- ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΡΑΊ΄ΔΕΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
τσεκάρετε και αυτό 
http://ladyinthewater.warnerbros.com/ απο τον M. Night Shyamalan
Γιώργος
λέμε "ναί" στα νεραιδάκια
...και στα γαριδάκια
Το πόσο χαίρομαι που η ευχή μου έπιασε και το θέμα συνεχίζεται δεν περιγράφεται!
Φιλε Mayr,
Η κοπέλα που αγάπησες φαίνεται οτι σε επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Το πνευμα της πρέπει να ήταν δεμένο με τις εξευγενισμένες δυνάμεις του Αδιόρατου Βασιλείου και η καρδια της,η καρδια ενός ξωτικού. Λυπάμαι πάρα πολύ που χάθηκε αλλα το σίγουρο είναι οτι αν ποτε αφουγκραστείς σιωπηλα στο σκοτάδι τότε ίσως ακούσεις το γέλιο της ή ισως νιώσεις ενα απαλό φιλί που θα μοιάζει με το άγγιγμα του ανέμου στο μαγουλο σου.
Φιλη Another Star,
Θα συμφωνήσω μαζί σου σε αυτα που αναφέρεις για τις πύλες. Η αλήθεια είναι οτι στο πέρασμα του χρόνου οι άνθρωποι έπλασαν την πραγματικότητα ακριβώς όπως την αντιμετωπίζουμε τώρα. Κάθε σκέψη τους διαμόρφωνε τον ίδιο τον κόσμο. Οι αλλαγές που έφεραν οι ανθρώπινες θελήσεις ήταν τρομερές. Η μαγικη Άβαλον χάθηκε στην ομιχλη γιατι πολλοί έπαψαν να πιστευουν σε αυτήν. Ομως ίσως ένας πιστός ταξιδιώτης καταφερει να περάσει τις ομίχλες και να φτάσει στην μαγική γη.
Χαιρετω και όλους τους άλλους!
Να είσαστε καλα.
Το ερώτημα είναι αν είναι αλήθεια όλα αυτά. Εγώ προσωπικά, σηκώνω τα χέρια ψηλά. Δεν είδα ποτέ μου ξωτικό, ούτε νεράιδα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν... Μέχρι να δω ένα θα συννεχίσω να λέω πως δεν ξέρω. Γιατί πολύ εδώ μέσα πιστεύουν σε κάτι που δεν έχουν δει.
Γιατί όμως να μην υπάρχουν; Δε βρίσκω κάποιο λόγο... Ίσως να υπάρχουν και να μην εμφανίζονται στους ανθρώπους.
Αλλά από την άλλη δεν μου δίνεται και η ευκαιρία να δω ένα. Ζω σε μια πόλη βλέπετε...
Στο χωριό μου (Κακοπλεύρι Τρικάλων), οι παλιοί πίστευαν και ακόμα πιστεύουν σε νεράιδες και ξωτικά. Λέγεται ότι το χωριό υδρίθηκε από μάγισσες. Και λένε ότι τα βράδια κοντά σε βρύσες και ποτάμια βγαίνουν νεράιδες, δαιμόνια και άλλα τέτοια. Ένας άλλος θρύλος μιλάει για ένα ξέφωτο που λέγεται "Μπαντουνάγκρια" (σημαίνει "ίσιωμα στην άκρη") και βρίσκεται σε μιά απότομη χαράδρα. Λέγεται ότι αν κοιμηθείς σ' αυτό το ξέφωτο θα δεις ένα όνειρο ότι έρχονται δαιμόνια και ξωτικά και σου λένε να πάτε μαζί κάτω στο ποτάμι (στο τέλος της χαράδρας) τότε εμφανίζεται ο Άη-Γιάννης και τα διώχνει.
Πάντως μου αρέσει η όλη ρομαντική ιδέα να υπάρχουν τέτοια πλάσματα.
are you there?
Μερικές φορές σημασία εχουν τα πράγματα στα οποία αφήνουμε τον εαυτό μας.
Ο κόσμος των ξωτικών μπορεί να μας αγγίξει μέσα απο πολλές πλευρες..
Ενας εκστατικός χορός, ενα παθιασμένο τραγούδι, μια φιλία γεμάτη νεραϊδίσια χάρη, ενα όμορφο ηλιοβασίλεμα. Ολα μέσα τους κρύβουν την δύναμη της ζωής και καθετι ξωτικίσιο υπακούει σε ένα νόμο: το κινει η δύναμη που καθορίζει το ρευμα της ζωής.
Απο την αλλη μερια τα ξωτικα ζούν και στο νοητικό μας επιπεδο. Και εκεί η δύναμη τους είναι μεγάλη. Αν καθε φορα που βλέπεις ενα λουλούδι χαμογελας επειδη νιωθεις οτι εκεί κρύβεται ενα ξωτικό εχεις καταφέρει πολλα.
Μην ξεχνας οτι οσο πιο εντονα κοιτας μεσα σε κάτι τόσο πιο εντονα σε κοιταζει και αυτό.
Δεν θα σου πω αν υπάρχουν η όχι τα ξωτικα, θα σου πω όμως οτι υπάρχεις εσυ και η θέληση σου διαμορφώνει τον κόσμο γύρω σου.
Οσον αφορα αυτο που λές για την πόλη, να θυμάσαι μονο ενα πραγμα: Η μαγεία φυτρώνει παντου...
Αν εισαι ακομα εδω και δεν εχεις φυγει, και αν ακόμα επιθυμεις να συζητήσουμε το θέμα, θα χαιρόμουν ιδιαίτερα.
Να εισαστε όλοι καλα.
Σε παρασύρουν σε ένα όνειρο! που όταν τελειώσει (γιατί θα τελειώσει) ξυπνάς σε έναν εφιάλτη...
Μετά από πολύ πολύ καιρό....
Τα ξωτικά και οι Νεράιδες, τα όνειρα και οι εφιάλτες.
Η μεγάλη διαφορά τοων πρώτων από τα δεύτερα,
είναι πως υπάρχουν και έξω από εμάς, γύρω μας,
και αν είμαστε τυχεροί και έτοιμοι μέσα μας.
Τα όνειρα και οι εφιάλτες όμως υπάρχουν μόνο μέσα μας.
Είναι απόλυτα προσωπικές οπτασίες.
Είναι λίγο τραχύ να τα χρεώνουμε σε κάτι έξω από εμάς,
σε κάτι που ίσως μόνο (δι)αισθανόμαστε.
Τα παιχνίδια του μυαλού μπορούν να δημιουργήσουν και ξωτικά και νεράιδες και χίμαιρες και δράκους και τέρατα και ουτοπίες,
αυτό δε σημαίνει ότι κάτι έξω από εμάς μας στοιχειώνει.
Στοιχειώνουμε εμείς τον εαυτό μας.
Με το όνειρο που κυνηγούμε και ποτέ ίσως δεν φτάνουμε....
και να μπροστά μας ένα αδηφάγος εφιάλτης.
Σίγουρα γι αυτό δεν φταίει μια στάλα νερού που φλερτάρει με το φως πάνω στα πέταλα και μας πείθει για την ύπαρξη του αόρατου στα αδύναμά μας μάτια.
Να είστε καλά,
με αγάπη πάνω απ'όλα
Ξωτικούλα
Δεν θέλω πια να γυρίζω στις θάλασσες φωνάζοντας...
Θέλω να βρω κι εγώ μια φωνή να μ'αποκρίνεται.
Μπορω να πω οτι σε πολλα συμφωνω μαζί σου.
Μερικές φορές οι άνθρωποι χάνουμε πολλα. Ψαχνωντας να βρούμε γιατι,πως,που και πότε καταλήγουμε να βλέπουμε μονο το δεντρο αντι για όλο το δασος...
Μα τοσα γύρω μας εχουν πλημμυριστεί απο αυτην την ξωτικισια δυναμη. Ειναι τοσα πολλα. Πράγματι.. Οταν μιλας με εναν φίλο και τα ματια του λαμπουν ξαφνικα απο ενα χαμογελο, οταν ακους την φωνη ενος ατόμου που εχεις τόσο καιρο να δείς, όλα αυτα ειναι γεματα απο μια δύναμη, που νιωθω οτι δεν μπορω να αναφερθω σε αυτην με λόγια. Ομως ξέρω οτι καπως ετσι είναι και τα ξωτικα.
Χαρούμενα,ανέμελα ,μπορούν να χορευουν σε ενα δάσος για όλη την αιωνιότητα. Και οταν πεθαίνουν ξέρουν οτι θα αναγεννηθούν είτε στην φωτια, είτε στον ανεμο, είτε στην γη, είτε στο νερο. Και εκεί μπορούν να συνεχίσουν το τραγούδι τους.
Για πάντα.
Σπάνε οι δεσμοί και ανοίγουν οι "πύλες" για νέους.
Νομίζω πως όσοι είναι ανοιχτοί αντιλαμβάνονται την ύπαρξη ενεργειών γύρω τους, που κάνουν αυτό ακριβώς που λες
quote:Με την πιο ζεστή μου διάθεση...
λαμπουν ξαφνικα απο ενα χαμογελο
Με αγάπη πάνω απ'όλα....
Να έχετε μια όμορφη όμορφη μέρα!
Ξωτικούλα
Δεν θέλω πια να γυρίζω στις θάλασσες φωνάζοντας...
Θέλω να βρω κι εγώ μια φωνή να μ'αποκρίνεται.
Αντι να χανομαστε μεσα στους μηχανισμούς του ξωτικόκοσμου μερικες φορες θεωρω οτι είναι καλο να προσπαθούμε συνειδητα για αυτην την μαγικη στροφη του εσωτερικου εαυτου μας προς το φως.
Μεσα σε αυτο το φως που δεν εχει σημασια αν εισαι ομορφος ή ασχημος,λεπτος ή χοντρός, κοντός η ψηλός. Και αυτο συμβαίνει επειδη αυτο το φως εξυψώνει την υπαρξη σου στα ανώτερα πεδία της. Σε ομορφαίνει επειδη εσυ ο ιδιος εχεις αποφασίσει να στραφείς στην ομορφια.
Να εισαστε καλα.
quote:
Αγαπητεη φιλεη Galdamoor,Μερικές φορές σημασία εχουν τα πράγματα στα οποία αφήνουμε τον εαυτό μας.
Ο κόσμος των ξωτικών μπορεί να μας αγγίξει μέσα απο πολλές πλευρες..
Ενας εκστατικός χορός, ενα παθιασμένο τραγούδι, μια φιλία γεμάτη νεραϊδίσια χάρη, ενα όμορφο ηλιοβασίλεμα. Ολα μέσα τους κρύβουν την δύναμη της ζωής και καθετι ξωτικίσιο υπακούει σε ένα νόμο: το κινει η δύναμη που καθορίζει το ρευμα της ζωής.
Απο την αλλη μερια τα ξωτικα ζούν και στο νοητικό μας επιπεδο. Και εκεί η δύναμη τους είναι μεγάλη. Αν καθε φορα που βλέπεις ενα λουλούδι χαμογελας επειδη νιωθεις οτι εκεί κρύβεται ενα ξωτικό εχεις καταφέρει πολλα.
Μην ξεχνας οτι οσο πιο εντονα κοιτας μεσα σε κάτι τόσο πιο εντονα σε κοιταζει και αυτό.
Δεν θα σου πω αν υπάρχουν η όχι τα ξωτικα, θα σου πω όμως οτι υπάρχεις εσυ και η θέληση σου διαμορφώνει τον κόσμο γύρω σου.
Οσον αφορα αυτο που λές για την πόλη, να θυμάσαι μονο ενα πραγμα: Η μαγεία φυτρώνει παντου...
Αν εισαι ακομα εδω και δεν εχεις φυγει, και αν ακόμα επιθυμεις να συζητήσουμε το θέμα, θα χαιρόμουν ιδιαίτερα.
Να εισαστε όλοι καλα.
Μιλάς δηλαδή για ένα κόσμο όπου πλάθουμε εμείς με την φαντασία μας και το μυαλό μας; Όπου δεν υπάρχει η γραμμή που χωρίζει το "ψεύτικο" από το "αληθινό"; Ίσως να είναι κι έτσι. Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε αν παίξουμε το μαγικό αυτό παιχνίδι της φαντασίας, γιατί κι αυτή τη γραμμή που χωρίζει το αληθινό από το ψεύτικο, ο ίδιος ο ανθρώπινος νους την έβαλε.
Αλλά όταν ζεις σε ένα περιβάλλον από αυτοκίνητα, πολυκατοικίες, φασαρία και θόρυβο, όταν δεν υπάρχει ούτε ένα δέντρο στη γειτονιά σου, τότε είναι δύσκολο να νιώσεις τη μαγεία...
are you there?
quote:
Προσοχή στα ξωτικά παιδιά...Σε παρασύρουν σε ένα όνειρο! που όταν τελειώσει (γιατί θα τελειώσει) ξυπνάς σε έναν εφιάλτη...
Μπορείς να γίνεις λίγο πιο συγκεκριμένος;
Σε κάποια παλιότερα post μου ίσως με "βρεις".
Edited by - Marte on 29/12/2006 01:34:27
Φίλε μου Marte δεν χρειάζεται να είναι πάντα έτσι... Το αποτέλεσμα δεν κρίνεται μόνο στο τέλος της διαδρομής και καμιά φορά οι εφιάλτες του σήμερα γίνονται η αφετηρία για τις ευλογίες του αύριο.
Πολλές ευχές σε όλους για το νέο έτος.
Με αγάπη,
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****
Ελπίδα-ζωή. Οτι επιθυμείς να ναι δικό σου!!!
Edited by - Marte on 30/12/2006 02:49:09
Edited by - Marte on 30/12/2006 02:57:26
Πολυ χαιρομαι που βρηκα αυτο το topic!!
Αγαπω πολυ τα Ξωτικα και τις Νεραιδες!!
Εχω δει και εχω νιωσει νεραιδες κοντα μου.
Θα ηθελα να μοιραστω μαζι σας δυο τρια πραματακια που ξερω...!
Πρωτα απο ολα αυτα που λενε οτι οι Νεραιδες και τα Ξωτικα ειναι επικινδυνα και μπορει να μας παρασυρουν σε ασχημες εμπειριες δεν ειναι αληθεια..
Οι Νεραιδες ειναι λιγο σνομπ με τους ανθρωπους και λιγο πονηρες αλλα οχι με ασχημο τροπο.Μπορει δηλαδη να σου κρυψουν κατι οπως πχ τα κλειδια σου αλλα μεχρι εκει.Αυτα που λενε πως σου παιρνουν την λαλια κτλ ειναι μυθοι.
Τα Ξωτικα ειναι οπως τα βλεπουμε στα παραμυθια, μικρουλικα με μυτερα αυτακια.Γεματα ζωη και ορεξη για γιορτες και αταξιες.
Υπαρχουν ομως και Ξωτικα οπως αυτα του Tolkin.Ψηλα, σοφα, πανεμορφα.
Μπορει να φαινεται παρα πολυ δυσκολο να δουμε μια Νεραιδα μα δεν ειναι ετσι...
Πρωτα απο ολα πρεπει να πιστεψεις πως θα τις δεις γιατι αλλιως δεν εχει νοημα.Αρκει να εχεις μυαλο και ματια ανοιχτα.
Σε οποιο μερος υπαρχουν λουλουδια υπαρχουν και Νεραιδες.Ακομα και μεσα στην πολη.Σιγουρα πιο λιγες απο οσες βρισκονται σε ενα δασος αλλα υπαρχουν.Αυτες αποφασιζουν ομως ποτε και αν θα εμφανιστουν.Αρκει να εχουμε αγνες προθεσεις.
Μπορειτε να προσπαθησετε να τους προσφερετε κατι.Λατρευουν το γαλα και τα γυαλιστερα αντικειμενα!
Αυτα για τωρα απο'μενα!
*All you need is trust... and a little bit of Pixiedust*
Edited by - Tindomiel on 31/12/2006 00:40:18
Κι αυτό από δύο επιστήμονες!
Τι λένε? Σε συντομία λένε το εξής:
Κάποτε στο μακρυνό παρελθόν η ανθρωπότητα υπέστη ένα συνειδησιακό διαχωρισμό. Μέχρι τότε οι νεραίδες και τα ξωτικά ήταν μέρος της ανθωπότητας, αλλά η διαφορετική πορεία οδήγησε σε δύο ομάδες.
Οι νεραίδες έκαναν ένα συνειδησιακό άλμα και απο τότε δεν είναι πλεον ορατες σ'εμας, αλλά συνεχίζουν να ζουν δίπλα μας!
Καταλλήγουν πως και στο κοντινό μέλλον η ανθρωπότητα θα αντιμετωπίσει και πάλι ένα διαχωρισμό και αυτοί που θα κάνουν το συνειδησιακό άλμα θα είναι επίσης αόρατοι για τους υπόλοιπους.
Η αορατότητα δεν είναι "προσον" των ξωτικών, αλλά "ελλάτωμα" της δικής μας αντιληπτικής ικανότητας!
Αυτά και καλή χρονιά σε όλους σας!
Δεν θα μας πεις τίποτε παραπάνω;
Αγαπημένο μου toxotaki,
Ποιο βιβλίο είναι αυτό το οποίο αναφέρεις; Τα περί συνειδησιακού άλματος των ξωτικών κλπ. απεικονίζονται και στην κελτική μυθολογία, ιδίως στις δοξασίες για τους Daoine Sidhe, δυστυχώς δεν θυμάμαι σε ποια σελίδα του τόπικ είχε γίνει η σχετική αναφορά.
Καλημέρα.
Unseen
***** Συγχώρεση. Αγάπη. Ευλογία. *****