- Κ--PAX - - Κινηματογράφος -
quote:
LixosΕπίσης, ποτέ στη ζωή μου δεν υπήρξα "κότα" οπότε και σε αυτό που έγινε θα δράσω αναλόγως. Άσε και το άλλο: εάν υπάρχει το επανιδείν, δεν θα τολμούσα να τον συναντήσω εάν έκανα καμιά μακακία. Θα μ' έκραζε
Δεν νομίζω να σε "κραζε" το αντίθετο μάλιστα θα έλεγα.
Είσαι αρκετά νέα (μου έχεις πει εμμέσως την ηλικία σου), και θα σε καταλάβαινε.
Η έμμεση περιγραφή του χαρακτήρα του , δεν δικαιολογεί το “κράξιμο”
Θα ήταν εγωιστικό να σε “κράξει”, και δεν φαίνεται να ήταν εγωιστής.
Είναι προφανές πως σε αγαπούσε πραγματικά, και στην πραγματική αγάπη δεν χωρά εγωισμός και αίσθηση ιδιοκτησίας.
quote:
στην πραγματική αγάπη δεν χωρά εγωισμός και αίσθηση ιδιοκτησίας
Εννοείται !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Η ιδιοκτησία αφορά μόνο αντικείμενα (και μάλιστα προσωρινό είναι και αυτό αφού τα σάβανα δεν έχουν τσέπες ως γνωστόν).
quote:
Δεν νομίζω να σε "κραζε" το αντίθετο μάλιστα θα έλεγα.
Είσαι αρκετά νέα (μου έχεις πει εμμέσως την ηλικία σου), και θα σε καταλάβαινε.
Όταν έλεγα περί μακακίας και κραξίματος εννοούσα πως, ξέροντας τον άνθρωπο που είχα δίπλα μου, είμαι σίγουρη ότι από εμένα θα ήθελε να συνεχίσω τη ζωή μου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και όχι να μοιρολογώ και να κάνω υστερίες ή να τον ακολουθήσω βίαια. Γι' αυτό είπα ότι δεν θα έπαιζε μετά να τον κοιτάξω στα μάτια, θα ντρεπόμουν.
Σχετικά με το "αρκετά νέα" σ'ευχαριστώ αλλά καμιά φορά ρε Γιάννη, μετά από ό,τι έγινε, αισθάνομαι 200 χρονών 
quote:
Όταν έλεγα περί μακακίας και κραξίματος εννοούσα πως, ξέροντας τον άνθρωπο που είχα δίπλα μου, είμαι σίγουρη ότι από εμένα θα ήθελε να συνεχίσω τη ζωή μου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και όχι να μοιρολογώ και να κάνω υστερίες
Αυτό ακριβώς κατάλαβα πως θα ήθελε ο ίδιος, βασιζόμενος στις έμμεσες περιγραφές σου.
quote:
ή να τον ακολουθήσω βίαια
Δεν ξέρω αν έπιασα καλά τον υπαινιγμό σου, γιατί αυτό που κατάλαβα – αν σε ερμήνευσα σωστά - θα ήταν μια πολύ χοντρομαλακία
Μην ξεχνάς, έχεις δυο πολύ σοβαρούς λόγους να μην τον ακολουθήσεις
Η ζωή συνεχίζεται, και αυτός σίγουρα θα ήθελε να την συνεχίσεις.
quote:
Δεν ξέρω αν έπιασα καλά τον υπαινιγμό σου, γιατί αυτό που κατάλαβα – αν σε ερμήνευσα σωστά - θα ήταν μια πολύ χοντρομαλακίαΜην ξεχνάς, έχεις δυο πολύ σοβαρούς λόγους να μην τον ακολουθήσεις
Η ζωή συνεχίζεται, και αυτός σίγουρα θα ήθελε να την συνεχίσεις.
Ε όχι ρε Γιάννη! για έτσι με κόβεις;;; Τελείως χοντρομαλακία θα ήταν κάτι τέτοιο, συμφωνώ. Γενικώς, θεωρώ αυτού του είδους τη "φυγή" ως ΠΟΛΥ ΚΑΚΗ ιδέα. Ειδικότερα δε, όταν έχεις φέρει στον κόσμο -από επιλογή και όχι τυχαία- και άλλους ανθρώπους.
quote:Μα ο πόνος, είναι η ίδια η ψευδαίσθηση.
Σχετικά με τη θεωρία του Vilayanur Ramachandran, θεωρώ ότι το mirror box, έχει να κάνει με αυτούς τους ασθενείς που νομίζουν ότι ακόμη έχουν το συγκεκριμένο άκρο. Όχι με αυτούς που έχουν συνειδητοποιήσει την απώλεια. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ορισμένοι έχουν την ανάγκη να τρέφονται με ψευδαισθήσεις ή να χρησιμοποιούν υποκατάστατα για την εξαφάνιση του πόνου. Άλλοι πάλι όχι.
Αν ο εγκέφαλος τους είχε αποδεχτέί αμέσως την απώλεια,
δεν θα ένιωθαν και πόνο, γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι λογικό. Οπότε αφού ο εγκέφαλός τους ζει σε μια "ψευδαίσθηση", ότι έχουν ακόμα το χαμένο άκρο, χρησιμοποιούν μια άλλη ψευδαίσθηση για να καταπολεμήσουν τον πόνο. Δε ξέρω κατα πόσο είναι δουλεύει αυτή η μέθοδος βέβαια αλλά απ' ότι έχω ακούσει έχει κάποια αποτελέσματα.
quote:
Οχι να το σχολιασεις!
Οσο πιο αναλυτικα μπορεις σε παρακαλω!
Σχετικά με τις απόψεις του παπα-κάποιου τώρα που πήγε να ζητήσει βήμα σε μια "καμμένη" εκπομπή (δεν ξέρω σε ποια αλλά μίλησες με ατάκα χαρακτηριστική γι' αυτήν 
), έχω να πω ότι μόνο ένας τελειωμένος μαζοχιστής ή διεστραμμένος θα χαρακτήριζε τον πόνο ως φίλο.
Βέβαια, εάν έχει να κάνει μόνο με τη σωματική διάσταση, ο πόνος "καλός" θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μόνο ως συναγερμός. Εάν το έθετε σε αυτή τη βάση, να πάω πάσο. Όντως το να βάλεις το χέρι σου κοντά σε ένα αναμμένο μάτι και να αισθανθείς την προειδοποίηση από τον πόνο, σε σώζει από βαρύ έγκαυμα
Εάν όμως είχε να κάνει με την συναισθηματική πλευρά ή την πλευρά της όποιας "γνώσης" μέσω του πόνου, τότε μάλλον είναι για ψυχολόγο μην πω καλύτερα ψυχίατρο. Δεν "μαθαίνει" καλύτερα όποιος μαθαίνει πονώντας. Αυτά είναι μπούρδες!
quote:quote:Μα ο πόνος, είναι η ίδια η ψευδαίσθηση.
Σχετικά με τη θεωρία του Vilayanur Ramachandran, θεωρώ ότι το mirror box, έχει να κάνει με αυτούς τους ασθενείς που νομίζουν ότι ακόμη έχουν το συγκεκριμένο άκρο. Όχι με αυτούς που έχουν συνειδητοποιήσει την απώλεια. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι ορισμένοι έχουν την ανάγκη να τρέφονται με ψευδαισθήσεις ή να χρησιμοποιούν υποκατάστατα για την εξαφάνιση του πόνου. Άλλοι πάλι όχι.
Αν ο εγκέφαλος τους είχε αποδεχτέί αμέσως την απώλεια,
δεν θα ένιωθαν και πόνο, γιατί κάτι τέτοιο δεν είναι λογικό. Οπότε αφού ο εγκέφαλός τους ζει σε μια "ψευδαίσθηση", ότι έχουν ακόμα το χαμένο άκρο, χρησιμοποιούν μια άλλη ψευδαίσθηση για να καταπολεμήσουν τον πόνο. Δε ξέρω κατα πόσο είναι δουλεύει αυτή η μέθοδος βέβαια αλλά απ' ότι έχω ακούσει έχει κάποια αποτελέσματα.
Δεν ξέρω, δεν μπορώ να κάνω περαιτέρω υποθέσεις περί αυτού. Δεν γνωρίζω τι είναι λογικό και τι όχι για τον εγκέφαλο σε περιπτώσεις ακρωτηριασμών. Επίσης δεν μπορώ να γνωρίζω γιατί ο εγκέφαλος δίνει τέτοιου είδους "ψευδή" σήματα. Ποια η χρηστικότητά τους εννοώ.
quote:Η χρηστικότητα απλά δεν υπάρχει.
Ποια η χρηστικότητά τους εννοώ.
quote:quote:Η χρηστικότητα απλά δεν υπάρχει.
Ποια η χρηστικότητά τους εννοώ.
Εγώ αυτό λέω να το αφήσω στην επιστήμη να το αποδείξει. Εξάλλου έχει πολύ ψωμί να φάει ακόμη για να εξερευνήσεις τον ανθρώπινο εγκέφαλο, τις λειτουργίες του και τη χρησιμότητα κάθε μιας από αυτές.
Άλλο γενικά ο πόνος είναι χρήσιμος. Είναι χρήσιμος γιατί βοηθάει στην επιβίωση. Αλλά όταν ο πόνος "μπαίνει εκεί που δεν τον σπέρνει" τότε γίνεται πρόβλημα.
quote:quote:
Δεν ξέρω αν έπιασα καλά τον υπαινιγμό σου, γιατί αυτό που κατάλαβα – αν σε ερμήνευσα σωστά - θα ήταν μια πολύ χοντρομαλακίαΜην ξεχνάς, έχεις δυο πολύ σοβαρούς λόγους να μην τον ακολουθήσεις
Η ζωή συνεχίζεται, και αυτός σίγουρα θα ήθελε να την συνεχίσεις.
Ε όχι ρε Γιάννη! για έτσι με κόβεις;;; Τελείως χοντρομαλακία θα ήταν κάτι τέτοιο, συμφωνώ. Γενικώς, θεωρώ αυτού του είδους τη "φυγή" ως ΠΟΛΥ ΚΑΚΗ ιδέα. Ειδικότερα δε, όταν έχεις φέρει στον κόσμο -από επιλογή και όχι τυχαία- και άλλους ανθρώπους.
Όχι βρε συ, δεν σε “κόβω” σαν “έτσι” και γιαυτό προβληματίστηκα.
Μερικές φορές, να ξέρεις, ακόμη και η αρνητική αναφορά σε κάτι, μπορεί να δηλώνει μια υποσυνείδητη φευγαλέα σκέψη, που θα πρέπει να αναδυθεί πλέον στο συνειδητό, και να απορριφθεί σαν λάθος ιδέα.
Όσον αφορά τον πόνο, πράγματι φυσικός πόνος είναι πολύ ωφέλιμος για κάθε ζωντανό οργανισμό, μια και λειτουργεί σαν προειδοποίηση ενός προβλήματος που πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Βέβαια κάποιοι, προκαλούν εκούσια σωματικό πόνο, “μαθαίνοντας” έτσι τον πόνο, με στόχο την σκληραγώγηση του ατόμου.
Υπάρχουν και οι “αρνητές του σώματος”, που “αυτομαστιγώνονται” για να τιμωρήσουν το σώμα τους.
Όταν ο “πόνος μπαίνει εκεί που δεν τον σπέρνει κανείς” , δηλαδή χωρίς να υπάρχει φυσικό σωματικό αίτιο, τότε μιλάμε για ψυχοσωματικά προβλήματα, σωματόμορφες διαταραχές.
Αυτό είναι αντικείμενο μελέτης της νευροπαθολογίας.
quote:
Μερικές φορές, να ξέρεις, ακόμη και η αρνητική αναφορά σε κάτι, μπορεί να δηλώνει μια υποσυνείδητη φευγαλέα σκέψη, που θα πρέπει να αναδυθεί πλέον στο συνειδητό, και να απορριφθεί σαν λάθος ιδέα.
Ντρέπομαι που θα το πω αλλά όντως μια φευγαλέα σκέψη περί αυτού την έκανα, απορρίπτοντας την όμως σχεδόν ΑΜΕΣΩΣ λόγω αυτών που ανέφερα σε προηγούμενα post μου, ότι δηλαδή δεν υπήρξα ποτέ "κότα" και επιπλέον έχω ισχυρά κίνητρα για να συνεχίσω.
quote:βλέπε "Όνομα του Ρόδου" για παράδειγμα
Υπάρχουν και οι “αρνητές του σώματος”, που “αυτομαστιγώνονται” για να τιμωρήσουν το σώμα τους.
αλλά και λοιπούς "μαζοχιστές" που θεωρούν ότι πρέπει να αυτο-τιμωρούνται γιατί πχ σκέφτηκαν τις ηδονές της σάρκας και αυτό είναι κάτι που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ εάν θέλεις να ....αγιάσεις.quote:
Όταν ο “πόνος μπαίνει εκεί που δεν τον σπέρνει κανείς” , δηλαδή χωρίς να υπάρχει φυσικό σωματικό αίτιο, τότε μιλάμε για ψυχοσωματικά προβλήματα, σωματόμορφες διαταραχές.
Αυτό είναι αντικείμενο μελέτης της νευροπαθολογίας.
Ναι, προφανώς έτσι είναι.
quote:
Ευχαριστηση,διαβασες πως πεθανε ο Καρανταϊν;
Ναι, έχουμε ενημερωθεί σχετικά, αλλά νομίζω ότι αυτό υπάγεται στο
quote:που ανέφερε ο Γιάννης.
Όταν ο “πόνος μπαίνει εκεί που δεν τον σπέρνει κανείς” , δηλαδή χωρίς να υπάρχει φυσικό σωματικό αίτιο, τότε μιλάμε για ψυχοσωματικά προβλήματα, σωματόμορφες διαταραχές.
quote:Δεν νομίζω ότι είναι θέμα μέσου όρου και εάν ξεφεύγει κάτι ή όχι από αυτόν. Όπως τη βρίσκει ο καθένας παιδιά. Ποιοι είμαστε εμείς για να κρίνουμε τις απολαύσεις του καθενός? Το γεγονός όμως ότι τη βρίσκει κάποιος έτσι, δεν σημαίνει ότι ξεφεύγει και του "μέσου όρου" με την κακή έννοια, έτσι; Απλώς διαφοροποιείται χωρίς να σημαίνει ότι οι υπόλοιποι που τη βρίσκουν συνήθως αλλιώς αποκλείονται από το σπορ της δοκιμής κάποια φορά στη ζωή τους. Τώρα εάν σου γίνεται συνήθεια και εμμονή, μπορεί να καταλήξεις και όπως ο Καραντάιν (τουλάχιστον πέθανε ευτυχισμένος!)
Αμεσως ομως κατι που ξεφευγει του μεσου ορου ειναι ψυχοπαθολογικη κατασταση!
Εχεις ακουσει για τον πνιγμο και την αισθηση εφοριας που προκαλει;
Δεν ειναι η κατασταη αλλα αυτο που προκαλει!
Αυτο που το σωμα σου εκρινει για να ανταπεξελθει των καταστασεων!
διευκρίνισε λίγο αυτό
quote:
Αποδειξη παιρνεις οταν πληρωνεις το λογαριασμο και οχι πριν!
Μάλλον εννοείς ότι θα το μάθουμε όλοι όταν είναι κάπως αργά ε;
Ντρέπομαι που θα το πω αλλά όντως μια φευγαλέα σκέψη περί αυτού την έκανα, απορρίπτοντας την όμως σχεδόν ΑΜΕΣΩΣ λόγω αυτών που ανέφερα σε προηγούμενα post μου, ότι δηλαδή δεν υπήρξα ποτέ "κότα" και επιπλέον έχω ισχυρά κίνητρα για να συνεχίσω.
/quote]
Γιατί να ντρέπεσαι?
Μίλησα για φευγαλέα – ασυνείδητη – σκέψη.
Ανάλογες φευγαλέες σκέψεις περνούν συχνά από το νου όλων μας (όχι μόνο οικειοθελούς αποχώρησης, αλλά και πολλές άλλες ίδια κακές) .
Είναι “σύντομες” σχεδόν αστραπιαίες ασυνείδητες προβολές στο συνειδητό.
Η ένταση τους σχετίζεται κατά τη γνώμη μου, με τον πνευματικό ηθικοκοινωνικό νηπιακό “προσηλυτισμό” (διαπαιδαγώγηση τον ονομάζουν κάποιοι).
Οι σκέψεις αυτές μπορεί να ποικίλουν σε συχνότητα.
Σε πολλούς δημιουργούν την ψευδαίσθηση των εσωτερικών φωνών, σε άλλους των αναλαμπών, σε τρίτους των δαιμονιακών πειρασμών.
Υπάρχουν δυστυχισμένα άτομα που βιώνουν το καθημερινό μαρτύριο μιας πάλης με τον διάβολο. Ακούν καβαλιμένους μοναχούς, που τους έχει βαρέσει κατα κούτελα η αγαμία, να παλεύουν να τιθασεύσουν το φυσιολογικό σεξουαλικό τους ένστικτο, θεωρώντας πως αυτό είναι διαβολικό, Πιστεύουν πως είναι πειρασμοί κάποιου δαίμονα, που είναι μέσα τους, και που πρέπει να τον εξορκίσουν με βασανισμό του ανθρώπινου σώματος.
Άντε να πείσεις αυτά τα άτομα πως δεν υπάρχει διάβολος, όταν καθημερινά “μιλούν” μαζί του.
Αυτή είναι βεβαίως η δική μου αντίληψη, δεν είναι υποχρεωτικό να συμφωνείς.
Στην ανέφερα απλά σαν μια πρόταση σκέψης συζητήσιμης..
Κάπως έτσι τα σκέφτομαι και εγώ τα πράγματα. Ειδικότερα σχετικά με τους "καβαλημένους μοναχούς" που εύστοχα αναφέρεις, εάν δεν είναι η χειρότερη διαστροφή και ανωμαλία να θέλεις καλά και ντε να καταπνίξεις την ανθρώπινή σου φύση ξορκίζοντας τα όποια θέλω της σάρκας που είναι μέρος του συνόλου σου, τότε τι είναι; Φυσικά και δεν χρειάζεται να τους πείσεις για την ύπαρξη του διαβόλου αφού αυτοί είναι ο ίδιος ο διάβολος. Εξάλλου το "διάβολος" προέρχεται και από το διαβάλλω και αυτοί αυτό ακριβώς κάνουν: διαβάλουν την ανθρώπινη ύπαρξη προσπαθώντας να πείσουν τους υπόλοιπους ότι είναι ανήθικοι και άλλα πολλά με το στερητικό "α" μπροστά.
Edited by - lixos on 08/11/2011 22:40:56