- ΤΕΙΧΗ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ??!! - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet
www.keysofenoch.org/html/giza_update.html" target="_blank">http:/www.keysofenoch.org/html/giza_update.html
η δηναμη της μαγειας ειναι μεγαλη
Η ΣΦΙΓΚΑ ΤΙ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ
η δηναμη της μαγειας ειναι μεγαλη
Edited by - 8odwris on 25/02/2004 14:10:45
TodοR
Edited by - 8odwris on 29/10/2003 20:18:40
TodοR
Edited by - 8odwris on 25/10/2003 19:20:12
1. Στα 18 μου δοκίμασα "τσιγάρο"...
Δεν κατάλαβα τίποτα! Οι άλλοι τρώγαν μετά σοκολάτες να συνέλθουν, κι εγώ δεν κατάλαβα απολύτως τίποτα (και ναι, το "ήπια" όπως έπρεπε, δεν το κάπνισα απλά!)... Συμπέρανα ότι όλα είναι στο μυαλό μας...
2. Εδώ και τρία χρόνια συγγενικό μου πρόσωπο συζεί με έναν άνθρωπο που "καπνίζει" πάνω από 10 χρόνια. Πάντα λέει ότι θέλει να το κόψει, πάντα το υπόσχεται και πάντα μια απ' τα ίδια... Είναι ώρες ώρες ιδιαίτερα νευρικός, ξοδεύει λεφτά για να βρει αυτό που θέλει και έρχεται σε επαφή με κάποιο "επικίνδυνο" μαγαζί στο οποίο αν γίνει κάνα ντου θα βρει κι αυτός τον μπελά του και το ξέρει. Όμως αναγκάζεται να ρισκάρει χρήμα, σχέσεις, ζωή. Συμπέρανα ότι όντως στο μυαλό, είναι καί στο αίμα...
ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είναι ΑΝΩΤΕΡΟΣ από τον άλλο,
μπροστά στη ΖΩΗ και στο ΘΑΝΑΤΟ
Δεν θέλησα να γράψω ολόκληρο το σύνθημα και χρησιμοποίησα τα αποσιωπητικά διότι τα λόγια του στρέφονται κατά της πολύ συμπαθούς κατά τα άλλα τάξης των αστυνομικών.
Κι επειδή λίγο απέχω από το να ξεπεράσω τα όρια—αν δεν το έχω ήδη κάνει—και να παρεξηγηθώ και δικαιολογημένα μάλιστα, δηλώνω ξεκάθαρα ότι η χρήση του παραπάνω συνθήματος ήταν καθαρά συμβολική κι ότι σαφώς και δεν πιστεύω ότι ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματικότητα.
Όμως, όπως κι εσύ είπες προηγουμένως, το εμπόριο των ναρκωτικών είναι από τις πολύ επικερδείς «επιχειρήσεις» του πλανήτη. Είναι γεγονός ότι τα πλοκάμια του κυκλώματος αυτού που έχει διαβρώσει την παγκόσμια κοινωνία φθάνουν ψηλά, πολύ ψηλά. Είναι γεγονός ότι οι πραγματικοί Έμποροι του «λευκού θανάτου» είναι «κύριοι» με πολύ ακριβά κοστούμια και «μερσεντέ» και ουδεμία σχέση δεν έχουν με τα ταλαιπωρημένα «πρεζόνια—βαποράκια» που προσάγονται καθημερινά στα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν κράτη ολόκληρα των οποίων η οικονομία στηρίζεται κατά πολύ στο εμπόριο του οπίου. Η περίπτωση του Αφγανιστάν είναι πιστεύω λίγο πολύ γνωστή : Η χώρα αυτή παρήγαγε το 80% της παγκόσμιας παραγωγής οπίου, το οποίο φυσικά προοριζόταν για τις πιάτσες Ευρώπης κι Αμερικής υπό μορφή λευκή σκόνης. Οι ομολογουμένως βάρβαροι κατά τα άλλα Ταλιμπάν, μόλις ήρθαν στην εξουσία απαγόρευσαν την παραγωγή αυτή. Με το που η φιλάνθρωπος και ελεήμων χώρα πέραν του Ατλαντικού ολοκλήρωσε τη σταυροφορία αγάπης κατά του λαού του Αφγανιστάν, το πρώτο πράγμα που έκανε ποιο ήταν; Νομιμοποίησε ξανά την παραγωγή οπίου! Είδατε βρε; Οι άνθρωποι νοιάζονταν για την τοπική οικονομία!
Είναι τέλος γεγονός ότι λύσεις για τη μάστιγα υπάρχουν, ΛΥΣΕΙΣ, όχι ημίμετρα κατόπιν εορτής, όμως δεν εφαρμόστηκαν ποτέ κι ούτε και πρόκειται να εφαρμοστούν, στο άμεσο μέλλον τουλάχιστον. Γιατί; Μα απλούστατα! Το βρώμικο χρήμα από το θάνατο τόσων χιλιάδων παιδιών είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ και θρέφει πολλούς καλοζωισμένους κώλους—συγγνώμη για την έκφραση—εκεί ψηλά.
Αυτό που μπορούμε εμείς να κάνουμε είναι μόνο να ενημερωνόμαστε, να περιμένουμε…και να ελπίζουμε! Αν η προσπάθειά σου, αγαπητέ Θοδωρή, μπορεί να αποτραβήξει έστω κι έναν άνθρωπο από το θάνατο…τι να πω…ΜΑΚΑΡΙ!!!
TodοR
Edited by - 8odwris on 29/10/2003 09:10:43
TodοR
Edited by - 8odwris on 25/01/2004 03:41:13
, προσπαθεί με τους ώμους του να της δώσει στήριγμα. Μερικά βήματα. Τα πόδια λυγίζουν, η προσπάθεια του φίλου της μάταιη και σωριάζεται στο ψυχρό πεζοδρόμιο. Ούτε ένας από τους βιαστικούς διαβάτες εκείνου του πρωινού δεν στάθηκε να προσφέρει κάποια βοήθεια...ολοι τους κιταγανε σαν να βλεπανε ειδησεις στην τηλεωραση..... Εξάλλου, τι να κάνει; Πώς να σώσεις έναν τέτοιον άνθρωπο; Η εικόνα γρήγορα ξεχάστηκε. Ηταν και τα γεγονότα σπουδαία εκείνες τις ημέρες. Χρηματιστήριο, οικονομικά άλματα, μεγάλες προσδοκίες. Ηρθαν άλλα, ακόμα πιο σπουδαία ποδοσφαιρικοι αγωνες,χαρές και πανηγύρια, καπνογόνα. Σήμερα, η κοπέλα έγινε πρωτοσέλιδο. Μαζί με τους άλλους χιλιάδες νέους που αφήνουν με τον ίδιο τρόπο τη ζωή τους στα απόμερα δρομάκια των μεγάλων πόλεων. Το τίμημα της ευημερίας. Απλώς διαπίστωση. Κανένας δεν θα κάνει και σήμερα τίποτα. Κανένας από αυτούς που Μπορούν. Η πολιτική ασχολείται με άλλα.
TodοR
Edited by - 8odwris on 29/10/2003 09:13:06
TodοR
Edited by - 8odwris on 29/10/2003 09:15:05
Ψηλός, γεροδεμένος, καλοντυμένος, με γυαλιά, όχι πάνω από 25 χρονών περιμένει όρθιος το τραίνο, με την παραφουσκωμένη του τσάντα μπροστά στα πόδια του. Λίγα ακόμη άτομα στέκονται γύρω γύρω, αλλά αυτός ξεχωρίζει…στέκεται μόνος…δεν κοιτάζει κανέναν…Δεν έχει προσέξει το ζωντανό—νεκρό ον που τον πλησιάζει σερνόμενο από το πλάι. Περίπου συνομήλικός του θα ‘τανε, όμως τα σημάδια της χρήσης είναι έντονα επάνω του…ο χρόνος έχει χάσει κάθε νόημα πια γι’ αυτόν…Όταν είχε πλησιάσει αρκετά, τείνει στον άλλο το χέρι…ξέρετε αυτή τη γνώριμη κίνηση που όλοι μας έχουμε δει. Ο άλλος απλά τον κοιτάζει αγριεμένος. «Κανά ψιλό ρε φίλε…ξέρεις…», ναι, κατάφερε να ψελλίσει το ον. Με μια αστραπιαία κίνηση, το δυνατό χέρι του καλοντυμένου νεαρού του αρπάζει το λαιμό και τον στέλνει κάμποσα μέτρα πιο κάτω—ήταν δεν ήταν βλέπετε 40 κιλά—πολύ πιο κάτω…παραλίγο να πέσει στις γραμμές…Στιγμιαία, όλα τα μάτια γύρισαν…κι είδαν…κάποια παγωμένα γελάκια ακούστηκαν από μια παρέα φαντάρων λίγο πιο πέρα…Για λίγα δευτερόλεπτα μόνο κι έπειτα όλα τα βλέμματα επέστρεψαν στην αρχική τους απάθεια…Το ον μάζευε ό,τι είχε απομείνει από αυτό κι εξερχόταν «ηρωικά» από το σκηνικό.
Κι αναρωτιέμαι…Ποια θα ήταν η αντίδραση των παρευρισκομένων αν οι ρόλοι ήταν διαφορετικοί; Πόσοι θα είχαν ορμήξει να φάνε ζωντανό το κωλοπρεζόνι που τόλμησε να απλώσει χέρι; Αλλά, ναι, φίλε Θοδωρή…Έτσι έχουμε μάθει…Σαν να βλέπουμε ειδήσεις…σαν να βλέπουμε ταινία…Πάντα έξω απ’ το χορό!
Από τις φορές που ΝΤΡΑΠΗΚΑ πραγματικά…Και δεν έκανα τίποτα γι’ αυτό…Διότι η πολύτιμη ουρά μου δεν είναι για πολλά ζόρια…
Κι η πολιτική εξακολουθεί να ασχολείται με ΑΛΛΑ…
TodοR
TodοR
Edited by - 8odwris on 29/10/2003 20:22:03
ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟΥΣ<< μεγαλους>> Αν! με βλεπεται αν με διαβαζεται!(που χλωμο το κοβω ,αλλα δε ξερεις καμια φορα...σε ολους εσας λιπον Μικρα ανθρωπακια, Ντροπη! ντροπη για ΤΑ ματια σας να ειναι αδια! ΣΑΝ τα Ποτηρια σας............................
Edited by - 8odwris on 15/02/2004 16:46:39
Τα συμπτώματα που μπορούν να συνοδεύουν τις κρίσεις πανικού μπορεί να είναι δύσπνοια, ζάλη, ταχυπαλμία, τρεμούλα, εφιδρώσεις, αίσθημα πνιγμονής, ναυτία, αποπροσωποποίηση, μουδιάσματα ή τσιμπήματα, αίσθημα ζέστης, ρίγος ή φούντωμα, πόνος ή πλάκωμα στο στήθος, φόβος θανάτου, φόβος απώλειας ελέγχου ή επέλευσης τρέλας, αίσθημα αδυναμίας, αστάθειας ή επερχόμενης λιποθυμίας, αίσθημα επερχόμενου καρδιακού εμφράγματος ή εγκεφαλικού, σφίξιμο, πόνος ή τράβηγμα στην περιοχή του αυχένα συχνά θεωρούμενο σαν αυχενικό σύνδρομο, σπαστική κολλίτιδα, μυαλγίες κλπ. Η παραμικρή άνοδος ή πτώση της αρτηριακής πίεσης θεωρείται σαν προειδοποίηση γιά εγκεφαλικό ή έμφραγμα.Ο εντονος
λιπον φοβος οταν εισαι σε χωρο με πολυ κοσμο και ειναι και δυσκολο να φυγεις απο κει Σε τρελενει!!Το αποτέλεσμα της αγοραφοβίας είναι ότι περιορίζει πολύ την καθημερινή δραστηριότητα τού πάσχοντα: πώς θα πάει κανείς στην δουλειά του, πώς θα βγεί έξω να διασκεδάσει, να κάνει απλος τα ψωνια του....Εκτός από τις προφανείς κοινωνικές επιπλοκές που γνωρίζουν καλά οι πάσχοντες, σημαντικός αριθμός μπορεί να παρουσιάσει και κατάθλιψη στην πορεία ιδιαίτερα αν τα συμπτώματα επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ετσι καπως ειμουνα και γω μεχρι πριν λιγο καιρο θα λεγα (Το αντιμετοπισα Ομως με αντικαταθλιπτικα~ αλλα φυσικα σε συνδιασμο με ψυχοθεραπεια την οπια ακομα συνεχιζω)Στόχος των φαρμάκων είναι να εξαλείψουν τα αγχώδη συμπτώματα που έχουν οι ανθρωποι εκεινοι την ώρα των κρίσεων.... Έτσι! δίνεται η ευκαιρία στον πάσχοντα να ξαναρχίσει τις δραστηριότητες που έχει σταματήσει, να ξανακερδίσει την χαμένη εμπιστοσύνη στον εαυτό του !και να επαναφέρει την διάθεσή του σε φυσιολογικά επίπεδα εάν είναι πεσμένη. Η επιτυχής αντιμετώπιση των αγχωδών συμπτωμάτων δίνει επίσης την ευκαιρία στον πάσχοντα να συμμετέχει στο πρόγραμμα ψυχοθεραπείας που θα ακολουθήσει πιό ενεργά και έτσι να έχει πιο γρήγορα αποτελέσματα. Η αγοραφοβία δεν οφείλετε οπως καπιοι λενε σε αδυναμία του χαρακτήρα ούτε σε έληψη θέλησης. Η συχνή φράση των συγγενών, δεν προσπαθείς να το ξεπεράσεις ή δεν θέλεις είναι απόλυτα Λανθασμένη.Οι ανθρωποι εκεινοι που εχουνε αγοραφοβια ισα ισα λιπον εχουνε μεγάλα αποθέματα Δύναμης! Αφού πολλές φορές καταφέρνουν να λειτουργούν παρά τα τεράστια εμπόδια που αντιμετωπίζουν.... ΕΤΣΙ λιπον η ατομικη αλλα και η ομαδικη ψυχοθεραπεια που εκανα αλλα και συνεχιζω να κανω στο προγραμμα απεξαρτησης (18 ΑΝΩ ) με εχει βοηθησει πολυ στο κοματι τις Αγοραφοβιας και οχι μονο ......................................................
TodοR
Edited by - 8odwris on 29/10/2003 10:46:15
Ενας αναζητητης ειχε παει σ'εναν δασκαλο του ζεν που ζουσε κοντα σε μια λιμνη....."δασκαλε, θελω να βρω την αληθεια, να φωτιστω"του λεει με μια βαριεστημενη εκφραση...."καλα"του λεει ο δασκαλος "ελα μεσα στη λιμνη"....απορημενος ο αναζητητης ακολουθησε το δασκαλο στη λιμνη....οταν το νερο ειχε φτασει στο υψος της θωρακα αστραπιαια ο δασκαλος βουτηξε το κεφαλι του αναζητητη στο νερο της λιμνης και το κρατησε μεσα.... ο αναζητητης προσπαθησε να αντιδρασει μα δεν μπορουσε....λιγο πριν λυποθημησει, ο δασκαλος τον αφησε να παρει αναπνοη.......αφου συνηρθε καπως ο αναζητητης, ο δασκαλος του λεει "φυγε, και ξαναελα οταν η προθεση σου για φωτιση και ελευθερια ειναι τοσο ισχυρη οση ηταν η επιθυμια σου να αναπνευσεις οταν το κεφαλι σου ηταν κατω απο το νερο"
οταν αναζηταμε την ελευθερια μηπως πρεπει να εξεταζουμε το προθεσιομετρο πρωτα? ειμαστε ετοιμοι να πληρωσουμε το τιμημα, οποιο κι αν ειναι αυτο?
Πραγματικά πολύ δύσκολος ο αγώνας των παιδιών που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον <<ψεύτικο>> κόσμο της ηρωϊνης...Παρ'όλα αυτά,δεν ξέρω αν έχει αναφερθεί,πόσο επίπονη και κουραστική είναι η προσπάθεια των γονέων και όσων βρίσκονται γύρω από τους τοξικόμανείς.
Παιδιά μιλάμε για πραγματικό μαρτύριο!!!Και τούτο το λέω διότι κάποτε είχα και εγώ μια φίλη που έμπλεξε με τα ναρκωτικά και προσπαθήσαμε να την κρατήσουμε <<καθαρή>>.Η καθημερινότητα μας είχε μετατραπεί σ'ένα μαρτύριο!!!Πάντα έπρεπε κάποιος να είναι μαζί της,να την ελέγχει - χωρίς όμως να έχει το ύφος του επιτηρητή - να την παρακολουθεί κρυφά και άλλα τόσα που όλοι φαντάζεστε...
Με την δική μου περίπτωση , δεν καταφέραμε τίποτα διότι η κοπελιά δεν είχε θέληση - σε αντίθεση με τον αγαπητό φίλο Θοδωρή - και κατέληξε,γεμίζοντας τις ψυχές μας με ενοχές,ευθύνες και ένα τεράστιο γιατί...Χρεώσαμε όλοι στον ευατό μας ένα μερίδιο ευθύνης και πολλές φορές υπήρχαν στιγμές που έμμεσα αλληλοκατηγορούμασταν για τον χαμό της...
Όπως και να 'χει τα χρόνια πέρασαν και αυτό το σκέπτομαι τώρα,σαν μια εμπειρία της ζωής που μου δίδαξε ορισμένα πράγματα...Δεν σκοπεύω με το μήνυμα μου να αποθαρρύνω κανέναν που κάνει την προσπάθεια να ξεφύγει από τον <<πλαστικό>> κόσμο των ουσιών,απλά παραθέτω τη δική μου <<έμμεση >> εμπειρία...
Να είμαστε όλοι καλά και μακριά από κάθε τι που μας κάνει να ζούμε μια ψεύτικη ζωή...Άλλωστε εδώ μέσα βρισκόμαστε όσοι ψάχνουμε την προσωπική μας αλήθεια.Έτσι όπως αυτή νοείται για τον καθέναν,έτσι όπως αυτή πλάθεται για την ευτυχία του καθενός,τα υπόλοιπα είναι απλά εικονικά...
Καλώς ήλθατε πάλι να γελάστε ξανά, από μπροστά σας περνάω με αστεία ματιά!
θα ηθελα καταρχην να πω ενα μεγαλο ΜΠΡΑΒΟ στον θεοδωρη..ενα μεγαλο ΜΠΡΑΒΟ οχι μονο γιατι καταφερες να ξεφυγεις απο το πλοκαμια του λευκου θανατου αλλα γιατι βρηκες την δυναμη και το θαρρος να παρεις την αποφαση οτι θελεις να ζησεις!! γιατι καταφερες να παραμεινεις καθαρος παρολα τα εμποδια και ειμαι σιγουρη πως εσυ δεν προκειται να ξανακυλησεις!!ειναι δυσκολο αφου οπως λες ακομα νιωθεις την αναγκη της ηρωινης αλλα ΕΙΣΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ!!πετυχες να αγνοησεις την φωνη που σε θελει να πας κοντα της!!η αποφαση ηταν δικη σου σωστα; για μενα αυτο ειναι το πιο σημαντικο γιατι αν αποφασισουν αλλοι για σενα το πιο σιγουρο ειναι οτι θα ξαναρχισεις..ευτυχως δεν εχω ερθει σε αμεση επαφη με τις ουσιες.βρισκομουν πολυ κοντα ομως.γνωρισα ενα στρατιωτη μεσο ιντερνετ που ειναι χρηστης..βγηκαμε μαζι αρκετες φορες και οταν μου αποκαληψε πως ηταν χρηστης μου ζητησε να σταματησουμε οτι εχουμε.εγω ενιωθα πως ηταν καθηκον μου να τον βοηθησω.ενιωθα πως ειχα την δυναμη να τον σωσω και πως αν πεθαινε θα εφταιγα εγω που δεν τον βοηθησα..εφευγα κρυφα απο σπιτι για να τον δω..συνεχεια του μιλαγα για κεντρα αποτοξινοσης..για τοπους απο οπου μπορει να βρει βοη8εια..πολλες φορες εκανε χρηση ενω ημουν μαζι του και 1-2 φορες με χτυπησε αγρια για να δοκιμασω και εγω.ειχα μαθει το κουμπι του ομως και εκανα κατι αλλο που ηθελε σαν να ημουν μια κοινη του δρομου.. οταν αρνιομουν σε καποιο σταδιο να προχωρησω αλλο...εκεινος ξανα ξυλο..επεστρεφα σπιτι γεματη μωλωπες..ηθελα ομως με το ζορι να τον βοηθησω..ανεχομουν τα παντα λογο της ανωριμοτητας μου σε εκεινη την ηλικια (15) και λογο του οτι δεν ηξερα πολλα πραγματα..
μετα απο μια επισκεψη μου σε ενα ειδικο αποφασισα να τον αφησω μονο του..ενιωθα ομως οτι τον αφηνα να πεθανει..
δυο μηνες μετα με βρηκε και αρχισε τον ψυχολογικο πολεμο.. σταματησε δηθεν για μενα (αργοτερα εμαθα απο φιλο του οτι ακομα συνεχιζε)και οτι ηθελε να ειναι μαζι μου και οτι εγω τον εσωσα και οτι επρεπε να τον παντρευτω αλλιως θα ξαναρχιζε και θα εφταιγα εγω..ολα αυτα με εκαναν ρακο...πηγα να παιξω τον θεο και παρολιγο να καω..
θα ηθελα να πω σε ολους οσους θελουν να βοηθησουν τους φιλους τους να σκεφτουν σοβαρα τι πανε να κανουν και να δουν ολους τους κινδυνους καλυτερα ειναι νομιζω να απομακρηνθειται αν μετα απο προσπαθειες σας βλεπεται οτι δεν γινεται τπτ ΚΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ
φιλικα,
Ελενα