- 2012 ειναι διεθνης συνομωσια και πως θα το αποδειξουμε;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Κηφεύς:

quote:

---

αμοθεν : Απεστάλη: 16/01/2011, 13:30:59

Φιλε Νικομαχε σε βρισκω πληρως ενημερο και ετοιμο για την επικειμενη «μαχη».
Θα καταθεσω και εγω στην κριτικη καποιες σκεψεις μου για το συγκεκριμενο θεμα.
Όταν για πρωτη φορα ακουσα για το ημερολογιο των ΜΑΓΙΑ και πως καποιοι το ενεπλεξαν στην σημερινη καθημερινοτητα μας ,επραξα το αυτονοητο ,εψαξα να δω αν οι ημερομηνιες που αναφερονται αποδεικνυονται και από πού και με πιο σκεπτικο μετρηθηκαν τα χρονια στα οποια υποτιθεται το ημερολογιο αναφερεται .
Σαν ημερομηνια εναρξης της αντιστροφης μετρησης του ημερολογιου αναφερεται το [3114 π.χ]. Τελειως αυθαιρετα όπως αποδειχτηκε εκ των υστερων.Πρωτη αρνητικη
Εχουμε λοιπον 3114+2012=5126 χρονια.Μα αυτοι που μετρησαν τα χρονια μιλουν για [13] φορες [400] χρονια δηλαδη [13Χ400=5.200] και όχι [5.126] αρα δευτερη αρνητικη διαπιστωση.
Εδώ σταματησα να ασχολουμε θεωρωντας πως προκειται για καποιους που το χρησιμοποιησαν για να οικονομησουν εις βαρος των «κοροιδων» όπως εχει γινει στο παρελθον, «νοστραδαμος»,[2000 μ.χ.]. κ.α.π.

---

quote:

---

αμοθεν : Απεστάλη: 16/01/2011, 13:30:59

Ας καταθεσει ο καθενας ότι «εχει» στο θεμα συνομωσια τετοιας μορφης μηπως βρεθει ακρη.

---

Φίλε αμαθεν, επειδή για το θέμα που πραγματεύεσαι ζήτησες, απότι φαίνεται παραπάνω, σε χθεσινό μήνυμά σου, (που τμήμα του παραθέτω στο quote), αν γνωρίζει κανείς κάτι σχετικό να το καταθέσει, θα ήθελα να παραθέσω τον ισχυρισμό της ινδουϊστικής παράδοσης :

Η ινδουιστική διδασκαλία πρεσβεύει πως η διάρκεια ενός ανθρώπινου κύκλου στον οποίο δίνει την ονομασία Manvantara, διαιρείται σε τέσσαρες αιώνες , που σημαδεύουν αντίστοιχες φάσεις μιας βαθμιαίας συσκότισης της πρωταρχικής πνευματικότητας .

Είναι αυτές οι ίδιες περίοδοι που οι παραδόσεις της δυτικής αρχαιότητας , από τη μεριά τους , προσδιόριζαν σαν αιώνες του χρυσού , του αργύρου , του χαλκού και του σιδήρου .
Βρισκόμαστε επί του παρόντος στον τέταρτο αιώνα , την Kali Yuga ή “σκοτεινό αιώνα” και βρισκόμαστε σ’αυτήν , λέμε , πάνω από έξη χιλιάδες χρόνια , δηλαδή από μια εποχή πολύ προγενέστερη όλων εκείνων που μας είναι γνωστές από την “κλασσική” ιστορία .

Έκτοτε , οι αλήθειες που άλλοτε ήταν προσιτές σε όλους τους ανθρώπους , έγιναν όλο και πιο απόκρυφες και δυσπρόσιτες .
Αυτοί που τις κατέχουν όλο και λιγοστεύουν και παρ’όλο που ο θησαυρός της “μη ανθρώπινης” σοφίας, που προηγήθηκε όλων των αιώνων, δεν είναι δυνατόν να χαθεί ποτέ , τυλίγεται με όλο και πιο αδιαπέραστα πέπλα , που την κρύβουν από τα βλέμματα και που κάτω από αυτά είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανακαλυφθεί .

Γι’αυτό παντού μιλούν για κάτι που χάθηκε , φαινομενικά τουλάχιστον και σε σχέση με τον εξωτερικό κόσμο , και που οφείλουν να το επανεύρουν αυτοί που επιδιώκουν την αληθινή γνώση .

Αλλά ειπώθηκε ακόμη πως αυτό που είναι κρυμμένο θα ξαναγίνει ορατό στο τέλος του παρόντος κύκλου , που θα είναι ταυτόχρονα , χάρις στη συνέχεια που συνδέει όλα τα πράγματα μεταξύ τους , η αρχή ενός νέου κύκλου .

Θα πούμε λοιπόν , για να επαναφέρουμε τα πράγματα στις αληθινές τους διαστάσεις , πως φαίνεται ότι πραγματικά πλησιάζουμε το τέλος ενός κόσμου , δηλαδή το τέλος μιάς εποχής ή ενός ιστορικού κύκλου , που άλλωστε μπορεί να αντιστοιχεί με έναν κοσμικό κύκλο , σύμφωνα με όσα διδάσκουν όλες οι παραδοσιακές διδασκαλίες .

Και πράγματι η μετάπτωση των ισημεριών πραγματοποιεί έναν πλήρη κύκλο κάθε 25.920 χρόνια , δηλαδή η εαρινή ισημερία σταθμεύει σε κάθε ζώδιο 25.920/12 = 2.160 χρόνια .

Ο κάθε αιώνας από τους τέσσερις (π.χ. η Kali Yuga) διαρκεί 2.160 x 3 = 6.480 χρόνια .

Η δε μεταπτωτική φορά είναι :

... Αιγόκερος , Τοξότης , Σκορπιός , Ζυγός , Παρθένος , Λέων , Καρκίνος , Δίδυμοι , Ταύρος , Κριός , Ιχθύες , Υδροχόος ...

Αλλά θα διερωτηθούμε αναμφίβολα , γιατί η κυκλική εξέλιξη οφείλει να ολοκληρωθεί έτσι κατά την καθοδική φορά , πηγαίνοντας , από το ανώτερο στο κατώτερο , πράγμα που σημαίνει , όπως θα παρατηρήσουμε χωρίς κόπο , άρνηση αυτής της ίδιας της ιδέας της “προόδου” όπως οι σύγχρονοι την εννοούν :

Αυτό συμβαίνει επειδή η εξέλιξη κάθε εκδήλωσης συνεπάγεται αναγκαστικά μια όλο και μεγαλύτερη απομάκρυνση από την αρχή από την οποία πηγάζει .

Ξεκινώντας από το πιο υψηλό σημείο, τείνει αναγκαστικά προς τα κάτω, και όπως τα σώματα που έχουν βάρος , τείνει προς τα εκεί με διαρκώς αυξανόμενη ταχύτητα , έως ότου τελικά συναντήσει ένα σημείο στάσης .

Αυτή η πτώση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν μια προοδευτική επικράτηση της ύλης (materialization) , επειδή η έκφραση της αρχής είναι καθαρή πνευματικότητα .

---

Σε περιόδους σχετικής σταθερότητας η συνείδηση των ατόμων δεν παίζει αποφασιστικό ρόλο στη συμπεριφορά της κοινωνίας , επειδή ένα σταθερό κοινωνικό σύστημα μετριάζει τις αποκλίσεις και απομονώνει τους αποκλίνοντες .

Όταν , όμως , μια κοινωνία φθάσει στα όρια της σταθερότητάς της και γίνεται χαοτική , τότε γίνεται υπερευαίσθητη , ανταποκρινόμενη ακόμη και στην παραμικρή διακύμανση , όπως είναι οι αξίες , οι απόψεις , οι κοσμοθεωρίες και οι φιλοδοξίες των μελών της .

Τώρα ζούμε σε μια περίοδο μεταμόρφωσης , όπου ένας νέος κόσμος αγωνίζεται να γεννηθεί .

Η εποχή μας είναι μια εποχή αποφάσεων – ένα παράθυρο πρωτοφανούς ελευθερίας για να αποφασίσουμε για το πεπρωμένο μας .

Σε αυτό το παράθυρο αποφάσεων οι “διακυμάνσεις” – μικρές και φαινομενικά αδύναμες πράξεις και πρωτοβουλίες από μόνες τους – ανοίγουν τον δρόμο για το κρίσιμο σημείο χάους , όπου το σύστημα γέρνει προς τη μια ή προς την άλλη κατεύθυνση .

Η πορεία αυτή δεν είναι ούτε προκαθορισμένη ούτε τυχαία . Είναι μια συστηματική πορεία , η οποία μπορεί να καθοδηγηθεί σκόπιμα .

Σαν καταναλωτές και πελάτες , σαν φορολογούμενοι και ψηφοφόροι και σαν κάτοχοι κοινής γνώμης μπορούμε να δημιουργήσουμε τα είδη των διακυμάνσεων – τις πράξεις και τις πρωτοβουλίες – που θα στρέψουν το ερχόμενο σημείο χάους προς την ειρήνη και τη βιωσιμότητα .

Αν έχουμε επίγνωση αυτής της δύναμης που διαθέτουμε , και αν έχουμε τη θέληση και τη σοφία να την χρησιμοποιήσουμε , γινόμαστε κύριοι του πεπρωμένου μας .

Μας λένε ότι η αλλαγή στην κοινωνία ποτέ δεν είναι θεμελιώδης : όπως λέει η γαλλική παροιμία , “plus ça change , plus c’ est la même chose” (όσο περισσότερο τα πράγματα αλλάζουν , τόσο περισσότερο μένουν τα ίδια) .

Σε τελική ανάλυση έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους και με την ανθρώπινη φύση και αυτό θα είναι σε μεγάλο βαθμό το ίδιο και αύριο , όπως είναι και σήμερα .

Μια πιο σύνθετη παραλλαγή της επικρατούσας άποψης προσθέτει ότι ορισμένες διαδικασίες στην κοινωνία – τάσεις – δημιουργούν μια σημαντική διαφορά καθώς αναπτύσσονται .

Οι τάσεις είτε τοπικές είτε παγκόσμιες , μικροτάσεις ή μεγατάσεις , εισάγουν έναν βαθμό αλλαγής : καθώς ξεδιπλώνονται υπάρχουν περισσότερα από μερικά πράγματα και λιγότερα από άλλα .

Αυτό ακόμη δεν είναι θεμελιώδης αλλαγή , γιατί ο κόσμος είναι ακόμη σε μεγάλο βαθμό ο ίδιος , μόνο μερικοί άνθρωποι είναι καλύτερα και άλλοι χειρότερα .

Η άποψη αυτή υποστηρίζεται συνήθως από τους μελλοντολόγους , αυτούς που κάνουν προβλέψεις , τους συμβούλους επιχειρήσεων και όλους τους αναλυτές τάσεων . Τα συμπεράσματά τους χαίρουν μεγάλης εκτίμησης , όπως μαρτυρεί η δημοτικότητα της φιλολογίας που ασχολείται με τις μεγατάσεις .

Κυβερνητικές υπηρεσίες ασχολούνται επίσης με την πρόβλεψη των τάσεων . Η μη απόρρητη αναφορά του Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών , “Παγκόσμιες Τάσεις 2015 : Ένας Διάλογος για το Μέλλον με μη – Κυβερνητικούς Ειδικούς” , εκδόθηκε το 2000 . Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή η κατάσταση του κόσμου το έτος 2015 θα καθορίζεται από τις αναπτυσσόμενες βασικές τάσεις που καταλύονται από βασικούς οδηγούς .

Οι βασικές τάσεις και οδηγοί είναι η δημογραφία , οι φυσικές πηγές και το περιβάλλον , η επιστήμη και η τεχνολογία , η παγκόσμια οικονομία και η παγκοσμιοποίηση , η εθνική και διεθνής διακυβέρνηση , οι μελλοντικές συγκρούσεις και ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών .

Ο τρόπος με τον οποίο οι τάσεις αυτές ξεδιπλώνονται κάτω από την ώθηση των οδηγών τους , μπορεί να προκαλέσει τέσσερα διαφορετικά μέλλοντα :

Ένα μέλλον περιεκτικής παγκοσμιοποίησης , ένα άλλο μέλλον ολέθριας παγκοσμιοποίησης , ένα μέλλον τοπικού ανταγωνισμού , ή έναν μετα – πολικό κόσμο . Οι κύριοι καθοριστικοί παράγοντες είναι τα αποτελέσματα της παγκοσμιοποίησης – θετικά ή αρνητικά – και το επίπεδο και ο χειρισμός της παγκόσμιας δυναμικής για διακρατικές και διατοπικές συγκρούσεις .

Το 2005 αυτό δεν αποτελεί πλέον αναπάντητο ερώτημα .

Ο κόσμος του 2015 θα είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν που υπάρχει σήμερα – για να μην αναφέρουμε αυτόν που υπήρχε στην αρχή του αιώνα .

Όμως η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών εξακολουθεί να βγάζει γραμμικά (πρωτοβάθμια) συμπεράσματα για το πώς θα είναι το μέλλον . Σύμφωνα με μια άλλη αναφορά , που δημοσιεύθηκε στις αρχές του 2005 με τίτλο “Χαρτογραφώντας το Παγκόσμιο Μέλλον” (“Mapping the Global Future”) και η οποία βασιζόταν σε συζητήσεις με 1000 μελλοντολόγους από όλο τον κόσμο, ο κόσμος του 2020 δε θα είναι πολύ διαφορετικός από το σημερινό .

Η τρομοκρατία θα εξακολουθεί να υπάρχει , παρ’ όλο που οι πιθανότητες πολέμου που διεξάγονται από τις μεγάλες δυνάμεις θα μειωθούν . Είναι “σχετικά βέβαιο” ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παραμείνουν το πιο ισχυρό έθνος οικονομικά , τεχνολογικά και στρατιωτικά , αν και μια πιθανή – αλλά αντιμετωπίσιμη – φθορά της δύναμης των ΗΠΑ πρέπει να ληφθεί υπόψη .

Τέτοιες αναφορές τονίζουν τα όρια των προβλέψεων που βασίζονται στη μελέτη των τάσεων .

Αγνοούν το γεγονός ότι οι τάσεις δεν ξεδιπλώνονται μόνο στο χρόνο .

Μπορεί να διασπαστούν και να γεννήσουν νέες τάσεις , νέες διαδικασίες και διαφορετικές συνθήκες .

Η πιθανότητα αυτή πρέπει να εξεταστεί , αφού καμιά τάση δε λειτουργεί σε ένα απείρως προσαρμοσμένο περιβάλλον .

Το παρόν και το μέλλον της έχουν όρια . Αυτά μπορεί να είναι φυσικά όρια , εξαιτίας περιορισμένων πηγών και προμηθειών , ή να είναι ανθρώπινα και κοινωνικά όρια οφειλόμενα σε μεταβαλλόμενες δομές , αξίες και προσδοκίες . Όταν μια κύρια τάση συναντάει τέτοια όρια , ο κόσμος αλλάζει και μια νέα δυναμική μπαίνει σε δράση .

Η εξαγωγή συμπερασμάτων από τις υπάρχουσες τάσεις δε βοηθάει στον προσδιορισμό του αναδυόμενου κόσμου .

Για να μάθουμε τι συμβαίνει όταν μια τάση διασπάται , απαιτείται βαθύτερη γνώση . Απαιτείται να πάμε πέρα από την παρατήρηση των τρεχουσών τάσεων και να ακολουθήσουμε την αναμενόμενη πορεία τους – απαιτείται να γνωρίζουμε κάτι για την ανάπτυξη των δυναμικών του συστήματος , μέσα στο οποίο η παρατηρούμενη τάση εμφανίζεται και στο οποίο μπορεί να εξαφανιστεί .

Μια τέτοια γνώση παρέχεται από τη θεωρία των σύγχρονων συστημάτων , ειδικά τον κλάδο που είναι κοινώς γνωστός ως “θεωρίας του χάους”.

Εξαιτίας της μη – βιωσιμότητας πολλών όψεων του σύγχρονου κόσμου , οι δυναμικές της ανάπτυξης που θα ισχύσουν στο μέλλον δεν είναι οι γραμμικές δυναμικές της κλασικής πρόβλεψης , αλλά η μη – γραμμικές δυναμικές του χάους της εξέλιξης των σύνθετων συστημάτων .

Το αν είναι τα όρια της ανάπτυξης είναι αμφισβητήσιμο , αλλά είναι σαφώς όρια για αυτό το είδος ανάπτυξης που συμβαίνει σήμερα . Καθώς κινούμαστε προς αυτά τα όρια , προσεγγίζουμε ένα σημείο χάους . Στο σημείο αυτό μερικές τάσεις θα παραμορφωθούν ή θα εξαφανιστούν και νέες θα εμφανιστούν στη θέση τους .

Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο : Η θεωρία του Χάους δείχνει ότι η εξέλιξη των σύνθετων συστημάτων συμπεριλαμβάνει πάντα εναλλασσόμενες περιόδους σταθερότητας και αστάθειας , συνέχειας και ασυνέχειας , τάξης και αταξίας . Ζούμε στις αρχικές φάσεις μιας περιόδου κοινωνικής και οικολογικής αστάθειας – σε ένα κρίσιμο “παράθυρο αποφάσεων” .

Όταν φθάσουμε στο σημείο του χάους, οι σταθεροί “ευθύγραμμοι” και “περιοδικοί” ελκυστήρες των συστημάτων μας θα συναντηθούν με “χαοτικούς” ή “παράξενους” “ελκυστήρες” . Αυτοί θα εμφανιστούν ξαφνικά , “από το πουθενά” όπως λένε οι θεωρητικοί του Χάους . Θα οδηγήσουν τα συστήματά μας στο κρίσιμο σημείο , όπου θα επιλεγεί το ένα ή το άλλο από τα μονοπάτια της εξέλιξης που είναι προσιτά .

Στο παρόν “σταυροδρόμι” ο κόσμος μας είναι υπερευαίσθητος , έτσι ώστε ακόμη και οι παραμικρές διακυμάνσεις προκαλούν αποτελέσματα μεγάλης κλίμακας .

Αυτά είναι τα περίφημα “φαινόμενα της πεταλούδας” .

Η ιδέα είναι πως αν μια πεταλούδα – μονάρχης κουνήσει τα φτερά της στην Καλιφόρνια , προκαλεί μια ελάχιστη διακύμανση του αέρα , η οποία ενισχύεται συνεχώς και καταλήγει να δημιουργήσει θύελλα πάνω από την Μογγολία .

Η ανακάλυψη του φαινομένου της πεταλούδας συνδέεται με την τέχνη της πρόγνωσης του καιρού , που έχει τη ρίζα της στο σχήμα που πήρε ο πρώτος χαοτικός “ελκυστήρας” που ανακαλύφθηκε από τον Αμερικανό μετεωρολόγο Έντουαρντ Λόρεντζ στην δεκαετία του 1960 .

Όταν ο Λόρεντζ προσπάθησε να φτιάξει ένα υπολογιστικό μοντέλο για την υπερευαίσθητη εξέλιξη του παγκόσμιου κλίματος , ανακάλυψε ένα παράξενο εξελικτικό μονοπάτι , που αποτελείτο από διαφορετικές τροχιές , οι οποίες ενώνονταν σαν τα φτερά της πεταλούδας . Η παραμικρή διαταραχή θα μετακινούσε την εξελεκτική τροχιά του παγκόσμιου κλίματος από το ένα φτερό στο άλλο . Ο καιρός , κατά πως φαίνεται , είναι ένα σύστημα σε μονίμως χαοτική κατάσταση – ένα σύστημα που κυβερνάται μονίμως από χαοτικούς “ελκυστήρες” .

Στη συνέχεια ανακαλύφθηκε μια σημαντική ποικιλία χαοτικών “ελκυστήρων” .

Ως ένα βαθμό ισχύουν για όλα τα σύνθετα συστήματα και πάνω απ’ όλα για τα έμβια συστήματα .

Τα έμβια συστήματα είναι ιδιαίτερα αξιοθαύμαστα. Δεν κινούνται προς την ισορροπία , όπως κάνουν τα κλασικά φυσικά συστήματα , αλλά διατηρούνται στην απίθανη κατάστασή τους , μακριά από χημική και θερμική ισορροπία , μέσω συνεχούς αντικατάστασης των ενεργειών και της ύλης που καταναλώνουν με καινούργιες ενέργειες και ύλη από το περιβάλλον τους. ( Οι ιατροί λένε ότι ισορροπούν τη θετική εντροπία που παράγουν εσωτερικά με την εισαγωγή αρνητικής εντροπίας από το περιβάλλον τους ) .

1η φάση :1800 – 1960 :

Εφευρέσεις στη "σκληρή" τεχνολογία (εργαλεία , μηχανές , λειτουργικά συστήματα) πυροδοτούν θεμελιώδεις αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται , προκειμένου να δημιουργήσουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην οργάνωση των λαών , των πηγών και της φύσης , ώστε να φθάσουν τους επιθυμητούς στόχους .

Μέχρι το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα , μέσα στα 8000 χρόνια που χωρίζουν την εμφάνιση της Νεολιθικής από την έλευση της βιομηχανικής Εποχής παρουσιάστηκαν σχετικά λίγες θεμελιώδεις τεχνολογικές εφευρέσεις .

Τα βασικά γεωργικά εργαλεία βελτιώθηκαν , αλλά δεν τροποποιήθηκαν ουσιαστικά : το δρεπάνι η αξίνα , η σμίλη , το πριόνι , το σφυρί και το μαχαίρι συνέχισαν να χρησιμοποιούνται με ουσιαστικά αμετάβλητη μορφή .

Πιο ριζικές αλλαγές συνέβησαν μόνο σχετικά με τις τεχνολογίες της άρδευσης και της δημιουργίας νέων ποικιλιών φυτών .

Στο 1800 η Βιομηχανική Επανάσταση είχε αρχίσει να διαμορφώνεται στην Αγγλία ήδη εδώ και μισό αιώνα .

Ωστόσο , ακόμη και στις τρεις χώρες της πρώτης γραμμής της επανάστασης – Αγγλία , Γαλλία και Ηνωμένες Πολιτείες – δεν υπήρχε ούτε τηλέγραφος ούτε σιδηρόδρομος ούτε ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι ούτε ατμόπλοια .

Οι βιομηχανίες σιδήρου και ατσαλιού ήταν ακόμη σε εμβρυική κατάσταση . Ωστόσο , το 1802 εφευρέθηκε το ατμόπλοιο και το 1859 βρέθηκε πετρέλαιο στην Πενσυλβάνια .

Στα μέσα του 19ου αιώνα η Βιομηχανική Επανάσταση εισήλθε σε πλήρη ρυθμό , φέρνοντας στη σκηνή μια ολόκληρη παράταξη νέων τεχνολογιών .

Η πρώτη επαναστατική πρόοδος σημειώθηκε στην υφαντουργία : Εφευρέσεις για το κλώσιμο του βαμβακιού "προκάλεσαν" άλλες σχετικές επινοήσεις , οδηγώντας σε μηχανές ικανές για μαζική παραγωγή εργοστασιακής βάσης .

Σύντομα , η βιομηχανική ανάπτυξη εξαπλώθηκε από την υφαντουργία στη σιδηρουργία , καθώς ο φθηνότερος χυτός σίδηρος αντικατέστησε τον πιο ακριβό σφυρήλατο σίδηρο .

quote:

---

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ3:
το θεμα δεν ειναι αυτοι τι ετοιμαζουν αλλα γιατι δεν αντιδρουμε ειδικα στα πιο προφανη οπως για παραδειγμα στην παγκοσμια εκρηξη ακριβειας στα τροφιμα (γι' αυτο εγινε και η επανασταση στην Τυνησια)...

εχετε αντιληφθει ποσες φορες ανεβηκαν τους τελευταιους 12 μηνες οι τιμες στα σουπερ μαρκετ και στους λογαριασμους των ΔΕΚΟ στην Ελλαδα;

γνωριζετε οτι ακομη και οι ασφαλισμενοι του ΙΚΑ θα καλουνται να καταβαλουν καποιο αντιτιμο απο δω και περα για καθε εγχειριση;

ειναι προφανες οτι η κατασταση οδηγει σε ενα αδιεξοδο που οχι μονο μεσαια ταξη δεν θα υπαρχει αλλα και οι φτωχοι δεν θα ειναι απλα φτωχοι αλλα αρκετοι θα πεθαινουν απο πεινα η κρυο η ελλειψη φαρμακων κυριολεκτικα...και μην τυχει σε κανεναν να χασει τη δουλεια του στα 40 του η 50 του και να ειναι προστατης η προστατρια οικογενειας γιατι δουλεια δεν ξαναβρισκει...

απο την αλλη ειδατε οτι στη Βρεττανια τριπλασιασαν το κοστος σπουδων, αρα οι σπουδες προοριζονται μονο για γιους Λορδων απο δω και περα μιας και ποσοι κοινοι θνητοι θα εχουν την ανεση με τετοια κριση να σπουδασουν τα παιδια τους;

ειναι φανερο οτι σε προηγουμενες γεννιες τετοια μετρα δεν θα περνουσαν, θα υπηρχε καθολικη αντιδραση, εμεις ομως φαινεται ειμαστε ματιασμενοι...

---

"Κυνηγήστε ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ & τα πιόνια τους. Αυτοί οι Γκάνγκστερ καίνε την Ελλάδα & τα παιδιά μας"

Πολλές από τις τεχνολογίες του 20ου αιώνα στην αυτοκινητοβιομηχανία , στο χάλυβα , στο τσιμέντο , στα πετροχημικά και στη φαρμακευτική βιομηχανία ξεκίνησαν το 1860 και στα χρόνια που ακολούθησαν .

Τα σύγχρονα χαλυβουργεία κατά το μεγαλύτερο μέρος τους βασίζονται ακόμη στην επεξεργασία χάλυβα του Μπέσεμερ που αναπτύχθηκε εκείνη την εποχή .

Το περιστροφικό ξηραντήριο που παρουσίασε το 1885 ο Φρεντρίκ Ρανκόμ χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στην παραγωγή τσιμέντου και οι συνθετικές βαφές του τέλους του 19ου αιώνα αποτέλεσαν τη βάση για την ανάπτυξη των σύγχρονων χημικών βιομηχανιών .

Η μηχανή καύσης που βασίζεται στην έλξη , μια βασική εφεύρεση των σύγχρονων μεταφορών , εμφανίστηκε το 1880 ταυτόχρονα με τον ηλεκτρικό λαμπτήρα του Έντισον , ακολουθούμενη από τον ασύρματο του Μαρκόνι και την ιπτάμενη μηχανή των αδελφών Ράιτ .

Στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα αυτές οι τεχνολογικές εφευρέσεις μετατόπισαν τη βιομηχανική παραγωγή από τον άνθρακα και τον ατμό , από την υφαντουργία , από τα μηχανικά εργαλεία , από το γυαλί , από τον προ – Μπέσεμερ κατεργασμένο χάλυβα και από την επίμοχθη καλλιέργεια , στον ηλεκτρισμό , στη μηχανή εσωτερικής καύσης , στην οργανική χημεία και στην παραγωγή μεγάλης κλίμακας .

2η φάση : 1960 – 2010 :

Οι εφευρέσεις της "σκληρής" τεχνολογίας συσσωρεύονται και αναπόφευκτα μεταμορφώνουν τις κοινωνικές και τις περιβαλλοντικές σχέσεις .

Με ένα συνεχώς αυξανόμενο ρυθμό επιφέρουν:

Ανώτερο επίπεδο παραγωγής πόρων
Γρηγορότερη αύξηση του πληθυσμού
Αυξανόμενη κοινωνική περιπλοκότητα
Αυξανόμενη επίδραση στο φυσικό περιβάλλον

Στις αρχές του 1960, σχεδόν 160 χρόνια μετά τις εφευρέσεις που οδήγησαν στην εμφάνιση της πρώτης Βιομηχανικής Επανάστασης , συνέβη ένας νέος τύπος τεχνολογικής εφεύρεσης .

Η "δεύτερη Βιομηχανική Επανάσταση" αντικατέστησε την εξάρτηση από τη μαζική ενέργεια και τις πρώτες ύλες με πιο άπιαστες πηγές γνωστές σαν πληροφορία .

Στο τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα ένας γρήγορα αυξανόμενος όγκος πληροφοριών έφθασε να αποθηκεύεται σε σπιτικούς δίσκους , που επικοινωνούσαν μέσω οπτικών ινών , με υπολογιστές εξοπλισμένους με περίπλοκα προγράμματα επεξεργασίας δεδομένων.

Οι νέες "μαλακές" τεχνολογίες έκαναν τις κλασικές "σκληρές" τεχνολογίες πιο αποτελεσματικές .

Περίπλοκα πληροφοριακά συστήματα οργάνωσαν και έριξαν το κόστος παραγωγής και κατανάλωσης και οδήγησαν σε μεγάλες αυξήσεις στην εξόρυξη , στην παραγωγή , στη χρήση και τελικά στην απόρριψη των κατασκευαστικών αγαθών που παράγονται από ολοένα και πιο ισχυρές αυτόματες ή ημιαυτόματες τεχνολογίες .

Η εξάπλωση των βιομηχανικών τεχνολογιών στις τέσσερις γωνιές του πλανήτη προκάλεσε μια σειρά βαθιών μεταμορφώσεων παγκοσμιοποιώντας τους οικονομικούς και χρηματοοικονομικούς τομείς , ενώ άφησε τις κοινωνικές δομές τοπικά διαφορετικές και ανόμοιες .

Ουσιαστικά έφερε πρωτόγνωρο πλούτο και μεγάλη βελτίωση του υλικού επιπέδου ζωής για μια μειονότητα ατόμων , αλλά για τις αυξανόμενες μάζες έφερε φτώχεια σε πολλά επίπεδα της ζωής τους και φαινομενικά αθεράπευτη περιθωριοποίηση .

Η άνιση και ανισόρροπη παγκοσμιοποίηση πυροδότησε ένα νέο κύμα πυρετού για χρυσό για τα πλούτη που υπόσχονται οι τομείς των υπηρεσιών υψηλής τεχνολογίας και παραγωγής .

Η ξέφρενη κούρσα για πλουτισμό διέλυσε τις παραδοσιακές δομές , έθεσε υπό αμφισβήτηση εδραιωμένες αξίες και προτεραιότητες .

Οδήγησε στην εκμετάλλευση και στην περιπτωσιακή υπερ – εκμετάλλευση τόσο των ανανεώσιμων όσο και των μη ανανεώσιμων πηγών και υποβάθμισε την καταλληλότητα του αστικού καθώς και του αγροτικού περιβάλλοντος .

Η κυρίαρχη κοινωνική τάξη στρεσάρεται από ριζικά αλλαγμένες συνθήκες που θέτουν υπό αμφισβήτηση εδραιωμένες αξίες , κοσμοθεωρίες , ηθικές και φιλοδοξίες .

Η κοινωνία εισέρχεται σε μια περίοδο ζύμωσης .

Τώρα η ευκαμψία και η δημιουργικότητα των ανθρώπων προκαλούν εκείνη τη λεπτή , αλλά εξαιρετικά σημαντική "διακύμανση" , η οποία καθορίζει ποιο από τα προσιτά μονοπάτια ανάπτυξης θα ακολουθήσει στη συνέχεια η ανθρωπότητα .

Με το τέλος του 20ου αιώνα η παγκοσμιοποίηση έφθασε σε μια νέα φάση . Το παγκόσμιο σύστημα γίνεται όλο και περισσότερο και όλο και πιο φανερά ασταθές .

Στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα η προοδευτική παγκοσμιοποίηση της οικονομίας , συνδυασμένη με την ολοένα και περισσότερη επαφή ανάμεσα σε ανόμοια αναπτυγμένες κουλτούρες και κοινωνίες , οδηγείται προς μια κρίσιμη εποχή στην οποία τα συστήματά μας γίνονται ασταθή και όλο και πιο ευαίσθητα στην αλλαγή .

Η κατάσταση αυτή πυροδοτείται από υψηλά επίπεδα στρες , περιλαμβανομένης της τρομοκρατίας και του πολέμου , της σύγκρουσης στην πολιτική σφαίρα , της τρωτότητας στην οικονομική αρένα , της αστάθειας στη χρηματοοικονομική σφαίρα και των επιδεινούμενων προβλημάτων στο κλίμα και στο περιβάλλον .