- ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ.... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
_____________________
Στην κολυμπήθρα ρίξανε νερό αλκοολούχο και τ'ονομα που μου 'δωσαν ήταν χαμένο ρούχο...
του μεσαίωνα. Ωστόσο, ας μη παίξουμε το ρόλο μας στο παιχνίδι,
φοβούμενοι το φόβο, γιατί έτσι εύκολα μπορούμε να συμμαχήσουμε
με αυτούς που μας τον επιβάλλουν και να γίνουμε φορείς του φόβου.
Είναι σωστό βέβαια να είμαστε ενήμεροι, αλλά στάσεις του τύπου
"πώ! πώ! τί πρόκειται να πάθουμε!" δε βοηθούν, αλλά πολώνουν τους
ανθρώπους στην κατάσταση του φόβου, που θέλουμε να αποφύγουμε.
Σημαντικό είναι πιστεύω να καταλάβουμε πρώτα το τί σημαίνει φόβος:
Ο φόβος είναι βασικό συναίσθημα στον άνθρωπο, ένας συναγερμός που
αφορά τα 4 βασικά μας ένστικτα. Όλοι οι άνθρωποι νιώθουν φόβο, αλλά
κάποιοι τον ελέγχουν, κάποιοι ελέγχονται από αυτόν και κατά συνέπεια
νιώθουν τον πανικό. Ο πανικός τελικά είναι αυτός που φέρνει την
καταστροφή, ενώ η συνειδητοποίηση ενός φόβου μπορεί να φέρει τον
άνθρωπο σε ετοιμότητα, προκειμένου να αντιμετωπίσει προκλήσεις με
στρατηγική.
Γνώμη μου: Ας μη σταματάμε να μιλάμε για το φόβο, να μάθουμε και να
διαδωσουμε το τί είναι ο φόβος, να απομυθοποιήσουμε το "τέρας" φόβο,
να ζήσουμε με το φόβο θετικά, χεράκι χεράκι, να τον κάνουμε
σύμμαχο.
Πρέπει να κρατηθούν οι ισορροπίες.
Κατά την άποψή μου είναι κάτι σαν τον πόνο. Είναι καλός είναι και κακός.
Ο πόνος μας προειδοποιεί για κάτι κακό, αν τον ακούσουμε θα αντιμετωπίσουμε την αιτία του κακού.
Αν αντιθέτως απλά αρκεστούμε στην καταστολή του πόνου, η αιτία θα παραμένει και θα μεγαλώσει.
Αλλά η ισορροπία αυτή είναι πολύ λεπτή και ευάλωτη. Και σε αυτό ποντάρουν οι διάφοροι καλοθελητές. Το «τέρας» φόβος (όπως τον χαρακτήρισες) πουλάει τρελά κι έτσι σερβίρεται ευρέως.
Αλλά ακόμα έχουμε την ευχέρεια της επιλογής στην ενημέρωση και στην μόρφωση και κάποιοι μπορούνε να χειριστούνε τις διάφορες πληροφορίες.
Κάποιοι άλλοι όχι απλά αρκούνται στις ειδήσεις, που τα πάντα προβάλλονται με μια δόση υπερβολής. Για παράδειγμα πιστεύω ότι κάποιος που βλέπει μόνο ειδήσεις μετά από κάποιον αριθμό δελτίων θα φρικάρει και το «τέρας» θα τον κυριέψει.
Θέλει να έχεις τον χρόνο και την θέληση να φιλτράρεις τις διάφορες πληροφορίες. Να φιλοσοφήσεις και να αξιολογήσεις καταστάσεις.
Κάποιοι ακόμα μπορούν και το κάνουν, κάποιοι όχι.
Στην ταινία απλά δεν είχαν πλέον αυτήν την επιλογή. Όπως δεν θα την έχουμε αν το ιντερνετ γίνει πλήρως ελεγχόμενο, αν η γνώση είναι συγκεκριμένη μέσω της λογοκρισίας και της καταστροφής υλικού που απλά δεν ταιριάζει σε κάποιους, αν η πληροφόρηση έντυπη και μη είναι πλήρως ελεγχόμενη από τους ίδιους.
Όπως λίγοι θα μπορέσουν να γλυτώσουν τον πανικό και τον τρόμο όταν ο θάνατος χτυπήσει την πόρτα τους, όπως και στην ταινία, κι εν μέρει στην αμερική με τον τρόπο που εκμεταλλεύτηκαν το χτύπημα στους πύργους.
……………..
«Γνώμη μου: Ας μη σταματάμε να μιλάμε για το φόβο, να μάθουμε και να
διαδώσουμε το τί είναι ο φόβος, να απομυθοποιήσουμε το "τέρας" φόβο,
να ζήσουμε με το φόβο θετικά, χεράκι χεράκι, να τον κάνουμε
σύμμαχο.»
………………………….
Η γνώμη σου λοιπόν ευχή μου, πριν γίνουμε κι εμείς σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Ότι γράφει δεν ξεγράφει
όταν φτάσεις στον πάτο μόνο προς τα πάνω
μπορείς να πας.
Το ερώτημα είναι πόσο θα παραμήνεις στον
πάτο. χεχε
quote:
Συμφωνώ,
όταν φτάσεις στον πάτο μόνο προς τα πάνω
μπορείς να πας.
Το ερώτημα είναι πόσο θα παραμήνεις στον
πάτο. χεχε
Δίκιο έχεις και συμφωνώ μαζί σου, πάντως όσο κι αν παραμείνεις στον πάτο, θα επιζήσεις, γιατί μην ξεχνάς, οι Έλληνες ήταν υπό την κυριαρχία των Τούρκων, και ο μόνος λόγος που έμεναν στη ζωή ήταν η ψυχική δύναμη, το κουράγιο και η ελπίδα
Ότι γράφει δεν ξεγράφει
quote:
Η δικτακτορία, πιστεύω ότι θα αργήσει να έρθει, αλλά όταν θα έρθει (σίγουρα απ’ τους Αμερικάνους), θα επικρατήσει για λίγο και μετά οι άνθρωποι θα ξανεπαναστήσουμε όπως τότε, η ιστορία επαναλαμβάνεται, κάνει τον κύκλο της
Αγαπητέ Gonzalez, ναι μεν ο νόμος των κύκλων εφαρμόζεται και σε
αυτή την περίπτωση, αλλά δε πρέπει να επαναπαυόμαστε. Για να
υπάρξει αναγέννηση μετά από ένα μεσαίωνα, πρέπει να εργαστούν αυτοί,
που θα τη φέρουν, και να εργαστούν σκληρά.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι αυτό δεν είναι ευθύνη κάποιων άλλων,
αλλά δική μας, γιατί μπορεί για κάποια πράγματα "πάντα να υπάρχουν
οι κατάλληλοι άνθρωποι", αλλά για πολλά άλλα,
αν δεν κάνουμε εμείς το χρέος μας, δε θα το κάνει κανένας άλλος,
γιατί πολύ απλά, το "εμείς" αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους!
quote:
Αγαπητέ Gonzalez, ναι μεν ο νόμος των κύκλων εφαρμόζεται και σε
αυτή την περίπτωση, αλλά δε πρέπει να επαναπαυόμαστε. Για να
υπάρξει αναγέννηση μετά από ένα μεσαίωνα, πρέπει να εργαστούν αυτοί,
που θα τη φέρουν, και να εργαστούν σκληρά.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι αυτό δεν είναι ευθύνη κάποιων άλλων,
αλλά δική μας, γιατί μπορεί για κάποια πράγματα "πάντα να υπάρχουν
οι κατάλληλοι άνθρωποι", αλλά για πολλά άλλα,
αν δεν κάνουμε εμείς το χρέος μας, δε θα το κάνει κανένας άλλος,
γιατί πολύ απλά, το "εμείς" αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους!
Λίλιθ, εγώ δεν είπα ότι θα επαναπαυτώ, αν χρειαστεί θα υποφέρω, θα εργαστώ σκληρά και θα πεθάνω κιόλας για την ελευθερία, δεν λέω it's ok, θα το κανονίσουν άλλοι για μένα
Ότι γράφει δεν ξεγράφει
δεν υπονόησα στο μήνυμά μου, ότι θα επαναπαφθείς,
απλά ήθελα με αφορμή το μήνυμά σου να τονίσω τη σημασία
της προσπάθειας από τον καθένα από εμάς.
Έσπειρες τρόμο – Έσπειρες πόνο – Έσπειρες βία – Έσπειρες θάνατο.
Και ο σπόρος άντεξε, μεγάλωσε, ωρίμασε, έγινε καρπός.
Η ώρα του θερισμού ήρθε.
Ο θεριστής θα δράξει τον καρπό του με χαρά και καμάρι και θα τον γευτεί. Τα συστατικά του θα τον γεμίσουν, θα περάσουν στο αίμα του θα ποτίσουν τον οργανισμό του.
Αλλά ο μικρός και αδύναμος σπόρος είναι πια καρδαμωμένος, από τα συστατικά του κορεσμένος.
Και όλα μαζί κατακλύζουν τον θεριστή, σαν ιός χωρίς αντίδοτο εξαπλώνονται σε όλο του το σώμα, σε κάθε κύτταρο κάθε μόριο, τον κυριεύουν, τον δηλητηριάζουν, τον εξοντώνουν.
Αλλά για να γίνει ο σπόρος καρπός θέλει χρόνο, θέλει αντοχή, θέλει προσπάθεια. Αντιξοότητες να υπερνικήσει, σκουλήκια που τις ρίζες του τρώνε, έντομα τα φύλα του, άνεμοι να τον μαστιγώνουν, χαλάζι να τον δέρνει, χιόνι να τον καίει, καύσωνα να τον ξεραίνει.
Αν παραιτηθεί στην πορεία, αν οι δυσχέρειες τον καταβάλλουν, θα χαθεί.
Τις αντιξοότητες αν αντιμετωπίσει, αν μάθει από αυτές και τις χρησιμοποιήσει θα εξελιχθεί.
Όσο ποιο έντονα προσπαθεί τόσο θα δυναμώνει. Οι ρίζες του βαθιά στο χώμα γερές και δυνατές, στήριγμα σε κάθε δυσχέρεια, κάθε απώλεια.
Δεν θα μαραθεί, θα μεγαλώσει, θα ωριμάσει. Τον δημιουργό του θα καλέσει, θα δελεάσει, θα προσκαλέσει και θα προκαλέσει …………η αντίστροφη μέτρηση έχει πια αρχίσει.
Την αμέριστη καλημέρα μου.
10/05/2006
In anticipation of my resurrection...