ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/ΧΡΗΣΤΕΣ/Κουταλιανός

Κουταλιανός

Νέο Μέλος
28Μηνύματα
8Θέματα
17/04/2006, 16:00:28Πρώτο μήνυμα
21/04/2006, 15:51:20Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(8)

Πρόσφατα μηνύματα

Το "εγώ" σου είναι υπέροχο. Δεν σε ξέρω, σε φαντάζομαι και ξαναλέω πως το "εγώ" σου είναι υπέροχο. Δεν σ' έχω δει ποτέ, δεν έχω αγγίξει τίποτε πάνω σου & ούτε ποτέ μου άκουσα ένα "αχ" να βγαίνει από μέσα σου. Δεν γνωρίζω τον πόνο σου, δεν γνωρίζω γιατί πονάς, δεν γνωρίζω τίποτε για σένα. Δεν γνωρίζω πότε κλαις, γιατί κλαις, γιατί φοβάσαι, γιατί λυπάσαι, γιατί θυμάσαι.

Σου 'κανα κάποτε κακό. Σε πλήγωσα, σε σταύρωσα. Σου πήρα το δίκιο σου. Μου πήρες το δικό μου. Σου πήρα το καλό σου. Μου πήρες το δικό μου. Σου 'κλεψα μια νύχτα τον Θεό σου. Μου 'κλεψες και τον δικό μου.

Πότε επιτέλους θα περπατήσουμε μαζί με τις υπεροχές μας ?

Πότε επιτέλους θα χορέψουμε μαζί με τις αναστολές μας ?

Πότε επιτέλους θα κεράσουμε τους δαίμονες, γλυκό κρασί από την κούπα της συγνώμης ?

Πότε επιτέλους θα ξεχάσουμε μαζί τις θύμισές μας ?

Πότε επιτέλους θα ανθίσει το περιβόλι μας ?

Συγχώρεσέ με γιατί κανένας μας δεν έχει δίκιο, ούτε άδικο. Συγχώρεσέ με γιατί αυτό που είχες και δεν το 'χεις, το 'χω εγώ και δεν ξέρω τι να το κάνω. Συγχώρεσε αυτήν την άγνοιά μου. Συγχώρεσε και που έμεινα έτσι, ξερός & μόνος, να βαδίζω στην παράνοια του θολωμένου μου μυαλού. Συγχώρεσε όλα όσα σου έκανα, γιατί εγώ συγχώρησα ακόμη και το κλάμα σου. Συγχώρεσε το πόνο μου, κι εγώ θα φωνάξω πως τίποτε στον κόσμο δεν αξίζει, παρά μονάχα ένας τόπος που χωράει δυο χαρές & δύο πόνους, από δυο ανθρώπους που δεν τους έμεινε πια τίποτε για να ελπίζουν...

quote:
Γιατί να στερηθώ το δίκαιο?

Ποιανού το δίκαιο another star?

Το δικό σου.

Έχε υπ' όψην σου φίλη, πως το δίκαιο το δικό σου, μπορεί να είναι άδικο για κάποιον άλλον και τούμπαλιν.

Έχεις το δίκιο σου, δεν λέω, έχεις όμως και το άδικό σου. Κανενός το δίκαιο δεν είναι ίδιο με του άλλου. Κανενός το άδικο, δεν είναι το ίδιο άδικο για τον άλλον.

Αν ψάχνεις να βρεις έναν καθρέφτη του δικαίου σου σε κάποιον άλλον, να είσαι έτοιμη να βρεις κι έναν καθρέφτη του αδίκου σου σ'αυτόν. Μην ψάχνεις για καθρέφτες another star. Είναι μια πικρή συγκυρία, που δεν θα 'θελες να ζήσεις...

quote:
Το χθεσινό περίμενα να γίνει εντελώς διαφορετικά, και για αυτό με πλήγωσε. Ήταν από άνθρωπο που στηρίζομαι και στηρίζω. Αν ήταν από κάποιον άλλον δεν θα έδινα και τόση σημασία.

Μην περιμένεις ποτέ να γίνει "ίδια" για σένα. Πάντα θα γίνεται "διαφορετικά" για σένα. Πρέπει να μάθεις να ζεις, χωρίς τίποτε να μπορεί να σε προσβάλλει και να σε "χαλάει".

Οι άνθρωποι another star, είναι διαφορετικοί (απο σένα). Πράττουν διαφορετικά (από σένα). Σκέφτονται διαφορετικά (από σένα). Ζουν διαφορετικά (από σένα). Συγχωρούν διαφορετικά (από σένα). Γιατί περιμένεις να γίνονται όλα ίδια (για σένα)

Λες "ήταν από άνθρωπο που στηρίζω. Πως τον στηρίζεις ? Αν δεν μπορέσεις να τον συγχωρέσεις, για τι σόϊ στήριγμα μιλάς ? Φτιάχνεις ένα στήριγμα δικό σου, νομίζεις δηλ. πως με κάποιον τρόπο τον στηρίζεις, ωραία, καμιά αντίρρηση. Δικό σου είναι το "στήριγμα" λοιπόν, δικό σου ένα θεμέλιο, δικός σου κι ο σεισμός.

Ζητάς συγνώμη για το απόλυτο των σκέψεών σου. Από ποιους ? Αν όλοι σκεφτόμασταν όπως εσύ, δεν θα έβρισκες πουθενά την συγνώμη, την πραγματική συγνώμη another star. "Δεν σε συχωρώ λοιπόν εγώ, ούτε δέχομαι την συγνώμη σου. Θέλω το κεφάλι σου επί πινάκιο για τρόπαιό μου." Έτσι δεν μιλάς ? Έτσι σου μιλάω κι εγώ.

Πρόσεχε another star. Αν όλα τούτα που λες είναι αλήθεια, πρόσεχε πολύ. Υπάρχουν δυνατότεροι άνθρωποι από σένα, που σκέφτονται όμως όπως εσύ. Τι νομίζεις θα κάνουν αυτοί, αν εσύ κάποια στιγμή κάνεις ένα λάθος, μιας και παραδέχεσαι πως δεν είσαι αναμάρτητη ? Αν εσύ ζητάς το κεφάλι τους επί πινάκιο, αυτοί θα ζητήσουν την ψυχή σου. Κι αυτό, δεν θα το θέλεις, πίστεψέ με. Δεν θα το θέλεις.

Αν κάποιος "μουλαρεύει" μέσα του, τότε καλύτερο θα ήταν να πάει και να κάνει παρέα με τα μουλάρια. Αν κάποιος δεν ξέρει πως να ξεχνάει, τότε δεν ξέρει και πως να θυμάται. Αλλά οι άνθρωποι θυμούνται το κακό, και ξεχνούν το καλό. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μουλάρια.

Κι εγώ δεν είμαι από 'κείνους που συγχωρώ τους εγκληματίες ψυχών. Κι εγώ δεν είμαι από 'κείνους που συγχωρώ τους "παιδεραστές" μιας νεογέννητης χαράς. Κι εγώ δεν είμαι από 'κείνους που συγχωρώ τους "σφάχτες" & τους "γδάρτες". Αλλά δεν θέλω το κακό τους another star. Δεν επιθυμώ να πάθουν κάτι κακό. Η ίδια η "σφαγή" που κάνουν είναι από μόνη της ένα δικό τους κακό. Εγώ δεν συμμετέχω. Αποστασιοποιούμαι, όπως αναφέρθηκε στο θέμα.

Δεν έχω να σου πω τίποτε άλλο, και ειλικρινά θύμωσα με τα όσα διάβασα. Αν όλα όσα λες, τα πιστεύεις με όλο σου το είναι, νομίζω πως κρύβεις μέσα σου μεγάλη κακία. Φτύσ' την! Μόνο αυτό έχω να σου πω : Φτύσ' την!

another star

Διάβασα όλα όσα έγραψες.

Νομίζω πως φοβάσαι πολύ. Δεν ξέρω τι, δεν ξέρω ποιον, δεν ξέρω ποιους, δεν ξέρω γιατί. Όμως φοβάσαι πολύ.

Άντε μην φοβάσαι, που φοβάσαι / γλύκα έχει το να μην θυμάσαι...

Σου εύχομαι να αναστήσεις καλά...

quote:
Με όλο τον σεβασμό, ήθελα να ρωτήσω, ποιος από όλους, συγχώρησε πραγματικά. Με όλο αυτό που είπαμε ότι σημαίνει συγχώρεση, πλήρη αγάπη για τον απέναντί μας. Ποιος συγχώρεσε χωρίς να μείνει αυτό το αγκάθι μέσα του, και φυσικά δεν μιλάω για απλές περιπτωσούλες.

another star,

Εγώ ξέρω κάποιον. Βέβαια, έχω χάσει τα ίχνη του. Ήταν ένας πελάτης, ένα βράδυ. Είχε χωρίσει με την γυναίκα του γιατί την είχε βρει, τέλος πάντων, με κάποιον άλλον και μετά από έναν καβγά, έφυγε από το σπίτι του. Θυμάμαι όμως τα λόγια του. "Στην αρχή φίλε", μου είπε, "ήθελα να την χτυπήσω, δεν μπορούσα να φανταστώ πως μπόρεσε και το έκανε αυτό". "Μετά ;", τον ρώτησα, "τι σκέφτηκες, τι σκέφτεσαι τώρα ρε παιδί μου, τι θα κάνεις ;". Και γυρίζει και μου λέει : "Το πρωϊ θα πάω σπίτι φίλε. Ό'τι έγινε, έγινε. Ό,τι πέρασε, περνάει..."

Νομίζω πως αυτός ο τύπος, την είχε συγχωρέσει την γυναίκα του. Δεν ξέρω πως το έκανε, αλλά νομίζω πως γίνεται another star. Γίνεται. Όλα γίνονται...

Τουλάχιστον, μπορούμε να ελπίζουμε, ε;

Με εκτίμηση.

quote:
Ψηλέ επειδή κι εγώ μπαίνω συχνά στο site της εκκλησίας και διαβάζω άρθρα της, διαπιστώνω ότι ο μόνος λόγος που η εκκλησία κυνηγάει τις εθνικές θρησκείες και άλλες δοξασίες που προέρχονται από το New Age κίνημα είναι επειδή αποτελούν ανταγωνιστικά μαγαζιά.

Καλό! Συμφωνώ & επαυξάνω...

Μά'ισσα Σελήνη
Στίχοι : Πηγή Καφετζοπούλου - Μουσική : Νίκος Παπάζογλου

Στους ίσκιους παίζουνε κρυφτό
τις νύχτες οι εραστές (δις)
όλοι αγάπουν εκείνη
που κάθε βράδυ γίνεται πιο όμορφη απο χθες
με όνειρα, με όνειρα τους ντύνει.

Μίκρη φαντάζει γόησσα στο φως των αστεριών (δις)
η Μά'ισσα Σελήνη
με μιας τους κλέβει το μυαλό
πλανεύτρα των καρδιών
με όνειρα, με όνειρα τους ντύνει.

Στους δρόμους παίζουνε κρυφτό
της νύχτας οι φωνές (δις]
που τραγουδούν για 'κείνη
ανήμπορες ανοίγουνε μεγάλες αγκαλιές
και της ζητούν, και της ζητούν να μείνει...


Μετά σχεδόν από 10 χρόνια απουσίας, ο Νίκος ξαναχτυπά! Να push κανείς ή να μην push Ιδού η απορία. Για δες καιρό που διάλεξε...


Για τ' όνειρό μας είμαι εδώ, για την καρρώ κουβέρτα.
Φέρ' τα χρόνε, φέρτα. Όπως γουστάρεις φέρ' τα!

Edited by - Κουταλιανός on 20/04/2006 08:59:53


Καλησπέρα σε όλους,

quote:
αυτό που λες με την κονσέρβα είναι η αλήθεια πως δεν το καταλαβα, ξέρω ότι είναι δύσκολο να περιγράψεις με λόγια τα συναισθήματα αλλά αν μπορούσες να πεις κατι παραπάνω θα ήταν καλά

another star,

Η αλήθεια είναι πως δεν το έχω ψάξει και πολύ. Νομίζω πως όλοι οι άνθρωποι έχουν τον τρόπο τους να συγχωρούν τους άλλους.

quote:
Έδωσα συγχώρεση γιατί ακριβώς πίστεψα σε αυτό που λες, ότι το θετικό θα φέρει και θετικό, έλα όμως που ότι και να κάνω δεν φέρνει. Οπότε γιατί να συνεχίζω να το πιστεύω?

E, αυτό μονάχα εσύ το ξέρεις.

quote:
Δεν μπορώ πλέον να συγχωρώ, ίσως γιατί είμαι πολύ αδύναμη, ίσως γιατί δεν έχω την ίδια συμπεριφορά από τον απέναντί μου, ίσως γιατί δεν θέλω πλέον να είμαι θύμα, ίσως γιατί... δεν ξέρω και γω γιατί. Και να σου πω και κάτι? δεν συγχωρώ ούτε τον εαυτό μου.

Νομίζω πως είναι λίγο "σκληρά" λόγια αυτά. Εγώ βέβαια, δεν έχω περάσει μια ανάλογη κατάσταση όπως αυτή που περιγράφεις πιο πάνω στο ποστ σου. Κι εγώ δεν ξέρω πως θα αντιδρούσα. Μήπως "βαθμολογούμε" το σφάλμα του άλλου ? Κάπως έτσι το σκέφτομαι, δεν ξέρω, λέω.

quote:
Αλλά άνθρωποι σαν και μένα και σαν και σας, και αν πουν ότι συγχωρούν, πίσω πάντα υπάρχει ένα μικρό έστω αγκάθι που κάποια στιγμή θα βγάλει κακία, ή δυσαρέσκεια. Οπότε δεν μιλάμε για συγχώρεση, αλλά για κάτι άλλο.

Προσωπικά πάντα another star, έχω συγχωρέσει κάποιους ανθρώπους με την έννοια της "αποδοχής". Τι εννοώ δηλ : Αποδέχθηκα ένα σφάλμα τους, βλέποντας πως θα μπορούσα να το κάνω κι εγώ, αν βρισκόμουν στην θέση τους. Π.χ κάποιος με έβρισε στον δρόμο (είμαι ταξιτζής κι από τέτοια, ου, κάθε μέρα). Τον συγχωρώ γιατί κι εγώ πολλές φορές το ίδιο κάνω. Κάπως έτσι δηλ. Τώρα βέβαια θα μου πεις πως δεν είναι και σπουδαίο πράμα αυτό, αλλά αν κάτι ανάλογο το "επεκτείναμε" και για πιο "σοβαρά" σφάλματα, μήπως θα μας βοηθούσε ?

Αυτό που λέει δηλ. και ο AVATARGR

quote:
ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΙΞΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΠΟΥ.

έτσι δεν είναι ;

quote:
[...]μα πρέπει να παραδεχτώ οτί δεν θα άφηνα χώρο μέσα μου για τον καθένα.

Αννα, γεια,

Συμφωνώ. Κάπως έτσι σκέφτομαι κι εγώ.

Και μάλλον και ο jonniebegood αυτό εννοεί. Ναι, κι εγώ νομίζω πως ορισμένους ανθρώπους δεν αξίζει να τους συγχωρούμε. Ακόμη κι αν προσπαθήσουμε να τους βάλουμε μέσα στην καρδιά μας, πολύ πιθανό να κάνουμε οι ίδιοι κακό στον εαυτό μας.

Συμφωνώ επίσης και με την οπτική του/της G. Δεν είναι ακριβώς "αδιαφορία", ίσως είναι "αποδοχή" ή "αποστασιοποίηση" ή θέληση να προχωρήσουμε παρακάτω...

Με εκτίμηση.


Edited by - Κουταλιανός on 19/04/2006 17:48:04

Ωχ, συγνώμη παίδες. Νεοσύλλεκτος γαρ...


Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 18:05:35

quote:
Πες μου όμως, όταν δίνεις συγχώρεση, εννοείς πως αφήνεις τον εγωισμό σου και συγχωρείς τον "εχθρό" σου, σωστά?

(Μοιάζει λίγο με chat αυτό. Δεν πειράζει.)

Όχι ακριβώς. Δεν "αφήνω" τελείως τον εγωϊσμό μου - προσωπικά εγώ. Τον συντηρώ αν θες, τον κάνω σαν κονσέρβα. Όμως δεν τον ξεχνώ, δεν τον παρατάω. Ο εγωϊσμός μου, υπάρχει, απλά είναι απενεργοποιημένος. Συγνώμη, αλλά δεν ξέρω να το εκφράσω καλύτερα.

Νομίζω πως ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος κατά βάθος συγχωρεί ακόμη και τον μεγαλύτερο "εχθρό" του, όπως λες. Απλά, άλλος το κάνει γρηγορότερα από κάποιον άλλον, και κάποιος άλλος αργότερα. Πιστεύω, πως όταν ο άνθρωπος φτάνει στα τελευταία του που λέμε, έχει συγχωρέσει άπαντες όσους θεωρεί πως του έχουν κάνει "κακό". Απλά, σε μερικούς ανθρώπους, αυτό το μεσοδιάστημα του να συγχωρήσω ή να μην συγχωρήσω, είναι μεγαλύτερο και σε κάποιους άλλους μικρότερο.

quote:
Μη νομίζεις, μέχρι τελευταία, και εγώ έκανα ότι λες ότι πρέπει να γίνεται. Χώρο στην καρδιά μου για αυτόν που προσπάθησε να με σκοτώσει. ως αντάλαγμα έχω την ξεφτίλα. Λοιπόν? τι κατάλαβα? και τι έγινε που τον συγχώρεσα από τη στιγμή που βλέπω ότι μετά από 25 χρόνια δεν γίνεται τίποτα?

Κοίτα (συγνώμη για την οικειότητα), έχεις δίκιο, δεν λέω.

Δες το λίγο διαφορετικά όμως. Όταν συγχώρεσες αυτόν που πήγε να σε σκοτώσει, όταν δηλ. πρωτο-έκανες πράξη την συγχώρεση, τι ήταν αυτό που σε έκανε να το κάνεις ? Σε κάτι πίστεψες, έτσι δεν είναι ? Και νομίζω πως πρέπει να πίστεψες με όλη σου την δύναμη σ' αυτό το κάτι. Γιατί έχει εξασθενήσει τώρα αυτή σου η πίστη ? Εγώ θα 'λεγα, να μην χάνεις την πίστη σου. Αυτήν την αρχική δηλ. που σε έκανε να συγχωρήσεις αυτόν τον άνθρωπο.

Συγνώμη αν φαίνεται "κάπως" αυτό το παραπάνω που λέω, τουλάχιστον εγώ another star, κάπως έτσι θα το 'βλεπα. Δεν έχω περάσει μια τέτοια κατάσταση βέβαια, και ο καθένας με τα λόγια, χτίζει ανώγεια και κατώγεια που λέμε, αλλά είναι τέλος πάντων κι αυτό μια άποψη.

quote:
Και ξέρεις κάτι, να τον συγχωρέσω όχι για να συγχωρεθώ, απλά γιατί έτσι θέλω να του δώσω την προσωπική μου άφεση. Νομίζεις ότι θα γίνει καλύτερος? Μπααα... δυστυχώς.

Το πιο πιθανό είναι να γίνει αυτό που λες. Πως δεν θα γίνει καλύτερος. Όμως εσύ, το κάνεις το "καλό" που λέμε. Τι σε νοιάζει μετά ? Κάνε το καλό και ρίξ' το στο γιαλό, δεν λέμε ? Έ, κάπως έτσι.


Με εκτίμηση.

Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 18:06:13

amalia, γεια,

Χαίρομαι που συμφωνείς.

Με εκτίμηση.


quote:
ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Α'

Συνεπεία ιατρικής αμέλειας, χάνει τη ζωή του το πιο δικό σου άτομο.
Τον/Την υπεύθυνο γιατρό θα τον συγχωρούσατε?


Δεν ξέρω. Δεν μου έχει συμβεί κάτι ανάλογο miltiadess. Ειλικρινά, δεν μπορώ - τουλάχιστον εγώ - να σου απαντήσω.

quote:

ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Β'

Από δική σου συμπεριφορά, οδηγείς ένα πρόσωπο που σε αγαπά στην αυτοκτονία.

Μπορείς να συγχωρέσεις τον ευατό σου?
Έχεις αυτό το δικαίωμα?
Αν όχι εσύ , τότε ποιός?
Πως να λυτρωθείς από τέτοιο φορτίο δίχως συγχώρεση?


Και πάλι δεν μπορώ να σου απαντήσω εγώ προσωπικά. Δεν έχω βρεθεί σε τέτοια θέση, και - να σου πω και την αλήθεια - ούτε θέλω και να μπω.

Με εκτίμηση.

Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 17:23:14

quote:
Mπορούμε να συγχωρούμε όταν πάψει να υφίσταται ζήτημα συγχώρεσης...

G, γεια,

Συμφωνώ με αυτό που λες. Για να γίνει όμως αυτό, εγώ νομίζω πως πρέπει να αλλάξει ολόκληρη η ανθρώπινη αντίληψη της έννοιας του σφάλματος και της αμαρτίας. Εσυ τι λες ?

Με εκτίμηση.

Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 17:15:44

another star, γεια,

Έχω την εντύπωση πως η συγχώρεση δεν εκμηδενίζει την ύπαρξη του οποιουδήποτε "εγώ" μας. Κατ' εμέ, είναι μια διαδικασία στην οποία εμείς κάνουμε χώρο μέσα μας, "επεκτείνουμε" ή διευρήνουμε αν θες, την "χωρητικότητά μας", έτσι ώστε να τοποθετήσουμε εντός μας, όχι μονάχα τα δικά μας λάθη (που ήδη υπάρχουν και καταλαμβάνουν τον δικό τους χώρο μέσα μας) αλλά και τα λάθη των συνανθρώπων μας.

Αν το δούμε λοιπόν υπό αυτής της οπτικής, δεν βλέπω κανένα λόγο για να δημιουργηθεί αυτό το σύνδρομο του "μπαλαντέρ" που αναφέρεις πολύ εύστοχα & περιγραφικότατα.

quote:
Εμένα όμως θα με συγχωρέσουν? Δεν ζητάω αντάλλαγμα, απλά ρωτάω, θα με συγχωρήσουν?

Αν συγχωρέσεις, εγώ νομίζω πως ναι, θα συγχωρεθείς κι εσύ. Αργά ή γρήγορα, θα γίνει. Ίσως όχι έτσι όπως εσύ το φαντάζεσαι, αλλά θα γίνει. Μην ξεχνάς πως το σύμπαν αντιδρά σε οποιαδήποτε δράση μας (θετική ή αρνητική - θετική με την συγχώρεση) και πάντα σου το ανταποδίδει με τον δικό του τρόπο.


Με εκτίμηση.


Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 16:58:28

quote:
Τι σημαίνει συγχωρώ?


Καλησπέρα,

Νομίζω σημαίνει (κυριολεκτικά) πως κάνω χώρο μέσα μου & για κάποιον άλλον εκτός του εαυτού μου.

Από τότε που επέστρεψα από τον Νότο, τα μηχανήματα του ήχου μου, βρίσκονται ακόμη αμπαλαρισμένα.

Σήμερα, Μ. Πέμπτη και μετά το χθεσινοβραδυνό, ήρθε επιτέλους η ώρα να τα στήσω ξανά. Παρακαλώ, συγκρατήστε με...

Έψαχνα να βρω τι είναι αυτό που με "χαλάει" στην λέξη "μάγισσα". Το γράμμα γάμμα. Έτσι και το αφαιρέσεις, η λέξη γίνεται πιο ταξιδιάρικη. Αποκτάει και φινέτσα. Αντιλαβού Αντιλαβού να λες.

Τι σου είναι μια απόστροφος α? Πνεύμα παιδί μου, πνεύμα...


Edited by - Κουταλιανός on 20/04/2006 09:35:40

Η βραδιά που πέρασε ήταν ... μά'ισσα.

Πάει πολύ καιρός που μαζευόμασταν σε ένα σπιτί για να ακούσουμε έναν και μόνο δίσκο. Χθες, το ρίξαμε στην επανάληψη. Ακούσαμε το "Μά'ισσα Σελήνη". Μόνο. Μόνοι.

Δεν ξέρω τι συνέβει πάλι και ο Πουσπούλ, σαν να ήρθε και με βρήκε την κατάλληλη στιγμή. Έχει κι ένα τραγούδι μέσα με τίτλο "Καρρώ κουβέρτα". Γιατί ρε Νικόλα μου ; Γιατί ;

Edited by - Κουταλιανός on 20/04/2006 09:21:45


Καλησπέρα σε όλους,

quote:
αυτό που λες με την κονσέρβα είναι η αλήθεια πως δεν το καταλαβα, ξέρω ότι είναι δύσκολο να περιγράψεις με λόγια τα συναισθήματα αλλά αν μπορούσες να πεις κατι παραπάνω θα ήταν καλά

another star,

Η αλήθεια είναι πως δεν το έχω ψάξει και πολύ. Νομίζω πως όλοι οι άνθρωποι έχουν τον τρόπο τους να συγχωρούν τους άλλους.

quote:
Έδωσα συγχώρεση γιατί ακριβώς πίστεψα σε αυτό που λες, ότι το θετικό θα φέρει και θετικό, έλα όμως που ότι και να κάνω δεν φέρνει. Οπότε γιατί να συνεχίζω να το πιστεύω?

E, αυτό μονάχα εσύ το ξέρεις.

quote:
Δεν μπορώ πλέον να συγχωρώ, ίσως γιατί είμαι πολύ αδύναμη, ίσως γιατί δεν έχω την ίδια συμπεριφορά από τον απέναντί μου, ίσως γιατί δεν θέλω πλέον να είμαι θύμα, ίσως γιατί... δεν ξέρω και γω γιατί. Και να σου πω και κάτι? δεν συγχωρώ ούτε τον εαυτό μου.

Νομίζω πως είναι λίγο "σκληρά" λόγια αυτά. Εγώ βέβαια, δεν έχω περάσει μια ανάλογη κατάσταση όπως αυτή που περιγράφεις πιο πάνω στο ποστ σου. Κι εγώ δεν ξέρω πως θα αντιδρούσα. Μήπως "βαθμολογούμε" το σφάλμα του άλλου ? Κάπως έτσι το σκέφτομαι, δεν ξέρω, λέω.

quote:
Αλλά άνθρωποι σαν και μένα και σαν και σας, και αν πουν ότι συγχωρούν, πίσω πάντα υπάρχει ένα μικρό έστω αγκάθι που κάποια στιγμή θα βγάλει κακία, ή δυσαρέσκεια. Οπότε δεν μιλάμε για συγχώρεση, αλλά για κάτι άλλο.

Προσωπικά πάντα another star, έχω συγχωρέσει κάποιους ανθρώπους με την έννοια της "αποδοχής". Τι εννοώ δηλ : Αποδέχθηκα ένα σφάλμα τους, βλέποντας πως θα μπορούσα να το κάνω κι εγώ, αν βρισκόμουν στην θέση τους. Π.χ κάποιος με έβρισε στον δρόμο (είμαι ταξιτζής κι από τέτοια, ου, κάθε μέρα). Τον συγχωρώ γιατί κι εγώ πολλές φορές το ίδιο κάνω. Κάπως έτσι δηλ. Τώρα βέβαια θα μου πεις πως δεν είναι και σπουδαίο πράμα αυτό, αλλά αν κάτι ανάλογο το "επεκτείναμε" και για πιο "σοβαρά" σφάλματα, μήπως θα μας βοηθούσε ?

Αυτό που λέει δηλ. και ο AVATARGR

quote:
ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΙΞΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΠΟΥ.

έτσι δεν είναι ;

quote:
[...]μα πρέπει να παραδεχτώ οτί δεν θα άφηνα χώρο μέσα μου για τον καθένα.

Αννα, γεια,

Συμφωνώ. Κάπως έτσι σκέφτομαι κι εγώ.

Και μάλλον και ο jonniebegood αυτό εννοεί. Ναι, κι εγώ νομίζω πως ορισμένους ανθρώπους δεν αξίζει να τους συγχωρούμε. Ακόμη κι αν προσπαθήσουμε να τους βάλουμε μέσα στην καρδιά μας, πολύ πιθανό να κάνουμε οι ίδιοι κακό στον εαυτό μας.

Συμφωνώ επίσης και με την οπτική του/της G. Δεν είναι ακριβώς "αδιαφορία", ίσως είναι "αποδοχή" ή "αποστασιοποίηση" ή θέληση να προχωρήσουμε παρακάτω...

Με εκτίμηση.


Edited by - Κουταλιανός on 19/04/2006 17:48:04

Ωχ, συγνώμη παίδες. Νεοσύλλεκτος γαρ...


Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 18:05:35