- διωγμοι χριστιανων - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Υπάρχει και το εντεχνο λαϊκό, τα ρεμπέτικα, τα σμυρνέικα...Λαϊκό δεν είναι μόνο το σκυλάδικο.
Θα συμφωνήσω με την Mantis οσων αφορά το σκυλάδικο:
quote:
Η αλήθεια είναι ότι για εμένα αυτή η μουσική έχει μόνο 2 λόγους ύπαρξης... πρώτον για να εκτιμώ την ΚΑΛΗ ΜΟΥΣΙΚΗ και δεύτερον για να έχω κάτι να γελάω...
Θα συμφωνήσω με τον Ραμόγλου σ' αυτά που λέει για τα ρεμπέτικα
Αλλά, φίλε Ραμόγλου λες:
quote:Ωραιότατα αυτα που γράφεις, αλλά μετά δινεις ως παράδειγμα αυτό:
Η έκφραση «λαϊκό» προσδίδει και την έννοια ότι αυτά τα τραγούδια γράφτηκαν για να μεταφέρουν μελοποιημένα τα καθημερινά προβλήματα , σκέψεις , συναισθήματα του απλού Έλληνα.
Στο καθένα από αυτά τα τραγούδια ο καθένας έβρισκε και βρίσκει τις σκέψεις του και την καθημερινότητα του.
Ο πόνος της αγάπης, η απογοήτευση του χωρισμού, η χαρά του έρωτα, ο κρυφός και συνάμα «παράνομος» πόθος, όλα ήταν και είναι μέσα σε αυτά τα τραγούδια.
Αυθεντικά θα τολμούσα να τα πω αυτά τα τραγούδια, αυθεντικά γιατί καθένα απ’ αυτά ήταν και ένα άγγιγμα ψυχής.
« …. ε ντε λα μαγκέ ντε βοτανίκ ….. άλα λα φουμέντο και μπαφιόρε μετε γκομενέτε ο μπουφέ … »
&
«Όταν καπνίζει ο λουλάς εσύ δεν πρέπει να μιλάς , κοίταξε τριγύρω οι μάγκες κάνουν όλοι κάνουν τουμπεκί !»
Αυτοι οι στίχοι νομίζω οτι δεν έχουν καμμία σχέση μ' αυτά που γράφεις πιο πάνω. Άλλο τα ρεμπέτικα κι άλλο τα χασικλίδικα. Τα ρεμπέτικα μπορει να έχουν κανα δυο αναφορες σε "μαυρο" αλλά δεν είναι όλο το τραγούδι ενα τσιγαριλίκι!
Το μόνο νόημα που έχουν τα χασικλίδικα είναι "πινουμε", ακούμε και τον άλλον που τραγουδάει γι αυτό, και χαιρόμαστε
Και πίστεψέ με, τα συγκεκριμένα, τα ξέρει πολύς κόσμος, νέοι και μη,
γιατι αυτό που κάποτε μπορει να ήταν underground και "παράνομο", τώρα έχει γίνει "σούπα" και μόδα.
Τα καλά ρεμπέτικα είναι που τα ξερει λίγος κόσμος και τα ακόμη καλύτερα ακόμη λιγότερος.
Ποσοι ξέρουν τον Γιοβαν Τσαους; Ο οποίος εγραφε μεν και για χασίς αλλά με κατι μελωδίες καταπληκτικές! Ακουγες το μπουζούκι και νόμιζες οτι κελαηδούσε. (Εντομεταξυ το άτομο δεν είχε πιει ποτέ στη ζωή του
)Το κακό σήμερα είναι οτι μπερδεύουν πολλοί τα ρεμπέτικα με τα ελαφρολαϊκά παλιότερης εποχής, μονο και μόνο επειδή είναι παλιά.
Το μεγαλύτερο όμως κακό είναι οτι ενώ έχουμε τόσο πλούσια μουσική κληρονομιά, αντι να τη μελετήσουμε και να βρούμε τα διαμάντια, επιλέγουμε κι ακούμε τα χειρότερα και τα εμπορικότερα.
Βεβαια ο καθένας ακούει οτι γουστάρει, αλλά ας ψάξουμε λίγο και πέρα απ'αυτά που παίζουν στη τηλεόραση, στα ραδιόφωνα και στα μαγαζιά.
Va(l)nta > Save the Drama for your Mama
quote:
χμ.. Γιοβάν Tσαούς--Πέντε μάγκες στον Περαία + ο Πρεζάκιας;; -ή λάθος έκανα πάλι;
Σωστό.
Καθώς και
Εγω θέλω πριγκηπέσσα
Μαγκισσα
Σε μια μικρούλα
Γελασμένος
Η Ελένη η Ζωντοχήρα
Παραπονούνται οι μάγκες
κ.α. ...
quote:
Save the Drama for your Mama
Are you talkin' to me? to me?...
Edited by - 1900 on 08/04/2004 16:13:21
Πείτε τρεις ρεμπέτες από την περιοχή Περάματος-Κερατσινιού.
Γιοβάν τσαούς,πολύ μεγάλος βιρτουόζος.
Στην κλασσική φωτό που δείχνει περί τους 12 οργανοπαίχτες με τα όργανα στα χέρια και καθισμένοι ημικυκλικά
σε καρέκλες(ασπρόμαυρη φυσικά),
είναι αυτός που κάθεται σχεδόν στη μέση,σεβαστή φιγούρα
με λεπτό μουστάκι.
Ποιος ξέρει τον Τρελλάκια?(κατά κόσμον Ν..... Μ.....)
quote:
Ποιος ξέρει τον Τρελλάκια?(κατά κόσμον Ν..... Μ.....)
Νίκος Μαθεσης
Σωστά;
Για το «μάγκα του βοτανικού» ανέφερα την αργκό ως παράδειγμα και είπα πως σήμερα δε θα ήταν κατανοητή αυτή η έκδοση από κάποιο νέο που δεν έχει ακούσει να ομιλεί κάποιος αυτή την έκδοση της γλώσσας μας.
Όσο για το «λουλά» αυτό πήγαινε στην φίλτατη Mantis και ήταν σπόντα για το χαμόγελο που της προσφέρει το λαϊκό τραγούδι.
Το ρεμπέτικο σαφώς και δεν ήταν μόνο «μαύρο και τεκέδες» ήταν τρόπος ζωής, ήταν παράπονο ξεριζωμένων, ήταν η καθημερινότητα του απλού Έλληνα.
Δε διαφώνησα νομίζω και ούτε και μπορώ.
Ελπίζω να μπόρεσα να λύσω την «παρεξήγηση», διότι αλλιώς γράφει κάποιος και αλλιώς διαβάζει κάποιος άλλος.
Ο κακός λύκος
Τώρα το πιασα
Το κλασικό Σκυλάδικο το πλαισιώνει μια ορχήστρα αποτελούμενη απο ενα συνθεσάιζερ , ενας ηχηρός ντράμερ, ενας μπετατζής μπουζουξής οπου τα δάκτυλά του κολλούν στην ταστιέρα πηδώντας τρείς τρείς τις νότες.
Η δε τραγουδίστρια-στής δουλεύει πάντα στους γνωστούς λαικούς δρόμους αλλά με μία μόνιμη συμπάθεια σε άγριες υφέσεις ουυυυυυ????
Ετσι λοιπόν βγαίνει ο χαρακτηρισμός ήχος του γαυγίσματος....γρυλίσματος...
Μην μπερδεύεται λοιπόν κλασσικούς ρεμπέτες οι οποίοι μας χάρισαν το μουσικοπολιτικό τους ταμπεραμέντο οπως ο Τσιτσάνης, ακόμα και ο πολύμαγκας , συχωρεμένος Π. Μιχαλόπουλος, με το ``διαβολάκο``
τον αξέχαστο Σ. Ζαγοραίο ``ντε λα μαγκιέν`` οπου μας εδωσε μια γεύση απο την γλώσσα που μιλούσαν οι μάγκες της εποχής, γενικά τα Ελληνικά τραγούδια με τα σκυλάδικα.
Νομίζω οτι οσοι γράφουν εδώ δεν θα τολμούσαν ποτέ να πάνε σε σκυλάδικο.
Χαίρομαι να βλέπω ανθρώπους που γνωρίζουν κάτι παραπάνω από τον Βαμβακάρη.
Τρεις ρεμπέτες από την περιοχή Περάματος-Κερατσινιού?
Ο ένας είναι εν ζωή κι έχει και δισκάδικο στην Αγία Σοφία του Πειραιά.
Περιμένω...
Τα σκυλάδικα δεν είναι άσχημα σαν τρόπος έκφρασης.
Αυτό μπορούν κι αυτό κάνουν οι καλλιτέχνες του σκυλάδικου.
Το πρόβλημα είναι αυτοί που τα ακούνε.
allzaro,εγώ έχω πάει σε αυθεντικά σκυλάδικα.
Έχεις ακουστά για τα σκυλάδικα της Καρδίτσας?
Εκεί να δεις underground !!!
Οι περισσότεροι καλλιτέχνες που παίζουν σε σκυλάδικα είναι μουσικοί.
Υπάρχουν και εξαιρέσεις βέβαια αλλά οι πιό πολλοί είναι μουσικοί καλοί παίζουν αρκετά όργανα είναι γνώστες της καλής ποιοτικής μουσικής γνωρίζουν να αυτοσχεδιάζουν οχι ολοι βέβαια αναλόγως το σκυλάδικο.
Τώρα οσο αφορά αυτούς που ακούν, αλλοι πάνε για να κάνουν ``χαβαλέ`` αλλοι για να ακούσουν ``μουσική``.
Δεν έχω πάει ποτέ μου σε σκυλάδικο και σπανίως πηγαίνω και σε μαγαζιά με λαική μουσική.
Είμαι της άποψης οτι μου μουσική είναι φιλοσοφία.
Ετσι ο καθένας μπορεί να ακούει τη μουσική που τον εκφράζει.
Ένα μαγαζί που δεν γίνονται καβγάδες διότι δεν ξέρεις τι άτομο είναι
Ο διπλανός με συνέπεια να είναι όλοι παναγιές!!!
Κλασικό σκυλάδικο φορτηγατζήδων και αγροτοποιμενων.
Πολύ καλό ήταν επισης τα γαυγαμηλα, το χοτ ντογκ κλπ κλπ.
Καλή ανάσταση σε όλους.
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
Σε χαιρετώ Ασπρίγια.
ΣΑΛΑΜΊΝΑ και Νίκος ΜΑΘΕΣΗΣ πανε φίλε μου Καλέ...
Μόνο που ο Μάθεσης είναι απ'τους Πατριάρχες του Ελληνικού τραγουδιού και όχι Σκυλάς!!
quote:
ΚΟΥΙΖ -(για τον 1900 κυρίως).
Πείτε τρεις ρεμπέτες από την περιοχή Περάματος-Κερατσινιού.
Γιοβάν τσαούς,πολύ μεγάλος βιρτουόζος.
Στην κλασσική φωτό που δείχνει περί τους 12 οργανοπαίχτες με τα όργανα στα χέρια και καθισμένοι ημικυκλικά
σε καρέκλες(ασπρόμαυρη φυσικά),
είναι αυτός που κάθεται σχεδόν στη μέση,σεβαστή φιγούρα
με λεπτό μουστάκι.
Ποιος ξέρει τον Τρελλάκια?(κατά κόσμον Ν..... Μ.....)
quote:
Μπράβο 1900!!
Χαίρομαι να βλέπω ανθρώπους που γνωρίζουν κάτι παραπάνω από τον Βαμβακάρη.
Τρεις ρεμπέτες από την περιοχή Περάματος-Κερατσινιού?
Ο ένας είναι εν ζωή κι έχει και δισκάδικο στην Αγία Σοφία του Πειραιά.
Περιμένω...
Σ. Κυρομήτης;
Και φυσικά,ποτέ δεν είπα ότι ο Τρελλάκιας είναι σκυλάς!!!
Είδα γνώσεις σχετικά με το ρεμπέτικο,για αυτό κι έβαλα το κουιζάκι.
Πάντως,αν και δεν θεωρώ ότι το ρεμπέτικο είναι αυθεντική ελληνική μουσική,
εν τούτοις πολύ χαίρομαι που πολλοί άνθρωποι δεν έχουν
ξεχάσει ότι υπήρξαν πραγματικά αστέρια του χώρου,
τα οποία διατηρούνται στη συλλογική μνήμη σαν μουσική κληρονομιά.
allzaro,συμφωνώ,ο καθένας επιλέγει τη μουσική που τον εκφράζει,
άρα όλα τα είδη μουσικής κάτι έχουν να πουν.
Φυσικά δε μπορούμε να συγκρίνουμε Μότσαρτ με Φοίβο,
αλλά θα ήταν τουλάχιστον φασιστικό να υπήρχε μόνο ένα είδος μουσικής.
quote:
Πολύ καλό ήταν επισης τα γαυγαμηλα, το χοτ ντογκ κλπ κλπ.
Καλή ανάσταση σε όλους.
Ενημερωμένος ο τυχερούλης
Εγώ δεν έχω ιδέα, θα ήθελα να ρίξω μία ματιά...
Λίγο πιο αναλυτικά...
quote:
Φυσικά δε μπορούμε να συγκρίνουμε Μότσαρτ με Φοίβο,
Κοίταξε asprigia ο κάθενας ακούει οτι τον εκφράζει.
Αλλος Δημοτικά , αλλος παλιά λαικά, αλλος γάβ γάβ, ....
Οταν κάποιος δεν γνωρίζει μουσική δεν μπορεί να αναγνωρίσει την καλή μουσική.
Διευκρινίζω.
Εσύ ακούς τζάζ , και φυσικά κλασσική μουσική.
Γιατί?
Οταν ακούς ενα κουαρτέτο με ενα τρομπόνι, ενα sax alto, ενα ακουστικό μπάσο, και μία ακουστική κιθάρα, τα ακούς γιατί πρώτον μπορείς να ξεχωρίσεις τα όργανα, ένα, ένα, να τα απολαύσεις σε τέτοιο βαθμό που σου σηκώνεται η τρίχα.
Ενας που δεν γνωρίζει μουσική αφουγκράζοντας το κουαρτέτο διακρίνει μία βαβούρα. Ειδικά μάλιστα οταν την ακούει απο ενα φορητάκι.
Ο ``φορτηγατζής`` διεγείρεται απο το ρυθμό, απο το περιβάλλον , γενικά είναι το στοιχείο του, την βρίσκει...
Εχω δεί ανθρώπους ακούγοντας το κομμάτι τους χωρίς να εχουν πιεί έρχονται στο κέφι και εχουν όρεξη για χορό.
Τι να κάνουμε έτσι είναι αυτά τα πράγματα.
8 κομμάτια ολα ολα.
Γιατί με ξύπνησες νωρίς.
Σταλαγματιά.
Καζαντζίδης σε ολο του του μεγαλείο πλαισιωμένος απο θαυμάσιους μουσικούς , καλά μουζούκια, μπαγλαμάδες, ακορτεόν, ακουστικό μπάσο, κιθάρες, κρουστά γνήσια ολα.
Μία φωνή ... πως να την χαρακτηρίσω.... βαρύτονος και τενόρος μαζί.
Στις χαμηλές συχνότητες η φωνή του εχει άπειρες αρμονικές, αρμονικές που δεν σχετίζονται μεταξύ τους , αρμονικές απο αλλες συχνότητες.
Παρόλη τη δυσκολία των φωνητικών δεν παύει να τονίζει το ρρρρρ πράγμα που τον διακρίνει, η δε φωνή του βγαίνει χωρίς δυσκολία χωρίς μορφασμούς , συμπαγής, άκαμπτη, και το κυριώτερο απο όλα, δεν μπορεί να είναι παράφωνος, πουθενά, ειδικά στα τελειώματα στις υφέσεις, ολες οι αρμονικές ταιριάζουν μεταξύ τους.
Ξέρω χαρακτηρίζεται κλάψας.
Δεν είναι ακριβώς ομως έτσι.
Φιλοσοφημένα τραγούδια αφθαρτα απο το χρόνο, ακούγονται εως και σήμερα και θα ακούγονται αιώνια.
Οι εγραφές μου είναι άψογες. Είχα και πολλές live αλλά οι ταινίες απο το μπομπινόφωνο εφθάρησαν και πολύ λίγα έχω σώσει.
δεν παύει να είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Έλληνας τραγουδιστής
που η φωνή του ΕΙΝΑΙ όργανο από μόνη της.
Ο Καζαντζίδης,έχει απίστευτη φωνή,αν είχε γεννηθεί στην Ιταλία,
θα τραγουδούσε βαρύτονος στην όπερα.
Σε πολλά τραγούδια του,η φωνή του λειτουργεί σαν ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΣΗ,
δηλαδή αντικαθιστά κάλλιστα ένα σύνολο πνευστών,
ή,
ένα σινθεσάιζερ,για παράδειγμα.
Κανένας άλλος Έλληνας τραγουδιστής δεν έχει αυτή τη μοναδική ικανότητα.
είναι ο μεγάλος Μανώλης Αγγελόπουλος.
Ίσως,το απόλυτο foundation στο σκυλάδικο,αλλά τι ερμηνείες!
Και τι ψυχή!