- ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΘΕΩΡΙΑ ΚΟΥΦΙΑΣ ΓΗΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Ποτέ δεν είχα αισθανθεί άνετα με τη θεωρία του «δυναμό μέσα στον πυρήνα», την ιδέα ότι ρεύματα μέσα στο πυρήνα θα μπορούσαν να παράγουν το μαγνητικό πεδίο της γης. Έχω πολλούς λόγους για να απορρίψω αυτή την ιδέα. Για παράδειγμα για να υπάρχουν ρεύματα μεταφοράς θα πρέπει να υπάρχουν διαφορές θερμοκρασίας ενός αρκετά μεγάλου βαθμού. Κάποια ποσότητα μάγματος στο πυρήνα θα πρέπει να είναι πολύ θερμότερη από την άλλη. Αυτό θα πρέπει επίσης να υποδηλώνει κάποιο είδος ψυκτικής διαδικασίας η οποία κρατάει το ένα τμήμα θερμότερο από το άλλο. Χωρίς μια επαρκή θερμοκρασιακή διαφορά τα ρεύματα δε θα εμφανισθούν. Μπορούμε να αποκλείσουμε τη διαδικασία ψύξης, γιατί μερικοί επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι η γη δεν ψύχεται. Αλλά ακόμα και αν έχουμε πράγματι αυτά τα ρεύματα, συνεχίζω να μη μπορώ να δω πώς παράγεται το μαγνητικό πεδίο. Καθώς μια ουσία θερμαίνεται χάνει το μαγνητισμό της - βέβαια αυτό δεν είναι ένα κατάλληλο επιχείρημα εδώ. Ποιο σωστό είναι το εξής: Μπορεί ένα υγρό-ημιυγρό να παράγει ένα μαγνητικό πεδίο; Μέχρι εκεί που ξέρω αυτό δεν έχει γίνει ποτέ. Επίσης υποτίθεται ότι ο πυρήνας βρίσκεται κάτω από μεγάλη πίεση και έχουμε να κάνουμε με λιωμένο σίδηρο - έτσι δε νομίζω ότι αυτός έχει πολύ ροϊκότητα ή ταχύτητα. Σίγουρα μια οφιοειδούς βήματος κίνηση δεν είναι επαρκής για να παράγει ένα μαγνητικό πεδίο το οποίο εκτείνεται πέρα από τη Σελήνη. Επίσης γιατί θα έπρεπε να υπάρχει οπωσδήποτε ένα μόνο εστιακό σημείο για αυτό το μαγνητικό πεδίο; Ο πυρήνας περιστρέφεται μαζί με την υπόλοιπη γη - πιθανά δεν υπάρχει καθόλου τριβή (με τον ίδιο τρόπο που περιστρέφεται η ατμόσφαιρα μαζί με τη γη). Αντίθετα αναρωτιέμαι εάν ένας κεντρικός ήλιος ευρισκόμενος στον πυρήνα θα μπορούσε να ήταν η πηγή του γεωμαγνητικού πεδίου. Φαίνεται να υπάρχουν ενδείξεις που θα μπορούσαν να το υποστηρίξουν αυτό. Όλη η λάβα είναι ελαφρά ραδιενεργή. Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι η θερμότητα της γης παράγεται από την αποσύνθεση του ραδίου. Το ράδιο όμως είναι ο μικρότερος αδελφός του Ουρανίου. Η αποσύνθεση του Ουρανίου δίνει Ράδιο. Έτσι αν υπάρχει ράδιο, θα έπρεπε να υπάρχει ουράνιο για να ξεκινήσουμε. Δε θα ήταν πιο λογικό στη διάρκεια του σχηματισμού της γης να υπήρχαν στο πυρήνα της βαριές ουσίες σαν το Χρυσό, το Ουράνιο και το Μόλυβδο αντί για το σίδηρο; Αλλά δε χρειάζεσαι πολύ ουράνιο για να ξεκινήσεις μια πυρηνική αντίδραση. Επίσης μερικές φορές αυτά τα πράγματα αυτοεμπλουτίζονται, εάν υπάρχει πολύ ποσότητα από αυτά τριγύρω. Αυτό θα εξηγούσε γιατί τις προϊστορικές εποχές τεράστια ηφαίστεια εκσφενδόνιζαν λάβα η οποία γέμιζε ολόκληρες ηπείρους. Θα εξηγούσε γιατί υπάρχει ένδειξη διαστολής της γης κατά 20% (οι ήπειροι δεν ταιριάζουν τέλεια όπως θέλει να πιστεύσουμε η θεωρία της μετατόπισης των ηπείρων, αλλά αν η γη συρρικνωθεί κατά 20% τότε υπάρχει ένα τέλειο ταίριασμα ανάμεσα στη Νότια Αμερική και την Αφρική). Ανακάλυψα ότι το Βόρειο Σέλας μπερδεύει επίσης τους επιστήμονες. Αυτά τα σωματίδια, όμοια με αυτά που προέρχονται από τον Ήλιο, εμφανίζονται με κάποιο τρόπο στη ανώτερη ατμόσφαιρα των Πόλων - αλλά υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια σωματίδια για να εξηγούνται ότι προέρχονται μόνο από τον Ήλιο. Από που προέρχονται λοιπόν; Αυτά προέρχονται από τον εσωτερικό ήλιο - ο οποίος είναι επίσης η πηγή του σέλαος και του φωτός. Αυτό εξηγεί επίσης γιατί το σέλας συνδέεται με το γεωμαγνητικό πεδίο. Το γεωμαγνητικό πεδίο δεν είναι σταθερό. Στη πραγματικότητα αυτό ταλαντώνεται πολύ και με υψηλό ρυθμό. Κινείται σε μακρινές αποστάσεις σε σύντομα χρονικά διαστήματα. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί με το να έχουμε ένα κεντρικό ήλιο να ταλαντώνεται γύρω από ένα κεντρικό σημείο. Σε συντομία θέτω το εξής ερώτημα: Αν οι επιστήμονες είναι πρόθυμοι να αποδεχθούν ότι η αποσύνθεση του ραδίου προκαλεί το μεγαλύτερο μέρος της θερμότητας της γης - τότε είναι άραγε μεγάλο πήδημα της φαντασίας να υποθέσουμε ότι λίγο μόλις ράδιο-ουράνιο σε ένα σημείο βαθιά στο φλοιό θα μπορούσε να έχει πυροδοτήσει μια αυτοδιατηρούμενη πυρηνική αντίδραση; Ακόμα και ένας Ήλιος τόσο μικρός όσο μιας διαμέτρου 45 χιλιομέτρων θα ζύγιζε πολλά εκατομμύρια τόνους. Αυτός θα κοίλωνε εύκολα τη γη και όλη η λάβα θα εκχυνόταν προς την επιφάνεια. Αργότερα τα πράγματα θα εψύχοντο στο εσωτερικό.
«Ο μηχανισμός παραγωγής του γεωμαγνητικού πεδίου παραμένει ένα από τα κεντρικά άλυτα προβλήματα της γεωεπιστήμης» Αυτό αναφέρει η αναφορά της Εθνικής Γεωμαγνητικής Πρωτοβουλίας (NGI) που ετοιμάσθηκε από τη Γεωδυναμική Επιτροπή των ΗΠΑ (1993). Όλες οι αναλύσεις των γεωμαγνητικών δεδομένων δείχνουν προς τον πυρήνα σαν τη πηγή του πεδίου και «η βασική υπόθεση που ουσιαστικά όλοι δέχονται είναι ότι ο μαγνητισμός της γης παράγεται από ένα αυτοδιατηρούμενο δυναμό που οδηγείται από ροϊκές κινήσεις μέσα στον πυρήνα της Γης (NGI, σελίδα 135).
Ο συγγραφέας Augus Armitage παρατηρεί τα εξής για τη σύλληψη του Χάλεϋ:
Ο Χάλεϋ στη πραγματικότητα συνέλαβε τη γη σαν αποτελούμενη από ένα εξωτερικό κέλυφος με δυο μαγνητικούς πόλους και από έναν εσωτερικό πυρήνα, συγκεντρικό με το κέλυφος, ο οποίος είχε δυο δικούς του πόλους. Ο μαγνητικός άξονας ή κέλυφος και ο πυρήνας ήσαν κεκλιμένοι μεταξύ τους και με τον άξονα της ημερήσιας περιστροφής της γης, γύρω από τον οποίο εστρέφοντο οι δύο συνιστώσες με ελαφρά διαφορετικές ταχύτητες. Αυτή η διαφορά δημιουργούσε μια βραδεία σχετική κίνηση των μαγνητικών πόλων με μια ακόλουθη μεταβολή στην μαγνητική απόκλιση. Στην απαιτούμενη περίοδο που χρειαζόταν το κέλυφος για να κερδίσει (ή να χάσει) μια πλήρη περιστροφή από τον πυρήνα, η απόκλιση θα διάνυε ένα πλήρη κύκλο και θα επέστρεφε μετά παντού στην αρχική τιμή της. Αυτή η περίοδος μπορεί να είναι μεγάλη, ίσως περίπου 700 χρόνια...αυτός σκέφθηκε ότι ο πυρήνας περιστρεφόταν πιο αργά από το κέλυφος.
Ένα πράγμα που βρήκα ενδιαφέρον ήταν ότι οι επιστήμονες έχουν προσπαθήσει να βρουν το «κέντρο» του μαγνητικού πεδίου της γης...Αλλά δεν είναι αυτό ολόκληρη η ιστορία. Το μαγνητικό πεδίο της γης δεν κινείται απλά βαθμιαία προς τα δυτικά, όπως μας πληροφορούν. Από ό,τι έχω διαβάσει, το μαγνητικό πεδίο της γης κινείται στη πραγματικότητα σε μια πριονωτή τροχιά 48 περίπου χιλιόμετρα κάθε μέρα. Καθώς η γη περιστρέφεται καθημερινά και ο εσωτερικός ήλιος ταλαντεύεται, αυτή η ταλάντωση ιχνηλατείται καθημερινά σα μια πριονωτή έκλειψη. Αυτό, εάν μη τι άλλο, θα έπρεπε να δείχνει καθαρά ότι αυτό δε θα μπορούσε να προκαλείται από ρεύματα. Δείχνει ότι σε κάθε στιγμή η θέση του κέντρου του μαγνητικού πεδίου είναι σε ένα ορισμένο σημείο, ανεξάρτητα από τη φυσική θέση της γης. Έχω πολλά προβλήματα με όλες τις θεωρίες των ρευμάτων μεταφοράς στο πυρήνα της γης. Δεν πιστεύω καμία από αυτές. Έχω μια ιδιαίτερη διαφωνία σχετικά με τα ρεύματα μεταφοράς στο πυρήνα συν το γεγονός ότι η βαρύτητα θα μικραίνει όσο πλησιάζεις προς το κέντρο (υποθέτοντας ότι η γη είναι συμπαγής).
Ξέρουμε επίσης ότι οι μαγνητικοί πόλοι δεν είναι σταθεροί, αλλά μετατοπίζονται κάθε έτος. Ο Κλαφ αναφέρει το βιβλίο του μαθηματικού Αλ Σνάιντερ, Η Σάουνα του Σατανά και το Τρίγωνο του Διαβόλου στο οποίο ο συγγραφέας αναφέρει πώς ανακάλυψε ότι η γη έχει τελικά δυο αλληλεπιδρώντα μαγνητικά πεδία. Αυτός τοποθέτησε μέσα σε μια κούφια μεταλλική σφαίρα δυο ευθύγραμμους μαγνήτες και με κάποια ρύθμιση των θέσεών τους μπορούσε να αναπαράγει τις μαγνητικές αποκλίσεις που παρατηρούνται σήμερα σε όλο το κόσμο. Τα δυο αυτά τελικά υπερτιθέμενα μαγνητικά πεδία είναι αυτό που δημιουργείται από τον εσωτερικό ήλιο και αυτό που δημιουργείται από το περιστρεφόμενο κέλυφος της Κούφιας Γης. Εάν ο εσωτερικός ήλιος δημιουργείται από αντιδράσεις πυρηνικής σχάσεως, όπως υποθέτει ο Τζαν Λάμπρεχτ, τότε αυτός παράγει ένα μαγνητικό πεδίο εξ’ αιτίας αυτών και μόνων των αντιδράσεων, ανεξάρτητα από το αν περιστρέφεται ή όχι:
Σεντόνι, αλλά τα αντιπροσωπευτικά.
Υπάρχουν περισσότερες αναλύσεις, αλλά αν δεν προκύψει κάτι άλλο, θα συνεχίσω με τα παράδοξα.
quote:Εδώ θα διαφωνήσω λίγο IndustrialAngel. Αλλο τα στερεά κακοί αγωγοί και άλλο το νερό καλός αγωγός.
Όσον αφορά τη δημιουργία των κεραυνών είναι αρκετά πολύπλοκος ο μηχανισμός αλλά δε διαφέρει καθόλου από το μηχανισμό που δημιουργεί τους σπινθήρες όταν φοράμε μάλλινα.
το υδωρ αγαπητε ειναι κακος αγωγος!
το νερο ομως καλος! (γιατι αραγε? παραδοξον!)
το απιονισμενο νερο ειναι καλος η κακος αγωγος?
ο αερας τι ειναι? καλος η κακος αγωγος?
και σε ποια διαφορα δυναμικου ενας κακος αγωγος αρχιζει να σκεφτεται το σωκρατικον ουδεις εκων κακος?
τους κεραυνους παντως τους πεταει ο εσω ηλιος - για να ξερετε τι θα γραψετε στο διαγωνισμα!
Της πυξίδας για αρχή.
Αντί να τους βοηθήσει, όπως περίμεναν οι αρχικοί πολικοί εξερευνητές, να φθάσουν στο πολυπόθητο σημείο των 90 μοιρών γεωγραφικού πλάτους, η πυξίδα από ένα σημείο και έπειτα μάλλον τους μπέρδευε και τους έκανε να χαθούν! Μετά τον 80ο παράλληλο, η βελόνα αρχίζει να τα χάνει. Όπως παρατηρεί ο Ρώσος εξερευνητής Σνέγκιρεφ: «ο μαγνητικός πόλος ακολουθεί κάποιο είδος απρόσμενης καμπύλης...είναι άβολο να ταξιδεύεις μόνο με τη πυξίδα. Το βέλος θα δείχνει βόρεια, μετά ξαφνικά θα αλλάξει κατεύθυνση προς τα δυτικά και μετά σχεδόν απρόθυμα θα επιστρέψει στη προηγούμενη θέση του».
Ο Τσώνσεϋ Λούμις παρατηρεί τα εξής στην βιογραφία του αρκτικού εξερευνητή Τσαρλς Φράνσις Χωλ, Παράξενες και Τραγικές Ακτές:
...θαμμένος τόσο μακριά βόρεια από το μαγνητικό πόλο, που η βελόνα μιας πυξίδας βαλμένη πάνω στο τάφο του δείχνει νοτιοδυτικά.
Στο βιβλίο του Ο Απώτερος Βοράς ο Νάνσεν παρατηρεί:
Υπήρχαν και άλλα επίσης πράγματα, που με εξέπληξαν πολύ. Αν είμασταν σε μια καινούργια ξηρά κοντά στο Σπίτζμπεργκεν, γιατί δε φαινόντουσαν ποτέ εκεί οι ροζ γλάροι, ενώ τους είχαμε κατά κοπάδια εδώ στο βορά; Και μετά υπήρχε η μεγάλη μεταβολή της πυξίδας (σελ.536).
Ο Αντόλφους Γκρήλυ αναφέρει επίσης στο βιβλίο του Τρία Χρόνια Αρκτικής Υπηρεσίας:
Στο μαγνητόμετρο ένας μικρός μαγνήτης, ελεύθερα κρεμασμένος από ένα μόνο μεταξωτό νήμα ταλαντώνεται άμεσα σε οποιαδήποτε οριζόντια διεύθυνση. Αυτός ο μαγνήτης στο Κόνγκερ... ταλαντώθηκε μπρος πίσω με έναν συνεχή και ανήσυχο τρόπο...Μια μαγνητική βελόνα, όμορφα και λεπτά ισορροπημένη, αναλαμβάνει στα μέσα γεωγραφικά πλάτη μια σχεδόν οριζόντια θέση. Όμως στο Κόνγκερ η βελόνα, προσαρμοσμένη έτσι ώστε να μπορεί να κινηθεί ελεύθερα σε ένα κάθετο επίπεδο, δείχνει μια ισχυρή τάση να αναλάβει μια όρθια θέση. Σε μια έγκλιση 90 μοιρών η βελόνα θα ήταν όρθια, ενώ στο Κόνγκερ η κλίση ήταν περίπου 85 μοίρες (σελ.128)
Μερικοί πολικοί εξερευνητές αναφέρουν ότι η πυξίδα τους βουτάει προς τα κάτω στο μακρινό βορά, ενώ άλλοι ότι κλείνει προς τα πάνω. Αυτό εξαρτάται από το σε ποιο μέρος του πολικού ανοίγματος βρίσκονται. Αν είναι προς τη πλευρά που βρίσκεται ο μαγνητικός πόλος η πυξίδα βυθίζεται προς τα κάτω. Αντίθετα, ο Όλαφ Τζάνσεν που ήταν στην απέναντι πλευρά του ανοίγματος το 1829, βόρεια του νησιού Φρανς Τζόσεφ Λαντ, ανέφερε ότι η βελόνα της πυξίδας του έδειχνε προς τα πάνω.
Ξαναλέω αυτό που είπα στο προηγούμενο ποστ γιατί μάλλον και εγώ τα λέω περίεργα. Τι τη χρειαζόμαστε τη γνώση; Για να την εφαρμόζουμε. Αν έχουμε λάθος γνώσεις θα κάνουμε λάθος εφαρμογές. Όμως μπορεί δύο διαφορετικές "προσεγγίσεις" να επιτρέπουν τη δημιουργία εφαρμογών που θα λειτουργούν όπως θέλουμε. Τότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και τις δυο.Για παράδειγμα η νευτώνεια φυσική και η σχετικότητα. Άμα είσαι με το αμάξι και πας στην Πάτρα που απέχει 200 χμ και τρέχεις με 100χμ/ώρα τότε άρκεί η νευτώνεια προσσέγιση για να βρεις πότε θα φτάσεις. Το αμάξι δεν αλλοιώνει την εξέλιξη του χρόνου με την ταχύτητα του. Και επανέρχομαι στη θεωρία της κούφιας γης, η οποία ΔΕΝ εξηγεί φαινόμενα τα οποία εξηγεί η κλασσική, η οποία ναι μεν είναι ατελής αλλά θέλει βελτίωση
ο μονος αναγωγος εδω μεσα ειναι η πυξιδα!
μα ειναι δυνατον, κυρια μου, να μας δειχνετε μονον την εφαπτομενη των δυναμικων γραμμων του μαγνητικου πεδιου και να μην κανετε τον κοπο να μας υποδειξετε απευθειας τον τριτο μαγνητικο πολο του εσω ηλιου που ψαχνει αγωνιωδως ο αιολος?
ντροπη σας!
Έχεις κολλήσει με το μαγνητικό πεδίο.
Τι σχέση μπορεί να έχει με την κούφια γη;
Εδω έχουμε κάτι πάρα πολύ βασικό:
Την ίδια την δημιουργία της γης - από εκεί ξεκινάμε.
Πως είναι δυνατόν να δημιουργηθεί ένα σώμα με την μάζα της γης και το οποίο να είναι κούφιο;
Γράφεις για τις παλίρροιες - είσαι εντελώς λάθος.
Βλέπεις έχουμε χαρτογραφήσει την Αφροδίτη με τον Μαγγελάνο. Εκεί είναι τόσο θερμά που το μάγμα έχει ρευστή μορφή στην επιφάνεια. Άρα με βάση το σκεπτικό ότι το φεγγάρι είναι υπέυθηνο μόνο για το 10% των παλιρροιών, τότε στην Αφροδίτη που είναι πιο κοντά στον ήλιο, οι παλίρροιες μάγματος θα ήταν τεράστιες - δεν ανακαλύψαμε κάτι τέτοιο...
http://en.wikipedia.org/wiki/Tide
Τρίτο πρόβλημα: η επιτάχυνση της βαρύτητας.
ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ η επιτάχυνση σχετίζεται με την μάζα.
Άρα εάν ήταν κούφια ΔΕΝ θα είχαμε την μάζα για να έχουμε την επιτάχυνση που έχουμε τώρα...
Και αυτά είναι μόνο ή αρχή....
Αυτό που θέλω να σας δείξω είναι, ότι ακόμα δεν έχει εξηγήσει η επιστήμη την ύπαρξη των κεραυνών, τους οποίους έχει στην διάθεσή της συνεχώς και θα εξηγήσει τι γίνεται κάτω από τα πόδια τους που δεν γνωρίζουν το παραμικρό;
Μιλάμε για επιστημονική εξήγηση και όχι αυτήν την αναπόδεικτη και παιδαριώδη αοριστία περί τριβής και στατικού ηλεκτρισμού.
Δεν θυμάμαι καμμία από τις ιδιότητες του νερού (καθαρό η ακάθαρτο) που να περιλάμβάνει συσσώρευση ηλεκτρονίων.
quote:Από εδώ:http://www.meteoclub.gr/themata/meteopedia/1575-kosmikes-aktines-keravnoi
Είναι ένα φαινόμενο που προβληματίζει τους ανθρώπους για χιλιάδες χρόνια και οδήγησε τον Βενιαμίν Φραγκλίνο να ρισκάρει τη ζωή του πετώντας έναν χαρταετό προς αναζήτηση απαντήσεων. Τώρα, τρεις ερευνητές στην Αμερική μπορεί να έχουν τελικά βρει τον τρόπο για να λύσουν το μυστήριο της δημιουργίας των κεραυνών από τις καταιγίδες. Η λύση, σύμφωνα με τον Joseph Dwyer (Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Φλόριδας), έγκειται στην αστείρευτη βροχή των κοσμικών ακτίνων που χτυπούν την ατμόσφαιρα της Γης.
Και αυτό:
quote:
Φυσική
Ανατροπή της θεωρίας για τη δημιουργία των κεραυνών
Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2003 09:00 [Σχόλια: 5, Hits: 1]
Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε Αμερικανός επιστήμονας, η κρατούσα θεωρία για το πώς γεννιούνται οι κεραυνοί δεν μπορεί να είναι ορθή. Ο ερευνητής θεωρεί ότι τα ηλεκτρικά φορτία που σχηματίζονται στα σύννεφα δεν μπορεί να είναι αρκετά μεγάλα ώστε να δημιουργηθούν εκκενώσεις.Σύμφωνα με ιστοσελίδα του περιοδικού Nature, οι περισσότεροι φυσικοί πιστεύουν ότι οι κεραυνοί οφείλονται στη δημιουργία ισχυρών φορτίων στα σύννεφα. Όταν η διαφορά δυναμικού ανάμεσα σε νέφη ή ανάμεσα σε νέφη και στο έδαφος υπερβεί την ηλεκτρική αντίσταση του αέρα, το φορτίο εκτονώνεται με μια εκκένωση.
Αν και τα ηλεκτρικά πεδία που υποτίθεται ότι παράγουν τους κεραυνούς δεν έχουν ποτέ μετρηθεί, οι επιστήμονες πίστευαν ότι ήταν θέμα χρόνου πριν καταγραφούν με ακρίβεια.
Όμως, ο Τζόζεφ Ντούιερ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Φλόρινα υπολόγισε ότι τα ηλεκτρικά πεδία δεν μπορούν να φτάσουν σε αρκετά υψηλή ένταση, επειδή εκτονώνονται με την εκπομπή ακτινοβολίας Χ και γάμμα.
Το φορτίο δημιουργείται αρχικά καθώς μόρια νερού στην ατμόσφαιρα συγκρούονται μεταξύ τους και χάνουν ηλεκτρόνια. Ορισμένα από τα ηλεκτρόνια αυτά επιταχύνονται σε υψηλές ταχύτητες, που συχνά προσεγγίζουν την ταχύτητα του φωτός.
Τα ταχέα ηλεκτρόνια προσκρούουν σε άλλα σωματίδια και τους αφαιρούν ακόμα περισσότερα ηλεκτρόνια, έως ότου παραχθεί μια λάμψη ακτίνων Χ ή ακτινοβολίας γάμμα που εκτονώνει την ενέργεια του ηλεκτρικού πεδίου.
Ο Ντούιερ εικάζει ότι η ίδια διαδικασία που μειώνει την ένταση των ηλεκτρικών φορτίων ίσως προκαλεί τη συσσώρευση του φορτίου σε ορισμένες περιοχές για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να προκύψουν εκκενώσεις.
Από εδώ: http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=49977
Για τα υπόλοιπα θα επανέλθω.
επειδη λοιπον δεν ξερω πως πανε στη οδο αγησιλαου ειναι προφανες πως δεν ξερω τι ωρα ειναι!
εισαι σιγουρος, αιολε, πως τα αρθρα που παραθετεις δειχνουν πως η επιστημη δεν εχει ιδεα για τους κεραυνους?
Οπου έχω ρωτήσει, η απάντηση είναι αυτή με τον στατικό ηλεκτρισμό.
Αυτήν την απάντηση πήρα από μαθητές γυμνασίου, την ίδια και από είδημονες.
Αυτό σημαίνει δύο τινά.
Ή οι μαθητές είναι επιστήμονες και δεν το ξέρουν, ή οι επιστήμονες δεν είναι επιστήμονες και επίσης δεν το ξέρουν.
Και αυτό δεν είναι κάν θεωρία. Κουβέντα του καφενείου είναι.
Εάν εσύ γνωρίζεις κάτι άλλο, ευχαρίστως να το συζητήσουμε.
Edited by - Αίολος on 25/06/2009 22:39:11
Στόν μικρόκοσμο της επιφανείας του πλανήτη, η θεωρία της βαρύτητας έχει εφαρμογή, με μικρές αποκλίσεις από τα αναμενόμενα αποτελέσματα, όπως λέει και ο IndustrialAngel, οι οποίες όμως είναι αμελητέες διότι δεν αναιρούν τον κανόνα-θεώρηση.
Στον μακρόκοσμο όμως μήπως οι αποκλίσεις δεν είναι τόσο αμελητέες;
Μήπως αναιρούν τον νόμο;
. Στη πραγματικότητα η παρακάτω αναφορά από την εγκυκλοπαίδεια Americana ταιριάζει στη θεωρία της Κούφιας Γης πολύ καλύτερα από μια θεωρία υγρού -στερεού πυρήνα: "Οι μεγαλύτεροι σεισμοί κάνουν τη γη να δονείται σα μια καμπάνα για πολλές ώρες, με θεμελιώδη περίοδο δόνησης τα 54 λεπτά». Εάν τώρα η γη δονείται σα μια καμπάνα θα πρέπει να έχει ένα παρόμοιο σχήμα, δηλαδή να είναι κούφια!
Ως προς αυτό μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι κάτι ανάλογο ανέφερε ο πυρηνικός μηχανικός και ερευνητής - συγγραφέας Γουίλιαμ Μπράιαν στο βιβλίο του Moongate: Οι Καταπιεσμένες Ανακαλύψεις του Διαστημικού Προγράμματος των ΗΠΑ :
Δεν είναι συνήθως γνωστό ότι η Γη παρουσιάζει τις ίδιες κωδωνοειδείς αντηχήσεις όπως και η σελήνη. Εφόσον η Γη είναι 81,56 φορές πιο ογκώδεις από τη σελήνη, χρειάζεται μια πολύ μεγαλύτερη έκρηξη ή κρουστικό κύμα για να παράγει το ίδιο αποτέλεσμα. Ο Τζόσεφ Γκουντάβαντζ ανέφερε τέτοια συμβάντα στο βιβλίο του Αστρολογία: Η Επιστήμη της Διαστημικής Εποχής. Αυτός ανέφερε ότι το φαινόμενο της αντήχησης καταγράφηκε στη διάρκεια του σεισμού της Χιλής στις 22 Μαΐου 1960. Υποτίθεται πως αυτός ήταν ο βιαιότερος καταγεγραμμένος σεισμός από το καιρό της καθιέρωσης των επίσημων παγκόσμιων αρχείων το 1881. Ο Γκουντάβατζ έδωσε τη περιγραφή του φαινομένου που εδόθη στο Παγκόσμιο Σεισμολογικό Συνέδριο το 1961 στο Ελσίνκι της Φιλανδίας. Σύμφωνα με αυτή το κρουστικό κύμα ήταν τόσο μεγάλο που «ολόκληρος ο πλανήτης αντηχούσε σα καμπάνα». Η αντήχηση συνεχίσθηκε για αρκετό χρόνο με μια κανονική σειρά αργών παλμών οι οποίοι καταγράφηκαν από διάφορους ανεξάρτητους σεισμολογικούς σταθμούς. Ο Γκουντάβατζ σημείωσε επίσης ότι ο πλανήτης αντήχησε ξανά στη διάρκεια του σεισμού στο Άνκορατζ της Αλάσκας στις 27 Μαΐου 1964. Φαίνεται δύσκολο να πιστεύσουμε ότι οι επιστήμονες ήταν τόσο τρομοκρατημένοι που ανακάλυψαν ότι η σελήνη αντηχούσε σα μια καμπάνα. Έτσι κι αλλιώς η Γη εμφανίζει το ίδιο χαρακτηριστικό.
Το Νοέμβριο του 1969 οι αστροναύτες του Απόλλωνα 12 έβαλαν μερικά πολύ ευαίσθητα σεισμόμετρα πάνω στη Σελήνη, στη περιοχή της Θάλασσας των Καταιγίδων, ενώ μετά η NASA έστειλε διάφορα στάδια των προωθητικών πυραύλων του Απόλλωνα να συγκρουστούν με τη σελήνη προκαλώντας έτσι τεχνητούς σεισμούς. Οι δονήσεις που δημιουργήθησαν με τη σύγκρουση, όπως καταγράφηκαν από τα σεισμόμετρα, άφησαν άναυδους τους επιστήμονες. Η Σελήνη αντηχούσε για ώρες σαν γκονγκ ή καμπάνα. Στην αρχή οι δονήσεις ήσαν μεγάλες, μετά σταδιακά έφθιναν και έσβησαν τελικά μετά από τρεις ώρες, αποδεικνύοντας ότι ο φλοιός της Σελήνης είχε μια υψηλή περιεκτικότητα σε μεταλλικά στοιχεία. Λέγεται ότι ένας επιστήμονας της NASA είπε ότι τα ακουστικά χαρακτηριστικά της Σελήνης ήσαν παρόμοια με αυτά μιας Κούφιας σφαίρας τιτανίου. Επιπλέον τα ίδια σεισμικά αποτελέσματα επαναλαμβάνονταν κάθε φορά που χτυπούσε ένας μετεωρίτης πάνω στη Σελήνη.
Επίσης οι αποστολές Απόλλων 14 και Απόλλων 15 τοποθέτησαν σεισμόμετρα σε διάφορα μέρη πάνω στην επιφάνεια της σελήνης με τα οποία μπορούσαν να καταγράψουν τις δονήσεις των μετέπειτα βομβαρδισμών της επιφάνειάς της καθώς αυτές ταξίδευαν μέσα στο φλοιό της. Όπως αποδείχθηκε, οι δονήσεις αυτές ταξίδευαν προς τα κάτω σε βάθος 24 χιλιομέτρων μέσα στο φλοιό και μετά αύξαναν τη ταχύτητά τους σα να περνούσαν μέσα από μέταλλο για άλλα 72 χιλιόμετρα προς τα κάτω, οπότε στο σημείο αυτό ανακλώντο πίσω προς την επιφάνεια, δείχνοντας έτσι ότι είχαν φτάσει την εσωτερική επιφάνεια ενός κελύφους πάχους 96 χιλιομέτρων (Ντον Γουίλσον: Το Διαστημόπλοιό Μας Η Σελήνη, σελ. 99-103)
Εάν αληθεύουν αυτά, ισχύει η Νευτώνεια θεώρηση στον μακρόκοσμο;
quote:Αυτό δεν θα έπρεπε να το πείς σε καμμία περίπτωση IndustrialAngel!
Τι τη χρειαζόμαστε τη γνώση; Για να την εφαρμόζουμε. Αν έχουμε λάθος γνώσεις θα κάνουμε λάθος εφαρμογές.
Οι εφαρμογες μπορεί να λειτουργούν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να γίνουν καλλίτερες.
Θα σε ρωτήσω κάτι: Εάν αγνοήσουμε τον Νεύτωνα και ψάξουμε να βρούμε από που ακριβώς προέρχεται η βαρύτητα και τι είναι, μήπως, όντες κάτοχοι του νόμου την διέπει, θα είμαστε σε θέση πλέον, να κατασκευάζουμε αντιβαρυντικές μηχανές που θα μας γλυτώσουν από την μόλυνση του πλανήτη;
Στην συγκεκριμένη περίπτωση η εφαρμογές δέν θα ήταν πολύ καλλίτερες;
Δεν θα άξιζε τον κόπο να το ψάξουμε;
Μήπως ψάχνοντας το αίτιο των κεραυνών σκοντάψουμε και στο αίτιο της βαρύτητας;
Ηρεμααα, για πλάκα το είπα! (χεχε)
Σκέφτεσαι σαν ιερέας, το ξέρεις;
Δηλαδή λες ότι, "αφού βολευόμαστε με αυτά που έχουμε, γιατί να το ψάχνουμε;
Δεν μας ενδιαφέρουν τα καλλίτερα."
Γιατί;
Edited by - Αίολος on 27/06/2009 12:52:27
Μάλλον παρεξήγησες. Πρώτον σκέφτομαι σαν μηχανικός και όχι σαν παπάς. Να σου πω ένα ανέκδοτο για να σου δείξω τον τρόπο σκέψης. Βάζουν μια γυναίκα στα 10 μέτρα από ένα μηχανικό και ένα μαθηματικό.Τους λένε πρέπει να την πιάσετε αλλά με τον όρο να κινείστε στο 1/2 της απόστασης. Δηλαδή 5 μέτρα μετά 2.5, 1.25 κτλ κτλ. Αυτό προφανώς δε θα μηδενιστεί πότε, πάντα θα απέχουν λίγο έστω και απειροελάχιστα. Ο μαθηματικός λέει δε μπορώ. Ο μηχανικός φτάνει σε μια απόσταση που φτάνει το χέρι του το απλώνει και την πιάνει!!!. Αυτό μας δείχνει ότι για να κάνουμε τη δουλειά αρκουν προσεγγίσεις και παραδοχές. Αυτό θέλω να πω. Εγώ έχω πει ότι η θεωρία του Νεύτωνα για τη βαρύτητα είναι ανεπαρκής και ο λόγος είναι ότι είναι αδύνατο ή πολύ δύσκολο να γίνουν πειράματα σε κοσμική κλίμακα.Σε αντιδιαστολή πχ με τις εξισώσεις του Maxwell που ενοποιούν ηλεκτρικά και μαγνητικά φαινόμενα και είναι πολύ πιο πλήρεις και σωστές. Η θεωρία των πάντων θα έπρεπε να ενοποιεί και τη βαρύτητα, αυτό ψάχνουν, αλλά υπάρχει μεγάλη δυσκολία.
Όμως αν και ελλιπής σε μερικά ζητήματα είναι πολυ πιο σωστή σε σχέση με την κούφια γη. Ας πούμε η θεωρία του συμπαγούς πλανήτη με το διάπυρο εσωτερικό εξηγεί τουλάχιστον τα ηφαίστεια ενώ με την κούφια γη το μάγμα δεν έχει κανένα λόγο να κινηθεί προς τα πάνω αφού χωράει μέσα στο κενό της κούφιας γης. Βασικά αν η γη είναι κούφια που υπάρχει το μάγμα;πως φτιάχνεται;
Επισής ήλιος με τόσο μικρή μάζα δε γίνεται να υπάρξει.
Τέλος για τους κεραυνούς. Σε όλα τα υλικά είτε μονωτές είτε αγωγούς υπάρχουν ελεύθερα ηλεκτρόνια, λιγότερα οι μονωτές και περισσότερα οι αγωγοί. Τα υλικά μπορεί να είναι είτε υγρά είτε αέρια είτε στερεά, αλλά πάλι έχουν ελεύθερα ηλεκτρόνια. Τα ηλεκτρόνια αυτά δημιουργούνται από ένα στατιστικό φαινόμενο (δηλαδή με τυχαίο τρόπο) λόγω της ταλάντωσης των μορίων λόγω της θερμοκρασίας λόγω της πρόσληψης ηλεκτρομαγνητικής ένέργειας κτλ κτλ. Η τριβή μεταξύ αυτών επιτρέπει τη μεταφορά ηλεκτρονιών μεταξύ μεταξύ των υλικών. Έτσι η κίνηση των νεφών προκαλεί τριβή με τον αέρα, αλλά και η κίνηση των υδρατμών μεταξύ τους μέσα στα νέφη επίσης είναι τριβή.Με την ίδια λογική που τρίβουμε ένα μπαλόνι με μία μάλλινη μπλούζα.Αυτό δημιουργεί συσσώρευση φορτίου(θετικού η αρνητικού) στο νέφος. Αν δύο αντίστροφα φορτισμένα νέφη συναντηθούν τότε βλέπουμε εκφόρτιση(σπάει το διηλεκτρικό υλικό που εδώ είναι ο αέρας. Αυτό το ονομάζουμε αστραπή. Αντίστοιχα η ουδέτερα φορτισμένη γη έχει διαφορά δυναμικού με το σύννεφο και πάλι παρατηρούμε εκφόρτιση του φορτίου και το ονομάζουμε κεραυνό.Η διαφορά δυναμικού αυτή έχει όχι μονο μετρηθεί αλλά και προσομοιώνεται κάθε μέρα σε εργαστήρια υψηλών τάσεων σε πολυτεχνεία ανά τον κόσμο.Συγγνώμη για τα βαρετά αυτά αλλά καλός είναι και ο ύπνος...
Edited by - IndustrialAngel on 27/06/2009 19:45:10
το αιτιο των κεραυνων ειναι ο ατμοσφαιρικος ηλεκτρισμος!
το αιτιο της βαρυτητας ειναι η μαζα!
αυτο που δεν ξερουμε ειναι ο ακριβης μηχανισμος δημιουργιας των φαινομενων κατι που φαινεται (και ομολογειται!) στα ατελη φυσικα μοντελα που περιγραφουν τα πειραματικα δεδομενα που λαμβανονται ποικιλοτροπως απο την εμπειρικη πραγματικοτητα!
αν ομως υποννοεις συνδεση ηλεκτρομαγνητισμου και βαρυτητας εν ειδη ενοποιημενης θεωριας των παντων και δεν συμμαζευεται, καλυτερα να το πεις κατευθειαν και μη μας αναγκαζεις να παμε αθηνα-πατρα μεσω ξανθης!
το να συμπεραινεις επιστημονικη αγνοια απο προτεινομενους μηχανισμους σε θεωρητικα μοντελα που δεν κατανοεις ειναι οπωσδηποτε λογικο αλμα!
εξισου θεαματικο με το λογικο αλμα οτι οι μηχανες αντιβαρυτητας ειναι οικολογικες!!! 
Στην ουσία αυτό που διαφωνούμε είναι ότι κάποιος από τους δύο μας είναι κάπως απόλυτος.
Ετσι κι αλλοιώς, η ιστορία μάς δείχνει ότι η σιγουριά είναι εχθρός της έρευνας και φίλος της αμάθειας.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έτσι είναι σώνει και καλά. Αλλά με γοητεύει η ιδέα και τα στοιχεία είναι αρκετά για να χάσει κάποιος (ακόμα κι επιστήμονας) την σιγουριά του.
Πόσο μάλλον εγώ.
Κι αν είναι έτσι;
Υπάρχει και η ελληνική παράδοση για την υπερβορρέα χώρα.
Θα την δούμε μετά.
Φαντάζομαι ότι επεσήμανες τις αοριστίες που περιλαμβάνονται στην υπόθεση των κεραυνών.
Μην υποτιμάς την νοημοσύνη των άλλων ε;
Μπορεί η δικιά μου να μην είναι στα χάϊ της, αλλά δεν είμαι σίγουρος και για των άλλων...
Βλέπουμε ένα φαινόμενο κι επειδή δεν μπορούμε να το εξηγήσουμε, αλλά δεν μπορούμε και να το αγνοήσουμε, όπως κάνουμε σε άλλες περιπτώσεις αφού το τρώμε στην μάπα, υποθέτουμε με τις γνώσεις που έχουμε και εξάγεται το αποτέλεσμα που μας παρέθεσες.
Απλά και μόνον επειδή κάποιοι θεωρούν υποτιμητικό να πουν «δεν ξέρουμε βρε αδερφέ, αλλά θα το ψάξουμε».
Δεν τα ξέρουμε όλα... Σωστά;
quote:Ποιός ηλεκρτισμός συμπαθές μου μέλος;
το αιτιο των κεραυνων ειναι ο ατμοσφαιρικος ηλεκτρισμος!
Αυτός που ίσα-ίσα καταφέρνει να μετακινήσει μια πυξίδα;
Και η έντασή του είναι της τάξης των m; Μωρέ μπράβο!
Πολύ σίγουρο σε βρίσκω...
Η λειτουργεία του οπτικού νεύρου, λένε οι επιστήμονες, είναι αμφίδρομη.
Δηλαδή δεν στέλνει μόνον ερεθίσματα στον εγκέφαλο, αλλά και ο εγκέφαλος στέλνει μηνύματα στα μάτια. Φιλτράρει τα ερεθίσματα για να βάζει σε τάξη τον κόσμο.
Και κάπου αλλού είχε πάρει το μάτι μου, ότι κάποια πολύ μικρά περίεργα πραγματάκια εκεί στον μικρόκοσμο, επιρρεάζονται και συμπεριφέρονται ανάλογα με την πρόθεση του παρατηρητή.
Αυτά, για να σου περιορίσω λίγο την σιγουριά σου, που δεν το βλέπω...
quote:Ελα τώρα, μην κολλάς. Γιά πλάκα το είπα.
αν ομως υποννοεις συνδεση ηλεκτρομαγνητισμου και βαρυτητας εν ειδη ενοποιημενης θεωριας των παντων και δεν συμμαζευεται, καλυτερα να το πεις κατευθειαν και μη μας αναγκαζεις να παμε αθηνα-πατρα μεσω ξανθης!
Επειδή δεν βλέπω μεγάλο ενθουσιασμό γι' αυτά που καταθέτω, που να μην τα κατέθετα ο p-oust 'is, θα πάω να λιάσω την κορμάρα μου για λίγες ημέρες και τα ξαναλέμε. Δεν το βαζω κάτω! Θα σας δείξω κι άλλα!
Και μην ξεχνάτε: Η φυσική έχει δύο εργαλεία, πείραμα και μαθηματικά.
& Οι απαντήσεις βρίσκονται στον ουρανό! (αυτό είναι δικό μου χεχε)
Και για να μην με ξεχάσετε, ένα τεστ σιγουριάς για μικρούς παιχνιδιάρηδες.
Η ταχύτητα περιστροφής της γής είναι 1600χλμ την ώρα περίπου.
Περίπου 500 μέτρα το δευτερόλεπτο, στον ισημερινό.
Τ' πολιτικά αεροπλάνα κινούνται περίπου με 600χλμ την ώρα.
Πως...;
Edited by - Αίολος on 02/07/2009 17:57:11
παντως, οπτικα νευρα, πυξιδες, κεραυνοι, αεροπλανα...
απ' ολα εχει ο μπαξες βλεπω!
αναμενουμε με ανυπομονησια!
Τα κεφάλια μέσα και πάλι.
quote:Σε σχέση με την γη συμπαθή μου.
σε ποιο συστημα αναφορας μετρας την ταχυτητα του αεροπλανου μικρε μου παιχνιδιαρη?
Και της γης, σε σχέση με τον ήλιο.
Βρες την σωστή ερώτηση ε;
...και κάτι άλλο.
Γίνε πιό ομιλιτικός, πιό αναλυτικός.
Μην γράφεις σαν τηλεγράφημα...
Εξέθεσε εαυτόν λιγουλάκι. Μην φοβάσαι, εάν εκτεθείς, το χειρότερο που μπορείς να πάθεις είναι να μάθεις...
Με μοναδικό αντίτιμο λίγο σκόνισμα τού - άχρηστου, έτσι κι αλλοιώς - εγωισμού μας. Δηλαδή της μεγάλης ιδέας που έχουμε για τον εαυτό μας.
Και συνεχίζουμε με μαρτυρίες-συμβάντα της Αρκτικής περιοχής.
"Η Μυστηριώδης Αρκτική «Σταγόνα»
Σε μια περιοχή έξω από τη Σιβηρία οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια αινιγματική άμορφη μάζα νερού. Αυτή είχε πάχος περίπου 450 μέτρα και πλάτος 32 χιλιόμετρα και βρέθηκε σε βάθος 900 περίπου μέτρων. Όπως παρατήρησε ο ωκεανογράφος Τζιμ Σουίφτ του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Σκριπς «αυτή είναι ψυχρότερη και λιγότερο αλμυρή από τα περιβάλλοντα ύδατα και σπάνια αναμειγνύεται με τον Αρκτικό Ωκεανό. Δεν ξέρουμε πώς βρέθηκε εδώ».
Κοντά σε αυτή η αποστολή βρήκε ένα υποθαλάσσιο βουνό που ανέρχεται σε ύψος 3200 μέτρων από το πυθμένα της θάλασσας. Αυτή η ανακάλυψη εξέπληξε την επιστημονική ομάδα γιατί κανένας χάρτης δεν έδειχνε την ύπαρξη αυτού του βουνού. Η ομάδα έκανε διάφορα πειράματα και συνέλεξε δείγματα θαλάσσιου νερού, γιατί όπως τόνισε ο Σουίφτ Ξέρουμε αρκετά πράγματα για το πάγο πάνω στην επιφάνεια των ωκεανών, αλλά το νερό που βρίσκεται από κάτω είναι κατά το πλείστον ανεξερεύνητο."
"Η «Αρκτική Μητρόπολη»
Όταν οι αρχαιολόγοι Μάγκνους Μαρκς και Φρόεριχ Ράινι ήσαν στον Αρκτικό κύκλο για μια δεύτερη εποχή εκσκαφών στο Ιπιουτάκ τον Ιούνιο του 1940 έκαναν μια εκπληκτική ανακάλυψη. Είχαν φθάσει ακριβώς το καιρό που πρασίνιζε το χόρτο και τα βρύα σε αυτή τη περιοχή, αλλά όχι παντού. Μερικές ψηλότερες περιοχές με χόρτο ήσαν κυριολεκτικά κίτρινες και οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ο αποχρωματισμός δημιουργούσε ένα καθαρό πρότυπο κίτρινων τετραγώνων. Η περαιτέρω έρευνα απέδειξε ότι το κίτρινο χόρτο μεγάλωνε πάνω από τα αρχαία ερείπια αυτού που ο Ράινι ονόμασε μια «Αρκτική Μητρόπολη».
Μακριές λεωφόροι κίτρινων τετραγώνων σημάδευαν πάνω από εξακόσια σπίτια που εκτείνονταν ανατολικά και δυτικά κατά μήκος της βόρειας ακτής. Κατοπινές ανασκαφές έδειξαν ότι περισσότερα από 200 πρόσθετα σπίτια ήταν επίσης θαμμένα πιο μακριά κάτω από την άμμο. Η πόλη είχε μήκος ενάμισι περίπου χιλιόμετρο και πλάτος 400 περίπου μέτρα. Ο Ράνι εκτίμησε ότι σε αυτή ζούσαν περίπου 4.000 άνθρωποι, ένας εκπληκτικός αριθμός για ένα χωριό κυνηγών στον Αρκτικό κύκλο.
Οι δυο ερευνητές ανακάλυψαν επίσης σύνθετα και επιτηδευμένα γλυπτά τα οποία δείχνουν ότι οι εκεί άνθρωποι δεν είχαν μάλλον σχέση με τους πρωτόγονους πολιτισμούς των Εσκιμώων. Αντίθετα ο Ράινι θεώρησε ότι «οι άνθρωποι αυτής της Αρκτικής μητρόπολης έφεραν τις τέχνες τους από κάποιο άλλο κέντρο πολιτιστικής προόδου»."
"Η Αμερικανική εφημερίδα Popular Science σε μια έκδοσή της το Δεκέμβριο του 1923 αναφέρει μια παράδοση των Εσκιμώων σχετικά με τη τύχη της χαμένης στη Γροιλανδία αποικίας των Βίκινγκς, η οποία ιδρύθηκε εκεί τον 8ο περίπου αιώνα, αλλά εξαφανίσθηκε στις αρχές του 1700. Σύμφωνα με τους Εσκιμώους οι Βίκινγκς δεν χάθηκαν όπως νόμισαν οι Ευρωπαίοι εκείνου του καιρού, αλλά αντίθετα δελεαζόμενοι από το πιο άφθονο κυνήγι, την άγρια ζωή και τη ξυλεία που παρασυρόταν από τα νερά της θάλασσας προς τις βόρειες ακτές της Γροιλανδίας και του Καναδά, τα μάζεψαν ξαφνικά μια μέρα και έφυγαν τραγουδώντας προς το βορά και δεν ξαναγύρισαν ποτέ.
Πολλοί πιστεύουν ότι οι άνθρωποι αυτοί κατέληξαν τελικά στο εσωτερικό της κούφιας γης μέσα από το άνοιγμα του Βορείου Πόλου.
Ο Πλοίαρχος Γκρην του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών πίστευε εκείνη την εποχή με σιγουριά ότι θα ανακάλυπταν σύντομα μια μεγάλη χαμένη αρκτική ήπειρο στην οποία μπορεί να είχε μεταναστεύσει αυτή η αποικία των Βίκινγκς. Όλες οι επιστημονικές μελέτες για τις παλίρροιες και τα ρεύματα του Αρκτικού Ωκεανού συνηγορούσαν τότε για την ύπαρξη μιας τέτοιας ηπείρου. Ακόμα το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών εξόπλισε ένα πηδαλιοχούμενο αερόστατο με το όνομα ZR-1 για να ψάξει για αυτή τη κρυμμένη χώρα. Δυστυχώς όμως αυτό συνετρίβει!"
ε λοιπον απλουστατα: δος μοι πα στω και τα γαν κινασω!
προς ενημερωση σου: σημερα εχουμε 2009! 27 ιουλιου για την ακριβεια!
μηπως να εριχνες ενα φρεσκαρισματακι στις πηγες σου?
...λεω γω τωρα! 
quote:Τις πηγές μου θα τις βρεις στην προηγούμενη σελίδα ευγενή μου.
προς ενημερωση σου: σημερα εχουμε 2009! 27 ιουλιου για την ακριβεια!μηπως να εριχνες ενα φρεσκαρισματακι στις πηγες σου?
...λεω γω τωρα!
...και επί τη ευκαιρία πάρε και κάτι άλλο:
Την ίδια φωτογραφία δημοσίευσε το περιοδικό SUN στις 25 Φεβρουαρίου του 1992 σε ένα άρθρο με τίτλο: Επιστήμονας Ανακαλύπτει Τροπικό Παράδεισο μέσα στη Γη: Υπάρχει μια Τρύπα στο Πόλο! Τα UFO Προέρχονται από το Εσωτερικό και Όχι από το Εξωτερικό Διάστημα!
Το άρθρο στο SUN είχε ως εξής:
Ο Δανός επιστήμονας και εξερευνητής Έντμουντ Μπορκ οδήγησε το περασμένο καλοκαίρι μια ομάδα διεθνών εξερευνητών στο Βόρειο Πόλο με την αποστολή να ελέγξουν τις «εκπληκτικές μετεωρολογικές φωτογραφίες που αποκάλυπταν ένα μεγάλο σκοτεινό άνοιγμα σε αυτόν». Τελικά η ομάδα πέρασε μέσα από τη τρύπα του βορείου πόλου και ανακάλυψε ένα μυθικό κόσμο, μια χώρα που είχε «το δικό της ήλιο, μια ρηχή, ζεστή θάλασσα και άφθονη, τροπική βλάστηση». Το πιο σημαντικό απ’ όλα ήταν ότι αυτή η εσωτερική χώρα κατοικείτο από μια «πολύ προχωρημένη και πολύ ειρηνική ανθρώπινη φυλή». Ο Μπορκ αποκάλυψε ότι οδηγήθηκαν στο εσωτερικό της γης «μέσα από το άνοιγμα των 2.240 χιλιομέτρων» από τη φωτογραφία ενός δορυφόρου που είχε δημοσιεύσει το 1970 το Υπουργείο Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η φωτογραφία αυτή τραβήχτηκε στα τέλη Νοεμβρίου του 1968 και αποκαλύπτει «ένα τεράστιο, μαύρο άνοιγμα στη κορυφή του κόσμου». Και το περιοδικό συνεχίζει:
"Η Γη έχει το σχήμα ενός τεράστιου ντόνατς»,είπε ο Μπορκ. «Ζούμε στην εξωτερική πλευρά του ντόνατς. Ολογραφικές φωτεινές οθόνες δίνουν την παραίσθηση ενός απέραντου πεδίου χιονιού και πάγου, αντιγράφοντας το πραγματικό χιόνι και πάγο που περιβάλλει το άνοιγμα».
Οι οθόνες αυτές όμως αποτυγχάνουν από καιρό σε καιρό, ιδιαίτερα στη διάρκεια περιόδων που ο ήλιος είναι σε μια έντονη φάση ηλιακών κηλίδων, όπως ήταν το 1968.
"Η τρύπα είναι εκεί και το μόνο που είχαμε να κάνουμε ήταν να περπατήσουμε μέσα από τη παραίσθηση», είπε ο Μπορκ.
Επειδή η τρύπα είναι τόσο μεγάλη, η προς τα κάτω κλίση της είναι πολύ βαθμιαία και οι εξερευνητές δύσκολα αντιλαμβάνονταν ότι έμπαιναν σε έναν άλλο κόσμο.
Ο Μπορκ και οι σύντροφοί του καταχάρηκαν, αλλά δεν εξεπλάγησαν που βρήκαν μια κούφια και κατοικημένη γη. Όπως ο ίδιος εξηγεί, η άποψη ότι ο κόσμος είναι κούφιος είναι χιλιάδων ετών: «Οι μύθοι για μια κούφια γη και για ανθρώπους που ζουν μέσα της ανάγονται μέχρι τους αρχαίους Αιγυπτίους και Έλληνες. Ακόμα και οι Αμερικανοί πίστευαν ότι ζούσαν άνθρωποι κάτω από τα πόδια μας».
Υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που υποστηρίζουν ότι έχουν εισέλθει στη τρύπα του Βορείου Πόλου. Αυτοί περιλαμβάνουν το Γουίλιαμ Σέιβερς, πιλότο του Πολεμικού Ναυτικού, ο οποίος συνετρίβει στο Βόρειο Πόλο στη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και μια φυλή περιπλανώμενων Εσκιμώων οι οποίοι είπαν σε έναν Καναδό ρεπόρτερ το 1958 ότι έχουν ανακαλύψει μια «πράσινη χώρα» στη κορυφή του κόσμου. Ο Leif Erickson και άλλοι Νορβηγοί θαλασσοπόροι εξερευνητές ισχυρίσθηκαν ότι είχαν ανακαλύψει μια «πλούσια πράσινη χώρα» κοντά στον αρκτικό κύκλο. «Αργότερα οι χαρτογράφοι νόμισαν ότι αυτοί μιλούσαν για τη Γροιλανδία, αλλά η Γροιλανδία είναι ελάχιστα πράσινη, πολύ λιγότερο παραγωγική», είπε ο Μπορκ.
Στους πόλους χάνεσαι - να είστε σίγουροι γι αυτό. Ο Αμούδσεν, που ανακάλυψε το Νότιο Πόλο, χάθηκε τελείως κοντά στο βόρειο πόλο. Τα ημερολόγια του Αμούδσεν έδειξαν ότι αυτός χάθηκε τελείως για 6 μήνες! Προσπάθησε να πάει από τη Φρανς Τζόσεφ Λαντ στο Σπίτζμπεργκεν και χάθηκε τελείως. Όταν τελικά επέστρεψε σε περιοχή που αναγνώρισε, ήταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από εκεί που είχε υπολογίσει ότι ήταν η θέση του.
. Ο Αμούδσεν ενώ ήταν στο πλοίο του Φραμ βρέθηκε να βλέπει ένα κόκκινο ήλιο - τον «πλαστό ήλιο», μια στιγμή όταν ο Ήλιος δεν μπορούσε να είναι πάνω από τον ορίζοντα. Πολλοί εξερευνητές είχαν μια αναλαμπή του Εσωτερικού Ήλιου, του «ψεύτικού ήλιου» όπως τον ονόμασα, γιατί αυτός εμφανίσθηκε σε μέρη όπου δε θα μπορούσε να είναι ο Ήλιος.
Και ο Ρόαλντ Αμούδσεν αναφέρει την αύξηση της θερμοκρασίας προς το πόλο στο βιβλίο του Η Πρώτη Διάσχιση της Πολικής Θάλασσας κατά την ιστορική διάβασή του με αερόστατο πάνω από το Βόρειο Πόλο στις 12 Μαϊου1926. Αφήνοντας το Σπίτζμπεργκεν η θερμοκρασία ήταν μείον 8 βαθμούς Κελσίου. Μετά η θερμοκρασία στο υψόμετρο της πτήσης κατέβηκε σταθερά από 5 βαθμούς κάτω από το μηδέν πάνω από το Κόλπο του Κινγκ μέχρι τους 12 βαθμούς κάτω από το μηδέν στις 88 μοίρες στην Ευρωπαϊκή πλευρά του πόλου. Από αυτή τη θέση αυτή άρχισε να ανεβαίνει σιγά. Η θερμοκρασία στο Πόλο ήταν 3 βαθμούς κάτω από το μηδέν, δηλαδή αυξήθηκε συνολικά κατά 10 βαθμούς! (σελ.230)