- Metal, Gothic (και άλλα...) Νο 3 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Πνεύμα αντιλογίας 
______________________________________________
ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ ...
Edited by - crucifire on 27/07/2007 15:34:30
Καλό είναι αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν είναι το είδος μου οπότε δεν τους ψάχνω παραπάνω.
Αντιθέτως, οι Arkona είναι αρκετά καλοί.
Ίσως κάποιον να τον χαλάσουν τα ρώσικα lyrics αλλά προσωπικά δε με χαλάνε.
Μετά την παρουσίαση που έκανα στους Epica με έχει πιάσει κάτι και τους ακούω συνέχεια!
Θα συνέλθω άραγε?
In anticipation of my resurrection...
περισσότερες πληροφορίες στο newsletter!
______________________________________________
ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ ...
while your lips are still red
http://www.youtube.com/watch?v=OwTtDr5JPz4
______________________________________________
ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ ...
quote:
περισσότερες πληροφορίες στο newsletter!
Θα το δούμε! 
In anticipation of my resurrection...
Ίσως επειδή είναι αρκετά σκοτεινό.
Βέβαια το νέο φολκ, όσο και να δείχνει πως θέλει να μιλήσει, ως τίμιο φολκ, για την φύση, τους ρούνους, τον Όντιν και τις Βαλκυρίες, αντιθέτως μπαίνει συχνότατα στα νερά της στρατευμένης τέχνης (και μάλιστα της στρατευμένης με την λάθος πλευρά τέχνης).
Για να μην τα πολυλογώ, συχνά ταυτίζεται με τον φασισμό. Θες το military στιλάκι, θες ο γερμανικός στίχος, θες μια εκ του πονηρού εμμονή με την εποχή του μεσοπολέμου, θες το κόλλημα με την Ευρώπη, θες μερικά εξώφυλλα που παραπέμπουν σε αφίσες της Ναζιστικής Γερμανίας, το μυαλό μας πάει κατευθείαν εκεί. Και όχι αδίκως.
Και τα ίδια τα συγκροτήματα, πάλι εκ του πονηρού, αφήνουν αρκετά "ήξεις αφήξεις" υπονοούμενα στις συνεντεύξεις τους.
Τέλος πάντων, το ζητούμενο είναι η καλή μουσική.
Και όσο και αν τα περισσότερα συγκροτήματα θυμίζουν κακούς Death In June, υπάρχουν πάντα και κάποιες καλές εξαιρέσεις όπως οι Current93, που όμως είναι αρκετά ψυχασθενείς για να αρέσουν σε πολλούς, και μερικά συγκροτήματα που, είτε απέχουν, είτε μέσα στο ιδεολογικό παραλήρημα τους συνθέτουν αριστουργήματα. Ούτως ή άλλως, το νοήματα, αν υπάρχουν, είναι καλά κρυμμένα...
Το αστείο βέβαια είναι ότι η gothic καταρχάς ταυτίστηκε με την αναρχία. Τέλος πάντων, όλοι οι κακοί χωράνε στην καλή μουσική.
Για μένα, αυτός που δεν φοβάται να ακούσει φολκ, ισούται με αυτόν που δεν φοβάται να ακούσει...Iron Maiden.
Ή αλλιώς, όποιος φοβάται μην τον επηρεάσουν τα οποιασδήποτε φύσης μηνύματα στην τέχνη, μπορεί πάντα να ακούσει ελληνικά.
Δύο πολύ καλά συγκροτήματα, που εγώ τουλάχιστον ξεχωρίζω, είναι οι Der Blutarsch και οι Blood Axis.
Μάλιστα στο The Pleasures Received In Pain των Der Blutarsch σας περιμένει και μια όμορφη "Καβαφική" έκπληξη.
Καλή μου Brie Boy, συμφωνώ απολύτως με την περιγραφή που δίνεις στο νεοφόλκ, νομίζω πως δεν θα μπορούσες να το περιγράψεις καλύτερα.
Η αλήθεια είναι πως όντως σε πολλά άτομα τους γεννάει την ιδέα του ναζισμού/φασισμού.
Σε όποιον - γνώστη της συγκεκριμένης μουσικής - έχω αναφέρει ότι έχω μερικά albums των Death In June, πρέπει να διευκρινίζω μετά ότι δεν είμαι ναζιστής!
Έχω να τους ακούσω καιρό, τους βρίσκω αρκετά μονότονους και πολύ στημένους.
Οι Current 93 είναι πολύ καλύτεροι φυσικά και βγάζουν μια αίσθηση "παράνοιας" αλλά τους βρίσκω αρκετά καλούς.
Αγαπημένο τραγούδι από αυτούς το Lucifer over London! 
Τα 2 άλλα συγκροτήματα που προτείνεις δεν τα ξέρω, όμως με κάποιο μαγικό τρόπο (
) απέκτησα εχθές το Time is thee enemy! από Der Blutarsch και μ' ένα πρώτο άκουσμα μου φάνηκαν καλοί!
Θα τους δώσω την πρέπουσα σημασία το συντομότερο δυνατόν!
Υ.Γ. Την καλημέρα μου με Cold από Lacuna Coil
Είχα να τους ακούσω χρόοοονια! 
In anticipation of my resurrection...
quote:
Μέχρι τότε απολαύστε ¨http://www.youtube.com/watch?v=sowqpScLolQ
http://www.youtube.com/watch?v=qYwdiUPFRCg
Κορυφαία!
Επίσης δεν θα αφήσω να περάσει στο ντούκου η αναφορά του KERRY KING στους Akercocke των οποίων το τελευταίο Antichrist είναι καταπληκτικό. Βάλτε τους και αυτούς στην λίστα αναμονής για παρουσίαση.
quote:
Για να μην τα πολυλογώ, συχνά ταυτίζεται με τον φασισμό. Θες το military στιλάκι, θες ο γερμανικός στίχος, θες μια εκ του πονηρού εμμονή με την εποχή του μεσοπολέμου, θες το κόλλημα με την Ευρώπη, θες μερικά εξώφυλλα που παραπέμπουν σε αφίσες της Ναζιστικής Γερμανίας, το μυαλό μας πάει κατευθείαν εκεί. Και όχι αδίκως.Και τα ίδια τα συγκροτήματα, πάλι εκ του πονηρού, αφήνουν αρκετά "ήξεις αφήξεις" υπονοούμενα στις συνεντεύξεις τους.
Τέλος πάντων, το ζητούμενο είναι η καλή μουσική.
Το ίδιο έχει συμβεί και με το Black Metal....και έχω μπερδευτεί εδώ και χρόνια όπως παρακολουθώ το ρεύμα και που κατευθύνεται....
Ήθελα να κάνω και μια παρουσίαση για τους Έλληνες Legion of Doom κάποια στιγμή αλλά διστάζω. Έχουν και ένα κομμάτι που λέγεται "Το Μυστικό του Κοχυλιού".
Και όχι δεν πρόκειται για το βιβλίο της Γιολάντας Πατεράκη
Όποιος κατάλαβε κατάλαβε......
Θα επιστρέψω με εντυπώσεις από τους Der Blutarsch
