- ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΕΡΑΊ΄ΔΕΣ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Σας χαιρετω.
Καλη μου Unseen,ναι είναι επιστημονικως αποδεδειγμένο και θα σε παραπέμψω σε συγκεκριμένες πηγές,μονο δώσε μου λίγο χρόνο να το ψάξω διπλα και τριπλα.
quote:
Γιατί παντού βρίσκονται και το συναίσθημα της ευφορίας, του δέους... σπανιότερα του κενού.
Αυτό που ήθελα να πω Unseen είναι οτι το συναίσθημα της ευφορίας είναι κάτι που προέρχεται μέσα απο τον πόνο. Δηλαδή ο πόνος είναι η βάση του και αυτό απλα ''χρωματίζεται'' εξ'αιτίας του εγκεφάλου μας που αντιλαμβάνεται κάτι ως ''ομορφο''. Δηλαδη αν χαιδεψεις έναν τοίχο θα πονέσεις(ο πόνος δεν έχει πολυ ένταση αλλα μπορείς να τον αντιληφθείς).Πως όμως νιώθεις οταν χαιδευεις το παιδί σου? Διαφορετικα αν και στην ουσία κάνεις το ίδιο πράγμα.
Οσον αφορα το κενό αυτό είναι ένα συναίσθημα που προκαλείται απο την συνεχή βίωση του πόνου.Οταν υπάρχει στην ζωή μας πόνος οπου δεν παίρνει άλλες μορφές(εννοω χαρα κτλ)τότε το μυαλό μας μας αναγκάζει να σταματήσουμε να νιώθουμε.Γι'αυτό βιώνουμε το κενό ή την αδιαφορία.
quote:
Κι επειδή "είμαστε οι σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας" (εννοώ ότι οι σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας πέρα από την ψυχή μας κυριολεκτικά ΕΙΝΑΙ και το σώμα μας), γιατί να επιλέγει κανείς να επικεντρωθεί στο συναίσθημα του πόνου και όχι της χαράς; Της χαράς για τη ζωή, για την εξυπηρέτηση ενός ευγενέστερου σκοπού, για όλα αυτά που αγαπάμε;
Μα φυσικα δεν είπε κάποιος να επικεντρωθεί στον πόνο. Προσωπικα δεν υποστήριξα κάτι τέτοιο. Ξέρεις άλλωστε οτι βιώνω υπερβολικη χαρα και μάλιστα απο ασήμαντα πράγματα. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω πει οτι είμαι τόσο χαρούμενος οπου δεν έχω πρόβλημα να πεθάνω. Και σε αυτό συμφωνω με την Galadriel. Το οτι έχουμε εντάξει και τον πόνο στην ζωή μας σαν ενα επιπλέον στοιχείο πιστευω οτι μας προσφέρει πιο έντονη(συναισθηματικα) αντίληψη του κόσμου γύρω μας.
quote:
Κατά την προσωπική μου άποψη, το μόνο που στέκεται ανάμεσα στη βίωση της ζωής ως πόνου και τη βίωσή της ως χωρίς όρια χαράς είναι η εκπαίδευσή μας, ο νευρογλωσσικός μας προγραμματισμός.
Εδω συμφωνούμε απόλυτα και αυτό που λές σχετίζεται άμεσα με το αξίωμα που παρέθεσα.Γιατι όταν ένας ανθρωπος είναι καλλιεργημένος διευρύνει σε μεγάλο βαθμο τους ορίζοντες του νού του.Αρα μπορεί να αντλήσει χαρα απο περισσότερα πράγματα εφοσον εχει καλύτερη αντίληψη με αποτελεσμα ο πόνος να μειώνεται και να μετατρέπεται σε αλλα συναισθήματα.Δηλαδή αν το σκεφτείς καλύτερα η γνώση είναι κάτι που αναπτύσσεται ανάλογα με τα θετικα συναισθήματα.
quote:
ΕΚΤΟΣ κι αν κάποιος κάνει συνειδητή στροφή και δέσμευση ότι θα πάει αντίθετα στη ροή, ότι θα προσπαθεί συνειδητά να συμβάλλει στη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων...
Βασικα δεν μου αρέσει αυτό που λές,οτι θα πάει αντίθετα στην ροή.Μπορεί να ακολουθεί την ροή και ομως να συμβάλλει στην φωτεινη πλευρα των πραγμάτων.Πιστευω οτι το να προσπαθήσει κάποιος να ανατρέψει τα πάντα(δλδ να πάει αντίθετα στην ροη)απλα θα οδηγηθεί στην αυτοκαταστροφη.Ο τροχός του κόσμου περιστρέφεται και οποιος πάει αντίθετα στην ροή του τσακίζεται.Ομως υπάρχουν τρόποι για να βρεθεί η χρυσή τομη.
quote:
Εσύ και ο Angus επιλέγετε να την ερμηνεύετε από τη μελαγχολική της πλευρά, ακούτε το τραγούδι της Νιέννα, εγώ πάλι όχι.
Μα καλη μου Unseen δεν ερμηνευουμε ολον τον κόσμο έτσι...Δεν είμαστε Bean-Sidhe..Απλα εχουμε επιλέξει να εχουμε συνείδηση και άλλων κομματιών.
quote:
απλά επιλέγουμε να βλέπουμε το σύνολο που εμπεριέχει και αυτό που εσύ ονομάζεις, και όχι ερμηνεύεις, "μελαγχολία"...
Ακριβώς.Για μενα η μελαγχολία δεν είναι κάτι άσχημο.Δεν την ερμηνευω ως ενα αρνητικό συναισθημα αλλα ως μια κατάσταση η οποία στο τέλος με οδηγεί σε μονοπάτια χαρας ή σε φωτεινές εμπειρίες.Για παράδειγμα την μοναδικη γοργόνα που συνάντησα την συνάντησα οταν έτρεχα σε κάτι βράχια κλαίγοντας επειδη αγαπούσα.Επειδη πονούσα χωρίς να μπορώ να αλλαξω τον πόνο μου γιατι η αγάπη μου δεν είχε ανταπόκριση.Και εκεί ήρθα σε επαφή με μία γοργόνα και τελικα έφυγα κλαίγοντας με δάκρυα χαρας...
Οσον αφορα την Σκοτεινή Νύχτα της Ψυχής ή αλλιως διαδικασία της Ζύμωσης εγω συμφωνω και με τις 2 σας.Οντως υπάρχει ανάμνηση του φωτός και είναι το βούτηγμα στο ''μαυρο που είναι πιο μαυρο απο όλα τα μαυρα''που μας οδηγεί στην αυγή.
Και εγω ευχαριστω για την πανέμορφη συζήτηση
Με ολη μου την αγάπη
Α.
Αδιαμφισβήτητα στο υφαντό της ζωής ενυπάρχει η ίνα της θλίψης και της μελαγχολίας και είναι απόλυτα φυσικό και φυσιολογικό να αισθάνεται κανείς κατά καιρούς θλίψη και μελαγχολία, ακριβώς όπως αισθάνεται χαρά και πληρότητα. Το να ισχυριστεί κάποιος το αντίθετο, είναι απλά ουτοπικό.
Δεν συμφωνώ όμως με το όραμα του κόσμου που μας προσέφεραν ο Τόλκιν και η διαστροφή του και το οποίο κατά τη γνώμη μου έβλαψε ανεπανόρθωτα την αντίληψη του κόσμου για τους φωτεινούς πνευματικούς κόσμους.
Και θα επιμείνω ότι εμείς είμαστε οι δημιουργοί όχι μόνο του εαυτού αλλά και ολόκληρης της ατομικής μας πραγματικότητας. Αυτό είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο. Σε όλες τις περιπτώσεις, ο παρατηρητής συμμετέχει ενεργά στο πείραμα. Το βλέμμα του επηρεάζει το ίδιο το αποτέλεσμα.
Για μένα λοιπόν, ως παρατηρητή, το επιθυμητό αποτέλεσμα του Μεγάλου Πειράματος της ζωής είναι το φως, η χαρά και η πληρότητα. Επιλέγω λοιπόν να επηρεάσω τον κόσμο μέσα μου και γύρω μου προς αυτά ακριβώς: το φως, τη χαρά και την πληρότητα.
Και προσπαθώ να επηρεάσω τον κόσμο δημιουργώντας μέσα μου και γύρω μου ένα βαρυτικό/ηλεκτρομαγνητικό πεδίο που χτίζεται σιγά-σιγά μέσα από μικρά πράγματα (ένα χαμόγελο) για να οδηγηθεί σταδιακά προς μεγαλύτερα (μια ολόκληρη διάθεση αντιμετώπισης της ζωής μέσα από θετικό τρόπο: θετικές σκέψεις και θετικά συναισθήματα).
Συνεργό μου σε όλο αυτό το μεγάλο πείραμα έχω βρει το παράδειγμα της φύσης. Τα πουλιά δεν θλίβονται όταν έρχεται ο χειμώνας, τον αντιμετωπίζουν σαν κάτι το φυσικό και αναπόφευκτο και εξακολουθούν να νιώθουν χαρά κάθε πρωΐ που ο ήλιος ανατέλλει. Το νερό τρέχει στα ποτάμια, κουβαλώντας το ψυχικό ρευστό που περιέχει και θλίψη, αλλά το ίδιο μένει ανεξήγητα καθαρό και ο ίδιος ο ήχος του, το κελάρυσμά του, είναι ο ήχος της χαράς που ξεχύνεται παντού.
Και βλέπω ότι μπορεί να γίνει. Αντί να φωτίζουμε τη θλίψη και τη μελαγχολία, μπορεί η ζωή μας να γίνει μια κατάθεση διαρκούς ανανέωσης μέσα από τη χαρά της ζωής, μια ζωντανή μαρτυρία της μεταφοράς των Ουρανών στη Γη. Δεν θα ήταν υπέροχο να ζούσαμε σε έναν κόσμο με ανθρώπους που σκέφτονται και ζουν κατ’ αυτόν τον τρόπο; Πού θα έβρισκε καταφύγιο ο αρνητισμός σε έναν τέτοιο κόσμο; ΕΜΕΙΣ φτιάχνουμε την πραγματικότητά μας.
Κι εγώ πηγαίνω στη λαϊκή και ανησυχώ για τις τιμές, θλίβομαι για τις καταστροφές, αγωνιώ για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και το μέλλον του γιου μου, αναλογίζομαι κάποτε τα εξαιρετικά δύσκολα παιδικά μου χρόνια και παραδίνομαι στη θλίψη. Δεν γίνεται διαφορετικά, έτσι είναι η ζωή. Αλλά πάντα έχω κατά νου το Μεγάλο Πείραμα και είναι τόση η χαρά και η τιμή μου να συμμετέχω σε αυτό που ακόμη και μέσα στη βαθύτερη θλίψη μπορώ εύκολα να ξαναβρώ το νήμα της χαράς.
Και, το σημαντικότερο: πάντοτε όταν είμαι θλιμμένη, αρκεί να θυμηθώ το πρόσωπο μιας νεράιδας για να πλημμυρίσω από αγάπη και χαρά για τη ζωή…
Καλή Ανάσταση σε όλους και στο επανιδείν.
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
έχεις μία "μανία" καλή μου unseen, να καταδικάζεις (λεκτικά έστω) ότι δεν ανταποκρίνεται στις δικές σου επιθυμίες και ανάγκες...
quote:
Δεν συμφωνώ όμως με το όραμα του κόσμου που μας προσέφεραν ο Τόλκιν και η διαστροφή του και το οποίο κατά τη γνώμη μου έβλαψε ανεπανόρθωτα την αντίληψη του κόσμου για τους φωτεινούς πνευματικούς κόσμους.
άκου διαστροφή... ηρέμησε λίγο φίλη μου... Ο Τόλκιν έγραψε ένα υπέροχο παραμύθι, βασισμένος στους θρύλους και τους μύθους που ήδη προϋπήρχαν... Και όπως σε κάθε παραμύθι, ο κάθε ήρωας καθρεφτίζει μία πραγματικότητα ή ένα πρότυπο που πρέπει να γίνει πραγματικότητα... Αν εσένα δεν σε καλύπτει δε σημαίνει πως πρέπει και να τον ισοπεδώσουμε, ε? Κι εγώ π.χ. δεν βρίσκω παρά μαυρίλα στον Λαβκραφτ, αλλά δεν παραβλέπω την αξία και το ταλέντο του... Δεν θεωρώ αρρωστημένο το έργο του, απλά εμένα δεν μου ταιριάζει...
μιλάς για αυτή την Ουράνια Χαρά, και όμως... σε τόσα ποστ που έχουν προηγηθεί μοιράζεις απογοήτευση για τον κόσμο των ξωτικών.. βάζεις τη σκέψη σου και το συναίσθημα σε αντίθεση με αυτόν... Δεν λέω, δεν είναι πάντα δυνατό να δεχτείς πως οι εικόνες σου για κάτι δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα... άσε όμως περιθώριο να τις δεις πραγματικά.. Δεν είμαστε αγαπημένη μου φίλη ένα πείραμα στο εργαστήριο του "Τρελλού Επιστήμονα του Σύμπαντος"... Συμμετέχουμε όλοι, στην ίδια πορεία εξέλιξης και αυτοπραγμάτωσης.. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο, με την δική του οπτική..
προσωπικά ένα έχω να σου πω :
"δεν Τραγουδώ παρά γιατί μ'αγάπησες"
και να ευχηθώ κι εγώ με όλη μου την καρδιά... Ανάσταση
Galadriel
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
Μόλις κατάφερα να ξεκλέψω λίγο χρόνο για να μπώ.
Χαχαχα!Καλα εχω πεθάνει στα γελια γιατι σε οσα λέμε τελικα οι διαφορες βρίσκονται σε πολυ μικρα σημεία.Αυτό που εχω να πω είναι οτι συμφωνω σε όλα οσα λες Unseen περι φωτος κτλ κτλ.
Οσο για τον Τόλκιν δεν θα εκθέσω την προσωπικη μου αποψη.Και λατρευω τα βιβλία του και δεν πιστευω οτι με καποιον τρόπο επηρέασε είτε αρνητικα είτε θετικα τους πνευματικούς κόσμους.
Το μόνο που θα ήθελα να σημειωσω γενικότερα είναι οτι θεωρω πολύ δυσκολο να κρίνει κάποιος τον τρόπο αντίληψης του κόσμου μέσα απο κάποιον άλλον.Ακόμα και για αυτούς που η όραση τους είναι διαπεραστικη αυτό είναι κάτι ανέφικτο.
Και εδω Unseen θα λάβω αντιδιαμετρικη θέση,και θα σου την εκθέσω μεσα απο mail.
Καλές γιορτές.
Ηθελα να γράψω οτι η Unseen παίρνει αντιδιαμετρικές θέσεις.
Το mail το εστειλα.
Με πολλη αγάπη
Α
Ο καθένας είναι ένα σύμπαν από μόνος του
Το δημιούργημα δεν διαφέρει σε τίποτα από τον δημιουργό.
Που θέλω να καταλήξω;
Οι νεράιδες δεν είναι τέλειες, δεν είναι Θεοί
Εκεί άλλοτε βρίκεται η ομορφιά...
Όλα αυτά τα αιθέρια πλάσματα υπάγονται κι αυτά στο νόμο του Τάο...
Αν δεν υπήρχε η έννοια του μίσους θα μπορούσαμε να μιλάμε για αγάπη;
Αν δεν υπήρχε η έννοια της ομορφιάς θα μπορούσαμε να μιλάμε για ασχήμια;
Αν δεν υπήρχε το βίωμα της θλίψης θα μπορούσαμε να νοιώσουμε
την υπέρτατη χαρά;
Σας χαιρετώ όλους
Ότι γράφει δεν ξεγράφει
Galadriel
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
Galadriel
Ό,τι πεις καλή μου. Σου εύχομαι το προσωπικό σου όραμα του κόσμου να βρίσκει εφαρμογή στη ζωή σου, το ίδιο άλλωστε εύχομαι και για μένα.
Take care.
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Ε, κόσμε! Κι εγώ βρήκα την λύση : Δεν είναι "μάγισσα". Είναι ...
Έχει διαφορά.
Καλή Ανάσταση...
kt
kt
Πιστεύω ότι σε αυτό θα βρεις απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα.
Μπες εδώ να το δεις:
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=712
Edited by - Infinitesimal on 17/02/2008 02:46:37
Σχετικά με το θέμα των αδελφών ψυχών η συζήτηση θα μπορούσε να συνεχιστεί και στο θέμα που πολύ σωστά σου πρότεινε κι ο/η Infinitesimal - κι είναι πραγματικά πολύ ευχάριστη η διάθεση για βοήθεια που επέδειξε (
) - αλλά θα μπορούσε να γίνει και μια προσπάθεια να αναλυθεί αυτό το θέμα και σ' αυτό το topic.
Αν χρησιμοποιήσεις την Αναζήτηση - επάνω δεξιά στην σελίδα - κι υποβάλλεις τις κατάλληλες λέξεις - κλειδιά, επιλέγοντας την εμφάνιση αποτελεσμάτων μόνο για τίτλο θέματος θα βρεις όλες τις παλιότερες σχετικές συζητήσεις για ένα θέμα που σε ενδιαφέρει.
Θα μπορούσες να διαβάσεις τα θέματα που θα σου εμφανιστούν ως αποτελέσματα και θα μπορούσες μάλιστα να συμμετάσχεις κι εσύ σε κάποιο ενεργό θέμα εκφράζοντας τις δικές σου απόψεις και σκέψεις.
Βλέποντας ότι εξέφρασες ένα "παράπονο":
quote:
ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΟΥ ΑΠΑΤΝΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ? ΤΟΣΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ ΕΙΜΑΙ?
θα ήθελα να σου πω ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι, οπότε δεν υπάρχει λόγος να νιώθεις κάτι τέτοιο.
Στα Forums του Esoterica υπάρχουν πάρα πολλά θέματα προς συζήτηση, αρκετές Κατηγορίες Συζητήσεων όπου γίνονται διάλογοι μεταξύ ανθρώπων που μοιράζονται κάποιους κοινούς προβληματισμούς, καταθέτουν τις απόψεις τους γύρω από κάποια θέματα, επικοινωνούν με τους συνομιλητές τους και παράλληλα "ανοίγονται" προς αυτούς αφού μοιράζονται κάτι δικό τους μαζί τους.
Θα μπορούσες λοιπόν να επισκεφθείς τις Κατηγορίες που υπάρχουν, να διαβάσεις λίγο κάποια θέματα που σε ενδιαφέρουν και να καταθέσεις και τις δικές σου σκέψεις κι ανησυχίες.
Αυτή η επικοινωνία όμως μπορεί να απαιτεί κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα για να διεξαχθεί, η επικοινωνία δηλαδή δεν γίνεται με τη μορφή του διαλόγου της συνεχόμενης ροής όπως μπορεί να γίνεται σε κάποιο chat.
Μπορεί μάλιστα κάποιος να καταθέσει μια ερώτηση ή να δώσει μια απάντηση σε κάποιο μήνυμα ενός συνομιλητή του και να λάβει απάντηση μετά από δύο, τρεις πέντε κλπ μέρες.
Αυτό που χρειάζεται λοιπόν είναι λίγη υπομονή μέχρι να δοθεί κάποια απάντηση σε κάποιο μήνυμα μας. 
Δεν υπάρχει λόγος λοιπόν να νιώθεις ότι βρίσκεσαι στο "περιθώριο", όλοι είμαστε ίσοι σε ένα διάλογο και δεν υπάρχει κάποιου είδους διαχωρισμού ανάμεσα στους συμμετέχοντες.
Όσο υπάρχει καλή προαίρεση των μελών κι η ειλικρίνεια μεταξύ μας, τότε δεν χωράει κανένα "περιθώριο" ανάμεσα στους συμμετέχοντες.
Εάν χρειαστείς κάποια περαιτέρω βοήθεια, μπορείς να πατήσεις επάνω στο nickname μου και να μου στείλεις κάποιο e-mail.
Σου εύχομαι λοιπόν καλή συνέχεια κοντά μας.
In anticipation of my resurrection...
Που μπορεί να σε ενδιαφέρει είναι και το παρακάτω.
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=8574&whichpage=27&ARCHIVE=
Έχουν ενδιαφέροντες απόψεις και τα δυο ότι θες να προσθέσεις ευπρόσδεκτο.