- Το ταξίδι του Just A Man προς την Εν Χριστώ Ζωή - .-= ΜΥΘΟΣ &amp; ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

17/07/2005, 22:39:29

Δεν σου στέλνω μηνύματα
τα δυό χέρια μου κόβω.
Και, δεν νιώθω τον πόνο
τα βουτώ μες τα κύματα...

Κόκκινο κύμα
άσπλαχνο κρίμα
αγάπης θύμα
ποίησης ρήμα.

΄Εχω πεθάνει;

Δεν σου γράφω συνθήματα
ειν΄τυφλή η ματιά σου
δακρυσμένη η σκιά σου
σε υγρά παραπήγματα.

Σιωπή μιλάς
σχεδόν βογγάς
πάλι με σπάς
άρα: Νικάς.

΄Εχω πεθάνει;

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...

Lady CroftΜέλος

17/07/2005, 22:43:28

í'm falling through the door
fly across the floor
when you look at me,suddenly it's clear
you're burnin' up my dreams,crazy as it seems
i don't wanna be,anywhere but here...

18/07/2005, 01:45:01

έτσι έμεινε...
σαν ανοχείρωτη πόλη,
με το φεγγάρι να φωτίζει τα δάκρυα...
που στιγμάτιζαν και αλλείωναν τα τείχη..
της σιωπής....,
στο χτές/σήμερα/αύριο...
τα οποία κλείστηκαν στο δάκρυ.....
και πέφτουν..πέφτουν...
μέχρι να εξανεμιστούν....
σαν τα ονειρά της...σκέψης....

που σου λένε...

χίλιες καρδιές δε φτάνουν για να εξαντλήσω...
χίλιες καρδιές δε φτάνουν για να σου δωρίσω...
χίλιες καρδιές δεν έχω για να ταξιδέψω...
χίλιες καρδιές δεν έχω για να σε μαγέψω...

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος

με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας

WHISPERS OF THE DREAMS

Edited by - manos on 18/07/2005 01:49:24

ΚολίμπριΝέο Μέλος

18/07/2005, 02:28:20

"...Και κάθε βράδυ θα σκαρώνω μια ιστορία
Που θά χει ήρωα τον άλλο μου εαυτό
αυτον που ζεί μέσα στην φαντασία
και είναι έτοιμος να κάνει φονικό..."

18/07/2005, 03:20:54

I may appear to be
Constantly out of reach
I give in to sin
Because I like to practise what I preach.

Drive anywhere.

18/07/2005, 09:34:56

Θεσσαλονίκη Δευτέρα 18 Ιούλη 2005...
Μα τι γράφω, γυρνώ τα μάτια και είσαι δίπλα.
---
Κλείσε τα μάτια, και θα νιώσεις... Σ΄αγαπώ.
---
Δεν το είχα πει το σ΄αγαπώ,
γιατί δεν έπρεπε,
γιατί φοβήθηκα;
Γιατί δεν το ΄νιωσα;
Μύρια γιατί!
Τώρα πεθαίνω να σε δω
και ποιός μας έκρινε;
Μέσα σου ρίχτηκα
πάγωσα θόλωσα
μοιάζω νεκρή...
---

Θέλω να ξέρεις σ΄αγαπώ
κι ας μην σ΄ορίζω
και μήτε έπλασα εικόνα γιά εσένα
Πρέπει να ξέρεις!!! Σ΄ΑΓΑΠΩ!!!
Στα δυό λυγίζω
στο τέλος έφτασα και σβήνω στα γραμμένα.

Πάλι την πόρτα θα κυττώ
μήπως χτυπήσεις
και σε αρπάξω με λαχτάρα όπως τότε
που ήταν τόσο ξαφνικό
προτού με σφίξεις
κι όμως πεθαίνω σ΄ένα τσακισμένο πότε;

Ούτε ένα μήνυμα μικρό με δύο λέξεις
Πάλι στη θλίψη σου περνώ, τριγύρω σκέψεις.
Πόσο είχα μάθει να μου γράφεις...
Σαν τη φωτιά να υπογράφεις
Κοντά μου πάντα να ξυπνάς, όπου και να΄σαι
κι εκείνο το όμορφο που λες
-μη μου φοβάσαι.
-ΜΗ ΜΟΥ ΦΟΒΑΣΑΙ...

θΕΛΩ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ Σ΄ΑΓΑΠΩ
ΚΙ ΟΤΙ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ
ΘΕΛΩ ΤΟ ΧΑΔΙ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΑ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΠΕΝΘΩ
ΣΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΛΗΘΗΣ
ΣΕ ΜΙΑΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΚΛΑΙΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.
ΣΕ ΜΙΑΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.

---
Μα τι γράφω, τα μάτια γυρίζω κι είσαι δίπλα...

Lady CroftΜέλος

18/07/2005, 13:50:40

sweet dreams are made of this
who am i to disagree
travel the world and the seven seas
everybody's lookin' for something

some of them want to use you
some of them want to get used by you
some of them want to abuse you
some of them want to be abused...

marilyn manson-sweet dreams

19/07/2005, 02:39:29

Trying to sell the story
Of love's eternal glory.

LarypΜέλος

19/07/2005, 02:52:54

Στα 17 έψαχνα να βρω το νόημα της ζωής...Τελικά δεν το βρήκα.
Στα 18 έψαχνα να βρω το νόημα του θανάτου...Τελικά δεν το βρήκα.
Στα 19 έψαχνα να βρω το νόημα του ανθρώπου μέσα στην κοινωνία...
Τελικά δεν το βρήκα.
Στα 20 έψαχνα να βρω το νόημα της κοινωνίας...Τελικά δεν το βρήκα.
Στα 21 ανακάλυψα πως ήμουν τρελός...

Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης

19/07/2005, 03:30:22

ΧΑΧΑΧΑ ΚΑΛΟ...ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΤΡΕΛΟΙ;
PIXELCRAZY.

20/07/2005, 20:22:15

Laryp με συγκίνησες...
---------------------------------------------------------------Αmanita muscaria

Είχα το χέρι σου δυό νύχτες -δυό αιώνες-μαξιλάρι...
* Είχα το χέρι σου ουράνιο μαξιλάρι,
μετεωρίτης σε βροχή μεσημεριού
στο Σύμπαν δόθηκα
πριν κάψω το φεγγάρι
αποσπερίτης γαλαξία μακρινού...
----------------------------------------------------------------

Θα κάνω πάλι την τρελλή περιφορά μου
σ΄ένα απόγειο μιάς ξέφρενης βραδιάς
μπορεί και να΄ναι αστρικά τα βλέφαρά μου,
κύμα περίγειο ελλειπτικής τροχιάς.

Ειμ΄ένας μύθος
κι εσύ μιά δοξασία
μοιάζεις πανσέληνος σαμάνος οδηγός
σύμπαντος λίθος Amanita muscaria
πάντοτε ένθερμος παραίσθησης οδός.

Ριγώ μες τ΄ανεπίτρεπτα
μήτε νερό δεν πίνω
τα δρόσισες τα χείλη μου
κι αυτό ειν΄αρκετό
Τα πάθη ειν΄απερίσκεπτα
με πίνουν. Δεν τα κ ρ ί ν ω...
Σ΄αποζητά το δέρμα μου
ΠΟΥ ΛΕΓΕΣ ΑΠΑΛΟ...

Είχα το χέρι σου
δυό νύχτες μαξιλάρι
χίλιους αιώνες μες σε σκόνη κομητών
πάλι ξανά ο Υπερίων
με φλερτάρει
φως δορυφόρου
στον πυρήνα στεναγμών...

20/07/2005, 22:30:03

δεν θα μ'αφήσω να δείς τι νοιώθω....τι αισθάνομαι...
μέσα στο σκοτάδι της μοναξιάς μου ,δεν θα σε αφήσω να εισχωρήσεις...

σχεδόν κλειστά τα μάτια ,πρίν η σελήνη να βρεθεί στο διάβα της...σκιάς μου....

θα είμαι σχεδόν με λευκά φτερά....

λένε πως δεν γεννιέσαι άγγελος...μα γίνεσαι,γιατί σε έχουν προεπιλέξει....

μα το μόνο που θέλω είναι να σκουπίζω δάκρυα,διώχνωντας τις
έσω σκιές....

είμαι σχεδόν...η έξω σκιά μου.....

Σενταχέμ εμμανουήλ....με λευκά φτερά....

με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας

WHISPERS OF THE DREAMS

21/07/2005, 19:38:48

Είμαι εδώ
ή εκεί;

Είδα κι απόψε πως μου λάμπεις
κι ας μ΄αναιρείς
ετούτη η φθίνουσα πορεία
είναι κραυγή στην συγκυρία
ότι κι αν πεις.

΄Ασβεστη δίψα ξημερώνει
ειν΄το φιλί σου που κρυώνει
γιατί δεν μ΄έχει
είσαι πληγή που δεν ματώνει
δάκρυ που στάλαξε στο χιόνι
κι όμως το καίει.

Βρες τα στοιχεία ενός χρόνου που σταμάτησε
εγώ ρέω στο νερό
του ποταμού
σιγώ σε άδεις ηχητικότητες
μεθώ σε γκρίζες προτεραιότητες
μπες στα βιβία που η σκέψη σου αγάπησε
πάντα θα σε συγχωρώ
μέσα στο νου.

Σ΄ένα πρελούδιο σιωπής
φιλώ τις νότες
καιροί ιππότες
σ΄ένα αντάριασμα αρχής.

21/07/2005, 20:31:54

Α π ο υ σ ί α...

Εναρμόνιση τέλεια
αν χαθείς η συντέλεια
της καρδιάς μου ηγέτη...
Θα πετάξω τα πρέπει
ειδυλλίου ανάσασμα
του κορμιού σου τ΄αντάριασμα
έχει κάψει τη σκέψη
οδηγούμαι σε τέρψη...

Με χίλια χρώματα

ο ήλιος σου βάφει τον ουρανό μου
πάνω στη δύση της φωτιάς
πάρε το δρόμο της καρδιάς

φωτιά στα σώματα.

ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ,
εντρυφεί σ΄απολαύσεις
παθιασμένο φεγγάρι μου
δεν σε λέω θνητό,
Αυγουστιάτικος έρωτας
με τρελλές διαστάσεις
ζεις και καις,
μες το χάδι μου
μ΄ένα τρόπο πιστό...

Με χίλια χρώματα,
ο ήλιος σου
βάφει τον ουρανό
μου...

22/07/2005, 10:07:21

είμαι εκείνος που σου είχε κάποτε αναφέρει,πως θα μείνει μόνος....

με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας

WHISPERS OF THE DREAMS

Edited by - manos on 22/07/2005 10:08:06

stratis79Μέλος

22/07/2005, 12:48:46

I love to change the world
but I don't know what to do
so I leave it up to you

Ten Years After

22/07/2005, 13:56:25

stratis79

quote:
I love to change the world
but I don't know what to do
so I leave it up to you

ΕΥΚΟΛΟ...

You can't change the world
But you can change the facts
And when you change the facts
You change points of view
If you change points of view
You may change a vote
And when you change a vote
You may change the world

stratis79Μέλος

22/07/2005, 14:36:27

αυτά μπορεί να τα έκανα ήδη...

22/07/2005, 19:24:48

θεός ή διάβολος;

Θεός μου, ή διάβολος;
Κορμί πάρε, -ξέψυχο-...
στην αύρα σου άγγελος
τραγούδι ενδόμυχο...

Με σβήνει η αλχημεία σου
σπασμένο καθρέφτισμα
μπροστά η ηρεμία σου
και πλαι το κέντρισμα.

Τρελλή αποτέφρωση
φιλί τρεμοστάλαχτο
υφάδι στην γέννεση
το ποιήμα σου αδιάβαστο.

Διάτρητο σώμα μου
η σφαίρα σε λάβωσε
γυρίζω στο χώμα μου
σ΄αυτόν που με μάτωσε...

Στ΄αλήθεια με πλήγωσες
και όμως σε πόθησα
μιά νύχτα σ΄απώθησα
κι απλά [με τελείωσες].

Στο νόμο των έλξεων
παντέρμες οι νότες μου
στιγμές δραπετεύσεων
κλεισμένες οι πόρτες μου.

Νεκρό πισωδρόμισμα
ακέραιος θάνατος
δυό όψεις στο νόμισμα
ο νόμος σου άγραφος...

Θεός είσαι η διάβολος
ξερόφυλλο ή άνθισμα
αγέρωχος κι άσπιλος
φωτίζεις το κάλεσμα.

Μικρή χιονοθύελλα
λουλούδι εφήμερο
αβάσταχτη χίμαιρρα
σε πόθο επιζήμιο.

Μοιράζεις το σώμα σου
γιά σένα το κράτησα
καλπάζω στο στόμα σου,
στο δάκρυ που σφράγισα.

Απόψε σιδέρωσα
των ρούχων την τσάκιση
φωτιά απελευθέρωσα
στης πίστης την ταύτιση.

Ανέκφραστο κύτταγμα
ποιός λέει τι αισθανεται;
Ξεφτίζω σαν ύφασμα
π΄αφόρετο χάνεται...

ΘΕΟΣ ΕΙΣΑΙ Η ΔΙΑΒΟΛΟΣ;