- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
xaiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!!!
Προφανώς αλλάζω πάλι .... ποτέ δεν φανταζόμουν τόση ευελιξία ...στο παρελθόν.
Ετσι εξηγώ την έλλειψή ηρεμίας ανάμεσα στα σωματάκια μου κάθε φορά που αναπουπουλιάζουν τα φτερά μου.
Αυτή την φορά λέω να το απολαύσω ....
Δεν θέλω να το κρατήσω αν και θα μπορούσα...αργά η γρήγορα θα γίνει θρύψαλα όπως ολοι οι πάγοι που φτιάχνουν οι παραμυθένιες δροσοσταλίδες...
τότε που ''εφτιαχνα '' αυτό το παραμύθι ποτέ δεν πίστευα οτι θα γινόταν πραγματικότητα...
πολύ μετά οταν δεν ήταν πια απαραίτητο.
Τα μόρια της ιπτάμενα, κρέμονται απο τα χρυσά νήματα της αυταπάτης..οχι χρυσά φιλε μου, επίχρυσωμένα είναι απο το μεγαλείο σου, δες τα καλύτερα απο πιο κοντά, είδες πως φαίνονται τώρα...
Αλλάζουν, υποτίθεται οτι αλλάζουν ..στόχος η ακροαματικότητα η ισως και μια τιμωρία ...μπορεί και η αναγκη έκφρασης. Θα φανεί και στο τέλος θα αποτύχει, μαζί του θα τραβήξει και οτι ωραίο υπήρχε...θα με θυμηθείς πολύ αργότερα..
Και ολοι ψάχνουν την αλήθεια λέει ...καλά ελεγες κι εσύ...πως να φανεί έκεί απο πίσω ?
Ισως βρώ κάτι να σου αφήσω...
Τι πάθος βυθίζει σε πέλαγα το νου
βραδιάζει κι αλλάζει το χρώμα τ' ουρανού
βραδιάζει κι αλλάζει το χρώμα τ' ουρανού
τι πάθος βυθίζει σε πέλαγα το νου
Μην η αθωότητά μου είναι μέσα στη σιωπή
σ' ένα θησαυρό χαμένο που γυρεύω μια ζωή
μην την ξόδεψα στα ζάρια μην την πήρε το κρασί
ίσως φταίει η βροχή που κλαίει με παράπονο κι οργή
Τι πάθος βυθίζει σε πέλαγα το νου
βραδιάζει κι αλλάζει το χρώμα τ' ουρανού
βραδιάζει κι αλλάζει το χρώμα τ' ουρανού
τι πάθος βυθίζει σε πέλαγα το νου
Χάνω την ισορροπία κι ο αέρας με τρυπά
φταίνε κι οι κραυγές των γλάρων σ' ένα γκρίζο ορίζοντα
οι αποστάσεις με λυγίζουν δεν υπάρχει επιστροφή
ειν' η αθωότητά μου μέσα στην καταστροφή
Τι πάθος βυθίζει σε πέλαγα το νου
βραδιάζει κι αλλάζει το χρώμα τ' ουρανού
βραδιάζει κι αλλάζει το χρώμα τ' ουρανού
τι πάθος βυθίζει σε πέλαγα το νου
Δημήτρης Λαιος
Μια καλημερα σε ολους.
Είναι κανείς αλλος βυθισμένος.....στα πελαγα....απο τι παθος;
για την γνώση, για την επικοινωνία, την φιλία...
Α! και μου φαίνεται οτι μετά τα πέλαγα υπάρχουν κάτι όμορφες αμμουδερές ακτές χρυσίζουσες...παρεπιπτόντως είδα κάτι τέτοιο στη Νάξο το καλοκαίρι που πέρασε...σαν στρωμένη με σιμιγδάλι έμοιαζε η παραλία
φιλιά
Και όταν συνειδητοποιώ πόσο ανόητη ήμουν που δεν έβλεπα την πλαστικότητά τους γελάω ακόμα περισσότερο..
Και αυτός είναι ένας λόγος που έχω την ελπίδα ότι θα έχω πάντα λόγο να γελάω στη ζωή μου..
Μόνο που δεν ξέρω πια για πόσο θα έχω το κουράγιο να αντέχω αυτό το γέλιο..
Τα διαλείμματα από αυτό το γέλιο είναι η πραγματικότητα που αξίζει,γι αυτό και είναι σπάνια..
Φοβάμαι πως θ'αρχίσω πια το κλάμα ν'αγαπάω..
Τουλάχιστον θα ποτίζει τα χείλη μου που τώρα έχουν στερέψει..
Καλημέρα μας..Κι ας είναι το χαμόγελο μας το όπλο που σκοτώνει ότι δεν το αντέχει..
μπορείς να κλαις παντοτινά αν θες,φτάνει να ξέρεις πού πονάς για να χτυπιέσαι..
Καλημέρα.... I'm the lizard king,I can do anything!
Ετσι για να υπάρχει Χ = χαρά.
Καλημέρα
Τι παράξενη ημερομηνία...Παράξενο να είναι αυτή η μέρα η μέρα που σε έφερε στην καταστάση την οποία βρίσκεσαι σήμερα...Τη <<ζωντανή>>...Εκείνη την τετάρτη του 1984(1+9+8+4=22)Εϊ!Χ αλάρωσε...Δεν είαωι και πολύ <<υγιής>> τούτος ο τρόπος σκέψης...Απλά μαζεύτηκανε κάμποσα δυάρια μαζί..
Έχω περπατήσει όμως πολλούς δρόμους,έχω βαδίσει πολλά μονοπάτια και ξέρω να αναγνώριζω πότε δημιουργώ <<ψευτοεντυπωσιασμούς>> και πότε κάτι είναι άξιο προσοχής...Υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν αυτό το παιχνίδι των αριθμών που ξεκίνησε,ή τουλάχιστον τότε αντιλήφθηκες εσύ,τέτοια εποχή,δυο χρόνια πριν...Όμως δε νιώθεις <<ικανοποιημένος>>...Μοιάζει το όλο σκηνικό σαν πρόλογος κι εσύ ακόμη περιμένεις να μπεις στο θέμα...Πάντα περιμένεις...Άπραγος παρατηρητής,πάντα περιμένεις...Και πάντα κάτι έρχεται,λες και κάποτε συνέβη κάτι μέσα σου κι από τότε σαν μαγνήτης τραβάς πάνω σου διάφορες μορφές προκλήσεων...Χέστε με όλοι!Δε θέλω να ακούσω ξανά από κανένα στόμα ότι θα καταλάβω κάποτε...Ναι λοιπόν,ήρθε ο καιρός να καταλάβω,ήρθε ο καιρός να ανοίξετε τα στόματά σας όλοι εσείς που θα μου μιλούσατε όταν θα ήμουν έτοιμος να ακούσω!Ήρθε ο καιρός να προκαλέσω κι εγώ!Ίσως δεν είανι αρκετές οι παγίδες που έμαθα να αποφεύγω,αλλά θα τα καταφέρω!Κι αν δεν τα καταφέρω,θα τα'χω καταφέρει...Θα προχωρήσω με μια λέξη που εμφανίστηκε κι αυτή με τον,σύνηθες πλέον,περίτεχνα απροσδόκητο και δήθεν τυχαίο τρόπο...Πήρε σάρκα και οστά,σε τι άλλο,μια γυναικεία μορφή...Ίσως όμως,η γυναικεία αυτή μορφή,<<ζωντάνεψε>> αυτή τη λέξη...
Σαλβαθ...
Είθε το φως να είανι οδηγός μας...
I'm the lizard king,I can do anything!
jean.r
Μου επιβεβαιώθηκε η υποψία που είχα σχετικά με τους όρους διαβιώσεων των πρώτων θρησκευτικών ομάδων...
Αν όλο αυτό είναι πιστή αναπαράσταση έτσι εξηγείται το άβατον στους μιασμένους...
Φωτιζέ με,
ποτέ να μην παινέψω το φως,
τα λουλούδια , τ'αστέρια,
σε τυφλό μπροστά...
... Να μην καλέσω σε κυνηγητό τη χελώνα...
... Να μην πουλήσω εξυπνάδα σε φτωχό μυαλό...
... Αξίωσέ με να μην πετάξω λάσπη σε κρίνο...
... Να μην κάψω φτερά πεταλούδας...
... Να μην χαλάσω ότι δεν μπορώ να πλάσω...
Κι αν μου δώσεις Φως περίσσιο, να το μοιράσω στα σκοτάδια του Κόσμου.
quote:
Aπό τις πιο περιεκτικές σε νόημα προσευχές... Τι λέτε?
Κυριολεκτικά θές να το πάρουμε η αλληγορικά?
Καιρό έχεις να φανείς, χαίρομαι που είσαι καλά...
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω nst.
quote:
Κυριολεκτικά θές να το πάρουμε η αλληγορικά?
Δε νομίζω ότι στην προκειμένη περίπτωση έχει σημασία...είναι από τις λίγες φορές που η μεταφορά ταυτίζεται με την κυριολεξία... Οπως λοιπόν και να το πάρεις ισχύει εξίσου...
quote:
Καιρό έχεις να φανείς, χαίρομαι που είσαι καλά...
Ναι..εξαφανίστηκα κατ'επιλογή...
Προτιμώ να απέχω όταν δεν έχω κάτι να πω ή όταν δεν υπάρχει κάτι ενδιαφέρον να διαβάσω...
Πάντως χάρηκα που τα ξαναείπαμε.
Edited by - Avallon on 15/03/2007 09:10:58
quote:
Προτιμώ να απέχω όταν δεν έχω κάτι να πω ή όταν δεν υπάρχει κάτι ενδιαφέρον να διαβάσω...
Ναι σε καταλαβαίνω αλλά δεν ξέρω αν είναι η αρχή η το τέλος...
Φιλιά, να είσαι καλά
Ο νόμος λέει πως σε κάθε δράση υπάρχει μια αντίδραση. Εντάξει, αυτό γίνεται. Μάλε βράσε σου λέει, γιατί ποτέ δεν ξέρεις ποιο προηγείται του άλλου. Η δράση ή η αντίδραση ; Πότε δράση, πότε αντίδραση. Τι γίνεται όμως όταν δεν υπάρχει ούτε δράση, ούτε αντίδραση ; Τι συμβαίνει όταν η απραξία επαληθεύει την ματαιότητά της ; Όταν οι βάρβαροι του Καφάβη στην κάνουν γυριστή κι όταν το άλλο μάγουλο που γύρισες δεν δέχεται το χαστούκι που περιμένει ; Ναι, νομίζω πως υπάρχει μια λέξη που μπορεί να χαρακτηρίσει την κατάσταση : Ξενέρωμα. Και μπορείτε να ενημερώσετε και την C.I.A γι' αυτό.
ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ, Η Όπερα της Πεντάρας