- ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ.? - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Δηλαδή π.χ αν κάτσω και σκεφτώ μια ανάμνηση του εαυτού μου όταν ήταν μικρός,
10 χρόνων να τρέχω σε ένα δρόμο, δεν θα σκέφτομαι την διαδρομή όπως την διάνυσα πραγματικά αλλά θα σκέφτομαι και θα βλέπω τον εαυτό μου να τρέχει τον δρόμο κάτι σαν ταινία.
Ελπίζω να καταλάβετε τι εννοώ, δηλαδή δεν τα σκεφτόμαστε όπως πραγματικά τα ζήσαμε, αλλά τα σκεφτόμαστε σαν να τα κοιτάγαμε από απόσταση.
Κάτι σαν τα όνειρα.. Το έχετε παρατηρήσει?
Και δεν αναφέρομαι σε μνήμες μόνο από το μακρινό παρελθόν ,
δηλαδή αν κάτσεις και σκεφτείς πως πέρασες σήμερα την μέρα σου θα την βλέπεις (θα την φαντάζεσαι?) από απόσταση και από όποια οπτική γωνία θες να δεις π,χ όταν ανακαλώ στην μνήμη μου ότι ποτίζω ένα λουλούδι δεν θα βλέπω μόνο το λουλούδι αλλά τον εαυτό να ποτίζει το λουλούδι και αν θέλω θα τον βλέπω είτε από πίσω είτε από μπροστά.
Είναι όντως παράξενο
Και τώρα θέτω ένα ερώτημα: Eιναι εικόνες της φαντασίας μας ή Είναι εικόνες πραγματικές?
mike
k.
Λέει ο λαός οτι η μνήμη ομορφαίνει τα πράματα ,τους περνάει μια επιχρύσωση.Η νευρολογία λέει ακριβώς το ίδιο αλλα πιο επιστημονικά. ΌΛες οι αισθησεις σου φιλτράρωνται απο τον εγκέφαλό σου ,κατηγοριοποιούνται,αντιστοιχίζωντα σε ήδη υπάρχουσες εμπειρίες ,παραλλάσωνται και συμπληρώνωνται.Τι απο αυτά που βιώνεις λοιπόν είναι "πραγματικό" και που υπεισέρχετε "μηχανική παρεμβολή" απο τον εγκέφαλό σου? Κάτι σαν "μοντάρισμα" σε δελτίο ειδήσεων δηλαδή...
Μόνο μια αίσθηση δεν φιλτράρεται...Η όσφρηση! Έχεις παρατηρήσει τι μνήμες οσφρητικές σου μένουν?
Να ένα θεματάκι που θα άξιζε να ανοίξεις ένα βιβλίο νευρολογίας/νευροεπιστήμης ή ακόμα και ψυχολογίας μέσα απο το οργανικό πρίσμα για να το επαληθεύσεις και να το μάθεις.Οι γνώσεις σε αυτά τα βιβλία είναι τεκμηριωμένες με πειράματα...Μερικά ίσως μπορείς να τα κάνεις και εσύ,μύρισε ένα γιασεμί σήμερα 
Νούς ορά και νούς ακούει...Μυρίζει όμως όπως ακούει και όπως θωρεί?
Reality: A serotonine induced Hallucination?
quote:
Πολλες φορες συμβαίνει οταν μια αναμνηση, λογο του χρονου, δεν ειναι 100% ολοκληρωμένη να τη συμπλιρώνουμε με τη φαντασία μας οταν την ξαναθυμόμαστε-αυτο ομως δεν ειναι κατι το παράξενο ή το μεταφυσικο απλος συμβαίνει.
Φίλε μου δεν αναφερόμουν σε ανολοκλήρωτες αναμνήσεις όπως λες αλλά σε αναμνήσεις καθημερινές μέχρι γεγονότα αξέχαστα για μένα.
Δεν έθεσα την ερώτηση αυτή σαν κάτι μεταφυσικό, γιαυτο άλλωστε την έβαλα εδώ "ΓΝΩΣΗ" παράξενο ναι με την έννοια ότι ο εγκέφαλος μας ανακατασκευάζει της μνήμες μας και ούτε καν το παρατηρούμε.
Φίλε Xotchipilli2 εννοείς ότι κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική αντίληψη για κάτι στο αν είναι πραγματικό και στο αν είναι φανταστικό?
Όταν λιπών σκέφτομαι την ζωή μου αλλά δεν είναι όπως την ζω πραγματικά αλλά μονταρισμένη όπως είπες άρα αυτά που σκέφτομαι είναι μια αληθινή ανάμνηση αλλά ταυτόχρονα είναι και φανταστική?
Όσο για την όσφρηση έχεις απόλυτο δίκιο!
Edited by - OSIRIS_A_K on 10/09/2005 21:25:13
Edited by - OSIRIS_A_K on 10/09/2005 21:35:46
quote:
Φίλε Xotchipilli2 εννοείς ότι κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική αντίληψη για κάτι στο αν είναι πραγματικό και στο αν είναι φανταστικό?Όταν λιπών σκέφτομαι την ζωή μου αλλά δεν είναι όπως την ζω πραγματικά αλλά μονταρισμένη όπως είπες άρα αυτά που σκέφτομαι είναι μια αληθινή ανάμνηση αλλά ταυτόχρονα είναι και φανταστική?
Ω ναί! Διαφορετική αντίληψη για το τί είναι πραγματικό και τί φανταστικο κάτι που γίνεται ιδιαίτερα έκδηλο στις λεπτοτερες χροιές των νοημάτων.
Με απλά λόγια : Πιθανότατα αυτή την στιγμή ο υπολογιστής σου στέκει πάνω σε ένα τραπέζι.Αν μπορούσα να σε δώ και να τα πούμε απο κοντά,δεν νομίζω να υπήρχε καμμία αμφιβολία ούτε απο εμένα ,ούτε απο εσένα οτι ΟΝΤΩΣ ένας υπολογιστής (ο δικός σου) στέκει πάνω στο τραπέζι ή το γραφείο σου. Και για τους δυό μας αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα.Το τραπέζι το αντιλαμβανόμαστε ως τραπέζι,τον υπολογιστή σου ώς υπολογιστή σου,δεν χρειάζεται ΚΑΝ να φιλοσοφήσουμε πάνω στην ύπαρξή τους την δεδομένη χρονική στιγμή στον δεδομένο χώρο και είναι γεγονότα ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΙΜΑ. Αντιθέτως αν αντιλαμβανόμουν το τραπέζι σου ώς "φανταστικό" και οτι πραγματικά είναι μια μηχανή χιλιάρα (εκτός το οτι θα με έλεγες τρελλό,που ώ ναι! Δείχνει οτι κάθε άνθρωπος διαφορετικά θεωρεί φανταστικά ή πραγματικά) θα μου έλεγες "ωραία φίλε,καβάλα την και πιάσε τα 0-100 σε 5 δευτερόλεπτα.Εξαιρετικα δυσκολο,επειδή είναι τραπέζι και δεν είναι χιλιάρα!
Ας αφήσουμε αυτο το παράδειγμα...Δώσε βάση εδώ :
Υπάρχει ζωή μετα τον θάνατο.
Οι νεκροί μας μιλούν.
Υπάρχουν Φαντάσματα.
Μετά απο τον θάνατό μας απλά σαπίζουμε.
Υπάρχουν εξωγήινοι.
Υπάρχει Χ αριθμός μη φυσικών σωμάτων (αιθερικά ψυχικά κτλ κτλ).
Ο Μπούς σχεδίασε την πτώση των δίδυμων πύργων για να εισβάλει σε χώρες της μέσης ανατολής.
Οποιοδήποτε ψυχοενεργό ΠΡΕΠΕΙ να ονομάζεται "ναρκωτικό",ασυζητητί βλάπτει οποιαδήποτε προσσέγγισή του και όσοι μιλάνε για αυτά είναι "κακοί,παραπλανημένοι άνθρωποι" (να συλληφθούν αμέσως!!!).
Οι άντρες νοιάζωνται μόνο για το σέξ.
Το προγαμιαίο σέξ είναι αμαρτία.
Το προγαμιαίο σέξ είναι απαραίτητο για την ολοκλήρωση της προσωπικότητας κάποιου.
Οι παραπάνω δηλώσεις είναι Πραγματικές (αληθινές, έγκυρες) ή Φανταστικές (αποκυήματα φαντασιόπληκτων,ψέμματα ,λανθασμένες) αναλόγως ποιον θα ρωτήσεις.Συμπεριέλαβα απο μεταφυσικές ανυσηχείες ,πολιτικές πεποιθήσεις/θεωρίες εώς ταμπού. Θα μου πείς "δεν είναι απλά διαφορετικές γνώμες"?Είναι αλλα αντικατοπτρίζουν "εκδοχές προσωπικής πραγματικότητας" του κάθε ατόμου,αντικατοπτρίζουν την δικιά του κοσμοθεωρία και τους άξονες στους οποίους κινείτε το άτομο.Για κάποιον που πιστεύει στην Συνωμωσιολογία της 11ής Σεπτεμβρίου,το οτι η πτώση των δίδυμων πύργων ήταν "εσωτερικό" έργο της Αμερικής είναι ΑΛΗΘΕΙΑ.Το οτι το έκανε ο Μίστερ Μπίν (Λάντεν,όχι ο άλλος με το αρκουδάκι) είναι ΦΑΝΤΑΣΙΕΣ και ΨΕΜΜΑΤΑ. Για κάποιον που δεν το πιστεύει και νιώθει απειλημένος απο την τρομοκρατία ,αυτά περι συνωμωσίας είναι....Φαντασιώσεις!
Τί είναι λοιπόν? Φανταστικά? Πραγματικά? Ναι ,αναμφισβήτητα "κάτι" συνέβει που "κάποιος" το οργάνωσε.Το πώς το αντιλαμβάνεται όμως ο καθένας και που θέτει τα όρια του φανταστικού και του πραγματικού είναι προσωπική υπόθεση.Και αναλόγως το θέμα αυτο διαμορφώνει την ζωή του. Κάνε ένα γκάλοπ πχ στους φίλους σου συζητώντας επίμαχες απόψεις ή ακόμα και καθημερινά γεγονότα (Πχ Τι έπαιξε τελικά και δεν μας μιλάει πια η Μαίρη) και θα δείς τεράστιες διαφορές στην προσωπική σου πραγματικότητα με την...προσωπική τους πραγματικότητα.
Και εδώ μιλάμε για "καθημερινούς" ανθρώπους.Υπάρχουν και άλλοι "καθημερινοί" άνθρωποι (με την διαφορά οτι κλινικώς πάσχουν απο μανία καταδιώξεως) που μπορεί να αυτοπυρποληθούν επειδή τους "κυνηγάει η CIA" ,και άς είναι η τελευταία τρύπα του ζουρνά χωρίς γνώση κρατικών ή άλλων ένοχων μυστικών.Αυτοί είναι τρελλοί? Ναι θα μου πείς,το διέγνωσε η υπέροχη,τρισμέγιστη Ιατρική! Ναι,επειδή εμείς δεν βλέπουμε ΚΑΝΕΝΑ να τον κυνηγάει! Όμως...για τον δυστηχή φίλο μας αυτό είναι πέρα για πέρα ψεύτικο,αυτός έχει προσωπικές ενδείξεις οτι τον κυνηγάνε και γιαυτό φτάνει στην αντικειμενικά πραγματικότατη πράξη να λουστεί με πετρέλαιο και να γίνει παρανάλωμα του πυρός μπροστά στα σοκαρισμένα μάτια των γειτώνων του.Και Ναι! Για την γυναίκα αυτού του ατόμου,που τον έχασε έτσι το πρακτικό αποτέλεσμα του να τον κυνηγούσε η CIA (να αυτοπυρποληθεί ως ύστατη διαφυγή) είναι το ίδιο με το αν ΝΟΜΙΖΕ οτι τον κυνηγούσε η εν λόγω φιλανθρωπική υπηρεσία (να αυτοπυρποληθεί,πάλι,ως ύστατη διαφυγή).
Μια αληθινή ανάμνηση λοιπόν φίλε μου,αλλα συνάμα και φανταστική,επειδή περιέχει και πολλά φανταστικά στοιχεία.Είναι ΑΛΗΘΙΝΗ ή ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ? Αν βρούμε την εξίσωση,το κλάσμα ,την θεωρία που μας επιτρέπει να αξιολογίσουμε αν κάτι είναι αληθινό ή φανταστικό μετρώντας τα επιμέρους αληθινά (σύμφωνα με ποιόν?) και τα επιμέρους φανταστικά κομμάτια του και βγάζωντας πόρισμα,τότε μόνο θα το λύσουμε αυτό!
Το θέμα όμως δεν είναι εκεί.Είναι αν για ΕΣΕΝΑ είναι πραγματική! Και είναι πραγματική ολότελα πραγματική γιατί ακόμα και η "πλαστή" σου μνήμη ,ακόμα και η "αληθινή" σου μνήμη σε διαμορφώνει μέσω των απόψεών σου,μέσω των εμπειριών σου και δημιουργούν αυτό το άτομο που σε εμάς είναι γνωστό ώς Osiris_A_K.Ο Osiris ( θεότητα αν δεν κάνω λάθος) που επέλεξες για ψευδόνυμο,είναι Αληθινός ή Φανταστικός θεός? Τι μας νοιάζει? Έχει σημασία? Το επέλεξες ως ψευδόνυμο να σε ορίζει εδώ μέσα και αυτό κάτι λέει!Είτε στον βγάλω πραγματικό ή φανταστικό δεν έχει σημασία,επειδή με αυτά που έζησες ,που έμαθες,ίσως και λόγω μιας τυχαίας σου επιλογής εδώ ΕΙΣΑΙ ο Osiris_A_K.Για την μητέρα σου πολύ απλά ίσως είναι ο Γιώργος,Τάκης,Δαήφρωνας,Τζέημς και αν της ζητήσω στο τηλέφωνο τον Osiri να μου πεί "Ένα λεπτό να σε συνδέσω με...Κάιρο"
Όλα τα παραπάνω φυσικά δεν είναι ούτε αληθινά,αλλα ούτε φανταστικά παρα μόνο ότι αποφασίσεις οτι είναι για εσένα και μόνο για εσένα.
Reality: A serotonine induced Hallucination?
Το μέλλον είναι κάτι το άγνωστο και απρόσιτο, κάτι που δέν υπάρχει. Το παρελθόν κάποτε ήταν πραγματικότητα αλλά την στιγμή του παρόντος είναι μόνο μιά ανάμνηση και τίποτα περισσότερο. Για τον μόνο λόγο που σκεφτόμαστε το παρελθόν είναι ώστε να καταλάβουμε πώς τα γεγονότα του επηρέασαν την εξέλιξη της προσωπικής μας βιογραφικής ιστορίας ώστε να φτάσουμε στα γεγονότα του παρόντος.
Μόνο απο την σκοπιά αυτή έχει αξία για μάς το παρελθόν. Δηλαδή με άλλα λόγια δέν έχει καμιά διαφορά απο κάποιο όνειρο που πέρασε και δέν θα ξαναέρθει. Η μνήμη μας μόνο είναι υπεύθυνη για την παρουσία του, και ο τρόπος χειρισμού της απο εμάς τους ίδιους.
Για ένα πρόσωπο με αδύναμο μνημονικό δέν υπάρχει σχεδόν καθόλου παρελθόν. Με παρόμοια μορφή μπορεί να μας εμφανιστεί και διαστρευλωμένο μνημονικό ώστε να θυμόμαστε άλλα γεγονότα απο αυτά που ζήσαμε. Καί οι δύο περιπτώσεις βράζουν στο ίδιο καζάνι το παρελθόν είναι σάν να μήν υπάρχει.
Η αξία του σε γενικές γραμμές είναι ο τρόπος που έδρασε για να διαμορφώσει το παρόν και τίποτα περισσότερο. Οι ωραίες αναμνήσεις έχουν αξία μόνο σε διάφορες ρομαντικές μας εξάρσεις ενός ανούσιου παρόντος. Τις κακές αναμνήσεις προσπαθούμε να τις πετάξουμε με κάθε τρόπο στο καλάθι όταν περάσει η μπογιά τους, αλλά δύσκολα τα καταφέρνουμε γιατί η μνήμη πάντοτε έχει την τάση να θυμάται τα δυσάρεστα γεγονότα, και να ξεχνά τα ευχάριστα.
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
ΦΙΛΕ ΜΟΥ OSIRIS_A_K ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ....
ΑΣΧΕΤΑ ΕΣΥ ΕΑΝ ΤΟ ΘΥΜΑΣΑΙ Η ΟΧΙ...
ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΠΩΣ ΕΑΝ ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΥΜΑΣΑΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΑ...
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ..
ΤΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ??????
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Απλά παρατήρησα όταν θυμάμαι το παρελθόν η αναμνήσεις που βλέπω είναι σε διαφορετικό πλάνο από ότι της έζησα ''πραγματικά και αυτό πιστεύω ισχύει για όλους ή κάνω λάθος..;
Δηλαδή μέσα από της σκέψεις του παρελθόντος βλέπω τον εαυτό μου να κάνει την τάδε πράξη και όχι μέσα από τα μάτια μου όπως πραγματικά έζησα.
Και αυτό είναι το παράξενο ότι ο εγκέφαλος μας αλλάζει της μνήμες μας προσθέτοντας τον ''εαυτό μας'' μέσα σε αυτές.
ΦΙΛΕ ΜΟΥ OSIRIS_A_K ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΛΑΘΟΣ....
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΟΥ....
quote:
Δηλαδή π.χ αν κάτσω και σκεφτώ μια ανάμνηση του εαυτού μου όταν ήταν μικρός,
10 χρόνων να τρέχω σε ένα δρόμο, δεν θα σκέφτομαι την διαδρομή όπως την διάνυσα πραγματικά αλλά θα σκέφτομαι και θα βλέπω τον εαυτό μου να τρέχει τον δρόμο κάτι σαν ταινία.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΕΙΝΙΑ ΚΑΤΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΟΥ ΜΕΣΑ (ΣΤΙΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΣΟΥ ΠΛΕΟΝ) ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ...
ΑΦΟΥ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ...
ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΝΑ...
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
Δεν είπα ότι δεν θυμάμαι το παρελθόν μου.
Απλά παρατήρησα όταν θυμάμαι το παρελθόν η αναμνήσεις που βλέπω είναι σε διαφορετικό πλάνο από ότι της έζησα ''πραγματικά και αυτό πιστεύω ισχύει για όλους ή κάνω λάθος..;
Δηλαδή μέσα από της σκέψεις του παρελθόντος βλέπω τον εαυτό μου να κάνει την τάδε πράξη και όχι μέσα από τα μάτια μου όπως πραγματικά έζησα.
Και αυτό είναι το παράξενο ότι ο εγκέφαλος μας αλλάζει της μνήμες μας προσθέτοντας τον ''εαυτό μας'' μέσα σε αυτές.
Δίκιο έχεις. 
Και γω ώρες ώρες θυμάμαι τον εαυτό μου να κάνω κάτι, αλλά τον βλέπω από οπτική γωνία τρίτου προσώπου...
Τελικά μυστήριος ο εγκέφαλος..
γιατί και στα όνειρα συμβαίνει το ίδιο ακριβώς
βλέπουμε τον εαυτό μας να κάνει κάτι
Άρα μπορεί όντως να βλέπουμε (ζούμε?) κανονικά μέσα στα όνειρα (από τα μάτια μας) και αλλιώς να τα θυμόμαστε....!?
Στο πραγματικό παρελθόν η ΜΝΗΜΗ μας διατηρείται για μεγάλο διάστημα ισχυρή και το θυμόμαστε με όλες τις λεπτομέρειες. Αντίθετα στο όνειρο μόλις ξυπνήσουμε το θυμόμαστε μόνο περιγραμματικά, ενώ σε λίγο καιρό το ξεχνάμε εντελώς και θυμόμαστε μόνο τα πρόσωπα και το νόημα του. Η ανάμνηση του δηλαδή είναι ασθενέστατη και οι σπάνιες εξαιρέσεις υπάρχουν μόνο στην περίπτωση μόνο που το όνειρο μας επηρέασε ισχυρότατα.
Η σημαντικότερη διαφορά είναι οτι στο παρελθόν βλέπουμε τον εαυτό μας σάν 1ο πρόσωπο σάν αυτοί που είμαστε. Αντίθετα στο όνειρο βλέπουμε τον εαυτό μας σάν 3ο πρόσωπο. Δέν είμαστε δηλαδή εμείς οι ίδιοι όπως το ζούμε την στιγμή που το βλέπαμε αλλά είναι κάποιος άλλος/η που αντιπροσωπεύει τον απατηλό ή φανταστικό μας εαυτό αλλά όχι τον πραγματικό.
Το όνειρο το βιώνουμε και το ζούμε την στιγμή που το βλέπουμε, μόλις τελειώσει όμως είμαστε πεπεισμένοι οτι το βίωνε κάποιος τρίτος κάποιος άλλος μας εαυτός, που θα μπορούσαμε να είμασταν στην θέση του άν το όνειρο γινόταν πραγματικότητα.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
.
χτες δεν μπηκα στο φορουμ - ετσι θυμαμαι.
μπηκα σημερα και δεν με βρηκα χτες.
www.esoterica.gr - για να επιβεβαιωνετε το περελθον σας... 
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
quote:
Η σημαντικότερη διαφορά είναι οτι στο παρελθόν βλέπουμε τον εαυτό μας σάν 1ο πρόσωπο σάν αυτοί που είμαστε. Αντίθετα στο όνειρο βλέπουμε τον εαυτό μας σάν 3ο πρόσωπο. Δέν είμαστε δηλαδή εμείς οι ίδιοι όπως το ζούμε την στιγμή που το βλέπαμε αλλά είναι κάποιος άλλος/η που αντιπροσωπεύει τον απατηλό ή φανταστικό μας εαυτό αλλά όχι τον πραγματικό.
Φίλε μου στης αναμνήσεις που ανακαλούμε από το παρελθόν βλέπουμε το ίδιο ακριβός πράγμα όπως τα όνειρα, δηλαδή τον εαυτό μας σαν 3ο πρόσωπο και όχι σαν το 1ο πρόσωπο όπως ανέφερες,
Παρατήρησε το, ανακάλεσε ένα γεγονός που σου συνέβη και θα δεις τον εαυτό σου σαν 3ο πρόσωπο όχι σαν 1ο
Αυτό είναι που μου κίνησε την περιέργεια και το ενδιαφέρον.
Και αν ισχύει το ίδιο στης μνήμες του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ότι δηλαδή το παρελθόν που θυμόμαστε είναι ανακατασκευασμένο σε πλάνο 3ου προσώπου και όχι Όπως πραγματικά το ζήσαμε 1ου προσώπου.
Άρα και στον ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ τα όνειρα που θυμόμαστε είναι σε πλάνο 3ου προσώπου ενώ θα μπορούσαμε κάλλιστα να τα ζούμε σε 1ου προσώπου..
quote:
Στο πραγματικό παρελθόν η ΜΝΗΜΗ μας διατηρείται για μεγάλο διάστημα ισχυρή και το θυμόμαστε με όλες τις λεπτομέρειες. Αντίθετα στο όνειρο μόλις ξυπνήσουμε το θυμόμαστε μόνο περιγραμματικά, ενώ σε λίγο καιρό το ξεχνάμε εντελώς και θυμόμαστε μόνο τα πρόσωπα και το νόημα του.
Δέν είμαστε δηλαδή εμείς οι ίδιοι όπως το ζούμε την στιγμή που το βλέπαμε αλλά είναι κάποιος άλλος/η που αντιπροσωπεύει τον απατηλό ή φανταστικό μας εαυτό αλλά όχι τον πραγματικό.
Όπως λες στο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ η μνήμη μας διατηρεί της αναμνήσεις μας και έτσι θυμόμαστε όλες τις λεπτομέρειες ενώ στα όνειρα όταν ξυπνήσουμε θυμόμαστε κάτι λίγα και καμία φορά ίσος και τίποτα..
Το ίδιο ώμος μπορεί να ισχύει και για τον ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ
δηλαδή όταν είμαστε στο Όνειρο δεν θυμόμαστε το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ δεν συνειδητοποιούμε δηλαδή ποίοι (πραγματικά.?) είμαστε.
Και ετσι για τον ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ο 'ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ' εαυτος μας ειναι σαν να μην ειπαρχη σαν να ειναι, οπος ανεφερες, ενα φανταστικο, ενα απατιλο ή καλητερα ενα ανηπαρκτο προσοπο για τον ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ.
Το ιδιο ακριβος ισχειη και στον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ.
πολύ καλή η παρατήρησή σου.
Προς το παρόν , δεν έχω κατασταλάξει σε κάποιο συμπέρασμα σχετικά με τους προβληματισμούς σου , εξάλλου το θέμα δεν με είχε προβληματίσει πριν διαβάσω το topic σου.
Αυτό που θέλω να προσθέσω είναι ότι παρακεινούμενος από το θέμα διαπίστωσα ότι όσες φορές σκέφτηκα τον εαυτό μου
να κάνει το οτιδήποτε στο παρελθόν , "η γωνία λήψης " του γεγονότος είναι πάντα σαν μια ταινία, που κατεγραψε μια κάμερα που βρίσκόταν
2 με 3 μέτρα μακρια και 2 με 3 μέτρα ψηλά από εμένα...
ουυυυ...
quote:
Φίλε μου στης αναμνήσεις που ανακαλούμε από το παρελθόν βλέπουμε το ίδιο ακριβός πράγμα όπως τα όνειρα, δηλαδή τον εαυτό μας σαν 3ο πρόσωπο και όχι σαν το 1ο πρόσωπο όπως ανέφερες,
Παρατήρησε το, ανακάλεσε ένα γεγονός που σου συνέβη και θα δεις τον εαυτό σου σαν 3ο πρόσωπο όχι σαν 1ο
Αυτό είναι που μου κίνησε την περιέργεια και το ενδιαφέρον.
Φίλε OSIRIS A_K, το παρελθόν είναι κάτι στην ζωή μας σάν αλυσίδα συνδεδεμένο άμεσα με το παρόν αλλά και το μέλλον. Εξακολουθεί να μήν υπάρχει την στιγμή του παρόντος, έχει σβήσει είναι ανάμνηση σάν το όνειρο αλλά με την διαφορά οτι τα γεγονότα του μας έχουν επηρεάσει άμεσα, και έχουν βάλει βαθιά την σφραγίδα τους.
Άν είσαι εσύ σήμερα 25 χρονών συμβαίνει γιατί πέρσυ ήσουνα 24, πρόπερσυ 23 ενώ η ηλικία που κατείχες στο όνειρο δέν έχει την παραμικρή σημασία. Άν είσαι σήμερα στο 3ο έτος μιάς σχολής συμβαίνει γιατί πέρσυ ήσουν στο 2ο και πρίν απο 3 χρόνια πέρασες με εξετάσεις. Άν σήμερα είσαι ειδικευμένος σε μιά δουλειά και βγάζεις χρήματα απο αυτήν συμβαίνει γιατί κάποτε έπεσες με τα μούτρα να την μάθεις. Στο όνειρο οτιδήποτε και άν κάνεις δέν θα παίξει τον παραμικρό ρόλο στην ζωή σου θα σβήσει αυτόματα μαζί με το ξύπνημα.
Έτσι το παρελθόν άσχετα επαναλαμβάνω άν την στιγμή του παρόντος εξίσου δέν υπάρχει αισθάνεσαι οτι κάποτε το έζησες, αλλά ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΟΧΙ!! Το όνειρο δέν το έζησες μόνο το οραματίστηκες και το φαντάστηκες. Ακόμα και άν κερδίσεις τον πρώτο αριθμό του λαχείου στο όνειρο δέν θα υπάρχει κανένα όφελος όταν ξυπνήσεις. Άν όμως τον κερδίσεις τώρα θα φτιάξεις την ζωή σου στο μέλλον. Θα την φτιάξεις γιατί στο μέλλον, το μέλλον θα είναι παρόν και το παρόν θα είναι παρελθόν. Δηλαδή ότι κάνεις τώρα σε λίγο θα το βλέπεις μόνο σάν παρελθόν.
Για αυτό που συμφωνώ μαζί σου που το έχω και εγώ αισθανθεί είναι οτι πολλές φορές στο όνειρο βλέπεις το παρελθόν της πραγματικής σου ζωής σάν παρελθόν ακόμα και μέσα στο όνειρο αλλά δέν ισχύει πάντα αυτό. Άρα είναι μιά φανταστική στιγμιαία παρεκτροπή της ζωής σου ένα όραμα προσωρινό, μιά φαντασία που δέν έχει στην συνέχεια καμιά επίπτωση και καμία συνέπεια. Η εξαίρεση είναι στην περίπτωση που θα σου βγεί αληθινό.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
Δεν ξέρω για αυτό που λέτε αλλα εγώ όταν θυμάμαι κάτι το οτιδήποτε το θυμάμαι κανονικά το θυμάμαι όπως το έζησα το βλέπω και πάλι μεσα απο τα μάτια μου δεν το βλέπω απο καμία αλλη γωνία, εχω αναμνήσης απο τότε που ήμουν ενα-μιση με δύο χρονών και τα θυμάμαι μέσα απο τα μάτια μου ακόμα και αν προσπαθώ να τα δώ απο άλλη οπτική γωνία δεν μπορω.
Όσο για αυτο που είπαις με τα όνειρα φίλη Κrisna θα σου πώ πως ακόμα και τα όνειρα που βλέπω όταν τα θυμάμαι τα θυμάμαι μέσα απο τα μάτια μου τα θυμάμαι σαν να τα έζησα και επειδή αυτο μου φαίνεται φυσιολογικό ποτε δεν αναρωτήθηκα και τώρα μου φαίνονται πολύ παράξενα αυτα που ακούω.Πως γίνεται?
Μόνο όταν δώ το μέλλον βλέπω εμένα απο άλλη οπτική γωνία,(δεν είμαι μέντιουμ, ούτε τηλεπαθητικός)πολλές φορές δεν σας έχει τύχη να σκέφτεσται κάτι που θέλεται να κάνεται και να βλέπεται εσάς να το κάνειπ.χ. σκέφτεσται οτι το απογευμα θα πάτε σπέτι σας και θα κάτσεται επάνω στην πολυθρόνα και θα διαβάσεται εφημερίδα και βλέπεις τον εαυτό σου να κάθετται στην πολυθρόνα και ναδιαβάζει.
Αλλα αυτό είναι φανταστικό
το παρελθόν δεν είναι.
Το παρελθόν είναι δάσκαλος του παρόντος και οδηγός του μέλλοντος
quote:
Όσο για αυτο που είπαις με τα όνειρα φίλη Κrisna θα σου πώ πως ακόμα και τα όνειρα που βλέπω όταν τα θυμάμαι τα θυμάμαι μέσα απο τα μάτια μου τα θυμάμαι σαν να τα έζησα και επειδή αυτο μου φαίνεται φυσιολογικό ποτε δεν αναρωτήθηκα και τώρα μου φαίνονται πολύ παράξενα αυτα που ακούω.Πως γίνεται?
Ίσως να εξαρτάται και απο τον άνθρωπο.
Άλλοι τα βλέπουν τα όνειρα σάν να τα έζησαν πραγματικά, σάν παρελθόν χωρίς καμία διαφορά και άλλοι σάν κάτι που κάποια στιγμή φαντάστηκαν ή οραματίστηκαν αλλά δέν το έζησαν. Εγώ ανήκω στην δεύτερη κατηγορία, ίσως μερικοί απο σάς να ανήκετε στην πρώτη.
Εξαρτάται και απο την μνήμη που έχουμε εγώ στα όνειρα δέν έχω καθόλου καλή μνήμη μόνο επιγραμματικά τα θυμάμαι ακόμα και τα πρόσφατα. Αντίθετα στα γεγονότα της καθημερινής μου ζωής έχω πολύ ισχυρή μνήμη και τα θυμάμαι λεπτομερώς για χρόνια.
Είμαι <o> krisnna.
http://www.seasite.niu.edu/Indonesian/Indonesian_Elections/Indo-pemilu99/21.jpg
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
Edited by - Krisnna on 22/09/2005 17:03:05