- Όρος Πεντελικόν - μέρος 2ο - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

(πολυ μου αρεσει που πρεπει να απαντω στην ιδια αποψη σε δυο "διαφορετικα" τοπικ)

Δεν ισχυρίστηκα τίποτε απ'αυτά που απαντάς.Επιπρόσθετα δε,δήλωσα
και πλήρη άγνοια περί του χρονικού της μάχης.Απλά απάντησα σε κάποιον
προηγούμενο φίλο που ρώτησε σχετικά με τα κάτοπτρα.Σωστή η παρατήρησή
σου περί της ανάγκης ενός τεραστίου κατόπτρου με εστιακή απόσταση
Πεντέλη-Φάληρο.Πάντως στο δικό μου κάτοπτρο που χρησιμοποίησα για
την ασύρματη διάδοση ήχου και το οποίο έχει διάμετρο 50cm,η κυρία του
εστία ξεπερνά τα 2 μέτρα.Η κυρία εστία εξαρτάται και από τα γεωμετρικά
στοιχεία προέλευσης του σφαιρικού τομέα του κατόπτρου.Διαφέρει δε εάν
τούτο είναι σφαιρικό ή παραβολικό κάτοπτρο.

Φιλικώτατα
Πέτρος

Ίσως τα σχετικά αποσπάσματα να μην είναι από το βιβλίο του Λουντέμη (μπορεί να έχεις και δίκιο...δεν είμαι απόλυτα σίγουρος),όταν θα μου επιστραφεί θα το ξαναδιαβάσω και θα μπορέσω να σου πω περισσότερα.
(Το ξέρω ότι ο Λουντέμης είναι λογοτέχνης κι όχι ιστορικός, αλλά για να γράψει ένα βιβλίο για τον Μαραθώνα κι άλλο για τη Σαλαμίνα, κάποιες πηγές θα μελέτησε, έτσι δεν είναι;...)
Όσον αφορά το αν χρησιμοποιήθηκαν κάτοπτρα ΤΟ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ περισσότερες από μία φορές, αλλά αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να αναφέρω ΑΜΕΣΑ τις πηγές.
Συζήτηση κάνουμε εδώ, όχι συγγραφή διατριβής. Είμαι, βέβαια, καλοπροαίρετος σε οποιαδήποτε παράθεση αντεπιχειρημάτων, γιατί η συμμετοχή σε ανταλλαγή απόψεων ΔΕΝ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΕΞΕΔΡΑ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΣ...
Ακόμη κι αν η παράθεση της παραπάνω άποψής μου αποδειχθεί λάθος ή αναφερόμενη σε κάποιο άλλο ιστορικό γεγονός, όχι μόνο δεν θα νοιώσω μειωμένος αλλά αντίθετα θα πρέπει να σε ευχαριστήσω.
Βλέπεις φίλε μου, μέσα στον καταιγισμό της πληροφόρησης που υφιστάμεθα τη σημερινή εποχή, εύλογο είναι να μην έχουμε τη δυνατότητα αστραπιαίας κωδικοποίησης και επαναφοράς.
Άνθρωποι είμαστε και όχι Googles ...:)))) συμφωνείς ελπίζω.
Ας συνεχισθεί, λοιπόν η καλοπροαίρετη παράθεση απόψεων, η οποία μόνον όφελος μπορεί να προσάψει στους παρακολουθούντες...

Φίλε Πέτρο

Ευχαριστώ για την παράθεση των στοιχείων που θέτεις. Ειλικρινά είναι πολύ κατατοπιστικά για κάποιους που δεν έχουν τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις. ¨οσο γι αυτό που γράφεις
Πάντοτε είχα ένα όνειρο να μπορούσα με ελεγχόμενους τρόπους να αναπαράγω τα εκ της ιστορίας αναφερόμενα παράξενα συμβάντα.

αυτό είναι που κινεί και τη δική μας αναζήτηση, τόσο σ' αυτό το site, όσο και σε διάφορα σχετικά περιοδικά και βιβλία.
Ευχαριστώ πολύ και πάλι.
Κλείνοντας θέλω να ευχηθώ τη συνέχεια ενός καλοπροαίρετου διαλόγου χωρίς εμπάθειες και αφορισμούς.
Θέλω να πιστεύω ότι με το παρόν σημείωμά μου, ότι συμβάλλω κατά ένα μικρό ποσοστό προς αυτή την κατεύθυνση.

Καλή σας μέρα

Η προσωπική μου άποψη είναι οτι οι μάχες στην αρχαιότητα δεν γινόντουσαν σε τυχαία μέρη. Πιστεύω δε, οτι η περίφημη Μάχη του Μαραθώνα δεν κερδίθηκε μόνο χάρη στο κορυφαίο στρατηγικό μυαλό του Μιλτιάδη και στον απίστευτο ηρωϊσμό των Ελλήνων, αλλά αρκετές ήταν και οι υπερφυσικές δυνάμεις που βοήθησαν σε αυτή.
Μια ΤΟΣΟ μεγάλη νίκη εναντίον ΤΟΣΟ ισχυρών εχθρών είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να συνέβη χωρίς την συμμετοχή υπερφυσικών δυνάμεων. Σας θυμίζω οτι οι Έλληνες ήταν μόνο 11 χιλιάδες. 10.000 Αθηναίοι και 1.000 Πλαταιείς. Ο αριθμός των Περσών, 500.000 (!!!) κατά τον Πλάτωνα, οπλισμένοι μέχρι τα δόντια !
Οι ίδιοι οι Μαραθωνομάχοι ήταν αυτοί που διαβεβαίωσαν οτι διάφορες άγνωστες δυνάμεις πολέμησαν στο πλευρό τους με πρώτο τον Θεό Πάν. Ο Πάν ήταν αυτός που παρουσιάστηκε στο Φειδιππίδη καθώς εκείνος πήγαινε στη Σπάρτη για να ζητήσει ενισχύσεις λέγοντας του, οτι παρόλο που οι Αθηναίοι εγκατέλειψαν τη λατρεία του εκείνος θα τους βοηθούσε στο δύσκολο αγώνα. Απο την εν Μαραθώνι Μάχη προέκυψε αργότερα η λέξη "παν-ικός", μιάς και ο Τραγοπόδαρος Θεός έσπειρε τον πανικό στους βαρβάρους. Ο ίδιος ο Μιλτιάδης προσέφερε στον Πάνα εικόνα με χαραγμένο επίγραμμα :

ΤΟΝ ΤΡΑΓΟΠΟΥΝ ΕΜΕ ΠΑΝΑ ΤΟΝ ΑΡΚΑΔΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑ ΜΗΔΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΣΤΗΣΑΤΟ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ

"Εμένα τον τραγοπόδαρο Πάνα απο την Αρκαδία που πολέμησα εναντίον των Μήδων και υπέρ των Αθηναίων με έστησε εδώ ο Μιλτιάδης."

Και ερωτώ : Είναι ποτέ δυνατόν ένας Μιλτιάδης να ΦΑΝΤΑΣΤΗΚΕ oτι στη Μάχη συμμετείχε ο Πάν ; Είναι ποτέ δυνατόν ένας στρατηγός σαν τον Μιλτιάδη και με τέτοιο μυαλό να έπασχε απο φαντασιοπληξία η οποία να τον οδήγησε να κάνει τέτοια προσφορά σε ένα θεό που δεν...υπήρχε ; Δεν είναι ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟ ;
Δεν ήταν όμως μόνο ο Πάν ο υπερφυσικός σύμμαχος των Αθηναίων αλλά και το φάντασμα του Ήρωα Θησέα : ΤΟΝ ΕΝ ΜΑΡΑΘΩΝΙ ΠΡΟΣ ΜΗΔΟΥΣ ΜΑΧΟΜΕΝΟΝ ΕΔΩΞΑΝ ΟΥΚ ΟΛΙΓΟΙ ΦΑΣΜΑ ΘΗΣΕΩΣ... μας λέει ο Ηρόδοτος. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που ισχυρίστηκαν οτι τον είδαν να ορμάει πάνοπλος εναντίον των βαρβάρων. Πιο συγκλονιστικές όμως περιγραφές αλλά και πιο μυστήριες, έχουμε για ένα άγνωστο ήρωα ο οποίος πήρε το όνομα του μετά τη Μάχη ενώ πρίν απο αυτή ούτε τον είχε δεί, ούτε τον γνώριζε κανείς. Ο περίφημος ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ. Ονομάστηκε έτσι γιατί καθ'όλη την διάρκεια της Μάχης φόνευε τους Πέρσες με μια εχέτλη, δηλαδή μια λαβή αρώτρου. (Φίλε μου Rostar, συγχώρεσε με που επανέλαβα το σχόλιο σου περί Εχετλαίου) Φορούσε επίσης μια περίεργη πανοπλία που δεν είχαν δεί ποτέ οι Έλληνες. Μέρος στη Μάχη έλαβαν επίσης η Θεές ΑΘΗΝΑ και ΑΡΤΕΜΙΔΑ.
Όμως για μια στιγμή...γιατί άραγε συμμετείχαν οι ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ Θεοί σε αυτή την ένδοξη Μάχη και όχι κάποιοι άλλοι ; Μα γιατί αυτοί οι Θεοί (καθώς και άλλοι) ήταν αυτοί που λατρεύονταν κατά κόρον στο Πεντελικό Βουνό. Τα στοιχεία που αποδεικνύουν την λατρεία των προαναφερθέντων - και όχι μόνο - θεοτήτων στην Πεντέλη είναι πάρα πολλά. Οι Θεοί του Πεντελικού Βουνού ήταν αυτοί που βοήθησαν τους Έλληνες ! Αλλά και ο ΘΗΣΕΑΣ έχει ισχυρούς δεσμούς με το Βουνό. Εκεί γνώριζε μια γριά ιέρεια, την Εκάλη. Πρός τιμήν της είχε ιδρύσει στην Πεντέλη τον αρχαίο δήμο Εκάλης και καθιέρωσε εκεί τη λατρεία του Εκαλείου Διός. Η Εκάλη ήταν αυτή που συμβούλεψε τον Θησέα στο πώς να αρπάξει τον Ταύρο του Μαραθώνος. Βλέπουμε λοιπόν πως Θεοί και Ήρωες που συνδέονται άμεσα με το περήφανο Αττικό Βουνό συμμετέχουν στη μεγάλη αυτή Μάχη. Μόνο αυτοί. Όσο για τον Εχετλαίο, τον ήρωα εκείνο που κατέβηκε απο τις πλαγιές της Πεντέλης επιθετικός σκορπώντας ανελέητο θανατικό στα ερπετά της Ανατολής...αυτός κι αν ταυτίζεται με την περιοχή....

Υ.Γ : ΜΑΝΟ, ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΩ !

Συγνώμη και ευχαριστώ για την διευκρίνηση.Καμμιά φορά με τον
γραπτό λόγο δημιουργούνται παρανοήσεις..και πάλι ευχαριστώ.

Φιλικώτατα
Πέτρος

Ο περιηγητής Παυσανίας είναι ο πρώτος που κάνει λόγο για περίεργα φαινόμενα στα Αττικά του, για την περιοχή Πεντέλης - Μαραθώνα :

"Ενταύθα ανά πάσαν νύκτα και ίππων χρεμετιζόντων και ανδρών μαχομένων έστιν αισθέσθαι. Καταστήναι δε ές εναργή θέαν επίτηδες μέν ούκ έστιν ότω συνήνεγκεν, ακηκόω δε οντι και άλλως συμβάν ούκ έστιν εκ των δαιμόνων οργή".

( Εδώ κάθε νύχτα έχεις κανείς την αίσθηση οτι ακούει χλιμιντρίσματα αλόγων και άνδρες που μάχονται. Όποιος επίτηδες προσπαθήσει να δεί, θα τους συμβεί κάτι κακό. Αν όμως δεν έχει ακούσει γι'αυτά και του συμβούν τυχαία, οι δαίμονες δεν εξοργίζονται.)

Στον κάμπο του Μαραθώνα, έλεγαν οτι όποτε έπεφτε η νύχτα, ακούγονταν θρήνοι και λυπητερές φωνές, σαν γυναίκες που τις βασάνιζαν. Όσο πιο πολύ ζύγωνε κάποιος, τόσο αυτές οι φωνές δυνάμωναν.

Στην ίδια περιοχή, στο Κάτω Σούλι, υπάρχει μια λίμνη που λέγεται Δρακονέρα και το βουνό δίπλα της λέγεται Δρακονέρα επίσης. Εκεί υπάρχει μια μικρή σπηλιά που μέσα σ'αυτήν κατοικεί ένα στοιχειό. Κανείς δεν τόλμησε ποτέ να μπεί εκεί μέσα, εκτός κι'αν έμπαιναν πολλοί και αρματωμένοι.
Στις κορυφές του Βρανά που αποτελεί την βορειοανατολική προέκταση της Πεντέλης, οι άνθρωποι έλεγαν οτι περιφέρεται ένας γιγάντιος καβαλάρης που κουβαλάει ένα ρόπαλο ("Παραδόσεις" του Νικ.Πολίτη) Κάτι αντίστοιχο για τον καβαλάρη, μας λέει και ο Κώστας Ρωμαίος στο βιβλίο του "Το Αθάνατο Νερό" :

"Και στου Βρανά αντίκρυ στα ριζοβούνια, φαίνεται καμιά φορά τη νύκτα να τρέχει ένας μικρός καβαλάρης."

Το περίεργο εδώ είναι οτι ο Ν.Πολίτης το παρουσιάζει "γιγάντιο", ενώ ο Κ.Ρωμαίος, "μικρό".

Απο τον Νίκο Πολίτη πάλι, διαβάζουμε τα παρακάτω :

"Μια φορά 'ς τον καιρό των Ελλήνων ήρθαν πολλαίς φούσταις 'ς αυτόν τον κάμπο. Οι Αθηναίοι, που είχαν το στρατό τους πάνω 'ς της Γριάς το μανδρί, έπεσαν κατά πάνω τους και τόσο πολλούς εσκότωσαν, που εκοκκίνησε απο το αίμα το ποτάμι."

"Σ' τον κάμπο του Μαραθώνα έγινε μια φορά μεγάλη μάχη. Τούρκοι πολλοί με άρμενα πολλά ήλθαν να σκλαβώσουν τη χώρα και απ' εκεί να περάσουν 'ς την Αθήνα. Δεν επήγαν γραμμή 'ς την Αθήνα, γιατί οι Έλληνες εφύλαγαν με πολλά πλεούμενα και τρικάταρτα τον Πειραιά. Οι Έλληνες ήσαν λίγοι εμπρός 'ς την αμέτρητη δύναμη του εχτρού. Εσυνάχτηκαν απ΄όλα περίγυρα τα χωριά και απο την Αθήνα, κ' έπιασαν πόλεμο φριχτό.
Αν τους νικήσουμε, σου λέγει, εδώ, πάει, τους σπάσαμε δε θα ιδούν τη στράτα να φύγουν.
Επολέμησαν απο την αυγή έως το βράδυ. Απελπισμένοι επολέμησαν οι εχτροί, αλλά πλέον απελπισμένοι επολέμησαν οι Έλληνες. Το αίμα επήγε ποτάμι. Έφτασεν έως τα ριζά του Βρανά και έως το Μαραθώνα αντίκρυ. Έσυρεν ώς τη θάλασσα κ'έβαψε κατακόκκινα τα κύματα. Θρήνος και κακό έγινε. Τέλος ενίκησαν οι Έλληνες. Οι Τούρκοι έτρεξαν να γλυτώσουν 'ς τά καράβια. Οι Έλληνες τους εκυνήγησαν κ'εκεί, τους κατέσφαξαν, κανείς απο τους εχτρούς δεν εγύρισε πίσω.
Έτρεξαν τότε δύο να φέρουν να φέρουν την είδηση'ς την Αθήνα. Ο ένας έτρεξε καβαλλάρης, ο άλλος πεζός κι' αρματωμένος. Ο καβαλλάρης επήγεν απο το Χαλάντρι. Ο πεζός έπιασε τη Σταμάτα. Φτεροπόδαρος ανέβηκε τον Αφορεσμό και κατέβηκε 'ς το χωριό. Καθώς τον είδαν οι γυναίκες έτρεξαν κοντά του. "Σταμάτα, του φώναζαν, σταμάτα !" Ήθελαν να τον ερωτήσουν τι απόγινε η μάχη. Εστάθηκε μια στιγμή να πάρει φύσημα, κ' έπειτα, πάλι δρόμο. Τέλος φτάνει 'ς το Ψυχικό. Εκεί πήγε να ξεχυχήσει, πιάστηκε η αναπνοή του, τα πόδια του έτρεμαν τώρα έλεγε να πέση. Αντρειεύεται τότε και παίρνει βαθυό ανασασμό, και μιά και δύο, έφτασε τέλος 'ς την Αθήνα. "Ενικήσαμε !" είπε, κ' έπεσε ευτύς κ΄ εξεψύχησε. Ο καβαλλάρης ταχυδρόμος ακόμα δεν εφάνηκε !
Εκεί όμως που που σταμάτησε ο πεζοδρόμος κ'εκεί που πήρε ανάσα, άφησε τ'όνομα του καμώματός του. Το πρώτο χωριό τ΄ωνόμασαν Σταμάτα, το δεύτερο Ψυχικό.

Θα παρατηρήσατε οτι η τελευταία ιστορία είναι σχεδόν ίδια με το γεγονός της Μάχης του Μαραθώνα. Λίγοι Έλληνες, αμέτρητοι Τούρκοι, θριαμβευτική νίκη των Ελλήνων, ο αγγελιοφόρος της νίκης που φώναξε "Ενικήσαμε"...

Σας χαιρετώ

Υ.Γ.
Μια μαγεία ήταν την Κυριακή 7/03/04, η πλευρά του Αγ.Λουκά με τα χιόνια.

φιλε Πετρο, μηπως με την υποθεση των κατοπτρων υποτιμαμε την στρατηγικη και την γεναιοτητα των Αθηναιων και των Πλαταιεων?

εχουν γραφτει πολλα για την στρατηγικη τους, αλλα και για την αεροβιωση τους, αφου μετα την μαχη εφτασαν πριν απο τα πλοια των Περσων στην Αθηνα.

πιστευω στην υπαρξη τεχνολογιας που διασωθηκε απο τα βαθη του χρονου στα χερια των Ελληνων, αλλα συγκεκριμενα στη μαχη του Μαραθωνα το μονο παραξενο ηταν εκεινος ο αγροτης, ο Εχετλαιος (αν θυμαμαι καλα το ονομα).

"Ολίγον δε απωτέρω του πεδίου Πανός εστίν όρος και σπήλαιον θέας άξιον. Έσοδος μέν ες αυτό στενή, παρελθούσι δε είσιν οίκοι και λουτρά και καλούμενον Πανός Αιπόλιον, πέτραι τα πολλά αιξίν εικασμέναι".

( Λίγο πιο πέρα απο την πεδιάδα υψώνεται το βουνό του Πάνα και ενδιαφέρουσα σπηλιά. Η είσοδος της είναι στενή, αλλά όταν μπαίνεις μέσα βλέπεις δωμάτια και λουτρά και το λεγόμενο κοπάδι κατσικιών του Πάνα, δηλαδή βράχια σε σχήμα κατσικιών.)

"Το Βουνό του Πάνα" είναι πράγματι η Πεντέλη. Η σπηλιά όμως που αναφέρει δεν είναι η γνωστή σε όλους μας Σπηλιά, αλλά το Σπήλαιο του Πανός στην Οινόη. Ο κ. Φουράκης δεν παρατήρησε μάλλον οτι ο Παυσανίας γράφει : Έσοδος μέν ες αυτό ΣΤΕΝΗ". Η είσοδος της Σπηλιάς Πανός-Αμώμων-Νταβέλη κάθε άλλο παρά στενή είναι. Ίσως κάποιοι πούν πως την εποχή του Παυσανία η είσοδος του Σπηλαίου να μην ήταν στη μορφή που είναι σήμερα αλλά πολύ μικρότερη. Είναι γνωστό όμως οτι η σημερινή μορφή της Σπηλιάς του Νταβέλη είναι έτσι διαμορφωμένη απο τον 5ο π.Χ αιώνα. Και ο Παυσανίας δεν έχει καμία σχέση με εκείνη την εποχή μιάς και γεννήθηκε το 110 μ.Χ.
Έτσι, η πεποίθηση του κ. Φουράκη οτι "το Πεντελικό Όρος με επίκεντρον το σπήλαιον αποτελεί Πόλιον ( = μικρόν πόλον) του γεωσυμπαντικού χωροχρόνου" (σ.140) δεν μπορεί να ισχύει.