- Λιαντίνης - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
ο ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ ΔΕΝ ΦΟΒΟΤΑΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.ΟΠΩΣ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΙΠΕ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ.ΑΚΟΜΑ ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΑΛΛΑ ΘΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΚΙΟΛΑΣ!!
Master Of Puppets
Είναι μεγάλη κουβέντα που κατανοείται δύσκολα. Ο Λιαντίνης την είχε κατανοήσει πλήρως. Μπήκε στα πολύ βαθιά. Τα κατάφερε άραγε;
_________________________________________________________________
Ειναι ο θανατος ενα θεμα που με απασχολει και δεν μπορω να καταλαβω γιατι μερικοι τον φοβουνται και λενε μακαρι να μην πεθαινα ποτε και τετοιες κουταμαρες εγω παντως τον θανατο τον εχω παρει σαν ακομα ενα μυστηριο που θελοντας και μη ολοι μας θα το ανακαλυψουμε!!
!!!ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΚΑΚΟ!!!
Φαίνεται από τον τρόπο που ζω τη ζωή μου, πως οδηγώ, πως συμπεριφέρομαι στις "δύσκολες" στιγμές...
Αν μου έλεγες ότι σήμερα είναι η τελευταία μου μέρα δε θα με πείραζε...
Αυτό όμως που φοβάμαι και τρέμω... και νομίζω ότι είναι ανθρώπινο γιατί όλοι το φοβούνται ειναι το ταλάνισμα, το βασανιστήριο της ασθένειας της βαριάς ασθένειας που σε κάνει να αργοσβήνεις...
Αυτό δε θα μπορούσα να το αντιμετωπίσω.
Πιστεύω ότι αν μου τύχαινε μάλλον θα έβαζα τέλος στην ίδια μου τη ζωή!
AVALLON,ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ,ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ Κ.Λ.Π
"Αυτό όμως που φοβάμαι και τρέμω... και νομίζω ότι είναι ανθρώπινο γιατί όλοι το φοβούνται ειναι το ταλάνισμα, το βασανιστήριο της ασθένειας της βαριάς ασθένειας που σε κάνει να αργοσβήνεις...
"
ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΜΑΖΙ ΣΟΥ..
Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος
quote:
AVALLON,ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ,ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ Κ.Λ.Π
Eγώ πάλι είμαι σίγουρη για το αντίθετο!
ΟΠΟΤΕ ΒΡΕΙΣ ΧΡΟΝΟ ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ,ΟΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ..
ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ,ΟΠΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΑΠΑΡΝΙΕΤΑΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ..
ΤΙ ΛΕΣ ?
ΧΑΛΑΡΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑΤΙ ΧΡΟΝΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΙΓΟΣ..
Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος
ο ανθρωπος επελεξε μια οδο,αφησε πισω του αρκετα για να μην θελει να παρει μαζι του τιποτα...
εμεις τι αφηνουμε πισω μας ,οταν ερθει η επιλεξουμε την ωρα να φυγουμε ;;;;
προσωπικα θα αφησω οτι πολυτιμοτερω θεωρω για'μενα,κατι για το οποιο αξιζε το ταξιδι μου,αυτο ειναι η αγαπη που αισθανομαι και νοιωθω για το ολο ,εκτος απο τον εαυτο μου,που ειναι και το μονο που με εμποδιζει απο το να φυγω...
ειναι η ελλειψη θαρρους,η το οτι δεν θελω να παρω τον εαυτο μου μαζι ;;;δεν το γνωριζω...
το μοναδικο που βιωνω ειναι η ανυπαρξια μου...
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
quote:
το μοναδικο που βιωνω ειναι η ανυπαρξια μου...
μαζι σου...
Ο Λιαντίνης όσο υπήρχε ανάμεσά μας βίωνε τον θάνατο του. Κάθε στιγμή. Ήταν ζωντανός λοιπόν με όλη την σημασία της λέξης. Όλοι εμείς οι υπόλοιποι μυρίζουμε πτωμαίνη και δεν το έχουμε καταλάβει.
Η πρόταση του Μάνου "το μοναδικο που βιωνω ειναι η ανυπαρξια μου..." είναι απόλυτα εύστοχη.
______________________________________________
"
Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος
"Ο φόβος και ο πόνος μπροστά στο θάνατο είναι η αιτία που έπλασε ο άνθρωπος τον κάτω κόσμο και τον Αδη. Και πάντα μέσα στη σφαίρα της ποίησης. Στη σφαίρα της θρησκείας όμως η αιτία αυτής της επινόησης, πέρα από το φόβο και τον πόνο, εκπορεύτηκε κυρίαρχα από το χυδαίο στοιχείο της ανθρώπινης φύσης. Και τέτοιο ονομάζω την ημιμάθεια, τον εγωισμό, και την ανανδρία…
Αν έξαφνα συναντήσεις στο δρόμο σου άνθρωπο, κι είναι ανάγκη να καρατάρεις το μέταλλο της ανθρωπιάς του, έχεις ασφαλή μέθοδο να το κάμεις. Είναι η λύδια λίθος που δοκιμάζει το ποιό του μυαλού και της «ύπαρξης» των ανθρώπων.
- Πες μου ξένε, θα τον ρωτήσεις, πιστεύεις στη ζωή μετά θάνατο;
Αν σου αποκριθεί «Ναι πιστεύω!», τότε το πιο φρόνιμο που έχεις να κάμεις είναι να του δώσεις ένα τάλληρο να του πεις «Καλημέρα», και να φύγεις. Να πάρεις εκείνο το δρόμο που δε θα ξαναβγεί ποτέ μπροστά σου.
Γιατί η απάντηση που σου έδωσε δηλώνει ότι αναζητούσες άνθρωπο και σύντυχες πίθηκο. Πίθηκο κολομπίνο και μακάκο… "
Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος
quote:
Πες μου ξένε, θα τον ρωτήσεις, πιστεύεις στη ζωή μετά θάνατο;
Αν σου αποκριθεί «Ναι πιστεύω!», τότε το πιο φρόνιμο που έχεις να κάμεις είναι να του δώσεις ένα τάλληρο να του πεις «Καλημέρα», και να φύγεις. Να πάρεις εκείνο το δρόμο που δε θα ξαναβγεί ποτέ μπροστά σου.
Γιατί η απάντηση που σου έδωσε δηλώνει ότι αναζητούσες άνθρωπο και σύντυχες πίθηκο. Πίθηκο κολομπίνο και μακάκο…"
Δεν έτυχε να διαβάσω Λιαντινη… άκουσα λίγο από διαλέξεις που έδωσε…. μα έχω την εντύπωση πως κάπου εξυμνεί (αν δεν κάνω λάθος)… και τον Πλάτωνα…
Τώρα στη λέξη ΠΙΣΤΕΥΩ... *(που ερωτά) νομίζω βρίσκεται ένα κλειδί κατανόησης… τόσο του Λιαντινη…όσο του Πλάτωνα…μα και του αυθεντικού / Πραγματικού Φιλόσοφου…
Πεθαίνουν στιγμή με στιγμή…ψυχολογικά μέσα τους…****
Αναρωτιέμαι αν σε όλο το φόρουμ….(μα και εκτός)…υπάρξει ένα μόνο άτομο να γράψει….Ξέρω πως πεθαίνουν ψυχολογικά!!! *(που δεν είναι ξεχνώ… ούτε χρόνο σκεπάσματα…)
Θα του έδινα ένα εκατοστάρικο!!!
....δεν θα το έπαιρνε.... ξέρετε γιατί?
Πιστευω πως δεν εχει αναγκες...καθε μερα ειναι ΝΕΑ...ξυπνα και αισθανεται πως ζει ΑΙΩΝΙΑ....ετσι, ούτε καν χρειάζεται...(να φύγει ΤΩΡΑ)…προς το θάνατο… (Αυτό....να το δειτε... με τα εσωτερικα ματια)
Γνωρίζει…*(Τον ΘΑΝΑΤΟ)....εν ΖΩΗ…
Έτσι δεν είναι?
η "η ζωη εν ταφο",οπου τον ρολο του ταφου παιρνει η ιδια η ζωη σε εναν κοσμο ψυχικης ανυπαρξιας και ειναι μονοδρομος προς αδιεξοδο..
ας ειναι η αγαπη εκεινη που θα αφησω πισω ,γιατι με αυτην τις καρδιες σας θα γεμισω...
δεν θελω να παρω τιποτα ,γιατι χωρις αγαπη θα ειμαι ο ιδιος ενα τιποτα,στον αιωνιο κοσμο της ψυχικης μου ηρεμιας....
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Θα σε παρακαλούσα (μιας και επαναλαμβάνεις κάτι που έγραψα)….να δεις και την πιο βαθιά σημασία του θανάτου...(Ψυχολογικη)
Από γλυκές, αγάπες, σιρόπια και μελομακάρονα…ΠΥΞΑΜΕ!
Αλήθεια,
είσαι σίγουρος πως γνωρίζεις τι είναι η ΖΩΗ/ΑΓΑΠΗ (που δεν είναι τα μελοδράματα και οι ρομαντικό λεξούλες)….χωρίς να γνωρίσεις… τι είναι ο θάνατος?
Επιτρέπεις φυσικά ΜΑΝΟΣ ΜΑΣ….να τρέφουμε κάποιες αμφιβολίες….για οτι μας λενε....χωρις εξερεσεις!
Αχ ερωτά!!!! Ερωτα!!!! Που να είναι τώρα? Με ποιον να σαλιαριζει….(τώρα και παχιά να ήταν….σαν εσωτερικότατοι που είμαστε... πρέπει να κοιτάμε την ψυχή!. )!!!!!
δικη σου παραγραφος,δικα σου λογια ,ισως να θελεις να την σχολιασουμε ,ισως οχι...
προσωπικα θα μεινω και θα ειμαι εδω να βιωνω την ανυπαρξια μου,οτιδηποτε χρειαστεις ,θα βιωνω την καθημερινη αγαπη του θανατου μου που ειναι η μοναξια...
απο εξυπνουλιδες σαν του λογου σου στα 31 μου που ειμαι εχω γνωρισει πααααρα πολλους,θελεις να μελετησεις καλυτερατα λεγομενα μου...καντο ,μην πηγαινεις απο την πλαγια οδο ομως...
αδικεις τον εαυτο σου και εμενα...
φιλακια και να εισαι πιο προσεκτικος στο τι γραφουν οι αλλοι ,χωρις εξαιρεση....
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
υ.γ ryche ,φιλε ειμαι και εγω διπλα σου:)))
Edited by - manos on 02/12/2003 05:09:33
Edited by - manos on 02/12/2003 05:12:26
Edited by - manos on 02/12/2003 05:26:26
Έχω την εντύπωση πως στα 31 σου, δεν έμαθες ακόμα να ξεχωρίζεις, (και είναι σοβαρό) το ΧΙΟΥΜΟΡ… από τη ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ… …
Εκτός αυτού, πηγαίνω και από πλάγια οδό…!!!!.* Τόσο πλάγια... (ώστε να θέλεις να σχολιάσω λόγια του Αχλαδοτηρου…σε άλλα ΦΟΡΟΥΜ…?) Και βρήκες τόσους εξυπνούληδες στη Ζωή *(Σαν και τον Πλάτωνα έτσι?)…!!!
Μα καλά κανείς δεν σου μίλησε για τη μεγάλη διάφορα που έχει η μοναξιά από τη Μοναχικότητα?
Ας είναι…
Μάνος μας Φίλε Μας,
Στο φόρουμ λίγο πιο ψηλά *(ΣΟΦΙΑΣ) είναι γραμμένα αρκετά (και όχι πλάγια)…
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=623&whichpage=4&ARCHIVE=
στα περί Αγάπης…*(ΣΕΛ.4) θα βρεις…
quote:
Η μοναχικότητα δεν είναι απομόνωση. Δεν υπάρχει σοφία χωρίς μοναχικότητα.
Η Μοναχικότητα είναι του ΕΙΝΑΙ, και είναι αδιαίρετη, κάτι σαν τη φωτιά. Όταν υπάρχει μοναχικότητα μπορείς και επικοινωνείς ΑΛΗΘΙΝΑ με τα πάντα.Η Απομόνωση, είναι μοναξιά, με το φόβο και πόνο που την συνοδεύουν, κατά συνέπεια επιθυμία να απαλλαγούμε από αυτό, από την ανικανότητα μας να επικοινωνήσουμε.
Με την κατανόηση του ΕΑΥΤΟΥ, τελειώνουν τα πέπλα της ουτοπίας.
Η Εαυτός….. Η Αγάπη.
Μα ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ….μιας και ΓΡΑΦΕΙΣ…
quote:
ειναι η ελλειψη θαρρους,η το οτι δεν θελω να παρω τον εαυτο μου μαζι ;;;δεν το γνωριζω...
το μοναδικο που βιωνω ειναι η ανυπαρξια μου...
ΚΑΙ,
quote:
η "η ζωη εν ταφο",οπου τον ρολο του ταφου παιρνει η ιδια η ζωη σε εναν κοσμο ψυχικης ανυπαρξιας και ειναι μονοδρομος προς αδιεξοδο..
Νομίζεις ακόμα πως σε αδίκησα? Πως δεν προσεξα? …τότε ζήτω ΣΥΓΝΩΜΗ!
Και φυσικα ΣΥΓΝΩΜΗ και στα υπολοιπα μελη, μιας και ξεφυγαμε απο το θεμα ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ.
Βεβαια, οχι και τοσο...
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 02/12/2003 07:47:13
μεσα απο το http//:www.liantinis.gr
«Προορίζεται μόνο για τους φοιτητές και για τους εκπαιδευτικούς που δεν έχουν περάσει το μεσοστράτι της ζωής τους»
ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ
Να υπάρχεις ελληνικός δηλώνει τέσσερες τρόπους συμπεριφοράς.
Ότι δέχεσαι την αλήθεια που έρχεται μέσα από την φύση. Όχι την αλήθεια που φτιάχνει το μυαλό των ανθρώπων.
Ότι ζεις σύμφωνα με την ηθική της γνώσης. Όχι με την ηθική της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων.
Ότι αποθεώνεις την εμορφιά. Γιατί η εμορφιά είναι δυνατή σαν το νου σου και φθαρτή σαν τη σάρκα σου.
Και κυρίως αυτό.. Ότι αγαπάς τον άνθρωπο.Πως αλλιώς! Ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν.
Με κρασί και τραγούδι
Έλληνας θα πει δύο και δύο τέσσερα στη γη. Όχι δύο και δύο είκοσι δύο στον ουρανό.
Έλληνας θα πει να τελείς στους νεκρούς τις χοές της Ηλέκτρας. Όχι κεριά στους νεκρόλακκους και δηνάρια στο σακούλι του τουρκόπαπα.
Έλληνας θα πει να προσκυνάς τακτικά στους Δελφούς το γνώθι σαυτόν. Όχι να κάνεις εξομολόγηση στους αγράμματους πνευματικούς και στους μαύρους ψυχοσώστες.
Έλληνας θα πει να σταθείς μπροστά στη στήλη του Κεραμεικού και να διαβάσεις το επιτύμβιο:
στάθι και οίκτιρον
Σταμάτα και δάκρυσε, γιατί δεν ζω πια. Και όχι να σκαλίζεις πάνω σε σταυρούς κορακίστικα λόγια και νοήματα:προσδοκώ ανάσταση νεκρών.
Έλληνας θα πει το πρωί να γελάς σαν παιδί. Το μεσημέρι να κουβεντιάζεις φρόνιμα. Και το δείλι να δακρύζεις περήφανα. Και όχι το πρωί να κάνεις μετάνοιες στα τούβλα. Το μεσημέρι να γίνεσαι φοροφυγάς στο κράτος και επίτροπος στην ενορία σου. Και το βράδυ να κρύβεσαι στην κόχη του φόβου σου, και να ολολύζεις σαν βερέμης.
Ακόμη και ο Ελύτης, καθώς εγέρασε το ρίξε στους αγγέλους και στα σουδάρια. Τι απογοήτεψη…
Έλληνας θα πει όσο ζεις, να δοξάζεις με τους γείτονες τον ήλιο και τον άνθρωπο. Και να παλεύεις με τους συντρόφους τη γη κα τη θάλασσα. Και σαν πεθαίνεις, να μαζεύονται οι φίλοι γύρω από τη μνήμη σου, να πίνουνε παλιό κρασί και να σε τραγουδάνε…
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
υγ.συγνωμη που δεν εχω στα 31 αισθηση του χιουμορ και την δυνατοτητα να σε μαθω να σεβεσαι τους ομιλητες σου ,πριν ξεκινησεις προφορικη η γραπτη επιθεση,εναντιων τους.
Edited by - manos on 02/12/2003 13:47:57
Edited by - manos on 02/12/2003 13:56:56