- ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΣΠΙΔΑ - ΓΕΙΩΣΗ - ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
Unseen αυτή η φράση σου:
<<Της άδειας που μπορεί κανείς να δώσει σε έναν άλλον άνθρωπο να εκφραστεί ακόμη κι αν αυτός ο άλλος άνθρωπος βρίσκεται σε λάθος σημείο. Και να δίνει κανείς την άδεια αυτή έχοντας μέσα του την πίστη πως ο άλλος άνθρωπος μπορεί ανά πάσα στιγμή, τώρα ή λίγες στιγμές μετά, να φωτιστεί και να διαπιστώσει μόνος του πως βρίσκεται σε λάθος σημείο και να προσπαθήσει ξανά... γιατί αυτό είναι πραγματικά έκφραση της αγάπης.>>
Είναι προφητική και απόλυτα αληθής.
Μέσα απο αυτή την << έκφραση αγάπης>> μαθαίνουμε, αλλάζουμε, προχωράμε.
Νομίζω οτι μόνο μέσα απο την επαφή και το καθρέφτισμα μας στούς άλλους ανθρώπους μπορούμε να αναλυθούμε,να προσεγγίσουμε την αυτογνωσία και να αγαπήσουμε και τον εαυτό μας και εκείνους.
Τα μοναχικά πετάγματα είναι πολύ κρύα...κύκλοι γύρω απο είναι μας.
quote:
Θέλω να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ γιατί παίξατε όλοι σας μεγάλο ρόλο σε αυτή μου τη συνειδητοποίηση.
Αυτό είναι κολλητικό. Και εγώ όλη την ώρα '' ευχαριστώ ''....για κάτι που ανακαλύπτω...ή που αισθάνομαι...
Μορφέα είχα μια συζήτηση με μια αγαπητή φίλη και με έβαλε σε σκέψεις.
Θα ήθελα την άποψη σου σχετικά με την χρήση των ασπίδων.
Απ' οσο έχω διαπιστώσει λειτουργούν...επιτυχώς.
Ομως είναι σωστό να τις χρησιμοποιούμε συχνά ή θα έπρεπε να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις ανευ αυτών?
Αυτό ήταν και το θέμα του διαλόγου που ανέφερα.
Δηλαδή πρέπει να τις τοποθετούμε επιλεκτικά ή όποτε θέλουμε?
Επίσης υπάρχει κίνδυνος να ''βολευτούμε'' με αυτές ή κάποια στιγμή θα αρχίσουμε μόνοι μας να τις '' βγάζουμε'' αργότερα για να '' δούμε''?
Φιλάκια 
Πράγματι nst μου... όμως το πεδίο που λέγεται "ανθρώπινες σχέσεις" έχει τόσες πόρτες, τόσες παραμέτρους και περιορισμούς... άλλοι μπαίνουν με προϋποθέσεις, άλλοι με (επι)φυλάξεις, άλλοι με ξίφη και ρομφαίες, οι περισσότεροι πληγωμένοι και εντέλει σχεδόν όλοι όχι ολόκληροι. Μπαίνουμε με τις καρδιές μας μισές επειδή έχουμε αναπτύξει αλλεργία στον πόνο και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τον αποφύγουμε...
Κι εκεί που προσπαθούμε πιο σκληρά να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος... εκεί ακριβώς είναι που κάνουμε χειρότερα λάθη. Ίσως γιατί τελικά το μόνο που μπορούμε να αλλάξουμε σε κάθε δεδομένη στιγμή είναι το σημείο από όπου κοιτάμε τα πράγματα...
Δεν μπορώ πάντως να μη σκέφτομαι πως οι περισσότεροι από μας έχουμε μείνει καθηλωμένοι στις πληγές της παιδικής μας ηλικίας και είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο να ξεφύγουμε από τους μηχανισμούς αυτοάμυνας που αναπτύξαμε ήδη από τότε.
Όμως τη στιγμή που θα τα καταφέρουμε, θα είναι σα να το είχαμε κάνει από πάντα.
Με πολλή αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******
quote:
Δεν μπορώ πάντως να μη σκέφτομαι πως οι περισσότεροι από μας έχουμε μείνει καθηλωμένοι στις πληγές της παιδικής μας ηλικίας και είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο να ξεφύγουμε από τους μηχανισμούς αυτοάμυνας που αναπτύξαμε ήδη από τότε.Όμως τη στιγμή που θα τα καταφέρουμε, θα είναι σα να το είχαμε κάνει από πάντα.
Αγαπημένη Unseen έχω την αίσθηση οτι είχες κάτι πολύ συγκεκριμένο όταν έγραφες το παραπάνω.
Αν και βγαίνουμε απο το κυρίως θέμα θεωρώ οτι είναι πολύ όμορφο να εκφράζουμε απόψεις βοηθητικές για όλους μας, και γι΄αυτό επεκτείνομαι.
Εγώ έχω καταλήξει οτι τελικά δεν έχει τόση σημασία να βρούμε απο που προήλθε και πότε ένα σύμπλεγμα που μπορεί να έχουμε σαν απόηχο της παιδικής μας ηλικίας αλλά να το αντιμετωπίσουμε αφού τώρα πλέον το αναγνωρίζουμε.
Και πρέπει να πιστεύουμε οτι γίνεται...αγαπώντας και συγχωρώνταςόσο μπορούμε...
Τοξότης έχω τύψεις που άφησα να περάσει τόσος χρόνος για να σε ευχαριστήσω και εγώ για το ποιημά σου.
Είναι τόσο ΄διάφανο και τρυφερό.
Να εχεις πάντα τέτοιες εμπνεύσεις...
Καληνύχτα εν αναμονή της Δευτέρας να ανοίξουν και οι άλλοι υπολογιστές.
nst μου πράγματι είχα κάτι εντελώς συγκεκριμένο κατά νου... βρέθηκα να παρακολουθώ μια σκηνή που εξελίχθηκε άσχημα μεταξύ ανθρώπων που πάντα θεωρούσα γίγαντες (από πλευράς πνευματικού παραστήματος) όμως εκείνη την ώρα συμπεριφέρονταν σαν μικρά, απροστάτευτα παιδιά... ήταν μια δύσκολη στιγμή, αλλά πάντα υπάρχει ελπίδα για ένα αίσιο τέλος!
Μορφέα μου συγνώμη για το μικρό ξεστράτισμα... αλλά σας αισθάνομαι τόσο κοντά στην καρδιά μου όλους που ένιωσα ότι μπορούσα να σας εκμυστηρευθώ αυτό που ήταν ζωντανό μέσα μου τις τελευταίες μερες...
Με πολλή αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******
Καλημερα καλημέρα σε όλους σας ,μου λειψατε καλε μου λειψατε......ο μικρός ειναι καλυτερα,αλλα παραμενει στο σπιτι.Ευχαριστω όλους σας για την αγαπη σας και τις ευχες σας"σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κόκκος αιωνιότητας"
Καλημέρα!
Unseen, ξέρεις όταν άρχισα να '' αναζητώ'' θαύμαζα και εγώ κάποιους ανθρώπους που θεωρούσα πνευματικούς γίγαντες...
Ενα όμως μικρό καμπανάκι ηχούσε πάντα στο μυαλό μου και μου άφηνε μόνιμα μια αίσθηση αμφισβήτησης.
Για να μην πολυλογώ, αφού αποφάσισα να το ακούσω, καλύτερα ανακάλυψα πόσο πλαστή είναι αυτή η εικόνα πολλές φορές και δεν κρύβω οτι η απογοήτευση ήταν αρκετά μεγάλη ώστε να με κάνει να θελήσω να τα παρατήσω.
Εντέλει κατάληξα στην γνωστή σε όλους μας παροιμία << όπου ακούς πολλά κεράσια πάρε μικρό καλάθι>>...
Χαίρομαι που γνώρισα εσάς...την ώρα της φυγής...
Μορφέα που είσαι? Δώσε στίγμα...
Γαλάζια σφάιρα κάθε φορά που σε διαβάζω χαμογελώ
<<"""Ολε ολε ολε πάντα θάμαστε εκει
στη μεγαλη στιγμη στη μεγάλη φωτιά που ανάβει η ζωη
και μετα και μετα εντελως ξαφνικά
στη μεγαλη στιγμη που ξεσπάει η καρδια θελω ναμαι μπροστά...
κι αμα σπασουν κι αυτες τις καρδια οι ραφες
θελω να μετρηθω με το μεσα θεριό ....
........................
στη μεγαλη στιγμη που ξεσπαει η ζωή παντα θαμαστε εκει....">>
Το τραγουδάκι το ξέρετε
Με αγάπη
Μίνα κια Βικη την επομενη φορα θα ειμαι ανάμεσάς θέλετε δεν θελετε εγω απο κει θα ξεκινησω...δημοκρατική αποφαση!!
Ολα θα πανε καλα όπως και ναχει.
΄χαμόγελο παρακαλώωωωωωωωω"σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κόκκος αιωνιότητας"
Καλώς ήρθες Καταγάλανή μας Σφαίρα... μας έλλειψες πολύ!
Ανσίν...
Νστούλα, Τοξότη σας εύχομαι μια υπέροχη εξαιρετικά όμορφη ημέρα και εβδομάδα.
Δυστυχώς δεν έχω χρόνο να προχωρήσω σε απαντήσεις. Αυτήν την εβδομάδα θα μπαίνω μάλλον μόνο τα βράδυα διότι θα έχω πολύ μεγάλη πίεση χρόνου.
Ανσίν μου... θα ήθελα αν μπορείς, θέλεις και έχεις και την διάθεση, να προχωρήσεις στην ανάλυση του Ροζ και του Σμαραγδί εάν δεν προλάβω εγώ σήμερα.
Σς φιλώ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ
Το μέλλον σου... καθορίζει το παρελθόν σου!
Όμως να μια καλή πρακτική για να κατανοήσουμε τη φύση των χρωμάτων: το περιστατικό που ανέφερα, οι δυο φίλοι που τσακώθηκαν. Αν μπορούσαμε να δούμε τη σκηνή με χρώματα θα βλέπαμε σίγουρα:
- πολύ κόκκινο που είναι η συσσωρευμένη ενέργεια του θυμού και το οποίο προκαλεί και ταχυπαλμίες, αύξηση της αδρεναλίνης, της πίεσης...
- πηχτό κίτρινο που είναι τα κατώτερα συναισθήματα (εν αντιθέσει με το φωτεινό κίτρινο που έχει να κάνει με τα πιο εκλεπτυσμένα αισθήματα) και αντανακλάται στο σώμα σαν κλείσιμο του λαιμού, σφίξιμο στην περιοχή του στήθους, ανεβάζει το ζάχαρο...
- και αναπόφευκτα πορτοκαλί (που δημιουργείται ούτως ή άλλως από την ανάμιξη κόκκινου και κίτρινου) το οποίο απλά διόγκωσε την όλη κατάσταση, αφού όπως είπα συνδέεται με την χωρίς διάκριση αύξηση...
Και μετά αναρρωτιόμαστε πώς βγαίνουν εκτός ελέγχου οι καταστάσεις!
Με πολλή αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******
απ΄ότι βλέπω όλοι παρόντες και όλοι καλα. Χαίρομαι για αυτό. Κάποια κολληματάκια με τη δουλειά δυστυχώς μου στέρησαν τη πολύ όμορφη παρέα σας για λίγο. Ελπίζω να μη γίνεται πολύ συχνά αυτό.
Μορφέα και unseen, δεν σταματάτε να μας εντυπωσιάζετε με τις ανεξάντλητες γνώσεις σας. Προσωπικά αισθάνομαι πολύ τυχερή που μπήκα σε αυτό το forum.
Αυτά λοιπόν
Συνεχίστε τη καλή δουλειά .
Φιλιά σε όλους
Είναι η καρδιά φωτιά και χιόνι, γυρίζει μόνη, να βρει Θεό
Και πάλι σας ευχαριστώ ανεξαρτήτως έκβασης...
Νοιώθω ήδη ότι είμαι στην ενεργειακή αγκαλιά σας!
Καλή μας επιτυχία!
Λοιπόν... η χθεσινή ήταν μια πολύ δυνατή εμπειρία για μένα. Το μετρώ αυτό με βάση το προσωπικό μου βάθος του διαλογισμού αλλά και τα σωματικά συμπτώματα, συγκεκριμένα το τρέμουλο. Άρχισα να τρέμω σα να κρύωνα και η αλήθεια είναι ότι αυτό μου συμβαίνει πλέον πάρα πολύ σπάνια με τις ενέργειες. Γι' αυτό και συγκινήθηκα πολύ.
Δεν είχα εικόνες αυτή τη φορά. Όμως με το που οραματίστηκα το κανάλι στη μέση είδα και τον κινέζικο δράκο μέσα, κατ΄ευθείαν. Μετά βυθίστηκα τόσο πολύ που δεν υπήρχε εικόνα, μόνο αίσθηση.
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση που όταν τελείωσε η διαδικασία, έστειλα το SMS και πήγα στο μπάνιο να βγάλω τους φακούς μου κλπ για να κοιμηθώ, όταν κοιτάχτηκα στον καθρέφτη το δέρμα μου ήταν σα να είχα κάνει λίφτινγκ!!
Έπεσα σε βαθύ ύπνο σχεδόν αμέσως έχοντας εσάς κατά νου και ακούγοντας κάπου στο βάθος μια φωνή να λέει "Ζακχιήλ". Ξύπνησα στις 4 παρά τέταρτο από μια κρίση βήχα (απίστευτο) που κράτησε ώς τις 5 παρά τέταρτο οπότε κοιμήθηκα ήρεμη ξανά. Δεν συνδέω αυτό το περιστατικό με τη συνάντησή μας (ούτως ή άλλως έχω πολύ συνάχι αυτές τις μέρες), απλά είπα να το αναφέρω μήπως συνέβη κάτι και σε κάποιον άλλον το ίδιο χρονικό διάστημα.
Πρωινές αγκαλίτσες σε όλους
Unseen
******* By Art we live *******
Μας έλειψες. Σου έχω πει και κατ' ιδίαν ότι είσαι πολύ διαισθητικό άτομο και θέλω ακόμη να σου πω να μην υποτιμάς τις δυνατότητές σου.
Αν κοιτάξεις λίγο παραπάνω θα δεις ότι η avallon και ο Μορφέας σου έχουν απευθύνει δύο ερωτήσεις μετά το προηγούμενο ποστ σου (σελ. 24 του τόπικ), τις οποίες θα σε παρακαλούσα να κοιτάξεις.
Από μένα πολλή πολλή αγάπη
Unseen
******* By Art we live *******
Ελπίζω η καινούργια μέρα να σας βρίσκει καλά.
Unseen μου κοίτα σύμπτωση. Ενώ συνήθως κοιμάμαι σαν τούβλο και γω σήμερα στην ώρα που εσύ ξύπνησες και κοιμήθηκες εγώ πετάχτηκα στον ύπνο μου μία φορά κατά τις 3,30 και μετά κατα τις 5,05, όσο μπόρεσα δηλαδή να δω την ώρα μέσα στον ύπνο μου. Ωραία σύμπτωση :-)
Όσο για τα άλλα που λες, δεν πρόλαβα να δω, γιατί κάθησα ως αργά χθες στο εργοστάσιο. Θα προσπαθήσω να δω σήμερα, γιατί ίσα ίσα έριξα μία ματιά για τα χρώματα και θα απαντήσω αν μπορώ.
φιλιά σε όλους
Είναι η καρδιά φωτιά και χιόνι, γυρίζει μόνη, να βρει Θεό
Και επειδή οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους θα ήθελα να σας πω ότι δεν απάντησα στα χθεσινά SMS γιατί μου έπεσε η μπαταρία!! Η μόνη "τυχερή" που πρόλαβα και απάντησα ήταν η Unseen.
Oλα αυτά σας τα λέω γιατί ξέρω πόση αγωνία είχατε να μάθετε πως ήμουνα και τι βίωσα...
Λοιπόν... θα ήθελα για μια ακόμη φορά να σας ευχαριστήσω για την χορηγία της υπέρτατης αγάπης και ζεστής αγκαλιάς που ένιωσα χθες!
Πραγματικά με συγκινήσατε!
Ετσι λοιπόν χθες το βράδυ έβαλα την ασπίδα μου και μας οραματίστηκα όπως πάντα πιασμένους χέρι χέρι και έκανα τον συντονισμό μας.
Μόλις τελείωσα έφυγα από τον κύκλο και κάθησα στη μέση του κύκλου μέσα στο χρυσό σωλήνα όπως μου είχα υποδείξει ο Μορφέας και κάθισα σε στάση οκλαδόν και χαλαρωμένη άρχισα να δέχομαι την ενέργειά σας.
Στην αρχή το μυαλό μου δεν ήταν συγκεντρωμένο και έτρεχε σε σκέψεις σχετικά με τη δίωρη συνάντηση με τον ομοιοπαθητικό που είχα πιο πριν... Μετά άρχισα να νοιώθω ένα πολύ γλυκό και ζεστό κύμα αγάπης και τότε μετά από 10 περίπου λεπτά ένιωσα ότι η Πυραμίδα δεν ήταν μαζί μας και την φώναξα να έρθει. Περιέργως ένιωσα ότι έτσι έγινε... δεν ξέρω τελικά αν ήλθε η pyramid αλλά αυτό ένιωσα..
Πολλές φορές μπερδευόμουν και κοίταζα τον εαυτό μου μέσα στο σωλήνα και άλλοτε κοίταζα από το σωλήνα προς τα έξω εσάς... Δεν ξέρω αν έπρεπε να γίνει αυτό αλλά νομίζω ότι δε μπορούσα να το αποφύγω... Ηταν σα να ήταν απαραίτητο (εγώ τουλάχιστον δεν μπόρεσα να το αποφύγω) να εναλλάσονται αυτοί οι δυο ρόλοι του παρατηρητή από τον κύκλο και του παρατηρητή μέσα από το σωλήνα. Ωρες ώρες ένιωθα σα να εκείνη την ώρα με έβλεπα μέσα από τα δικά σας μάτια.
Αυτή τη φορά ένιωσα δεξιά μου την Καλλιόπη και σταθερά αριστερά μου την Unseen. Ξέρω ότι δεν έχει σημασία αυτό αλλά το λέω...
Κάποια στιγμή και ενώ ήμουν έτοιμη να με πάρει ο ύπνος σε στάση οκλαδόν (πράγμα περίεργο για ένα νευρόσπαστο σαν εμένα) ένιωσα δυο παρατηρητές έξω από τον κύκλο.... σα να ήταν δυο άγγελοι... δεν είμαι όμως σίγουρη γι'αυτό. Δεξιά μου ήταν μια λευκή φιγούρα και αριστερά μου μια μαύρη ή τέλος πάντων σκούρα που όμως είχα την εντύπωση ότι ίσως ήταν άγγελος.... Εκεί που μας παρατηρούσαν κάποια στιγμή ένιωσα ότι αυτό το πλάσμα ενώ ήμουν στον κύκλο μαζί σας και κρατούσα την Καλλιόπη από το χέρι εντελώς ξαφνικά της επιτέθηκε και την τράνταξε δυνατά από τους ώμους. Μετά έφυγε...
Οταν ξεπέρασα το σοκ και προσπάθησα να σκεφτώ τι ήταν αυτό και γιατί συνέβει συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει να βάλω την ομαδική ασπίδα, την μωβ μας φλόγα!!! Ακούγεται περίεργο το ξέρω, όπως ξέρω ότι όλα αυτά μπορεί να είναι παιχνίδια του υποσυνείδητου και κρυμμένες φοβίες και τίποτα παραπάνω αλλά το αναφέρω... Αλλωστε πείραμα δεν κάναμε???
Προς το τέλος της διαδικασίας ένιωσα να κρυώνω παρόλ'αυτά όμως δεν έβηξα καθόλου!!! Και το πιο εντυπωσιακό είναι ότι κοιμήθηκα σαν πουλάκι όλο το βράδυ και χωρίς να βήξω καθόλου αν και ήταν το μόνο βράδυ που δεν είχα πάρει ζιρτέκ (με εξαίρεση ένα βράδυ ακόμη που μια φίλη μου έστειλα ρεϊκι)
Αυτές είναι οι χθεσινοβραδινές μου εμπειρίες... Περιμένω με αγωνία τις δικές σας αφηγήσεις.
Σας στέλνω μια μεγαααααλη αγκαλιά!
Υ.Γ. Χθες έστειλα 2 φορές μηνύματα στη Βίκυ και στην Χριστίνα και μου γύρισαν πίσω... κάτι τρέχει με το in.gr κορίτσια... Επειδή είχα ένα attachment το είδανε σαν σπαμ!! Μάλλον πρέπει να κάνετε κάποια ρύθμιση στο φίλτρο ή να μιλήσετε με τον provider.
quote:
εγώ πετάχτηκα στον ύπνο μου μία φορά κατά τις 3,30 και μετά κατα τις 5,05,
Περιέργως ξύπνησα στις 3.30 και μετά στις 5 και κάτι (δε θυμάμαι ακριβώς!). Ηταν περίεργο γιατί ξύπνησα χωρίς λόγο κοίταξα το ρολόϊ (σαν να ήταν αυτός ο σκοπός του να ξυπνήσω) και μετά ξανακοιμήθηκα.
Περιμένω με αγωνία και τα άλλα παιδιά...
ακόμη ειμαι με την άισθηση ευτυχίας...............
στις 3.30 κι εγω σηκώθηκα καικοίταξα το ρολόι...
Ναι Μινα είμουν σταθερά δίπλα σου στα δεξιά σου και το χερι μου και ολη μου η αριστερη πλευρά ενοιωθε πονο,δεντο λεω παρα μόνο για να εκφρασω την ένταση....
Ενοιωσα δυο φορες καποιον διπλα μου στα δεξιά σου οπως εσυ αναφερεις φορουσε άσπρα,και η παρουσία του ταυτίστηκε με την απολυτη σκοτεινιά που ένοιωσα δύο φορες.Το μόνο ορατό ήταν η μπλε ακτίνα προς εσενα...επανήλθα και μετα συνεβη παλι το ίδο αλλά δενένοιωσα φόβο,δεν βιώσα απειλη,αν θες δεν το επέτρεψα.Πιθανον εσυ να ειδες επιθεση αλλά εγω δεν την εισέπραξα παρα μόνο σαν απολυτο σκοταδι χωρις φοβο όμως.
Η φαση που βρεθήκαμε σε μια αμμουδιά ήταν υπεροχη,μοναδική θάλεγα...ναι στο τελος πλεον εκλαιγα με λυγμους απο την παιδική διάθεση που επαναβίωνα...ήταν κατι διαφορετικό....ήταν καπου αλλου...
Αγκαλιες όπως τις χθεσινές...
Μινα μου πολυ χαίρομαι που ένοιωσες καλυτερα.
Χριστίνα μου ο κινέζικος δρακος δεν είναι το σύμβολο του καλου?
"σε κάθε σχέση υπάρχει ένας κόκκος αιωνιότητας"
Με πολλή αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******
Σε μια συνάθροιση ανθρώπων που έχουν βρεθεί για έναν συγκεκριμένο σκοπό η παρουσία του κόκκινου και του κίτρινου χρώματος είναι βασικές.
Το λαμπερό κόκκινο προσδίδει την αποφασιστικότητα και τη συγκέντρωση που χρειάζεται για να επιτευχθεί ο στόχος.
Το κίτρινο (στην απαλή δόνησή του) βοηθά στη σωστή ανάπτυξη των ιδεών έτσι ώστε να έχουν συναισθηματικό βάθος, στο διαλογισμό και στο συντονισμό με υψηλότερα ιδεώδη.
Το πορτοκαλί που αναπόφευκτα δημιουργείται από την ανάμιξη των δύο, έρχεται στη συνέχεια να υποβοηθήσει και να προαγάγει την όλη διαδικασία.
Πόσο διαφορετική θα μπορούσε να είναι μια δεδομένη πραγματικότητα...
Και η μηχανική πίσω από αυτό: κάθε ενεργειακή συχνότητα (κάθε χρώμα) αναλύεται σε επτά βασικά επίπεδα με τις αντίστοιχες αποχρώσεις από το πιο φωτεινό στο πιο σκούρο (καθένα από αυτά αναλύεται περαιτέρω σε άλλα επτά επίπεδα κοκ αλλά αυτό ας το αφήσουμε προς το παρόν). Οι πιο φωτεινές αποχρώσεις κάθε χρώματος συνδέονται με τις ευγενέστερες εκφράσεις της συγκεκριμένης δόνησης και εκφράζουν πεδία αρετής. Αντίθετα, οι πιο σκούρες, πηχτές και θολές αποχρώσεις συνδέονται με όχι καθαρά πεδία (συνήθως το κατώτερο αστρικό).
Με πολλή αγάπη,
Unseen
******* By Art we live *******