- ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ 1983 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Προς ενημερωση σου, με το πουλι τα βρηκαμε....
Καρμα ευχαριστω για την αναλυση... Εως τωρα παντως η αποστολη μου δεν εχει ξεκινησει....
ορεξη να χετε να διαγραφετε :)
A SIMPLE EXPLANATION IS ALWAYS CLOSER TO THE TRUTH
στην πραγματικοτητα το θεμα αφορα τα παιδια του 65, και περαν αυτου δεν μπορω να αποκαλυψω αλλα προς το παρον
OVER
quote:
Mantis Religiosus
Λετε;Παντως το ωροσκοπιο μου φαινεται να μην συμφωνει απολυτα.
Να το κρίνουμε εμείς αυτό ; Δεκτή η ημερομηνία προς… μελέτη
quote:
wolfowitz
στην πραγματικοτητα το θεμα αφορα τα παιδια του 65, και περαν αυτου δεν μπορω να αποκαλυψω αλλα προς το παρον
Πες μας, τουλάχιστον, το μήνα να ρίξουμε μια ματιά !
Φιλικά, η www.greekastrology.gr
karma
Με λίγη φαντασία,θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα Πείραμα που έχει σκοπό να δείξει τη δύναμη της Υποβολής.
Όταν 10.000 παιδιά ακούνε ότι είναι ξεχωριστά τότε 5-10 από αυτά ΟΝΤΩΣ θα γίνουν ξεχωριστά και θα αφυπνίσουν τις εσωτερικές τους δυνάμεις.
Άρα το πείραμα δεν γίνεται για να εντοπίσει αυτά τα παιδιά αλλά για να αφυπνίσει τις "κοιμώμενες" δυνατότητές τους.
Βλέπετε εμείς οι άνθρωποι για να πάρουμε τα πάνω μας συνήθως χρειαζόμαστε εξωτερική επιβεβαίωση και ώθηση...
quote:
karma
Να το κρίνουμε εμείς αυτό ; Δεκτή η ημερομηνία προς… μελέτη
Αγαπητη karma τι λεει ο χαρτης;θα σωσω τον κοσμο,ή θα με σωσει ο κοσμος;
A SIMPLE EXPLANATION IS ALWAYS CLOSER TO THE TRUTH
Edited by - Mantis Religiosus on 09/01/2006 20:06:50
Τι κανει η Ευα?
ορεξη να χετε να διαγραφετε :)
Τελικα ομως τι εκφραζεις,τον Δαλαι ή το Λαμα του;
A SIMPLE EXPLANATION IS ALWAYS CLOSER TO THE TRUTH
quote:
Mantis Religiosus
Αγαπητη karma τι λεει ο χαρτης;θα σωσω τον κοσμο,ή θα με σωσει ο κοσμος;
Αγαπητέ Mantis Religiosus
Η αποστολή σου στη γη σχετίζεται με την προσφορά και την εξυπηρέτηση προς το συνάνθρωπο (ψυχολογική, οικονομική κ.α.).
Δείχνεις να προέρχεσαι από ενσαρκώσεις στις οποίες είχες αναζητήσει τη βαθύτερη γνώση και την πνευματική καλλιέργεια ή είχες θυσιαστεί για τα ιδανικά σου και τα πιστεύω σου.
Θα βάλεις, πάντως και εσύ το λιθαράκι σου στην εξέλιξη της ανθρωπότητας !
Υ.Γ. Έλα από τη γειτονιά μας να σου κάνω μία καρμική ανάλυση (το καρμικό σου ωροσκόπιο δείχνει να είναι πολύ ενδιαφέρον).
Φιλικά, η www.greekastrology.gr
karma
Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕΣ ΚΟΛΙΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ.
ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ ΜΟΥ ΛΙΓΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙΣ ΠΡΩΤΩΝ.
ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ.
Ο καιρός έφτασε για την γνωστοποίηση του προσωπικού μου δράματος, με σκοπό βέβαια να προβληματίσω τον αναγνώστη και να τον παροτρύνω να σκεφτεί συνειδητά για ορισμένα προβλήματα που από την ίδια την φύση τους παραγκωνίζονται από την αδιαφορία που τους δείχνει η κοινωνία. Επιπλέον μέσω της παραστατικής αφήγησής μου στοχεύω στην βελτίωση της ψυχοσωματικής μου υγείας, με το να μοιρασθώ τα ψυχικά μου τραύματα. Το παρακάτω κείμενο ως ένα είδος ψυχανάλυσης ευελπιστώ ότι θα συμβάλλει στην πνευματική μου απελευθέρωση καθώς και στην συμπαράσταση όσων συνανθρώπων μου έζησαν κάτι παρόμοιο.
Αρχικά αισθάνομαι την ανάγκη να σημειώσω ότι η παρακάτω μαρτυρία ζωής γράφεται με πόνο ψυχής, διότι προσπαθώ να ξαναθυμηθώ τις βασανιστικές εκείνες στιγμές που ο φόβος και η θλίψη κυριαρχούσαν.
Είμαι πεπεισμένος ότι το μεγαλύτερο μέρος των αναγνωστών θα νομίζει ότι τα προβλήματά μου πηγάζουν από κάποια προβληματική οικογένεια. Εδώ έρχομαι όμως να τους διαψεύσω λέγοντας και τονίζοντας ότι μεγάλωσα σε μια πολύ υγιής οικογένεια όπου οι γονείς μου συμπεριφέρονταν αρμονικά μεταξύ τους προσπαθώντας να βοηθήσει ο ένας το άλλον. Και οι δύο γονείς μου, μου έδειχναν πάντα την αγάπη τους και μου πρόσφεραν τα πάντα από πνευματικά και υλικά αγαθά. Μου έδιναν και συνεχίζουν να μου παρέχουν τα πάντα.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι στη άβυσσο του μυαλού μου. Στην αρχή της παιδικής μου ηλικίας όλα κυλούσαν αρμονικά, θυμάμαι ότι ήμουν ένα φυσιολογικό ζωηρό παιδί με πολύ ενέργεια μέσα του. Ο εφιάλτης που θα ζήσω στη συνέχεια άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά με το που με γράψανε οι γονείς μου στο νηπιαγωγείο. Θυμάμαι τη στιγμή της πρώτης μέρας που δεν ήθελα να πάω σχολείο, διότι φάνταζε για μένα κάτι το φοβερό (ίσως η έκτη αίσθηση μου να ήθελε να με προειδοποιήσει για το τι θα επακολουθήσει). Ας πάμε όμως κατευθείαν στο ζουμί της ιστορίας για να εντοπίσουμε τη ρίζα του προβλήματος.
Λόγω του ότι ήμουν λίγο ζωηρός, (αλλά βέβαια πάντα με καλή προδιάθεση) μου άρεσε να κάνω γκριμάτσες και αστεία στα άλλα παιδιά. Εκεί είναι που τα παιδιά παρεξηγήσανε τη συμπεριφορά μου και με θεωρούσαν ως χαζούλη. Ταυτόχρονα όμως οι γονείς μου, μου είχαν διδάξει να μην μαλώνω ποτέ με τα άλλα παιδιά και να ζητάω πάντα το λόγο από αυτόν που θα με πείραζε, αν κάποτε υπάρχει κάποια διαφωνία. Είναι σαν να μου κάνανε πλύση εγκεφάλου, ευνουχίζοντας με από τη δυνατότητα να ασκήσω βία εκεί που πρέπει (είναι το μοναδικό λάθος που το χρεώνω στους γονείς μου), έτσι δεν έμαθα να υπερασπίζω τον εαυτό μου. Επίσης με είχανε πολύ καλομαθημένο με αποτέλεσμα να γίνω φοβητσιάρης και ντροπαλός. Όλοι οι παραπάνω παράγοντες συνδράμανε στο μαρτύριο μου. Δυστυχώς υπήρχαν αρκετά ‘κωλόπαιδα’ στην τάξη μου, που πάντα είχαν την διάθεση να ενοχλήσουν και να χτυπήσουν άλλα παιδιά για να διασκεδάσουν. Όπως κανείς εύλογα μπορεί να αντιληφθεί, ήμουν το καταλληλότερο θύμα για τις νοσηρές και αρρωστημένες ορέξεις αυτών των παιδιών. Έτσι λοιπόν σε κάθε διάλειμμα, με χτυπούσανε κλοτσώντας με, μου έκρυβαν τα πράγματα, πετούσαν τη τσάντα μου, μου έδιναν φάπες, με έφτυναν, με έβριζαν, ακόμα θυμάμαι ότι κάποιες φορές μου έβγαζαν το παπούτσι και τους κυνηγούσα στην αυλή για να το πάρω πίσω. Μου πετούσαν χαρτιά και σβηστήρες στο κεφάλι μέσα στο μάθημα.
Επειδή ερχόντουσαν πάντα όλοι μαζί να με χτυπήσουν δεν μπορούσα να τα βάλω μαζί τους, δεν υπήρχε τρόπος άμυνας. Φοβόμουν ότι αν τους χτυπήσω θα έχω χειρότερα ‘αντίποινα’, ότι θα με χτυπούσαν χειρότερα. Πίστευα όταν ήμουν στο νηπιαγωγείο με το παιδικό και αγαθό τότε μυαλό μου, ότι ο καλός Θεούλης θα τους τιμωρήσει και θα πάνε στην κόλαση. Έτσι λοιπόν καθόμουν και τις έτρωγα ‘γυρίζοντας και το άλλο μάγουλο’ σαν βλάκας αντί να τους σαπίσω στο ξύλο. (Παραδέχομαι εδώ ότι κάποιες φορές δεν φταίει μόνο ο θύτης, αλλά και το θύμα που δεν αντιδράει.) Ήταν φυσικό επακόλουθο όλη η τάξη να αρχίσει να με βλέπει ως τον ‘χαζό του τμήματος’, σαν ‘καθυστερημένο’.
Σημείωση ότι τώρα τελευταία θέλοντας από περιέργεια να μετρήσω την ευφυΐα μου, πραγματοποίησα το τεστ ευφυΐας της Mensa. Διαπίστωσα ότι ανήκω στους ανθρώπους με Ανώτερη Ευφυΐα. Το IQ μου βαθμολογήθηκε με 126. (Η αξιολόγηση της βαθμολογίας του IQ έχει ως εξής. Πάνω από 140: Εξαιρετικά υψηλής ευφυΐας, Από 131 μέχρι 140: Εξαιρετικής ευφυΐας, Από111 μέχρι 130: Ανώτερης ευφυΐας, Από 91 μέχρι 110: Μέσης ευφυΐας, Από 71 μέχρι 90: Χαμηλής ευφυΐας, Κάτω από 71: Πνευματικά υπολειπόμενος)
Έτσι λοιπόν όλοι άρχισαν να με αποφεύγουν σαν να έχω χολέρα, σαν να είμαι το μαύρο πρόβατο. Μου έδειχναν έμπρακτα το μίσος τους που άγγιζε τα όρια ακραίου ρατσισμού. Λογικό ήταν να αισθάνομαι μοναξιά και να αναπτύξω σύμπλεγμα κατωτερότητας που με οδήγησαν βήμα προς βήμα στην κατάθλιψη.
Αυτά είναι μόνο ένα μικρό μέρος από τα μαρτύρια που περνούσα. Όχι για ένα ή δύο χρόνια, αλλά για δεκατρία ολόκληρα χρόνια, συνεχιζόταν κατά εξακολούθηση ο βιασμός του ψυχικού μου κόσμου μέχρι να τελειώσω το Λύκειο. Μπορεί να ακούγεται σοκαριστικό αλλά είναι δυστυχώς μια σκληρή αλήθεια.
Τώρα θα αναρωτηθεί κανείς, αφού δεν μπορούσα να τα βγάλω πέρα μόνος μου, γιατί δεν ζητούσα την προστασία των γονιών μου. Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή παραπονιόμουν στην μητέρα μου, ότι κάποια παιδιά με χτυπούσαν (έβλεπε και αυτή τις μελανιές στα πόδια μου) και όπως ήταν λογικό πήγε στο σχολείο επανειλημμένες φορές κάνοντας παρατήρηση στα συγκεκριμένα παιδιά. Το έλεγα και στη δασκάλα και τους έκανε παρατηρήσεις, αλλά μάλλον δεν έδειχνε και πολύ σημασία γιατί με ενοχλούσαν στα διαλείμματα σε μέρη του σχολείου που δεν επιτηρούσε.
Αφού πέρασε η χρονιά μου στο νηπιαγωγείο και άρχιζα την πρώτη δημοτικού, το πρόβλημα είχε ενταθεί, αλλά εγώ κρατούσα μέσα μου ότι άσχημο συνέβαινε στο σχολείο, προσποιούμουνα στους γονείς μου ότι όλα είναι καλά και ότι έχω δυο-τρεις φίλους που κάνουμε παρέα στο σχολείο. Φοβόμουν για να μη με μαλώσουν οι γονείς μου, και ρίξουν και σε μένα το φταίξιμο, να τους ομολογήσω ότι με κοροϊδεύουν όλα τα παιδία της τάξης και με έχουν για χαζό. Όσο περνούσαν τα χρόνια στο σχολείο ο φόβος μου αυτός γινόταν ποιο δυνατός. Για παράδειγμα στην Τετάρτη δημοτικού που ήμουν ποιο λογικός σκεφτόμουν ότι αν τους πω τι μου συμβαίνει, θα με υποστήριζαν μεν, αλλά σίγουρα θα μου απαντούσαν (μαλώνοντάς με) ως εξής: ‘Μα καλά γιατί δεν μας το είπες τόσα χρόνια τι σου συμβαίνει; Είσαι χαζός και τους άφηνες να σε χτυπάνε;’. Και όσο μεγάλωνα φοβόμουν να μιλήσω ακόμη περισσότερο.
Η εφηβική ηλικία ως γνωστόν βρίσκεται μεταξύ της παιδικής και της ώριμης ηλικίας. Είναι ένα στάδιο ανάπτυξης του ανθρώπου, που συνοδεύεται από ορισμένες βασικές βιολογικές και ψυχικές αλλαγές. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο της ζωής μου, που συνέχισα να βιώνω τον ψυχικό μου βιασμό, άρχισα να εμφανίζω τις συνέπειες του. Τα ψυχολογικά μου τραύματα έγιναν εντονότερα. Έγινα καταθλιπτικός, με έπιανε βαριά μελανχολία και ήθελα να κλείνομαι στον εαυτό μου. Έπαψα να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους και άρχισα να εμφανίζω διάφορες φοβίες. Στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο είχα έναν αδικαιολόγητο φόβο να σηκώσω το χέρι μου να πω μάθημα.(Εδώ η τραγική ειρωνεία είναι ότι πάντα γνώριζα το μάθημα, όμως φοβόμουν και έτσι έχανα ευκαιρίες για καλύτερο βαθμό). Μετά άρχισα να φοβάμαι γενικώς τους ανθρώπους. Φοβόμουν να πάω στην αγορά ή στο μάρκετ γιατί πάντα είχα στο μυαλό ότι θα κάνω κάτι λάθος στο πως θα μιλήσω, αν θα κάνω λάθος στα χρήματα που θα δώσω (φοβόμουν τις συναλλαγές με άλλα άτομα δηλαδή), με έπιανε ταχυπαλμία όταν ήταν να μιλήσω στο τηλέφωνο με κάποιον άγνωστο. Και μέσω αυτών των φοβιών συνεπάγεται ότι αντιμετώπιζα πρόβλημα στη επικοινωνία. Τα απλά πράγματα τα έκανα δύσκολα. Είχα πάντα στο μυαλό μου το αίσθημα ότι κάτι θα πάει στραβά, ότι κάποιος θέλει να με κοροϊδέψει όπως οι συμμαθητές μου στο σχολείο. Άρχισα να γίνομαι ψυχωτικός. Εμφάνισα αγοραφοβία, δηλαδή δοκίμαζα αδικαιολόγητο φόβο, όταν βρισκόμουν σε δημόσιους χώρους, πλατιούς δρόμους, σε πολυκοσμία κτλ. Σάστιζα όταν ήταν να διασχίσω μια πλατεία ή ένα δρόμο ή ακόμα να ανακατευτώ με το πλήθος. Κρύος ιδρώτας με έπιανε και αισθανόμουν τρόμο και ιλίγγους. Επειδή το έχω ψάξει το συγκεκριμένο θέμα, η συμπεριφορά αυτή αποτελεί ένα νευρωτικό σύμπτωμα φοβίας. Τέλος για αρκετό καιρό ένιωθα μια μανία καταδίωξης (πίστευα δηλαδή ότι πάντα κάποιος με παρακολουθούσε, με καταδίωκε, ότι κάποιοι συνωμοτούν εναντίων μου).
Όμως παρά τα παραπάνω ψυχολογικά προβλήματα, παρά τις δυσκολίες που περνούσα, ποτέ δεν το έβαλα κάτω. Όπως λέει και ο Μακιαβέλι: ‘Όπου η θέληση είναι μεγάλη, οι δυσκολίες είναι μικρές’. Ασχολήθηκα με την εκμάθηση ξένων γλωσσών και συγκεκριμένα με την Αγγλική και τη Γαλλική, (Η Γαλλική είναι η αδυναμία μου και τη θεωρώ μάλιστα ως άκρος ερωτική γλώσσα. Άσε που όταν βρίζεις είναι σαν να σκουπίζεις το πρόσωπο σου με μετάξι) απέκτησα πτυχία και στις δύο γλώσσες.
Παράλληλα πάντα μου άρεσε το διάβασμα διότι διευρύνει τους πνευματικούς ορίζοντες του ανθρώπου. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι η Γνώση είναι Δύναμη, και η μόνη πυγή άντλησης αστείρευτης γνώσης είναι μέσω ενώ πολύ καλού βιβλίου. Έτσι στην αρχή αγόραζα βιβλία με θέμα τα ανεξήγητα φαινόμενα τα οποία διάβαζα με ζήλο και έντονο ενδιαφέρον. Στη συνέχεια άρχισα να ψάχνω στο διαδίκτυο για τον αποκρυφισμό και τη μαγεία.
Ως επακόλουθο ήταν να αποκτήσω και κάποια βιβλία για σατανισμό και παγανισμό. Ορισμένες από τις προσωπικότητες που εκτιμώ και σέβομαι ιδιαίτερα είναι φυσικά ο Raymond Buckland, ο Aleister Crowlei και ο Anton Szandor LaVey ο οποίος μάλιστα είναι ο ιδρυτής της Εκκλησίας του Σατανά στην Αμερική και συγγραφέας της Σατανικής Βίβλού, ενός βιβλίου που περιέχει τη φιλοσοφία και την πρακτική του μοντέρνου σατανισμού.
Αφού ολοκλήρωσα κατά κάποιον τρόπο την διατριβή μου πάνω στον αποκρυφισμό, αποφάσισα να διευρύνω περαιτέρω τους πνευματικούς ορίζοντές μου μελετώντας φιλοσοφία. Ο Φρειδερίκος Νίτσε, ένας από σημαντικότερους Γερμανούς φιλοσόφους στιγμάτισε τον τρόπο σκέψης και αντίληψης μου. Αναμφισβήτητα, ο Νίτσε είχε από τη φύση έναν εξαίρετο ψυχοπνευματικό προικισμό: ευαισθησία, ταλέντο μουσικό, δυνατή σκέψη, φαντασία διεισδυτική. Όταν έγραφε, μέσα του γινόταν συγκλονισμός. Η ψυχή και ο στοχασμός του ήταν σε πυρετική εγρήγορση. Δύο από τα βιβλία του που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον είναι: α) Ο Αντίχριστος, β)Τάδε έφη Ζαρατούστρας.
Αυτή τη στιγμή είμαι φοιτητής στα ΤΕΙ (Δεν θα αναφέρω το τη τοποθεσία της σχολής μου, για την διατήρηση της ανωνυμίας μου) στο δεύτερο έτος της Πληροφορικής. Το θετικό είναι ότι κατάφερα να ξεπεράσω κάποια από τα ψυχολογικά μου προβλήματα. Ευτυχώς πέρασα σε σχολή μακριά από την πόλη μου, όπου δεν υπάρχει κάποιος γνωστός που θα μπορούσε να συνεχίσει τη διατήρηση της κακής μου φήμης και έτσι μπόρεσα να κάνω νέο ξεκίνημα αποκτώντας αρκετούς καλούς φίλους.
Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους ξόδεψαν τον πολύτιμό χρόνο τους για να διαβάσουν το παραπάνω κείμενο. Ελπίζω να τους οδήγησα σε δημιουργική σκέψη και να τους πέρασα το μήνυμα ότι με καλή θέληση τα πάντα μπορούν να επιτευχθούν. Όσοι θεωρούν ότι μπορούν να με στηρίξουν ψυχολογικά ας απαντήσουν στην ηλεκτρονική μου διεύθυνση.
Στην περίπτωση που το παραπάνω κείμενο διαβάστηκε από κάποιον από τους παλιούς συμμαθητές μου, θέλω να τους αφήσω το παρακάτω μήνυμα: ‘Με τις νοσηρές, διεστραμμένες και απάνθρωπες πράξεις σας μολύνατε τον εσωτερικό μου κόσμο, διαλύσατε την πνευματική μου γαλήνη. Ελπίζω πλέον να αντιληφθήκατε το ψυχολογικό βιασμό που μου προξενήσατε. Δεν θα σας καταραστώ για να μην μολύνω άλλο τον εαυτό μου. Εδώ έρχεται να φέρει την ισορροπία, ο Νόμος της Τριπλής Επιστροφής ( Είναι ένας συμπαντικός νόμος που αποσκοπεί στην δικαιοσύνη, ο κανόνας δηλαδή της νέμεσης που αναφέρετε στην Witchcraft και στην Wicca) σύμφωνα με τον οποίο, ότι κακό η καλό δημιουργήσει κάποιος, γυρίζει πίσω του τρεις φορές ισχυρότερο. Στο τέλος πάντα ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει’.
Ίσως από όλη αυτή την ιστορία είχα ένα μεγάλο κέρδος. Για αντεπεξέλθω στις δυσκολίες που ζούσα, στράφηκα στη μελέτη της μαγείας. Ως αποτέλεσμα ήταν να διευρυνθεί η συνείδηση μου και να αποκτήσω σοφία μέσω της απόκρυφης γνώσης. Κάθε εμπόδιο σε καλό. Για να δημιουργήσει κάποιος κάτι μεγαλειώδες πρέπει να έχει χάος μέσα του. (‘One must still have chaos in one, to give birth to a dancing star’. --Friedrich Nietzsche).
Θα ήθελα να κλείσω με την εξής φράση του ΑΛΦΟΝΣ ΜΠΕΡΤΙΓΙΟΝ: ‘Βλέπουμε μόνο αυτά που προσέχουμε, και προσέχουμε μόνο πράγματα που υπάρχουν ήδη στο μυαλό μας’.
Dimitrios Leonard
E-mail: Dopespade@pathfinder.gr
MEUS OPUS MAGNUS
ΕΧΕΙ ΚΙΑΛΛΟΥΣ ΜΕ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΟΛΙΤΕ...
ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΣΑΠΙΣΑ ΣΤΟ ΞΥΛΟ ΤΗ ΚΑΤΑΛΑΒΑ?
ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΗΡΑΝ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΒΡΗΚΑ ΤΗΝ ΥΣΗΧΙΑ ΜΟΥ
ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΛΥΝΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ ΕΤΣΙ.
ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΩ ΕΚΑΝΑ ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ..
ΟΙ ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ ΜΟΛΥΝΑΝ ΠΕΡΙΣΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ..
ΤΟ ΛΥΣΑ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ,ΜΕΤΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ,
ΜΕΤΑ ΣΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ,ΜΕΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑ..
ΦΙΛΕ ΛΕΟΝ ΦΕΝΕΤΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΚΟΙΝΑ.
ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΜΟΥ ΣΕ ΣΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΙ ΕΦΤΑΙΓΕ ΓΙΑ ΟΛΟ ΑΥΤΟ
ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΜΕ?
ΠΟΙΟΣ ΕΥΘΥΝΕΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ?
Loipon de ksero an eimai sto katallilo thema alla eilikrina thelo na sas metafero kapoies skepseis pou katalava prosfata mesa apo kati apisteyta pragmata pou mou etyxan.
Katarxin to nohma tis zwhs den exo idea pio einai alla katalava ena pragma me ton xeirotero tropo:i zwh einai poli mikri,poli mikroteri apo oso ti fantazomaste.To ena erxetai meta to allo,emeis menoume stasimoi kai kapoia stigmi skeftesai ti zwh sou kai katalavaineis oti den exeis kanei tipota apo osa itheles i poli ligotera apo osa itheles,alla tote einai pragmatika arga kai meneis me ti pio pikri geysi sto myalo sou.
Pote mi fovitheite na zisete entona,na kanete mia trela,na kanete kati de ksero otidipote.KANTE TO TORA POU MPOREITE.Einai ayto pou leme i twra i pote.O kairos pernaei poli ypoula.....
To brady na pigainete gia ypno kai na eiste ikanopoihmenoi apo ton eayto sas.POTE min kanete erotiseis typou"ti tha eixe ginei an eixa kanei ekeino" h "ti tha eixe ginei an den eixa fovithei".Eksantleiste oses perissoteres pithanotites mporeite.Mi kratate ta synaisthimata mesa sas,peite ta fonakste ta de ksero.
Agapate kapoion?Deixte to me kathe tropo,mourlanete ton sta filia kai stis agkalies kai na tou to deixnete oso pio syxna mporeite.
Xareite ti zwh sas,to pithanotero einai na min exete alli eykairia.KANTE OTI SAS KATEVEI STO KEFALI(e daxei diladi oxi kai oti oti sas katevei alla to piasate to nohma pisteyo :P).
Mi kolonete pouthena paidia giati sto telos tha klaite to xrono pou xasate.Parakseno etsi?Na katharizoun ola sto telos.
Xilia signomi gia ta greeklish alla mou einai adinato na grapso ellinika(etsi kai allios perastikos eimai de tha sas prizo kai argotera :D)Kai pali signomi an eimai ektos thematos(den diavasa tipota apo ayta pou exoun eipothei alla eixa megali anagki na ta grapso ola ayta meta apo ayta pou eida).
Opos eixe pei kai enas filos mou liges meres prin pethanei:
"Sto telos to mono pou metraei einai ayta pou exeis kanei"
quote:
Xilia signomi gia ta greeklish alla mou einai adinato na grapso ellinika(etsi kai allios perastikos eimai de tha sas prizo kai argotera :D)Kai pali signomi an eimai ektos thematos(den diavasa tipota apo ayta pou exoun eipothei alla eixa megali anagki na ta grapso ola ayta meta apo ayta pou eida).
Αγαπητέ/ή Seven Sins, καλώς ήλθες στις Συζητήσεις μας! 
Διαβάζοντας το μήνυμα σου (με κάποια δυσκολία λόγω των greeklish) δεν διαπιστώνω κάπου να είσαι εκτός θέματος.
Μας παραθέτεις τις σκέψεις σου και τις απόψεις σου κι αφού ένιωσες την ανάγκη να το κάνεις, καλά έκανες! 
Παρόλα αυτά, δεν βρίσκω το λόγο που δηλώνεις από τώρα οτι είσαι περαστικός/ή.
Θα σε συμβούλευα να κάνεις μια ακόμα "βόλτα" στα θέματα μας και που ξέρεις, ίσως η βόλτα σου εδώ να διαρκέσει περισσότερο καιρό... 
Θα σε συμβούλευα πάντως να προσπαθήσεις να γράφεις με ελληνικούς χαρακτήρες κι όχι με λατινικούς γιατί δυσχεραίνουν κατά πολύ την ανάγνωση.
Αν αντιμετωπίζεις κάποιο τεχνικό πρόβλημα θα μπορούσες να στείλεις ένα μήνυμα στο σχετικό topic ώστε να βρεθεί μια λύση (κλίκαρε στον παρακάτω τίτλο για να μπεις κατευθείαν):
Προτάσεις - Λύσεις για την αποφυγή των Greeklish !
Καλή σου συνέχεια λοιπόν!
In anticipation of my resurrection...
ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΑΙ ? ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΠΙΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Η' ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ? ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ Η' ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΑΥΤΩΝ ?
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ.
ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ.
quote:
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΗΓΟΥΜΕ ΣΤΟ ΤΑΦΟ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΕΣΥ ΘΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙΣ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙΣ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΕΡΕΙΣ.
Αγαπητή malori, επέτρεψε μου να διαφωνήσω μ' αυτό που αναφέρεις.
Είναι πράγματι προτιμότερο να ζούμε κάνοντας ό,τι θέλουμε χωρίς να υπολογίζουμε κανέναν?
Και τι θα αφήσουμε πίσω μας όταν έρθει η ώρα του βιολογικού θανάτου μας?
Τι θα έχει μείνει από εμάς, σε τι θα έχουμε συμβάλλει κι εμείς από την πλευρά μας?
Αν ίσχυε αυτή η άποψη δεν ξέρω κατά πόσο θα είχαν κληροδοτηθεί σ' εμάς τα επιστημονικά επιτεύγματα, οι φιλοσοφικές ιδέες, οι επιστήμες γενικότερα.
Δεν θα πρέπει να πασχίσουμε να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο, έστω και λίγο?
Αν δεν το κάνουμε κι εμείς, ποιός θα το κάνει?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Αγαπητή malori, επέτρεψε μου να διαφωνήσω μ' αυτό που αναφέρεις.
Είναι πράγματι προτιμότερο να ζούμε κάνοντας ό,τι θέλουμε χωρίς να υπολογίζουμε κανέναν?
Και τι θα αφήσουμε πίσω μας όταν έρθει η ώρα του βιολογικού θανάτου μας?
Τι θα έχει μείνει από εμάς, σε τι θα έχουμε συμβάλλει κι εμείς από την πλευρά μας?
Αν ίσχυε αυτή η άποψη δεν ξέρω κατά πόσο θα είχαν κληροδοτηθεί σ' εμάς τα επιστημονικά επιτεύγματα, οι φιλοσοφικές ιδέες, οι επιστήμες γενικότερα.
Δεν θα πρέπει να πασχίσουμε να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο, έστω και λίγο?Αν δεν το κάνουμε κι εμείς, ποιός θα το κάνει?
In anticipation of my resurrection...
Αν κάνουμε κάτι τέτοιο όχι μόνο θα εξαντλήσουμε τον εαυτό μας (σε διάφορα επίπεδα) αλλά κι η βοήθεια που θα προσφέρουμε δεν θα είναι η κατάλληλη.
Πρέπει να δίνουμε όταν ξέρουμε τι πρέπει να δίνουμε, πόσο πρέπει να δώσουμε φροντίζοντας να έχουμε πάντα περισσό απόθεμα από αυτό που έχουμε, πότε πρέπει να δώσουμε και γιατί.
In anticipation of my resurrection...