Rostar

quote:

---

To ti einai h Eyrwph einai gnwsto edw kai polla xronia. Dystyxws omws einai POLY makria se sxesh me ton Arh. To oti h episthmonikh fantasia exei dwsei polla paradeigmata "problepshs" ta opoia fysika sthrizontai s'episthmonika dedomena kai oxi se ay8aireta symperasmata, ta opoia argotera "bgainoun" de shmainei oti yparxei kapoia "synwmosia" gia na mas krypsoun kati, alla oti polu apla oi syggrafeis htan sobaroi kai diabasmenoi...

---

Η "ΓΝΩΣΗ" ΟΜΙΛΕΙ, ΟΜΩΣ Η "ΣΟΦΙΑ" ΑΚΟΥΕΙ...(Jimi Hendrix)

quote:

---

--- "This is the way it is done for billions of years. Small moves Ellie, small moves."

---

Η "ΓΝΩΣΗ" ΟΜΙΛΕΙ, ΟΜΩΣ Η "ΣΟΦΙΑ" ΑΚΟΥΕΙ...(Jimi Hendrix)

quote:

---

...kai pou na stelname gewlogikous exereynhtes sthn Eyrwph...

---

Η "ΓΝΩΣΗ" ΟΜΙΛΕΙ, ΟΜΩΣ Η "ΣΟΦΙΑ" ΑΚΟΥΕΙ...(Jimi Hendrix)

[quote]
...Γιατί αυτό?
Δεν ήταν επιβεβαιωμένο? Ή χρειαζόταν το κατάλληλο...timing?
[quote]

Μην ανησυχείτε !...Όπως είχα ξαναγράψει και σε άλλα σχετικά topics...το παιχνίδι μόλις τώρα άρχισε. Καθείστε αναπαυτικά, πάρτε μια βαθειά ανάσα κι ετοιμαστείτε για τα ωραιότερα.
Κάπου διάβασα το σχόλιο "Μήπως, άραγε ο Άρης, είναι η Γη του χτές ?..." αλλά για αντιστρέψτε το λιγάκι..."Μήπως ο Άρης είναι η Γη του αύριο ?..."
Εν πάσει περιπτώσει, αν κάποιοι νομίζουν ότι οι εξαφανίσεις, η " Μυθωδία" και "το πρόσωπο" είναι απλές συμπτώσεις, ας καθίσουν αναπαυτικώτερα στη πολυθρόνα τους κι ας πάρουν αρκετό ποπ κορν, γιατί οι φάσεις του "θρίλερ" θα είναι πολύ ενδιαφέρουσες...

απλά θέλω να παραθέσω τους στίχους, από το εκπληκτικό τραγούδι των IRON MAIDEN, του τραγουδιστή τους και καθηγητή της Ιστορίας, αξιότιμου κυρίου Bruce Dickinson, από το τελευταίο άλμπουμ

IRON MAIDEN
Dance Of Death (2003)
FACE IN THE SAND

Everybody's waiting for something to happen
Everybody's waiting for something to see
Lunatics waiting for bigger disasters
Everyone's waiting for news on TV

Winding lives at the end of the spiral
Waiting dictators with their next big thrill
Everyone's looking but no one is listening
Everybody wants to be in at the kill

I wait for the signs, they tell me true
I see the signs of the end of time

Everyone's searching but nothing's revealing
Everyone's looking for the reason why
Everyone's hoping for life everafter
Everyone's looking at death from the sky

Everyone's nightmares are going to happen
Everybody's ripping the mask from their eyes
Everyone's praying but no one's believing
Everyone's heroes tell everyone's lies

So I watch and I wait
And I pray for an awnser
An end to the strife and the world's misery
But the end never came
And we're digging the graves
And we're loading the guns for the kill

Can the end be at hand?
Is the face in the sand?
Future memory of our tragedy

Can the end be at hand?
Is the face in the sand?
Future memory of our tragedy?

.........................

Πολύ ενδιαφέρον το topic.
Έχει σίγουρα να κάνει με το Χρόνο, όπως πολύ σωστά το έθεσε η Αμαλία.
Ιδιαίτερα στην αναφορά της με τη μοτοσυκλέττα ανατρίχιασα !!
Πρίν από αρκετά χρόνια, βρέθηκα "μπλεγμένος" σ' ένα πολύ δύσκολο τροχαίο στην Εθνική, ταξιδεύοντας με 120 και χωρίς κράνος, όταν ο ταξιτζής είκοσι μέτρα μπροστά μου έκανε απότομη κλιση για δεύτερη κούρσα και δίπλα μου ήταν σταματημένα φορτηγά, σαν σιδερένιο τείχος...
Κι όμως εκείνη την ώρα, τα πάντα λειτούργησαν όχι σε slow αλλά μπορώ να πω σε... frozen motion.
Έκανα φοβερά περίπλοκους υπολογισμούς όλων των παραμέτρων, ώστε να γλιτώσω με μόνο ένα σπάσιμο ποδιού...πέφτοντας πάνω στο ταξί και μετά εκσφενδονιζόμενος πάνω στο φορτηγό, όταν η μοτοσυκλέτα έγινε παλιοσίδερα...
Απλά υπολόγισα μέσα στα λίγα εκείνα δευτερόλεπτα:
Γωνία πρόσπτωσης πάνω στο ταξί, φορά του σώματός μου καθώς θα έφευγε, εκτίμηση του σημείου που θα πέσω πάνω στο φορτηγό δίπλα μου, τοποθέτηση των μπλεγμένων χεριών μου πάνω στο μέτωπο ώστε να υποκαταστήσουν το κράνος και παράλληλα να ουρλιάξω στη γυναίκα μου, που καθόταν πίσω, να σφιχτεί όσο πιό δυνατά μπορούσε πάνω μου έτσι ώστε να αποφύγει την εκτίναξη και παράλληλα η προς το έδαφος ασκουμένηυ δύναμη να είναι αφαιρετική εκείνης που θα με έσπρωχνε πάνω στην καρότσα του φορτηγού, υπολογίζοντας μάλιστα και το σε ποιό δευτερόλεπτο θα λύγιζα τα προτεταμένα στον αέρα χέρια μου, ώστε να μη σπάσουν οι αγκώνες μου την ώρα που θα συνέβαινε η επαφή με το φορτηγό!
Αυτά τα ολίγα σε μια απόσταση είκοσι μέτρων, κινούμενος με 120 χλμ/ώρα.

Καλή σας νύχτα

...In your life you may choose desolation
And the shadows you build with your hands
If you turn to the light
That is burning in the night
Then the Journeyman's day has begun...

quote:

---

... Ίσως να ερημώσει τελείως η κορυφή και να μείνει μόνο το εκκλησάκι του Πρ.Ηλία. Μακάρι να ξεκουμπιζόταν κι'αυτό...
Κλείνω τα μάτια μου και ονειρεύομαι ένα ανυπέρβλητης ομορφιάς, γιγάντιο και επιβλητικό χρυσελεφάντινο άγαλμα της ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΑΘΗΝΑΣ να δεσπόζει στην ανεμοδαρμένη, ηφαιστειόμορφη κορφή της Πεντέλης, εμπνέοντας το δέος και το σεβασμό στους θνητούς. Θείο όραμα...

---

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΞΕΘΩΡΙΑΖΕΙ...ΣΑΝ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΑΛΙΟ
(Iron Maiden : Dance Of Death)

ΤΟ ΠΛΕΟΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ, ΕΞ ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΟΙΞΕΙ ΩΣ ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ...Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ !!!

Αν το προσεγγίσει κάποιος ανάλαφρα (όχι ελαφρά, για να μην παρεξηγούνται τα λεγόμενα μου) και με συνεσταλμένες τις κεραίες του προσωπικού του στίγματος, ελπίζω ότι θα συμφωνήσει μαζί μου. Αν πάλι,όχι...δεν μου κακοφαίνεται.
Δεν είμαστε κλωνοποιημένα όντα, άρα η πολλαπλότητα των απόψεων, είναι κατάκτηση του Είδους και όχι κατάπτωση...

Έχει καμμιά σημασία να γίνει..."δημοσκόπηση" μέσω του forum ?...
Προσωπικά αμφιβάλλω. Άλλωστε..."Κυριακή κοντή γιορτή" που λέει και το γνωστό απόφθεγμα. Ας αφήσουμε λοιπόν να γίνει Η ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ.
ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΉ ΚΑΙ ΜΌΝΟ ΕΊΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΉ ΔΗΜΟΣΚΌΠΗΣΗ
Θυμάστε τι είχε γίνει με τις περασμένες εκλογές και πόσο η ουσιαστική πραγματικότητα εξευτέλισε την εικονική.
Γεγονός είναι πάντως ότι θέλουμε δεν θέλουμε Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ μας αγγίζει όλους και η αποστασιοποίηση από τα σχετικά δρώμενα, είναι εις βάρος μας.
Αλοίμονο αν φτάσουμε ποτέ στο σημείο να εκλέγονται οι όποιοι κυβερνήτες από μια μειοψηφία του εκλογικού σώματος.
Προσωπικά θα αποφύγω την οποιασδήποτε μορφής νύξη προτίμησης, εκφράζοντας μόνο την άποψη να γίνει σεβαστό από όλους το οποιοδήποτε αποτέλεσμα, επειδή - άσχετα αν μας αρέσει ή όχι - η τελική συνισταμένη της έκφρασης ενός τόσο μεγάλου πλήθους, τόσο από φιλοσοφική, όσο και από ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ άποψη...ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΟΦΗ !!!...άσχετα από τις όποιες επιπτώσεις υπέρ ή εις βάρος των επι μέρους υποσυνόλων.
Αυτό που εύχομαι σε όλους, είναι να μελετήσουν το όποιο αποτέλεσμα όχι υπό την επίδραση του συναισθήματος, αλλά με ψυχρή Λογική και να μη μας διαφεύγει ποτέ το παράδειγμα του...Δικαίου Αριστείδους !

Καλή ψήφο, λοιπόν, σε όλους και ας έχουμε υπ' όψη ότι
Η ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΣΑΝ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ, ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ.

quote:

---

... ΜΑΛΛΟΝ ΣΕ ΖΑΛΙΣΑ ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ.ΕΙΝΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΑΥΤΗ Η ΖΑΛΑΔΑ !!!

ΠΡΟΣ ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΩΝ ΤΑ ALBUMS ΠΟΥ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΡΩΣΩΠΙΚΟΥ ΓΟΥΣΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ.

ΦΙΛΕ MASVIDAL

ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΖΑΛΙΣΕΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙΣ. ΒΕΒΑΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙΣ ΤΑ ΕΧΩ ΗΔΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ
TRANS SIBERIAN ORCHESTRA, QUEENSRYCHE (το operation mindcrime είναι ολόκληρο σενάριο!!!), THERION, HAGGARD, AS I LAY DYING, SAVATAGE,SKYCLAD (...φανταστικοί!!!),CRIMSON GLORY, APOCALYPTICA και βέβαια οι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΙ DREAM THEATER όπου το SCENES FROM A MEMORY θεωρώ πως είναι ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΘΑΥΜΑΤΑ...
ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΤΟ ΨΑΞΙΜΟ ΠΑΝΤΩΣ ΚΑΙ Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΤΡΟΠΕΣ ΣΟΥ

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ

---

Η "ΓΝΩΣΗ" ΟΜΙΛΕΙ, ΟΜΩΣ Η "ΣΟΦΙΑ" ΑΚΟΥΕΙ...(Jimi Hendrix)

quote:

---

Αυτό που λες μου έχει συμβεί αρκετές φορές, να με κοιτάνε πολύ έντονα, και συγκεκριμένα πρόσωπα, άσχετα εάν εγώ δεν τα γνώριζα.

---

Η "ΓΝΩΣΗ" ΟΜΙΛΕΙ, ΟΜΩΣ Η "ΣΟΦΙΑ" ΑΚΟΥΕΙ...(Jimi Hendrix)

Χαιρετώ τους νέους συναδαιτημόνες του θέματος Aristidis,xrtc,Warface και την επανεμφάνιση του ανώνυμου φίλου (-).
Με χαρά παρατηρώ ότι αρχίζουν και "φωτίζονται" πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις στον καθένα από όσους έχουν πάρει μέρος στον διάλογο και τη κατάθεση μαρτυριών που άρχισε σε αυτό το topic. Μπορώ να πω ότι ο αρχικός τίτλος που έθεσα αρχίζει να φαίνεται πολύ περιορισμένος.
Το σπουδαίο είναι ότι , σε πάμπολλους συνανθρώπους μας πιστεύω, έρχονται κάποιες στιγμές που εμφανίζεται μια σημαντικώτατη απόκλιση από αυτό που αποκαλείται συνήθης ψυχική και νοητική κατάσταση.
Αυτό που θέλω να παραθέσω, από προσωπική άποψη, είναι το ότι επί πολλές μέρες μετα΄την εκδήλωση ενός τέτοιου γεγονότος, βρίσκομαι σε μια περίεργη έξαρση, λες κι ένα αόρατο χέρι μ' έχει σηκώσει πάνω από τα τετριμένα και παρατηρώ τα δρώμενα από κάποια απόσταση.
Μετά, δυστυχώς, επανέρχομαι στους συνήθεις ρυθμούς με μιαν αδιόρατη αίσθηση ανάμεικτη από νοσταλγία για κάτι όμορφο που ξεμάκρυνε, από ανακούφιση για την προσγείωση και από ανυπομονησία για το πότε θα επανεμφανισθεί αυτό το "τίναγμα" προς τα "'εξω"...
Υπάρχουν και σε σας κάποια αντίστοιχα συναισθήματα ; Πολύ θα ήθελα να ξέρω.
Ας περιμένουμε όμως κι άλλους φίλους, να μάθουμε και τις δικές τους εμπειρίες γιατί από ότι φαινεται αγαπητή Ελευθερία, το θεόσταλτο χάρισμα που αναφέρεις, δεν υπάρχει μόνο σ' αυτούς τους τσαρλατάνους που το έχουν κάνει επάγγελμα και θησαυρίζουν από τους αφελείς (αν υπάρχει σ' αυτούς, που πολύ αμφιβάλλω...), αλλά είναι χαρακτηριστικό όλων μας.
Ας δούμε λοιπόν στη συνέχεια με ποιές μορφές και σε πόιά γεγονότα εμφανίσθηκε και πιστεύω ότι θα οδηγηθούμε σε πολύ σημαντικά συμπεράσματα...

Σας καληνυχτίζω
περιμένοντας με πολύ ενδιαφέρον κι άλλες μαρτυρίες

Ευχαριστώ κατ’ αρχήν που με τις ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις σας, δημιουργείτε κλαδιά σ’ αυτό το μικρό κλωναράκι προβληματισμού που κατέθεσα στο Esoterica.
Αυτό που αναφέρεις Ελευθερία για την αστραπιαία μετάδοση της σκέψης σου στη κόρη σου

Ξέρετε πως νιώθει μια μάνα που μόλις έκανε μια τοσοδούλα άσχημη σκέψη να της απαντούν:<Κι αν δεν μπορείς να κάνεις τη ζωή σου όπως θες, τούτο προσπάθησε μονάχα, όσο μπορείς μη την εξευτελίζεις>?

Αυτά που αναφέρεις AVATAR σχετικά με την «κοινοποίηση» της σκέψης σου μέσα στο τραίνο, όπως και την εύστοχη παρατήρησή σου…

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕΤΑΔΙΔΩ (ΕΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ) ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟ...

με κάνουν να πιστεύω ότι πέρα από το ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ πεδίο εκπομπής των σκέψεων μας, υπάρχει ένα πολύ μεγαλύτερο διάστημα με την έννοια του χώρου αλλά και του χρόνου στο οποίο αυτά που «εκπέμπουμε» μπορούν να συλληφθούν.
Κυριολεκτικά ανατρίχιασα AVATAR φέρνοντας τον εαυτό μου στη θέση σου, στη σκηνή του τραίνου…Φαντάσου λοιπόν φίλε μου πόσο προσεκτικοί πρέπει να είμαστε και πόσο επιβεβλημένη είναι η αυτοβελτίωσή μας…

Όσον αφορά εσένα φίλε fear, εκτός από το ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ στον προβληματισμό μας θέλω να σου πω ότι και σε μένα έχει τύχει να γίνω γνώστης επερχομένων δυσάρεστων γεγονότων μέσω της ατραπού του ονείρου…Δυστυχώς δεν έχω απόψε πολύ χρόνο στη διάθεσή μου, αλλά θα αναφέρω αύριο ένα εξ’ ίσου ενδιαφέρον συμβάν σχετικά με τον θάνατο ενός κοντινού μου προσώπου…

Σας ευχαριστώ και πάλι όλους σας που συμβάλλετε στην ανάπτυξη αυτού του προβληματισμού μου. Καταλήγοντας Ελευθερία θέλω να τονίσω ότι πράγματι συμβαίνουν και τα δύο, τόσο η ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑ όσο και η ΧΡΟΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ, δεν είχα τη πρόθεση να αποκλείσω το ένα χάριν του άλλου, απλά έβαλα στον τίτλο τη διάζευξη για να εμπλουτίσω τη παράθεση περιστατικών. Αυτό όμως το γεγονός με το …τραίνο, του Avatar με συγκλονίζει. Τέλος η απομίμηση της σειρήνας από τον Fear με κάνει να σκέφτομαι ότι στα πρώιμα παιδικά μας χρόνια, παρθένοι σαν υπάρξεις έχουμε κάποιες ικανότητες που με τη πάροδο του χρόνου πέφτουν σε λανθάνουσα κατάσταση (ΔΕΝ ΧΑΝΟΝΤΑΙ) .

Υπάρχει ίσως κάποια ΑΝΩΘΕΝ αναγκαιότητα για κάτι τέτοιο ;…
Σχετίζεται με την αποφυγή της χρησιμοποίησης αυτών των ικανοτήτων για κακό σκοπό;…
Γιατί έρχεται στο μυαλό μου η φράση ότι… Η ΓΝΩΣΗ μοιάζει με ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΟΠΛΟ στα χέρια ενός όντος, που δεν έχει την απαραίτητη ωριμότητα για τη χρήση της ;…

Μ’ αυτά τα ερωτήματα σας καληνυχτίζω και περιμένω τη συνέχεια του ενδιαφέροντος θέματος που ξεκίνησε…

Ευχαριστώ και καλή συνέχεια

Θέλω να θέσω ένα νέο θέμα για συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, όπως επίσης και για παράθεση αντίστοιχων δικών σας εμπειριών.
Παίρνω σαν αφορμή ένα περιστατικό που μου έτυχε κάποτε στο υπόγειο του σταθμού του ηλεκτρικού στην Ομόνοια και ένα άλλο που είχε συμβεί πριν από περισσότερα χρόνια όταν ήμουν στο πανεπιστήμιο. Απλό το πρώτο, περισσότερο σύνθετο το δεύτερο.
Στο πρώτο επεισόδιο, ενώ διάβαζα τις εφημερίδες που ήταν κρεμασμένες σ’ ένα περίπτερο στην Ομόνοια, λίγο πριν κατέβω για να πάρω το τραίνο, ήρθε ξαφνικά στη σκέψη μου ένας φίλος από την εποχή που υπηρετούσα στο στρατό, τη δεκαετία του 70. Ποτέ δεν είχα νέα του από τότε που απολύθηκα, αφήνοντάς τον πίσω. Γνώριζα μάλιστα ότι κατοικούσε σε μια πόλη της Θεσσαλίας. Λάρισα, Τρίκαλα…δεν ήμουν σίγουρος. Όχι πάντως στην Αθήνα.
Όταν λοιπόν κατέβηκα τις σκάλες…τον είδα μπροστά μου !!...και το πιο εκπληκτικό είναι ότι πριν προλάβω να αρθρώσω λέξη…τον άκουσα να μου λέει…
« Ρε συ Γιάννη !!...πριν από πέντε λεπτά σε σκεφτόμουν…έτσι ξεκάρφωτα…χωρίς να έχεις έρθει στη σκέψη μου, από την εποχή που υπηρετούσαμε παρέα !...Αν είναι δυνατόν !...»
«Αν είναι δυνατόν ;…» απάντησα γελώντας αφού στο μεταξύ σκούπισα τον ιδρώτα που είχε αναβλύσει στο μέτωπό μου… « Πώς να μην είναι δυνατόν ρε Βαγγέλη, τη στιγμή που κι εγώ πριν από πέντε λεπτά σ’ έφερα στη σκέψη μου ;…»
………………………………………………………….
Αρκετά χρόνια πριν, φοιτητής στο δεύτερο έτος της Ανωτάτης Εμπορικής, μια μέρα πριν δώσω κάποιο μάθημα, είχα πάει βόλτα με μια μοτοσυκλέττα στη Πάρνηθα για να ξεφύγω από τη πίεση των εξετάσεων. Ήταν πολύ ζεστή μέρα και σκέφτηκα ότι, ίσως εκεί πάνω, να κατάφερνα να συγκεντρωθώ και να μελετήσω κάτι που στο σπίτι μου φαινόταν αδύνατο.
Αφέθηκα όμως στη σαγηνευτική ατμόσφαιρα, χαλάρωσα και το μόνο που απέφυγα ήταν το ν’ ανοίξω το βιβλίο που είχα μαζί μου. Όταν έπειτα από δυο τρεις ώρες ετοιμαζόμουν για να φύγω, με αρκετές μάλιστα τύψεις για την «ανόητη» φυσιολατρική φυγή μου, μια παράξενη σκέψη πέρασε από το νου μου.
«Αν ο καθηγητής, αντί για το συνηθισμένο τρόπο παροχής εξεταστέων θεμάτων, θελήσει να φτιάξει θέματα με σύνθεση πολλών κεφαλαίων, σαν μια επιτομή κατά κάποιο τρόπο, των ενοτήτων του συγγράμματός του, τότε τι γίνεται;…» ψιθύρισα στον εαυτό μου.
«Ας κατέβω λοιπόν, να ρίξω μια ματιά στα περιεχόμενα του συγγράμματός του, να φτιάξω τρία τέτοια θέματα, να τα γράψω εγώ ο ίδιος, παίρνοντας εδάφια από τα κεφάλαια που ανήκουν και μελετώντας τα καλά, να πάω να γράψω…έτσι κι αλλιώς με την ελάχιστη έως ανύπαρκτη μελέτη μου, είναι το καλύτερο που έχω να κάνω…»
Πήγα σπίτι, άνοιξα το βιβλίο και σε κατάσταση χαλάρωσης, αυτοσυγκέντρωσης και μιας «αδικαιολόγητης» αισιοδοξίας, αρχίζοντας στις 7 το απόγευμα, μέχρι τις 10 το βράδυ, είχα ολοκληρώσει μια καταπληκτική πεντασέλιδη εργασία, που κάλυπτε τη πρώτη από τις τρεις ενότητες κεφαλαίων του βιβλίου του. Είχα μάλιστα, μέσα στον ενθουσιασμό μου, δώσει και τίτλο στην εργασία μου. Τίτλο που κάλυπτε τρείς ολόκληρες γραμμές του τετραδίου!...
Μόλις τελείωσα το γράψιμο, ήπια τη τελευταία γουλιά από τον καφέ, έσβησα το τσιγάρο, πήρα μια βαθειά ανάσα και είπα χαρακτηριστικά… «Ένα τέτοιο θέμα είναι αρκετό…είναι κι η ώρα περασμένη, δεν έχω διάθεση για τίποτε περισσότερο.»…Άνοιξα μια εφημερίδα κι έψαξα έργο για καλοκαιρινό σινεμά.
………………………………………….
Την επόμενη μέρα, γράφαμε στις 8 το βραδάκι. Είχαμε μαζευτεί στο προαύλιο της σχολής και ρίχναμε ματιές στο βιβλίο, όπως κάνουν συνήθως όλοι πριν από διαγώνισμα. Γινόταν και καλαμπούρι ανάμεσα σε μας που δεν είχαμε διαβάσει σχετικά με το ποιος θα πάρει το χαμηλότερο βαθμό, από έναν καθηγητή που συνήθιζε να ’χει σαν άριστα το 8…Εγώ θέλοντας να σαρκάσω τη κατάσταση, είπα σε τρεις τέσσερις φίλους που ήταν δίπλα, ότι είχα διαβάσει τόσο πολύ που είχα μάλιστα κάνει και μελέτη σύνοψης του συγγράμματος…έδωσα μάλιστα τις σημειώσεις στους άλλους για να τις δουν, για να εισπράξω απλόχερα την ειρωνεία τους…
Όταν μπήκαμε στο αμφιθέατρο κι ήρθε ο καθηγητής να δώσει τα θέματα, άρχισε να λέει…
«Χτες στις 7 το απόγευμα που έφτιαχνα τα θέματα των εξετάσεων, σκέφτηκα πως… αντί για το συνηθισμένο τρόπο παροχής εξεταστέων θεμάτων, να σας δώσω δύο θέματα με σύνθεση πολλών κεφαλαίων, σαν μια επιτομή κατά κάποιο τρόπο, των ενοτήτων του συγγράμματος… μετάνιωσα όμως και σκέφτηκα ότι ένα τέτοιο θέμα είναι αρκετό…για να δώσω ευκαιρία επιτυχίας και σ’ όσους μελέτησαν με τη κλασσική μέθοδο…Η επιλογή σας είναι ή το θέμα ενοτήτων μόνο του ή και τα δύο άλλα θέματα που αναφέρονται σε συγκεκριμένα εδάφια του βιβλίου. Γράψτε τον τίτλο του θέματος ενοτήτων πρώτα…»
Άρχισε, λοιπόν,…να εκφωνεί τον τίτλο που είχα δώσει εγώ στη δική μου εργασία !! …για να γυρίσουν και να με κοιτάξουν με μια έκφραση ανάμεσα σε δέος, τρόμο και καχυποψία οι συμφοιτητές που τους είχα δώσει να διαβάσουν την εργασία μου, πριν με ειρωνευτούν…
……………………………..
Το 10 που έβαλε ο καθηγητής δίπλα στο όνομά μου στον πίνακα αποτελεσμάτων, είναι νομίζω ελάχιστα σημαντικό, σε σχέση με όσα είχαν προηγηθεί. Η βαθμολογία μου είναι βέβαια κατατεθειμένη στη γραμματεία της σχολής και είναι η εξέχουσα των επιδόσεών μου, σ’ έναν μέτριας βαθμολογικής συγκομιδής κύκλο σπουδών.
Τηλεπάθεια ή Μετατόπιση στο Χρόνο και ταχύτατη επαναφορά, ώστε το περιστατικό αντί για καταχώρισή του σαν ανάμνηση, να καταχωρείται ως…προαίσθηση, μια και η χρονική μεταφορά είναι «απαγορευμένη» ;;;;…Περιμένω τις δικές σας εμπειρίες και απόψεις.

Ευχαριστώ για την υπομονή που δείξατε διαβάζοντας το θέμα μου

quote:

---

Φιλη AVALLON δεν εχω το SKYGLOBE.Αυτο ειναι ξεπερασμενο πλεον...
και οσο και να τα παιδευω δεν μου βγαζουν τα αποτελεσματα που αναφερεις....

---

ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΛΛΕΞΩ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΣΑΣ, ΠΡΙΝ ΑΥΤΑ ΕΠΙΠΕΣΟΥΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ (Bruce Dickinson)

...In your life you may choose desolation
And the shadows you build with your hands
If you turn to the light
That is burning in the night
Then the Journeyman's day has begun...

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΗ...ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ...ΥΙΟ
ΕΙΝΑΙ... ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ
ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ...
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ...
ΑΛΗΘΕΙΑ...ΠΟΙΑ Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΗΣ
ΣΙΔΗΡΑΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ.???
ΠΕΡΙΜΕΝΩ MAIL ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ...
ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΟΜΗ... ΠΑΡΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Under tortured skies from a land with no sun
I will come for you
From Seven points of Darkness
beyond the mountains and the ruins
I will come for you
Across the Fields of Rage and Yearning
with Power in my hand
I will return, I will return

Once we had beauty our Sun blazed in passion
We lived alive
Far from the reaching of closed minded preaching
We lived and died

Now all in darkness we wait for the end,
hunted by men of the cloth
Murder and torture, they rape and they slaughter
claiming thr Way of the Cross

Cast out from Eden baptized inta treason
with sighless eyes
lost clouds of reason, false hope burning season
a godless lie

whose god is stronger, who's made by its hand
primitive blood stains the sand
murder and torture they're raping your daughter
drunk with the blood of the lamb

Under tortured skies from a land with no sun
I will come for you
From Seven points of Darkness
beyond the mountains and the ruins
I will come for you
Across the Fields of Rage and Yearning
with Power in my hand
I will return, I will return

Like the sun, like the wind and the rain
I'll return like a storm, I will rise once again
like the light and the dark I was fighting from apart
'cross the oceans of time I am called by Your Voice
I'll return, I will return!!

The ashes drift away, smoke of our confusion
We turn our frightened faces to each other, say goodbye
Waited for the sign, waited for the moment
Waited for the miracle to arrive
I guess they lied

Look at your future
Take a look at your burning sky
Look at your future
Look at your burning sky

The others, they have gone
Who wants to live forever
With nothing left to hold onto the past that we once knew?
We believed in heaven, we believed in angels
With arms of purest white
To hold us, catch us when we fall

Look at your future
Take a look at your burning sky
Look at your future
Now look at your burning sky

Now it's Omega-Zero day
The red star shines its last rays
The sun that gave us life yesterday
Is now the sun that takes our lives away

Προχτές ερχόμουν με το αυτοκίνητο από τη Νέα Μάκρη προς την Αθήνα και μόλις έφτασα στο Γερμανικό Νεκροταφείο, άκουσα αυτό το υπέροχο τραγούδι του Bruce Dickinson...
Ήρθε στη μνήμη μου, ο φλεγόμενος ουρανός της πρόσφατης μεγάλης πυρκαγιάς μεγάλης πυρκαγιάς κι ανατρίχιασα.
Βγήκα αμέσως έξω κι αναλογίσθηκα το μέγεθος των εγκλημάτων που έχουν γίνει πάνω σ' αυτόν τον φυσικό Ναό της Μητέρας φύσης...
Κι όμως, στέκει εκεί περήφανος κι αγέρωχος κι εξακολουθεί να μας δίνει τα δώρα Του...
Κιεμείς συνεχίζουμε ακόμη να κάνουμε σχέδια, περαιτέρω...μικροοικονομικής εκμετάλλευσης !!! ...άκου να βγάλουμε όλο το μάρμαρο και να το πουλήσουμε, όπως τα ραδίκια και τα μπρόκολα στις λαϊκές αγορές !...Έλεος !....
Καθώς στεκόμουν ασάλευτος κι έφερνα στο μυαλό μου το ενδεχόμενο, πιστέψτε με ρε παιδιά, ευχήθηκα μ' όλη τη δύναμη της ψυχής μου ότι αν ποτέ γίνει κάτι τέτοιο, ας δώσουν οι Υπέρτατες του Σύμπαντος Δυνάμεις να πέσει η μεγαλύτερη δυνατή καταστροφή στην πόλη των όντων εκείνων που θα το επιχειρούσαν...

(δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω, αυτή τη κατάθεση μόνο...)

Take a look at your future
Look at your burning sky
The sun that gave us life yesterday
Is now the sun that takes our lives away

την άλλη μέρα το απόγευμα, μόλις γύρισα από τη δουλειά μου, πριν τελειώσω το φραπεδάκι το είχα λύσει...

Πάντως Αμαλία, ευχαριστώ για την παραπομπή σου στο άλλο topic