- ΧΑΡΤΟΜΑΝΤΕΙΑ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

quote:

---

Το παιδι εθεσε ενα ερωτημα σχετικα με τις σκεπτομορφες..

---

quote:

---

οι ανθρωποι προσπαθουν να βρουν χιλια δυο πραματα να θεοποιησουν αντι να πιστευουν στον θεο τον ιδιο προτιμουν(και το βρισκουν πιο πιθανο(!?))να πιστευουν οτι ξερω γω ειμαστε ενα πειραμα εξωγηινων ή δημιουργια αλλων πνευματικα αναπτυγμενων οντοτητων που ζουν ξερω γω στον οριονα και δε ξερω που αλλου.

---

Ας ασχοληθούμε τώρα με το δεύτερο αποτέλεσμα της σκέψης , τη δημιουργία μιας συγκεκριμένης μορφής .

Οι σπουδαστές του απόκρυφου είναι ήδη εξοικειωμένοι με την ιδέα της στοιχειακής ουσίας , της περίεργης αυτής ημινοήμονος ζωής που μας περιβάλλει προς όλες τις κατευθύνσεις ζωογονώντας την ύλη του νοητικού και του αστρικού πεδίου .

Αυτή λοιπόν η έμψυχη ύλη ανταποκρίνεται με μεγάλη ετοιμότητα στην επίδραση της ανθρώπινης σκέψης .

Κάθε αυθόρμητη κίνηση που παράγεται , είτε από το νοητικό είτε από το αστρικό σώμα του ανθρώπου , αμέσως περιβάλλεται από έναν προσωρινό φορέα αυτής της ενεργοποιημένης ουσίας .

Μια τέτοια σκέψη ή ώθηση γίνεται για ένα χρονικό διάστημα ένα είδος ζωντανού όντος . Η δύναμη της σκέψης αποτελεί την ψυχή του και η ζωογονημένη ύλη γίνεται το σώμα του .

Αντί να χρησιμοποιείται η κάπως αδέξια παράφραση «Η αστρική ή νοητική ύλη εμψυχωμένη από τη μοναδική ουσία στην κατάσταση ενός από τα στοιχειακά βασίλεια» , χάρη συντομίας ονομάζουν τη βραχύβια ύλη απλά «στοιχειακή ουσία» και όταν αναφέρονται σε κάποια σκεπτομορφή την αποκαλούν «στοιχειακό» .

Υπάρχουν άπειρες ποικιλίες σε χρώμα και μορφή τέτοιων στοιχειακών ή σκεπτομορφών , λόγω του ότι κάθε σκέψη έλκει γύρω της το κατάλληλο υλικό που προορίζεται για την έκφρασή της και το ενεργοποιεί σε αρμονική ως προς το περιεχόμενό της δόνηση . Κατ’αυτό τον τρόπο , ο χαρακτήρας της σκέψης είναι εκείνος που αποφασίζει για το χρώμα .

Η μελέτη των ποικιλιών και των συνδυασμών αυτών αποτελεί ένα υπερβολικά ενδιαφέρον θέμα .

Εάν η σκέψη ή το συναίσθημα ενός ανθρώπου συνδέεται απευθείας με κάποιον άλλον , τότε η προκύπτουσα σκεπτομορφή κινείται άμεσα προς αυτό το πρόσωπο και εναποτίθεται πάνω στο αστρικό και το νοητικό του σώμα .

Εάν η σκέψη ενός ανθρώπου αφορά τον ίδιο ή βασίζεται σε προσωπικό συναίσθημα , όπως συμβαίνει με τη μεγάλη πλειοψηφία των σκέψεων , τότε η παραγόμενη σκεπτομορφή τυλίγει τον δημιουργό της και είναι πάντα έτοιμη να δράσει πάνω του όποτε βρεθεί σε παθητική κατάσταση .

Για παράδειγμα , ο άνθρωπος που ενδίδει σε βρώμικες σκέψεις : Πιθανόν να τις ξεχνά κατά τη διάρκεια της καθημερινής δουλειάς του , παρά το γεγονός ότι οι σκεπτομορφές τον περιβάλλουν όπως ένα βαρύ σύννεφο . Αυτό συμβαίνει γιατί η προσοχή του είναι στραμμένη αλλού και το αστρικό του σώμα δεν υφίσταται επηρεασμούς άλλων συχνοτήτων .

Όταν όμως η εστίαση αυτή ατονεί και ο άνθρωπος ξεκουράζεται μετά από τις ασχολίες του αφήνοντας το νου κενό , βρίσκει ιδιαίτερα ευχάριστο να αισθάνεται τη δόνησή της να περιφέρεται απατηλά γύρω του .

Φιλικά

Κηφεύς

Εάν η συνείδηση του ανθρώπου είναι σε κάποιο βαθμό αφυπνισμένη , τότε μπορεί να το αντιληφθεί και να φωνάξει αισθανόμενος τον πειρασμό .

Η αλήθεια όμως είναι πως ο πειρασμός δεν είναι τίποτε περισσότερο από τις δικές του σκεπτομορφές .

Κάθε ανθρώπινη ύπαρξη ταξιδεύει μέσα στο διάστημα εγκλωβισμένη στο οικοδόμημά της και περιτριγυρισμένη από ένα πλήθος μορφών δημιουργημένων από τις συνηθισμένες της σκέψεις .

Δια μέσου όλων αυτών ο άνθρωπος παρατηρεί τον κόσμο .

Φυσικά καθετί που βλέπει περιέχει ένα μέρος από τα δικά του επικρατούντα χρώματα , ενώ όλες οι συχνότητες των δονήσεων που προσεγγίζει , τροποποιούνται λίγο ή πολύ από τις ήδη υπάρχουσες δικές του .

Έως ότου λοιπόν ο άνθρωπος μάθει να ελέγχει ολοκληρωτικά τη σκέψη και το συναίσθημά του δεν μπορεί να δει τίποτε όπως πραγματικά είναι , καθώς όλες του οι παρατηρήσεις γίνονται μέσω αυτού του υλικού που διαστρέφει και χρωματίζει καθετί σαν ένα κακοφτιαγμένο γυαλί .

Εάν η σκεπτομορφή δεν είναι απόλυτα προσωπική , ούτε απευθύνεται ειδικά σε κάποιον , τότε απλά αποσπάται και αιωρείται στην ατμόσφαιρα εκπέμποντας διαρκώς δονήσεις όμοιου χαρακτήρα με αυτές που αρχικά προβλήθηκαν από το δημιουργό τους .

Αν δεν έρθει σε επαφή με κάποιο άλλο νοητικό σώμα , αυτή η ακτινοβολία δονήσεων βαθμιαία εξασθενίζει ενεργειακά και τελικά η μορφή διαλύεται .

Αν όμως κατορθώσει να προκαλέσει έναν όμοιο κραδασμό σε κάποιο άλλο πρόσφορο νοητικό σώμα , ενεργοποιεί μια ελκτική δύναμη και τότε η σκεπτομορφή απορροφάται από αυτό .

Έτσι βλέπουμε ότι η επίδραση της σκεπτομορφής δεν έχει κατά κανένα τρόπο την ίδια εμβέλεια με εκείνη της αρχικής δόνησης . Στο βαθμό όμως και στην απόσταση όπου ενεργεί , δρα με πολύ μεγάλη ακρίβεια .

Εκείνο που δημιουργεί στο νοητικό σώμα που επηρεάζει , δεν είναι απλά μια σκέψη περίπου όμοια με αυτή που τη γέννησε . Στην ουσία πρόκειται για την ίδια σκέψη .

Η εκπομπή δονήσεων μπορεί να επηρεάσει χιλιάδες ανθρώπους και να ξυπνήσει μέσα τους σκέψεις του ίδιου επιπέδου με την αρχική . Είναι δυνατόν , όμως , καμία από αυτές να μην ταυτίζεται με την πρώτη . Αντίθετα , η σκεπτομορφή μπορεί να επηρεάσει μόνο λίγους , αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις θα αναπαράγει ακριβώς την ίδια αρχική ιδέα .

Ας έχομε πάντως υπόψη ότι τρείς γενικές αρχές καθορίζουν την παραγωγή όλων των σκεπτομορφών :
1) Η ποιότητα της σκέψης καθορίζει το χρώμα.
2) Η φύση της σκέψης καθορίζει τη μορφή.
3) Η σαφήνεια της σκέψης καθορίζει την καθαρότητα του περιγράμματος.

Φιλικά

Κηφεύς

Σήμερα θα αρχίσουμε να εξετάζουμε την έννοια των χρωμάτων στις σκεπτομορφές:

Τα χρώματα της σκεπτομορφής είναι ίδια με αυτά του σώματος από το οποίο δημιουργήθηκε .

Το μαύρο σημαίνει μίσος και μοχθηρία .

Όλες οι αποχρώσεις του κόκκινου – από μουντό κεραμιδί έως έντονο κόκκινο δηλώνουν θυμό .

Ο κτηνώδης θυμός παρουσιάζεται σαν ακτίνες θαμπού κόκκινου μέσα από σκούρα καφέ σύννεφα , ενώ ο θυμός «ευγενικής αγανάκτησης» είναι ένα ζωηρό κόκκινο , καθόλου άσχημο , παρά το γεγονός ότι δίνει μια δυσάρεστη συγκίνηση .

Ένα ιδιαίτερα σκοτεινό και όχι ευχάριστο κόκκινο , δείχνει ζωώδες πάθος και αισθησιακή επιθυμία διαφόρων ειδών .

Το καθαρό καφέ δείχνει φιλαργυρία .

Το σκληρό άτονο καφέ – γκρι είναι δείγμα ατομισμού – πρόκειται για ένα χρώμα οδυνηρά συχνό .

Το βαθύ σκούρο γκρι δηλώνει κατάθλιψη , ενώ ένα απαλό και ζωντανό γκρι συνδέεται με φόβο .

Το γκριζοπράσινο είναι δείγμα απάτης , ενώ το καφεδίζον πράσινο , συχνά στιγματισμένο με κηλίδες και λάμψεις κόκκινου , προαναγγέλλει ζήλεια .

Το πράσινο φαίνεται πάντοτε να υποδηλώνει προσαρμοστικότητα σε ένα κατώτερο επίπεδο , όταν αναμιγνύεται με ατομισμό αυτή η προσαρμοστικότητα μετατρέπεται σε απάτη . Στην τελευταία περίπτωση όταν το χρώμα γίνεται καθαρότερο , σημαίνει περισσότερο την επιθυμία όλα τα πράγματα να ανήκουν σ’όλους τους ανθρώπους , ακόμη και αν αυτό κυρίως αποσκοπεί στην απόκτηση καλής φήμης απ’αυτούς , ή στο να γίνει κανείς μ’αυτό τον τρόπο δημοφιλής . Σε μια ακόμα υψηλότερη , λεπτότερη και περισσότερη φωτεινή του όψη δείχνει τη θεϊκή δύναμη της συμπόνιας .

Η στοργή εκφράζεται με όλες τις μορφές του πορφυρού και του ροζ .

Το καθαρό βαθύ κόκκινο σημαίνει μια υγιή δυνατή αγάπη φυσιολογικού τύπου .Εάν κηλιδωθεί με καφέ γκρι , τότε υποδηλώνεται συναίσθημα αρπαγής και ατομισμού .

Ενώ το καθαρό ροζ σημαίνει απόλυτη ανιδιοτελή αγάπη , εφικτή μόνο σε υψηλές φύσεις . Περνά από το άτονο πορφυρό της ζωώδους αγάπης , στις πλέον εκλεκτές αποχρώσεις του λεπτού ροζ , όμοιου με τις πρώτες ανταύγειες της αυγής , καθώς η αγάπη εξαγνίζεται από τα ατομιστικά στοιχεία και διασκορπίζεται σε ολοένα ευρύτερους κύκλους μιας γενναιόδωρης – ανιδιοτελούς τρυφερότητας και ευσπλαχνίας προς όλους όσους την έχουν ανάγκη . Η επαφή του με το μπλε της αφοσίωσης μπορεί να εκδηλώσει μια ισχυρή αντίληψη της παγκόσμιας αδελφοσύνης των ανθρώπων .

Φιλικά

Κηφεύς

Συνεχίζω αυτή την περιληπτική επεξήγηση της έννοιας των χρωμάτων στις σκεπτομορφές:

Το βαθύ πορτοκαλί φανερώνει υπερηφάνεια ή φιλοδοξία και οι ποικίλες αποχρώσεις του κίτρινου υποδηλώνουν διανόηση ή διανοητική ικανοποίηση .

Το άτονο κίτρινο της ώχρας σημαίνει ότι μια τέτοια ικανότητα στρέφεται προς ατομιστικούς σκοπούς , ενώ καθαρό σταχτί δείχνει ένα ευκρινώς ανώτερο τύπο ανθρώπου .

Το ωχρό λαμπρό κίτρινο του χρυσάνθεμου είναι σημάδι της υψηλότερης και πλέον ανιδιοτελούς χρήσης της διανοητικής δύναμης υποδηλώνει τα αγνά αίτια που οδηγούν σε πνευματικούς στόχους .

Οι διαφορετικές αποχρώσεις του μπλε υποδηλώνουν όλες το θρησκευτικό συναίσθημα , από το σκοτεινό καφέ μπλε της εγωιστικής αφιέρωσης ή το απαλό γκρι μπλε της ειδωλολατρίας χρωματισμένο με φόβο , μέχρι το πλούσιο καθαρό χρώμα της εγκάρδιας λατρείας και το όμορφο απαλό κυανό των υψηλότερων μορφών που συνεπάγεται αυταπάρνηση και ενότητα με το θείο .

Η αφιερωμένη σκέψη μιας ανιδιοτελούς καρδιάς είναι πολύ αξιαγάπητη σε χρώμα , όπως το βαθύ μπλε του καλοκαιρινού ουρανού . Μέσα από τέτοια σύννεφα του μπλε συχνά θα λάμπουν χρυσαφένια άστρα ιδιαίτερης λαμπρότητας που εξακοντίζονται προς τα πάνω σαν κατακλυσμός από σπινθήρες .

Μια ανάμιξη στοργής και αφοσίωσης υποδηλώνεται με μια απαλή βιολετί χροιά , ενώ οι ακόμη λεπτότερες μορφές από αυτό δείχνουν συνήθως ικανότητα απορρόφησης και ανταπόκρισης σε ένα υψηλό και ωραίο ιδανικό .

Η λαμπρότητα και βαθύτητα του χρώματος κατά κανόνα προσδιορίζει το βαθμό δύναμης και δραστηριότητας του συναισθήματος .

Μια άλλη πλευρά του θέματος που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ο τύπος του υλικού μέσα στο οποίο οι μορφές αυτές γεννήθηκαν .

Αν μία σκέψη είναι καθαρά διανοητική και ανιδιοτελής , για παράδειγμα αν εκείνος που σκέφτεται σκοπεύει να λύσει ένα πρόβλημα στην άλγεβρα ή στην γεωμετρία , η σκεπτομορφή και το κραδασμικό κύμα θα περιορίζεται απόλυτα στο νοητικό πεδίο .

Ωστόσο , αν η σκέψη είναι πνευματικής φύσης και εάν μέσα της ηχεί η αγάπη και η έφεση ενός βαθιού ανιδιοτελούς συναισθήματος , θα ανατείλει από το νοητικό πεδίο και θα εκδηλώσει συγχρόνως μεγάλο μέρος από την λαμπρότητα και τη δόξα του επιπέδου της Ενορατικής Αγάπης . Στην περίπτωση αυτή η επίδρασή της είναι υπερβολικά ισχυρή , και κάθε τέτοια σκέψη είναι μια κραταιά δύναμη για το καλό , που δεν μπορεί παρά να παράγει ένα καθοριστικό αποτέλεσμα πάνω σε όλα τα νοητικά σώματα που αγγίζει , εάν αυτά διαθέτουν οποιασδήποτε ποιότητας δυνατότητα για ανταπόκριση .

Αν , από την άλλη πλευρά , η σκέψη έχει μέσα της κάτι από ατομική ή προσωπική επιθυμία , αμέσως η δόνηση φθίνει σχηματίζοντας γύρω της ένα σώμα από αστρικό υλικό σαν συνέχεια στο αντίστοιχό του από νοητική ύλη . Μια τέτοιου είδους σκεπτομορφή είναι ικανή για δράση πάνω στα αστρικά σώματα άλλων ανθρώπων , όπως επίσης και στο νου τους , έτσι ώστε να μπορεί να διεγείρει τις σκέψεις τους και ταυτόχρονα να ξεσηκώνει τα συναισθήματά τους .

Φιλικά

Κηφεύς

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

Θα ήθελα να επιμείνω στην έννοια των χρωμάτων, εξετάζοντας το θέμα από πολλές απόψεις (συμπεριλαμβανομένης και της επιστημονικής), διότι, απ'ό,τι θα διαπιστώσετε, παρουσιάζει ενδιαφέρον.

Ας δούμε πρώτα, τους πιθανούς μηχανισμούς του συμβολισμού των χρωμάτων:

Είναι δυνατόν τα χρώματα να ενέχουν συμβολικές δυνατότητες : Η ιστορία , η καθημερινή ζωή και ορισμένα επιστημονικά δεδομένα , επιβεβαιώνουν πράγματι την ικανότητα των χρωμάτων να εκφράζουν αισθήματα και ιδέες :

1) Τα χρώματα ευρίσκονται συστηματικά μέσα στη φύση και μπορούν να συστήσουν έναν βασικό κώδικα νοημάτων .

Τα «νοήματα» αυτά συνδέονται εμπειρικά με ορισμένα φυσικά φαινόμενα , όπως η φωτιά με την θερμότητα του ερυθρού χρώματος , ο ουρανός με τα αισθήματα της αιωνιότητας σε συνδυασμό με το γαλάζιο χρώμα κ.ο.κ.

2) Η παράδοση μπορεί επίσης να υπαγορεύσει ένα μέρος αυτού του κώδικα .

Τα πορφυρά ρούχα των Βυζαντινών αυτοκρατόρων συνεχίζονται με τα άμφια των Ελλήνων αρχιεπισκόπων , εκφράζοντας μεγαλοπρέπεια .

Ανάλογα , τα χρώματα της εθνικής σημαίας , ακόμη και χωρίς τα γεωμετρικά της σχήματα , μπορούν να προκαλέσουν πατριωτικά αισθήματα .

3) Δεν είναι όμως μόνον τα φυσικά φαινόμενα και οι παραδόσεις που μπορούν να συνδέσουν τα χρώματα με ψυχολογικές ερμηνείες .

Μερικά εγγενή χαρακτηριστικά των χρωμάτων (που εξ αντικειμένου ενυπάρχουν μέσα τους) μπορούν να είναι αιτία συμβολικών δυνατοτήτων :

Για παράδειγμα , οι ακτίνες του κίτρινου εστιάζονται πολύ κοντά στον αμφιβληστροειδή του οφθαλμού (πιο κοντά από κάθε άλλο μονοχρωματικό φως) .
Αυτό έχει συνέπεια την μεγάλη φωτεινότητα του κίτρινου , που γι’αυτό θεωρείται «χαρούμενο» χρώμα .

4) Τέλος , ένας ηθελημένος συμβολισμός που χτίζεται με τη βοήθεια των Χρωμάτων είναι επίσης δυνατός . Το φως , τόσο στενά συνδεδεμένο με τη ζωή , προσφέρεται εντυπωσιακά για μεταφορικές χρήσεις , προσφέρεται εντυπωσιακά για μεταφορικές χρήσεις , οδηγώντας σε νέα πλούσια και εκφραστικά σύμβολα .

Αυτή την περίπτωση , τη συναντούμε σε σχέση με μερικές απόκρυφες αλληγορίες . Παράλληλα , πολλές ενδιαφέρουσες αναλογίες μπορούν να βρεθούν ανάμεσα στις φυσικές ιδιότητες των χρωμάτων και σε ηθικές αξίες .

Με μια τέτοια περιπλοκή πιθανών ερμηνευτικών μηχανισμών , ο συμβολισμός των χρωμάτων δεν μπορεί να θεωρηθεί εύκολο θέμα – και αυτό κάνει ακόμη δυσκολότερη τη διερεύνησή του .

Φιλικά

Κηφεύς

Στο τέλος της παραγράφου που αφορά στο πράσινο, αναφέρω:

quote:

---

Σε μια ακόμα υψηλότερη , λεπτότερη και περισσότερη φωτεινή του όψη δείχνει τη θεϊκή δύναμη της συμπόνιας .

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

quote:

---

Πολυ ωραια ολα αυτα. Εγω χωρις να εχω διαβασει βιβλια μπορω να πω οτι συμφωνω σε μεγαλο βαθμο με το τι αντιπροσωπευει καθε χρωμα. Αλλα μια βασικη ερωτηση

Πώς βλεπουμε τα χρωματα??

---

Θα εξετάσουμε σήμερα, τη φυσική προσέγγιση και τους πιθανούς συμβολικούς υπαινιγμούς των χρωμάτων:

Ο W.H. Mayal (“Industrial design for Engineers”, London, 1967) , αναφέρει ότι:
« Τα χρώματα παριστούν αισθήματα αναπαραγόμενα στον εγκέφαλο , από ακτίνες διαφορετικού μήκους κύματος , που προσπίπτουν στον αμφιβληστροειδή του οφθαλμού . Το φως είναι μια μορφή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας , όλα δε τα μήκη κύματος στα οποία είναι ευαίσθητος ο οφθαλμός ευρίσκονται περίπου μεταξύ 0,40 μ και 0,75 μ » .

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να αντιληφθούμε ότι οι άνθρωποι εμφανίζουν ευαισθησία μόνον σ’αυτό το τόσο μικρό εύρος μηκών κύματος .

Όλες οι άλλες ακτινοβολίες , αμέτρητες σε αριθμό και ιδιότητες , γεμίζουν το διάστημα χωρίς να γίνονται αντιληπτές .

Οι δυνατότητες του ανθρώπου περιορίζονται στο να αντιλαμβάνεται μόνον ένα απειροστό μέρος από την αρμονία του Σύμπαντος "κι είθε να νοιώσουμε μια σωτήρια μετριοφροσύνη απ’αυτή τη διπίστωση" . Αλλά και μια ελπίδα...

Οπωσδήποτε , είναι αξιοσημείωτη η τριπλή φύση της αίσθησης των χρωμάτων . Ένα φυσικό γεγονός διηθείται ας πούμε μέσα από το μάτι , με μια φυσιολογική διαδικασία , και γίνεται ένα ψυχολογικό γεγονός (μέσα στον εγκέφαλο) . Ο ευρύς διάλογος του Ανθρώπου και του Σύμπαντος είναι εδώ σε πλήρη δράση …

Η βαθμιαία μεταβολή του μήκους κύματος αναπαρίσταται στην περιφέρεια .

Ο καθένας μπορεί να παρατηρήσει ότι ο κύκλος δεν είναι κλειστός , αφού δεν υπάρχει συνέχεια μεταξύ των δύο άκρων στα οποία βρίσκονται τα αντιληπτά από την όραση μήκη κύματος (δηλαδή το ερυθρό και το ιώδες) .

Συνεπώς , το πορφυρό που μπορεί να παραχθεί μόνο τεχνητά (με ανάμειξη ερυθρού και ιώδους)...

Είναι σύμπτωση λοιπόν ότι αυτό είναι το χρώμα του Διός ;

Σ’αυτή την διαγραμματική αναπαράσταση μπορεί να καταδειχθεί επίσης η λαμπρότητα των χρωμάτων (ή φωτεινότητά τους) :

Τα πιο λαμπερά χρώματα βρίσκονται σε υψηλότερες θέσεις .

Φιλικά

Κηφεύς

Συνεχίζω σήμερα την επεξήγηση του κύκλου του Νεύτωνα:

Λόγω ενός απλού φυσικού φαινομένου , οι ακτίνες με μήκος κύματος μεταξύ 0,40 μ και 0,55 μ εστιάζονται μπροστά από τον αμφιβληστροειδή , οι άλλες ( 0,55 μ έως 0,75 μ ) πίσω του .

Αυτός είναι και ο λόγος που το κίτρινο χρώμα ( μήκος κύματος περίπου 0,55 μ ) έχει την μεγαλύτερη φωτεινότητα , σε σχέση με το λευκό χρώμα .

Έτσι , είναι σύνηθες να φέρεται ένα οριζόντιο επίπεδο δια του ερυθρού και του πράσινου , χωρίζοντας τα χρώματα σε «ελαφρά» (ανοιχτόχρωμα) και «βαριά» .

Τα πρώτα πλησιάζουν προς το λευκό , ενώ τα τελευταία προς το μαύρο .

Και αυτή ακριβώς η φυσική διαίρεση έδωσε την δυνατότητα για έναν εντελώς κατανοητό συμβολισμό :

Τον «ανώτερο» κόσμο και τον «κατώτερο» κόσμο , την χαρά και τον πόνο , τον ήλιο και την γη , και ούτω καθ’εξής .

Είναι επίσης ενδιαφέρουσα η παρατήρηση , ότι τα χρώματα που εστιάζονται μέσα στο μάτι (δηλαδή πίσω από τον αμφιβληστροειδή) θεωρούνται «θερμά» χρώματα , ενώ αυτά που εστιάζονται εκτός του οφθαλμού (δηλαδή εμπρός από τον αμφιβληστροειδή) θεωρούνται «ψυχρά» χρώματα .

Συνεπώς η ζεστασιά του ερυθρού και η φρεσκάδα του πράσινου είναι κάτι παραπάνω από απλές μνήμες φυσικών φαινομένων .

Φιλικά

Κηφεύς

Κηφεύς

Σήμερα ολοκληρώνω την περιγραφή του κύκλου του Νεύτωνα:

Πάνω στον κύκλο των χρωμάτων μπορεί να καταδειχθεί και μία άλλη ενδιαφέρουσα ιδιότητά τους .

Διαμετρικώς αντίθετα χρώματα (τα αποκαλούμενα «συμπληρωματικά» χρώματα) αναμιγνυόμενα προκαλούν βαθμιαία μετάπτωση από το ένα χρώμα στο άλλο , ενώ το γκρίζο χρώμα εμφανίζεται κάπου στη μέση .

Έτσι , στο σχήμα μας ο κατακόρυφος άξονας αντιπροσωπεύει την τέλεια μετάπτωση από το μαύρο στο λευκό , δια μέσου του γκρίζου .

Αυτά τα φυσικά γεγονότα προσφέρονται για πολλές συμβολικές αναπαραστάσεις , βάσει των αναλογιών : Η «αντίθεση είναι μόνο φαινομενική . Στη φύση οι αντίθετες θέσεις είναι στην πραγματικότητα συμπληρωματικές , δηλαδή «αντίθετος» δεν σημαίνει «εχθρικός» .

Ας συγκρατήσουμε αυτό το δίδαγμα .

Ας μυηθούμε σε μια δυναμικά ολοκληρωμένη άποψη της ζωής , αντί να την βλέπουμε σαν αποσπασματικά φωτογραφικά στιγμιότυπα .

Αυτές οι ηθικές αναλογίες γίνονται πιο κτυπητές με την βοήθεια του νόμου των χρωματικών αντιθέσεων .

Κοιτάζοντας μία έγχρωμη επιφάνεια , εάν στρέψουμε απότομα το βλέμμα μας σε μία λευκή , θα δούμε το συμπληρωματικό χρώμα του προηγουμένου (αρνητικό είδωλο) .

Τέλος , η δυνατότητα μιας προοδευτικής ανέλιξης από το μαύρο (γη) προς το λευκό (ουρανός) , ας είναι μια αισιόδοξη παρομοίωση της περιπέτειας της ψυχής .

Φιλικά

Κηφεύς