- ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

"Εκείνο που η κάμπια θεωρεί τέλος του κόσμου ο δημιουργός το ονομάζει πεταλούδα..."

- Είναι το τρίτο βράδυ που μένεις ξάγρυπνη για να σκεφτείς...

- Ε; ! Ποίος μίλησε;

- Πάλι την άφησες να νομίζει πως κοιμάσαι κι όταν αποκοιμήθηκε κι αυτή,
σηκώθηκες, γιατί η παρουσία της δίπλα σου σε έκανε να πνίγεσαι...

-Τί;; Ποια είσαι; Τι είναι αυτά που λες;

- Κάνε ησυχία... και πες μου γιατί φοβάσαι τόσο; .. Αμφιβάλλεις.. μήπως
δεν είναι σωστό όλο αυτό? «είναι γυναίκα και είμαι γυναίκα» σκέφτεσαι,
«Πού θα μας οδηγήσει;», αναρωτιέσαι και μετά λες «Είναι μια τρέλα που
πρέπει να σταματήσει όσο είναι νωρίς!»....

-Σταμάτα! Πού είσαι και μου μιλάς;

-Πόσες φορές άγγιξες την ευτυχία;

-Τί; Τί με ρωτάς τώρα;

-Την ευτυχία λέω, πόσες φορές την άγγιξες;

-Με τρομάζεις! Από που έρχεται η φωνή; Λέγε ποια είσαι!

- ... Μυρωδιά από αγιόκλημα, βράδυ έξω απ το πατρικό σου...

- Μα ....τι λες τώρα;

- Σώπασε και θυμήσου! ... Το αγιόκλημα λέω... σώπασε... Τότε όταν κοίταξες
το φεγγάρι μισοκρυμμένο στα σύννεφα... Κι ανάσανες βαθιά, πρώτα μια
φορά και ύστερα δεύτερη...

- Πώς.. ;

- .. η ηρεμία της στιγμής... το τριζόνι κρυμμένο στις φυλλωσιές..
κι ονειρεύτηκες τον εαυτό σου μετά από χρόνια..
ούτε χρήματα ούτε επιτυχίες, μόνο ένα χέρι μέσα στο δικό σου... και μια ψυχή
δίπλα σου πρόθυμη να μοιραστεί, να καταλάβει, να αγαπήσει... τότε με αυτή
τη γλυκιά προσμονή... τότε λέω δεν άγγιξες την ευτυχία; ... Σώπασε για λίγο
μόνο... κλείσε τα μάτια και αφουγκράσου...

- ...

- ... Κι όταν μετά από καιρό... πάλι βράδυ ήτανε... κράτα κλειστά τα μάτια σου
και θυμήσου..... όταν αντίκριζες δυο άλλα μάτια καρφωμένα στα δικά σου σου
να σε κοιτάνε με πόθο... κι άκουγες την ανάσα της βαθιά και γρήγορη δίπλα
στο αυτί σου... τα χείλη σου γύρευαν τα δικά της ... τα κορμιά σας ενωμένα
γλιστρούσαν από τον ιδρώτα... κι η καρδιά σου να χτυπάει σε τρελό ρυθμό...
Τότε λέω... όταν σας παρέσυρε εκείνο το απερίγραπτο κύμα και το μυαλό σου
χανόταν μέσα σε κραυγές και ξέπνοα «σ΄ αγαπώ»...
τότε δεν άγγιξες την ευτυχία;

-...

- ... Και πάλι... η βόλτα κάτω στην παράλια... που δίσταζες να της κρατήσεις
το χέρι μέσα στον κόσμο κι ας ήταν όλοι άγνωστοι μέσα στην πόλη...
περπατούσατε αφηρημένες... κι ήταν τότε που ένα πιτσιρίκι που ξέφυγε
απ' τη μαμά του μπλέχτηκε στα πόδια σας... Θυμάσαι όταν το βλέμμα σου
συνάντησε το δικό της ενώ χάιδευε τα μαλλιά του μικρού γελώντας;
Τά 'χασες που εσύ η πάντα ελεύθερη και ανεξάρτητη έστω και για λίγο,
για εκείνη μόνο τη στιγμή, ένιωσες πως θα μπορούσε όλη σου η ζωή
να είναι μαζί της... ένιωσες να ακουμπάς την ευτυχία...

- Μα... πώς...

- Μη μιλάς...

- Όχι, εσύ μη μιλάς! Ποια είσαι;
Πως τα ξέρεις όλα αυτά και γιατί μου τα λες; Τί θες από μένα;

- Τι σημασία έχει ποια ή τι είμαι εγώ; Αν σου πω θεός ή παραίσθηση ή συνείδηση
ή ψυχή ή καρδιά, θα αλλάξει κάτι; Όλα αυτά και τίποτα μαζί είμαι.
Άσε εμένα και σκέψου ένα πράγμα μόνο: Όσες φορές πλησίασες το όνειρο,
όσες φορές είδες τον κόσμο με αλλά μάτια, όσες φορές άγγιξες για λίγο την
ευτυχία ? όλες αυτές τις φορές η παρουσία της ήταν εκεί? μία γυναίκα?
που τόλμησε και τολμάει να έχει το χέρι της μέσα στο δικό σου, να ποθεί
το κορμί σου, να βλέπει μέσα στα δικά σου μάτια στο μέλλον της και να
μην αμφιβάλλει! Να μην ντρέπεται για τίποτα! Και να, είναι τώρα δίπλα σου?
γύρνα και κοιτά την πόσο ήσυχα κοιμάται, γιατί ξέρει πως κι εσύ είσαι πλάι της
αυτή τη στιγμή? γύρνα σου λέω! Κοίταξε τη!

- ... Την κοιτάω...

- Και γιατί δεν λες τίποτα;

- ...

- Μα τί κανείς...; Κλαις; Γιατί κλαις τώρα;

- ... Γιατί... Γιατί είμαι ευτυχισμένη...

Να μπορέσεις να ΔΕΙΣ τα όνειρα σου...
να ζήσεις μαζί με αυτά την δική σου πραγματικότητα...
να στροβιλιστείς μαζί τους μέσα στην δίνη της μουσικής...
στην θύελλα των χρωμάτων...
μέ την δυναμική των λέξεων...
με το πάθος του έρωτα...
με την ανταύγεια της αλήθειας...
περιφρονώντας τούς φόβους σου...
γυρνώντας την πλάτη στον θάνατο...
ξαναγεννημένος στην αγκαλιά της...

Αραγε μπορείς να την νιώσεις?
Είναι πάντα εκεί δίπλα σου και στριφογυρίζει...
παρατηρεί την ψυχή σου...

quote:

---

Η απόλυτη ευτυχία έστω και για λίγο:

Να μπορέσεις να ΔΕΙΣ τα όνειρα σου...
να ζήσεις μαζί με αυτά την δική σου πραγματικότητα...
να στροβιλιστείς μαζί τους μέσα στην δίνη της μουσικής...
στην θύελλα των χρωμάτων...
μέ την δυναμική των λέξεων...
με το πάθος του έρωτα...
με την ανταύγεια της αλήθειας...
περιφρονώντας τούς φόβους σου...
γυρνώντας την πλάτη στον θάνατο...
ξαναγεννημένος στην αγκαλιά της...

Αραγε μπορείς να την νιώσεις?
Είναι πάντα εκεί δίπλα σου και στριφογυρίζει...
παρατηρεί την ψυχή σου...

.........................................

---

Eίναι όταν θέλει,
πάντα παρούσα, ν΄ ανθίζει να γελά να ψιθυρίζει να κλείνει ρωγμές
είναι, μα
όταν της το επιτρέπουν οι συνθήκες.
΄Αλλοτε πάλι στροβιλίζεται σε ένα τρελλό ξέφρενο χορό με
τη σκιά της δυστυχίας.
Η ευτυχία είναι μέσα σε δυό μάτια
πότε σκοτεινά πότε φωτεινά,
ενός άντρα παιδιού,
μιάς γυναίκας που λάμπει
σε μιά καλημέρα
σε δυό λόγια.
Η ευτυχία μπορεί να κρύβεται και στην σιωπή,
ποτέ όμως σε ένα πικρό αντίο.
Ποτέ σε κλεισμένες πόρτες...Στη γνώση στη γεύση στην εμπειρία
στο νόμο της ύπαρξης
στην ουσία των φαινομένων...
Στην αρχή της φώτισης
Καταπραύνει εμπλουτίζει έλκει ανασταίνει
μα κάτι φορές
παίζει κρυφτό
με τα όνειρά
μας.
Γιατί Θεέ μου...

΄Ηταν εκεί
σε ένα κράμα φωτός
μες τη βροχή
χρυσός λωτός.
΄Ηταν...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

quote:

---

όταν της το επιτρέπουν οι συνθήκες.

---

Μπορώ να έχω μια ευτυχισμένη ζωη γεμάτη καθημερηνά με το γέλιο των παιδιών μου και την αγάπη του άντρα μου γεμάτη με όμορφα ιδανικά και στόχους γεμάτη απο την αγάπη μου, αλλά απολυτα ευτυχισμένη θα είμαι όταν και δίπλα μου όλοι είναι καλά και αγαπημένοι.

ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ

"...ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΚΑΛΛΟΥΣ

Φοβηθείτε
αν θέλετε να σας ξυπνηθεί το ένστικτο του ωραίου
ή αν όχι τότε μια που ζούμε στον αιώνα της φωτογραφίας
ακινητήσετέ το:αυτό που δίπλα μας
ολοένα μ΄απίθανες χειρονομίες δρα:
το Ασύλληπτο!..."

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΣΣΟΑ
1885-1935

Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΚΟΠΑΔΙΩΝ

Είμ ‘ ένας φύλακας κοπαδιών.

Το κοπάδι είν’ οι σκέψεις μου

κι οι σκέψεις μου είν’ όλες αισθήσεις.

Σκέφτομαι με τα μάτια και τ’ αυτιά

και με τα χέρια και τα πόδια

και με τη μύτη και το στόμα.

Να σκέφτεσαι ένα λουλούδι σημαίνει να το βλέπεις και να το μυρίζεις.

Να τρως ένα φρούτο σημαίνει να γνωρίζεις την αίσθησή του.

Γι αυτό, σαν μια μέρα όλο ζέστη

νιώθω θλιμμένος που την απολαμβάνω τόσο

κι απλώνομαι παράμερα και πάνω στα χορτάρια

και κλείνω τα μάτια ολόζεστα,

νιώθω το κορμί μου ολάκερο να ‘χει αναποδογυρίσει στην πραγματικότητα,

ξέρω την αλήθεια κι είμ’ ευτυχισμένος.

μετάφραση: Φ. Δ. Δρακονταειδής

Η συνειδητότητα είναι μία σπίθα νοημοσύνης και η νοημοσύνη είναι το φως αυτής της ίδις της ψυχής.
Γι αυτό όσο περισσότερο διευρύνεται το πεδίο της συνειδητότητας ενός ανθρώπου τόσο πιό λαμπερό είναι το φως και τόσο πιό ευρεία γίνεται η αντίληψη την οποία αυτός έχει. Ενώ όσο πιό μικρό είναι το πεδίο της συνειδητότητας τόσο πιό θαμπό είναι το φως και τόσο πιό ρηχή η διορατικότητά του.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.

Το μόνο που ξέρω είναι πως:

Η ευτυχία γράφεται με E και όχι με € ! !

quote:

---

Ομορφη εικόνα.
Ασχολούνται το ένα με το άλλο μόνιμα..........

---

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius