- ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ 1983 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ
Αγαπητή malori.
ΑΥΤΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΠΟΥΣ.
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙΣ ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΠΟΙΟΥ ΤΡΕΛΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΤΥΠΩΤΑ.
ΤΟ ΕΛΠΙΖΩ ΟΧΙ ΩΣ ΤΙΜΩΡΙΑ, Η ΑΠΟ ΕΜΠΑΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΩΣ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΑΝΕΒΕΙΣ ΠΟΛΥ ΨΙΛΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ.
Edited by - ellovos on 03/10/2006 13:59:03
quote:
δυστηχως βρέθηκα και το πιο περίεργο είδα ότι εκείνοσ ήταν ευτυχισμένοσ και γαλήνιοσ ενώ εκείνοσ που σκεφτόταν τουσ άλλουσ ήθελε μετά από λιγο να αυτοκτονίση.
Αγαπητή malori.
ΑΥΤΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ, ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΠΟΥΣ.
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙΣ ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΚΑΠΟΙΟΥ ΤΡΕΛΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΤΥΠΩΤΑ.
ΤΟ ΕΛΠΙΖΩ ΟΧΙ ΩΣ ΤΙΜΩΡΙΑ, Η ΑΠΟ ΕΜΠΑΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΩΣ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΜΑΘΗΜΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΑΝΕΒΕΙΣ ΠΟΛΥ ΨΙΛΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ.
Edited by - ellovos on 03/10/2006 13:59:03
[/quote]
Πως το εννοείς ακριβώς οτι δεν υπάρχει κανένα νόημα στην ύπαρξη γενικά αλλά οτι ο καθένας μας από την άλλη πρέπει να βρει το δικό του νόημα?
In anticipation of my resurrection...
Το νόημα και ο σκοπός της ζωής πρέπει να είναι η καλυτέρευση του ατόμου που επιτυνχάνεται από την ψυχική εξέλιξη.
Προσωπικά το παλεύω.
Καλησπερα παιδια,
Εγω πιστευω πως το πραγματικο νοημα της ζωης ειναι η ιδια η ζωη!
Ολα αυτα που μπορουμε να νιωσουμε,να μοιραστουμε..
Να απογοητευτουμε,να ενθουσιαστουμε,να χαρουμε,να πονεσουμε...
Ζουμε για να γευόμαστε..
Αλλα ακομα περισσοτερο απο ολα ολα αυτα το νοημα της ζωης ειναι να αφησουμε...
Το να αφησουμε οτι βρικαμε σε καλυτερη κατασταση απο οτι ηταν πριν.
Και φυσικα μεσα απο τους βιους μας να βαζουμε στοχο να γινουμε καλυτεροι.Γιατι σιγουρα δεν μπορουμε να κανουμε εμεις καλυτερους ολους τους αλλους..
Ζουμε για να προσφερουμε!
Ετσι δεν κανει ολη η φυση?
Εμεις γιατι να διαφερουμε..?
Mε εκτιμηση Άντα
εκεί απ όπου ήρθαμε.
Η ψυχή τα καταλαβαίνει, ενώ το μωράκι που έρχεται στον κόσμο δεν είναι σε θέση να το κάνει αυτό. Καθενός η μοίρα γράφεται στο DNA του και την εκτελεί κατά γράμμα.
Ο Θεός για να μη νιώθουμε άβολα μας έδωσε ένα δώρο, την ελεύθερη βούληση. Θα ορθώνονται μπροστά μας πολλοί δρόμοι αλλά πάντα θα βρίσκεται δίπλα μας. Αν πάρουμε λάθος δρόμο που ξεφεύγει απ αυτό που εκείνος όρισε για μας, τότε θα επεμβαίνει και θα μας λοξοδρομεί, με σκοπό να βαδίσουμε το σωστό δρόμο.
Αυτό φαίνεται από τα εμπόδια που ορθώνονται μπροστά μας σε μια σχέση που δεν μας θέλει ή είναι κρύος, σε μια δουλειά που το αφεντικό δεν μας παίρνει κ.λ.π. Μια δουλειά και μια σχέση που είναι δική μας δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να την αποκτήσουμε γιατί είναι προορισμένη για μας, μας ανήκει, είναι ο δρόμος μας, το δικό μας πεπρωμένο. Πρέπει να κάνουμε αυτή τη δουλειά, να πάρουμε το συγκεκριμένο άνδρα, να κάνουμε τα συγκεκριμένα παιδιά και να επιστρέψουμε εκεί που ανήκουμε.
Τι εννοώ ας πάρουμε ένα παράδειγμα που δεν έγινε, αλλά θα μπορούσε να γίνει. Μια μέρα εντελώς τυχαία μια κοπέλα 30 ετών παθαίνει ένα σοβαρό ατύχημα, είναι στην εντατική μεταξύ ζωής και θανάτου. Η αποστολή της έμεινε στη μέση. Δεν παντρεύτηκε τον τάδε, ούτε τα παιδιά που έπρεπε να έρθουν στον κόσμο ήρθαν. Ο Θεός με θαύμαστο τρόπο θα επαναφέρει την κοπέλα στην ζωή, θα πάρει εξιτήριο και θα συνεχίσει τη ζωή της. Ένας πόνος οξυς την έπιασε στο στήθος μετά από 45 έτη. Έπρεπε στην αποστολή της να γνωρίσει το πρώτο της εγγόνι. Πάλι βγαίνει από το νοσοκομείο υγιής με τη βοήθεια του Θεού. Μετά από 5 χρόνια, γριούλα πια, γλυστρά και πέφτει. Η αποστολή της εξετελέστη και είναι η ώρα να εγκαταλείψει τα εγκόσμια. Ο Θεός πια δεν επεμβαίνει και οδεύει στην αιώνια κατοικία της. Τότε το πεπρωμένο της επαληθεύτηκε άψογα, πραγματοποίησε όσα της ζήτησε ο Θεός να κάνει.
Αυτό είναι το νόημα της ζωής λοιπόν να έρθουμε σ αυτόν τον κόσμο, να κάνουμε πραγματικότητα όσα μας ζητά να κάνουμε ο Θεός, και να επιστρέψουμε. Αυτός είναι και ο λόγος που λεγόμαστε δούλοι του Θεού. Κάνουμε ό,τι ακριβώς και οι άγγελοι, αποστολές. Εμείς δουλεύουμε για μας και για το Θεό, ενώ οι άγγελοι μόνο για το Θεό. Ο Θεός μας αφήνει λίγο ελεύθερους για να μην πλήττουμε, για να μην νιώθουμε σαν τους ηθοποιούς που πρέπει να πουν ένα ρόλο. Στην πραγματικότητα όμως δεν είμαστε ελεύθεροι. Αν δεν επενέβαινε ο Θεός θα είχαμε μπερδευτεί στο κουβάρι που θα λεγόταν ζωή χωρίς να βρούμε την άκρη. Αν όμως η ζωή μας κυλούσε χωρίς την ελεύθερη βούληση και κάναμε μόνο ό,τι θέλει ο Θεός δεν θα γίνονταν λάθη, αλλά έτσι ο Θεός δεν θα ήταν σε θέση να μας κρίνει και να μας τιμωρήσει μεταθανάτια για τα λάθη μας, δεν θα υπήρχε κόλαση και παράδεισος αφού όσα κάνουμε είναι το θέλημά του.
* Απόσπασμα από τις απόψεις μου για τη μοίρα από το http://moira.gr/
Ταξίδι στο άγνωστο
Σε αυτή τη φάση της ζωής μου, νομίζω τα εξής:
Αναμφισβήτητα νιώθουμε ότι η ζωή είναι κάτι πολύτιμο.
Είναι απίστευτα όμορφη και αισθήματα όπως χαρά- ευτυχία - αγαλλίαση κλπ μας γεμίζουν από ικανοποίηση.
Θεωρώ ότι το σώμα μας κι αν είναι προϊόν εξέλιξης είναι σίγουρα θεϊκό. Γιατί από το σημείο 0 της εξέλιξης έως το 1 υπάρχει το πάλι το άπειρο.
Αν ο Θεός μας έδωσε το σώμα (άρα και ζωή) τότε το νόημα της ζωής είναι να εκπληρώσουμε τον σκοπό του Θεού. Όπως ο γεωργός σπέρνει στάρι και το στάρι φυτρώνει βλασταίνει και καρποφορεί και δίνει περισσότερους καρπούς και για την επόμενη σπορά και για την τροφή του γεωργού, έτσι ο Θεός μας έδωσε ζωή για να αναπαράγουμε τη ζωή και να αποφέρουμε στο Δημιουργό τη συγκομιδή Του. Ο γεωργός για να επιτύχει τον σκοπό του προετοιμάζει το χωράφι (σύμπαν) και φροντίζει το φυτό του (σπορά, πότισμα, καθάρισμα, σκάλισμα, κλάδεμα, ράντισμα, συγκομιδή κλπ). Το φυτό (άνθρωπος) αγνοεί την ύπαρξη του γεωργού (Θεός) και τις προθέσεις του (νόημα ζωής).
Ίσως η παρομοίωση του ανθρώπου με ένα φυτό να σας ενοχλεί. Νιώθω κι εγώ συχνά την ανάγκη να ξεχωρίζω σαν άνθρωπος από τις άλλες μορφές ζωής. Με κολακεύει η δυνατότητα ελεύθερης βούλησης και της ομοίωσης με τον Θεό. Θεωρώντας όμως τον εαυτό μου ασήμαντο μπροστά στην τελειότητα της πλάσης Του, θεωρώ ότι η αυτοκολακεία είναι μόνο για παρηγοριά.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι πρέπει να απαρνηθούμε το βαρύ Εγώ μας, που προσβάλει ακόμα και τον Θεό, και να ζήσουμε ειρηνικά εκπληρώνοντας τουλάχιστον τον φυσικό σκοπό μας που είναι η βελτίωση των απογόνων μας. Δεν είμαστε τίποτε άλλο από το στάρι που φύτεψε ο Θεός.
Εκτός από τον φυσικό σκοπό μας (την αναπαραγωγή που οδηγεί στην εξέλιξη της ανθρωπότητας), ή κατά τον παραλληλισμό η καρποφορία για την επόμενη σπορά, υπάρχει και ο πνευματικός μας σκοπός. Κατ’ εμένα είναι η προσπάθεια για βελτίωση ατομικά. Ένα παιδί πρέπει να ανατραφεί από τους γονείς του, αλλά θα χρειαστεί να ωριμάσει και μόνο του. Να βρει το νόημα της ζωής και να το βιώσει για να παράγει ό,τι θέλει ο Θεός. Πολλοί αναγνωρίζουν ότι μόνο η αγάπη δίνει νόημα στη ζωή. Τι είναι η αγάπη; Αυτοθυσία για χάρη άλλου. Η μετάβαση από το εγώ στο εμείς.
Διαλέξτε λοιπόν να νιώθετε μέλος του χωραφιού και όχι ένα βλαστάρι μονάχο. Μην αδικείτε τους διπλανούς σας για να βλαστήσετε εις βάρος τους. Το χωράφι έτσι κι αλλιώς την ίδια παραγωγή θα δώσει στον Γεωργό κι εσείς θα βασανιστείτε μάταια. Αν σας αδικήσουν, αφήστε τους να το κάνουν, αυτοί θα υποφέρουν περισσότερο.
Άλλο στάρι θα πέσει σε καλό χώμα και θα παράγει πολύ, και άλλο στάρι θα πέσει σε πετρόχωμα και θα παράγει λίγο. (© Ιησούς!) Με την ευκαιρία : Μη κρίνετε τους διπλανούς σας για τις πράξεις τους, γιατί δεν ξέρετε που φύτρωσαν!.
Θα πείτε … αν μας έσπειρε ο Θεός γιατί να πέσουμε σε πετρόχωμα (φτώχεια), κάνει λάθη ο Θεός; Όχι! Ο τέλειος Γεωργός δεν χάνει σπιθαμή από το χωράφι του, γιατί έχει τον τρόπο και στο πετρόχωμα να παράγει ό,τι θέλει.
Το κακό είναι ότι η ζωή τελειώνει αργά ή γρήγορα. Αν μας περιμένει κάτι μετά θάνατο καλώς, αν όχι … ε και! Γνώμη μου είναι ότι αν ζούμε 10% όπως θα ζούσε ο Χριστός στη θέση μας, δεν χρειαζόμαστε καμία προετοιμασία για τον θάνατο και θα είμαστε ικανοποιημένοι κάθε στιγμή που περνάει.
Ωραίο φόρουμ!! Ωραίο ερώτημα!!! Συγχαρητήρια!
Ζήνων
quote:
Για μένα το νόημα της ζωής είναι η αγάπη και αυτό το συνειδητοποιείς μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας. Χωρίς την αγάπη όλα σου φαίνονται άδεια και χωρίς νόημα γιατι δεν μπορεις με άλλο τρόπο να είσαι ευτυχισμένος. Αυτό το πιστεύω τόσο απο προσωπική μου εμπειρία, που από πάντα είχα υπαρξιακά προβλήματα και αναζητήσεις, όσο και απο παρατηρήσεις σε φίλους και κόσμο γύρω μου. Δυστυχώς όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα του σύγχρονου ανθρώπου είναι το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης.
Για να δώσεις όμως αγάπη πρέπει και να εισπράξεις αγάπη. Συμφωνείς;
Το νόημα της ζωής για εμένα να προσπαθείς να είσαι ευτυχισμένος με αυτά που σε γεμίζουν (εννοείται όχι μόνο με τα υλικά αγαθά) με ένα χαμόγελο, με μία ηλιόλουστη ημέρα, με ένα ωραίο αστείο με το να ασχοληθείς με κάτι που σου αρέσει κτλ.
All That We See Or Seem Is But A Dream Within A Dream (~Edgar Allan Poe~)
Edited by - Ιαπετός on 30/09/2012 19:02:45
Ο ανθρωπος οπως και τα ζωα εχει το ενστικτο της αυτοσυντηρησης, που σε καταστασεις κινδυνου για την ζωη του κανει οτι μπορει για να επιζησει.Τι γινεται στο μυαλο αυτων που αυτοκτονουν? Αν χρωστας πολλα χρηματα στην τραπεζα ή αν σου πηραν το σπιτι δεν εχεις το ενστικτο της αυτοσυντηρησης για να παλεψεις να ζησεις? Πρεπει να αυτοκτονησεις? Μηπως στο μυαλο των ανθρωπων αυτων το νοημα της ζωης ειναι τα σπιτια και τα πλουτη? Πραγματικα ερωτημα αναπαντητο μεχρι τωρα.
quote:Πρέπει να έχεις εισπράξει αγάπη στα παιδικά σου χρόνια, θα έλεγα. Το να δώσεις αγάπη, είναι θέμα αυτοαγάπης, κατα τη γνώμη μου.
Για να δώσεις όμως αγάπη πρέπει και να εισπράξεις αγάπη. Συμφωνείς;
quote:
δυστηχως βρέθηκα και το πιο περίεργο είδα ότι εκείνοσ ήταν ευτυχισμένοσ και γαλήνιοσ ενώ εκείνοσ που σκεφτόταν τουσ άλλουσ ήθελε μετά από λιγο να αυτοκτονίση
Αγαπητή malori,
Κατά πρώτων δεν πιστεύω πως οι απόψεις σου είναι του Χίτλερ και του Μπους απλά κάπου κάπως πληγώθηκες πολύ και σου βγαίνει αυτή η αντίδραση που ανα περιόδους βγαίνει σε πολλούς. Ηθελα να σου πω πως ένας άνθρωπος που φτάνει στο σημείο να αυτοκτονήσει επειδή σκεφτόταν τους άλλους δείχνει (κατά την γνώμη μου πάντα δεν είμαι ψυχολόγος), ότι καταπιέστηκε και ψυχανάγκασε τον εαυτό του κατά κάποιο τρόπο να τους σκέφτεται. Η πραγματική αγάπη είναι φυσική εκδήλωση και δίνεται αβίαστα, δεν αγαπάς επειδή πρέπει να αγαπάς, δεν ενδιαφέρεσαι επειδή πρέπει να ενδιαφέρεσαι. Άλλο πρέπει να κάνω κάτι γιατί είναι το παιδί μου, η μάνα μου δεν ξέρω ποιος και εν ολίγοις με πιέζω να το κάνω ενώ στην πραγματικότητα δεν θέλω και εντελώς άλλο το κάνω κάτι από αγάπη. Όταν κάνεις κάτι πραγματικά από αγάπη δεν πιέζεσαι το κάνεις με ευχαρίστηση, δεν το σκέφτεσαι το κάνεις αυθόρμητα, δεν περιμένεις αντάλλαγμα το κάνεις ως έκφραση του ίδιου σου του συναισθήματος. Η πραγματική αγάπη αυτοεκπληρώνει τον εαυτό της και το συναισθημά της είναι πάντα ευχάριστο. Δυστυχώς όμως είναι πάρα πολλά αυτά που τους βάζουμε την ετικέτα αγάπη χωρίς να είναι πραγματική αγάπη και είναι πολλές φορές αυτές που θεωρούμαι έλλειψη αγάπης κάποια συμπεριφορά μόνο και μόνο επειδή δεν κάλυψε τις προσδοκίες μας. Συμφωνώ με τον Dr. ότι για να αγαπήσουμε πρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας αλλά πρέπει επίσης και να ξέρουμε την πραγματική έννοια της αγάπης και όταν πληγωνόμαστε πρέπει να αναρωτηθούμε αν πληγωθήκαμε γιατί πράγματι κάποιος κάτι μας έκανε ή αν πληγωθήκαμε γιατί εμείς έχουμε στο μυαλό μας λάθος μετάφραση για την έννοια της αγάπης. Η αληθινή αγάπη δεν μπορεί να πληγωθεί γιατί όταν προσφέρεται δεν έχει απεναντί της πρόσωπα και συμπεριφορές είναι η ίδια αυτοσκοπός και αυτοεκπλήρωση του ίδιου της του εαυτού, το εγώ και οι προσδοκίες του είναι αυτό που στην πραγματικότητα πληγώνεται.
Η λύση λοιπόν δεν είναι να σταματήσεις να αγαπάς και να δίνεις ούτε κρύβεται εκεί η ευτυχία, η λύση δεν είναι να νοιώθεις αυτοθυσία και δυστυχία για όλα όσα δίνεις και κανείς δεν στα ανταποδίδει, η λύση είναι να κατανοήσεις τι πραγματικά σημαίνει αγάπη και τι πραγματικά πράττεις από το καθαρό συναίσθημα της αγάπης.
Όσο γι' αυτό που αναφέρεις ότι αυτός που δεν υπολόγιζε τίποτα και κανέναν έδειχνε ευτυχισμένος και γαλήνιος μπορώ να σου πω πως μια αποκριάτικη μάσκα γάτας δείχνει μια γάτα… γάτα όμως δεν θα είναι ποτέ της.
In anticipation of my resurrection...
Καψουροτράγουδο δηλαδή!
many questions, tiring answers
Φοβάμαι, όμως, ότι τις περισσότερες φορές δεν μπορούμε να νιώσουμε και να μεταδώσουμε αυτήν την αγνή μορφή αγάπης που περιγράφεις αλλά περιοριζόμαστε μόνο στην πιο ιδιοτελή της μορφή...
In anticipation of my resurrection...
Από τα παραπάνω, αγαπητέ Dying Incubus, πιστεύω να κατάλαβες ότι δεν φτάνει μόνο να αντιληφθούμε κάποια πράγματα, αλλά θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε κάποια άλλα. Και να σκεφτείς ότι η ζωή μου δεν έχει καμιά σχέση με ανέσεις ή κραιπάλες. Φαντάσου άλλοι που θα πρέπει να θυσιάσουνε και αυτά.
Ένιωσα Αγάπη γι’αυτούς αλλά την ίδια στιγμή και για όλους τους ανθρώπους και για όλα τα πλάσματα της φύσης. Ένιωθα ότι ήμουν ένα με όλα. Δεν περιγράφεται με λόγια.Από αυτη την εμπειρία κατάλαβα ότι η Αγάπη είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό το συναίσθημα που ένιωθα μέχρι τότε και που νόμιζα ότι ήταν Αγάπη αλλά στην ουσία ήταν μια θολή αντανάκλασή της.