- Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΘΕΟΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Σύμφωνα με τους επίσημους εκπροσώπους της ελληνικής ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας , οι αρχαίοι υμών πρόγονοι δεν γνώρισαν ποτέ τον αληθινό θεό .
Αυτός αποκαλύφθηκε στους ανθρώπους δια μέσω της ενσάρκωσης του υιού του Ιησού χριστό , σε μια άλλη χρονική περίοδο .
Μετά από αυτήν την χρονική στιγμή και μετέπειτα , γνωρίζουμε ( έτσι τουλάχιστον ισχυρίζεται η ορθόδοξη θρησκεία ) ,το θέλημά του .
Μετά από 2006 χρόνια και αφού πλέον το θέλημα του θεού έγινε πασίγνωστο σε όλα τα πέρατα του κόσμου, ο κόσμος μας συνεχίζει να έχει τα γνωστά σε όλους μας προβλήματά του ( μπορούμε να αναφερθούμε αργότερα σε αυτά ).
Εξαιρούνται όσοι πιστεύουνε και προσπαθούνε καθημερινά να πράττουνε το θέλημά του , γιατί αυτοί ως γνωστόν πλέον , έχουνε πάρα πολλές πιθανότητες να γραφτούνε στο αιώνιο βιβλίο της ζωής .
Πόσοι είναι αυτοί ?
Κανένας δεν γνωρίζει .
Ο κάθε ένθερμος πιστός εύχεται να είναι γραμμένο το όνομά του μέσα σε αυτό , πριν ,η τουλάχιστον μετά τον βιολογικό του θάνατο .
Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική γραμματεία οι αρχαίοι υμών πρόγονοί , ούτε βίωσαν, ούτε άκουσαν για τον Ιησού χριστό ,ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ ( αν κάνω λάθος διορθώστε με παρακαλώ ) .
Έτσι όσοι από αυτούς προσπάθησαν και κατόρθωσαν να ζήσουν μια ενάρετη ζωή , (με οδηγό την αρχαία ελληνική φιλοσοφία )δεν έχουνε καμία πιθανότητα να γράφτηκε το όνομά τους στο βιβλίο της αιώνιας ζωής ,γιατί απλά δεν βαπτίστηκαν στο όνομα του ιδρυτή της χριστιανικής θρησκείας .
Αυτό το θεωρώ άδικο .
Είναι δυνατόν ο σωφρονίσκος Σωκράτης , που έλεγε ότι πράττει το θέλημα του θεού , να μην ήξερε τι έλεγε και τι έκανε ;;;
Όλοι εμείς που έχουμε γεννηθεί μετά Χριστών, θα έπρεπε ( σύμφωνα με την χριστιανική θρησκεία ) , να είμαστε ευγνώμονες για αυτό το καθοριστικό για το μέλλον μας γεγονός .
Μπορούμε ,( γιατί όχι )όλοι εμείς να διεκδικήσουμε μια θέση στο βιβλίο της αιώνιας ζωής .
Αναρωτιέμαι μήπως , οι αρχαίοι υμών πρόγονοι γνώρισαν και βίωσαν τον άγνωστο προς εμάς θεό, πολύ ποιο ουσιαστικά .
Για να το μάθω αυτό , θα πρέπει να γνωρίζω τι εννοούσανε οι μακρινοί πρόγονοί μου αφιερώνοντας μια επιγραφή τους ….ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΟ .
Όσοι από εσάς γνωρίζεται περισσότερα για τον άγνωστο θεό των προγόνων μας , θα επιθυμούσα , να μεταφέρεται τις γνώσεις σας εδώ .
Κεντρικός στόχος του θέματος που προτείνω προς δημόσια συζήτηση, είναι η :
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΥΜΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ( και ίσως και αρκετών νεοελλήνων ) .
Ο άγνωστος Θεός των προγόνων μας δεν ήταν κάποια συγκεκριμένη θεότητα κι η επιγραφή προς αυτόν είχε το ρόλο που αναφέρεις.
Η ταυτότητα του δηλαδή άλλαζε αναλόγως με τον Θεό που λάτρευε ο εκάστοτε ξένος που περνούσε από την πόλη.
Βέβαια στην συνέχεια αυτό παρανοήθηκε κι ο άγνωστος Θεός θεωρήθηκε οτι ήταν ένας συγκεκριμένος Θεός... 
In anticipation of my resurrection...
Την εκδοχή ότι ο ναός αυτός χρησίμευε για να προσφέρεται στους ξένους επισκέπτες, ως τόπος όπου θα μπορούσαν να λατρέψουν τους δικούς τους θεούς, το βρίσκω ως μια δικαιολογία που εφηύραν οι νεοεθνικοί ή οι αρχαιολάτρεις για να αντικρούσουν-αντιμετωπίσουν όσους ερμηνεύουν, σωστά κατά την άποψή μου, ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος σε έναν άγνωστο Θεό.
Η ερμηνεία αυτή, λοιπόν, είναι τελείως αυθαίρετη και δεν στηρίζεται σε κάποιο ιστορικό στοιχείο που να διευκρινίζει ότι, όντως, ο ναός δινόταν προς χρήση στους επισκέπτες.
Και εφόσον οι Χριστιανοί συνέδεσαν τον άγνωστο Θεό με το Χριστό, οι νεοθενικοί αισθάνονται ότι πρέπει, απαραιτήτως, να υπερισχύσει το δικό τους αυθαίρετο επιχείρημα.
Οπότε, η παρεξηγημένη ερμηνεία, κατά την γνώμη μου, είναι αυτή που έδωσαν οι φίλοι Λουσιπαν και Ντάινγκ, και όχι αυτή που βασίζεται στην κατά λέξη ερμηνεία του «άγνωστος Θεός».
Αν ο εν λόγω ναός προοριζόταν για να παραχωρείται στους ξένους, θα υπήρχε σαφής οδηγία και εμείς σήμερα θα το γνωρίζαμε, χωρίς να προσφεύγουμε σε ακροβατικές ερμηνείες, μόνο και μόνο γιατί μας τη σπάει που οι Χριστιανοί πιάστηκαν από αυτό για να ισχυριστούν ότι οι Αθηναίοι περίμεναν και αυτοί τον Ιησού!
***Βέβαια, αν κάποιος έχει περισσότερα στοιχεία που εγώ δεν τα γνωρίζω, ας τα παραθέσει, έτσι ώστε να με διορθώσει.
Φυσικά αυτόκλητα και πλήρης πονηριάς, ο Παύλος, μόλις αντίκρισε το βωμό στην Αθήνα, έσπευσε να "ανοίξει τα μάτια" στους Αθηναίους και να τους πει πως:
...αυτό που λατρεύετε με άγνοια για το τι είναι, θα σας το γνωστοποιήσω εγώ. Έτσι, ο Παύλος έδωσε την προσωπική του άποψη για τον άγνωστο θεό, καθώς τους είπε πως λατρεύουν τον Ιησού και δεν το ξέρουν!! Τι μας λες ρε Παύλε! Και ήρθες εσύ να ανοίξεις τα μάτια ποιών; των Ελλήνων!. Φυσικά, οι αρχαίοι Έλληνες ήταν τουλάχιστον τόσο έξυπνοι όσο και ο Παύλος και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεφτυλίζουν κάποιοι μια νοοτροπία που αποδίδει σεβασμό σε κάτι ανώτερο από τα όσα ήξεραν μέχρι τότε. Οι αρχαίοι Έλληνες, πλήρεις αυτογνωσίας και ελλειπείς αλλαζονίας (...) απέδωσαν με τον καλύτερο τρόπο την έννοια της ταπείνωσης μπροστά στο σύμπαν. Δεν ήταν βλάκες ώστε να απορούσαν για το ποιός ήταν ο άγνωστος θεός, απλώς αναγνώριζαν πως τελικά δεν είχαν φτάσει στο τέρμα της αναζήτησης του "θείου".
Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να προσέξουμε την ακριβή επιγραφή στο βωμό. Τόσο ο Παυσανίας (ναός της Αθηνάς στη Σκύρο), όσο και ο Φιλόστρατος (vita Apoll.vi3), αναφέρουν πως ανά την επικράτεια υπήρχαν πολλοί βωμοί με την επιγραφή στους άγνωστους θεούς. Επίσης, αρχαιοελληνικός βωμός που ανακαλύφθηκε στην Πέργαμο το 1909, φέρει την ίδια επιγραφή (στον πληθυντικό δηλαδή). Και βέβαια, ας μην ξεχνάμε την άποχη του ιστορικού Eduard Norden (1913), ο οποίος στο βιβλίο του "Άγνωστος Θεός" αναφέρει πως η χρήση του ενικού στο περιστατικό με τον Παύλο είναι μεταγενέστερη προσθήκη. Φυσικά όταν μιλάμε για τον Παύλο, μιλάμε για ένα πανέξυπνο άτομο που χειρίζονταν τον λόγο με μεγάλη ικανότητα και πάντα πρόσεχε σε ποιούς αναφερόταν. Για παράδειγμα, η εικόνα του Ιησού, όταν απευθυνόταν στους Έλληνες ήταν αυτή ενός ήρωμα (μισός άνθρωπος και μισός θεός), ενώ όταν μιλούσε στους εβραίους, παρουσίαζε τον Ιησού ως Μεσσία (Vittorio Macchioro, "Ορφισμός και Παυλιανισμός", Journal of Religion, έτος 1928, τόμος 8, τεύχος 3, σελ 337-370). Αναφερόμενοι λοιπόν στον πληθυντικό, βλέπουμε πως το θέμα αλλάζει άρδην!
Μπορεί κάποιους να τους συμφέρει να πιστεύουν πως οι πρόγονοί μας περίμεναν τον Ιησού (λες και διάβασαν κάποια προφητεία για την έλευσή του με ISO μοναδικότητας). Όμως όσοι επιδίδονται σε τέτοιες ερμηνευτικές ακροβασίες πρέπει να μάθουν να σκέπτονται σαν αρχαίοι Έλληνες κι όχι σαν ληγούρηδες χριστιανοί που σε κάθε ρανίδα του σύμπαντος ψάχνουν να βρουν αποδείξεις για τον θεό (τους). Οι πρόγονοί μας δεν είχαν ανάγκη επαλήθευσης των απόψεών τους αλλά ούτε και άγχος να αποδείξουν στους άλλους την εγκυρότητα των απόψεών τους περί θεών. Είχαν πάντα μέσα τους την ανάγκη της εξέλιξης. Ήθελαν διακαώς να γνωρίσουν ολοένα και περισσότερες πτυχές κι εκφάνσεις του σύμπαντος και μέσα σε αυτό το πλάισιο αναγνώριζαν πως η θεογονία τους έπρεπε να συμπληρωθεί από κάτι ακόμα, όχι όμως απαραίτητα με έναν (1) θεό που θα αντικαθιστούσε τους υπάρχοντες. Αυτό όμως απέχει έτη φωτός από το σκεπτικό ότι μετάνοιωσαν για τους θεούς τους ή ότι τους θεωρούσαν υποτελείς και κατά συνέπεια αναζητούσαν τον ένα και μοναδικό "άγνωστο θεό" που κατά τις ελπίδες κάποιον ήταν ο Ιησούς...
quote:
Κατ' αρχήν φίλε Ψηλέ, δεν παραθέτεις καμία εξήγηση για το θέμα. Μπορεί από τη μία πλευρά να θεωρείς αυθαιρεσία το να αποδίδουν την ονομασία σε "ξενόφερτους" θεούς, όμως από την άλλη δεν έχει κανένα πρόβλημα να αποδεχτείς την αυθαιρεσία του να θεωρείται πως ο άγνωστος θεός ήταν ο Ιησούς! Δεν εκπλήσομαι...
Μπορεί να θεωρείς πως εμείς οι Χριστιανοί είμαστε φανατικοί, αλλά απ' ό,τι φαίνεται και εσείς οι ????? δεν πάτε πίσω.
Εγώ αυτό που έκανα ήταν, πολύ απλά, να εκφράσω τη γνώμη μου σχετικά με την ερμηνεία του "άγνωστος θεός" και για τις διάφορες εκδοχές που υπάρχουν, εκφράζοντας την άποψή μου ότι πρόκειται όντως για έναν άγνωστο Θεό. Δεν τοποθετήθηκα ως προς τον ποιον Θεό περίμεναν οι Αθηναίοι και δεν ανέφερα πουθενά ότι αποδέχομαι ότι αυτός ήταν ο Ιησούς.
Γιατί στρέφεις τη συζήτηση, με απαξίωση, προς τα εκεί που, ίσως, σε βολεύει;;
Συνήθως, εμείς οι Χριστιανοί κατηγορούμαστε ως παράλογοι και όχι εραστές της λογικής. Αυτοί που ερμηνεύουν τις γραφές κατά το δοκούν.
Φαίνεται όμως πως άλλοι είναι αυτοί που δεν τους αρέσει η λογική ερμηνεία (αυτή που προκύπτει από το γραπτό λόγο) και ψάχνουν να βρουν νοήματα και ερμηνείες από εκεί που δεν υπάρχουν!
Εσύ τι λες βρε Trithemius, αν ήταν όπως τα λες εσύ, δεν θα υπήρχε κάποια αναφορά που θα διευκρίνιζε ότι, όντως, ο εν λόγω ναός προοριζόταν για τη λατρεία των θεών των επισκεπτών;;
Ποιος ο λόγος να ακροβατούμε και να εφευρίσκουμε ότι έγιναν προσθαφαιρέσεις στα γραπτά, και πάντα, κοίτα να δεις σύμπτωση, είναι οι Χριστιανοί που πειράζουν τα γραπτά;
Όσον αφορά τους εξωραϊσμούς που επιχειρούνται όσον αφορά τους προγόνους μας, καλό θα ήταν να αποφεύγονται οι «ειδυλλιακές» πραγματικότητες.
Κατά τις μεγαλύτερες περιόδους, στην αρχαιότητα, ούτε ανεξιθρησκία υπήρχε ούτε και δημοκρατία. Δεν νοείται σεβασμός της θρησκευτικής ελευθερίας, όταν δεν υπάρχει η ελευθερία του ανθρώπου!!
Τα υπόλοιπα, δεν αξίζουν σχολιασμού.
ΥΓ. Σε ποιούς "εξωραϊσμούς" αναφέρεσαι;
quote:
Την εκδοχή ότι ο ναός αυτός χρησίμευε για να προσφέρεται στους ξένους επισκέπτες, ως τόπος όπου θα μπορούσαν να λατρέψουν τους δικούς τους θεούς, το βρίσκω ως μια δικαιολογία που εφηύραν οι νεοεθνικοί ή οι αρχαιολάτρεις για να αντικρούσουν-αντιμετωπίσουν όσους ερμηνεύουν, σωστά κατά την άποψή μου, ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος σε έναν άγνωστο Θεό.
quote:
Και εφόσον οι Χριστιανοί συνέδεσαν τον άγνωστο Θεό με το Χριστό, οι νεοθενικοί αισθάνονται ότι πρέπει, απαραιτήτως, να υπερισχύσει το δικό τους αυθαίρετο επιχείρημα.
Υ.Γ. Οι υπογραμμίσεις κι ο τονισμός της φράσης προέρχονται από μένα.
Νομίζω πως ούτε στο μήνυμα του lousipan αλλά ούτε και στο δικό μου υπάρχει κάποια αναφορά στους Χριστιανούς.
Οπότε και δε μπορώ να καταλάβω γιατί οδηγείς προς τα κει την συζήτηση.
Επιπλέον, δεν κατανοώ το λόγο που - έστω κι εμμέσως - ταυτίζεις μια άποψη που διαβάζεις με τα λεγόμενα μιας μερίδας ανθρώπων με συγκεκριμένα πιστεύω.
Θα σε παρακαλούσα λοιπόν να αποφεύγεις τέτοιου είδους γενικεύσεις αλλά κι αυθαίρετα συμπεράσματα, σίγουρα δεν ωφελεί σε έναν διάλογο.
Σχετικά με τον Άγνωστο Θεό, δεν έχω να πω κάτι περισσότερο από αυτό που έχω ήδη πει.
Στην ουσία για ένα Θεό μίλησα, με την διαφορά οτι δεν έχει σαφή ταυτότητα καθώς αυτή προκύπτει από τον εκάστοτε πιστό.
In anticipation of my resurrection...
Το 330 μ.Χ. ο Μέγας Κωνσταντίνος θέλοντας να εφοδιάσει τις μεγάλες Εκκλησίες της αυτοκρατορίας με κείμενα της Αγίας Γραφής, ανέθεσε στον Ευσέβιο να ετοιμάσει πενήντα χειρόγραφους κώδικες από περγαμηνή. Την ίδια εποχή ο Ευσέβιος συγγράφει το έργο «Εις τον βίον Κωνσταντίνου». Σ’ αυτό, ο Ευσέβιος καταγράφει τους χρησμούς της Σίβυλλας της Ερυθραίας, την οποία επαινεί και αποκαλεί θεόπνευστη και μακάρια. Η ιέρεια αυτή του Απόλλωνα προφήτευσε από την αρχαιότητα, την Έλευση του Χριστού στη γη, τους έσχατους καιρούς του Αντίχριστου, τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και την τελική κρίση ζώντων και νεκρών...
Μια ακόμα εσκεμμένη παραπλάνηση ή όχι ;
Νομίζω ότι παρεξηγήσατε αυτό που έγραψα.
Εγώ είπα πως δεν συμφωνώ με την ερμηνεία σας και ότι έχετε παρεξηγήσει την αναφορά για τον "άγνωστο Θεό".
Το ότι, κατά τη γνώμη μου, οι νεοεθνικοί και οι αρχαιολάτρεις εφηύραν και προωθούν αυτή την ερμηνεία, δεν σας κατατάσσει απαραίτητα στις "τάξεις τους".
Μπορεί, κάλλιστα, η άποψη ενός ανθρώπου, πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα, να συμπίπτει με την άποψη κάποιας ομάδας ανθρώπων, αλλά χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο άνθρωπος αυτός ασπάζεται πλήρως όλες τις θέσεις της εν λόγω ομάδας.
Άδικα, λοιπόν, ανησυχήσατε και παρεξηγήσατε αυτό που ήθελα να πω.
Όταν υπάρχει θεσμοθετημένη δουλεία, δεν μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία.
Μη ξεχνάς τους διωγμούς που υπέστησαν πλήθος φιλοσόφων και εξεχουσών προσωπικοτήτων που τόλμησαν να αμφισβητήσουν το πολιτικό ή το θρησκευτικό κατεστημένο.
Κατανοώ πως άλλοι οι καιροί τότε, άλλοι τώρα. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο άνθρωπος τότε (σίγουρα, υπάρχουν αντίστοιχες περιπτώσεις και σήμερα), είχε την αξία εμπορεύματος και η αξιοπρέπειά του και η τιμή του, αποτελούσε προϊόν διαπραγμάτευσης.
Και, ας μη χρεώνουμε την πρόοδο των επιστημών και της φιλοσοφίας σε μια ανύπαρκτη ανεξιθρησκία.
Αυτό εδώ δεν το κατάλαβα:
quote:
Επισης να μην αγνοουμε οτι οι αρχαιοι Ελληνες λατρευαν τους θεους τους και δεν πιστευαν σε αυτους.
Μπορείς να μου το κάνεις λιανά;
Η απορία που μου δημιουργήθηκε μέχρι και αυτήν την στιγμή είναι η ελευθερία που υπάρχει στην χριστιανικό θρήσκευμα .
Σε άμεση σύγκριση με (τον άγνωστο θεό )των ελλήνων προγόνων μας , νομίζω ότι δεν είναι τόσο φιλελεύθερη, όσο θα έπρεπε να είναι .
Αυτό για εμένα δείχνει το μεγαλείο των προγόνων μας .
Στην αναζήτηση ενός η περισσοτέρων αιτιών για την ύπαρξη του σύμπαντος , υποχρεούται ο κάθε νοήμων άνθρωπος να μην είναι απόλυτος στις απόψεις του .
Αυτόν τον νόμο τον τήρησαν .
Η χριστιανική θρησκεία τον καταργεί, μέσω του ιερατείου της , το οποίο ισχυρίζεται ότι ,τώρα πλέον (εδώ και 2007 χρόνια ) ο θεός και μάλιστα ο αληθινός τριαδικός θεός της είναι ο απόλυτος ,διότι εκπροσωπεύει την μοναδική αλήθεια .
Είναι δικαίωμα του καθενός πιστού να υιοθετεί αυτήν την απόλυτη αλήθεια .
Δεν έχει όμως το δικαίωμα να αμφισβητεί την αρχαία ελληνική γραμματεία , γιατί μονάχα μέσα από αυτήν θα βρει την αληθινή του ταυτότητα .
Υπάρχουνε βέβαια πάρα πολλοί άνθρωποι, που πρώτα δηλώνουνε το θρήσκευμα και μετά αναφέρονται στην καταγωγή τους .
Προσωπικά είμαι Έλλην στην ψυχή και μετά οτιδήποτε άλλο .
Το γράφω αυτό, διότι όποιος δηλώνει χριστιανός , δεν μπορεί να δηλώνει συγχρόνως και Έλλην ,επειδή απλά οι χριστιανοί , από ότι γνωρίζω έχουνε ως κοινό τους πατέρα τον Αβραάμ και επίσης τα ονόματα που αποκτούνε δεν έχουνε καμία απολύτως σχέση με αυτά των ελλήνων προγόνων μας .
Αν κάνω κάπου λάθος , θα επιθυμούσα να το μάθω .
quote:
Φιλε ELO μπορεις να πεις περισσοτερα για αυτο που ανεφερες σχετικα με τον χρησμο αυτο.Αληθευει οτι αν βαλεις τις λεξεις που αποτελουν τον χρησμο την μια κατω απο την αλλη τα αρχικα τους σχηματιζουν καθετα Ιησους Χριστος θεου υιος
lousipan , αν διαβάσεις κάθετα το αριστερό αρχικό γράμμα , της κάθε ακροστιχίδας πράγματι σχηματίζονται οι λέξεις ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΕΙΣΤΟΣ ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ ΣΩΤΗΡ ΣΤΑΥΡΟΣ .
Και το Ε στο ενδιάμεσο της λέξεως Χριστός , λέγεται ότι συμβολίζει τον Ερχόμενον Υιόν του Θεού.
Βέβαια είναι γνωστό ότι τους πρώτους μ.χ. αιώνες , το πόσο χρησιμοποιήθηκε η ελληνική φιλοσοφία για να περάσει όσο δυνατόν περισσότερος κόσμος στην απέναντι όχθη ( χριστιανισμός) , Οπότε είναι καλό το κάθε τι που διαβάζουμε , να το ερευνούμε πρώτα αν πράγματι ισχύει .
Προσωπικά μέχρι στιγμής δεν έχω στοιχεία που να τα επιβεβαιώνουνε όλα αυτά , αντιθέτως όλα τα στοιχεία που υπάρχουν είναι γραμμένα μετά τον 2 και 3 αιώνα , πράγμα που μου προκαλεί μεγάλη υποψία . Εγώ το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σου επισυνάψω λίγα από αυτά τα στοιχεία .
Για περισσότερα μπορείς να τα βρεις από το βιβλίο του Χάρης Κ. Σκαρλακίδης « οι προάγγελοι του Ιησού Χριστού, Απόλλων και σίβυλλες »
H προφητεία της Σίβυλλας της Ερυθραίας, περί της Δευτέρας Παρουσίας του Ιησού Χριστού. Στην αριστερή ακροστιχίδα σχηματίζονται οι λέξεις ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΕΙΣΤΟΣ ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ ΣΩΤΗΡ ΣΤΑΥΡΟΣ. Οι εικόνες προέρχονται από την συλλογή «Σιβυλλιακοί Χρησμοί» που εκδόθηκε το 1599 στο Παρίσι από τον Joanni Opsopoei.
Μονή Σινά, κώδιξ 327, 15ος αι., φφ. 235β
Χρησμός του Απόλλωνος που δόθηκε στους Δελφούς περί του Χριστού και του Πάθους Του: Ένας ουράνιος με πιέζει, το φως, και αυτός είναι ο παθών θεός, και δεν υπέφερε η θεότητά του, διότι είναι συγχρόνως και τα δύο, θνητός και μη θνητός, ο ίδιος Θεός και άνθρωπος, φέρει τα πάντα από τον Πατέρα και έχει τα πάντα από την μητέρα. Την ζωή όμως από τον Πατέρα, έχοντας την σωματική δύναμη από μητέρα θνητή, (θα υποστεί) τον σταυρό, την ταφή, την ύβρη. Από τα βλέφαρά του κάποτε θα κυλήσουν δάκρυα θερμά. Πέντε χιλιάδες άνδρες θα χορτάσει από πέντε άρτους, διότι ήθελε να εξουσιάσει ως Θεός. Ο Χριστός είναι ο δικός μου Θεός, ο οποίος σταυρώθηκε σε ξύλο, αυτός που εξέπνευσε και από τον τάφο έλκει πολλούς στον ουρανό.
Ο ανωτέρω χρησμός του Απόλλωνος, εκτός από την Αγία Αικατερίνη, καταγράφεται και από τον Άγιο Αθανάσιο στο χειρόγραφο που ακολουθεί, το οποίο, όπως έχουμε προαναφέρει, εκλάπη από την Πατριαρχική Βιβλιοθήκη της Κωνσταντινούπολης μέσω του Άγγλου πρεσβευτή Thomas Roe. Και σε αυτό το χειρόγραφο αναφέρεται ότι ο χρησμός απηγγέλθη από το μαντείο των Δελφών.
Ο Απόλλων προφητεύει έναν μόνον τρισυπόστατο Θεό και προαναγγέλλει την γέννηση του Υιού Του από Κόρη ανυποψίαστη, της οποίας το όνομα είναι Μαρία.
Στον χρησμό που ακολουθεί, ο Απόλλων διακηρύττει επιπλέον ότι ο ίδιος και οι υπόλοιποι Ολύμπιοι είναι ένα μικρό μέρος των αγγέλων του Θεού!
Εμείς οι νεοέλληνες άραγε σε ποιον θεό πιστεύουμε , έχει σχέση (με τον άγνωστο θεό των προγόνων μας ,π.χ νιώθουμε ολύμπιοι και συμμετέχουμε ( σε αρχαιοελληνικές τελετές ,όπως για παράδειγμα τα ελευσίνια μυστήρια ;) , η προσπαθούμε ακόμη να τον διευκρινίσουμε . ( αναφέρομαι βέβαια σε άτομα που αναζητάνε το θείο πνεύμα ) .
Η μήπως έχουμε επιλέξει την χριστιανική ορθόδοξη θρησκεία και προσπαθούμε να την ακολουθήσουμε ;
Πριν ακόμη επιλέξουμε μία εκ των δύο οδών, θα έπρεπε κατά την ταπεινή μου γνώμη ,να επιδιώξουμε προσωπικά βιώματα , με μια ανώτερη δύναμη ,από αυτήν του ανθρώπου . .
Στην ουσία δεν είναι και τόσο δύσκολο .
Εγώ για παράδειγμα όταν ευχήθηκα για πρώτη φορά να μου αποκαλυφθεί μια τέτοια υπάρχουσα δύναμη , την ίδια ημέρα έσπασα το μεγάλο δάκτυλο του αριστερού ποδιού μου ,κατά την διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα στον οποίο συμμετείχα .
Για να εξακριβώσω αν αυτό ήτανε σύμπτωση η όχι , ξανά ευχήθηκα σε μια δύσκολη στιγμή της ζωής μου (την υπάρχουσα ανώτερη δύναμη ) , να με βοηθήσει να βρω εργασία .
Την άλλη ημέρα βρήκα εργασία , ( ήμουνα άνεργος εκείνη την χρονική περίοδο για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ) .
Την Τρίτη και τελευταία φορά , το μόνο που πρόλαβα να κάνω ,ήτανε να προσευχηθώ να είναι η κόρη μου καλά .
Συγκεκριμένα είχα μια σφοδρή σύγκρουση με ένα άλλο αυτοκίνητο ,κατά το οποίο η κόρη μου εκφσεντονίσθηκε κυριολεκτικά έξω από το όχημα ( ι.χ ) το οποίο οδηγούσα .
Όταν συνήλθα μετά την σύγκρουση ,έψαξα με την γυναίκα μου να την βρούμε και πρόλαβα να προσευχηθώ στον θεό με όλη μου την ψυχή να την έχει καλά .
Την βρήκαμε ξαπλωμένη λίγο ποιο κάτω στο χώμα .
Δεν έπαθε σοβαρή ζημιά και το μόνο που θυμίζει την στιγμή αυτήν σήμερα ,είναι μερικές γραντζουνιές .
Το ξεπέρασε αλλά εγώ ακόμη έχω νωπή αυτήν την στιγμή στην μνήμη μου , γιατί πιστεύω πλέον, ότι υπήρξε επέμβαση μιας ανώτερης υπάρχουσας δύναμης .
Αυτά τα ΒΙΩΜΑΤΑ είχα να γράψω , για τον άγνωστο θεό ,στον οποίο προσπαθώ ακόμη και σήμερα να πιστέψω ολοκληρωμένα .
Προσπαθώ γιατί η προσωπική, η έστω ομαδική προσπάθεια να πιστέψω σε κάτι δυνατό, πρέπει να γίνει νόμος στην ζωή μου .
Πρέπει γιατί εμείς οι άνθρωποι, πολύ λίγα γνωρίζουμε για ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΘΕΟ .
Φίλε ψηλέ εύχομαι να διαβάσω στο μέλλον και κάποια από τα δικά σου προσωπικά βιώματα ,που σχετίζονται με την αναζήτηση του θείου .
Βέβαια όσα περισσότερα υπάρξουνε ,τόσο ποιο ουσιαστική θα γίνει η αναζήτηση μέσα από αυτό το θέμα .