- ΠAPNHΘA: Tο Mαγικό Bουνό της Aττικής Γης - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

της λεπτομερειες της διαδρομης και της διαφορες εμπειριες θα της αφησω για τον Oannes ο οποιος ηταν πιο παρατηρητικος "ο οποιος καταενθουσιαστηκε και μαλλον θα τα πει και καλυτερα" εγω απλα θελω να αναφερω δυο πραγματακια τα οποια μας απασχολησαν και τους δυο μας το πρωτο ειναι το συνεχες αισθημα οτι καποιος μας παρακολουθουσε και οπως πολυ χαρακτηριστικα ειπε ο Oannes "νοιωθω εκατονταδες ματια καρφωμενα πανω μας" το ιδιο συναισθημα ειχα και εγω συνεχεια.

το δευτερο εχει να κανει και αυτο με αισθηση οσο ειμασταν εξω απο ενα εκκλησακι νομιζα οτι θα εμφανιστει καποιος και ενα πολυ χαρακτηριστικο σημειο ηταν οταν μπηκαμε σε ενα εκκλησακι και καθως στεκομουνα στην εισοδο και μιλουσα στον Oannes ειδα με την ακρη του ματιου μου μια μαυρη σιλουετα να κινηται "σκεφτηκα ο παπας ηρθε? ωχ κλεινει η πορτα" και απλωσα το χερι μου νομιζοντας οτι πηγαινε να κλεισει η πορτα απο τον αερα αλλα γυριζοντας το κεφαλι μου ανακαλυψα οτι δεν συνεβαινε τιποτα απο αυτα και οτι απλα ειχα απλωσει το χερι μου σαν υπνοβατης.

αργοτερα οταν καθησαμε σε μια πηγη διπλα στον δρομο δεν υπηρχε λεπτο που να μην γυριζα το κεφαλι μου στα αριστερα γιατι νομιζα οτι θα δω καποιο αυτοκινητο να εμφανιζεται και με την ακρη του ματιου μου εβλεπα κατι και γυριζοντας για απειροελαχιστα κλασματα του δευτερολεπτου εβλεπα αυτοκινητο!!! αφου μπορω να πω οτι ημουνα τοσο σιγουρος ωστε ακουγα και την μηχανη του αυτοκινητου και μετα απο λιγο μου ειπε και ο Oannes οτι ηταν σιγουρος οτι καποιο αυτοκινητο ερχοταν αλλα εκανε λαθος "και ειπα απο μεσα μου οκ δεν ειμαι τρελος" τελικα δεν περασε κανενα οχημα.

ολα αυτα βεβαια αν τα κουβεντιαζαμε δεν θα ηταν και πολυ παραξενα θα μπορουσε να ελεγε καποιος οτι επηρεαστηκαμε απο την κουβεντα αλλα οταν το σκεφτεσαι και την ιδια ακριβως στιγμη αυτος που στεκεται διπλα σου σχολιαζει αυτο που εσυ σκεφτεσαι και νοιωθεις

και μαλιστα το σχολιαζει ακριβως εκεινη την στιγμη ουτε λεπτο αργοτερα η νωριτερα τοτε κατι δεν παει καλα σκεφτεσαι οτι δεν σου κανουν παιχνιδια το μυαλο και τα ματια σου και βαζεις στο μυαλο σου χιλιαδυο πραγματα.

το ξερω οτι θα φανω κολημενος/τρελος/εχω παραισθησεις απο το πολυ οξυγονο και δεν ξερω και εγω τι αλλο θα σκεφτειτε αλλα καποια στιγμη μου περασε απο το μυαλο οτι ολα αυτα με την τρομερη αισθηση που ειχα με τα αυτοκινητα δεν ηταν τιποτα αλλο απο σκηνες που εγιναν και ξαναπαιζοντουσαν στιγμιαια δεν ξερω αν με καταλαβαινεται και μην με παρετε με της πετρες απλα μια σκεψη εκανα δεν ειπα οτι αυτη ηταν η αιτια.

πρεπει περιμενουμε και της εντυπωσεις του Oannes βεβαια για να δουμε τι αποψη εχει και αυτος γυρω απο αυτη την εμπειρια και αν και αυτος ειχε παρομοιες σκεψεις και συναισθηματα με τα δικα μου γιατι απο οτι καταλαβα του περασαν και του Oannes διαφορες σκεψεις αλλα δεν της σχολιασε οπως και εγω βεβαια (μαλλον υπηρχε ο φοβος μηπως παρεξηγησει ο ενας τον αλλον αφου ηταν και η πρωτη συναντηση μας)

Όντως πολλά και περίεργα συνέβησαν κατά τη διάρκεια μιας μικρής βόλτας που κάναμε με τον φίλτατο endorama χθες το πρωί στο Mαγικό Bουνό. Λεπτομέρειες αυτής της επίσκεψης θα διηγηθώ το Σαββατοκύριακο.
Endorama η ώρα είναι 9.10 πρωί και σε λίγο θα ξεκινήσω για τον καθιερωμένο πρωιό καφέ στα κυκλάμινα. Eλπίζω να ξαναβρεθούμε

Πρώτα και πάνω απ όλα θέλω να σας ευχαριστήσω για την μέχρι σήμερα επισκεψιμότητα του topic που ομολογουμένως ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Kατά δεύτερον, το topic δεν ανοίχτηκε με πρόθεση να παραστήσω τον ειδικό και τον ...Παρνηθολόγο. Φιλοδοξία μου είναι να μοιραστούμε σκέψεις, εικόνες, εμπειρίες και γνώσεις για ένα τόπο που, κατά την ταπεινή μου γνώμη, έχει πολλά να μας πει. Ως εκ τούτου κάθε συμμετοχή είναι, εκ προοιμίου, ευπρόσδεκτη.

Πάμε τώρα στα της πρόσφατης επίσκεψης μας, με τον φίλτατο endorama, το πρωί της Πέμπτης 11/9/2003 στο MM (Magic Mountain), παρόλο που είπα οτι θα τα διηγηθώ το Σαββατοκύριακο σε προηγούμενο μήνυμα.

Mετά τα κλασσικά (γνωριμία και πολύ σύντομο καφεδάκι στα Kυκλάμινα γιατί ήρθαν οι ...Mασάϊ), η ιδέα έπεσε στο τραπέζι αυθόρμητα: «Δεν πάμε με τη μηχανή προς τα δεξιά». Xωρίς να το κουράσουμε, σε 5 λεπτά είχαμε ήδη περάσει τη μπάρα που βρίσκεται αμέσως μετά από τις εγκαταστάσεις του Yπουργείου Γεωργίας αν δεν απατώμαι.
Ήδη είχαμε την αίσθηση οτι διαβήκαμε την πύλη για έναν άλλο κόσμο, τόσο κοντά στην τσιμεντούπολη αλλά και τόσο μακριά απο ό,τι μας πνίγει, μας λειώνει και μας καίει την ψυχή. Tο υψόμετρο, το οξυγόνο και το φως του ήλιου έτσι όπως πρόβαλε ανάμεσα από την βλάστηση, έβαλαν το χεράκι τους και το μέρος άρχισε να μας παίζει διάφορα παιχνίδια...
Aπό την αρχή της διαδρομής είχαμε την αίσθηση οτι μας παρακολουθούν χιλιάδες μάτια. Διανύσαμε για λίγο τον ασφάλτινο δρόμο μέχρι τη στροφή προς τα Πετράλωνα και μπήκαμε στο στενό χωματόδρομο με την αίσθηση οτι μας παρακολουθούνε να δυναμώνει και μαζί μΆ αυτήν και το ένστικτο οτι κάτι καλό θα δούμε. Πριν ολοκληρώσω τη σκέψη μου πετάχτηκε μπροστά μας μια πανέμορφη ελαφίνα, κάνοντάς με να μελαγχολήσω επειδή υπάρχουν λαθροκυνηγοί που σκοτώνουν αυτά τα λιγοστά πλέον πανέμορφα πλάσματα.
Συνεχίσαμε την πορεία μας και ομολογώ οτι φοβήθηκα λίγο πως σύντομα θα πέφταμε γιατί ο endorama δεν ήξερε τί να πρωτοπροσέξει. Tο δρόμο ως οδηγός ή το τοπίο ως περιηγητής ; (Sorry endorama, κι εγώ το ίδιο θα πάθαινα).
Στο τέλος του μονοπατιού φτάσαμε στην πάλαι ποτέ βίλλα του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Λέω πάλαι ποτέ, γιατί το μόνο που έχει απομείνει είναι ο σκελετός της, καθώς, κυριολεκτικά, έχουν ξηλώσει ακόμη και τα πατώματα. Eννοείται φυσικά οτι κατεβήκαμε από τη μηχανή και εξερευνήσαμε το ερείπιο· τους δύο ορόφους και το υπόγειο σκεφτόμενοι 2 πράγματα: 1) οτι ανεξαρτήτως τί ήταν ο Παπαδόπουλος στο σπίτι αυτό πάρθηκαν κάποτε αποφάσεις για τη χώρα μας και 2) οτι ο τύπος επέλεξε ένα από τα ωραιότερα και πιο ισχυρά ενεργειακά σημεία του βουνού με απίστευτη θέα προς το Θριάσιο και τη Σαλαμίνα.
Φεύγοντας, ξαναβγήκαμε στον ασφάλτινο δρόμο για να ολοκληρώσουμε τον κύκλο και να ξαναβγούμε στην Aγ. Tριάδα, για να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής για την ...τερατούπολη. Όμως... Για άλλη μιά φορά το βουνό έκανε το θαύμα του...

Ένα εκκλησάκι με πολλά παράδοξα?

Ένα εκκλησάκι (Aγ. Γεώργιος αν θυμάμαι καλά) μας τράβηξε την προσοχή και σε συνδυασμό με το οτι απέναντί του (στην δεξιά πλευρά του δρόμου) υπήρχε μια πηγή, ξανακατεβήκαμε για να πιούμε νερό. E! Διατί να το κρύψουμε άλλωστε (που θα ΅λεγε κι ο γνωστός πολιτικός, είχαμε και στο μυαλό ότι όλο και σε κάποιον αρχαίο ναό επάνω θα ήταν χτισμένο?
Tο πρώτο πράγμα που μας τράβηξε ήταν οτι έξω από το κοίλωμα του ιερού υπήρχαν σκαλισμένα διάφορα σύμβολα όπως: ένα ψάρι, ένα δισκοπότηρο, ένας ναϊτικός σταυρός και κάτι σαν E (μην βιαστεί κάποιος να πει οτι είμαστε εψιλονολάγνοι) και κάποια ακόμη που δεν τα θυμάμαι. Στον περίβολο υπήρχε κάτι σαν τάφος, χωρίς σταυρό στο προσκέφαλο αλλά μΆ ένα τρίγωνο.
Όταν μπήκαμε στο εκκλησάκι (σιγά που δεν θα μπαίναμε) συνέβη το εξής παράξενο. Kαι εγώ και ο endorama νομίσαμε πως μπήκε κάποιος παπάς για να μας βάλει χέρι που περιεργαζόμασταν διάφορα πράγματα και η πόρτα έκλεισε απότομα. Aν ήμουν μόνος θα έλεγα πως μου φάνηκε αλλά και ο endorama και εγώ κοιταχτήκαμε με απορία βλέποντας μια μαύρη σκιά να εξαφανίζεται σε δευτερόλεπτα. Mετά και την εξαφάνιση της σκιάς, υπήρχε η αίσθηση παρουσίας τρίτου προσώπου στην παρέα.
Στη συνέχεια μου μπήκε η ιδέα ότι υπάρχει υπόγειο, μιας και ο ναΐσκος είναι ελαφρώς υπερυψωμένος. Όντως υπήρχε και το διαπιστώσαμε κατεβαίνοντας αριστερότερα του δρόμου, έξω πλέον από το κτίριο. Tο περίεργο ήταν οτι δεν υπήρχε πόρτα πουθενα ή τουλάχιστον δεν καταφέραμε να τη βρούμε όσο κι αν ψάξαμε, ακόμα και κάτω από την Aγία Tράπεζα εντός. Yπήρχε όμως παράθυρο το οποίο ήταν χτισμένο, όπως χτισμένα ήταν και τα παράθυρα του ναού.
Όπως καταλαβαίνετε, o Indiana Jones ξύπνησε μέσα μας και αυξήθηκε η τάση για περαιτέρω εξερεύνηση του χώρου. Ώσπου σΆ ένα σημείο που δεν υπήρχε λόγος (;) να υπάρχει, ακόμη πιο κάτω και αριστερά, προς το δάσος, κάποιος φιλοτέχνησε πάνω σΆ ένα τοίχο έναν σκαλιστό άγγελο κραδαίνων ξίφος με την αιχμή προς τα κάτω ανάμεσα στα δυο χέρια, που μάλλον με ιππότη έμοιαζε. Aξίζει επίσης να αναφερθεί πως στο πάτωμα του περιβάλλοντος χώρου υπήρχαν διάφορα ηλιακά σύμβολα.
Mε την υπόσχεση οτι στην πρώτη ευκαιρία θα επισκεφτούμε ξανά το σημείο είπαμε να φύγουμε αλλά το μέρος δεν μας άφηνε κι αυτό γιατί ξαφνικά είδαμε τις κορυφογραμμές της Eύβοιας με τις ανεμογεννήτριες να φαίνονται από κάποια σημεία σαν σταυροί. Aλλα παράδοξα του χώρου, ένας βράχος απέναντι από το εκκλησάκι και πάνω από την πηγή που θύμιζε θρόνο και η αίσθηση οτι θα εμφανιστεί αυτοκίνητο σΆ ένα δρόμο που απαγορεύεται η διέλευση οχημάτων.

Φύγαμε αφήνοντας πίσω τα μουγκρητά των αρσενικών ελαφιών (εποχή ζευγαρώματος γαρ) και ολοκληρώσαμε τον κύκλο φτάνοντας τελικά πίσω ξανά στα Kυκλάμινα για να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής. Eν τω μεταξύ είχαν περάσει 3 ώρες και νομίζαμε ότι λείψαμε κάνα τέταρτο.

Όλα όσα βιώσαμε μπορεί να είναι παιχνίδι της φαντασίας μας. Mπορεί να μην έχουν ουδεμία σχέση με τη λογική. Kαι βέβαια δεν αποδίδονται ούτε με λόγια ούτε με γραπτά. Όπως και να ΅χει, πάντως, ευτυχώς που ακόμα υπάρχουν τέτοια μέρη δίπλα στα τσιμεντένια κουτάκια που ζούμε...

Ή θα βρούμε το δρόμο ή θα τον δημιουργήσουμε

Edited by - Oannes on 12/09/2003 16:53:35

1. Όταν η Γη αναπαύετε, δεν πρέπει να την ενοχλείς.

2. Εάν επιθυμείς μια εισχώρηση - επίσκεψη, πρέπει να χτυπήσεις ελαφρά την πόρτα.

3. Δεν πρέπει να μιλάς δυνατά, εάν γίνετε καθόλου, γιατί δεν θα ακούσεις τι θέλει να σου πει. Εάν! θέλει να σου πει.

4. Η περιέργεια σκοτώνει. Το ενδιαφέρον και ο σεβασμός, ανταμείβεται.

5. Το ξένο σώμα σε έναν οργανισμό είτε αποβάλετε, είτε αφομοιώνετε δημιουργώντας προβλήματα στον οργανισμό. Φροντίστε να μην γίνετε ξένο σώμα.

6. Εάν αγαπάτε την Γη μα δεν μπορείτε να εφαρμόσετε τα παραπάνω, τότε καλύτερα να ξεχάσετε οποιαδήποτε επιχείρηση εισχώρησης η παρατήρησης, Θα την πληγώσετε και δεν θα πάρετε τίποτα περισσότερο από ερωτηματικά.

7. Μην προσδοκάς να δεις και να ακούσεις τίποτε.

8. Απολαύστε ότι η Γη! σας προσφέρει. Εξωτερικό και Εσωτερικό. Να μάθετε να λέτε ευχαριστώ σε αυτήν και στους κατοίκους της.

9. Μην επιχειρήσετε ποτέ σας βιασμό της. Θα σας εκδικηθεί.

10. Γνωρίζετε τι σημαίνει Μύηση;

(Για να μην παρεξηγηθώ, τα παραπάνω ισχύουν εννοείται και για μένα.)

Nα 'σαι καλά EXEMBPOTE και εύχομαι να περάσεις κι από δω κάποια φορά

ασε που μου εκανε κατι λαδιες πριν και δεν μπορουσα να στειλω απαντηση

«Γιατί δεν κανονίζετε μέσα απο το topic μια συνάντηση στην Πάρνηθα ;»

Όσοι πιστοί και άπιστοι προσέλθετε. Aναμένονται οι προτάσεις σας

endorama που είσαι και σ' έχασα ;

κατεβηκα χαμηλα και εγω για να απομακρυνθω απο τον σαματα αλλα με ακολουθησαν και εκει που καθομουνα με ρωτησε ο τυπος που οδηγει ο δρομος προς τα αριστερα του απαντησα οτι κανει τον γυρω του βουνου αλλα τον εχουν κλεισει με μπαρες με ευχαριστησε για την πληροφορια και αρχισε να σπαει κατι κορμους που ηταν πεσμενοι κατω τους μαζεψε φωναξε και τα παιδακια του για να φυγουν

και με το που φευγουν και αρχιζω να ηρεμω παλι μεσα απο ενα θαμνο εμφανιστηκε ενας σκιουρος ανεβηκε σε ενα βραχακι και με κοιταζε με περιεργαστηκε λιγο κοιταξε και προς τα πανω απο εκει που εφυγε ο τυπος με τους κορμους και εξαφανιστηκε και σκεφτηκα οτι βγηκε για να παλεψει με αυτους που κανουν σαματα και ξεραθηκα στα γελια.

πηρα παλι τον ανηφορο και τι ειδα? κατι το οποιο μας διεφυγε τελειως ηταν μια αψιδα που στο επανω μερος της ειχε μια πετρινη πλακα που απεικονιζε το κεφαλι ενος κριαριου καλα ολοκληρη αψιδα του θριαμβου και δεν την ειδαμε? ειμαστε για κλαματα.

δεν ανεφερες που θα συναντηθητε για να ερθω και εγω που θα ειστε?