- ΑΣΤΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Ο Γκουαϊτά θεωρεί πως δεν είναι δυνατόν να πραγματεύεται κανείς έννοιες όπως το ΑΣΤΡΙΚΟ, χωρίς προηγουμένως να έχει αναχθεί στα πρώτα αίτια αυτών των εννοιών.

Έτσι είναι απαραίτητος ο συνδιασμός Φιλοσοφίας, θεολογίας και Θεουργίας για να συμπτύξουμε και να αναπτύξουμε τις διδασκαλίες.

Υπάρχει η άποψη ότι συνέπεια της πτώσης του ανθρώπου είναι η δημιουργία τόσο του υλικού, όσο και του Αστρικού κόσμου.

Aς ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι μας στο Αστρικό Πεδίο.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Η Αιώνια Φύση (όχι η φθαρτή, αυτή που αντιλαμβανόμαστε με τις 5 αισθήσεις) που συνελήφθει από το Θείο Νου πριν από την πτώση των Αγγέλων και του Ανθρώπου ή μόνον του Ανθρώπου) είναι η γόνιμη σύζυγός Του. Θεωρείται ως τέτοια επειδή εκδηλώνει τον ΛΟΓΟ ΤΟΥ και αποτελεί την σφαίρα της ΘΕΙΑΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ.

Εντός της Θείας Ενότητας κινούνταν αρμονικά όλα τα ενδο-εκπορευθέντα όντα, την σύνθεση των οποίων αποτελούσε ο ΑΔΑΜ-ΚΑΔΜΟΣ ή αλλιώς Ο ΛΟΓΟΣ.

Ο ΛΟΓΟΣ γεννήθηκε από την αδιάσπαστη ένωση του καθαρού Πνεύματος και της Συμπαντικής ζώσας ΨΥΧΗΣ.

Ο ΛΟΓΟΣ, ο ιδεώδης Μακρόκοσμος θα ονομαστεί από Μύστες της Δύσης, ΑΔΑΜ-ΕΛΟΧΙΜ (οι θεϊκοί ή θείοι Αδάμ) σε αντίθεση με ΕΝΑ από τα μέλη τους που το ονόμασαν ΑΔΑΜ-ΕΛΟΧΑ (θείος ή θεϊκός Αδάμ).

Αυτόν τον τελευταίο θα πρέπει να τον δούμε ταυτόχρονα ως δράστη και ως θύμα της δημιουργίας του Υλικού Σύμπαντος, το οποίο –πάντα σύμφωνα με την σχολή αυτή- δεν είναι παρά ένα προϊόν ΠΙΘΑΝΗΣ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΦΗΜΕΡΟ ΣΥΜΒΑΝ.

Αντί να ζήσει ευτυχής μέσα στη μητρική ουσία της Θείας Φύσης και μέσα στην Ενότητα του Λόγου, ο Αδάμ ωθούμενος από τον Εγωισμό (Ναχάς στην Εβραϊκή), θέλησε να γνωρίσει την Φύση αυτή καθ’αυτή, δηλαδή, θέλησε να την γνωρίσει στην μήτρα της πριν την γονιμοποίησή της, δηλ. Πριν την δημιουργία των Κόσμων.

Θέλησε να καταλάβει αυτήν την απόκρυφη ουσία που υπήρξε προγενέστερη της στοιχειοποιήσεως του φωτός, του νοερού φωτός, πριν ακόμα την δημιουργία των αόρατων κόσμων.

Αυτό το εσωτεριστικό ρεύμα που ονομάσαμε Σχολή της Δύσης, ονομάζεται και ρεύμα του Μωυσή από πολλούς Δυτικούς Εσωτεριστές ειδικά της Γαλλικής σχολής.

Είτε στηρίζεται στην καθαρή καμπαλιστική παράδοση, είτε ακολουθεί τη γραμμή των μυστικιστών, από τους Γνωστικούς, Ροδόσταυρους, Παράκελσο, κ.λ.π. μας οδηγεί στη σύλληψη ενός απόλυτου:
Του απόλυτου της αιώνιας Ζωής και της Φύσεως-ουσίας.

Ο Αδάμ όπως προαναφέραμε, θέλει να γνωρίσει, να συλλάβει τη Φύση αυτή, καθ’αυτή, την ερεβώδη ουσία της.

Βυθίζεται στο βάραθρο αυτό, και αναλώνεται από ένα μηδέν που απορροφά τη ζωή του και που θα τον καταβροχθίζει ασταμάτητα.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Μπορούμε να την αντιστοιχίσουμε με την Μεγάλη Νύχτα του Ορφέα, νύχτα-μητέρα, τη μήτρα της Προθυραίας, της Μεγάλης Θεάς, πριν γονιμοποιηθεί από το Μεγάλο Ον. Αυτή συλλαμβάνει τον Πρωτογέννητο τον Παγκόσμιο Λόγο, απ’όπου θα εκπεμφθούν οι θεοί ανά ζεύγη (Ορφικοί ύμνοι εκδ. Ιδεοθέατρο).

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Ο Αδάμ αυτό που έκανε ήταν να της μεταβιβάσει το είναι του, την ουσία του.

Ετσι την έφερε σε ύπαρξη καταστρέφοντας τον εαυτό του εξ ου και το Κακό ως προϊόν αυτής της εξωτερίκευσης, το οποίο δεν προοριζόταν να εμφανιστεί.

Ο Αδάμ εισήλθε στη νύχτα από την οποία είχε εξέλθει, και από την ήπια Αιωνιότητα, ξαφνικά δημιουργήθηκε παλινδρόμηση και δημιουργήθηκε ο Χώρος, οπισθοχώρησε μέσα στην Αιωνιότητα και δημιουργήθηκε ο Χώρος.

Όταν λέμε καταστρέφοντας τον εαυτό του εννοούμε ότι στα αρχέγονα βάθη, δημιουργήθηκαν δύο δυνάμεις. Μια συμπιεστική δύναμη (πυκνότητα), και μία επεκτατική δύναμη (αραίωση), έτσι δημιουργήθηκε μια περιστροφική κίνηση καρπός της μάχης των δύο πρώτων και μητέρα του πρωταρχικού Πυρός.

Η επεκτατική δύναμη δίνει τον Αβελ (αιθερικό διάστημα) την φυγόκεντρη δηλ. Ιδιότητα.

Η συμπιεστική τον Κάιν, τον διαιρέτη Χρόνο, την κεντρομόλο ιδιότητα. Γινόμενος ευμετάβλητος ο Αδάμ γνωρίζει τον Χρόνο, και γινόμενος ενσώματος, τον Χώρο.

Ο Κάιν νικά τον Αβελ και έχουμε την δημιουργία του υλικού κόσμου, που οργανώνεται με βάση την Τρίτη ιδιότητα της Αβύσσου, την περιστροφική δύναμη, η οποία γεννά την αστρική ουσία.

Βέβαια υπάρχει και η άποψη ότι αρχικά ο υπαίτιος της αρχικής αυτής πτώσης ήταν ο Εωσφόρος που ήταν η αιτία των όσων προαναφέρθησαν, και κατόπιν παρέσυρε τον Αδαμ-Εύα προκαλώντας την εκδήλωση του υλικού πεδίου.

Η παρέμβαση του συνειδητού πειρασμού δεν επιβάλεται αναγκαστικά για να εξηγηθεί το νόημα της πτώσης.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Το άλλο ρεύμα, του Βουδιστικού Εσωτερισμού και κατά πασα πιθανότητα και των Σχολών της Ιωνίας, εκλαμβάνει το υλικό Σύμπαν ως μια ανανεούμενη εκδήλωση του αρχετυπικού Σύμπαντος και την Πτώση ως μια αλληγορία της καθόδου του Πνεύματος στην Ύλη. Την Σωτηρία ως ενα μυστικιστικό έμβλημα της αντίστροφης εξελικτικής κίνησης, που εκλεπτύνει τις προοδευτικές μορφές του Οντος, πνευματοποιώντας τες.

Το Πνεύμα αντινοβολεί ασταμάτητα, κατέρχεται στην Ύλη (καθοδικό τόξο της Δημιουργίας) ενώ η ύλη γίνεται αντικείμενο αδιάκοπης επεξεργασίας, με σκοπό την απελευθέρωση του Πνεύματος και την πνευματικοποίηση της Ύλης (ανοδικό τόξο της Δημιουργίας).

Δεν υπάρχει η έννοια του Καλού και του Κακού με την οπτική της πρώτης σχολής, αλλά οι δύο όψεις της εκδήλωσης, οι δύο πόλοι απαραίτητοι για την εκδήλωση.

Δεν καταλογίζεται το κακό στη συνείδηση του ηθικού όντος όπου το Παραμπραχμάν αποστέλλει τις εκπορεύσεις του να γεμίσουν την διαφοροποιημένη ύλη.

Ίσως για τον λόγο αυτό δεν υπάρχει και η έννοια του Σατανά-Εωσφόρου, ως πονηρό πνεύμα, όπως υπάρχει στην Δυτική Σχολή που προέρχεται από διαφορετική θέαση της αρχικής Κοσμογονίας.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Αυτό που σε απασχολεί σχετικά με το Αστρικό Πεδίο είναι η φύση της Δημιουργίας του θεωρητικά, ή μήπως θα έπρεπε να προσεγγίσουμε το αστρικό πεδίο σχετικά με το αστρικό μας σώμα και τον αστρικό κόσμο σε πρακτικό επίπεδο, στην καθημερινότητα;

Μήπως θα έπρεπε να προσεγγίσουμε το αστρικό μας σώμα σαν μέρος το αστρικού σώματος του Πλανήτη μας, της Γης και στην συνέχεια του αστρικού σώματος του Ηλιακού Συστήματος;
Μήπως με αυτό τον τρόπο θα ήταν καλύτερα να προσεγγίζαμε σε πρακτική βάση το αστρικό πεδίο και την ύπαρξή του και να αφήσουμε την θεωρία για τους θεωρητικούς;

Όπως το φυσικό πεδίο και τον φυσικό κόσμο τον αντιλαμβανόμαστε με τις πέντε φυσικές μας αισθήσεις και ο αντικειμενικός κόσμος έχει ερευνηθεί σε βάθος από τους επιστήμονες, μήπως θα ήταν καλύτερα να προσεγγίσουμε και τον αστρικό κόσμο ως αντικειμενικό, ως πεδίο των συναισθημάτων και των επιθυμιών μας, ως αισθαντικό κόσμο; Να ερευνήσουμε τις αυταπάτες και την γοητεία που δημιουργεί στην ανθρωπότητα;

quote:

---

Αγαπητή gretel

Αυτό που σε απασχολεί σχετικά με το Αστρικό Πεδίο είναι η φύση της Δημιουργίας του θεωρητικά, ή μήπως θα έπρεπε να προσεγγίσουμε το αστρικό πεδίο σχετικά με το αστρικό μας σώμα και τον αστρικό κόσμο σε πρακτικό επίπεδο, στην καθημερινότητα;

Μήπως θα έπρεπε να προσεγγίσουμε το αστρικό μας σώμα σαν μέρος το αστρικού σώματος του Πλανήτη μας, της Γης και στην συνέχεια του αστρικού σώματος του Ηλιακού Συστήματος;
Μήπως με αυτό τον τρόπο θα ήταν καλύτερα να προσεγγίζαμε σε πρακτική βάση το αστρικό πεδίο και την ύπαρξή του και να αφήσουμε την θεωρία για τους θεωρητικούς;

Όπως το φυσικό πεδίο και τον φυσικό κόσμο τον αντιλαμβανόμαστε με τις πέντε φυσικές μας αισθήσεις και ο αντικειμενικός κόσμος έχει ερευνηθεί σε βάθος από τους επιστήμονες, μήπως θα ήταν καλύτερα να προσεγγίσουμε και τον αστρικό κόσμο ως αντικειμενικό, ως πεδίο των συναισθημάτων και των επιθυμιών μας, ως αισθαντικό κόσμο; Να ερευνήσουμε τις αυταπάτες και την γοητεία που δημιουργεί στην ανθρωπότητα;

Γνώθι σαυτόν

---

Aγαπητέ oros777 σε ευχαριστώ για την συμμετοχή σου στο θέμα.

Θα φτάσουμε κι σ'αυτό που λες αγαπητέ, αλλά πιστεύω ότι χωρίς βέβαια να μακρυγορήσουμε πολύ, πρέπει να αναρωτηθούμε για τις αιτίες όσων μας απασχολούν.

Προτίμησα απλά -ως οπαδός του Πλάτωνα- να αρχίσω από την ενότητα και να προχωρήσουμε στην πολλαπλότητα.

Ελπίζω στη βοήθειά σου, μια και διαβάζω ανελλειπως τα θέματά σου.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

quote:

---

Αγαπητή gretel

Αυτό που σε απασχολεί σχετικά με το Αστρικό Πεδίο είναι η φύση της Δημιουργίας του θεωρητικά, ή μήπως θα έπρεπε να προσεγγίσουμε το αστρικό πεδίο σχετικά με το αστρικό μας σώμα και τον αστρικό κόσμο σε πρακτικό επίπεδο, στην καθημερινότητα;

Μήπως θα έπρεπε να προσεγγίσουμε το αστρικό μας σώμα σαν μέρος το αστρικού σώματος του Πλανήτη μας, της Γης και στην συνέχεια του αστρικού σώματος του Ηλιακού Συστήματος;
Μήπως με αυτό τον τρόπο θα ήταν καλύτερα να προσεγγίζαμε σε πρακτική βάση το αστρικό πεδίο και την ύπαρξή του και να αφήσουμε την θεωρία για τους θεωρητικούς;

Όπως το φυσικό πεδίο και τον φυσικό κόσμο τον αντιλαμβανόμαστε με τις πέντε φυσικές μας αισθήσεις και ο αντικειμενικός κόσμος έχει ερευνηθεί σε βάθος από τους επιστήμονες, μήπως θα ήταν καλύτερα να προσεγγίσουμε και τον αστρικό κόσμο ως αντικειμενικό, ως πεδίο των συναισθημάτων και των επιθυμιών μας, ως αισθαντικό κόσμο; Να ερευνήσουμε τις αυταπάτες και την γοητεία που δημιουργεί στην ανθρωπότητα;

Γνώθι σαυτόν

---

Aγαπητέ oros777 σε ευχαριστώ για την συμμετοχή σου στο θέμα.

Θα φτάσουμε κι σ'αυτό που λες αγαπητέ, αλλά πιστεύω ότι χωρίς βέβαια να μακρυγορήσουμε πολύ, πρέπει να αναρωτηθούμε για τις αιτίες όσων μας απασχολούν.

Προτίμησα απλά -ως οπαδός του Πλάτωνα- να αρχίσω από την ενότητα και να προχωρήσουμε στην πολλαπλότητα.

Ελπίζω στη βοήθειά σου, μια και διαβάζω ανελλειπως τα θέματά σου.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Παραθέτω μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο «Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας») για τον Πλάτωνα, που αγαπάς τόσο πολύ, ...
-------------------------------------

Θα μπορούσαν να αναφερθούν δύο τρόποι με τους οποίους οι καθοριστικές αυτές ιδέες ήρθαν σε ύπαρξη στο παρελθόν κι έπαιξαν το ρόλο τους στην καθοδήγηση της φυλής προς τα εμπρός. O ένας ήταν μέσω της διδασκαλίας κάποιου δασκάλου που ίδρυε μια σχολή σκέψης κι έτσι εργαζόταν δια του νου λίγων επιλεγμένων και μέσα απ’ αυτούς χρωμάτιζε τελικά τις σκέψεις των ανθρώπων της εποχής του. Τέτοιοι δάσκαλοι ήταν ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης και πολλοί άλλοι που είναι εξέχοντα παραδείγματα. Μια άλλη μέθοδος ήταν η εφέλκυση της επιθυμίας των μαζών σε ό,τι θεωρείτο επιθυμητό κι ο μαζικός αναπροσανατολισμός τους σε μια πληρέστερη έκφραση ζωής. Αυτή η έκφραση ζωής που θεμελιωνόταν σε κάποια διατυπωμένη ιδέα, ενσωματωνόταν σε μια ιδεώδη ζωή. Έτσι το έργο των Σωτήρων του κόσμου ήρθε σ’ έκφραση κι έφερε την ανάδυση μιας παγκόσμιας θρησκείας.
Η πρώτη μέθοδος ήταν καθαρά νοητική κι έτσι παραμένει ακόμη· οι μάζες, λόγου χάρη, ξέρουν ελάχιστα για τον Πλάτωνα και τις θεωρίες του παρά το γεγονός ότι ανά τους αιώνες διαμόρφωσε τις ανθρώπινες διάνοιες – είτε με την αποδοχή των θεωριών του είτε με την απόρριψή τους. Η άλλη μέθοδος είναι καθαρά συναισθηματική και χρωματίζει ευκολότερα τη μαζική συνείδηση. Ένα τέτοιο παράδειγμα ήταν το μήνυμα της αγάπης του Θεού το οποίο διακήρυξε ο Χριστός και η συναισθηματική αντίδραση των μαζών στη ζωή Του, το μήνυμά Του και τη θυσία Του. Έτσι ικανοποιήθηκε ανά τους αιώνες η ανάγκη των λίγων νοητικών και των πολλών συναισθηματικών. …
(Από το βιβλίο «Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας»)
-------------------------------------

Κάποια συγκεκριμένη διεύθυνση οδήγησε τον άνθρωπο από το στάδιο του πρωτόγονου στο εξελικτικό εκείνο σημείο όπου μπόρεσαν να εμφανισθούν ένας Πλάτων, ένας Σαίξπηρ, ένας ντα Βίντσι, ένας Μπετόβεν. Κάποια δύναμη εφέλκυσε την ικανότητα του ανθρώπου να διατυπώνει ιδέες, να δημιουργεί συστήματα θεολογίας, επιστήμης και διακυβέρνησης· κάποια εσώτερη υποκινούσα δύναμη έδωσε στον άνθρωπο την ικανότητα να δημιουργεί ομορφιά, να ανακαλύπτει τα μυστικά της φύσης· κάποια αντίληψη της θείας ευθύνης βρίσκεται πίσω από τη φιλανθρωπία, τα εκπαιδευτικά συστήματα και τα κινήματα ευημερίας σε όλο τον κόσμο. Η πρόοδος του ανθρώπινου πνεύματος ήταν μια ασυγκράτητη ανέλιξη, μια αναπτυσσόμενη εκτίμηση της πραγματικότητας, της ομορφιάς και της σοφίας.
(Από το βιβλίο «Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας»)

2. Διδακτικοί Αβατάρ. Οι Εμφανίσεις αυτές ηχούν ένα νέο φθόγγο στο βασίλειο της σκέψης και της συνείδησης· αποκαλύπτουν την επόμενη αναγκαία αλήθεια· διακηρύσσουν εκείνες τις λέξεις και διατυπώνουν εκείνες τις αλήθειες που ρίχνουν φως πάνω στην πνευματική ανάπτυξη της ανθρωπότητας. Τέτοιοι Αβατάρ ήταν ο Πλάτων, ο πρώτος Πατάντζαλι κι ο Σανκαρατσάρυα· προβάλλουν πάνω στη δεύτερη ακτινική γραμμή ενέργειας, στο τμήμα του Χριστού και είναι εκφράσεις της ιεραρχικής δύναμης. Όταν λέω στο τμήμα του Χριστού, θα σας υπενθύμιζα ότι το όνομα του “Χριστού” είναι το όνομα ενός αξιώματος – ενός αξιώματος που πάντα είχε τον Αρχηγό του. Δεν αναφέρω τον Χριστό ή τον Βούδδα ανάμεσα σ’ αυτούς τους Αβατάρ, επειδή είναι Αβατάρ άλλης τάξης και απεριόριστα μεγαλύτερης δυναμικότητας.
(Από το βιβλίο «Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας»)
-------------------------------------

Θα παρατηρείς αγαπητή gretel ότι ο «Djwhal Khul» (ένας Διδάσκαλος πέμπτης Μύησης, βασικό στέλεχος της Πνευματικής Ιεραρχίας του Πλανήτη), μέσο των βιβλίων της «Alice Bailey» γράφει πολύ καλά λόγια για τον Πλάτωνα, καθώς επίσης και για άλλους Έλληνες φιλοσόφους, …

Τώρα τελικά με το αστρικό πεδίο τι θα κάνουμε θα προχωρήσουμε, ή θα αφεθεί το θέμα να πεθάνει από αθρεψία;

Γιατί άραγε υπήρξε τόσο ενδιαφέρον για το θέμα «ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ, 3ο μέρος, επίσημη έκδοση» (καθώς επίσης και για τα προηγούμενα) ενώ τώρα δεν υπάρχει καθόλου ενδιαφέρον για το «Αστρικό Πεδίο», ενώ αυτά συνδέονται άμεσα;
Φυσικά ατομικά έχω την άποψή μου από την σκοπιά της εσωτερικής ψυχολογίας, αλλά θα ήθελα την προσωπική σου άποψη;

Θα μπορούσα να παραθέσω αρκετά αποσπάσματα από τα βιβλία του «Djwhal Khul» για το τόσο σπουδαίο αυτό θέμα!!! Να πούμε την γνώμη μας έπειτα γι’ αυτά, ... Τι λές;

quote:

---

oros777

Τώρα τελικά με το αστρικό πεδίο τι θα κάνουμε θα προχωρήσουμε, ή θα αφεθεί το θέμα να πεθάνει από αθρεψία;

Γιατί άραγε υπήρξε τόσο ενδιαφέρον για το θέμα «ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ, 3ο μέρος, επίσημη έκδοση» (καθώς επίσης και για τα προηγούμενα) ενώ τώρα δεν υπάρχει καθόλου ενδιαφέρον για το «Αστρικό Πεδίο», ενώ αυτά συνδέονται άμεσα;
Φυσικά ατομικά έχω την άποψή μου από την σκοπιά της εσωτερικής ψυχολογίας, αλλά θα ήθελα την προσωπική σου άποψη;

Θα μπορούσα να παραθέσω αρκετά αποσπάσματα από τα βιβλία του «Djwhal Khul» για το τόσο σπουδαίο αυτό θέμα!!! Να πούμε την γνώμη μας έπειτα γι’ αυτά, ... Τι λές;

---

Λόγω προσκόλλησης στο υλικό πεδίο παραμέλησα αυτό το τόσο ενδιαφέρον θέμα περί του αστρικού πεδίου, της προέλευσης, της υφής του και των κατοίκων του.

Αγαπητέ oros777 η προσφορά σου θα είναι πολύτιμη.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

1. Το αστρικό πεδίο δηλαδή τον κατώτερο κόσμο των δυνητικών ενεργειών που είναι και το βασίλειο του Πεπρωμένου.

2. Το ψυχικό πεδίο, το ενδιάμεσο κόσμο των παθών.
3. Το πνευματικό πεδίο δηλαδή τον ανώτερο νοητό κόσμο, την Εδέμ όπου βασιλεύει η Πρόνοια.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

quote:

---

Η παγκόσμια φύση, πέρα από το φυσικό πεδίο, έχει και άλλα τρία πεδία:
1. Το αστρικό πεδίο δηλαδή τον κατώτερο κόσμο των δυνητικών ενεργειών που είναι και το βασίλειο του Πεπρωμένου.
2. Το ψυχικό πεδίο, το ενδιάμεσο κόσμο των παθών.
3. Το πνευματικό πεδίο δηλαδή τον ανώτερο νοητό κόσμο, την Εδέμ όπου βασιλεύει η Πρόνοια.

---

Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.

Δεν απάντησα αμέσως στο μήνυμά σου, γιατί ετοιμάζω ένα άλλο θέμα που θα ανοίξω σε λίγες μέρες, σχετικά με την Πλανητική Ιεραρχία.
(Άλλωστε ο χρόνος όλων μας είναι τόσο περιορισμένος)!

Το αστρικό πεδίο και το σύνολο των δυνάμεων που κυκλοφορούν μέσα σ’ αυτό και αποτελούν την δομή του, είναι ίσως από τα σπουδαιότερα θέματα που θα έπρεπε να απασχολούν τους σπουδαστές του εσωτερισμού παγκοσμίως. Αυτό συνδέεται άμεσα με τον συναισθηματικό μας κόσμο και των κόσμο των επιθυμιών, τον παράγοντα της γοητείας, τον επόμενο κόσμο που πηγαίνουμε (και κατά την διάρκεια του ύπνου και … κατά την αστρική προβολή) αμέσως μετά όταν πεθαίνουμε και αφήνουμε τον φυσικό μας φορέα και με πάρα πολλά άλλα επί μέρους θέματα, που μπορούν να συζητηθούν στην συνέχεια.

Ο Θιβετανός Διδάσκαλος μέσω της Bailey στα 24 βιβλία εσωτερικής φιλοσοφίας που έχουν κυκλοφορήσει αφιερώνει ένα μεγάλο σύνολο πληροφοριών εκατοντάδων σελίδων σχετικών με το αστρικό πεδίο.

Σκεφτόμουν για λίγο χθες από πού θα έπρεπε να αρχίσω και αποφάσισα τελικά να κάνω την αρχή της παράθεσης κειμένων από το βιβλίο της «Πραγματείας επί της Λευκής Μαγείας».

Στο παραπάνω βιβλίο υπάρχουν 15 κανόνες.
Οι πρώτοι έξη αφορούν το Νοητικό πεδίο.
Οι επόμενοι πέντε το Αστρικό πεδίο και
Οι επόμενοι τέσσερις το Φυσικό πεδίο.

Μέχρι το μεσημέρι ελπίζω να παραθέσω τα σπουδαιότερα από τον έβδομο κανόνα.

Καλημέρα (και υπομονή για λίγο).

Συμφωνώ εντελώς με αυτά που αναφέρεις.

Θα ήθελα όμως να κάνω μία μικρή διόρθωση σχετικά με αυτό που γράφεις (και που μάλλον δεν πρόσεξες):

quote:

---

β. Το κοσμικό αυτό φυσικό πεδίο αποτελείται από ύλη διαφοροποιημένη σε επτά ποιότητες, ομάδες, βαθμίδες ή κραδασμούς.

---

Γνώθι σαυτόν

Συνεχίζοντας μετά από το πρωινό μου μήνυμα.

Παραθέτω τα παρακάτω αποσπάσματα από το βιβλίο της «Πραγματείας επί της Λευκής Μαγείας».
----------------------------------

Πρέπει ν’ αρχίσουμε τη μελέτη και την εξέταση του έβδομου Κανόνα της Μαγείας. Συμπληρώσαμε τους πρώτους έξι Κανόνες που πραγματεύονται ειδικά την εργασία στο νοητικό πεδίο και γι αυτό έχουν πρακτική αξία μόνο για όσους αρχίζουν να χρησιμοποιούν τη δύναμη του νου στο μαγικό έργο της δημιουργίας.
Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε γι’ αυτό ότι καθώς η ανθρωπότητα εισέρχεται στη νοητική κληρονομιά της εμφανίζεται ταυτόχρονα μια αυξημένη τάση για μαγικό έργο. Σχολές διαβεβαίωσης προβάλλουν παντού και η εξαγγελλόμενη πρόθεσή τους είναι να δημιουργήσουν τις φυσικές συνθήκες όπου ο άνθρωπος μπορεί να έχει ό,τι θεωρεί αξιοθαύμαστο και σκόπιμο. Βιβλία για το θέμα του δημιουργικού νου πλημμυρίζουν τις αγορές και οι συζητήσεις για τη δύναμη πίσω απ’ τις δημιουργικές τέχνες θεωρούνται ζωτικής σημασίας. Οι ψυχολόγοι εξετάζουν επισταμένως το όλο ζήτημα και παρότι επί του παρόντος το ιδεώδες αντιμετωπίζεται σχεδόν ολοκληρωτικά με όρους του φυσικού πεδίου, ωστόσο το σύνολο υποδεικνύει μια κραδασμική δραστηριότητα στην παγκόσμια ψυχή καθώς εκφράζεται δια της ανθρωπότητας και προβάλλει απ’ το νοητικό βασίλειο. Οι πρωτοπόροι της φυλής και οι βασικοί στοχαστές και δημιουργικοί εργάτες της ανθρωπότητας δεν είναι παρά οι ευαίσθητοι που ανταποκρίνονται αμεσότερα στις νοητικές ώσεις. Είναι προς το παρόν μειονότητα και οι περισσότεροι άνθρωποι ανταποκρίνονται σε δυνάμεις και κραδασμούς που εκπορεύονται από το πεδίο των συναισθημάτων και της επιθυμίας. Ωστόσο όλο και περισσότεροι αφυπνίζονται και η σημασία των έξι πρώτων Κανόνων της Μαγείας θα γίνεται όλο και πιο φανερή.
Αυτοί οι δεκαπέντε κανόνες διαιρούνται σε:

Έξι κανόνες για το νοητικό πεδίο.
Πέντε κανόνες για το επιθυμητικό ή αστρικό πεδίο.
Τέσσερις κανόνες για το φυσικό πεδίο.

Η κύρια σκέψη που πρέπει να διατηρεί κανείς καθαρά στο νου του είναι ότι περιορίζονται στη χρήση της ενέργειας στους τρεις κόσμους κι ότι την ενέργεια αυτή είτε τη χειρίζεται συνειδητά η κυβερνώσα ψυχή είτε την παρασύρει σε δράση η δύναμη που ενυπάρχει στην ύλη των τριών κόσμων, ανεξάρτητα από την ψυχή. Όταν συμβαίνει αυτό, ο άνθρωπος είναι θύμα των δικών του μορφικών ενεργειών και της υλικής όψης όλης της εκδήλωσης. Στην άλλη περίπτωση είναι ο νοήμων κυβερνήτης που διευθύνει τα δικά του πεπρωμένα και σύρει τις κατώτερες ενέργειες σε μορφές και δραστηριότητες με τη δύναμη των νοητικών του παρωθήσεων και την εστιασμένη προσοχή της δικής του ψυχής. Στους έξι κανόνες που ήδη εξετάσαμε, μια ή δύο σκέψεις προβάλλουν καθαρότερα και θα μπορούσαν να συνοψισθούν με τους ακόλουθους όρους:

Κανόνας 1 – Αυτοπερισυλλογή που καταλήγει σε συγκέντρωση.
Κανόνας 2 – Ανταπόκριση που καταλήγει σε αλληλενέργεια μεταξύ ανώτερου και κατώτερου.
Κανόνας 3 – Ακτινοβολία που καταλήγει σε ήχηση.
Κανόνας 4 – Αναπνοή που καταλήγει σε δημιουργικό έργο.
Κανόνας 5 – Επανένωση που καταλήγει σε ενοποίηση.
Κανόνας 6 – Αναπροσανατολισμός που καταλήγει σε διαυγή θεώρηση του Σχεδίου.

Οι σπουδαστές καλά θα έκαναν να εξετάσουν αυτές τις σχέσεις και να ανακαλύψουν την υποκείμενη σύνθεση.

Στα λόγια αυτού του κανόνα συντίθεται ικανοποιητικά το αστρικό πεδίο με τη λειτουργία και το πρόβλημά του. Σημειώστε τους όρους που χρησιμοποιούνται στην περιγραφή που δίνεται με λίγες σύντομες φράσεις:

1. Το πεδίο των διπλών δυνάμεων.
2. Το πεδίο των δύο ατραπών.
3. Το πεδίο όπου αναζητείται η ζωτική δύναμη.
4. Το πεδίο των κραδαινόμενων πόλων.
5. Το πεδίο όπου γίνεται εκλογή.

Ένα από τα πιο ζωτικά πράγματα που κάθε ζηλωτής πρέπει να κάνει, είναι να μάθει να κατανοεί το αστρικό πεδίο, ν’ αντιλαμβάνεται τη φύση του και να μάθει να στέκει ελεύθερος απ’ αυτό κι έπειτα να εργάζεται σ’ αυτό. Στις οδηγίες αυτές επιζητώ να δώσω κάποια σαφή διδασκαλία γι’ αυτό το πεδίο, γιατί τη στιγμή που ο άνθρωπος μπορεί να “δει” στο αστρικό πεδίο και μπορεί να επιτύχει ισορροπία και να μείνει σταθερός στο μέσο των κραδαινόμενων δυνάμεών του, τη στιγμή εκείνη είναι έτοιμος για μύηση.
Πρώτα, ας συγκεντρώσουμε μερικούς από τους όρους που χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν αυτή τη σφαίρα του θείου Όντος με την οποία ο άνθρωπος πρέπει στην αρχή να ταυτιστεί, να εισδύσει στο κέντρο, να διαπεράσει την καλυμμένη πλάνη της και τελικά να σταθεί σταθερά, άθικτος, αποσπασμένος, ανεπηρέαστος κι ελεύθερος.
Ο όρος “αστρικός” που τόσο συχνά χρησιμοποιείται, είναι στην πραγματικότητα μια ακυρολεξία. Η Ε.Π.Μπ. (Μπλαβάτσκυ) είχε βασικά δίκαιο όταν χρησιμοποίησε τον όρο σε σχέση με τα αιθερικά ή ζωτικά πεδία του φυσικού πεδίου. Όταν γίνει επαφή με τον αιθερικό κόσμο, η πρώτη εντύπωση που δίνεται είναι πάντοτε ενός αστρικού φωτός, λαμπρού, σπινθηροβόλου. Βαθμιαία ωστόσο η λέξη ταυτίστηκε με το Κάμα ή επιθυμία κι έτσι χρησιμοποιήθηκε για το πεδίο της συναισθηματικής αντίδρασης.
Έχει ενδιαφέρον να το σημειώσουμε αυτό, γιατί αποτελεί από μόνο του ένα παράδειγμα του αποτελέσματος του αστρικού πεδίου στον ανθρώπινο εγκέφαλο ο οποίος στην απληροφόρητη κατάστασή του αντιστρέφει την πραγματικότητα και βλέπει τα πράγματα σε μια αντεστραμμένη κατάσταση. Η εμφάνιση του αστρικού πεδίου, όταν ιδωθεί για πρώτη φορά σαφώς απ’ τον “διανοιχθέντα οφθαλμό” του ζηλωτή, είναι ένα πεδίο πυκνής ομίχλης, σύγχυσης, μεταβαλλόμενων μορφών, αλληλοδιαπερώμενων και αναμειγνυόμενων χρωμάτων κι έχει τέτοια καλειδοσκοπική εμφάνιση, ώστε το μάταιο του εγχειρήματος φαίνεται συντριπτικό. Δεν είναι φως, αστρικό ή διαυγές. Είναι έκδηλα μια αδιαπέραστη αταξία, γιατί είναι το πεδίο συνάντησης των δυνάμεων. Επειδή οι δυνάμεις στο σώμα του ίδιου του ζηλωτή βρίσκονται κι αυτές σε αταξία, σμίγει με το περιβάλλον χάος σε τέτοια έκταση ώστε είναι σχεδόν αδύνατο στην αρχή για την επιτηρούσα ψυχή να ξεχωρίσει το δικό της αστρικό μηχανισμό απ’ τον αστρικό μηχανισμό της ανθρωπότητας σαν σύνολο και από τον αστρικό μηχανισμό του κόσμου.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που ο ζηλωτής πρέπει λοιπόν να μάθει, είναι να διαχωρίζει τη δική του αύρα με έννοια συναισθηματική από εκείνη του περιβάλλοντός του και πολύς χρόνος δαπανάται για να μάθει να το κάνει. Γι’ αυτό το λόγο ένα από τα πρώτα προσόντα της μαθητείας είναι η διάκριση, γιατί μέσω της χρήσης του νου σαν αναλυτή και διαχωριστή το αστρικό σώμα περιέρχεται υπό έλεγχο.

Δεύτερο, το αστρικό πεδίο είναι το πεδίο της πλάνης, της γοητείας και μιας παραμορφωμένης παρουσίασης της πραγματικότητας. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι κάθε άτομο στον κόσμο εργάζεται δραστήρια με αστρική ύλη και η ισχύς της ανθρώπινης επιθυμίας και της παγκόσμιας επιθυμίας επιφέρει τη συνεχή εκείνη “εξεικόνιση” και μορφική δόμηση που οδηγεί στα πιο συγκεκριμένα αποτελέσματα της αστρικής ύλης. Η ατομική επιθυμία, η εθνική επιθυμία, η φυλετική επιθυμία, η επιθυμία της ανθρωπότητας σαν σύνολο συν την ενστικτώδη επιθυμία όλων των υπανθρώπινων ζωών προκαλεί μια συνεχή αλλαγή και μετατόπιση της ουσίας του πεδίου· υπάρχει μια δόμηση πρόσκαιρων μορφών – μερικών σπάνιας ομορφιάς, μερικών χωρίς ομορφιά – και μια ζωογόνηση από την αστρική ενέργεια του δημιουργού τους. Προσθέστε σ’ αυτές τις μορφές εκείνο το επίμονο και σταθερά αναπτυσσόμενο σενάριο που αποκαλούμε “ακασικά αρχεία” τα οποία αφορούν τη συναισθηματική ιστορία του παρελθόντος, προσθέστε τις δραστηριότητες των άσαρκων ζωών που περνούν από το αστρικό πεδίο, είτε φεύγοντας είτε οδεύοντας προς την ενσάρκωση, προσθέστε τη δυναμική επιθυμία, εξαγνισμένη και νοήμονα, όλων των υπερανθρώπινων Ζωών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της απόκρυφης πλανητικής Ιεραρχίας και το άθροισμα των παρευρισκόμενων δυνάμεων είναι εκπληκτικό. Όλες ενεργούν επί, γύρω και διαμέσου κάθε ανθρώπινου όντος και ανάλογα με την ολκή του φυσικού του σώματος και την κατάσταση των κέντρων του θα είναι και η ανταπόκρισή του. Μέσω του απατηλού αυτού πανοράματος ο ζηλωτής πρέπει να διανοίξει το δρόμο του, βρίσκοντας το κλειδί ή το νήμα που θα τον οδηγήσει έξω από το λαβύρινθο και κρατώντας σφικτά κάθε μικροσκοπικό τμήμα της πραγματικότητας όπως του παρουσιάζεται, μαθαίνει να διακρίνει την αλήθεια απ’ τη γοητεία, το μόνιμο από το πρόσκαιρο και το βέβαιο από το απατηλό.

Όπως το διατυπώνει το Αρχαίο Σχόλιο:

“Ας αδράξει ο μαθητής την ουρά του όφι της σοφίας κι αφού την πιάσει σταθερά, ας την ακολουθήσει στο βαθύτερο κέντρο της Αίθουσας της Σοφίας. Ας μην εξαπατηθεί από την παγίδα που του στήνει ο όφις της πλάνης, αλλά ας κλείσει τα μάτια του στο πολύχρωμο ποίκιλμα στη ράχη του και τα αυτιά του στη μελωδία της φωνής του. Ας διακρίνει το πετράδι που βρίσκεται στο μέτωπο του όφι του οποίου κρατά την ουρά και με την ακτινοβολία του ας διασχίσει τις λασπωμένες αίθουσες της μάγια.”

Καμιά γοητεία, καμιά πλάνη δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ τον άνθρωπο που τάχθηκε στο χρέος της διάνυσης της σαν κόψη ξυραφιού Ατραπού η οποία οδηγεί μέσα από την έρημο, μέσα από το πυκνό δάσος, μέσα από τα βαθιά νερά της θλίψης και της αγωνίας, μέσα από την κοιλάδα της θυσίας και πάνω από τα όρη του οράματος στην πύλη της Απελευθέρωσης. Μπορεί μερικές φορές να ταξιδεύει στο σκοτάδι (και η πλάνη του σκότους είναι πολύ πραγματική)· μπορεί μερικές φορές να ταξιδεύει σ’ ένα φως τόσο εκτυφλωτικό και συνταρακτικό ώστε με δυσκολία να μπορεί να βλέπει το δρόμο μπροστά· μπορεί να γνωρίσει τι είναι να διστάζει κανείς πάνω στην Ατραπό και να πέφτει από την κούραση της υπηρεσίας και του αγώνα· μπορεί προσωρινά να παραστρατήσει και να περιπλανηθεί σε μονοπάτια φιλοδοξίας, ατομικού συμφέροντος και υλικής σαγήνης, αλλά το ολίσθημα δε θα είναι παρά σύντομο. Τίποτε στον παράδεισο ή στην κόλαση, στη γη ή αλλού δεν μπορεί να σταματήσει την πρόοδο του ανθρώπου που αφυπνίσθηκε στην πλάνη, διέκρινε την πραγματικότητα πέρα από τη γοητεία του αστρικού πεδίου και άκουσε, έστω και μόνο μια φορά, το σαλπιγκτήριο κάλεσμα της ψυχής του.

Το αστρικό πεδίο είναι επίσης η Κουρουκσέτρα τόσο της ανθρωπότητας σαν σύνολο όσο και της ατομικής ανθρώπινης μονάδας. Είναι το πεδίο μάχης όπου πρέπει να βρεθεί το Βατερλώ κάθε ζηλωτή. Σε κάποια ζωή έρχεται μια συναισθηματική κρίση όπου αναλαμβάνεται μια αποφασιστική δράση κι ο μαθητής αποδεικνύει τον έλεγχό του πάνω στη συναισθηματική του φύση. Μπορεί να πάρει τη μορφή κάποιας μεγάλης και ζωτικής δοκιμασίας που καλύπτει ένα σύντομο διάστημα αλλά απαιτεί κάθε εφόδιο σοφίας κι αγνότητας που διαθέτει ο μαθητής, ή μπορεί να είναι μια μακρά και παρατεταμένη συναισθηματική ένταση που εκτείνεται σε πολλά χρόνια ζωής. Αλλά με την εξασφάλιση επιτυχίας και την επίτευξη καθαρής όρασης και ορθής κρίσης (μέσω ορθής διάκρισης) ο μαθητής πιστοποιεί την καταλληλότητά του για τη δεύτερη μύηση. ………………………………

Το αστρικό πεδίο είναι επίσης το πεδίο όπου τα ζεύγη των αντιθέτων δρουν κι αλληλενεργούν και όπου η έλξη των μεγάλων δυαδικοτήτων γίνεται δυναμικά αισθητή. Πρώτιστα η αλληλενέργεια είναι μεταξύ της ψυχής και του φορέα της, της ύλης, αλλά υπάρχουν πολλές μικρότερες δυαδικότητες που παίζουν το ρόλο τους και που αναγνωρίζονται πιο εύκολα από το μέσο άνθρωπο.
Το φως και το σκοτάδι αλληλενεργούν όπως ακριβώς η ηδονή κι ο πόνος· το καλό και το κακό συναντώνται και σχηματίζουν το στίβο των Θεών και η φτώχεια και τα πλούτη εξουδετερώνονται αμοιβαία. Η όλη σύγχρονη οικονομική κατάσταση έχει αστρική φύση· είναι προϊόν της επιθυμίας και αποτέλεσμα μιας ορισμένης ιδιοτελούς χρήσης των δυνάμεων της ύλης. Η θερμότητα και το ψύχος, όπως κατανοούμε τους όρους, είναι κατά έναν πολύ ιδιάζοντα τρόπο το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης των ζευγών των αντιθέτων και μια ενδιαφέρουσα γραμμή αποκρυφιστικής μελέτης ασχολείται με τα αποτελέσματα των φυλετικών συναισθημάτων στις κλιματικές συνθήκες. Δημιουργούμε πολύ αληθινά το κλίμα μας κατά μια σημαντική έννοια. Όταν η επιθυμία αυτοαναλωθεί, η πλανητική ζωή θα φτάσει σ’ ένα τέλος καθώς οι κλιματικές συνθήκες θ’ αποκλείσουν τη μορφική ζωή όπως την καταλαβαίνουμε.
Σε σχέση με την ανθρώπινη μονάδα το μυστικό της απελευθέρωσης βρίσκεται στην ισορρόπηση των δυνάμεων και στην ισοστάθμιση των ζευγών των αντιθέτων. Η Ατραπός είναι η στενή γραμμή μεταξύ αυτών των αντιθέτων, την οποία ο ζηλωτής βρίσκει και ακολουθεί χωρίς να στρέφεται ούτε δεξιά ούτε αριστερά.
Πρέπει πάντα να θυμάστε ότι όταν διακριθούν τα ζεύγη των αντιθέτων, όταν ο άνθρωπος ισορροπήσει τις δυνάμεις της δικής του φύσης, όταν βρει την Ατραπό και γίνει η Ατραπός, τότε μπορεί να εργαστεί με τις παγκόσμιες δυνάμεις, μπορεί να διατηρήσει την ισορροπία και την ισοστάθμιση των ενεργειών των τριών κόσμων κι έτσι να γίνει ένας συνεργάτης των Διδασκάλων της Σοφίας. Ας προσευχόμαστε κι ας ελπίζουμε ότι αυτό θα είναι το πρακτικό αποτέλεσμα της κατανόησής μας σχετικά με τη φύση του πεδίου μάχης του αστρικού πεδίου.

ΟI ΔΥΟ ΑΤΡΑΠΟΙ

Συνεχίζοντας την από μέρους μας εξέταση σχετικά με τη φύση του αστρικού πεδίου, θα πραγματευθούμε τις λειτουργίες του και τη σχέση του μαθητή με τις δραστηριότητές του. Ας θυμηθούμε μερικά πράγματα γι’ αυτό. Πρώτα, είναι το κατεξοχήν πεδίο μάχης και πάνω σ’ αυτό δίνεται η μάχη που καταλήγει στην τελική αποδέσμευση της φυλακισμένης ψυχής. Είναι χρήσιμο να έχουμε υπόψη τα εξέχοντα χαρακτηριστικά των τριών πεδίων και των τριών σωμάτων που λειτουργούν σ’ αυτά.
Το φυσικό πεδίο είναι το πεδίο της ενεργού εμπειρίας μέσα και μέσω της ύλης. Είναι το πεδίο της εξωτερίκευσης και ανάλογη με την κατάσταση και το σημείο ανάπτυξης του εσώτερου ανθρώπου θα είναι και η εξωτερική μορφή και οι δραστηριότητές της.

Το αστρικό πεδίο είναι το πεδίο όπου ο άνθρωπος περνά μέσα από τρία στάδια συνείδησης:

α. Αποκτά μέσω του αισθητήριου μηχανισμού του συνείδηση στον κόσμο των μορφών και αναπτύσσει την ικανότητα να αντενεργεί σ’ αυτές τις μορφές με σοφία και νοημοσύνη. Τη συνείδηση αυτή τη συμμερίζεται με το ζωικό κόσμο, παρότι προχωρεί πολύ πέρα απ’ αυτόν σε κάποιες όψεις, επειδή κατέχει ένα συσχετιστικό και συντονιστικό νου.
β. Αποκτά ευαισθησία ή επίγνωση των διαθέσεων, συναισθημάτων κι αισθημάτων, επιθυμιών κι εφέσεων που έχουν τις ρίζες τους μέσα του στην αρχή της αυτοσυνείδησης ή στην αρχή αχαμκάρα, όπως έχει την τάση ο αποκρυφιστής (που αγαπά τις δύσκολες φράσεις) να την αποκαλεί. Τη συμμερίζεται από κοινού με τους συνανθρώπους του.
γ. Αποκτά πνευματική επίγνωση ή ευαισθησία στον πνευματικό κόσμο και στην αισθαντική όψη της ανώτερης συνείδησης. Αυτή έχει τις ρίζες της στην ψυχή, προϋποθέτει την κυριαρχία της νοητικής φύσης και είναι εκείνη η ιδιότητα που τον καθιστά μυστικιστή. Την επίγνωση αυτή τη συμμερίζεται από κοινού με όλους τους μαθητές και είναι η ανταμοιβή των νικών που έχουν κερδηθεί στην εμπειρία του του αστρικού πεδίου.

Ακολουθεί το νοητικό πεδίο. Σ’ αυτό η ορθή χρήση της διανόησης είναι η κατεξοχήν επίτευξη. Χαρακτηρίζεται κι αυτό από τρία στάδια:

α. Το στάδιο όπου ο νους είναι δέκτης εντυπώσεων από τον εξωτερικό κόσμο μέσω των πέντε αισθήσεων και του εγκεφάλου. Είναι μια αρνητική κατάσταση και σ’ αυτή οι “τροποποιήσεις της σκεπτόμενης αρχής” προκαλούνται μέσω των κρούσεων του εξωτερικού κόσμου και των αντιδράσεων του αστρικού κόσμου.
β. Το στάδιο όπου ο νους εγκαινιάζει τις δικές του δραστηριότητες κι όπου η διανόηση είναι ο δεσπόζων παράγων. Παρότι εξαναγκάζεται σε δραστηριότητα απ’ τους παράγοντες που απαριθμήθηκαν παραπάνω, είναι επίσης ανταποκριτική στα ρεύματα σκέψης του νοητικού πεδίου και αποβαίνει εξαιρετικά ενεργός σαν αποτέλεσμα των δύο αυτών επαφών. Απ’ αυτές προκύπτει μια τρίτη δραστηριότητα όπου η λογική αρχή επενεργεί στις πληροφορίες που αποκτήθηκαν με τους δύο αυτούς τρόπους, σχηματίζει τα δικά της ρεύματα σκέψεων και διατυπώνει τις δικές της σκεπτομορφές παράλληλα με την καταγραφή των σκεπτομορφών άλλων.
γ. Το στάδιο όπου η ψυχή μέσω συγκέντρωσης και διαλογισμού επιτυγχάνει να επιβάλει τις ιδέες και εντυπώσεις της πάνω στο νου που συγκρατείται “σταθερά στο φως” κι έτσι επιτρέπει στο νοητικό σώμα να ανταποκρίνεται σε εντυπώσεις και επαφές που εκπορεύονται απ’ τους υποκειμενικούς και πνευματικούς κόσμους.

Κι όμως η κατεξοχήν μάχη διεξάγεται στο αστρικό σώμα και φθάνει στο πιο έντονο σημείο της και την πιο ισχυρή βιαιότητά της μόνο όταν υπάρχει ένα καλό φυσικό όργανο και μια καλά εξοπλισμένη νοητικότητα. Όσο μεγαλύτερη είναι η ευαισθησία του αστρικού σώματος, τόσο πιο μεγάλες θα είναι οι αντιδράσεις του στο φυσικό κόσμο και στη νοητική κατάσταση, απ’ όπου και προκύπτει το γεγονός ότι οι μαθητές και οι περισσότερο εξελιγμένοι άνθρωποι στον κόσμο έχουν ένα πιο δυναμικό αστρικό σώμα και εργάζονται κάτω από μεγαλύτερη συναισθηματική ένταση από τους λιγότερο εξελιγμένους και από τους απελευθερωμένους υιούς του Θεού.

Οι σπουδαστές παρακαλούνται συνεπώς να ασχοληθούν δραστικά και δυναμικά με τη συναισθηματική φύση τους, ενθυμούμενοι ότι η νίκη κατεβαίνει από ψηλά και δεν μπορεί να επιτευχθεί από χαμηλά. Η ψυχή πρέπει να κυβερνήσει και το όργανό της στον πόλεμο είναι ο καθαγιασμένος νους.

Έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε την αποκρυφιστική αλληλουχία στην περιγραφή που δόθηκε γι’ αυτό το πεδίο στον κανόνα που εξετάζουμε.

Είναι πρώτα απ’ όλα το πεδίο των διπλών δυνάμεων. Το πρώτο πράγμα του οποίου αποκτά επίγνωση ο ζηλωτής είναι η δυαδικότητα. Ο λίγο εξελιγμένος άνθρωπος έχει επίγνωση σύνθεσης, αλλά πρόκειται για τη σύνθεση της υλικής του φύσης. Ο εξαιρετικά πνευματικός άνθρωπος έχει επίσης επίγνωση σύνθεσης, αλλά πρόκειται για τη σύνθεση που είναι στην ψυχή του, της οποίας η συνείδηση είναι εκείνη της ενότητας. Όμως στο ενδιάμεσο βρίσκεται ο άμοιρος ζηλωτής που πάνω απ’ όλα έχει συνείδηση της δυαδικότητας και σύρεται εδώ κι εκεί μεταξύ των δύο.

Το πρώτο του βήμα έχει σαν αντικειμενικό του σκοπό να τον κάνει ν’ αποκτήσει επίγνωση των ζευγών των αντιθέτων και της αναγκαιότητας να διαλέξει μεταξύ τους. Μέσω του φωτός που έχει ανακαλύψει μέσα του, αποκτά επίγνωση του σκότους. Μέσω του καλού που τον προσελκύει, βλέπει το κακό που αποτελεί γι’ αυτόν τη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης. Μέσω της δραστηριότητας του πόνου μπορεί να οραματιστεί και ν’ αποκτήσει επίγνωση της ηδονής κι ο παράδεισος και η κόλαση αποβαίνουν γι’ αυτόν πραγματικότητες. Μέσω της δραστηριότητας της ελκτικής ζωής της ψυχής του αντιλαμβάνεται την έλξη της ύλης και της μορφής κι εξαναγκάζεται ν’ αναγνωρίσει την ώθηση και την έλξη αμφοτέρων. Μαθαίνει να νιώθει τον εαυτό του σαν “εκκρεμές μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων” κι εφόσον συλληφθούν οι δυαδικότητες, αρχίζει να αντιλαμβάνεται αργά και σίγουρα ότι ο αποφασιστικός παράγων στον αγώνα είναι η θεία του θέληση σε αντιδιαστολή με την ιδιοτελή του θέληση. Έτσι οι διπλές δυνάμεις παίζουν το ρόλο τους ωσότου ιδωθούν σαν δύο μεγάλα ρεύματα θείας ενέργειας, που έλκουν προς αντίθετες κατευθύνσεις και τότε αποκτά επίγνωση των δύο ατραπών οι οποίες αναφέρονται στον κανόνα μας. Η μια ατραπός οδηγεί πίσω στην ανιαρή χώρα της επαναγέννησης και η άλλη οδηγεί μέσα από τη χρυσή πύλη στην πόλη των ελεύθερων ψυχών. Η μια είναι συνεπώς ενελικτική και τον εμπλέκει στην πιο βαθιά ύλη· η άλλη τον οδηγεί έξω από τη σωματική φύση και τον κάνει τελικά ν’ αποκτήσει επίγνωση του πνευματικού του σώματος μέσω του οποίου μπορεί να λειτουργεί στο βασίλειο της ψυχής. Η μια ατραπός γίνεται αργότερα (όταν είναι αληθινός και δεσμευμένος τσέλα) γνωστή σ’ αυτόν σαν η αριστερή ατραπός και η άλλη σαν η ατραπός της ορθής δραστηριότητας. Στη μια ατραπό γίνεται ειδήμων της μαύρης μαγείας που είναι απλά οι αναπτυγμένες δυνάμεις της προσωπικότητας, που έχουν υποταχθεί στους ιδιοτελείς σκοπούς του ανθρώπου του οποίου τα κίνητρα είναι εκείνα του ατομικού συμφέροντος και της εγκόσμιας φιλοδοξίας. Αυτά τον περιορίζουν στους τρεις κόσμους και κλείνουν τη θύρα που ανοίγει προς τη ζωή. Στην άλλη ατραπό υποτάσσει την προσωπικότητά του και εξασκεί τη μαγεία της Λευκής Αδελφότητας, εργαζόμενος πάντα στο φως της ψυχής με την ψυχή σ’ όλες τις μορφές και χωρίς να δίνει καμιά έμφαση στις φιλοδοξίες του προσωπικού εαυτού. Η σαφής διάκριση των δύο αυτών ατραπών αποκαλύπτει αυτό που αποκαλείται σε μερικά αποκρυφιστικά βιβλία σαν η “στενή σαν κόψη ξυραφιού Ατραπός” που βρίσκεται μεταξύ των δύο. Είναι η “ευγενής μεσαία Ατραπός” του Βούδδα και σημαδεύει τη λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων και μεταξύ των δύο ρευμάτων που έμαθε να αναγνωρίζει – που το ένα τους ανεβαίνει στις πύλες του παραδείσου και το άλλο οδηγεί προς τα κάτω στην πιο βαθιά κόλαση.

Με την εφαρμογή των δύο κύριων όπλων του ζηλωτή, της διάκρισης και της απάθειας, αποκτά εκείνη την ποιότητα που ονομάζεται σ’ αυτό τον κανόνα “ζωτική δύναμη”. Όπως ακριβώς το μάτι είναι το όργανο της εκλογής στην εξεύρεση του δρόμου που διανύουμε στο φυσικό πεδίο κι έχει επιπλέον μια δυναμικότητα εντελώς δική του με την οποία έλκει και αναπτύσσει τη δική του γλώσσα σημείων, έτσι και η ζωτική δύναμη γίνεται αισθητή μέσα στο ζηλωτή. Φέρνει τελικά σε δραστηριότητα τον τρίτο οφθαλμό κι έτσι αποκτάται μια δυναμικότητα και μια διαυγής όραση που καθιστούν την ορθή εκλογή και την ταχεία πρόοδο πάνω στο δρόμο μια σταθερή πορεία. Μας λένε ότι η δύναμη καλλιεργείται ή αναπτύσσεται μέσα στη σιωπή και μόνο εκείνος που μπορεί να βρει ένα κέντρο ειρήνης μέσα στο κεφάλι του, όπου οι ατραποί των σωματικών δυνάμεων και των παλιρροιακών πνευματικών ροών συναντώνται, μπορεί να ασκήσει ορθά την αληθινή διάκριση κι εκείνη την απάθεια που φέρνουν το ελεγχόμενο αστρικό και νοητικό σώμα υπό την καθοδήγηση της ψυχής.
Τότε μπορεί να κατανοήσει τη σημασία των “κραδαινόμενων πόλων” και να επιτύχει εκείνο το σημείο ισορροπίας που είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης και του κραδασμού τους.

Η αίσθηση των διπλών δυνάμεων και η διαυγής διάκριση των δύο ατραπών οδηγεί στην ανάπτυξη της ζωτικής δύναμης. Η ζωτική αυτή δύναμη καταδεικνύει την πρώτη δραστηριότητά της καθώς επιτρέπει στο ζηλωτή να επιτύχει ένα σημείο ισορροπίας κι έτσι να σταθεί πάνω σ’ εκείνη την κορυφή της επίτευξης όπου “γίνεται μια εκλογή”.
Τι είναι αυτή η εκλογή; Για το ζηλωτή είναι η εκλογή μεταξύ της γοργής και της αργής προόδου. Για το μαθητή που είναι αποδεγμένος και πιστός, είναι η εκλογή μεταξύ των μεθόδων υπηρεσίας. Για το μυημένο βρίσκεται συχνά μεταξύ της πνευματικής προόδου και του επίμοχθου έργου της παραμονής με την ομάδα και της εκπλήρωσης του σχεδίου. Για το Διδάσκαλο είναι η εκλογή μεταξύ των επτά Ατραπών και συνεπώς είναι φανερό πόσο περισσότερο σκληρό και δύσκολο είναι το πρόβλημά του.

Όλα ωστόσο προετοιμάζουν το ζηλωτή για μια ορθή εκλογή μέσω ορθής διάκρισης που οδηγεί σε ορθή δράση και η οποία γίνεται εφικτή μέσω έμπρακτης απάθειας. Στην πρόταση αυτή συνοψίζεται η τεχνική του πολεμιστή στο πεδίο μάχης του πεδίου της επιθυμίας.
Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι με τη σταθερά αναπτυσσόμενη δύναμη εκλογής και δια της πιστά διεξαγόμενης μάχης του αστρικού πεδίου η συνείδηση μέσα στον άνθρωπο μετατοπίζεται στάδιο με στάδιο.

Πρώτα είναι ο τσακισμένος κι εξαντλημένος στη γη ζηλωτής που πρέπει ν’ αγωνιστεί με την επιθυμία, με τη γοητεία, με τη φιλοδοξία και με το ευαίσθητο συναισθηματικό του σώμα. Νομίζει ότι η μάχη είναι τρομερή, αλλά από την ευρύτερη σκοπιά είναι σχετικά μικρή – κι όμως το μέγιστο που μπορεί ν’ αντέξει.

Αργότερα είναι ο έμπειρος δόκιμος μαθητής που παλεύει στην κοιλάδα της πλάνης και δεν αντιμετωπίζει μόνο τη δική του φύση αλλά και τις δυνάμεις της κοιλάδας αυτής, αναγνωρίζοντας τη διπλή της φύση.

Έπειτα ο μαθητής προβάλλει στη μάχη και αντιμετωπίζει με θάρρος (και συχνά με καθαρό όραμα) τις δυνάμεις που παρατάσσονται εναντίον του. Δεν περιλαμβάνουν μόνο τις δυνάμεις της δικής του φύσης κι εκείνων των όψεων του αστρικού πεδίου στις οποίες αντιδρά φυσιολογικά, αλλά περιλαμβάνουν επίσης τις δυνάμεις της πλάνης που παρατάσσονται εναντίον της ομάδας των μαθητών στην οποία ανήκει. Ας το σημειώσουν αυτό όλοι οι μαθητές κι ας το έχουν κατά νου στις δύσκολες και κοπιώδεις αυτές ημέρες. Αυτοί οι μαθητές βρίσκονται κατά καιρούς σε συνειδητή επαφή με τις ψυχικές τους δυνάμεις και γι’ αυτούς δεν υπάρχει ήττα ούτε οπισθοχώρηση. Είναι οι δοκιμασμένοι πολεμιστές, τρομαγμένοι και κουρασμένοι, που όμως ξέρουν ότι η θριαμβευτική νίκη βρίσκεται μπροστά, γιατί η ψυχή είναι παντοδύναμη. Οι αποδεγμένοι μαθητές που πολεμούν όλους τους παραπάνω απαριθμηθέντες παράγοντες συν τις μαύρες δυνάμεις που παρατάσσονται εναντίον των Πρεσβύτερων Αδελφών, μπορούν να επικαλεσθούν τις πνευματικές ενέργειες του ομίλου τους και σε σπάνιες και καθορισμένες στιγμές το Διδάσκαλο υπό τον οποίο εργάζονται. Έτσι το έργο και ο μόχθος διευρύνονται· έτσι η ευθύνη και ο αγώνας αυξάνουν σταθερά· κι όμως ταυτόχρονα υπάρχει επίσης μια σταθερά αυξανόμενη αναγνώριση των δυναμικοτήτων οι οποίες μπορούν να προσεγγισθούν και να χρησιμοποιηθούν και οι οποίες όταν προσεγγισθούν ορθά εξασφαλίζουν την τελική νίκη.

Η φράση “εκείνος που διαλογίζεται” αναφέρεται στην ψυχή. Ο Αρζούνα, ο ανατείνων μαθητής, εγκαταλείπει τον αγώνα και παραδίδει τα όπλα και τα ηνία της διακυβέρνησης στον Κρίσνα – την ψυχή – και ανταμείβεται επιτέλους με την κατανόηση και το όραμα της θείας μορφής που συγκαλύπτει τον Υιό του Θεού που είναι ο Εαυτός του.
Όταν αυτή η μάχη δοθεί και κερδηθεί, ο μαθητής προσχωρεί στις τάξεις των λευκών μάγων του πλανήτη μας και μπορεί να χειρισθεί δυνάμεις, να συνεργασθεί με το σχέδιο, να διατάζει τα στοιχειακά και να φέρνει τάξη από το χάος. Δεν είναι πια βυθισμένος στην παγκόσμια πλάνη αλλά έχει υψωθεί πάνω απ’ αυτή. Δεν μπορεί πια να συγκρατείται από τις αλυσίδες των δικών του παλιών συνηθειών και του κάρμα του. Κέρδισε τη ζωτική δύναμη και προβάλλει σαν ένας Πρεσβύτερος Αδελφός.

Τέτοια είναι η ατραπός μπροστά στον καθένα και σ’ όλους όσους τολμούν να τη διανύσουν. Τέτοια είναι η ευκαιρία που προσφέρεται σ’ όλους τους σπουδαστές οι οποίοι έκαναν την εκλογή τους με απάθεια και παρακινούνται από αγάπη και την επιθυμία να υπηρετήσουν.

(Aπό το βιβλίο της «Πραγματείας επί της Λευκής Μαγείας»).
----------------------------------

Νομίζω ότι τα παραπάνω είναι αρκετά σε πρώτη φάση για το θέμα του αστρικού πεδίου.

Εύχομαι εποικοδομητικό στοχασμό.

Σκέφτηκα σχετικά με το τι θα έπρεπε να κάνω στην συνέχεια σχετικά με το αστρικό πεδίο και κατέληξα στα εξής:

Να συνεχίσω την παράθεση κειμένων από το βιβλίο της «Πραγματείας επί της Λευκής Μαγείας».

Θα συνεχίσω λοιπόν με τον όγδοο κανόνα:

Τα κείμενα που θα παρατεθούν θα είναι σε δύο μέρη:
------------------------------------------

ΚΑΝΟΝΑΣ ΟΓΔΟΟΣ

Οι Αγκνισούρυαν ανταποκρίνονται στον ήχο. Τα ύδατα κατέρχονται και ανέρχονται. Ας περιφρουρηθεί ο μάγος απ’ τον πνιγμό στο σημείο όπου γη και ύδωρ συναντώνται. Το μεσαίο σημείο που δεν είναι ούτε στεγνό ούτε υγρό πρέπει να προσφέρει το στέρεο έδαφος όπου θα τοποθετήσει τα πόδια του. Όταν ύδωρ, γη και αέρας συναντηθούν, εκεί είναι ο τόπος για να ασκηθεί μαγεία.

Τύποι Αστρικής Δύναμης.
Κυκλική Άμπωτις και Πλημμυρίδα.

ΚΑΝΟΝΑΣ ΟΓΔΟΟΣ

ΜΕΡΟΣ Α’

ΤΥΠΟΙ ΑΣΤΡΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ

Θα ήταν φρόνιμο για το σπουδαστή να διαβάσει με προσοχή το σχόλιο γι’ αυτό τον κανόνα που δίνεται στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός. Θα σημειώσετε πόσο υπερβολικά δυσνόητο είναι και πόσο γεμάτο από σχεδόν συγκαλυμμένες απόκρυφες πληροφορίες. Ωστόσο πρέπει να μελετηθεί. Η λέξη “αστρικό πεδίο” πρέπει επίσης να διερευνηθεί και να σχηματισθεί μια γενική ιδέα ως προς τη φύση του και τη λειτουργία του σαν πεδίου μάχης των αισθήσεων και σαν του τόπου από τον οποίο ασκείται η μαγεία. Η νοήμων και εποικοδομητική επιθυμία του λευκού μάγου που δρα κάτω από τις οδηγίες της δικής του ψυχής κι επομένως ασχολείται με ομαδικό έργο, είναι η ελαύνουσα δύναμη πίσω από όλα τα μαγικά φαινόμενα. Το μαγικό αυτό έργο αρχίζει στη ζωή του μάγου, επεκτείνεται στον κόσμο του αστρικού πεδίου και από εκεί (όταν είναι εκεί δυναμικό) μπορεί ν’ αρχίσει να εκδηλώνεται στο φυσικό πεδίο και τελικά στα ανώτερα πεδία.
Θ’ αφιερώσουμε λοιπόν αρκετό χρόνο σ’ αυτό τον κανόνα, γιατί καλύπτει το άμεσο έργο και τη δράση του νοήμονος ζηλωτή. Είναι ο πιο σπουδαίος κανόνας του βιβλίου απ’ τη σκοπιά του μέσου σπουδαστή. Δεν μπορεί να κατανοηθεί όταν δεν υπάρχει ψυχική επαφή, ούτε μπορεί η μαγική δύναμη της ψυχής να έρθει σε εκδήλωση στο φυσικό πεδίο προτού η έννοια των εσωτερικών του φράσεων διαμορφωθεί κάπως στην εσώτερη εμπειρία του μάγου.
Οι περισσότεροι αληθινοί ζηλωτές βρίσκονται τώρα στο ενδιάμεσο σημείο και μπορεί να πνιγούν (κι έτσι να μην κάνουν περαιτέρω πρόοδο σ’ αυτή τη ζωή), ή να σταθούν κι έτσι να διατηρήσουν το έδαφος που κερδήθηκε, ή να γίνουν αληθινοί ασκούμενοι μάγοι, επιδέξιοι στη λευκή μαγεία που βασίζεται στην αγάπη, εμψυχώνεται απ’ τη σοφία κι εφαρμόζεται με νοημοσύνη στις μορφές.

Θα υποδιαιρέσουμε συνεπώς αυτό τον κανόνα σε διάφορα μέρη, προκειμένου να τον μελετήσουμε ευκολότερα και να τον εξετάσουμε βήμα προς βήμα, έτσι ώστε να συλλάβουμε την εφαρμογή του στη ζωή του μέσου δόκιμου μαθητή και ν’ αποκτήσουμε μια συνετή κατανόηση των πλατιών συνεπειών του.
Oι τρεις αυτές υποδιαιρέσεις είναι:

1. Η ανταπόκριση των αστρικών στοιχειακών και η επακόλουθη αμπώτιδα και πλημμυρίδα των υδάτων.
2. Οι κίνδυνοι του ενδιάμεσου σημείου, η φύση του και η ευκαιρία που προσφέρει.
3. Το μέρος όπου ασκείται η μαγεία.

Θα μελετήσουμε τώρα το πρώτο σημείο που συνοψίζεται για μας στα λόγια:

“Οι Αγκνισούρυαν ανταποκρίνονται στον ήχο. Τα ύδατα κατέρχονται και ανέρχονται.”

Η κατάσταση θα μπορούσε να εκφραστεί με τις ακόλουθες σαφείς δηλώσεις. Οι κανόνες που ήδη μελετήθηκαν, μεταδίδουν την αλήθεια σχετικά με το μάγο:

1. Η ψυχή επικοινώνησε με το όργανό της στους τρεις κόσμους.
2. Ο άνθρωπος στο φυσικό πεδίο αναγνωρίζει την επαφή και το φως στο κεφάλι λάμπει, αναγνωριζόμενο μερικές φορές απ’ το ζηλωτή και μερικές φορές όχι.
3. Η ψυχή ηχεί το φθόγγο της. Δημιουργείται μια σκεπτομορφή σε συνήχηση με τον ενωμένο διαλογισμό της ψυχής και του ανθρώπου, του οργάνου της.
4. Αυτή η σκεπτομορφή η οποία ενσωματώνει τη θέληση του εγώ ή της ψυχής που συνεργάζεται με την προσωπικότητα, προσλαμβάνει μια τριπλή μορφή η οποία απαρτίζεται από την ύλη και των τριών πεδίων και ζωογονείται απ’ τη δραστηριότητα και τις εκπορεύσεις του κέντρου της καρδιάς, του λαιμού και άζνα του λευκού μάγου – της ψυχής σε συνάφεια με το όργανό της.
5. Τα περιβλήματα της προσωπικότητας, το καθένα με τη δική του ατομική ζωή, νιώθουν ότι χάνουν τη δύναμή τους και η μάχη μεταξύ των δυνάμεων της ύλης και της δύναμης της ψυχής ανανεώνεται βίαια.
6. Αυτή η μάχη πρέπει να διεξαχθεί στο αστρικό πεδίο και θα κρίνει τρία πράγματα:
α. Κατά πόσο η ψυχή σε μια ζωή (γιατί κάποια ζωή συνιστά το κρίσιμο στάδιο) θα είναι ο δεσπόζων παράγων και η προσωπικότητα θα είναι στο εξής υπηρέτης της ψυχής.
β. Κατά πόσο το αστρικό πεδίο δε θα είναι πια το πεδίο της πλάνης, αλλά θα μπορεί να γίνει το πεδίο της υπηρεσίας.
γ. Κατά πόσο ο άνθρωπος θα μπορεί να γίνει ένας ενεργός συνεργάτης της Ιεραρχίας, ικανός να δημιουργεί και να χειρίζεται νοητική ύλη κι έτσι να πραγματώνει τους σκοπούς του Παγκόσμιου Νου, που παρορμούνται από απεριόριστη και άπειρη αγάπη και αποτελούν έκφραση της Μίας Ζωής.

Αυτό είναι το ουσιώδες της όλης κατάστασης κι όταν ο άνθρωπος κυριαρχήσει στις δυνάμεις που του αντιπαρατάσσονται, είναι έτοιμος για τη δεύτερη μύηση που σημαδεύει την αποδέσμευση της ψυχής από τη φυλακή του αστρικού σώματος. Από τη στιγμή αυτή η ψυχή θα χρησιμοποιεί το αστρικό σώμα και θα διαπλάθει την επιθυμία σε ευθυγράμμιση με το θείο σκοπό.

Έχει αξία να γνωρίζει ο σπουδαστής πού στέκει και ποιο είναι το ιδιαίτερο πρόβλημά του. Ο μέσος άνθρωπος μαθαίνει τον έλεγχο του φυσικού σώματος και την οργάνωση της ζωής του στο φυσικό πεδίο. Ο σπουδαστής στη δοκιμαστική ατραπό μαθαίνει ένα παρόμοιο μάθημα σχετικά με το αστρικό του σώμα, την εστίασή του, τις επιθυμίες του και το έργο του. Ο σπουδαστής στην ατραπό της αποδεγμένης μαθητείας πρέπει να επιδείξει αυτό τον έλεγχο και ν’ αρχίσει να πειθαρχεί τη νοητική φύση κι έτσι να λειτουργεί συνειδητά στο νοητικό σώμα. Το έργο του μυημένου και του μύστη προκύπτει απ’ αυτές τις επιτεύξεις και δε χρειάζεται να το πραγματευθούμε εδώ.

Η μάχη εκτείνεται σε μια ολόκληρη σειρά ζωών, αλλά σε κάποια ζωή γίνεται κρίσιμη· λαμβάνεται η τελική στάση κι ο Αρζούνα θριαμβεύει στη μάχη, αλλά μόνο όταν αφήσει τον Κρίσνα να πάρει τα ηνία του ελέγχου, μαθαίνοντας το νοητικό έλεγχο και με την αποκάλυψη της μορφής του Θεού. Με τη διάκριση μεταξύ ψυχής και μορφής και με το όραμα της τελειότητας της δόξας που μπορεί ν’ ακτινοβολήσει απ’ τις μορφές “στις οποίες ενοικεί ο Θεός”, μαθαίνει να εκλέγει το δρόμο του φωτός και να βλέπει τη μορφή του κι όλες τις μορφές σαν φύλακες του φωτός. Έτσι σκύβει στο έργο να καταστήσει το αστρικό σώμα απλά έναν ανακλαστήρα αυτού του φωτός και με το δάμασμα της επιθυμίας μέσω της υποταγής των “Αγκνισούρυαν” που απαρτίζουν το αστρικό του σώμα και είναι η ζώσα ουσία του αστρικού πεδίου, μαθαίνει να λειτουργεί σαν μύστης σ’ αυτό το πεδίο, να διατρυπά την πλάνη του και να βλέπει τη ζωή αληθινή.

Μιλώντας συμβολικά, η ουσία του αστρικού πεδίου εμψυχώνεται από τρεις τύπους θείας δύναμης που όταν συνενωθούν, δημιουργούν τη μεγάλη Πλάνη. Αυτοί είναι:
Πρώτο, η δύναμη της ιδιοτελούς επιθυμίας. Η ενελικτική αυτή ενέργεια παίζει μεγάλο ρόλο στην πραγμάτωση της εξέλιξης, γιατί η ιδιοτέλεια είναι το βρεφοκομείο των νηπιακών ψυχών. Γιαυτό κι ο ζηλωτής αρνείται να συγκρατείται απ’ αυτή.
Δεύτερο, η δύναμη του φόβου. Είναι προϊόν της άγνοιας και στα αρχικά του στάδια δεν είναι προϊόν εσφαλμένης σκέψης. Είναι βασικά ενστικτώδης και συναντάται να δεσπόζει στο μη-νοητικό ζωικό βασίλειο καθώς και στο ανθρώπινο βασίλειο. Αλλά στο ανθρώπινο η δύναμή του αυξάνει ισχυρά μέσω των δυνάμεων του νου και δια της μνήμης του περασμένου πόνου και της πίκρας και δια της προσμονής όσων προβλέπουμε η δύναμη του φόβου επιδεινώνεται τρομακτικά απ’ τη σκεπτομορφή που οι ίδιοι δομήσαμε για τους ατομικούς μας φόβους και φοβίες. Αυτή η σκεπτομορφή αυξάνει σε δύναμη όσο την προσέχουμε, γιατί “η ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη”, ωσότου κυριαρχηθούμε απ’ αυτή. Οι άνθρωποι της δεύτερης ακτίνας είναι ιδιαζόντως θύματά του. Για την πλειονότητά τους συνιστά τον “ένοικο στο κατώφλι”, όπως ακριβώς η φιλοδοξία και η αγάπη της δύναμης που υποστηρίζονται από αδίστακτη και μανιακή επιθυμία αποτελούν τον “Ένοικο” για τους τύπους της πρώτης ακτίνας. Η αποκρυσταλλωμένη σκεπτομορφή της διανοητικής επίτευξης για ιδιοτελείς σκοπούς και η χρήση της γνώσης για επιδιώξεις της προσωπικότητας στέκουν μπροστά στην πύλη της ατραπού στην περίπτωση του προσώπου της τρίτης ακτίνας κι αν δε συντριβεί και δεν καταστραφεί, θα το κυριαρχήσει και θα το μετατρέψει σε μαύρο μάγο.
Σας ειπώθηκε συχνά ότι ο φόβος είναι μια πλάνη. Κι όμως αυτή η δήλωση δε βοηθά. Είναι μια γενίκευση που μπορεί κανείς να την παραδεχτεί, όμως παραμένει εξαιρετικά δύσκολη να εφαρμοσθεί ατομικά. Οι φόβοι στους οποίους υπόκεινται οι ζηλωτές (σημειώστε τον τρόπο διατύπωσης) σπάνια έχουν ιδιοτελή φύση, εκτός ως το σημείο που η οδύνη τους έκανε να αναδιπλωθούν μπροστά σε μια περαιτέρω συνέχιση δυσάρεστων γεγονότων. Οι φόβοι τους περιβάλλονται με φαινομενική αγάπη για τους αγαπημένους τους. Όμως αν κάθε ζηλωτής υπέβαλε στον εαυτό του μια εξαιρετικά πρακτική ερώτηση: Πόσες απ’ τις βασανιστικές ώρες δαπανήθηκαν σε πραγματικότητες και απτά γεγονότα και πόσες σε απατηλές προαισθήσεις και αμφιβολίες και αμφισβητήσεις που βασίζονταν σε κάτι που ποτέ δε συνέβη; Θα ήθελα να υποδείξω στους αδελφούς μου ότι χρειάζεται να κάνουν δύο πράγματα: Να διαλογίζονται στην αλήθεια στην καθημερινή ζωή, χρησιμοποιώντας την έννοια της αλήθειας που εφαρμόζεται και βιώνεται σαν σπερματική σκέψη του διαλογισμού τους· για το σκοπό αυτό θα πρότεινα να αποστηθίσουν και να χρησιμοποιούν κάθε φορά που παρασύρονται από απατηλούς φόβους και άχρηστα προαισθήματα την ακόλουθη φόρμουλα ή προσευχή:

“Ας κυβερνά η πραγματικότητα την κάθε μου σκέψη και η αλήθεια ας είναι ο κύριος της ζωής μου.”

Ο καθένας ας τη λέει τόσο συχνά όσο απαιτεί η ανάγκη, υποχρεώνοντας το νου του να εστιάσει την προσοχή στη σημασία των εκφερόμενων αυτών λέξεων.

Θα πρότεινα επίσης μια υγιή κοινή λογική και την καλλιέργεια μιας νοητικής στάσης που αρνείται να αφιερώσει χρόνο στην ανάπτυξη απατηλών φόβων.
Ο φόβος είναι συχνά το κύριο εμπόδιο για ένα πολύ ζωτικό βήμα που θα μπορούσε να γίνει σ’ αυτή τη ζωή, αλλά που μπορεί να καθυστερήσει για μια άλλη, αν δεν εκμεταλλευθούμε τη σωστή ευκαιρία και δε διεγερθεί ισχυρά η βουλητική φύση.

Ο ζηλωτής της πρώτης ακτίνας, που αποτυγχάνει να υπερνικήσει τον Ένοικό του, μπορεί να γίνει “καταστροφέας ψυχών” όπως ονομάζεται και να καταδικασθεί (μέχρι να μάθει το μάθημά του) να εργάζεται με τις δυνάμεις της ύλης και με τις μορφές που κρατούν φυλακισμένες όλες τις ψυχές. Αυτή είναι η αποκρυφιστική σημασία των παρεξηγημένων λέξεων, θάνατος και καταστροφή. Το μεγάλο πρωτότυπο αυτού του τύπου είναι ο Διάβολος.

Ο ζηλωτής της δεύτερης ακτίνας, που δομεί τον Ένοικό του και επιτρέπει το σταθερό κι αυξανόμενο έλεγχό του, γίνεται “παραπλανητής ψυχών”. Είναι ο αληθινός Αντίχριστος και με ψευδή διδασκαλία κι εκτέλεση δήθεν θαυμάτων, με τον υπνωτισμό και τη μαζική υποβολή σύρει έναν πέπλο πάνω στον κόσμο κι εξαναγκάζει τους ανθρώπους να περπατούν στη μεγάλη πλάνη. Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι το έργο του Διαβόλου, του δεσμώτη των ψυχών, αρχίζει να χάνει τη δύναμή του, γιατί η φυλή είναι στο χείλος της κατανόησης ότι ο αληθινός θάνατος είναι η βύθιση στη μορφή κι ότι η ύλη δεν είναι παρά ένα μέρος του θείου όλου. Η σκεπτομορφή αυτού του “Ενοίκου στο Κατώφλι”, την οποία δόμησε η ανθρωπότητα για εκατομμύρια χρόνια, βρίσκεται στα πρόθυρα της καταστροφής. Αλλά το έργο του Αντίχριστου μόλις τώρα φθάνει στο κορύφωμά του και η παραπλάνηση του πλούτου, των αποκτημάτων, της ψευδούς διδασκαλίας θα κυριαρχεί όλο και περισσότερο, αλλά η διορία της παραπλάνησης θα είναι συντομότερη από τη διορία της καταστροφής, γιατί όλοι αυτοί οι παράγοντες λειτουργούν σύμφωνα με τους δικούς τους κύκλους κι έχουν τη δική τους αμπώτιδα και πλημμυρίδα.

Το πρόσωπο της τρίτης ακτίνας, που επίσης αποτυγχάνει να συντρίψει τον “Ένοικό” του, γίνεται αυτό που ονομάζεται “διαφθορέας ψυχών” και χρησιμοποιεί το νου για να καταστρέφει το πραγματικό και να βάζει έναν πέπλο μεταξύ του ανθρώπου και της πραγματικότητας. Πρέπει να θυμάστε ότι κανένα απ’ αυτά τα ονόματα κι αυτές τις δραστηριότητες δεν αναφέρεται στην ψυχή στο δικό της πεδίο, αλλά μόνο στις ανθρώπινες ψυχές σε ενσάρκωση στο φυσικό πεδίο. Αυτό πρέπει να τονισθεί, γιατί στο δικό τους πεδίο οι ψυχές όλων των ανθρώπων είναι ελεύθερες από την πλάνη και δεν μπορούν ούτε να καταστραφούν, ούτε να παραπλανηθούν, ούτε να διαφθαρούν. Μόνο “οι ψυχές εν φυλακή” υπόκεινται στις δραστηριότητες των δυνάμεων του κακού και μόνο για ένα διάστημα. Η πρώτη ομάδα εργάζεται μέσω κυβερνήσεων, μέσω της πολιτικής και της αλληλεπίδρασης μεταξύ εθνών και είναι σχετικά ολιγάριθμη. Η δευτερακτινική ομάδα που παραπλανά και εξαπατά, εργάζεται μέσω θρησκευτικών πρακτόρων, μέσω της μαζικής ψυχολογίας και της κατάχρησης και της κακής εφαρμογής της αφοσίωσης και των τεχνών. Είναι η πολυαριθμότερη. Η τρίτη ομάδα εργάζεται πρωτίστως μέσω των εμπορικών σχέσεων στον επιχειρηματικό κόσμο και μέσω της χρήσης του χρήματος, της συγκεκριμενοποίησης της πράνα ή παγκόσμιας ενέργειας και του εξωτερικού συμβόλου της παγκόσμιας αμπώτιδας και πλημμυρίδας. Οι σκέψεις αυτές είναι εισηγητικές αλλά όχι ζωτικές, καθόσον πραγματεύονται κοσμικές τάσεις.

Τρίτο, η δύναμη της σεξουαλικής έλξης. Είναι μια έλξη από το φυσικό πεδίο και η μετακίνηση ενός τύπου ενελικτικής ενέργειας πάνω στην ατραπό της επιστροφής. Μιλώντας κοσμικά, εκδηλώνεται σαν η ελκτική δύναμη μεταξύ πνεύματος και ύλης· μιλώντας πνευματικά, εκδηλώνεται σαν η δραστηριότητα της ψυχής καθώς επιζητεί να σύρει τον κατώτερο εαυτό σε πλήρη αντίληψη. Μιλώντας φυσικά, είναι η παρόρμηση που τείνει να ενώσει το άρρεν και το θήλυ για το σκοπό της γέννησης. Όταν ο άνθρωπος ήταν καθαρά ζωώδης, δε συνεπαγόταν καμιά αμαρτία. Όταν σ’ αυτή την παρόρμηση προστέθηκε η συναισθηματική επιθυμία, τότε υπεισήλθε η αμαρτία και ο σκοπός για τον οποίο εκδηλωνόταν η παρόρμηση διεστράφη σε ικανοποίηση της επιθυμίας. Τώρα που η φυλή είναι πιο νοητική και η δύναμη του νου γίνεται αισθητή στο ανθρώπινο σώμα, γίνεται φανερή μια ακόμη πιο σοβαρή κατάσταση η οποία μπορεί να αντιμετωπισθεί με ασφάλεια μόνο όταν η ψυχή αναλάβει τον έλεγχο του τριπλού οργάνου της.
Η ανθρωπότητα βρίσκεται τώρα στο μεσαίο σημείο, όπως φανερώνει αυτός ο κανόνας. Ο άνθρωπος παρασύρεται από ιδιοτελή επιθυμία και φιλοδοξία, γιατί όλοι έχουμε ποιότητες πρώτης ακτίνας. Βασανίζεται από φόβο – το δικό του, τους οικογενειακούς φόβους, τους εθνικούς και φυλετικούς φόβους, γιατί όλοι παρασυρόμαστε στο ρυθμό της δεύτερης ακτίνας. Κυριαρχείται από το σεξ και το χρήμα που είναι μια άλλη εκδήλωση της ενέργειας της ύλης και γι’ αυτό έχει ένα τριπλό πρόβλημα που είναι καλά εξοπλισμένος να αντιμετωπίσει με το μέσον του τριπλού φορέα του και των τριπλών δυνάμεων της θείας ψυχής του. Ας κλείσουμε τις οδηγίες μ’ αυτό τον τόνο – καλά εξοπλισμένος ν’ αντιμετωπίσει. Μπορούμε να υπερνικήσουμε τη νοητική αδράνεια και ν’ αρχίσουμε να λειτουργούμε σαν ψυχές, εξουσιάζοντας το περιβάλλον μας. Η ψυχή είναι παντογνώστρια και παντοδύναμη.

(Από το βιβλίο της «Πραγματείας επί της Λευκής Μαγείας»)
------------------------------------------

Αγαπητή gretel

Δεν γνωρίζω αν βρίσκεις ενδιαφέροντα τα παραπάνω κείμενα γιατί διαφορετικά δεν γνωρίζω τον λόγο του να συνεχίσω την παράθεση. …

Εσείς που έχετε τόσο μεγάλη εμπειρία με την «αστρική προβολή» θα παρατηρήσετε ότι οι παραπάνω παραθέσεις δίδουν μία αρκετά νέα προοπτική σχετικά με το αστρικό πεδίο. … Έτσι δεν είναι;

Σε χαιρετώ περιμένοντας έστω και μία ολιγόλογη απάντηση.

Συμφωνώ με την παράθεση κειμένων από το βιβλίο της «Πραγματείας επί της Λευκής Μαγείας».

________________________________________________________________
Θα ήθελα απλά να αναφερθώ και στους κάτοικους του ΑΣΤΡΙΚΟΥ.

ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΟΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥΣ. ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ:
1) ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ
2) ΜΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ
3) ΤΕΧΝΙΤΟΙ

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΧΩΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΔΥΟ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ, ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ, ΔΗΛ. Σ'ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΦΕΡΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ, (Α.ΠΡΟΒΟΛΗ) ΚΑΙ Σ'ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΒΑΛΛΕΙ.

ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ 4 ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ.

Α) ΖΩΝΤΑΝΟΙ:

1. ΜΥΣΤΕΣ ΚΑΙ Η ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ: ΟΣΟΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΥΤΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΟ ΝΟΗΤΙΚΟ ΦΟΡΕΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΡΙΚΗ ΟΡΑΣΗ. ΣΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΑΣΤΡΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΩΜΑΤΑ. ΜΠΟΡΕΙ Ο ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

2. ΨΥΧΙΚΑ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΑ ΑΤΟΜΑ: ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΔΑΣΚΑΛΟΥ. ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΩΜΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΝΕΡΓΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΗΤΙΚΟ ΦΟΡΕΑ.

3. ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ:ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΜΙΑ ΨΥΧΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΑΙΩΡΟΥΝΤΑΙ ΕΔΩ ΚΙ ΕΚΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ Ή ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ, ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΝΩΜΕΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΡΙΚΟ ΦΟΡΕΑ, ΑΠΟΣΠΩΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΙΩΡΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ. ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΣΩΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ -ΑΙΩΡΟΥΝΤΑΙ- ΣΕ ΥΠΝΟ ΟΠΩΣ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΤΟΥΣ ΣΩΜΑ. ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ Ο ΦΟΡΕΑΣ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΛΗΘΑΡΓΟ ΚΑΙ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΩΝΤΑΣ ΕΔΩ ΚΙ ΕΚΕΙ ΠΑΡΑΣΥΡΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΡΙΚΑ ΡΕΥΜΑΤΑ. Μ'ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΣΥΝΑΝΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΓΝΩΣΤΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ.

4. ΟΙ ΓΟΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ: Η ΤΑΞΗ ΑΥΤΗ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΩΔΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΤΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΔΟ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΥ, ΜΕ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΙΑ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟΥΣ.

Β. ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

Η ΛΕΞΗ ΝΕΚΡΟΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ ΕΔΩ, ΚΑΘΟΣΟΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ. Η ΕΝΝΟΙΑ ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ Σ'ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ. ΑΝΑΦΕΡΩ ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΕΙΔΗ ΤΟΥΣ:

1. ΟΙ ΝΙΡΜΑΝΑΚΑΫΑ: ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΤΗ ΣΗΜΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΠΑΡΙΘΜΗΣΗ, ΚΑΘΩΣ ΕΝΑ ΟΝ ΤΟΣΟ ΥΨΗΛΟ ΣΠΑΝΙΩΤΑΤΑ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΘΕΙ ΣΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ.

2.ΜΑΘΗΤΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ: ΟΤΑΝ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ ΠΕΘΑΝΕΙ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΜΕ ΟΔΗΓΟ ΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΕΥΝΟΪΚΗ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ.

3. ΟΙ ΚΟΙΝΟΙ ΝΕΚΡΟΙ: Η ΤΑΞΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΟΤΕΡΗ ΚΑΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ. Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΠΟΙΚΙΛΛΕΙ ΠΟΛΥ. ΑΛΛΟΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΜΕΡΕΣ Ή ΚΑΙ ΩΡΕΣ, ΑΛΛΟΙ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΙΩΝΕΣ.

4.ΟΙ ΣΚΙΕΣ: ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ Ο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΕΛΟΣ Η ΑΣΤΡΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΝΟΗΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ. ΟΠΩΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΩΜΑ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΑΠΟΣΥΝΤΙΘΕΤΑΙ, ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΜΕΝΕΙ ΣΑ ΣΚΙΑ ΝΑ ΑΠΟΣΥΝΤΕΘΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΧΩΡΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΗΤΙΚΟΥ.

5. ΤΑ ΚΕΛΥΦΗ:ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΡΙΚΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΦΑΣΕΙΣ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗΣ.

6. ΤΑ ΖΩΟΓΟΝΗΜΕΝΑ ΚΕΛΥΦΗ: ΟΙ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΑΥΤΕΣ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΑΞΙΝΟΜΗΘΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ "ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ" ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΕΝΔΥΜΑ, ΠΑΘΗΤΙΚΟ ΠΟΥ ΕΜΨΥΧΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΕΧΝΗΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ, ΑΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΚΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΠΟΙΑ ΟΝΤΑ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΜΑΓΟΥΣ.

7. ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ (ΕΜΠΟΥΣΕΣ): ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΣΑ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΟΛΥ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ ΟΨΕΙΣ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟ ΚΤΗΝΩΔΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΑΥΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΩΝ ΝΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΙΣ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΜΗΚΥΝΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΡΟΥΦΩΝΤΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.

8. ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ ΜΑΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ: ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΑΚΡΟ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ, ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ. ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΠΙΤΑΧΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΕΠΙΜΗΚΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΜΕΣΩ ΜΑΓΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ.

ΜΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ:
ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΨΟΥΜΕ ΤΑ ΜΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΟΝΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΝ Σ'ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΔΙΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΤΑΞΟΥΜΕ ΣΕ 4 ΤΑΞΕΙΣ. ΚΑΠΟΙΕΣ ΚΑΤΩΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ, ΑΛΛΕΣ ΙΣΕΣ, ΑΛΛΕΣ ΥΠΕΡΤΕΡΟΥΝ ΣΕ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΙΑΣ ΜΑΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΗΤΑΝ Ή ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΠΩΣ ΕΜΕΙΣ.

1. Η ΑΣΤΡΙΚΗ ΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΑΣ:ΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΗΣ ΟΥΣΙΑΣ, ΠΟΛΥ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΦΕΥΓΑΛΕΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΚΕΨΗΣ.ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΡΡΟΗ ΜΙΑΣ ΣΚΕΨΗΣ Ή ΜΙΑΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ, ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΜΟΡΦΗ ΖΩΝΤΑΝΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ.

2. ΤΑ ΑΣΤΡΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ: ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΗ ΤΑΞΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΣΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ, ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΜΟΝΟ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ.

3. ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ: ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ. ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΟΙΝΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΛΑΝΗΤΗ. ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΑΣΥΝΗΔΗΤΑ, ΑΠΟ ΚΑΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ, ΣΚΕΨΕΙΣ ΖΗΛΟΤΥΠΙΑΣ, ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑΣ, ΕΝΤΟΝΕΣ ΚΤΗΝΩΔΕΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΓΑΘΟΥ ΠΕΡΙΕΓΧΟΜΕΝΟΥ. ΖΟΥΝΕ ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ ΑΥΤΩΝ. ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ ΤΕΧΝΗΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΣΚΟΠΟ ΑΠΟ ΛΕΥΚΟΥΣ Ή ΜΑΥΡΟΥΣ ΜΑΓΟΥΣ.

4. ΟΙ ΝΤΕΒΑ: ΤΟ ΥΨΗΛΟΤΕΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΓΗ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΝΔΟΥΣ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΝΤΕΒΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΑΓΓΕΛΟΙ.

ΤΕΧΝΗΤΟΙ

ΑΥΤΗ Η ΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΗ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΜΑΖΑ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ ΠΟΙΚΙΛΩΝ, ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ. Η ΜΟΝΗ ΔΥΝΑΤΗ ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΕΙΝΑΙ:

1. ΤΕΧΝΗΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΑ: ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΕΝΑ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

2. ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΕΝΑ ΑΠΟ ΜΑΓΟΥΣ Ή ΜΑΓΓΑΝΕΥΤΕΣ ΓΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΟ ΣΚΟΠΟ. ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΙΤΙΕΣ, ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΑΥΤΆ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΦΥΓΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥΣ. ΤΟΤΕ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΜΑΓΓΑΝΕΙΑΣ ΑΠΟΒΑΙΝΟΥΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ ΠΟΥ ΠΛΝΩΝΤΑΙ ΚΙ ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ ΟΠΩΣ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ (ΕΜΠΟΥΣΕΣ) ΝΑ ΕΠΙΜΗΚΥΝΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΕΧΝΗΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΩΝΜΕΓΑΛΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ, ΤΩΝ ΓΝΩΣΤΩΝ "ΚΥΡΙΩΝ ΤΗΣ ΜΕΛΑΙΝΑΣ ΟΨΗΣ".

3. ΤΕΧΝΗΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ: ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΟ ΤΑΞΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΡΙΤΗ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΛΙΓΑ ΜΕΛΗ. ΑΥΤΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΚΑΠΟΙΑΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ , ΑΠΟΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΣΚΙΕΣ Ή ΚΕΛΥΦΗ ΤΩΝ "ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ-ΟΔΗΓΩΝ" ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΖΩΟΓΟΝΗΜΕΝΑ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΕΣ.

Από το βιβλίο της Α. Μπέζαντ "Αστρικός κόσμος".

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Διάβασα με μεγάλη προσοχή τις παραθέσεις που έκανες από το βιβλίο της Α. Μπέζαντ «Αστρικός Κόσμος» (το έχω το βιβλίο) και που σε πολλά σημεία μοιάζουν με το βιβλίο του Άρθουρ Πάουελ «Το Αστρικό Σώμα» (άλλωστε ο Πάουελ συνέθεσε τα βιβλία του, από όλα τα σχετικά βιβλία της Θεοσοφικής Εταιρείας).

Είναι σπουδαία τα αποσπάσματα και θα πρέπει να τα πάρουμε σοβαρά υπόψη μας αφού θα αντιμετωπίσουμε το θέμα του θανάτου όλοι κάποια στιγμή. Ο αστρικός κόσμος είναι τόσο οικείος σε όλους μας … αφού περάσαμε από εκεί πάρα πολλές φορές. …

Νομίζω ότι θα πρέπει να προσεγγίσουμε αυτό το θέμα του αστρικού πεδίου όσο το δυνατόν από περισσότερες οπτικές γωνίες, γιατί μαζί με το θέμα του Θανάτου … που τρέχει αυτή την στιγμή, οι πληροφορίες που δίδονται χρειάζονται πάρα πολύ σε όλους τους ανοικτόμυαλους μελετητές των απόκρυφων κειμένων.

Σκόπευα να συνεχίσω με την παράθεση του δεύτερου μέρους από το βιβλίο της «Πραγματείας επί της Λευκής Μαγείας» και του πολύ δύσκολου κειμένου για την «Κυκλική Άμπωτη και Πλημμυρίδα», αλλά τελευταία στιγμή άλλαξα γνώμη και θα σχολιάσω για λίγο ορισμένα από τα αποσπάσματα που παρέθεσες.
Το παραπάνω κείμενο θα το παραθέσω τις επόμενες μέρες.

Θα προσπαθήσω να μιλήσω με όσο το δυνατόν απλές λέξεις για να μας καταλαβαίνουν όσο το δυνατόν περισσότεροι.

Αυτό που θα έπρεπε να γνωρίζουμε αρχικά όλοι είναι ότι όπως ο αντικειμενικός φυσικός κόσμος αποτελείται από γήινη, υδάτινη και αέρινη ύλη (εκτός των τεσσάρων αιθέρων που είναι το καλούπι του φυσικού σώματος) έτσι και ο αστρικός κόσμος αλλά και ο κατώτερος νοητικός κόσμος αποτελείται από αστρική ύλη και νοητική ύλη η οποία διαφοροποιείται σε διάφορες ποιότητες βαθμίδες που στον εσωτερισμό ονομάζουμε υποπεδία ...
Η προσωπικότητά μας εκτός από τον αντικειμενικό φυσικό φορέα που όπως είπαμε αποτελείται από Γη, Νερό και Αέρα ορατό στις πέντε αισθήσεις, αποτελείται και από το αιθερικό σώμα (που είναι το καλούπι του φυσικού σώματος), το αστρικό σώμα που συνθέτει διαφοροποιημένη αστρική ύλη (στοιχειακή ουσία) και τον κατώτερο νοητικό φορέα που συνθέτεται από νοητική ύλη (τσίττα του νου).

Όπως ο φυσικός φορέας προέρχεται από τον αντικειμενικό κόσμο (και στον οποίο με την ταφή επιστρέφει κατά τον θάνατο), έτσι και ο αστρικός φορέας προέρχεται από αστρική ύλη του αστρικού κόσμου (αστρικού πεδίου), καθώς επίσης και ο νοητικός φορέας προέρχεται από τον νοητικό κόσμο (νοητικό πεδίο).

Η Γή έχει τον φυσικό της φορέα, έχει επίσης τον αστρικό της φορέα και τον νοητικό της φορέα ... και οι φορείς μας είναι μέρος τους.

Όταν πεθαίνουμε, όλοι μας πηγαίνουμε στο αστρικό πεδίο, τον αστρικό κόσμο (εκτός από τους σπάνιους ενσαρκωμένους μύστες).

Το πρόβλημα είναι τι συναντάμε εκεί και πως ζούμε! Γιατί όσο περισσότερα πράγματα γνωρίζει κάποιος για το αστρικό πεδίο και έχει κάποια γνώση σχετική εν ζωή, τόσο περισσότερο προετοιμασμένος θα είναι.

Σήμερα θα αναφερθώ για λίγο στους μαύρους μάγους και όχι στα φαντάσματα τα κελύφη και τις σκιές, που θα έχουμε τον χρόνο να συζητήσουμε κάποια στιγμή στο μέλλον. ...

Στα διάφορα βιβλία αποκρυφισμού πολλές φορές αναφέρονται οι φράσεις σκοτεινές δυνάμεις (μαύρες δυνάμεις, κακές δυνάμεις, καθαρά εγωιστικές δυνάμεις, δυνάμεις του μίσους κτλ.).

Θα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι αυτές οι δυνάμεις (πλέον) δεν θα πρέπει να θεωρούνται και τόσο ανθρώπινες γιατί κατοικούν κυρίως στο αστρικό πεδίο. Εκεί είναι η έδρα και κατοικία του μεγαλύτερου όγκου της σκοτεινής αδελφότητας.
Οι αδελφοί του φωτός και της Λευκής Αδελφότητας έχουν την κατοικία τους στο Βουδδικό πεδίο απ’ ότι λέγεται και την είχαν στο παρελθόν στα ανώτερα υποπεδία του νοητικού πεδίου, όπου έχουν την έδρα τους τα αιτιατά σώματα των ανθρώπων.

Είναι απαραίτητη αυτή η γνώση των πεδίων και των υποπεδίων γιατί αλλιώς δεν μπορεί να γίνει συζήτηση (γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε στο παρελθόν έθεσα το θέμα των «Επτά πεδίων του Ηλιακού Συστήματος»).

Οι κακές δυνάμεις δεν έχουν τόσο σχέση με ενσαρκωμένους ανθρώπους οι οποίοι έχουν τις συνηθισμένες αρνητικές ιδιότητες (μαζί με τις θετικές) όσο με σκοτεινές δυνάμεις που έχουν την έδρα τους στο αστρικό πεδίο και από εκεί επηρεάζουν συνήθως τις ανθρώπινες υποθέσεις.
Το αναφέρω αυτό, γιατί μέσα στο site στο παρελθόν, έγιναν αρκετές παρεξηγήσεις σχετικά με το καλό και το κακό.

Τα ανθρώπινα όντα που για μία σειρά ζωών διάγουν εγωιστικό βίο, με μίσος και σκληρότητα, άκρα ιδιοτέλεια και απληστία, ... θέτουν τα πόδια τους προς εκείνο που δεν είναι ανθρώπινο και προς την μαύρη μαγεία. Όταν πεθαίνουν και πηγαίνουν στο αστρικό πεδίο δεν θα επιθυμούν να ξανά ενσαρκωθούν για να μην φορτωθούν το βαρύ κάρμα που τους περιμένει. ...
Ενώ αυτοί που διάγουν βίο αξιόλογο και ανθρωπιστικό για μία σειρά ζωών (πειθαρχώντας την κατώτερη φύση της προσωπικότητας τους από την Ψυχή με την οποία έρχονται σε επαφή κατά την μαθητεία τους) κατευθύνονται προς την Λευκή Αδελφότητα του Φωτός.

Στο άμεσο μέλλον θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε περισσότερα πράγματα για τα παραπάνω.

Στην επικαιρότητα τώρα.
Άκουγα προηγουμένως στις ειδήσεις για τους χούλιγκανς και τους ανεγκέφαλους που όταν βγαίνουν από τα γήπεδα αλλά και που με τις μηχανές τους στήνουν καυγάδες, σπάζοντας βιτρίνες και ρημάζοντας ότι βρουν μπροστά τους. Σήμερα μάλιστα οι ειδήσεις ανέφεραν για οργανωμένες συμμορίες κόκκινων και πράσινων (ποδοσφαιρικά χρώματα ομάδων) κατά το πλείστον νεαρών που η μία έκανε επίθεση στην άλλη, με θάνατο νεαρού και αρκετούς βαριά τραυματισμένους.
Ας προσπαθήσουμε να δώσουμε ορισμένες εσωτερικής φύσεως εξηγήσεις, γιατί όσοι ασχολούνται με τον εσωτερισμό για χρόνια μαθαίνουν να παρατηρούν την εξωτερική πραγματικότητα με εσωτερικά κριτήρια - μάτια.
Αυτοί οι νεαροί, για σκεφτείτε, μπορεί στις προηγούμενες ενσαρκώσεις τους να συμμετείχαν σε διάφορους πολέμους και διάφορες βιαιοπραγίες κουβαλώντας σ’ αυτή την ενσάρκωση, εν σπερματι, διάφορες αρνητικές ιδιότητες σχετικές με τις βιαιοπραγίες των προηγουμένων τους ενσαρκώσεων.
Πολλοί από αυτούς μπορούν να καταλαμβάνονται πρόσκαιρα είτε από αρνητικές μορφοσκέψεις που κυκλοφορούν ευρύτατα στο αρνητικό σημερινό περιβάλλον (από αστρικό σώμα σε αστρικό σώμα), είτε σπανιότερα να καταλαμβάνονται και από αρνητικές δυνάμεις (οντότητες) του αστρικού κόσμου μην έχοντας κανένα έλεγχο στις υποτυπώδεις και ανεξέλικτες προσωπικότητές τους.
Το αποτέλεσμα είναι αυτό που παρατηρούμε.
Υπάρχει επίσης και μία μεγάλη ποσότητα αδιάθετης ενέργειας από όλους αυτούς που κάνουν διαλογισμό είτε σε φυσικά σώματα είτε από άσαρκες οντότητες (μαθητές και μυημένους) που συμμετέχουν στα διάφορα Άσραμς των Διδασκάλων και που αντί οι άνθρωποι να την εκμεταλλευτούν για εποικοδομητικούς σκοπούς και δραστηριότητες, κατεβαίνοντας προς τα κάτω στα αστρικά πεδία όπου ντύνεται με αστρική ύλη, την συλλαμβάνουν αυτοί οι νεαροί ... και βιαιοπραγούν. Η ενέργεια είναι ουδέτερη αρχικά, έως ότου προσωποποιηθεί.

Σε καληνυχτίζω για σήμερα ελπίζοντας ότι θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Διάβασα αυτά που γράφετε με τον oros777 σχετικά με το αστρικό πεδίο και νομίζω ότι θα επωφεληθούν στο έπακρο όσοι μελετούν εσωτερισμό.

Μπαίνω και εγώ στην συντροφιά σας στο τόσο ενδιαφέρον θέμα που διερευνάτε.

Αγαπητέ oros777

Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που παράθεσες για τους χούλιγκανς και τους ανεγκέφαλους.

Ο άνθρωπος δημιουργεί μορφοσκέψεις αλλά τραβάει σαν μαγνήτης από το αστρικό εκείνες τις μορφοσκέψεις άλλων ατόμων που εμψυχώνονται από τα ίδια στοιχειακά που εμψυχώνουν και τις δικές του μορφοσκέψεις. Αν οι δικές του μορφοσκέψεις είναι αγνές τότε ελκύει οντότητες αγαθές που τον ωθούν να κάνει πράξεις που και ο ίδιος ξαφνιάζεται. Κάποιος όμως που κάνει κακές πράξεις και ποταπές έλκει κακοποιές οντότητες που αυξάνουν τη δύναμη του κακού ωθώντας τον μέχρι του σημείου να διαπράξει έγκλημα.

Ο oros777 έγραψε:

quote:

---

Πολλοί από αυτούς μπορούν να καταλαμβάνονται πρόσκαιρα είτε από αρνητικές μορφοσκέψεις που κυκλοφορούν ευρύτατα στο αρνητικό σημερινό περιβάλλον (από αστρικό σώμα σε αστρικό σώμα), είτε σπανιότερα να καταλαμβάνονται και από αρνητικές δυνάμεις (οντότητες) του αστρικού κόσμου μην έχοντας κανένα έλεγχο στις υποτυπώδεις και ανεξέλικτες προσωπικότητές τους.

---

Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.