- Η Μασκα,η Αποκαλυψη και η Μοναξια της - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
καλως ηλθες και παλι κοντα μας...
μου ελειψε η πενα σου...
...εχω μια μασκα που παραπλανα τα παντα...
ειναι η μασκα αυτου που νομιζει οτι δεν
φοραει μασκα...
καλησπερα εσωψυχες...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Edited by - ryche on 18/12/2003 22:17:39
...τωρα ολο και πιο πολυ μενω μονος μου...
...παλι....μεσα μου...
...μοναχα τουτες εδω οι τελειες μου κανουν παρεα...
...γιατι με ξερουν...μικροι θανατοι...
...τελείες....τέλειες...
τωρα κανεις δεν αντεχει αυτο που ειμαι
κανεις δεν αναγνωριζει την μασκα που
ειχε αγαπησει πανω μου...
κατηφοριζω παλι στην Χωρα μου...σπιτι μου...
ο Ryche χωρις προσωπο...
Edited by - ryche on 19/12/2003 00:58:41
...ειναι εκεινη του..υπαρξιακου μου θανατου....
βουτηγμενη στην μοναξια και στα σκοταδια της,το χρωμα παιρνει τις εκαστοτε θλιψης και ταραχης....
που σα χαμαιλεοντας προσπαθει να ξεφυγει απο τα προβληματα της...
μα πλεον ..δεν υπαρχουν χρωματα ..να αλλαξει.
παρα μοναχα εκεινου του ιδιου του θανατου.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Τρύπες
Μουσική/Στίχοι: Καρράς Γιώργος/Αγγελάκας Γιάννης
Πριν λυτρωθείς από τα δάκρυα που πνίγεις
Πριν σε προδώσει η μυρωδιά της φωτιάς
Φανέρωσε μου τη μάσκα που κρύβεις
Κάτω απ' τη μάσκα που φοράς
Πριν τυλιχτείς τις αλυσίδες της θλίψης
Πριν αρνηθείς τις μαχαιριές τις χαράς
Φανέρωσε μου τη μάσκα που κρύβεις
Φανέρωσε μου τη μάσκα που κρύβεις
Φανέρωσε μου τη μάσκα που κρύβεις
Κάτω απ' τη μάσκα που φοράς
Κάτω απ' τη μάσκα που φοράς
Πριν σε τρομάξει το τραγούδι και φύγεις
Προτού χαθείς στην αγκαλιά μιας σκιάς
Πριν τυλιχτείς τις αλυσίδες της θλίψης
Πριν αρνηθείς τις μαχαιριές τις χαράς
Φανέρωσε μου...
Πριν τυλιχτείς τις αλυσίδες της θλίψης
Πριν αρνηθείς τις μαχαιριές τις χαράς
Φανέρωσε...
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
μιλω σε μενα που ολα αλλαζουν γρηγορα και δεν προλαβαινω να με καταλαβαινω...ετσι αλλαζω καθε μερα οπως αλλαζει και ο χρονος...
καλη χρονια σε ολες τις
ψυχες...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
ρε! πόσο καλά ξέρει να χειρίζεται τις μάσκες του αυτός ο ryche!
εθεάθη εχθές που λέτε σε κοσμικό κέντρο[Τσαλικης-Ρουβας]
να χορέυει πάνω στα τραπέζια και να φλερτάρει με διάφορες γυναίκες.
καταλύωντας κάθε ίχνος εσωτερισμού.
ξέρεις να εκτιμάς κάλα τα μπαρ της λύπης φίλε μου...
ευχές για φώτιση σε όλους.
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
επεμενε ομΣακης....πως να του αρνηθω...
φωσχυτε ησουν και συ εκει...
καλα θα τα πουμε με μειλ...
οσο για το αν χειριζομαι καλα τις μασκες
δεν θα διαφωνισω μονο αυτος που τις αναγνωριζει και τις βγαζει
ειναι ικανος και να τις χειριστει...!
παντως φιλε φωσχυτε νομιζω οτι και ο τσαλικης ειναι εσωτεριστης
εχω ακουσει οτι ανοικει στο ταγμα φυλων...ομο...
παντως η αληθεια ειναι φιλε φωσχυτε οτι εκει που σε ειδα εγω η ατμασφαιρα ηταν ντιγκα μιζερονια...
και χωρις φως...
αντε και καλη μας χρονια!
και αλλαξε...
μαζι του αλλαζω και γω
δεν με γνωριζω και τροπους
θα βρω να με μαθω απο την αρχη...μου
ξερω οτι ουτε μπροστα μπορω να κοιτω
μητε να αναπολω μοναχα
να φτιαξω αλλες μασκες για
προσωπα καινουργια που
θα τις αγαπησουν...
ειναι φτασμενη συνειδηση
η μασκα μου αποψε...
δεν ειναι μαυρη ουτε λευκη
μα λιγο μπερδεμενη
η μασκα μου
που θελησε να τους ντυσει
ολους...απεμεινε
γυμνη σαν πινακας
διχως καδρο...
η μασκα μου κομματια
απο ματιες ψυχων
που θελησαν...
να μπουν στο Εργο μου...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
ένα μικρό μπρελόκ που έχει ανάγλυφα σχηματισμένες δυο μάσκες...
Το δικό μου προσωπείο είναι μία απ'αυτές, η δεξιά
Είναι σχεδόν ανέκφραστη μα κάτω απ'το μέρος των ματιών έχει ένα μικρό στάς σαν δάκρυ που την προδίδει...
Τη δική μου τη μάσκα την φορώ για να μεταμφιέζω τον πόνο σε χαρά...
"Αργώ" γιατί δεν βιάζομαι
και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
η μασκα του Πονου λοιπον...
ειναι μερικα ματια ομως
που διακρινουν τις μασκες
και μπορουν να βλεπουν
κατω απο αυτες...
μπορουν λοιπον να σε αλλαξουν
ελπιζω να βρεις τουτα τα ματια...
καποτε τα ειχα και εγω και μπορουσα
να διακρινω τα συννεφιασμενα προσωπα
μα τωρα παει καιρος
που εχω μπερδευτει...
και μενω βουβος...
ελπιζω καποια στιγμη να φτιαξεις τις μασκες που
σου ταιριαζουν να φορας...
τα λογια σου κοφτερα
και γεματα...
ευχαριστω για το φως...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...