- ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ, 4ο μέρος, επίσημη έκδοση - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
Υπάρχει ο Θεός, το υπέρτατο Όν και αυτό διαχέει το πνεύμα του....
Δεν το διαχέει για ν επιστρέψει,απο όπου ξεκινησε,αλλά για να υπάρξει μέσα απο μας, ξέχωρα...Αν ήταν να ξαναγυρίσουμε στο σύνολο, απο όπου προήλθαμε, ποιός ο λόγος της ιδιαιτεροποιησης μας;
Πρέπει να πάμε στο τοπικ Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ
θα απαντήσω εδώ αλλά θα βάλω την απάντηση και εκεί..νομίζω ότι εδώ βγαίνουμε εκτός θέματος..
Αγαπητέ μου φίλε trexagireve
Στις δυνατότητες του Θεού υπάρχουν όλα.. όλα ξεκινούν από την αφετηρία που δεν έχει αρχή και όλα ξαναγυρίζουν στην ιδία αρχή χωρίς ποτέ να έχουν φύγει από αυτή..
Όταν ο Θεός είναι αδιαίρετος και αδιάσπαστος δεν υπάρχει απόσταση..μπορεί να υπάρχει άπειρος χώρος αλλά όχι απόσταση..ο Θεός Είναι ταυτόχρονα παντού..Όταν ο ίδιος αλλάζει ρυθμό τότε δημιουργείται ένας άλλος ρυθμός .
Αλλά αυτός ο άλλος ρυθμός δεν είναι αποσπασμένος από τον αρχικό ρυθμό.. αν δεν υπάρχει ο αρχικός ρυθμός τότε τίποτα δεν μπορεί να υπάρχει. Έτσι μέσα από τον ένα ρυθμό υπάρχει μεταβολή σε έναν άλλο ρυθμό και από αυτόν σε έναν άλλο και όλοι οι ρυθμοί κάνουν …. μια συμπαντική αρμονία.
Αυτό που κάνει την διάφορα είναι η επίγνωση. Μπορεί κάποτε όλα σαν δημιουργία να ξαναγυρίσουν στην αρχική κατάσταση όπου όλα εκπορεύτηκαν και μετά να ξαναπροβαλουν σαν μια νέα δημιουργία. Μέσα σε αυτό το κοσμικό παιχνίδι κάποιοι μπορούν να αποκτήσουν επίγνωση ή αυτοσυνείδηση..και ακόμα περισσότερο την συγχώνευση με το μυστήριο των μυστηρίων.. και κάποιοι άλλοι όχι..αυτό δεν εμποδίζει την δημιουργία να γίνεται συνεχώς.
Αυτή η άναρχη αρχή που πάντα ΕΙΝΑΙ ..δεν ελαττώνεται ούτε προστίθεται..
Η συγχώνευση υπάρχει όσο υπάρχει το φαινόμενο το ξέχωρο το διαφορετικό και ο νους που αντιλαμβάνεται.. ως προς το Είναι όλα Είναι..
Δεν μπορώ να σκεφτώ ότι ο Θεός νιώθει μοναξιά και ότι εμείς θα γίνουμε μικροί θεοί που θα του κάνουμε παρέα..Αν ο θεός έχεις ανάγκη από παρέα τότε και η παρέα μπορεί να βαρεθεί και τότε τι θα γίνει; Προσάπτουμε στο Θεϊκό ανθρώπινες αδυναμίες και κάνουμε συλλογισμούς ως προς την ύπαρξη του Θεού και της δημιουργίας.
quote:
Υπαρχει ο Θεός, το υπέρτατο Όν και αυτό διαχέει το πνεύμα του....
Δεν το διαχέει για ν επιστρέψει,απο όπου ξεκινησε,αλλά για να υπάρξει μέσα απο μας, ξέχωρα...Αν ήταν να ξαναγυρίσουμε στο σύνολο, απο όπου προήλθαμε, ποιός ο λόγος της ιδιαιτεροποιησης μας;
Μπορώ να σου απαντήσω.. η αύξηση της συνείδησης του Θεού στην απειροτητα του γίγνεσθαι..
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Ναι, όλοι είμαστε ένα,όλοι προερχόμαστε απο το ενα,αλλά,όχι για να του ανήκουμε, τόσο,αφού έτσι έγινε,αλλά, μάλλον για να το ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕ,σε μια νέα του μορφή...
Αυτό το θεώρημα,διαχωρίζει τον παρατηρητή, απο τον εν πορεία άνθρωπο, όχι ότι δεν είναι άγγελος φύλακας του,αλλά,οτι δεν είναι αυτός ο ίδιος,εφόσον,το συμφέρον του είναι διάφορο...
Αυτός ομως, που ευθύνεται για τον άνθρωπο, την ατομική του ύπαρξη,τις θέσεις, λάθη και σωστά του,είναι ο εαυτός μας..Αυτός, είναι ξέχωρα, απο όλα τα αλλα,αν και είναι μυστήριο κι ο ίδιος..Βλέπεις, δεν ξέρουμε παρά ένα τμήμα του, που η λογική μας εννοεί...
Ίσως ,αν ξεραμε περισότερα για μας,την ύπαρξη μας, να κάναμε ποιό ευκολα τον διαχωρισμό,αλλά και την υπαγωγή μας σε σύνολο,ένα άλλο σύνολο, απο αυτό που προήλθαμε,με την ανάλογη αυτοτέλεια...
Ευχαριστώ για την συζήτηση...
Αν θες απάντησε μου στο άλλο τοπικ που έχει σχέση με αυτά που λέμε.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
είχα πει στο άλλο θέμα ότι το σημείο που εσύ(και όχι μόνο εσύ)
κολλάς είναι στο πώς γίνεται να υπάρχει
ευτυχία χωρίς διαφορετικότητα.
Πρώτα απ όλα, η ανάγκη για "μοναδικότητα"
είναι αποτέλεσμα της ύπαρξης ενός ζωώδους μηχανισμού επιβίωσης,
του πολυαναφερόμενου εγώ.
Χωρίς αυτό η μοναδικότητα απλά δεν θα σε ενδιέφερε.
Ως προς αυτό που ρωτάς εν τούτοις δεν μπορώ να σου απαντήσω(αν δηλαδή υπάρχει ευτυχία χωρίς διαφορετικότητα) γιατί απλά.. δεν έχω ζήσει μια τέτοια κατάσταση.. αλλά θεωρητικά υπάρχει, και απο τις θρησκείες λέγεται θέωση.
Σκέψου όμως λογικά,
Ένας θεός,
δεν πρέπει να βρίσκεται σε πλήρη αρμονία κ συντονισμό με τον κόσμο όλο?
Αν αυτό δεν συνέβαινε τότε ο θεός θα κατέστρεφε τον κόσμο λόγω προσωπικών επιθυμιών. Θα ήταν ένας κακός θεός.
Δεν υπάρχει όμωε κάτι τέτοιο.
Και ο μοναδικός τρόπος να ξέρεις τα πάντα,
Να έχεις εμπειρία των πάντων.
Είναι να είσαι τα πάντα.
Και ποιος είναι ο "εαυτός" σου? Ο "εαυτός" σου με την έννοια που εσύ του δίνεις, η προσωπικότητα δηλαδή, δημιουργείται κ υπάρχει εξ αιτίας όλων των πράγματων των οποίων σε εμποδίζουν απο το να είσαι τα πάντα. Απο το να είσαι ελευθερος με καλύτερα λόγια. Η πρσοωπικότητα δεν είναι παρά μία "εξίσωση" με περιορισμούς ώστε να μην έχιε αποτέλεσμα το άπειρο. Αν βγάλεις τους περιορισμούς, αν σπάσεις τις αλυσίδες που σε κάνουν τον Τρεχαγύρευε, τον ΕΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗ, τον Ζιπ κοκ τότε είσαι πλέον ελεύθερος. Ελεύθερος απο οτιδήποτε σε αναγκάζει να είσαι κάτι ελευθερος απο ότιδήποτε σε αναγκάζει να μη μετέχεις σε όλη τη δημιουργία και σε όλη τη χάρη της.
Αλλά, δεν παύεις να εισαι κι εσύ, αυτός που εξουσιάζει την παρούσα φάση, ως προσωπικότητα που παιρνει θέσεις...Αυτός που υπόκειται σε νόμους της φθοράς,αλλά και που αποφασιζει τι θα κάνει...
Αυτό το ελεύθερο όν, που λες και που θα γινουμε,καθώς, δεν έχουμε τελειωθεί ακόμη,αφού δεν θα ήμαστε σε ένα τέτοιο κόσμο,είναι το μέλλον μας....Αλλά,αναγκαστικά,στην σημερινή μας μορφή,σαν τυφλοί, κωφοί και ανάπηροι, που ειμαστε,ψαχουλεύουμε το σύμπαν,αλλά, όλα βρίσκονται μέσα μας..Άρα, αυτή η κεντρική μονάδα, που δίνει αυτή την ιδιότητα της έρευνας,δεν ειναι ένα άτομο, που δεν γνωριζουμε τι θα γινει ουσιαστικα,με αυτόν; Αυτό το άτομο,πιστεύω εγώ...Και διαχωρίζω απο τον παρατηρητή...
quote:Κοίτα, αυτό το χει πει ο Καζαντζάκης. Απόδειξη ως προς αυτό δεν υπάρχει. Το πώς και το αν το νόημα της φράσεις αυτής σχετίζεται με το Είναι δεν το γνωρίζουμε.
Κι όμως, αγαπητέ μου Dr Jeckyl & Mr Hude, κάθε μέρα, κουβαλάς μέσα σου,μαζί σου,τον άνθρωπο,μέσα απο όλους τους προγόνους σου...Στο γονίδιο σου,υπάρχουν χιλιάδες,για να μην πω εκατομμύρια άνθρωποι, που προυπήρξαν και που ζουν μέσα σου, που είσαι ένα μαζί τους...
Αλλά, δεν παύεις να εισαι κι εσύ, αυτός που εξουσιάζει την παρούσα φάση, ως προσωπικότητα που παιρνει θέσεις...Αυτός που υπόκειται σε νόμους της φθοράς,αλλά και που αποφασιζει τι θα κάνει...
Αλλα ανεξάρτητα με το νόημά της δεν αλλάζει το γεγόνος ότι ζούμε υπο περιορισμούς. Ότι δεν είμαστε πραγματικά ελέυθεροι. ότι αυτό που ονομάζουμε "προσωπικότητα"κ νομίζουμε ότι είναι ο εαυτός μας δεν είναι παρά το συνοθύλευμα των αναμνήσεων που έχουμε αποθηκεύει στον φθαρτό εγκέφαλό μας, και καμιά σχέση δεν έχουν με το άφθαρτο της ψυχής.
Το ευαγγέλιο μας λέει
Αυτός που (θεωρεί ότι)είναι σάρκα: δηλαδή γηίνες αναμνήσεις, επιθυμίες/φιλοδοξίες κ ελαττώματα, πεθάινει με τον θάνατο της σάρκας, αυτός που είναι πνεύμα: αυτός δηλαδή που θυσιάζει τον "Τρεχαγύρευε", την ψευδάισθηση, το ελάττωμα, το φθαρτό, το πρόσκαιρο
για κάτι
πνευματικό, άφθαρτο,
ζει αιώνια.
Οπότε το τελικό ερώτημα φίλε Τρέχα είναι:
Θα θυσιάσεις τον φθαρτό Τρεχαγύρευε με όλα του τα ελαττώματα κ τις επιθυμίες για κερδίσεις το ΕΙΝΑΙ, το άφθαρτο Ον?
ή θα παραμείνεις ο Τρεχα και θα πεθάνεις ως αυτός: Ως σάρκα.
Ο Τρέχα ο φθαρτός
δεν γίνεται να συνυπάρξει με τον αθάνατο.
Για να επιτευχθεί την αθανασία ο Τρέχα πρέπει να αλλάξει ουσία
πρέπει να πάψει να είνα Τρέχα
δηλαδή να αφήσει πίσω του τα ελαττώματά του, τα εγώ του, τη μικροπρέπεια του
και να ορίσει προς το ον.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ ΟΝΤΑΣ "ΤΡΕΧΑΓΥΡΕΥΕ" ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΟ "ΟΝ" Ή ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Ή ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟΣ. Η ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΊΝΕΙ ΜΕ ΤΙς ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΒΟΥΛΙΑΞΕΙ Ή ΘΑ ΤΙΣ ΒΓΑΛΕΙ Κ ΘΑ ΚΟΛΥΜΠΉΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ. ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ Κ ΑΘΑΝΑΤΟΣ Κ ΦΘΑΡΤΟΣ. ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΙΣΧΥΡΙΣΤΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΝΟΣ.
Επομένως η απάντησή μου φίλε Τρέχα είναι: Κέρδισε πρώτα την θέωση, ζήσε την, και μετά.. γίνε ό,τι θες χαχα.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 22/02/2010 21:12:05
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 22/02/2010 21:15:49
Φίλε μου, όσο κι αν υπακούμε κι αν αντιδρούμε, με ανακλαστικές κινήσεις σε ότι μας συμβαινει, αντί να βλέπουμε τι πρέπει να κάνουμε,ο άνθρωπος, παραμένει ανεξάρτητος και κυρίαρχος της μοίρας του..Αυτό τον κάνει ήδη θεό...
Καθορίζει την πορεία και το τι ζητά...Ένα τέτοιο όν,δεν έχει εξ αρχής κατι άλλο, πλήν του εαυτού του,αφού έχει ταυτότητα...Αποκτά συνοδό πνεύμα,που τον βοηθάει,αλλά,δεν είναι αυτός το συνοδό πνεύμα...
Αγαπητέ μου φίλε, πρέπει να γινει κατανοητό, ότι κάθε άνθρωπος, έχει διαφορετική πορεία απο τον άλλο, αυτή είναι η σοφία του Θεού και η μοναδικότητα του ανθρώπου.....Ερχόμαστε και ξαναερχόμαστε, μέχρι να γινουμε αυτό που είμαστε και να πληρώσουμε τα κενά στις τάξεις των ασωμάτων, κυριαρχώντας στο σύμπαν....
Δεν μπορεί να ξαναγυρίσουμε στο Ένα, διχως να έχουμε και δική μας ταυτότητα,για να γεμίζουμε τις θέσεις του Ένα...Το Ένα, αποτελείται απο 7 δις κλειδιά, που ενεργοποιούν τον άνθρωπο θεό...Όταν συναρμοσθούν και γίνουν μια κοινή συνείδηση, τότε θα σηκωθεί ο θεός...