- Πρεπει οπωσδηποτε να ανηκουμε σε καποια θρησκεια? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
επαψα να ειμαι πλεον "χριστιανος",εδω κ αρκετο καιρο.ξερετε ποση εχθρικοτητα κ φανατισμο λαμβανω απο τους δηθεν χριστιανους?
με ρωτανε- κ δηλαδη τι εισαι?κ λεω- πρεπει να ειμαι κατι η να ανηκω σε καποια θρησκεια η οτιδηποτε αλλο?πιστευω στον εαυτο μου κ στις δικες μου επιλογες.ετσι απλα.πριν αρκετο καιρο ειχα επικαλεστει θεους κ δαιμονες οταν μου συνεβει κατι πολυ ασχημο.εσπασα κ πεταξα εικονες στα σκουπιδια. κ πολυ απλα ηταν οπως παντα αλλωστε,λογια του αερα.γιατι η προσευχη ειναι σαν να μιλας στον αερα.ετσι πιστευω.ετσι το εχω βιωσει προσωπικα.
εσεις τι λετε?
Το πού θα βρεθείς στην αρχή, είναι θέμα τύχης. Το πού θα καταλήξεις είναι θέμα επιλογής. Και θέλει πολύ κουράγιο να παραδεχτεί κανείς πως όλα αυτά που πίστευε ήταν τελικά αέρας κοπανιστός.
macedon
quote:
καλησπεραεπαψα να ειμαι πλεον "χριστιανος",εδω κ αρκετο καιρο.ξερετε ποση εχθρικοτητα κ φανατισμο λαμβανω απο τους δηθεν χριστιανους?
με ρωτανε- κ δηλαδη τι εισαι?κ λεω- πρεπει να ειμαι κατι η να ανηκω σε καποια θρησκεια η οτιδηποτε αλλο?πιστευω στον εαυτο μου κ στις δικες μου επιλογες.ετσι απλα.πριν αρκετο καιρο ειχα επικαλεστει θεους κ δαιμονες οταν μου συνεβει κατι πολυ ασχημο.εσπασα κ πεταξα εικονες στα σκουπιδια. κ πολυ απλα ηταν οπως παντα αλλωστε,λογια του αερα.γιατι η προσευχη ειναι σαν να μιλας στον αερα.ετσι πιστευω.ετσι το εχω βιωσει προσωπικα.
εσεις τι λετε?
Αρκεί να μην πρόκειται για αλλαγή του δυνάστη σου.
Αν πρόκειται για οριστική απαλλαγή, μπράβο σου, γιατί θέλει κουράγιο, δύναμη, και βαθιά σκέψη.
Καλωσόρισες στον πραγματικό κόσμο.
κ φυσικα πλεον εμπιστευομαι το ενστικτο μου κ οτι αγγιζει την ψυχη μου.
υπαρχουν βεβαια λογικες εξηγησεις για ολα οσα παρουσιαζει ο χριστιανισμος,τα δηθεν θαυματα,τις εικονες που δακρυζουν κ.τ.λ.
ετσι δεν ειναι?με τη λιγη γνωση που εχω καταλαβα οτι οταν καποιος θελει κατι παρα πολυ κ το πιστευει,γινεται.δεν ειναι απαραιτητο να το ριξεις στο θεο κ στη θρησκεια για να το εξηγησεις.
μ'αρεσει που λενε οτι πρεπει να περιμενεις πολυ,ακομη κ χρονια ολοκληρα,
μεχρι να πραγματοποιησει ο θεος μια προσευχη σου.μπαααα.αιωνες να περιμενεις,δεν προκειται να σ'ακουσει κανεις εαν δεν το επιδιωξεις απο μονος σου.αυτο καταλαβα.
κ επειδη ο κοσμος που ζουμε ειναι εντελως σκατα κ φτιαγμενος οπως καποιοι αλλοι το θελουν,ενοειται οτι ποτε δεν θα μαθουμε την πραγματικη αληθεια,εκτος αν γινει καποια ανατροπη τοσο δυνατη κ ερθει στο φως η πραγματικη αληθεια για ολα.
παιδια θελω να ρωτησω κατι.μηπως εχετε ακουσει καθολου για τον alaje απο τις πλειαδες?τι παιζει μ'αυτον?οταν ειδα τα βιντεο του με αγγιξαν πολυ κ μου ελυσαν πολλες αποριες αλλα δεν κρατησε,εξανεμιστηκε απο την ψυχη μου οπως κ ο χριστιανισμος.ειχα ρωτησει κ σε αλλο θεμα γ'αυτον αλλα δεν πηρα απαντηση.ξερει κανεις τιποτα?
πάντως λένε τα ιδια σε γενικές γραμμές:Η Αγάπη είναι λυση για τα πάντα.
λές και είναι carbon copy !!!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:Κατ' αρχήν σε συγχαίρω γιατί είσαι απ' τους ανθρώπους που δεν μιλάνε στον αέρα. Λες δηλαδή έκανα αυτό, και έτσι το βίωσα. Το να πειραματίζεσαι και να βιώνεις είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό, είναι ουσιαστικά ο δρόμος της γνήσιας επιστήμης.
κ πολυ απλα ηταν οπως παντα αλλωστε,λογια του αερα.γιατι η προσευχη ειναι σαν να μιλας στον αερα.ετσι πιστευω.ετσι το εχω βιωσει προσωπικα.
quote:Εγώ βάζω ένα στοίχημα ότι οι ίδιοι που κάνουν αυτές τις ερωτήσεις δεν θα θυμούνται για παράδειγμα να σου πουν τίποτα από το ευαγγέλιο -αν το έχουν καν διαβάσει-.
επαψα να ειμαι πλεον "χριστιανος",εδω κ αρκετο καιρο.ξερετε ποση εχθρικοτητα κ φανατισμο λαμβανω απο τους δηθεν χριστιανους?
με ρωτανε- κ δηλαδη τι εισαι?
Η ερώτηση "δηλαδή τι είσαι;" απο πού πηγάζει φίλτατε Ντομινίκ; Έχεις κάτσει ποτέ να στοχαστείς πάνω σε αυτό; Μήμπως αυτοί οι άνθρωποι "πιστεύουν" από αντίδραση; Αντίδραση σε τι; Στην έλλειψη ασφάλειας που νιώθει κάποιος όταν σκέφτεται ότι στη ζωή του "δεν υπάρχει σχέδιο", δηλαδή ότι αύριο μπορεί να χάσει όλα όσα έχει, ότι αύριο μπορεί να βγει απρόσεχτα στον δρόμο και να τον σκοτώσει ένα αμάξι - και δεν θα υπάρξει κανένας φύλακας άγγελος να καλύψει την απροσεξία του.
Και αυτός όμως που αποκαλείται άθεος, αν αυτός χρησιμοποιεί την αθεΐα προκειμένου να νιώθει την ασφάλεια ότι όλα εξαρτώνται από αυτόν και τίποτα από κάποια εξωκοσμική οντότητα, διαφέρει σε τίποτα από τον προαναφερθέν πιστό; Αυτός που υπερασπίζεται με φανατισμό την αθεΐα, διαφέρει σε τίποτα από έναν κοινό φανατικό μιας θρησκείας ή μιας ποδοσφαιρικής ομάδας;
Τροφή για σκέψη.
quote:Εδώ έχω μια ένσταση. Μια απόφαση ποτέ δεν πρέπει να παίρνεται από αντίδραση. Ουσιαστικά το να κάνεις κάτι οτιδήποτε από αντίδραση αναιρεί την έννοια της απόφασης. Αν ένα μπαλάκι το πετάξεις στον τοίχο, αυτό θα γυρίσει πίσω. Το αποφάσισε να γυρίσει πίσω; Ηταν κάποιου είδους απόφαση το γκελ που έκανε στον τοίχο; Αν ναι τότε Τι είμαστε εμείς οι άνθρωποι; Μπαλάκια των γεγονότων της ζωής μας; Αν αυτό είμαστε, καλώς, αν όμως είμαστε κάτι άλλο, μένει να το αποδείξουμε.
πριν αρκετο καιρο ειχα επικαλεστει θεους κ δαιμονες οταν μου συνεβει κατι πολυ ασχημο.εσπασα κ πεταξα εικονες στα σκουπιδια
...
συμφωνω μαζι σας παιδια.παντως δεν χρειαστηκε κ πολυ προσπαθεια να απαλαγω γιατι ανεκαθεν ημουν αντιδραστικος
Δηλαδή φίλε Ντόμινικ, διερωτώμαι, χρειάστηκε να συμβεί κάτι άσχημο για να πάψεις να πιστεύεις; Αν δηλαδή δεν συνέβαινε, ή αν ικανοποιούταν η επιθυμία σου, θα πίστευες ακόμα;
Ας πούμε όμως ότι υποθετικά υπάρχει ένας θεός,
εμείς θα μπορούσαμε να τον αναιρέσουμε, επειδή το θέλημά του δε συμβαδίζει με το δικό μας;
Τροφή για σκέψη.
quote:Αν δεν υπήρχαν λογικές εξηγήσεις, τι θα άλλαζε για σένα;
υπαρχουν βεβαια λογικες εξηγησεις για ολα οσα παρουσιαζει ο χριστιανισμος,τα δηθεν θαυματα,τις εικονες που δακρυζουν κ.τ.λ.
quote:Ακριβώς... "θέλω" βέβαια, πάει να πει προσπαθώ. Αν δεν προσπαθείς, σημαίνει ότι δεν θέλεις, άρα και δεν θα συμβεί αυτό που ζητάς. Όποιος θέλει, προσπαθεί. Η διαφορά ανάμεσα σε κάποιον που δεν θέλει τίποτα με κάποιον που θέλει κάτι, είναι ότι αυτός που θέλει παράγει έργο ώστε να το αποκτήσει.
ετσι δεν ειναι?με τη λιγη γνωση που εχω καταλαβα οτι οταν καποιος θελει κατι παρα πολυ κ το πιστευει,γινεται.
Θα 'χεις γνωρίσει ακόμα ανθρώπους που λένε "Θέλω κάποιον να με νοιάζεται αλλά είμαι άσχημος, κανείς δε με αγαπά, κανείς δε με θέλει, θα μείνω για πάντα μόνος" κλπ. Αν σε αυτούς τους ίδιους ανθρώπους τους δώσεις αυτό ακριβώς που ζητάνε, μέσα σε λίγο καιρό θα δημιουργήσουν οι ίδιοι τις συνθήκες για να το χάσουν. Επομένως τι είναι αυτό που πραγματικά θέλουν; Είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που νομίζουν.
Όποιος θέλει, προσπαθεί προς την κατεύθυνση αυτού που θέλει.
quote:Λάθος, πρέπει να προσπαθήσεις πολύ, ακόμα και χρόνια ολόκληρα.
μ'αρεσει που λενε οτι πρεπει να περιμενεις πολυ,ακομη κ χρονια ολοκληρα,
μεχρι να πραγματοποιησει ο θεος μια προσευχη σου.
quote:Ε ναι φίλε μου. Συν Αθηνά και χείρα κίνει που λένε και οι αρχαίοι. Δεν θέλει ερώτημα. Ο Χριστός τι έλεγε; "Χτύπα και θα σου ανοιχτεί". Αυτό τι πάει να πει; Ότι αφού έχεις βρει πού είναι το σπίτι, η περιοχή, η οδός κλπ, κάνεις όλο το ταξίδι για να φτάσεις ως εκεί και όταν πια φτάσεις μπροστά στη πόρτα, ο θεός κάνει ένα κλακ και στην ανοίγει. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βρίσκουν ούτε καν τη πόρτα για να τη χτυπήσουν.
αιωνες να περιμενεις,δεν προκειται να σ'ακουσει κανεις εαν δεν το επιδιωξεις απο μονος σου.αυτο καταλαβα.
Επιπλέον, αν χτυπήσεις, θα σου ανοιχτεί, αλλά ΟΠΟΙΑ πόρτα και αν χτυπήσεις θα σου ανοιχτεί, οπότε φρόντισε να είναι η σωστή αυτή που θα χτυπήσεις...
quote:Το σκεπτικό σου είναι λάθος. Τον θεό δεν τον ενδιαφέρει ποια πράγματα είναι για σένα πηγή ευτυχίας όταν τα έχεις, και πηγή δυστυχίας όταν τα χάνεις. Βασικά ο αγαπημένος του θεού είναι ο Διογένης, γιατί αυτός είναι ένας άνθρωπος πραγματικά ανεξάρτητος.
μ'αρεσει που λενε οτι πρεπει να περιμενεις πολυ,ακομη κ χρονια ολοκληρα,
μεχρι να πραγματοποιησει ο θεος μια προσευχη σου.
Απο 'κει και πέρα... η ζωή κατά τη γνώμη μου είναι ένα μεγάλο διαγώνισμα. Ο δάσκαλος την ώρα της εξέτασης απουσιάζει. Μπορεί περιστασιακά να κάνει κάποιες υποδείξεις ή να δίνει κάποια tips, αλλά ως εκεί. Τίποτα περισσότερο. Ο δάσκαλος δεν θα λύσει την άσκηση αντί για σένα, ούτε θα στην αφαιρέσει γιατί τη βρίσκεις πολύ δύσκολη και επίπονη. Παρόλα αυτά ο δάσκαλος ποτέ δεν θα σου βάλει μια άσκηση που να μη μπορείς να τη λύσεις.
Αυτά.
Τροφή για σκέψη.
Ελπίζω να βοήθησα.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 16/08/2011 01:45:06
λοιπον,για τις αποφασεις που παιρνονται λογω αντιδρασης,θελω να σου πω οτι εγω προσωπικα ετσι λειτουργω.αν δεν κανω αυτο που νιωθω εκεινη τη στιγμη ισως να μη το κανω ποτε.δεν μετανιωνω για αυτα που κανω,ειχα απολυτη επιγνωση των πραξεων μου.δεν ζητησα κατι απο το θεο με προσευχη,αλλα οι ιδιοι οι ανθρωποι με πληγωσαν με τη συμπεριφορα τους απεναντι μου.κ πληγωθηκα οσο ποτε κ θυμωσα οσο ποτε γιατι δεν πειραζω κ δεν ασχολουμαι με κανενα κ ιδιαιτερα με τις ζωες των αλλων.δεν με αφορα κ δεν με νοιαζει αλλωστε.ξεσπασα στην θρησκεια γιατι τοτε καταλαβα ποσο ανυπαρκτη ειναι τελικα.προκαλεσα το θεο κ τον εβρισα.το ιδιο εκανα κ στον διαβολο.αλλα κανεις απο τους δυο δεν ειχε τα αρ....δια να κανει εστω κ το παραμικρο απεναντι μου.ε απο κει κ περα τελειωσε οριστικα για μενα το θεμα θρησκεια.
μπορει να φαινονται παιδικα η ανωριμα αυτα που γραφω αλλα γραφω απλα χωρις να εχω γνωσεις απο λυκεια η πανεπιστημια.ουτε το γυμνασιο δεν εβγαλα.κακως ομως γιατι θελω να εκφραστω κ δεν μπορω.λειπουν λεξεις απο το σκληρο του εγκεφαλου μου.
οκ παμε παρακατω.
ρωτας--Αν δεν υπήρχαν λογικές εξηγήσεις, τι θα άλλαζε για σένα;
απαντω-μπορει να αργουσα περισοτερο να βγω απο το καλουπι του χριστιανισμου.ετσι νομιζω.αλλα παντα το ενιωθα οτι κατι δεν παει καλα κ ηταν ζητημα χρονου κ προπαντως τολμης κ θαρρους σαν χριστιανος αποβλακωμενος που ημουν,να ψαξω κ να μαθω κ την αλλη πλευρα του θεματος.
--- μ'αρεσει που λενε οτι πρεπει να περιμενεις πολυ,ακομη κ χρονια ολοκληρα,
μεχρι να πραγματοποιησει ο θεος μια προσευχη σου.
Το σκεπτικό σου είναι λάθος. Τον θεό δεν τον ενδιαφέρει ποια πράγματα είναι για σένα πηγή ευτυχίας όταν τα έχεις, και πηγή δυστυχίας όταν τα χάνεις. Βασικά ο αγαπημένος του θεού είναι ο Διογένης, γιατί αυτός είναι ένας άνθρωπος πραγματικά ανεξάρτητος.
καταρχην υποθετικα μιλησα κ πιστευω οτι κανεις δεν γνωριζει το σκεπτικο του θεου αν οντως υπαρχει.δεν γνωριζω τι εστι Διογενης κ γιατι ειναι ο αγαπημενος του θεου.αν θελεις ενημερωσε με.
Και το πιθανότερο είναι ότι θα θεωρήσεις ότι η όλη "ιστορία" με τα "θαύματα" , το δούναι- λαβείν εν είδη μπακάλη του Γιαχβέ με τα "δημιουργήματά" του , οι "άγνωστες βουλές" του , τα παρακάλια των πιστών για......να αλλάξει γνώμη για αυτούς (!!!!) και τόσα άλλα κουφά , απλά προσβάλλουν τη νοημοσύνη σου .
Καλή πορεία να έχεις .
quote:
φιλε Dr Jekyll Mr Hyde,ευχαριστω καταρχην για το χρονο που αφιερωσες να μου απαντησεις.
Τίποτα
quote:
λοιπον,για τις αποφασεις που παιρνονται λογω αντιδρασης,θελω να σου πω οτι εγω προσωπικα ετσι λειτουργω.αν δεν κανω αυτο που νιωθω εκεινη τη στιγμη ισως να μη το κανω ποτε.δεν μετανιωνω για αυτα που κανω,ειχα απολυτη επιγνωση των πραξεων μου.δεν ζητησα κατι απο το θεο με προσευχη,αλλα οι ιδιοι οι ανθρωποι με πληγωσαν με τη συμπεριφορα τους απεναντι μου.
Να σε ρωτήσω κάτι -κάνοντας τον συνήγορο του θεού και του διαβόλου μαζί- αν υποθετικά εσύ ζήτησες βοήθεια από τον θεό... πού ξέρεις ότι αυτή η βοήθεια δεν ήταν αυτή ακριβώς η πράξη των ανθρώπων που σε πλήγωσε; Ξέρεις, αν και δεν γνωρίζω τον θεό προσωπικά, με τον καιρό και την εμπειρία τον έχω ψυχολογίσει ως εξής: Ο Θεός είναι σαν ένα παιδί που όποτε βλέπει τα άλλα παιδάκια να χτίζουν κάστρα πάνω στην άμμο, πάει και χοροπηδάει πάνω τους. Θυμάσαι το παράδειγμα με τον δάσκαλο; Αν ένας μαθητής ζητήσει βοήθεια απ' τον δάσκαλό του, τι θα κάνει ο δάσκαλός του για να τον βοηθήσει; Θα δείξει κατ'αρχήν στον μαθητή τα λάθη που έχει κάνει στις ασκήσεις που θεωρεί ότι έχει ολοκληρώσει. Ο μαθητής τότε μπορεί να διαπιστώσει ότι όλη η άσκηση έτσι όπως την είχε λύση ήταν λάθος και θα χρειαστεί όχι μόνο να ακολουθήσει άλλη πορεία λύσης αλλά θα πρέπει να σκίσει όλη τη σελίδα και να αρχίσει απ' την αρχή... Πόσες φορές συμβαίνει αυτό στις ανθρώπινες σχέσεις; Πόσες φορές αρχίζουμε απ' την αρχή; Πόσες φορές πέφτει το κάστρο με τα τραπουλόχαρτα;
Θα σου πω λοιπόν κάτι που κάποτε μου είχε πει ένας μοναχός και νομίζω ότι αξίζει να το πω και σε εσένα, γιατί για εμένα ήταν ένα μεγάλο σοκ στη συνείδηση όταν μπόρεσα να το καταλάβω.
Μου λέει (σε ελεύθερη απόδοση): "Πολλοί από τους φρέσκους ασκητές.. και ακόμα πολλοί καθημερινοί άνθρωποι, ζητάνε βοήθεια από τον θεό θεωρώντας ότι αυτός θα τους λύσει όλα τα προβλήματα. Αυτό όμως που δεν αντιλαμβάνονται, είναι ότι ο θεός έχει τελείως διαφορετική αντίληψη σχετικά με το τι είναι χρήσιμο και καλό για τον άνθρωπο. Ο θεός όποιον αγαπάει τον παιδεύει..."
quote:Λες ο θεός, που υποθετικά ο ίδιος δημιούργησε τα αίσθηματα του θυμού, του πληγώματος και της απελπισίας, να δημιούργησε αυτά τα αισθήματα, αλλά να μην μας άφηνε να τα βιώσουμε; Αλλά ξέρεις κάτι, εγώ λέω το εξής: Κάθε άνθρωπος είναι σαν διαβάτης ενός πεζοδρομίου. Όταν ως διαβάτης μένεις στάσιμος σε ένα σημείο τότε συμβαίνει κάποιο μοιραίο ατύχημα π.χ. πέφτει μια γλάστρα απο ένα διαμέρισμα. Τότε έχεις δυό επιλογές: Είτε θα προχωρήσεις μπροστά είτε θα μείνεις στάσιμος και θα φας τη γλάστρα στο κεφάλι. Πρακτικά, στη ζωή μας, οι περισσότεροι άνθρωποι όταν συμβαίνει ένα μοιραίο γεγονός, καθόμαστε και τρώμε τη γλάστρα στο κεφάλι. Πονάμε, φωνάζουμε, ουρλιάζουμε, απελπιζόμαστε, και την επόμενη φορά την πατάμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Άντε μετά πάλι ουρλιαχτά και απελπισία. Την τρίτη φορά μαθαίνουμε και τι κάνουμε ως πιο "σοφοί"; Αντί να φάμε τη γλάστρα στο κεφάλι βάζουμε τα... χέρια μας για μας προστατεύουν. Έτσι κάνουν οι άνθρωποι, τρώνε γλάστρα μετά τη γλάστρα και στο τέλος καταλήγουν με ψυχοφάρμακα ή γίνονται σπόγγοι πόνου και δυστυχίας. Όλα αυτά γιατί οι άνθρωποι αρνούνται να προχωρήσουν, αρνούνται να κάνουν τις αλλαγές που πρέπει, να κάνουν το βήμα μπροστά. Αρνούνται να αφήσουν το παρελθόν τους και διαμορφώνουν το μέλλον τους σαν ένα βελτιωμένο παρελθόν. Ή και χειρότερο. Αυτό συμβαίνει συλλογικά στη ανθρωπότητα: Η ιστορία επαναλαμβάνεται, γιατί ο άνθρωπος αρνείται δογματικά να αλλάξει τα αρνητικά του, αρνείται να σταματήσει για λίγο εκεί που περπατάει και να κοιτάξει αποστασιοποιημένα τη ζωή και τον κόσμο και το τι του συμβαίνει. Σαν τον τριαντάρι άνδρα που έχει βολευτεί να μένει με τη μάνα του και αρνείται να αποκτήσει δικό του ανεξάρτητο χώρο αν και μπορεί.
.κ πληγωθηκα οσο ποτε κ θυμωσα οσο ποτε γιατι δεν πειραζω κ δεν ασχολουμαι με κανενα κ ιδιαιτερα με τις ζωες των αλλων.δεν με αφορα κ δεν με νοιαζει αλλωστε.ξεσπασα στην θρησκεια γιατι τοτε καταλαβα ποσο ανυπαρκτη ειναι τελικα.προκαλεσα το θεο κ τον εβρισα.το ιδιο εκανα κ στον διαβολο.αλλα κανεις απο τους δυο δεν ειχε τα αρ....δια να κανει εστω κ το παραμικρο απεναντι μου.ε απο κει κ περα τελειωσε οριστικα για μενα το θεμα θρησκεια.
Ο θεός, αν θέλει ο άνθρωπος να προχωρήσει, του πετάει γλάστρες. Βροχη απο γλάστρες, όχι μια και δύο. Αν είσαι έξυπνος αξιοποιείς την ευκαιρία για να γνωρίσεις τον εαυτό σου καλύτερα και να πας μπροστά, αν όχι κατηγορείς αυτόν που σου έριξε τη γλάστρα ή ακόμα και τη γλάστρα την ίδια επειδή έπεσε απ' το μπαλκόνι. Αλλά παρόλο που βλέπεις ότι το μπαλκόνι καταρρέει δεν κουνιέσαι για να φύγεις απο κάτω. Τροφή για σκέψη.
quote:Διογένης είναι εκείνος ο σοφός που ζούσε σε πιθάρι και όταν ο Μ. Αλέξανδρος τον ρώτησε "Πες μου τι επιθυμείς και θα στο δώσω" ο Διογένης του απάντησε "Κάνε στην άκρη γιατί μου κρύβεις τον ήλιο"...
καταρχην υποθετικα μιλησα κ πιστευω οτι κανεις δεν γνωριζει το σκεπτικο του θεου αν οντως υπαρχει.δεν γνωριζω τι εστι Διογενης κ γιατι ειναι ο αγαπημενος του θεου.αν θελεις ενημερωσε με.
quote:Φίλε γράφεις πολύ καλύτερα από πολλούς που έχουν τελειώσει και λύκεια και σχολεία
μπορει να φαινονται παιδικα η ανωριμα αυτα που γραφω αλλα γραφω απλα χωρις να εχω γνωσεις απο λυκεια η πανεπιστημια.ουτε το γυμνασιο δεν εβγαλα.κακως ομως γιατι θελω να εκφραστω κ δεν μπορω.λειπουν λεξεις απο το σκληρο του εγκεφαλου μου.
Όσον αφορά στο ανώριμα, εγώ μέχρι στιγμής δεν έχω γνωρίσει κάποιο ώριμο άτομο στο φόρουμ πέρα από ελάχιστες εξαιρέσεις οπότε..
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 16/08/2011 15:41:41
quote:
Ntoctor
Αλλά ξέρεις κάτι, εγώ λέω το εξής: Κάθε άνθρωπος είναι σαν διαβάτης ενός πεζοδρομίου. Όταν ως διαβάτης μένεις στάσιμος σε ένα σημείο τότε συμβαίνει κάποιο μοιραίο ατύχημα π.χ. πέφτει μια γλάστρα απο ένα διαμέρισμα. Τότε έχεις δυό επιλογές: Είτε θα προχωρήσεις μπροστά είτε θα μείνεις στάσιμος και θα φας τη γλάστρα στο κεφάλι. Πρακτικά, στη ζωή μας, οι περισσότεροι άνθρωποι όταν συμβαίνει ένα μοιραίο γεγονός, καθόμαστε και τρώμε τη γλάστρα στο κεφάλι. Πονάμε, φωνάζουμε, ουρλιάζουμε, απελπιζόμαστε, και την επόμενη φορά την πατάμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Άντε μετά πάλι ουρλιαχτά και απελπισία
Ντόκτορα υπάρχουν, πιστεύω, μεγαλύτερες πιθανότητες να σε φάει η μαρμάγκα, όταν είσαι εν κινήσει, παρά αν είσαι στάσιμος. (μια απλή έρευνα στα στατιστικά στοιχεία ατυχημάτων, αρκεί )
Για σκέψου κανά άλλο πιο γερό επιχείρημα για να μεταπείσεις τον φίλο μας.
Αν φυσικά θέλεις να τον επαναφέρεις στο.... “σωστό” δρόμο.
Με τη γλάστρα κατακέφαλα και ουρλιαχτά και τσιρίγματα, περιμένεις αποτέλεσμα?
Δεν το βλέπω.
ειναι σαν να ησουν τυφλος μια ζωη επειδη φοβοσουν να ανοιξεις τα ματια(της ψυχης) κ οταν αποφασισες κ τολμησες να τα ανοιξεις,τοτε......
καταλαβες οτι ισως δεν ηταν στο χερι σου κ ισως η μαλλον σιγουρα καποιοι αλλοι δεν σε αφηνανε κ σε κρατουσαν στο σκοταδι.(χριστιανοι).
ο φοβος ειναι οτι χειροτερο για τον καθενα μας.
απλα λιγες σταγονες αμφιβολιας υπαρχουν καπου σε μια γωνια μεσα μου κ με βασανιζουν,γ'αυτο θελω κ τη δικη σας αποψη,για να αδειασει εντελως το δοχειο απο μεσα μου που ειναι γεματο με το πικρο νερο της θρησκειας.
Φίλε dominic είσαι στο σωστό δρόμο.
Κλείσε τα αυτιά σου στις σειρήνες του τρόμου και της μισαλλοδοξίας
Keep Walking
quote:
Λες ο θεός, που υποθετικά ο ίδιος δημιούργησε τα αίσθηματα του θυμού, του πληγώματος και της απελπισίας, να δημιούργησε αυτά τα αισθήματα, αλλά να μην μας άφηνε να τα βιώσουμε; Αλλά ξέρεις κάτι, εγώ λέω το εξής: Κάθε άνθρωπος είναι σαν διαβάτης ενός πεζοδρομίου. Όταν ως διαβάτης μένεις στάσιμος σε ένα σημείο τότε συμβαίνει κάποιο μοιραίο ατύχημα π.χ. πέφτει μια γλάστρα απο ένα διαμέρισμα. Τότε έχεις δυό επιλογές: Είτε θα προχωρήσεις μπροστά είτε θα μείνεις στάσιμος και θα φας τη γλάστρα στο κεφάλι. Πρακτικά, στη ζωή μας, οι περισσότεροι άνθρωποι όταν συμβαίνει ένα μοιραίο γεγονός, καθόμαστε και τρώμε τη γλάστρα στο κεφάλι. Πονάμε, φωνάζουμε, ουρλιάζουμε, απελπιζόμαστε, και την επόμενη φορά την πατάμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Άντε μετά πάλι ουρλιαχτά και απελπισία. Την τρίτη φορά μαθαίνουμε και τι κάνουμε ως πιο "σοφοί"; Αντί να φάμε τη γλάστρα στο κεφάλι βάζουμε τα... χέρια μας για μας προστατεύουν. Έτσι κάνουν οι άνθρωποι, τρώνε γλάστρα μετά τη γλάστρα και στο τέλος καταλήγουν με ψυχοφάρμακα ή γίνονται σπόγγοι πόνου και δυστυχίας. Όλα αυτά γιατί οι άνθρωποι αρνούνται να προχωρήσουν, αρνούνται να κάνουν τις αλλαγές που πρέπει, να κάνουν το βήμα μπροστά. Αρνούνται να αφήσουν το παρελθόν τους και διαμορφώνουν το μέλλον τους σαν ένα βελτιωμένο παρελθόν. Ή και χειρότερο. Αυτό συμβαίνει συλλογικά στη ανθρωπότητα: Η ιστορία επαναλαμβάνεται, γιατί ο άνθρωπος αρνείται δογματικά να αλλάξει τα αρνητικά του, αρνείται να σταματήσει για λίγο εκεί που περπατάει και να κοιτάξει αποστασιοποιημένα τη ζωή και τον κόσμο και το τι του συμβαίνει. Σαν τον τριαντάρι άνδρα που έχει βολευτεί να μένει με τη μάνα του και αρνείται να αποκτήσει δικό του ανεξάρτητο χώρο αν και μπορεί.
Ο θεός, αν θέλει ο άνθρωπος να προχωρήσει, του πετάει γλάστρες. Βροχη απο γλάστρες, όχι μια και δύο. Αν είσαι έξυπνος αξιοποιείς την ευκαιρία για να γνωρίσεις τον εαυτό σου καλύτερα και να πας μπροστά, αν όχι κατηγορείς αυτόν που σου έριξε τη γλάστρα ή ακόμα και τη γλάστρα την ίδια επειδή έπεσε απ' το μπαλκόνι. Αλλά παρόλο που βλέπεις ότι το μπαλκόνι καταρρέει δεν κουνιέσαι για να φύγεις απο κάτω.
Σωστος ο ντοκτορ
Edited by - stiv on 16/08/2011 19:19:39
εγω ομως αλλο βλεπω απο τους χριστιανους.σου δινουν την ελευθερη βουληση.μα δεν κολλαει συμφωνα μ'αυτα που εγραψα πιο πανω.ετσι δεν ειναι?αρα ουτε οι ιδιοι δεν ξερουν γιατι ειναι αυτο που ειναι.μια συνηθεια ειναι κ αυτο.μαζι με φοβο.πολυ φοβο....
quote:
φιλε gianipseftis δεν νομιζω να περιμενω καποιον να με "πεισει" για κατι.εχω βρει το δρομο μου.τον πραγματικο.οχι τον χριστιανικο.
απλα λιγες σταγονες αμφιβολιας υπαρχουν καπου σε μια γωνια μεσα μου κ με βασανιζουν,γ'αυτο θελω κ τη δικη σας αποψη,για να αδειασει εντελως το δοχειο απο μεσα μου που ειναι γεματο με το πικρο νερο της θρησκειας.
Φίλε μου δεν είναι οι χριστιανοί οι “κακοί” της παρέας.
Η βάση όλων των θρησκειών είναι ο φόβος της τιμωρίας, και υ υπόσχεση μιας μελλοντικής αθανασίας και συνεχούς γαλήνης και ευτυχίας.
Δες το παράδοξο όμως.
Ενώ όλη η βάση της χριστιανικής θρησκείας ( μια και για αυτή μιλάς ) εξυμνεί την επουράνια βασιλεία σαν την απόλυτη ευτυχία και σαν τον τελικό σκοπό για τον κάθε ένα πιστό και ευλαβή χριστιανό, ενώ περιγράφει αντίθετα την επίγεια ζωή, σαν την πηγή των δεινών του ανθρώπινου είδους, εν τούτης σε όλες τις προσευχές του, ο κάθε ευλαβής και ενάρετος χριστιανός, παρακαλεί τον θεό του, να το κρατά ζωντανό και ακμαίο, στον μάταιο και βρόμικο τούτο κόσμο.
Και όταν ο κύριος του, άλλα αποφασίζει και του πετά την γλάστρα κατακέφαλα (όπως λέει ο Ντόκτορ) και τον παίρνει στην αγκαλιά του, πέφτει μέγα θρήνος και κλάμα διαρκείας.
ΔΕΝ την θέλουνε την αγκαλιά του κυρίου τους οι ευλαβείς χριστιανοί λες και είναι ο μπαμπούλας.
Ιδού το παράδοξο.
Μάλλον κανείς τους δεν έχει πιστέψει στο παραμύθι της αιώνιας ζωής
Μπορεί να τους αρέσουν τα ξενυχτάδικα με τα μπουζούκια τα τσιφτετέλια και τα ξόκωλα.
Στην αιώνια ζωή βλέπεις αυτά δεν προβλέπονται, μόνο λιβάνι και “κύριε ελέησον”
Ασε που δεν προβλέπονται άντρες γυναίκες παιδιά, κουμπάροι και μπατζανάκηδες.
Όλοι αδερφές ....... και στον αιώνα τον άπαντα μάλιστα.
Η βαρύτερη καταδίκη.
Ενδιαφέροντες και άξιοι συζήτησης οι προβληματισμοί σου!
Θα ήθελα καταρχάς να σε ρωτήσω, τι έχεις στο νου σου όταν αναφέρεσαι σε ελεύθερη βούλησησυγκεκριμένα στον χριστιανισμό? Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πόσο απόλυτη μπορεί να είναι η ελεύθερη βούληση?
Edited by - Narkissa555 on 16/08/2011 19:52:01
Όσον αφορά το ερώτημα που έθεσες στο εισαγωγικό σου μήνυμα, δεν πιστεύω πως ένας άνθρωπος πρέπει να είναι οπωσδήποτε πιστός κάποιας θρησκείας.
Εάν νιώθει ότι καλύπτονται κάποιες εσωτερικές του ανάγκες με το να πιστεύει σε κάποια θρησκεία, τότε καλώς κάνει και πιστεύει σε αυτήν.
Εάν πάλι δεν καλύπτεται και δεν θέλει να πιστεύει σε κάποια, πάλι καλά κάνει.
Και στις δύο περιπτώσεις αυτό που είναι κατά την γνώμη μου χρήσιμο για τον κάθε άνθρωπο είναι να αποφεύγει τον δογματισμό, τη στενομυαλιά και να είναι σε θέση να σέβεται τις επιλογές και τις πεποιθήσεις των συνανθρώπων του.
Εάν εγώ είμαι Βουδιστής επειδή με καλύπτει αυτή η θρησκεία, θα πρέπει να σεβαστώ την επιλογή του Χ συνανθρώπου μου ο οποίος μπορεί να είναι Ισλαμιστής, άθρησκος, άθεος, Παγανιστής κλπ διότι με αυτόν τον τρόπο καλύπτει κι εκείνος κάποιες από τις ανάγκες του.
Δε μπορώ να του επιβάλλω την δική μου πίστη διότι απλούστατα δεν έχω αυτό το δικαίωμα αλλά και γιατί δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω εάν η δική μου θρησκεία θα καλύψει και τις δικές του ανάγκες.
Δυστυχώς ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων τείνει να προσπαθεί να επικρίνει, να χλευάσει και να μειώσει τις πεποιθήσεις των γύρω του όταν αυτές είναι διαφορετικές από τις δικές του.
Αυτό μπορεί να συμβαίνει είτε επειδή φοβάται αυτό που δεν γνωρίζει, είτε επειδή θέλει να ισχυροποιήσει τις δικές του πεποιθήσεις μειώνοντας αυτές των συνανθρώπων του, είτε επειδή θέλει να γίνει ο "Μεσσίας" ο οποίος θα επαναφέρει στον "σωστό δρόμο" τους πλανεμένους - κατά την γνώμη του - ανθρώπους.
Όταν στην εφηβεία μου έκοψα κάθε επαφή μου με τον Χριστιανισμό αντιλαμβανόμενος ότι δε με καλύπτει, αντιμετώπισα κι εγώ αρκετές φορές την εχθρικότητα που ανέφερες.
Είτε από καθηγητές θρησκευτικών οι οποίοι έλεγαν στη μητέρα μου πως επειδή δεν είμαι Χριστιανός έχω μπλέξει μάλλον με τον Σατανισμό (
) είτε από ανθρώπους οι οποίοι σε συζητήσεις για θρησκευτικά ζητήματα είναι αμυντικοί ή επιθετικοί απέναντι μου επειδή δεν πιστεύω στην θρησκεία στην οποία πιστεύουν εκείνοι.
Αυτό που θα μπορούσα λοιπόν να πω κλείνοντας είναι ότι ο άνθρωπος πρέπει πάντα να ερευνά, να ψάχνει, να αναζητά, να προσπαθεί να ανακαλύψει όσο μπορεί τα θετικά στοιχεία από κάθετί γύρω του, έχοντας πάντα σεβασμό στον συνάνθρωπο του, στα δικαιώματα του και σε Ιδέες.
Εάν λοιπόν δεν σε καλύπτει κάποια θρησκεία, τότε συνέχισε έτσι.
Εάν πάλι στο μέλλον νιώσεις την ανάγκη να στραφείς σε κάποια, θα στραφείς σε εκείνη η οποία θα σε καλύψει στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.
In anticipation of my resurrection...