελληνικά>>!

Μάλιστα όταν οι Ισπανοί κονκισταδόρ πρωτοήλθαν σε επαφή με τους Ινδιάνους, τους μιλούσαν στην αρχή στα λατινικά όμως αργότερα στα Ελληνικά, γιατί διαπίστωσαν ότι οι λέξεις των Μάγιας έμοιαζαν περισσότερο με τις ελληνικές!

Οι Αρχαίοι Έλληνες λοιπόν έφτασαν στην Αμερική αναμείχθηκαν με τους ντόπιους πληθυσμούς και τους επιρρέασαν πολιτιστικά. Υπάρχουν βασιλικά ανάκτορα των Ίνκας και των Μάγιας διακοσμημένα εξωτερικά με τον Ελληνικό Μαίανδρο. Σε πολλές Ινδιάνικες μη εκφυλισμένες φυλές συναντάμε λευκούς άντρες και γυναίκες με γαλάζια μάτια και πυρόξανθα μαλλιά και που με κανένα τρόπο δεν συνδέονται με το ντόπιο στοιχείο. Κι αυτό γιατί είναι απόγονοι του Οδυσσέα, του Περσέα, του Ηρακλή και των Αργοναυτών.

Οι μη εκφυλισμένοι Τολτέκοι είχαν λεπτα χαρακτηριστικά, χαλκόλευκη επιδερμίδα, γαλάζια μάτια και πιθανότατα πυρόξανθα μαλλιά.
Οι Καρίμπ ήταν λευκοί ή χαλκόλευκοι και περηφανεύονταν για την καταγωγή τους από τους <<Λευκούς Ανθρώπους>>.
Οι Μολόπακοι μια άσπρη πολιτισμένη φυλή που κατοικούσαν στο Μίνας
(εκ του Μίνωα) Ζηράϊζ τον 17ο αιώνα ήταν ανοιχτόχρωμοι και γενειοφόροι.
Είχαν λεπτούς και εξευγενισμένους τρόπους και οι γυναίκες τους περιγράφονται λευκές σαν Αγγλίδες, με χρυσαφένια μαλλιά, λεπτά χαρακτηριστικά, μικρά χέρια και γαλάζια μάτια.

Η πρωτεύουσα του Τολτεκικού πολιτισμού στον νότο η Τιαχουανάκο λέγεται από τους Περουβιανούς ότι χτίστηκε λευκούς γενειοφόρους ανθρώπους πολύ πριν την εποχή των Ίνκας. (Βλ.Πέρσυ Χάρισσον Φώσεττ : "Εξερευνήσεις".

Τέλος σήμερα ακόμη οι Αραουκάνοι της Χιλής υποστηρίζουν ότι είναι απόγονοι Αρχαίων Σπαρτιατών που έφτασαν στις ακτές της Νότιας Αμερικής! Είναι λευκοί και αριθμούν 360000 μέλη. Οι Αρχαίοι Έλληνες ανακάλυψαν την Αμερική πολύ πριν τον Κολόμβο και υπάρχουν πάρα πολλές αποδείξεις.....

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι η αποκατάσταση μιας λησμονιμένης ιστορικής πραγματικότητας που κάποιοι σκόπιμα παραποίησαν προς εξυπηρέτηση των Άλλων......

Στο παρόν μήνυμα έγινε ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ στο κείμενο απο το Συντονιστή Κέλσο, για τη καλύτερη ανάγνωση της σελίδας.

Παρακαλώ για την ΣΩΣΤΗ χρησιμοποίηση της ΤΕΛΕΙΑΣ, του ΚΟΜΑΤΟΣ, του ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΟΥ κλπ κλπ
Αφήνουμε ΠΑΝΤΑ ΚΕΝΟ αμέσως ΜΕΤΑ απο αυτά...

Επίσης, όταν κάνουμε cοpy/paste απο άλλο κείμενο, ας το ελένχουμε και ας αφήνουμε ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ...
Για να γίνεται η ανάγνωση ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΗ

Edited by - Kelsos on 08/07/2003 16:27:08

Edited by - Kelsos on 08/07/2003 17:31:32

Λοιπόν, αφού περίμενα για μια απάντηση σε αυτό που ερώτησα, αλλά απάντηση ΔΕΝ πήρα, είπα να κάνω την εμφάνισή μου και να ταράξω τα νερά, κάτι σαν τη τρικυμία έξω απο το νησί του Αιόλου ένα πράγμα

Αλήθεια ΠΟΥ είπαμε ότι ήταν αυτό το νησί;;;;
Στον Ατλαντικό ΚΑΙ αυτό;;;;

Παρατηρώ απο το φίλο Θάνο, μια προσπάθεια να αποδείξει "ΚΑΤΙ", χωρίς να ΓΝΩΡΙΖΕΙ τα ΒΑΣΙΚΑ και ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ θέματα περί των ΛΕΞΕΩΝ και των ΟΝΟΜΑΤΩΝ...

Θα πρότεινα λοιπόν (μιάς και ο Διδάσκαλος του οποίου τη Διδασκαλία τηρώ ΕΥΛΑΒΙΚΑ και εννοώ τον Μέγιστο όλων, το ΣΩΚΡΑΤΗ), να κάνει μια βαθειά μελέτη στο έργο του Πλάτωνα "ΚΡΑΤΥΛΟΣ" ή "Περί θείων Ονομάτων" και μετά, μέσα απο αυτό το πρίσμα της γνώσης που ΣΙΓΟΥΡΑ θα αποκτήσει, θα αντιληφθείς φίλε μου Θάνο ΙΣΩΣ (και λέω "ΙΣΩΣ" γιατί παίζει ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟ ρόλο το να θέλεις να ΜΑΘΕΙΣ και όχι του να θέλεις να ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ αυτό που εσύ πιστεύεις, άσχετα το ΠΟΣΟ λάθος ή σωστό είναι) το ΓΙΑΤΙ υπάρχουν ΟΜΟΗΧΕΣ, ΟΜΟΪΔΗΣ και ΤΑΥΤΟΣΗΜΕΣ λέξεις ΟΧΙ ΜΟΝΟ στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού (πού τόσο εύκολα λέμε ότι ΕΚΕΙ ΠΗΓΕ Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ!!!), αλλά και στον ΕΙΡΗΝΙΚΟ και στον ΙΝΔΙΚΟ και στη ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ και γενικά ΠΑΝΤΟΥ...

Αυτά επι του παρόντος...

Κέλσος ο Φιλαλήθης

Υ.Γ
Αλήθεια αυτές οι λέξεις που ΜΟΙΑΖΟΥΝ και αυτό είναι ΑΛΗΘΕΙΑ με τις Ελληνικές, τι σημαίνει για σένα και ΓΙΑΤΙ θα έπρεπε να τις πήγε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού ο Οδυσσέας και ΟΧΙ κάποιος "άλλος" πολύ καιρό ΠΙΟ ΠΡΙΝ, ας πούμε επι της ΑΤΛΑΝΤΕΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ π.χ...