- Tελικά ήλθεν ο Αντίχριστος; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Νά’χουμε ν’αρμέγουμε, αν το λιλί ήντουνε ματωμένο, κι αν το δίευρο έχει γωνίες. Η ενόραση του τυφλού, οι ακουστικές παραισθήσεις του κωφού κι ο ρόλος του κακού λύκου στη σύγχρονη αστροφυσική, ως αντανάκλαση της παιδικής ψυχοσύνθεσης σε πρωκτική καθήλωση. Λαμπρά.

Κατά τα άλλα, αν η γκόμενα έμενε έγκυος πριν καν τη φιλήσετε, είναι προφανές πως κάποιοι θα ήπεφταν εις τα τέσσαρα ευλογούντες τες άνωθεν δυνάμεις, μην πω και μακαρίζοντες τη σπάνια μοίρα που τους έλαχε. Διότι, αν και οι κακοί και κακεντρεχείς θα σε πουν κερατά, εσύ θα έχεις να μεγαλώνεις τον σπόρο τον θείο. Όχι τίποτις άλλο δηλαδής, αλλά άμα κι όλο το χωριό είναι σε συμφωνία, το κέρατο μετονομάζεται σε ευλογία, το κρέας σε ψάρι, οι ζωντανοί σε ποθαμένους και οι φυτεμένοι σε αναμονή ζώντες.

Κι άμα κι έρθει ξένος κόσμος εις το χωρίον και δει τα ζαβά να παίζουσι κάτωθεν του πλατάνου της πλατέας, θα τονε πούμε για την ευλογία που μας βρήκε, και θα τονε στείλουμε στο νεκροταφείο να απολαύσει την ευδαιμονία την αναμενούμενη.

Να κλείσουμε λοιπόν τα μάτια, να κλείσουμε τ’αυτιά και να ακούσουμε την καρδιά μας. Αυτό να πούμε και του επισκέπτη στο χωριό, και μαζί να του πούμε, που πρέπει να πει και στους άλλους για την ευτυχία μας. Κι αν δεν καλοδέχεται την προτροπή μας, ο χώρος της αναμονής κείται πάντα πρόσφορος στην άκρη του χωριού.

Αλλά, βρε μάνα μου, αν είναι να ακούμε μόνο την καρδιά μας, και μακάριοι οι πτωχοί, σε λίγο δεν θά’χουμε χωρίον, αλλά την εντατική στο Gray’s Anatomy.

Και μήπως δηλαδής, αυτό ακριβώς δεν έχουμε? Ένα απέραντο Κωσταλέξι και μιαν Ελένη να περιμένει εισέτι. Όχι οτι δεν είχαμαν και άλλες Ελένες, κι οτι μια παρθενιά μας εταλαιπωρούσε εκ του διηνεκούς, αλλά νισάφι συγχωριανοί. Που θέτε και θάρρος, θέτε και αλήθεια.

Που ονοματίζετε τον φόβο ελπίδα, την απόγνωση καρτερία και το θάνατο ζωή. Που βλέπετε καλοστεκούμενο κι ενάρετο το συνοδικό νταραβέρι, ενώ οι επιτροπές της βουλής σας κάνουν σε μασαμπούκα και συγκάλυψη.

Που ο Όθωνας ήταν ξενόφερτη δυναστεία, αλλά ο Κωνσταντίνος πεφωτισμένος ηγέτης και μπανιστιρτζής στις κρεβατοκάμαρές μας. Που στο κεφάλι σας, ο γιαραμπής είναι αγάπη, ο κακομοίρης περήφανος, οι εκκλησία κοινόχρηστος χώρος, οι θρησκείες αρωγοί των κατατρεγμένων, η ψήφος δημοκρατικό δικαίωμα και το σεξ υπό έγκριση πολυτέλεια.

Θα σε πω μιαν αλήθεια τώρα. Όποιος πιστεύει που το πρότυπο της σύγχρονης κοινωνίας είναι ο νέος, πλούσιος, υγιής και μορφωμένος άνθρωπος, είναι τολάστιχο υποκριτής, και κατά πάσα πιθανότις, εκ των ζαβών που παίζουσι κάτωθι του πλατάνου.

Το κυρίαρχο πρότυπο είναι ο καθ’όλα μπατίρης μεσήλιξ, με κάτι ψιλοτριγλυκερίδια, εκ πεποιθήσεως αμόρφωτος και πειθήνια προσήλυτος στην οποιδήποτε μαλακία που δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με το γύρω του κόσμος. Το καλό παιδί.

Γιατί ο Ξανθόπουλος δεν υπήρξε απλώς πρόσωπο, αλλά ιδέα. Κι εσύ ο καραγκιόζης, Βασιλάκης Καΐλας. Όχι στο μυαλό των άλλων, μάλλον κυρίαρχα στη δική σου ελπιδοφορία. Παιδιόθεν.

Μου χαλάς τη γαρνιτούρα και τη διαδικασία. Αν και πάλι η ιστορία μπάζει και την υπόθεση "σου" να κάνουμε. Εχει αξία να φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι δεν γίνεται απλά να εμφανίστηκε αυτή η γλώσσα από το πουθενά.
Το ερώτημα όμως εδώ Νικόμαχε είναι....
Ποιοι είμαστε αυτοί οι εμείς. Αυτό μπορούμε να το βρούμε χωρίς να γίνουμε Λιακόπουλοι; Η ιστορία έχει ζουμί. Απλά έχει μπαγιατέψει και είναι δύσκολο να ανακαλύψουμε τι περιείχε το αρχικό μενού.
Πάντως μην προσπερνάς την δημιουργία της Π.Διαθήκης αψήφιστα.
Παντού έχει πληροφορίες.

quote:

---

Πολιτισμό και κυριαρχία στη Γη και όχι μόνο σ'αυτήν, μερικά...εκατομύρια χρόνια, πριν τους άλλους λαούς!!!

---

Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου

Η συγκεκριμένη συζήτηση είναι για τον μπούτσον. Και το αντικείμενο, και η διαλεκτική της. Φτωχή, επαναλαμβανόμενη, περιχαρακωμένη, χωρίς ιδέες, με απαράδεκτες παραδοχές, χύμα, χωρίς ειρμό, χωρίς φαντασία, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.

Και κάνεις πολύ μεγάλο λάθος αν νομίζεις πως κάθε συζήτηση είναι καλή, αρκεί να γίνεται. Η αρλουμπολογία δεν είναι συζήτηση. Το να μιλάς ή να γράφεις σε ανταπόκριση άλλων, δεν είναι συζήτηση από μόνο του. Αλλά θα μου πεις, όλοι πιστεύουν πως δημοκρατία είναι η δυνατότητα να ψηφίζεις.

quote:

---

Λεβαντίνος
Θα ήθελα να διατυπώσω μια απορία. Είναι πολύ σωστό να καμαρώνουμε για την γλώσσα μας. Εγώ πρώτος.
Γιατί σε αντίθεση με τις περισσότερους λαούς οι Ελληνες διαμορφώσανε μια τέτοιου είδους γλώσσα. Δηλαδή τί είχαμε εμείς που δεν είχανε οι άλλοι;

---

There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.

quote:

---

τα αρχαια κειμενα,τα οποια μαλιστα εχουν πολυ μικροτερο βαθμο αξιοπιστιας απο την Α.Γραφη

---

Η αλήθεια των Νίτζα θα θριαμβεύσει.

quote:

---

Λεβαντίνε

Η συγκεκριμένη συζήτηση είναι για τον μπούτσον. Και το αντικείμενο, και η διαλεκτική της. Φτωχή, επαναλαμβανόμενη, περιχαρακωμένη, χωρίς ιδέες, με απαράδεκτες παραδοχές, χύμα, χωρίς ειρμό, χωρίς φαντασία, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.

Και κάνεις πολύ μεγάλο λάθος αν νομίζεις πως κάθε συζήτηση είναι καλή, αρκεί να γίνεται. Η αρλουμπολογία δεν είναι συζήτηση. Το να μιλάς ή να γράφεις σε ανταπόκριση άλλων, δεν είναι συζήτηση από μόνο του. Αλλά θα μου πεις, όλοι πιστεύουν πως δημοκρατία είναι η δυνατότητα να ψηφίζεις.

There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

Θα σε πω μιαν αλήθεια τώρα. Όποιος πιστεύει που το πρότυπο της σύγχρονης κοινωνίας είναι ο νέος, πλούσιος, υγιής και μορφωμένος άνθρωπος, είναι τολάστιχο υποκριτής, και κατά πάσα πιθανότις, εκ των ζαβών που παίζουσι κάτωθι του πλατάνου.

Το κυρίαρχο πρότυπο είναι ο καθ’όλα μπατίρης μεσήλιξ, με κάτι ψιλοτριγλυκερίδια, εκ πεποιθήσεως αμόρφωτος και πειθήνια προσήλυτος στην οποιδήποτε μαλακία που δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με το γύρω του κόσμος. Το καλό παιδί.

Γιατί ο Ξανθόπουλος δεν υπήρξε απλώς πρόσωπο, αλλά ιδέα. Κι εσύ ο καραγκιόζης, Βασιλάκης Καΐλας. Όχι στο μυαλό των άλλων, μάλλον κυρίαρχα στη δική σου ελπιδοφορία. Παιδιόθεν.

There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.

---

Edited by - maria3 on 13/01/2015 11:50:57