- Περι αντιπαλότητας χριστιανών και "δωδεκαθεϊστών" στο Esoterica. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Συγχαρητήρια Πατριδοκάπηλοι !

TERRIBILIS EST LOCUS ISTE

εγω νομιζω πως η αποχη θα βλαψει το φορουμ.

θελει Αρετη και Τολμη η Ελευθερια!

.

συνεχιζω λοιπον απο εκει που εμεινα:

Τα Ιμαλάια εκπέμπουν SOS

Λιώνουν οι πάγοι...

NATURE.ERT.GR

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι πάγοι που λιώνουν αυξάνονται κάθε χρόνο, λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου και της αύξησης της θερμοκρασίας.

Τα επόμενα χρόνια, Ινδία, Κίνα και Νεπάλ θα πληγούν πρώτα από πλημμύρες και στη συνέχεια από ξηρασία

Οι συνέπειες της ασταμάτητης μόλυνσης του φυσικού περιβάλλοντος και της κατασπατάλησης των φυσικών πόρων είναι τραγικές για τη χλωρίδα και την πανίδα, εκείνος, όμως, που υφίσταται στο τέλος τα περισσότερα δεινά είναι τελικά ο ίδιος ο θύτης, ο άνθρωπος.

Λόγω τοΥ φαινομένου του θερμοκηπίου και της αύξησης της θερμοκρασίας, οι πάγοι που λιώνουν αυξάνονται κάθε χρόνο ενώ το συνολικό ποσοστό των παγωμένων ορεινών όγκων μειώνεται κατά 10 με 15 εκατοστά.

Αυτό αποδεικνύει για άλλη μια φορά μελέτη του Παγκόσμιου Ταμείου για την Προστασία της Φύσης (WWF) όσον αφορά τους πάγους στα Ιμαλάια.

Πολλαπλές οι συνέπειες

Το WWF προειδοποιεί ότι οι συνέπειες αυτής της μείωσης θα είναι τραγικές ειδικά για τη Δυτική Κίνα, το Νεπάλ και τη Βόρεια Ινδία, συνέπειες που μεταφράζονται σε έλλειψη των αποθεμάτων νερού.

Στην αρχή, οι ποταμοί που τροφοδοτούνται από τα Ιμαλάια θα πλημμυρίσουν, λένε οι επιστήμονες, μετά από λίγες δεκαετίες, όμως, η στάθμη των ποταμών θα μειωθεί επικίνδυνα.

Για τους κατοίκους των περιοχών που ασχολούνται με τη αγροτική παραγωγή, η μείωση των αποθεμάτων νερού επηρεάσει αρνητικά τις σοδειές, που αποτελούν τον μόνο τρόπο να κερδίζουν τα προς το ζην, ενώ, παράλληλα, θα υποστούν και φυσικές καταστροφές, όπως πλημμύρες.

Το φαινόμενο θα έχει αντίκτυπο και στη βιομηχανία, καθώς θα μειωθούν οι δυνατότητες εκμετάλλευσης της υδροηλεκτρικής ενέργειας.

ΝΕΤ

ΥΓ. και μια παρακλησις προς τους εορταζοντες την Καθαρη Δευτερα χριστιανους: ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΤΕ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΘΑΡΗ Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΑΣ, ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΑΣ!

quote:

---

ΥΓ. και μια παρακλησις προς τους εορταζοντες την Καθαρη Δευτερα χριστιανους: ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΤΕ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΘΑΡΗ Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΑΣ, ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΑΣ!

---

ΑΝΕΡΓΕ ΠΕΙΝΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΒΓΑΖΕΙ ΜΑΤΙΑ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ

ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ

ΞΕΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΡΑΒΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΒΕΙΣ.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΕΞΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ

ΑΡΕΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ.

ΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΕΙ ΜΑΛΛΟΝ Η ΚΑΚΙΑ ΤΟ ΒΡΙΣΙΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΣΤΥΛ.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Η ΤΗΛΕΘΕΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ.

quote:

---

ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ

ΞΕΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΡΑΒΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΒΕΙΣ.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΕΞΩ ΚΑΙ ΤΟΥΣ

ΑΡΕΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ.

---

ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν

quote:

---

τι αρεσει, συνηθως τα πληθη τη βρισκουν με το αιμα, εστω και το ψηφιακο...

---

Edited by - Vril on 16/03/2005 01:49:30

quote:

---

εγω νομιζω πως η αποχη θα βλαψει το φορουμ.
θελει Αρετη και Τολμη η Ελευθερια!

---

IRON MAIDEN
(Dance Of Death)
JOURNEYMAN

ΦΙΛΕ ROSTAR ΓΙΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ ΤΙΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΣΟΥ ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ
ΜΙΛΑΩ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΧΩ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΥΤΕ ΚΟΛΛΙΟΜΑΙ ΑΛΛΑ ΦΑΙΝΕΤΕ
ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΗ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΕ ROASTAR?

quote:

---

ΕΙΜΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΑΝ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ

---

δηλαδη αν δεν σε καταλαβαινουμε,
τί εισαι;

ΑΝΕΡΓΕ ΠΕΙΝΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΧΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

quote:

---

ΠΑΡΑΜΕΝΩ ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΕ ROSTAR KAI JOHHNY ΤΑ ΥΠΟΝΟΥΜΕΝΑ
ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ.

---

ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν

σας τα βλέπει διαφορετικά με την δική του σκοπιά και άποψη

αλλα δεν τα βλέπω φανατικά ξέρω γελάτε αλλα οι άλλοι κλαίνε

στην άλλη όχθη λες και εγώ έφταιγα για τον διωγμό του.

Βρε μπας και είμαι ο admin και δεν το ξέρω η ημουν συμμαθητης

του και ξαναβρεθήκαμε μετα απο τοσα χρόνια.

ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΟΜΑΔΙΚΑ Ε ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΛΕΤΕ ΠΑΙΔΙΑ?

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΤΟΥ 1806 ΥΠΟ ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ

'Ας είσέλθωμεν τώρα είς τήν διήγησιν τού έλληνικού κλήρου, ή όποία όχι όλίγον θέλει μάς παραστήσει τά κακά, όπού προξενεί ή κατάχρησις τών χρημάτων.

Είς τήν Κωνσταντινούπολιν, λοιπόν, εύρίσκεται ό πατριάρχης καί ή
Σύνοδος' άλλος πατριάρχης εύρίσκεται είς 'Αλεξάνδρειαν' άλλος είς τήν 'Αντιόχειαν καί άλλος είς 'Ιερουσαλήμ. 'Ο πρώτος όνομάζεται οίκουμενικός. Καί άν άλλο δέν σημαίνη αύτός ό γελοιώδης τίτλος μαζί μέ τούς τόσους άλλους όπού λαμβάνει, φανερώνει όμως, ότι οί άλλοι τρείς πατριάρχαι ύπόκεινται είς αύτόν. Αύτός λοιπόν διαμοιράζει είς όλας τάς έπαρχίας τού όθωμανικού κράτους, καί πολλάκις πέμπει καί έκεί όπού δέν είναι χριστιανοί, τόσας έκατοντάδας άρχιεπισκόπους, έξ ήν ό καθείς έχει τέσσαρας ή πέντε έπισκοπάς, είς τάς όποίας πέμπει καί αύτός τόσους έπισκόπους.

Αύτό είναι τό σύστημα τής έκκλησιαστικής άρχής, ό τρόπος δέ τής διοικήσεως είναι ό άκόλουθος: 'Η Σύνοδος άγοράζει τόν πατριαρχικόν θρόνον άπό τόν όθωμανικόν άντιβασιλέα διά μίαν μεγάλην ποσότητα χρημάτων, έπειτα τόν πωλεί ούτινος τής δώση περισσότερον κέρδος, καί τόν άγοραστήν τόν όνομάζει πατριάρχην. Αύτός, λοιπόν, διά νά ξαναλάβη τά όσα έδανείσθη διά τήν άγοράν τού θρόνου, πωλεί τάς έπαρχίας, ήτοι τάς άρχιεπισκοπάς, ούτινος δώση περισσοτέραν ποσότητα, καί ούτως σχηματίζει τούς άρχιεπισκόπους, οί όποίοι πωλώσι καί αύτοί είς άλλους τάς έπισκοπάς των.

Οί δέ έπίσκοποι τάς πωλώσι τών χριστιανών, δηλαδή γυμνώνουσι τόν λαόν, διά νά έβγάλωσι τά όσα έξώδευσαν. Καί ούτος έστίν ό τρόπος, μέ τόν όποίον έκλέγονται τών διαφόρων ταγμάτων τά ύποκείμενα, δηλαδή ό χρυσός.

'Ο τρόπος δέ, μέ τόν όποίον έκπληρούσι τάς ύποσχέσεις των πρός τόν λαόν καί πρός τούς έκκλησιαστικούς νόμους, είναι ό άκόλουθος. 'Ο πατριάρχης, άφού ήξεύρει νά άναγνώση δύο κατεβατά άπό τό Ψαλτήριον τού Δα-βίδ, κρίνεται άξιος τοιαύτης άρχής άπό τήν Σύνοδον, αύτή δέ ήξεύρει νά άναγνώση περισσότερον άπό αύτόν καί τάς Πράξεις τών 'Αποστόλων (1). Διά νά γράψη, δέν έρωτάται άν ήξεύρη, έπειδή δέν τού είναι άναγκαίον.

1. 'Ας μέ συμπαθήση ό άναγνώστης διά τήν ύπερβολήν τού λόγου, ώσάν όπού όλοι οί νύν ίερείς, έξαιρώντας, ώς προείπον, τινάς, μόλις σπουδάζουν όλίγον τά γραμματικά, καί κανείς δέν γνωρίζειούτε τήν λέξιν «έπιστήμη». Μάλιστα, τό όνομά του τό γράφει μέ τόσα κλωθογυρίσματα - είς τό όποίον τόν μιμούνται καί οί άρχιεπίσκοποι καί οί έπίσκοποι καί μερικοί πρωτοσύγκελλοι - όπού καί άνορθόγραφον άν είναι, όπερ καί πιθανώτατον, κανείς δέν τό καταλαμβάνει, καί διά τούτο φυλάττει γραμματικούς, νέους προκομμένους, έχει δέ καί τόν πρωτοσύγκελλον καί άρχιμανδρίτην, οίτινες όπωσούν μετριάζουν τήν θηριότητα τής άμαθείας τού κυρίου των.

'Η πρώτη έγνοια τού πατριάρχου, λοιπόν, είναι νά άποκτήση τήν φιλίαν τών φίλων τής Συνόδου, όπού, ώς έπί τό πλείστον, είναι αί γυναίκες τών πρώτων άρχόντων, ήτοι πλουσίων άμαθών τού Φαναρίου. Καί αύτό τό κάμνει διά δύο αίτια: Πρώτον μέν, διά νά ήμπορή νά κλέπτη μέ περισσότερον θάρρος, δεύτερον δέ νά κλέπτη διά περισσότερον καιρόν, ώσάν όπού αύτή ή Σύνοδος έχει όλα τά μέσα είς τήν όθωμανικήν δυναστείαν, καί έξακολούθως, όταν ό πατριάρχης, δέν τής άρέσκη, εύθύς τόν έξορίζει. Καί δέν τής άρέσκει πάντοτε, όταν δέν όμογνωμή μέ αύτήν, καί όταν δέν ύπογράφη, χωρίς νά άναγνώση ό,τι γράμμα τού παραδώση.

'Ο πατριάρχης έχει μίαν έξουσίαν σκιώδη καί ψεύτικην έπάνω είς τήν
Σύνοδον, άλλά κανείς δέν τολμεί νά έξορίση κανένα άπό αύτήν, άν καί όλα τά δίκαια ήθελε τόν βιάσουν, έπειδή, τότε, οί λοιποί εύθύς έξορίζουν αύτόν, καί βάζουν άλλον καί ξανακαλεί τόν έξορισθέντα σύντροφόν των. Διά τούτο, πολλάκις έτυχε νά πατριαρχεύσουν, ποίος όκτώ μήνας, ποίος έξ, καί ποίος δύο μόνον. 'Η ύπερηφάνεια καί διεστραμμένη ψυχή αύτών τών δώδεκα μωρών τής Συνόδου τούς έμποδίζει άπό τό νά στοχασθώσι τήν φθοράν, όπού προξενούσι είς τόν λαόν μέ τά μεγαλώτατα έξοδα τών συχνών άλλαγών τών πατριάρχων, καί άλλο δέν ένθυμούνται, παρά ότι, όσα έξοδεύσουν, τά ξαναλαμβάνουν άπό τόν νεόφυτον, καί πάντοτε μέ τό διάφορόν τους. Εύκόλως ήμπορεί νά προΐδή ό άναγνώστης τά περί τών άρχιεπισκόπων, όταν ή άρχή είναι τοιαύτη.

'Ας μάθη όμως, ότι αύτοί ύπερβαίνουσιν καί είς τήν άμάθειαν καί είς τά κακά έργα, καί τήν Σύνοδο καί τόν πατριάρχην. 'Επειδή ή μέν Σύνοδος, όπού έξοδεύει, διά νά κάμη τόν πατριάρχην όπως θέλει, λαμβάνει εύθύς άπό τόν ίδιον τά όσα έξώδευσεν, όμοίως καί ό πατριάρχης τά ξαναλαμβάνει άπό τούς άρχιεπισκόπους διπλά καί τριπλά.

'Αλλά αύτοί, άφού λάβουν μέρος άπό τούς έπισκόπους, τά λοιπά πρέπει νά τά έβγάλουν άπό τούς χριστιανούς, καί είς αύτό μιμούνται τούς όθωμανικούς διοικητάς τής άρχιεπισκοπής των, άπό τούς όποίους είς
άλλο δέν διαφέρουσι, είμή ότι οί άρχιεπίσκοποι πληρώνουν αύτούς, καί αύτοί τούς δίδουν τήν άδειαν νά κλέψωσιν όσα ήμπορούσι.

'Η άμάθεια τού λαού άκόνισεν τόσον τά άρχιερατικά σπαθία, όπού κανείς δέν τούς άντιστέκεται. Μ' έν κατεβατόν <μέ> κατάρας, όπού ή πλέον διαβολική διάθεσις φοβερωτέρας βέβαια δέν ήθελεν ήμπορέσει νά έφεύρη, τό όποίον όνομάζουσιν άφορισμόν, έκδύουσι καί πλουσίους καί πτωχούς. Καί άν πολλάκις μ' έτερον κατεβατόν μ' εύχάς, εύλογίας καί συγχώρησιν, διαλύουσι τόν άφορισθέντα, δι' άλλο τέλος δέν τό κάμνουσι, παρά διά νά ήμπορέσωσι νά τόν ξαναφορίσωσι. 'Επειδή τόν άφορισθέντα δέν δύνανται νά τόν ξαναφορίσωσι, άν πρώτον δέν τόν συγχωρήσωσι.

1. Οί άφορισμοί είς τήν 'Ελλάδα, καί έξόχως είς τά 'Ιωάννινα καί Πάτραν, ήθελαν νομισθή εύχαί τής λειτουργίας άπό κανένα άλτό πρώτον τους άρμα, έπονται οί άγιασμοί καί τά μνημόσυνα (1). Καί τέλος πάντων, τό μεγαλείτερον κέρδος των είναι αί κληρονομίαι καί τά χαρίσματα (2) 'Αν είς αύτά εύρη άνθίστασιν, τότε εύθύς άφορίζει, δέν δίδει τήν άδειαν τών ίερέων νά βαπτίσουν τό γεννηθέν βρέφος, ούτε νά θάψουν τόν νεκρόν. 'Αλλά πού νά διηγηθώ, όσα ή μιαρά των ψυχή έφευρίσκει! Φθάνει λοιπόν νά ήξεύρετε, ότι, όσα καί άν κάμνωσι, τά κάμνοσι διά χρημάτων, καί πληρώνοντάς τους τινάς ήμπορεί νά λάβη τήν συγχώρησιν διά κάθε άμάρτημα.

Τόσον έβαρβαρώθη καί ούτιδανώθη ή κλάσις τής ίερωσύνης τών 'Ελλήνων!

Πρός τούτοις ό άρχιεπίσκοπος πωλεί τάς ένορίας τής πόλεως ούτινος ίερέως θελήση, καί έπειτα κάμνει άργόν ή έξορεί όποιον θέλη άπό αύτούς, καί ξαναπωλεί τήν ένορίαν άλλου, διά νά τού κάμη τό ίδιον ύστερα άπ' όλίγον. Κάθε τόσον τούς ζητεί δάνεια, καί ποτέ δέν τούς τά έπιστρέφει. Κανείς δέν τολμεί νά άντισταθή είς τούς λόγους του, έπειδή εύθύς τόν άφορίζει καί έπειτα τόν έξορεί καί λαμβάνει τήν περιουσίαν του λογενή. Τόσον είναι συχνοί, καί σχεδόν κάθε Κυριακήν είς κάθε έκκλησίαν άναγινώσκονται δύο καί τρείς άφορισμοί, πάντοτε δέ διά ούτιδανωτάτας διαφοράς, καί ώς έπί τό πλείστον διά δύο ή τριών γροσίων ύπόθεσιν.

1. Αύτοί οί άναιδέστατοι άνδρες, εύθύς όπού έλθουν είς τήν άρχιεπισκοπήν των, ύποχρεώνουν όλους τούς πολίτας, νά τούς δεχθώσιν είς τά όσπίτιά των, διά νά τούς ψάλωσι τόν άγιασμόν, καί ούτως λαμβάνουσι τήν πληρωμήν άπό πενήντα έως δέκα γρόσια τό όλιγότερον.

Τά δέ μνημόσυνα συνίστανται είς τό νά λειτουργούν διά τήν ψυχήν τού άποθανόντος, τού όποίου ξεθάπτουν τά όστά καί τά εύλογούν.

2. 'Οταν άπεθάνη κανένας πολίτης τής πρώτης ή δευτέρας κλάσεως καί τό άκούση ό άρχιερεύς, είναι δι' αύτόν μία άνεκδιήγητος χαρά, έπειδή, διά νά ήμπορέσουν νά τόν θάψουν, πρέπει, άφού πληρώσουν τόν όθωμανόν τύραννον, νά πληρώσουν καί τόν άρχιερέα.

'Η ποσότης όμως είναι άόριστος, πότε δέκα χιλιάδας γρόσια, πότε πέντε, καί τό όλιγότερον χίλια.

'Οταν πάλιν ό πολίτης μισεύη άπό τήν πατρίδα του, πρέπει νά δώση ένα χάρισμα τού άρχιερέως. 'Οταν έπιστρέφη, πάλιν τού χαρίζει. 'Αλλά τί λέγω τού χαρίζει; Καί πώς ήμπορεί νά όνομασθή δώρον έκείνο όπού ζητείται μέ βίαν;

(1). Καί ούτος έστίν ό τρόπος, μέ τόν όποίον ένεργούσι τά ήδύτατα έντάλματα τού Χριστού.

Πώς άραγε ζώσιν αύτοί οί άρχιεπίσκοποι είς τάς μητροπόλεις των καί όποίαι είσί αί άρεταί των; Τρώγοσι καί πίνοσι ώς χοίροι (2). Κοιμώνται δεκατέσσαρας ώρας τήν νύκτα καί δύο ώρας μετά τό μεσημέρι. Λειτουργούσι δύο φοράς τόν χρόνον, καί όταν δέν τρώγωσι, δέν πίνωσι, δέν κοιμώνται, τότε κατεργάζονται τά πλέον άναίσχυντα καί ούτιδανά έργα, όπού τινάς ήμπορεί νά στοχασθή

(3). Καί ούτως είς τόν βόρβορον τής άμαρτίας καί είς τήν ίδίαν άκρασίαν θησαυρίζουσι χρήματα, καί οί άναστεναγμοί τού λαού είναι πρός αύτούς τόσοι ζέφυρες. 'Ο χορός τών έπισκόπων έξακολουθεί μετά
τούς άρχιεπισκόπους. Αύτοί, πάλιν, είναι άλλοι λύκοι, ίσως χειρότεροι άπό τούς πρώτους, έπειδή κυριεύουσι τούς χωρικούς καί ίδιώτας.

'Ανεκδιήγητα είναι τά άνομήματά των καί ή σκληρότης των διαπερνά κατά πολλά έκείνην τής ίδίας παρδάλεως. Αύτοί πέμπουσι τόσους ληστάς, διά νά είπώ έτζι, είς τά χωρία τής έπισκοπής των, καί τούς δίδοσι τόν τίτλον ή τού πρωτοσυγκέλλου ή τού άρχιμανδρίτου ή άλλου τινός τάγματος, οί όποίοι άλλο δέν ήξεύρουσι, παρά νά γράφουν όνόματα (1) τών χριστιανών μέ όλην τήν άνορθογραφίαν, καί νά προφέρωσι τό «νά είσαι κατηραμένος», «νά έχης τήν εύχήν» καί «δός μοι».

Αύτοί, λοιπόν, περιφέρονται είς όλα τά χωρία τής έπισκοπής καί μέ άκραν άσπλαγχνίαν έκδύουσι τούς πολλά άθώους χωριάτας, καί μάλιστα τάς γυναίκας. 'Οταν δέν τούς εύρίσκουσι χρήματα, τότε τίνος άρπάζουσι έν φόρεμα, τίνος έν έργαλείον τής γεωργικής, τίνος έν στολίδι τής γυναικός του, καί φθάνουσι νά τούς παίρνουσιν έως καί τά δοχεία τών φαγητών.

'Από άλλους πάλιν λαμβάνουσι τόσα κιλά σιτάρι ή τόσον κρασί. 'Εν ένί λόγω, τούς γυμνώνουσι, καί έπειτα τούς εύλογούσι καί φεύγουσι.

Πολλάκις δέ περιέρχεται ό ίδιος έπίσκοπος είς τά χωρία, καί τότε πλέον άκολουθούν τά χειρότερα. Αύτός ό άναίσχυντος καί βάρβαρος καί άμαθέστατος άνθρωπος, άφού τρώγει δι' όσας ήμέρας μένει είς τό χωρίον άπό τήν πτωχήν κοινότητα, άφού άρπάζει όσα περισσότερα δυνηθή, τότε άφορίζει ένα δύο, καί άλλους τόσους κάμνει παπάδες, καί έπειτα φεύγει. 'Ο τρόπος δέ, μέ τόν όποίον κρίνει άξιον, ένα χωριάτην, τής ίερωσύνης, είναι ό άκόλουθος.

Πρώτον τού ζητεί έκατόν, ή περισσότερα, ή όλιγότερα γρόσια, καί τά λαμβάνει, έπειτα τόν ρωτά, άν ήξεύρη γράμματα, ήτοι νά γράψη καί νά άναγνώση, ύστερον τού φέρει τό Ψαλτήριον, καί αύτός άναγινώσκει έν κατεβατόν, καί εύθύς τόν κάμνει ίερέα.

'Η άμάθεια αύτών τών ίερέων είναι άκρα, καί άπό αύτούς οί περισσότεροι κατά συμβεβηκός άποκαθίστανται άρχιμανδρίται, έπειτα δέ κερδίζοντας, άγοράζουν έπισκοπάς, καί έξακολούθως γίνονται άρχιεπίσκοποι καί όχι όλίγας φοράς πατριάρχαι.

'Οθεν, όλοι σχεδόν οί άρχηγοί τής έκκλησίας κατάγονται άπό τήν ίδίαν ποταπότητα, καί οί περισσότεροι είναι άμαθέστατοι (1). Μετά τών 'Επισκόπων, λοιπόν, έρχονται έκείνοι οί πρωτοσύγκελλοι, οί άρχιμανδρίται καί οί πνευματικοί, οί όποίοι στέλλονται άπό τά μοναστήρια - δι' ήν κατωτέρω ρηθήσεται - μέ κάποιας πανταχούσας (2).

Αύτοί είναι άναρίθμητοι, έπειδή δέν εύρίσκεται πόλις ή χωρίον, όπού νά μήν φυλάττη ή ένα ή δύο άπό αύτούς τούς λαοκλέπτας, οί όποίοι παρησιάζονται είς τόν άρχιερέα καί άγοράζουν παρ' αύτού τήν άδειαν τού κλεψίματος, καί έπειτα, μέ άκραν αύθάδειαν, άρχινούσιν άπό όσπίτιον είς όσπίτιον, νά ζητούσιν έλεημοσύνην, καί έκδύουσιν έξόχως τάς γυναίκας, όσον ήμπορούσι.

Τόν τρόπον, όπού μεθοδεύονται, είναι άξιος γέλωτος ένταυτώ καί δακρύων.

Αύτοί έχουσιν έν κιβωτίδιον γεμάτον άπό άνθρώπινα κόκκαλα καί κρανία άκέραια, τά όποία άσημώνοσι, καί έπειτα όνοματίζουσιν, άλλα μέν τού 'Αγίου Χαραλάμπους καί άλλα τού 'Αγίου Γρηγορίου. 'Εν ένί λόγω, δέν άφίνουν άγιον, χωρίς νά έχουν μέρος άπό τά κόκκαλά του (1). Οί περισσότεροι άπό αύτούς τούς κοκκαλοπωλητάς έξέρχονται άπό τό όρος τού 'Αθους, όπού όνομάζουν 'Αγιον 'Ορος, είς τό όποίον εύρίσκεται ή πηγή αύτών τών καλογήρων.

Τά δέ μονοστήρια αύτά έχουσιν είς κάθε πολιτεία ύποστατικά καί όσπίτια, τά όποία καλούσι μετόχια καί τά κατοικούσιν αύτοί οί περιηγηταί.

'Εκεί μετρούσι τά κλεφθέντα χρήματα, διά νά λάβωσιν αύτοί κρυφίως τά μισά καί τά λοιπά νά τά ύπάγωσιν είς τά μοναστήριά των (2). Αύτά τά τέρατα λοιπόν, έπειδή ποτέ δέν τούς έβγαίνει άπό τό στόμα τους ένας άναστεναγμός, συνηθίζουν κατ' όλίγον όλίγον είς τήν άπάθειαν, καί φθάνουσιν είς τοιούτον βαθμόν, όπού, ό κόσμος καί άν χαλάση, τίποτε δέν τούς μέλει.

Είναι δέ κατήγοροι είς τό άκρον, καί άν είς καμμίαν πολιτείαν εύρεθή τινάς, ή ίερεύς, ή λαΐκός, νά είναι όπωσούν προκομμένος, αύτοί τόν έχουσι διά έχθρόν τους άθανάσιμον. Τότε περιφερόμενοι είς τά όσπίτια, εύθύς μέ άκρον ύποκριτικόν τρόπον τόν κακολογούσι, τόν κηρύττουσιν εύθύς άνευλαβή καί άθεον. 'Ο μεγαλείτερος στοχασμός των είναι νά κρύπτωσι τήν άμάθειάν των, καί διά τούτο ζητούσι πάντοτε νά συνομιλώσι μέ τάς γυναίκας.

'Ω γλυκύτατε 'Ιησού! 'Ω δίκαιοι 'Απόστολοι! 'Ω φιλόσοφοι Πατέρες! Πού είσθε τήν σήμερον, νά ίδήτε τούς άπογόνους σας, καί νά συγκλαύσητε, μαζί μέ όσους τήν άλήθειαν γνωρίζουσι, διά τήν άθλιότητά τους; 'Εσείς έπαραγγείλετε τήν νηστείαν, διά νά χαλινώσητε όπωσούν τούς γαστριμάργους, αύτοί άναθεματίζουσι καί τούς άσθενείς, όταν κρεοφάγωσι. 'Εσείς έδιωρίσατε τάς έλεημοσύνας, διά νά στερεώσητε τήν άρετήν, αύτοί δέ άρπάζουσι καί άπό πλουσίους καί άπό πτωχούς, όσα περισσότερα δυνηθώσι.

'Εσείς ένομοθετήσετε τήν έξομολόγησιν, διά νά παρηγορήτε τούς λυπημένους καί βασανισμένους, διά νά νουθετήτε τούς χρείαν έχοντας καί άμαθείς, αύτοί δέ τήν ένεργούσι διά μόνην περιέργειαν είς τό νά μάθωσιν τά ξένα πράγματα, καί έπειτα νά τά κοινολογούσι, όχι μόνον όταν τούς ώφελή, άλλά όταν δέν τούς βλάπτη (1). 'Εσείς έκηρύξατε τήν όμόνοιαν, τήν άδελφότητα, τήν όμοιότητα καί τήν έλευθερίαν, αύτοί δέ διδάσκουσι μέ τά παραδείγματά των τούναντίον.

1. 'Ο νύν 'Ιωαννίνων έλαβε τήν αύθάδεια νά άφορίση τόν ένάρετον καί
φιλόσοφον κύρ Κοσμά, διά νά μήν ήμπόρεσε νά τόν καταπείση είς τάς κακάς του θελήσεις.

2. 'Ο νύν 'Ιωαννίνων, καθώς ήκουσα άπό ένα μάρτυρα αύτόπτην, είς τό
πρόγευμα τρώγει δύο όκάδες γιαούρτι, καί είς τό δειλινόν μισήν όκά
σαρδέλας ξεκοκκαλισμένας, τάς όποίας τρώγει μέ τό χουλιάρι.

3. 'Ο 'Αρτης, ό Γρεβενών καί ό 'Ιωαννίνων είναι οί πρώτοι προδόται τού τυράννου, καθώς όλοι τό γνωρίζουσι. 'Ο ύστερος άπό αύτούς ίκέτευσεν τόν τύραννον, καί έκούρευσεν τόν έγγονά του, ώς νά τού έγίνετο νουνός. 'Ο 'Αρτης ήπάτησεν καί έπρόδωσεν τούς ήρωας Σουλιώτας' είναι δέ καί οί τρείς άσελγείς, άσωτοι είς τό άκρον, μοιχοί, πόρνοι καί άρσενοκοίται φανεροί.

1. Μίαν φοράν έρώτησα ένα παπάν χωριάτην, έως έξηκοντούτην, πόθεν είχεν άγοράσει τό κονδύλι του, τό όποίον ήτον λεπτόν, ώς τό μεγαλείτερόν μου δάκτυλον, καί μού άπεκρίθη, ότι τό είχε κληρονομήσει άπό τόν πατέρα του, καί έπειδή είχε τρείς υίούς, είχε σκοπόν νά τό κάμη τρία κομμάτια, καί νά άφήση άπό ένα τού κάθε υίού του. 'Αλλος ένας, μέ πλατύ ράσον, ήθέλησεν νά μού έξηγήση, ότι τά μέν «γενέσια» έννοεί τήν γέννησιν, τά δέ «γενέθλια» έννοεί τόν θάνατον. 'Ο 'Ελλην άναγνώστης άς μήν γελάση, άλλά άς κλαύση.

1. 'Ενας άρχιμανδρίτης, άναγινώσκοντας έπ' έκκλησίας τό εύαγγέλιον, έτυχεν είς τό τέλος τού κατεβατού τό άπαρέμφατον έπανέρχεσθαι. 'Οθεν αύτός άνέγνωσε τό έπανέρ - όπου έτελείωνε τό κατεβατόν, καί έπειτα γυρίζοντας τό φύλλον έπρόφερε τό - χέσθαι, είς τρόπον όπού έρέθισε ένα γενικόν γέλωτα είς τούς παρεστώτας.

2. Αύταί, αί ούτως καλούμεναι πανταχούσαι, είναι κάποιαι παρακαλεστικαί έπιστολαί τών μοναστηρίων, όπού τάς στέλνουν πρός τούς χριστιανούς, καί είναι γεγραμμέναι μέ διάφορα χρώματα καί μέ μεγάλα στοιχεία.

1. 'Εγώ, έως τώρα βέβαια, είδα έως τέσσαρας κεφαλάς τού 'Αγίου Χαραλάμπους, έπειδή, όταν άκολουθή ή πανούκλα, τότε κάθε πολιτεία έχει άπό μίαν κεφαλήν τού 'Αγίου Χαραλάμπους.

2. 'Εγώ έγνώρισα ένα πνευματικόν 'Αγιορείτην, ό όποίος δέν ήτον τόσον άμαθής, όσον ήτον ύποκριτής καί φιλάργυρος. Πολλάκις, λοιπόν, καυχώμενος μού έδιηγείτο, ότι είς είκοσι χρόνους έκαμεν ένα καπιτάλι άπό έκατόν πενήντα χιλιάδας γρόσια, καί είχε δοσμένα είς τό μοναστήριόν του τά δύο τρίτα, τά δέ λοιπά είχε μοιρασμένα είς διαφόρους πραγματευτάς μέ τό διάφορον. Αύτός είχε τήν κάραν τού 'Αγίου Θεοδώρου.

1. Δέν είναι κρυφόν, άλλ' όλοι τό ήξεύρουν, ότι είς τά 'Ιωάν-νινα οί
πνευματικοί άναφέρουσι κάθε ύπόθεσιν, όπού άκούουσιν άπό τούς χριστιανούς είς τόν άρχιερέα, καί αύτός εύθύς κάμνει ένα κατάλογον μέ προσθήκην καί τόν προσφέρει τού τυράννου, είς τρόπον όπού ή έξομολόγησις, τήν σήμερον, είναι έν μέσον προδοσίας.

'Εσείς, τέλος πάντων, είχετε τήν άρετήν διά όδηγόν, αύτοί έχουσι τά
χρήματα. Τί ήθελεν είπεί, στοχάζεσθε, ώ 'Ελληνες, ό Λόγος τής Σοφίας, ό ήδύτατος Χριστός, είς αύτούς τούς ύπηρέτας του; 'Ω ! ή άπόφασίς του είναι φανερά, καί άμποτες οί ταλαίπωροι νά διορθωθούν όπωσούν, διά νά άποφύγουν τήν άφευκτον ποινήν τών πλημμελημάτων των.

Ποίος δέν βλέπει, ώ 'Ελληνες, τόν άφανισμόν, όπού είς τήν 'Ελλάδα προξενεί τήν σήμερον τό ίερατείον; 'Εκατόν χιλιάδες, καί ίσως περισσότεροι, μαυροφορεμένοι (1) ζώσιν άργοί καί τρέφονται άπό τούς ίδρωτας τών ταλαιπώρων καί πτωχών 'Ελλήνων.

Τόσαι έκατοντάδες μοναστήρια, όπού πανταχόθεν εύρίσκονται, είναι τόσαι πληγαί είς τήν πατρίδα, έπειδή, χωρίς νά τήν ώφελήσουν είς τό παραμικρόν, τρώγοσι τούς καρπούς της καί φυλάττουσι τούς λύκους, διά νά άρπάζουν καί ξεσχίζουν τά άθώα καί ίλαρά πρόβατα τής ποίμνης τού Χριστού

(2). 'Ιδού, ώ 'Ελληνες, άγαπητοί μου άδελφοί, ή σημερινή άθλία καί φοβερά κατάστασις τού έλληνικού ίερατείου, καί ή πρώτη αίτία όπού άργοπορεί τήν έλευθέρωσιν τής 'Ελλάδος. Αύτοί οί άμαθέστατοι, άφού άκούσουν έλευθερίαν, τούς φαίνεται μία άθανάσιμος άμαρτία. Τί λοιπόν διδάσκουσι τόν άπλούστατον λαόν; Τί στοχάζεσθε νά λέγωσιν οί ίεροκήρυκες έπ' έκκλησίας;

Φέρουσιν ίσως τάς παραβολάς τού Εύαγγελίου, διά νά παρακινήσωσιν τούς άκροατάς είς την όμόνοιαν;
'Εξηγούσιν ίσως τήν πρώτην καί μεγάλην έντολήν τού «'Αγάπα τόν πλησίον σου, ώς έαυτόν»; Λέγουσιν ίσως ποτέ, ποίος είναι ό πλησίον καί ποίος ό ξένος;

'Αναφέρουσι ποτέ τό ρητόν «Μάχου ύπέρ πίστεως καί πατρίδος»;

'Εξηγούσι ποτέ τί έστί πατρίς; Λέγουσι πώς καί πότε καί ποίοι πρώτον πρέπει νά τήν βοηθήσουν; Φέρουσι ποτέ τά παραδείγματα τού Θεμιστοκλέους, τού 'Αριστείδους, τού Σωκράτους καί άλλων μυρίων έναρέτων καί σοφών;

Μάς είπον ποτέ ποίοι ήτον, καί πόθεν κατάγονται; Μάς άνέφερον ποτέ πώς διοικείται ό κόσμος καί όποία είναι ή καλλιτέρα διοίκησις; Μάς έξήγησαν ποτέ τί έστί άρετή, καί όποία είναι τά μέσα διά νά τήν άποκτηση τινάς, καί πότε λάμπει ή άρετη; Καί ποίος νά μάς τά είπή, άν δέν τά λέγουσιν αύτοί

Φεύ! βαβαί τής άθλιότητός μας! Οί ίεροκήρυκες άρχινούν άπό τήν έλεημοσύνην καί τελειώνουν είς τήν νηστείαν (1). Πώς θέλεις λοιπόν νά έξυπνήσουν οί 'Ελληνες άπό τήν όμίχλην τής τυραννίας; Οί ίεροκήρυκες, οί όποίοι ήτον είς χρέος νά τούς άποδείξωσι τήν άλήθειαν, δέν τό κάμνουσι.

'Αλλά τί άποκρίνονται αύτοί οί φιλόζωοι καί αύτόματοι ψευδοκήρυκες: «'Ο Θεός, άδελφοί, μάς έδωσεν τήν τυραννίαν έξ άμαρτιών μας, καί πρέπει, άδελφοί, νά τήν ύποφέρωμεν μέ καλήν καρδίαν καί χωρίς γογγυσμόν, καί νά εύχαριστηθώμεν είς ό,τι κάμνει ό Θεός». Καί ύστερα άπό τέτοια ξυλολογήματα λέγουσι καί τό ρητόν «όν άγαπά Κύριος, παιδεύει».

1. Οί τοιούτοι, όντες έλεύθεροι άπό κάθε στοχασμόν καί φροντίδα, χαίρονται άκραν ύγιείαν καί τρώγοσι διά έκατόν πενήντα χιλιάδας.

2. 'Οποιος ήθελε νά συνθέση ένα κώδικα είς τά έγκλήματα, καί ήθελε νά μήν παραιτήση κανένα άμάρτημα άνθρώπινον, άς ήθελεν ύπάγει είς τό 'Αγιον 'Ορος, καί άνίσως ήθελε έξετάσει τούς έκεί κατοικούντας, ήθελε κάμει τόν έντελέστερον κώδικα άπ' όσους μέχρι τής σήμερον έφάνησαν.

1. 'Αλλο δέν λέγουσι, ή άλλο δέν ήξεύροσι νά είπωσι, παρά νά μήν φάγη ό λαός λάδι τάς Τετράδας καί νά δώση χρήματα τών καλογήρων.

'Ω άνθρωποι, όντως βάρβαροι, χυδαίοι καί έχθροί φανεροί τής πατρίδος μας καί τού ίδίου Χριστού, πώς έννοείτε έτζι άνάποδα αύτό τό ρητόν, καί κάμνετε μέ τήν άμάθειάν σας καί τινάς νά βλασφημώσι; Δέν καταλαμβάνετε, άνόητοι, ότι τό «παιδεύω», είς τήν έλληνική γλώσσαν έννοεί ποτέ μέν τό «διδάσκω», ποτέ δέ τό «τιμωρώ», καί ότι είς αύτό τό ρητόν έξ άνάγκης πρέπει νά έννοή τό «διδάσκω»; Καί ούτως ό πατήρ, έπειδή άγαπά τόν υίόν του, τόν διδάσκει, ήτοι τόν παιδεύει. 'Αλλ' άς τό έξηγήσωμεν κατά τό λεξικόν τής άμαθείας, καί νά είπώμεν, ότι τιμωρεί ένας όποιον άγαπά.

'Αλλά, διατί τόν τιμωρεί; Βέβαια, διά νά τόν διορθώση άπό τά σφάλματά του καί νά τόν καταστήση χρηστοηθή καί ένάρετον. Πώς λοιπόν μπορεί νά νομισθή παιδεία πρός τό καλόν ή τυραννία, ή όποία, ώς άνωτέρω άπεδείχθη, είναι έχθρά πάσης άρετής καί πρόξενος πάσης κακίας;

Πώς, χυδαίοι, δέν τό βλέπετε, μόνον έκφωνείτε ό,τι σάς έλθη είς τήν ένθύμησιν, χωρίς νά στοχασθήτε, ότι είς τοιαύτας ύποθέσεις ή παραμικρά κακοεξήγησις φέρει άνεκδιήγητα καί πολυάριθμα κακά είς τούς άκροατάς; 'Ισως όμως τό λέγετε πρός παρηγορίαν; 'Ω, κακόν χρόνον νά έχητε καί έσείς καί ή παρηγορία σας!

Αύτή είναι χειροτέρα άπό τήν ίδίαν αίτίαν τής θλίψεως, καί είς άλλο δέν χρησιμεύει, παρά είς τό νά καταστή τούς 'Ελληνας πάντοτε άξίους παρηγορίας.

'Εσείς φωνάζετε μέ άκραν ήσυχίαν καί λέγετε: «'Αγαπητοί, ό Θεός μάς έδωσεν τήν όθωμανικήν τυραννίαν, διά νά μάς τιμωρήση διά τά άμαρτηματά μας, καί παιδεύοντάς μας είς τήν παρούσαν ζωήν, νά μάς έλευθερώση μετά θάνατον άπό τήν αίώνιον κόλασιν». 'Ω έχθροί τής άληθείας, τουτέστι τού 'Ιησού Χριστού!

Δέν βλέπετε, όπού, μέ αύτήν τήν κακήν σας καί άτοπον παρηγορίαν, ύποχρεώνετε τούς 'Ελληνας, άντίς νά μισήσουν τήν τυραννίαν καί νά προσπαθήσουν νά έλευθερωθούν, έξ έναντίας νά τήν άγαπώσι, καί μάλιστα, νά νομίζωνται εύτυχείς, πιστεύοντες άπό άπλότητά των, ότι παιδεύονται είς τήν παρούσαν ζωήν, διά νά άποκτήσουν τόν παράδεισο;

Ποίος 'Εσκαριώτης σάς έβαλεν είς τόν νούν, νά προφέρητε τοιαύτην παρηγορίαν, όταν δέν ήξεύρετε νά τήν έξηγήσητε, ώ άναίσχυντοι;

Τά άμαρτήματα, ίσως, παιδεύονται μέ άλλα άμαρτήματα, ώ άφρονες; Δέν στοχάζεσθε, πόσον άτιμείτε καί τόν έαυτόν σας καί τήν 'Εκκλησίαν μέ τούς παραλογισμούς σας;

'Οτι ή τυραννία είναι μισητή καί άπό τόν θεόν καί άπό τούς άνθρώπους καί ότι είναι κακόν, ποίος δέν τό ήξεύρει; Πώς έσείς λοιπόν τήν παρασταίνετε σχεδόν σχεδόν, ώς ένα καλόν είς τούς 'Ελληνας;

Ποίος φίλος παρηγορεί τόν φίλον του διά τόν θάνατον τού πατρός του, πρίν άπεθάνη; Καί έσείς, όπού όνομάζεσθε ύπερασπισταί καί φίλοι τής άνθρωπότητος, παρηγορείτε τούς 'Ελληνες, ώσάν νά είχαν χάσει τήν πατρίδα των, καί τούς νομίζετε ώσάν τούς 'Εβραίους;

Τί άλλο λέουσιν οί φίλοι ένός υίού, όπού έχει τόν πατέρα του άρρωστον, είμή ότι νά έλπίζη, νά κράξη ίατρούς, καί νά προσπαθήση νά τόν ίατρεύση; Διατί καί έσείς δέν λέγετε τά ίδια πρός τούς 'Ελληνας διά τήν άσθενή πατρίδα των, άλλά συμβουλεύετε όλον τό έναντίον άπ' ό,τι τό εύαγγέλιον παραγγέλλει;

'Εσείς ούχί, ούχί! δέν είσθε ποιμένες, ούτε όδηγοί τού φωτός, άλλά λύκοι, καί ή καθέδρα τού σκότους είσθε, ώ ψεύσται καί ύποκριταί. 'Εως πότε ή άμάθεια θέλει καλύπτει τήν μιαράν σας ψυχήν μέ τό ένδυμα τής ύποκρισίας;

Φεύ! 'Ισως τινάς άπό αύτούς πάλιν άποκριθή, ότι «πώς νά κηρύξωμεν έπ' άμβωνος τά τοιαύτα; Δέν δυνάμεθα, φοβούμεθα».

'Ε! δούλε άπιστε τής έκκλησίας, δέν άπαρνήθης ίσως έσύ τόν κόσμον, όταν ένδύθης τό φόρεμα τής ίερωσύνης; Δέν έταξες ίσως έσύ, ψεύστα καί πλάνε, νά θυσιάσης τήν ψυχήν σου διά τήν σωτηρίαν τών προβάτων σου; 'Αλλά έγώ δέν ζητώ τόσον άπό τήν δειλήν σου ψυχήν!

Καί έπειδή έσύ δέν τολμείς έπ' άμβωνος νά λαλήσης τήν άλήθειαν, καθώς προφασίζεσαι, είπέ την κάν κατά μόνας τών τόσων καί τόσων, όπού έξομολογείς, δίδαξέ τους τό άνθρώπινον είναι, δίδαξέ τους τήν άληθή πίστιν τών χριστιανών, μάθε τους όποίων είναι άπόγονοι, άπόδειξόν τους πόσων κακών πρόξενος είναι ή τυραννία, καί παύσον μίαν φοράν άπό τήν μονοτονίαν καί ταυτολογίαν.

Μήν λέγης πάντοτε καί όλων τά ίδια, πάντοτε νηστείαν καί έλεημοσύνην. Μήν όμοιάζης έκείνους τούς άμαθείς ίατρούς, όπού είς κάθε άρρωστίαν διορίζουν τό ίδιον ίατρικόν. 'Ενθυμήσου μίαν φοράν διά πάντα, ότι ό Χριστός σού παραγγέλλει νά ίατρεύσης τάς ψυχάς τού λαού, άλλά δέν σού διορίζει τά ίδια μέσα διά όλους.

Είπέ τού πλησίου νά δώση έλεημοσύνην, άλλ' είπέ καί τού πτωχού, ότι ή πτωχεία δέν είναι άτιμία.

Μήν ούτιδανώνετε τάς άπλάς ψυχάς τών γλυκυτάτων μου 'Ελλήνων μέ τάς μωρολογίας σας. Καί έπειδή ή κακή μας τύχη σάς έπολλαπλασίασε, καί είσθε καί τόσον άμαθείς, προσπαθήσετε κάν νά μήν βλάπτετε, άν δέν δύνεσθε νά ώφελήτε, τούς ταλαιπώρους χριστιανούς.

Παύσατε, τέλος πάντων, άπό τήν λύσσαν τής φιλαργυρίας, διά νά άξιωθήτε τής αίωνίου μακαριότητος τούναντίον δέ, τό ίδιον Εύαγγέλιον καί όλοι οί Πατέρες σάς προμηνύουν τήν αίώνιον κόλασιν, καί άλλοίμονον είς έσάς, καί είς τόσους όπού έξ αίτίας σας τιμωρούνται είς τήν γήν.

'Αλλ' ίσως όχι άργά, θέλει σάς δώσουν αύτοί οί ίδιοι τόν άρραβώνα τής μελλούσης σας κολάσεως, μέ τήν έκδίκησιν όπού έναντίον σας θέλει κάμωσι μόνοι των.

'Ω άδελφοί μου 'Ελληνες, ίσως δέν καταλαμβάνετε πόσην δύναμιν έχουσι τά λόγια τών καλογήρων καί τών πνευματικών είς τάς ψυχάς τών άπλουστάτων άκροατών.

Πόσον όγληγορώτερα ήθέλαμεν έλευθερωθή άπό τόν όθωμανικόν ζυγόν, άν οί πνευματικοί δέν ήτον άμαθείς, καθώς είναι, καί άν έδίδασκον είς τήν έξομολόγησιν μέ γλυκά λόγια τήν άλήθειαν καί τήν άρετήν, τήν έλευθερίαν καί τήν όμόνοιαν, καί όλα τά μέσα τής άνθρωπίνης εύτυχίας.

'Αλλά πώς νά φωτίσουν οί έσκοτισμένοι καί νά διδάξουν οί άμαθείς; σΑς σιωπήσουν τό λοιπόν, άν δέν ήξεύρουν τί νά είπούν.

Καί έσείς, ώ έπίσκοποι καί άρχιεπίσκοποι, παύσατε, διά όνομα τού θεού, παύσατε πλέον άπό τό νά χειροτονήσετε ίερείς, καί μή, φοβούμενοι νά πτωχύνη ή έκκλησία τού Χριστού άπό ύπηρέτας, τήν γεμίζετε άπό άναξιωτάτους σκλάβους. Παύσατε άπό τό νά άρπάζητε πλέον, διότι όσα έχετε σάς φθάνουν νά ζήσητε ώς ό Χριστός άγαπά.

Μαλιστα δέ σύ, ώ πατριάρχα, όπού ώς κεφαλή τής έκκλησίας σέβεσαι παρά πάντων καί τιμάσαι, προσπάθησον νά διορθώσης τά κακά, όπού έπροξένησεν ή άμέλειά σου. 'Εκλεξον άρχιερείς τούς σοφούς καί έναρέτους, καταδάφισον όλα τά μοναστήρια, διά νά όλιγοστεύσης τά βάρη τού λαού, διόρθωσον μερικάς συνηθείας τής θρησκείας, όπού τήν σήμερον φανερώς βλάπτουσι κατά πολλά τούς χριστιανούς (1). 'Υπο-

άπό τά ψευδολογήματα τών καλογήρων (1) 'Η, τέλος πάντων, άν παντάπασιν δέν ήμπορέσης νά τά έξαλείψης, σμίκρυνε κάν τόν άριθμόν των καί τήν άναίσχυντον καί βάρβαρον κατάχρησιν, όπού οί καλόγηροι τών μοναστηρίων έκαμαν (2). 'Εβγαλε άπό τήν ύπηρεσίαν τής έκκλησίας τάς γυναίκας, ήτοι τάς καλογραίας, διά νά όλιγοστεύσουν τά άμαρτήματα τών καλογήρων (3). Καί κάμε, τέλος πάντων, μίαν φοράν τό χρέος σου, διά νά φανής πιστός δούλος καί έπίτροπος άληθής τού Χριστού. Τότε τό ίερατείον, όπού σήμερον ό φιλόσοφος καί ένάρετος κατηγορεί καί άποστρέφεται, θέλει σέβεται καί έπαινείται.

1. 'Αναγκαίον ήτον νά όλιγοστεύση ό πατριάρχης τό πλήθος χρέωσε όλους τούς καλογήρους, νά ύπάγουν νά σπουδάξουν είς τά σχολεία καί νά μεταχειρισθούν έκείνον τόν καιρόν, όπού έξοδεύουσι είς τό νά περιφέρωνται άπό όσπίτιον είς όσπίτιον, είς τήν μελέτην τών σοφών τής έκκλησίας καί είς τόν όρθόν λόγον. Πρόσταξε νά μένουν τά λείψανα τών άγίων είς τάς έκκλησίας καί νά μήν άποκαταστώνται είδος έμπορίου. 'Εμπόδισε τά θαύματα, διά νά έξαλείψης τήν δεισιδαιμονίαν (1).

Μήν στοχάζεσαι νά φανής άνευλαβής είς τόν Θεόν διά τούτο, έπειδή ή μεγαλειότης Του είναι άκρα καί άκατάληπτος' ή κτίσις τού Παντός είναι άρκετή νά άποδείξη κάθε άνθρώπου τήν παντοδυναμίαν Του, χωρίς νά έχη χρείαν τών έορτών καί τών νηστειών, έπειδή αί μέν έορταί έμποδίζουσι τό κέρδος μέ τήν άργίαν είς τόν λαόν, καί αί νηστείαι τού άφανίζουν τήν ύγιείαν.

'Οθεν, τάς μεγάλας έορτάς ήμπορούσε νά τάς διορίση είς όλας τάς Κυριακάς καί είς τάς άλλας έορτάς νά δώση τήν άδειαν νά δουλεύουν, διά δέ τάς σαρακοστάς, νά τάς σμικρύνη, καί τάς περισσοτέρας νά τάς άποβάλη.

Καί τότε ό πτωχός ζή μέ όλιγότερα έξοδα, καί τρέφεται καλλιότερα. Βέβαια δέ ό έντελής οίκονόμος τού Παντός δέν θέλει τιμωρήσει τούς χριστιανούς, διά νά έπροσπάθησον τό καλόν τους είς δόξαν του.

1. Πόσον, τή άληθεία, ή άμάθεια κατασταίνει τούς άνθρώπους μωρούς. Οί καλόγηροι νομίζουν μέ τά θαύματα νά κάμνουν τιμήν τού Θεού, καί δέν βλέπουν τήν άκραν άτιμίαν, όπού κάμνουσι καί είς τόν έαυτόν τους καί είς τήν θρησκείαν.

Θαύμα όνομάζουσιν, όταν φαίνεται νά άκολουθή έν πράγμα, όπού κατά φυσικόν τρόπον δέν ήμπορούσε νά άκολουθήση. Λοιπόν, άν αύτό άκολουθή, είναι φανερόν ότι ό Θεός ξεκάμνει έκείνο όπού έκαμε, καί τό κάμνει διαφορετικόν' όθεν, ή έμετανόησεν ότι τό έκαμεν, ή τό έκαμεν έπί τούτου κακόν, διά νά τό κάμη έπειτα καλλιότερον. 'Αλλά καί κατά τούς δύο τρόπους είναι άπαίσιος ό στοχασμός.

Κατά μέν τόν πρώτον, έπειδή ό Θεός προβλέπει τό μέλλον, καί ή μετάνοια δέν συμφωνεί μέ τήν άκραν σοφίαν καί άλάνθαστον έννοιάν του. Κατά δέ τόν δεύτερον, δέν είναι δυνατόν, έπειδή Θεός όσα έκαμεν, τά έκαμεν καλά.

1. 'Ισως ό άναγνώστης, άν είναι κανένας καλόγηρος, όπού νά έχη καμμίαν όκά κόκκαλα, μέ άναθεματίσει, καί μέ νομίσει ότι δέν πιστεύω είς τήν παντοδυναμίαν τού Θεού, άλλ' ό καρδιογνώστης Θεός μου γνωρίζει καλότατα ποίος άπό τούς δύο μας πιστεύει καλλιότερα, αύτός όπού άπατά τόν κόσμον, ή έγώ όπού ξεσκεπάζω τό ψεύδος.

2. 'Οταν κανένας άρρωστος ίατρευθή, ό καλόγηρος τό κράζει θαύμα τού άγίου του. 'Οταν γεννήση καμμία γυναίκα, καί τούτο θαύμα τό όνομάζει. 'Οταν κατέβη τινάς τήν σκάλαν καί δέν τζακίση τόν λαιμόν του καί αύτό θαύμα τό κράζουσι. 'Αλλά ποίος άπεθαίνει χωρίς νά έχη δύο τρείς κασέλας λείψανα όλόγυρά του; Ποία γεννά ή άπεθαίνει χωρίς νά έχη τόσας είκόνας τριγύρω της; Αύτοί οί άναίσχυντοι έφθασαν νά όνομάσουν θαύμα τό νά παίρνη ένας άμαθής καί ένθουσιασμένος άπό τήν δεισιδαιμονίαν είς τά πανηγύρια τήν είκόνα τού 'Αγίου είς τάς χείρας του, καί νά τρέχη ένθεν κάκείθεν ώσάν τρελλός.

3. Μία καλογραιοπούλα έκοινοποιούσεν, ότι κάθε βράδυ έπήγαινεν ό άρχάγγελος Γαβριήλ καί έσυνομιλούσε μαζί της. Αί άλλαι γυναίκες, δι' όλίγους μήνας, τήν έδόξαζον ώς άγίαν, άλλ' άφού, μετά έννέα μήνας, έγέννησεν έν άρχαγγελόπουλον, τότε αί άλλαι γυναίκες τήν έμίσησαν, αύτή δέ ένομίζετο πάντοτε άγία άπό άπλότητά της, καί ό σοφός έκλαιε διά τήν βαρβαρότητα τής άνθρωπότητος.

Τότε, θέλει άποκατασταθή ή εύτυχία καί ή παρηγορία τών πιστών, όχι δέ ή μάστιξ καί ή λύπη. Καί τότε τέλος πάντων - όπού είναι τό άναγκαιότερον - ή τυραννία θέλει άδυνατίσει, καί πολλά εύκολώτερα θέλει λάμψει είς τήν 'Ελλάδα τό εύαγές άστρον τής έλευθερίας. Ναί, πατριάρχα, άρχιεπίσκοποι, έπίσκοποι, πνευματικοί καί άπαξάπαντες 'Ελληνες άγαπητοί μου, όπού τό ένδυμα τής ίερωσύνης φέρετε, μήν άδημονήσετε άπό τούς λόγους μου, όπού ή άλήθεια καί ή πατριωτική άγάπη μου μοί ύπαγόρευσεν.

Συγχωρήσατέ με πρός τούτοις, άν ούτως σάς φανή εύλογον, διά τήν τόλμην καί θάρρος, μέ τό όποίον σάς ώμίλησα, καί κάμετε μέ τό παράδειγμά σας, νά σιωπήση είς τό έξής κάθε χριστιανός άπό τό νά σάς συμβουλεύη.

Μήν καταδέχεσθε πλέον νά σάς κράζουν προδότας καί λαοπλάνους. 'Εγκαλιασθήτε τήν άρετήν. Τιμήσετε τούς τόσους καί τόσους έναρέτους ίερείς, όπού ή πολυτέλεια τών θρόνων σας άπεδίωξεν είς τάς έρημίας. Καλέσετε τήν άξιότητα είς τήν διοίκησιν, καί, έν ένί λόγω, είσθε είς τό έξής έκείνο όπού τάζετε νά είσθε. 'Εσείς δέ, ώ ένάρετοι καί σεβάσμιοι άνδρες, άν καί άναγνώσετε ποτέ τούτον μου τόν λόγον, παρακαλώ σας θερμώς, νά μήν ύποψιάσητε είς έμένα ούτε άνευλάβειαν, ούτε κακοήθειαν.

'Ο ζήλος τής πατρίδος μου, ό έρως τής έλευθερίας, καί ή έλεεινή σημερινή κατάστασις τών 'Ελλήνων τόν έγραψαν διά μέσον μου. 'Εγώ, βέβαια, άν δέν έγνώριζα καί έμμέσως καί άμέσως πολλούς έναρέτους σοφούς ίερείς καί άληθείς άποστόλους τού Χριστού, δέν ήθελα άρχίσει ποτέ νά γράψω. 'Εγραψα, διότι έλπίζω τό περισσότερον άπό έσάς.

'Εγραψα, έπειδή όλος μου ό σκοπός είναι πρός τό καλόν τής 'Ελλάδος, ή όποία, άγκαλά καί βεβυθισμένη είς τόσα κακά, φυλάττει όμως πάντοτε πολυτίμους θησαυρούς είς τόν κόλπον της, καί έσείς είσθε έκείνοι.

Ναί, σεβάσμιοι πατέρες, μήν άπελπισθήτε διά τήν σωτηρίαν τής 'Ελλάδος. Μήν σάς τρομάξη τό μέσον. 'Ο καιρός ήγγικεν, καί ή 'Ελλάς ζητεί άπό τό ίερατείον τήν άρχήν τής έλευθερώσεώς της. Προετοιμάσατε τάς ψυχάς τών χριστιανών είς τό νά άναστηθώσι άπό τόν βόρβορον τής δουλείας, διά νά δοξασθήτε καί έν τή 'Ελλάδι καί έν τώ ούρανώ. Μήν νομίσετε, πρός τούτοις, ώς τέλος, άλλ' ώς άρχήν τού σκοπού μου τό παρόν βιβλιάριον.

'Εσείς δέ, ώ εύλαβέστατοι ίερείς, όπού καί τό πολύτιμον φόρεμα τής διδασκαλίας έχετε, καί είς τά σχολεία τούς νέους διδάσκετε, μήν άμελήσητε καί διά φωνής, καί διά γραμμάτων, άπό τό νά άνοίξητε τούς όφθαλμούς τών 'Ελλήνων. 'Εσείς έχετε διά τοιούτον τέλος τά άναγκαιότερα μέσα, τήν άρετήν λέγω καί τήν σοφίαν.

Γράψατε καί πλατύτερα καί σαφέστερα τήν άλήθειαν άπ' ό,τι έγώ έκαμα, καί μήν άμφιβάλλετε, ότι έντός όλίγου ή πατρίς μας θέλει δοξάσει τά όνόματά σας, καί οί 'Ελληνες δέν θέλει φανώσιν άγνώμονες είς τάς χάριτάς σας. 'Ακροασθήτε τάς συμβουλάς τού νέου 'Ιπποκράτους, τού έναρέτου φιλοσόφου 'Ελληνος, τού έν Παρισίοις,λέγω, κυρίου Κοραή. Μιμηθήτε τόν άξιάγαστον καί άληθή ίερέα καί όπαδόν τού Χριστού, τόν έν Κερκύρα, λέγω, κύρ Παπ' 'Ανδρέα.

'Εκριζώσατε τήν δεισιδαιμονίαν καί τήν άμάθειαν μαζί, καί θυσιάσατε, άν ή χρεία τό καλή, κάθε μερικόν σας καλόν διά τό καλόν τής κοινότητος.

'Αλλά, είς τί ό πατριωτικός ένθουσιασμός μου μέ παρακινεί! 'Εγώ νά νουθετήσω τά ύποκείμενά σας; 'Ε, μή γένοιτο! 'Εσείς πολλά καλά γνωρίζετε τό χρέος σας, καί έλπίζω όγλήγορα νά τό βεβαιωθώ έμπράκτως.

'Ιδού λοιπόν, ώ 'Ελληνες, όπού άρκετώς άπεδείχθη, πόσον τό σημερινόν έλληνικόν ίερατείον έμποδίζει καί κρύπτει τήν όδόν τής έλευθερώσεως τών 'Ελλήνων, καί αύτη έστίν ή πρώτη καί μεγαλειτέρα αίτία, όπού μέχρι τής σήμερον εύρισκόμεθα ύπό τής όθωμανικής τυραννίας.

quote:

---

θέλω να καταλάβετε

ξέρω γελάτε

ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΟΜΑΔΙΚΑ Ε ΕΣΕΙΣ ΤΙ ΛΕΤΕ ΠΑΙΔΙΑ?

---

ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν

ΝΑ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΤΟ ΤΙ ΛΕΕΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΣΕ ΕΝΑΝ

ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΤΟΥ ΑΡΑ ΑΝ ΕΡΘΩ ΕΓΩ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ

ΦΕΡΟΜΑΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ.

ΦΥΣΙΚΑ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ!!!

ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΑΝΤΑΣΤΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΡΟΠΟΥΣ

ΔΙΑΦΥΓΗΣ ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ.

ΕΣΥ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΟΥ

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η "ΚΑΛΥΤΕΡΗ" ΓΙΑΝΝΗ ΕΙΔΙΚΑ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΟΝ GOTHIC

KAI ME ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ.

ΤΩΡΑ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ!!

ΜΗΠΩΣ ΟΜΩΣ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΕΣΕΙΣ

ΕΝΝΟΩ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΑΤΕ

ΠΟΤΕ ΤΙ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ;

ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΑ ΚΡΙΝΟΜΑΙ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΗΝ ΦΑΝΑΤΙΣΜΕΝΗ ΚΡΙΤΙΚΗ

ΠΟΥ ΣΕ ΕΞΟΝΤΩΝΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΩΘΕΙ.

ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΟΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ

ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΜΗΝ ΑΠΟΡΙΦΘΟΥΝ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΕΛΕΙΟΙ.

ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΛΕΩ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΛΑ ΛΟΓΙΑ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΞΕΡΩ

ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ;

ΓΙΑΝΝΗ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΡΑΜΟΓΛΟΥ TO ΙΔΙΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ

ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΕΙΣΤΕ!!!!

ΤΟ ΝΑ ΦΤΑΝΕΙΣ ΣΤΑ ΑΚΡΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΧΑΛΑΣ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΣΟΥ

ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΛΛΑ ΤΙ ΕΠΙΠΕΔΑ;

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ.!!

ΝΑ ΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

«ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
»Ελέω Θεού αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και οικουμενικός πατριάρχης.
»Ιερότατε μητροπολίτα... ύπέρτιμε και εξαρχε πλαγηνών, εν άγίω Πνεύματι αγαπητε αδελφε και συλλειτουργέ, και ευγενέστατοι αρχοντες οι εν τη επαρχία ταύτη, αυτόχθονές τε και ημεδαποί, τιμιώτατοι πραγαματευταί, χρησιμώτατοι πρόκριτοι τών αυτόθι ευλογημένων ρουφετίων (συντεχνιών) και λοιποι άπαξάπαντες ευλογημένοι Χριστιανοι έκάστης τάξεως και 6αθμού, τέκνα
εν Κυρίω ημών αγαπητά, χάρις είη ύμιν και ειρήνη παρα Θεού. .
»Ή πρώτη 6άσις της ηθικης είναι η προς τους ευεργετούντας ευγνωμοσύνη, είναι ηλίου λαμπρότερον, κάι οστις ευεργετούμενος αχαριστει, είναι ο κάκιστος πάντων ανθρώπων. Αυτην την κακίαν 6λέπομεν πολλαχού στηλιτευομένην παρα τών ιερών γραφών και παρ' αυτού τού κυρίου_ημών 'ΙησούΧριστού ασυγχώρητον, καθως εχομεν το παράδειγμα τού 'Ιούδα.
»'Όταν η αχαριστία είναι συνδεδεμένη και με πνεύμα κακοποιον και αποστατικον εναντίον της κοινης ημών ευεργέτιδος και τροφού κραταιάς και αηττήτου βασιλείας, τότε εμφαίνει και τρόπον αντίθεον, επειδη ουκ έστι, φησί, βασιλεία και εξουσία ει μη ύπο Θεού τεταγμένη, και πας ό αντιτασσόμενος αυτω τη θεόθεν εφ' ημάς τεταγμένη κραταια βασιλείια τη τού Θεού διαταγη ανθέστηκε. Αυτα τα δύο ουσιώδη και βασικα ηθικα και θρησκευτικα χρέη κατεπάτησαν με απαραδειγμάτιστον θρασύτητα και αλαζονείαν ο τε προσδιορισθεις της Μολδαυίας ηγεμών, ώς μη ώφειλε, Μιχαηλ και ό 'Αλέξανδρος Ύψηλάντης.
»Εις ολους τους όμογενείς μας εΙναι γνωστα τα άπειρα ελέη, οσα η αένναος της εφ' ημάς τεταγμένης κραταιάς βασιλείας πηγη εξέχεεν εις τον κακόβουλον Μιχαήλ. ' Απο μικρού και ευτελούς τον ανύψωσεν εις βαθμους και μεγαλεία. ' Απο αδόξου και ασήμου τον προήγαγεν εις δόξας και τιμάς. Τον επλούτισε. Τον περιέθαλψε, τέλος πάντων τον ετίμησε και με τον λαμπρότατον της ηγεμονίας αυτης θρόνον και τον κατέστησεν άρχοντα λαών.
»Αυτος ομως, φύσει κακόβουλος ων, εφάνη τέρας έμψυχον αχαριστίας, και συμφωνήσας μετα τού δραπέτου και φυγάδος 'Αλεξάνδρου Ύψηλάντου, αμφότεροι απονενοημένοι επίσης, αλαζόνες, δοξομανείς ή μάλλον ειπείν ματαιόφρονες, εκήρυξαν ελευθερίαν τού γένους. Και με την φωνην ύφείλκυσαν και πολλους τών αυτόθι, διασπείραντες και αποστόλους εις διάφορα μέρη, δια να εξαπατήσωσι και να εφελκύσωσιν εις τον ίδιον της απωλείας κρημνον και άλλους πολλους τών όμογενών μας.
»Δια να δυνηθώσι δε τρόπον τινα να ενθαρρύνωσι τους ακούοντας, μετεχειρίσθησαν και το όνομα της Ρωσσικης Δυνάμεως, προβαλλόμενοι οτι και αυτη εΙναι σύμφωνος με τους στοχασμους και τα κινήματά των, πρόβλημα διόλου ψευδες και ανύπαρκτον, και μόνης της ιδικης των ματαιοφροσύνης αποκύημα, επειδή, ενω το τοιούτον είναι αδύνατον ηθικώς και πολλης πρόξενος μομφης εις την ρωσσικην αυτοκρατορίαν, και ό ίδιος ενταύθα εξοχώτατος πρέσβυς αυτης έδωκεν έγγραφον πληροφορίαν, οτι ουδεμίαν ή είδησιν ή μετοχην εχει το ρωσσικον κράτος εις αυτην την ύπόθεσιν, καταμεμφόμενος μάλιστα και αποτροπιαζόμενος τού πράγματος την βδελυρίαν.
»Με τοιαύτας ραδιουργίας εσχημάτισαν την όλεθρίαν σκηνην οι δύο ουτοι και οι τούτων συμπράκτορες φιλελεύθεροι, ή μάλλον ειπείν μισελεύθεροι, και επεχείρησαν εις έργον μιαρόν, θεοστυγες και ασύνετον, θέλοντες να διαταράξωσι την άνεσιν και ησυχίαν τών όμογενών μας, πιστών ρεαγιάδων της κραταιας βασιλείας, την όποίαν απολαμβάνουσιν ύπο την αμφιλαφη σκιαν αυτης με τόσα προνόμια ελευθερίας, οσα δεν απολαμβάνει άλλο έθνος ύποτελες και ύποκείμενον, τά τε άλλα και εις τα της θρησκείας μας κατ' εξοχήν,ητις διεφυλάχθη και διατηρεϊται ασκανδάλιστος μέχρι της σήμερον επι ψυχικη ήμών σωτηρία.
»Άντι λοιπόν φιλελεύθεροι εφάνησαν μισελεύθεροι, αντι φιλογενεϊς και φιλόθρησκοι εφάνησαν μισογενεϊς, μισόθρησκοι και αντίθεοι, διοργανίζοντες, φεύ, οί ασυνείδητοι με τα απονενοημένα κινήματά των την αγανάκτησιν της ευμενούς κραταιάς βασιλείας εναντίον τών ύπηκόων της όμογενών μας, και σπεύδοντες να επιφέρωσι κοινόν και γενικόν τόν όλεθρον εναντίον παντός τού γένους.
»Τοιαύτα τοίνυν ακούσαντες ήμεϊς τε και πάσα ή περι ήμάς ίερα αδελφότης, και ολα τα ενταύθα μέλη τού ευσεβούς ήμών γένους εκάστης τάξεως, κατηφείας επλήσθημεν πολλης και καιρίας οδύνης και προήχθημεν ύπό Φιλοστοργίας πατρικης και προνοίας εκκλησιαστικης αμέσως εις τό να εμπνεύσωμεν ύμϊν τα σωτήρια.
»Και δη γράφοντες εντελλόμεθα και παραγγέλλομεν τη αρχιερωσύνη σου, και ό ίδιος αμέσως και δια τών ύπαλλήλων σοι ήγουμένων, ίερομονάχων και πνευματικών πατέρων να διακηρύξης την απάτην τών ειρημένων κακοβούλων ανθρώπων και να καταρτίσης τους ύπό την πνευματικην προστασίαν σου Χριστιανους εκάστης τάξεως εις την διατήρησιν τού πιστού ρεαγιαλικίου και της άκρας ύποταγης και δουλικης ευπειθείας πρός αυτην την θεόθεν εφ' ήμάς τεταγμένην κραταιαν βασιλείαν, να διαλύσης με τας πραγματικας αποδείξεις της αληθείας τας πλεκτάνας τών ολεθρίων εκείνων ανθρώπων και να τους αποδείξης κοινους λυμεώνας και ματαιόφρονας, χωρις μήτε ή αρχιερωσύνη σου μήτε τό λογικόν σου αυτό ποίμνιον να δώσητε εις τους λόγους των και εις τα κινήματά των καμμίαν προσοχήν, μάλιστα δε να τους μισητε και να τους αποστρέφεσθε, καθότι και ή εκκλησία και τό γένος τους εχει μεμισημένους, και επισωρεύει κατ' αυτών τας παλαμναιοτάτας αράς, ως μέλη σεσηπότα τους εχει αποκεκομμένους της καθαράς και ύγιαινούσης χριστιανικης όλομελείας. Ώς παραβάται τών θείων νόμων και αποστολικών διατάξεων, ως καταφρονηται τού ίερού χρήματος της πρός τους ευεργετήσαντες ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας, ως εναντίοι των ηθικών και πολιτικών ορων, ως την απώλειαν τών αθώων και ανευθύνων όμογενών μας ασυνειδότως τεκταινόμενοι, αφωρισμένοι ύπάρχουσι και κατηραμένοι και ασυγχώρητοι και άλυτοι μετα θάνατον και τω αιωνίω ύπόδικοι αναθέματι και τυμπανιαϊοι. Αί πέτραι, τα ξύλα και ό σίδηρος λυθείησαν, αυτοι δε μηδαμώς. Σχισθεϊσα ή γη καταπίοι αυτούς, ουχ ως τόν Δαθαν και Άβειρών, αλλα τρόπω δή τινι παραδόξω, εις θαύμα και παράδειγμα. Πατάξαι Κύριος αυτους τω ψύχει, τω πυρετω, τη ανεμοφθορία και τη ώχρα Γενηθήτω ό ουρανός, ό ύπέρ την κεφαλήν αυτών, χαλκούς, καί ή γη, ή υπό τους πόδας αυτών, σιδηρά. Έκκοπτοίησαν αώρως της παρούσης ζωης καί προσζημιωθείησαν καί τήν μέλλουσαν. Έπιπεσάτωσαν επί τας κεφαλας αυτών κεραυνοί της θείας αγανακτήσεως. Είησαν τα κτήματα αυτών εις παντελη αφανισμόν καί εις εξολόθρευσιν. Γενηθήτωσαν τα τέκνα αυτών όρφανα καί αί γυναίκες αυτών χηραι. Έν γενεα μιq. εξαλειφθείη τό όνομα αυτών μετ' ήχου, καί ου μή μένη αυτοίς λίθος επί λίθου. " Αγγελος Κυρίου καταδιώξαι αυτους εν πυρίνη ρομφαία, έχοντας καί τας αρας πάντων τών απ' αιώνος άγίων καί τών όσίων καί θεοφόρων πατέρων, καί αυτοί καί όσοι τοίς ίχνεσιν αυτοίς κατηκολούθησαν αμεταμελήτως, η κατακολουθήσωσι τού λοιπού.
»Τοιαύτα απαρώμεθα κατ' αυτών, κρουνους δακρύων εκ τών όφθαλμών ήμών αφιέντες καί πλήρεις αγανακτήσεως δικαίας υπάρχοντες.
»Έπειδή δε πρός τοίς άλλοις εγνώσθη, ότι τό σατανικόν της δημεγερσίας φρόνημα νοήσαντες καί έταιρείαν τοιαύτην συστησάμενοι πρός αλλήλους συνεδέθησαν καί με τόν δεσμόν τού όρκου, γινωσκέτωσαν, ότι ό όρκος αυτός είναι απάτης, είναι αδιάκριτος καί ασε6ής, όμοιος με τόν όρκον τού Ήρώδου, όστις, δια να μή φαvfί παρα6άτης τού όρκου του, απεκεφάλισεν Ίωάννην τόν 6απτιστήν. ~ Αν ηθελεν αθετήσει τόν παράλογον όρκον, τόν όποίον επενόησεν ή άλογος επιθυμία του, εζη τότε 6έ6αια ό θείος Πρόδρομος, ώστε ένος παραλόγου όρκου επιμονή έφερε τόν θάνατον τού Προδρόμου. H επιμονή άρα τού όρκου εις διατήρησιν τών υποσχεθέντων παρα της φατρίας αυτής, πραγματευομένης ουσιωδώς τήν απώλειαν ένός όλοκλήρου γένους, πόσον είναι όλεθρία καί θεομίσητος, είναι φανερόν' εξ εναντίας ή αθέτησις του όρκου αυτού, απαλλάττουσα τό γένος εκ τών επερχομένων απαραμυθήτων δεινών, είναι θεοφιλής καί σωτηριώδης.
»Δια τούτο τή χάριτι τού παναγίου Πνεύματος εχει ή εκκλησία διαλελυμένον τόν όρκον αυτών καί αποδέχεται καί συγχωρεί εκ καρδίας τους μετανοούντας καί επιστρέφοντας καί τήν προτέραν απάτην όμολογούντας καί το πιστόν τού ρεαγιαλικίου αυτών εναγκαλιζομένους, ειλικρινώς αποτείνοντες δε τόν λόγον ιδίως καί πρός τήν αρχιερωσύνην σου αποφαινόμεθα, εαν μη 6αδίσnς εις όσα εν πνεύματι άγίω παραινούμεν δια τού παρόντος εκκλησιαστικώς, εαν δεν δείξης εν εργω τήν επιμέλειάν σου καί προθυμίαν εις τήν διάλυσιν τών σκευωριών, εις τήν αναστολήν τών καταχρήσεων καί αταξιών, εις επιστροφήν τών πλανηθέντων, εις τήν άμεσον καί έμμεσον καταδρομήν και εκδίκησιν τών επιμενόντων εις τα αποστατικα φρονήματα, εαν δεν συμφρονήσnς τή εκκλησία καί ένί λόγω εαν καθ' οίονδήποτε τρόπον κατενεχθής κατα της κοινης ήμών ευεργέτιδος κραταιάς 6ασιλείας, σε εχομεν αργόν πάσης άρχιεροπραξίας και τη δυνάμει τοϋ άγίου Πνεύματος εκπτωτον τοϋ βαθμοϋ της άρχιερωσύνης και των ιερων περιβόλων άπόβλητον και της θείας χάριτος γεγυμνωμένον και τω πυρι της γεένης ενοχον, ώς την άπώλειαν τοϋ γένους ήμων αιρετησάμενον και προτιμήσαντα.
»Οϋτω τοίνυν, άγαπητοι άδελφοί, άνανήψατε προς Θεοϋ και ποιήσατε καθως εκκλησιαστικως υμϊν γράφοντες κελευόμεθα, ότι περιμένομεν κατα τάχος την αισίαν των γραφομένων εκτέλεσιν, ίνα και ή τοϋ Θεοϋ χάρις και το άπειρον ελεος είη μετα πάντων υμων.
»αωκα' (1821) εν μηνι μαρτίφ.
»Ύπεγράφη συνοδικως επι της άγίας Τραπέζης παρα της ήμων μετριότητος, και της μακαριότητός του και πάντων των άγίων άρχιερέων.
».0 Κωνσταντινουπόλεως ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ άποφαίνεται.
Ό .Ιεροσολύμων ΠΟΛ ΥΚΑΡΠΟΣ συναποφαίνεται.
.0 Καισαρείας ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ.
.0 .Ηρακλείας ΜΕΛΕΤΙΟΣ.
.0 Κυζίκου ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ.
.0 Νικομηδείας ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.
.0 Νικαίας ΜΕΛΕΤΙΟΣ.
Ό Χαλκηδόνος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ.
.0 Δέρκων ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ.
.0 Θεσσαλονίκης ΙΩΣΗΦ.
.0 Τυρνόβου ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ.
Ό 'Ανδριανουπόλεως ΔΩΡΟΘΕΟΣ.
.0 Προύσσης ΜΕΛΕΤΙΟΣ.
.0 Διδυμοτοίχου ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ.
.0' Αγκύρας ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ.
Ό Ναξίας ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ.
.0 Σίφνου ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ.
.0 Φαναρίου και Φερσάλων ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ κ.τλ. κ.τλ.».

Αυτη ειναι η πρωτη αφοριστικη επιστολη του πατριαρχιου.Μην απορειται λοιπον γιατι υπαρχει αντιπαλοτητα μεταξυ υμων και ημων.Αυτη η χριστιανικη λελαπα εσυρε τον τοπο στην καταστροφη και τον ολεθρο.
Εποντε κι αλλες επιστολες....

----

Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!

quote:

---

ΕΣΥ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΟΥ

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η "ΚΑΛΥΤΕΡΗ" ΓΙΑΝΝΗ ΕΙΔΙΚΑ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΟΝ GOTHIC

---