FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Αρχαία Ελλάδα καί Χριστιανισμός, ταυτίζονται; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Αρχαία Ελλάδα καί Χριστιανισμός, ταυτίζονται; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

captaincook31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2

11/04/2004, 09:53:49

Το «απόλυτο» υπάρχει μόνο μέσα στο μυαλό μας. Έχω την εντύπωση πως δεν μιλάμε για σχέση Χριστού και Ελληνισμού, αλλά για το μόρφωμα του και την υπόσταση που έλαβε ο Χριστιανισμός μέσα από τους αιώνες, και την αντίληψη περί θειου των αρχαίων Ελλήνων.
Την αντίληψη περί θειου των αρχαίων Ελλήνων που επίσης διάφερε ανά τους αιώνες όταν επικρατούσε η συγκεκριμένη θρησκεία, και που αυθαίρετα έχει ερμηνεύσει ο κάθε ένας από εμάς σήμερα..
Και στην μια και στην άλλη περίπτωση, η οπτική από την οποία εξετάζουμε τα πράγματα, δίνει και τα προσδοκώμενα αποτελέσματα…
Οποίος βέβαια απλώς γίνεται «οπαδός» οποιασδήποτε θρήσκειας, και δεν μελάτα ΙΣΤΟΡΙΑ, καταλήγει σε λάθος συμπεράσματα…

quote:
Δείτε για παράδειγμα στο θέμα http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=3461
«Αμύητος: Απαρνούμαι κάθε δεσμό με τους εχθρούς των Αληθινών Θεών.
Ιεροφάντης: Απαρνείσαι το όνομα που σου έδωσαν οι άπιστοι oχι δεν αφορα τον Μπιλ Αντεν..!!!!;[/b ]
Αμύητος: Το απαρνούμαι.
Ιεροφάντης: Αψηφάς τους νόμους και τις εντολές των απίστων;[/b ] ;
Αμύητος: Τους αψηφώ.
Ιεροφάντης: Μετανοείς για όλες τις προηγούμενες πράξεις σου κατά των Ελλήνων και κατά των Αληθινών Θεών;
Αμύητος: Μετανοώ και ζητώ συγχώρεση από τους Αληθινούς και Αθανάτους Θεούς.
Ιεροφάντης: Αποκηρύττεις τις δυνάμεις, τα σύμβολα και τα εκμαυλιστήρια του σκότους που μέχρι τώρα σε κρατούσαν σκλάβο;
Αμύητος: Τα αποκηρύττω.»

Και το παραλήρημα συνεχίζει… Ο θύτης γίνεται εύκολα θύμα….Το έχουμε δει το έργο πολλές φορές.
Οποίος θέλει να μάθει τους λόγους επικράτησης του Χριστιανισμού μπορεί να μελετήσει τον Άγγλο ιστορικό Edward Gibbon, 1737 – 1794 στην κλασσική του μελέτη «Παρακμή και Πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας», όπου ανιχνεύει τους λόγους (πολιτικοι/οικονομικοι/κοινωνικη όπου ο μεσσιανισμός του Χριστιανισμού έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο)της παρακμής και πτώσης της Αυτοκρατορίας, και τους λογους επικράτηση του ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ.
Πολύ καλή είναι επίσης η μελέτη του Κου Κοργιαννιτη «το λυκόφως των θεών» από τις εκδόσεις αρχέτυπο.
Τίποτα ΔΕΝ ξεκινά με παρθενογέννηση, αν και οι θρησκείες αυτό υποστηρίζουν… Όλοι δανείζονται και όλοι δανείζουν. Η θρησκεία μεταβάλλεται σύμφωνα με τις ανάγκες των ανθρώπων.Ο διαπρεπής ιστορικός Durant διαπιστώνει σχετικά:
[b] “Ο χριστιανισμός δεν κατέστρεψε τον εθνισμό, τον υιοθέτησε. Ο χριστιανισμός υπήρξε η τελευταία μεγάλη θρησκεία του ειδωλολατρικoύ κόσμου".

Ο πρώιμος Χριστιανισμός μορφοποιήθηκε σταδιακά για να πάρει την μορφή που γνωρίζουμε σήμερα. Αρχικά ήταν το αποτέλεσμα συνάντησης Ελληνισμού Ιουδαϊσμού, στο «χωνευτήρι» της Ελληνιστικής περιόδου. Με την Ελληνιστική περίοδο των διάδοχων του Μέγα Αλέξανδρου στην πτολεμαϊκή Αίγυπτο, υπήρξε ένας εξελληνισμός των Ιουδαίων. Η γλώσσα τους, τα ήθη και τα έθιμά τους σταδιακά έσβηναν, αλλά και η θρησκεία τους επηρεάστηκε τα μέγιστα από την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία.
Η παλαιά διαθήκη μεταφράζεται στα Ελληνικά μετά από εντολή του Πτολεμαίου του Β΄ του Φιλάδελφου (285-247 π.χ ), όπως αναφέρει ο Αριστεας Ένας αιγύπτιος Εβραίος.
Πιο συγκεκριμένα ο Πτολεμαίος Β΄ ο Φιλάδελφος (προσκάλεσε μια ομάδα εβδομήντα δύο μελετητών για να μεταφράσει τον Νόμο των Εβραίων για να συμπεριληφθεί στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. η ελληνική μετάφραση των Γραφών αποκαλείται έκτοτε ως «Η ιστορία των Εβδομήκοντα».
Οι Εβραίοι σε ένα τέτοιο περιβάλλον όπου κυριαρχούσε η Ελληνική σκέψη και γλώσσα προσπάθησαν να συνδυάσουν τις ελληνικές φιλοσοφικές ανησυχίες με τις εβραϊκές θεολογικές ανησυχίες.
Σταδιακά Εβραίοι με Ελληνική παιδεία αναπτύσσουν μια νέα εβραϊκη λογοτεχνία προσπαθώντας να συμφιλιώσουν την εβραϊκή μεσσιανική προσδοκία με την ελληνιστική σκέψη. Δημιουργήθηκε έτσι μια ενότητα, ένα περίεργο κράμα ελληνικής και ιουδαϊκής σκέψης. [b] Έτσι η Εβραϊκή θρησκεία έλαβε με την επιρροή της Ελληνικής σκέψης, το φιλοσοφικό εκείνο υπόβαθρο που της έλειπε.
Επικρατώντας βέβαια η νέα θρησκεία έστρεψε τα όπλα της Ελληνικής φιλοσοφίας, ενάντιων της, καθώς γνώριζε το εχθρό εκ των έσω.

Η επικράτηση βέβαια ήταν δύσκολη έτσι υιοθετήθηκαν «ειδωλολατρικές» πρακτικές που ο κόσμος είχε συνηθίσει. Έτσι ακόμη και σήμερα γιορτάζουμε την πρωταπριλιά ως ημέρα της πλάκας και του ψέματος λόγω ακριβώς της δυσκολίας επικράτησης των νέων θεσμών σε σχέση με τους παλιούς…
Π.χ τα πρωτοχριστιανικά χρόνια απαγορευόταν η απεικόνιση του Ιησού σε εικόνα. Ο Κλήμης ο Αλεξανδρευς υπογραμμίζει πως η δεύτερη εντολή απαγορεύει τις αναπαράσταση του Χριστού ως ειδωλολατρία και ο Αστεριος Αμάσιας την απόρριπτε, θεωρώντας πως κάθε αναπαράσταση υποκρύπτει ένα αισθησιακό στοιχείο. Στα νομίσματα έως το 726 μ.χ υπήρχε μόνο ο σταυρός και όχι η εικόνα του Χριστού..
Από την άλλη τα παγανιστικά σύμβολα είναι τα ίδια με του Χριστιανισμού, το ιερό των Ορθόδοξων εκκλησιών παραπλήσιο με το αρχαίο Ελληνικό, τα παγανιστικά μυστήρια Καθαρμός, Χρίσμα, Περιβολή, Ιερός λόγος, Ενθρονισμός, Ιερογαμία, Εποπτεία, στην Χριστιανική εκκλησία ονομάστηκαν Βάπτισμα, Χρίσμα, Εξομολόγηση, Θεία ευχαριστία, Ιεροσύνη, Γάμος, Ευχέλαιο, και οι ομοιότητες μπορούν να συνεχιστούν.
Οι διαφορές επίσης πολλές αλλά αυτό είναι θέμα αλλού topic…
Καλή ΑΝΑ(Σ) ΤΑΣΗ…...
Και καλό «πέρασμα», για να μην ξεχνάμε τι εορτάζουμε το ΠΑΣΧΑ-ΠΕΣΑΧ….
(βλεπε σχετικο αρθρο στην κεντρικη σελιδα)

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

Edited by - ΠΛΩΤΙΝΟΣ on 11/04/2004 09:59:29

Edited by - ΠΛΩΤΙΝΟΣ on 11/04/2004 10:01:36

captaincookΝέο Μέλος

12/04/2004, 13:18:37

Γειά σας φίλοι. Ευχαρίστως φίλε George d θα μεταφέρω ορισμένους επιπλέον λόγους Ολύμπιων και μη, που δικαιολογούν την έκφραση περί «ολοκληρώσεως του έργου που τους ανετέθη. Έτσι λοιπόν, η θέση του Ερμή απέναντι στον Ένα Θεό που εκτός από τον άνθρωπο ποίησε και τον ίδιο τον Ερμή, αποτυπώνεται με ξεκάθαρο τρόπο στο απόσπασμα πού ακολουθεί: «Τόσα μόνον αφού είπε ο Θεός και δικός μου Κύριος, ανέμιξε τα υπόλοιπα συγγενή στοιχεία, δηλαδή το ύδωρ και την γην…» (Ερμού Τρισμεγίστου, Ιερά Βίβλος, παρ.18) ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Το βιβλίο αυτό όπως και όλα τα σωζόμενα του Ερμή, κυκλοφορούν στα βιβλιοπωλεία! Επιπλέον, είναι περιττό να αναφέρω αποσπάσματα από τα βιβλία του Τρισμέγιστου Ερμή, αφού πάντοτε αναφέρεται στον Τρισυπόστατο Θεό! Εντούτοις, ο Ποιμάνδρης Θεός, φανερώνει την αποστολή που επιτελούσαν ο Ερμής και οι υπόλοιποι υιοί του Φωτός: «Λοιπόν, διατί χρονοτριβείς; Αφού παρέλαβες τα πάντα δεν θα γίνεις οδηγός δια τους άξιους με σκοπό να σωθεί υπό του Θεού με την δική σου μεσιτεία το γένος των ανθρώπων;» (Ερμού, Ποιμάνδρης, Α’,26). Δεν θα αναφέρω βέβαια την προσευχή του Ερμή προς τον Θεό (σελ.78) πλήν του ελαχίστου…«Άγιος ο Θεός ο Πατήρ των όλων, Άγιος ο Θεός του οποίου η θέλησις εκπληρώνεται από τας ιδίας του τας δυνάμεις………….» (Ερμού Τρισμεγίστου, Ποιμάνδρης, 27-32, vat. Gr. 237, φφ. 5β-6α, εικόνες 95-96). Δεν ήταν όμως, μόνο ο Ερμής που περιέγραψε με θαυμαστό τρόπο τον Ένα Θεό, αλλά το ίδιο έπραξε και ο Απόλλων, όπως μας αναφέρει ο ρήτορας Λακτάντιος. Αν ο ρήτωρ λέγει ψεύδη, ψεύδη διασπείρω και εγώ, λέει λοιπόν: «Δεν είναι αλήθεια άλλωστε, ότι ο περίφημος Ερμής ο Τρισμέγιστος, τον οποίο εμνημόνευσα ανωτέρω, αποκαλεί τον Θεόν όχι μόνο ΄αμήτορα’ όπως ο Απόλλων, αλλά και χωρίς πατέρα διότι ο Θεός δεν προέρχεται από άλλα όντα εκτός του εαυτού του. Και ακόμη εκείνος που έχει γεννήσει όλα όσα υπάρχουν, δεν είναι δυνατόν να γεννηθεί από κάτι άλλο» (Λακτάντιος, Diu. Inst., I 7,2). Επιπλέον, χρησμός του Απόλλωνος Κλαρίου του εκ Κολοφών αναφέρει: «Αυτοδημιούργητος, αδίδακτος, χωρίς μητέρα, ακλόνητος, χωρίς να χωράει το όνομά του σε ανθρώπινο λόγο, αυτός που κατοικεί στο πύρ, αυτός είναι ο Θεός. Μικρό δε μέρος του Θεού, άγγελοι, είμεθα εμείς» («Αυτοφυής, αδίδακτος, αμήτωρ, αστυφέλικτος, ούνομα μηδέ λόγω χωρούμενος εν πυρί ναίων, τούτο θεός. Μικρά δε θεού μερίς άγγελοι ημείς» - Σιβυλλιακοί Χρησμοί, Παρίσι, 1599, εικόνα 109 βιβλίου). Το λεξικό Σούδα στο λήμμα ‘Απόλλων’ γράφει: «ότι ο Απόλλων προφήτης εστί του πατρός και παρ’ εκείνου λαμβάνει τας μαντείας και τοις ανθρώποις εκφέρει». Παρόμοια με όλα τα ανωτέρω λέει και ο Αχιλλέας Τάτιος στο Leucippe et Clitophon, 5, 2. Επιπροσθέτως, όταν ο Φαραώ Πετισώνιος επεσκέφθη το Σεράπειον της Μέμφιδος του εδόθη χρησμός περί του Θεού ως εξής: «Αυτό είναι που έχει έλθει από τον μέγα ουρανό, το οποίον υπερέχει της φλογός, αιθέριον, αέναον, αθάνατο πυρ, που τρέμει το πάν, ο ουρανός, η γη και η θάλασσα, και οι δαίμονες των Ταρτάρων και των βυθών συγκλονίστηκαν. Αυτός ο Θεός είναι ο Πατήρ του Εαυτού Του, Απάτωρ, Πατήρ Υιός αυτός του εαυτού Του, τρισευτυχισμένος. Εμείς δε είμεθα μικρόν μέρος των αγγέλων. Αφού έμαθες, απομακρύνσου σιωπηρά. Ο δε βασιλεύς μαθαίνοντας αυτά, διέταξε να χαραχτούν σε λίθινη πλάκα η οποία έως αυτή τη στιγμή ευρίσκεται εις το ιερόν της Άνω Μέμφιδος, απ’ όπου ρέει ο ποταμός Νείλος» (Μαλάλας, Χρονογραφία, εικ.79 βιβλίου, Oxonii, 1671 – εικ.110). Μια επιπρόσθετη μαρτυρία που συνδέει τους Ολύμπιους με τον Χριστό προέρχεται από λόγο της Εκάτης και τα σχόλια του νεοπλατωνικού φιλοσόφου και αστρονόμου Πορφυρίου του Τυρίου (232-304 μ.Χ): «Όταν πάλι κάποιος μετά τον μαρασμό του σώματος απαλλαγεί από την φθαρτή ύλη, στον αιθέρα μεταφέρεται κάθε ψυχή και όντας παντοτινά αγέραστη, μένει καθ’ ολοκληρίαν άφθαρτη. Διότι αυτό διέταξε η αρχέγονη πρόνοια του Θεού. Θα μπορούσε ίσως να φανεί σε μερικούς, ότι είναι παράδοξο να προλέγεται το μέλλον από εμάς. Διότι οι θεοί φανέρωσαν ότι ο Χριστός έχει υπάρξει ευσεβέστατος και αθάνατος, και με ωραιότατα λόγια αυτόν μνημονεύουν» (Πορφύριος ο Τύριος, Περί της εκ λογίων φιλοσοφίας, 178).
Όπως αντιλαμβανόμεθα, ο Πορφύριος αποδέχεται ότι οι Ολύμπιοι φανέρωσαν και μνημόνευσαν με ωραιότατα λόγια τον Ιησού Χριστό! Μετά την Έλευση του Χριστού στην γη οι Ολύμπιοι πάυουν να επεμβαίνουν φανερά, διότι εφόσον ενσαρκώθηκε ο Υιός και Λόγος (που έλεγε και ο Ηράκλειτος) του Θεού, δόθηκαν στους ανθρώπους τα πάντα. Οι Ολύμπιοι επετέλεσαν την αποστολή τους και εξεπλήρωσαν την αποστολική τους διακονία, προετοιμάζοντας την οδό για την Έλευση του Χριστού. Έκτοτε επιβλέπουν την πορεία των ανθρώπων και καταγράφουν τις σκέψεις και τα έργα του καθενός. Διότι, όπως αναφέρεται στον χάλκινο κύλινδρο του Κουμράν (δεν ανέφερα τι μας λέει, αν και γράφει εξόχως σημαντικά πράγματα, όπως δεν ανέφερα δεκάδες ακόμα παραδείγματα εκ του βιβλίου), οι ουράνιοι άγγελοι από μακριά είναι υπεύθυνοι για τις ενέργειές μας.
Αγαπητοί φίλοι Απολλώνιε και Πλωτίνε συμφωνώ με πάρα πολλά από αυτά που λέτε, αλλά θα ήθελα και το δικό σας σχόλιο στα όσα αναφέρονται στο εν λόγω βιβλίο, Αν μάλιστα το έχετε διαβάσει θα ήθελα την γνώμη σας γιά τα στοιχεία που περιλαμβάνονται σε αυτό, μερικά από τα οποία έχουν παρατεθεί καί από άλλους φίλους παραπάνω.

ΠΛΩΤΙΝΟΣ

12/04/2004, 15:49:50

Δεν έχω διαβάσει αγαπητέ καπετάνιε Κουκ το βιβλίο. Για τον συγγραφέα δεν έχω την καλύτερη άποψη...
Ψήγματα αλήθειας θα βρεις σε πολλά βιβλία τόσο σε καλά όσο και σε σαβούρες…
Όσο για τα…

quote:
...Μετά την Έλευση του Χριστού στην γη οι Ολύμπιοι πάυουν να επεμβαίνουν φανερά, διότι εφόσον ενσαρκώθηκε ο Υιός και Λόγος (που έλεγε και ο Ηράκλειτος) του Θεού, δόθηκαν στους ανθρώπους τα πάντα...

Προσωπικά δεν τα θεωρώ ως «εσωτερική» προσέγγιση στο θέμα…

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

captaincookΝέο Μέλος

12/04/2004, 19:39:22

Αγαπητέ φίλε Πλωτίνε, το συγκεκριμένο θέμα, άν διάβασες στην αρχή, άνοιξε με σκοπό τον σχολιασμό των όσων παρουσιάζονται στο εν λόγω βιβλίο καί την εξαγωγή συμπερασμάτων που προκύπτουν από τα παρατιθέμενα στοιχεία, εάν καί εφόσον είναι αληθινά. Δεν είπε κανείς πως θεωρούνται τα πάντα ορθά εκ των προτέρων, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί καί να είναι όντως πραγματικά. Γι' αυτό το λόγο άνοιξε αυτό το θέμα, γιά τον σχολιασμό τους. Δεν γνωρίζω 100% άν είναι ψήγματα αλήθειας ή στο σύνολό τους αληθινά τα στοιχεία που περιγράφονται καί γι' αυτό υπάρχει το θέμα αυτό, προς συζήτηση. Το κείμενο που έθεσες σε "quote" εγράφη ως σύμπέρασμα κάποιων άλλων στοιχείων που μεταφέρθηκαν εκ του βιβλίου καί οπωσδήποτε δεν είναι εσωτερική προσέγγιση, αν καί δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς εννοείς μ' αυτό. Παρουσιάστηκαν κάποια στοιχεία καί το ερώτημα είναι: στέκουν, είναι όντως αληθινά, υπάρχουν στην πραγματικότητα σε κάποιες βιβλιοθήκες;..... Δεν είπε κανείς ότι ισχύουν ντε καί καλά. Άν όμως ισχύουν, πράγμα το οποίο θέλει συζήτηση, σχολιασμό, καλοπροαίρετο αντίλογο, πρέπει να βγούν καί κάποια συμπεράσματα. θα ήθελα τέλος να πω ότι το συγκεκριμένο θέμα δεν ασχολείται γενικώς με τον σχολιασμό ελληνισμού-χριστιανισμού, αφού υπάρχουν πάρα πολλά, άλλα βλέπει τα πράγματα από μιά άλλη οπτική γωνία που προσωπικώς την είδα γιά πρώτη φορά σε τούτο το βιβλίο.

ΠΛΩΤΙΝΟΣ

12/04/2004, 20:09:35

Σε αυτή την περίπτωση και εφόσον δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, θα σιγήσω…
Μια τελευταία «γενικότερη» αλλά αναγκαία επισήμανση. Ως ερασιτέχνης συγγραφέας και έχοντας γνωρίσει «ανθρώπους του χώρου» (συγγραφείς και άλλους), θα ήθελα να επισημάνω πως είναι πολύ εύκολο έχοντας κάποιες γνώσεις να «κόβεις και να ράβεις» το κοστούμι που επιθυμείς ανάλογα τόσο με τον «πελάτη», όσο και με τα γούστα σου…

Σε διαβεβαιώνω ότι η κριτική μου ήταν και είναι καλοπροαίρετη.

«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»

charaΝέο Μέλος

22/04/2004, 10:11:47

geia sas kai apo mena. thelhsa na mpw sto sygkekrimeno topic dioti to thema einai sta amesa endiaferonta mou. katarxhn sygnwmh gia ta greeklish.
tha symfwnhsw kapws me ton filo captaincook. oi olympioi theoi efygan kapote gia na dwsoun thn thesh tous ston xristo o opoios pisteyw oti htan eite enas apo aytous eite o megalos theos. parolayta den katalavainw thn yparksh ths xristianikhs thrhskeias h opoia oxi mono den exei deiksei oti einai h thrhkseia ths agaphs alla kai exei diastrevlwsei ta panta. oi evraiopateres thelontas na epikrathsoun eftiaksan mia wraia thrhskeia pairnontas stoixeia apo istories allwn lawn kai tis thrhskeies tous. exoun diaftheirei ton aplo polith kai idiaitera sthn shmerinh ellada. kai eidikotera stis meres mas oi xristianoi pateres den deixnoun katholou eyseveia kai diakritikothta. thelw na pisteyw pws telika exoun dikio oloi aytoi pou miloun gia 2012 (h kai 2013) gia thn eleysh twn olympiwn thewn. an ginei ayto telika mallon erxontai gia na diorthwsoun thn katastash. kai an alhtheyei oti o xristos hto enas eks'aytwn tote erxontai na diorthwsoun to mhnyma pou oi anthrwpoi evalan lanthasmena apo aytous oi opoioi panw ston logo twn thewn kai tou xristou eftiaksan mia thrhskeia. sigoura yparxei sxesh anamesa ston dwdekatheismo kai ton xristianismo. ermhs-triadikos theos xristos ktl.
parolayta den thelw na ginei kapoia sysxetish tou atomou mou me tous shmerinous dwdekatheistes(aytous dld pou vgainoun sta parathyra twn eidhsewn kai xoreyoun san treloi gyrw apo ena dentro ktl kai dystyxws dysfhmizoun kai tous ypoloipous endiaferomenous).polla diaforetika themata vevaia prokyptoun apo ayth thn syzhthsh opws oti h palaia diathiki tha eprepe na eksafanistei apo ta sxoleia. oi idioi oi papades miloun gia aireseis kai kathxhsh alla ki aytoi ta idia kanoun kai xeirotera sto onoma tou xristou.
parolayta tha ithela na thiksw ki ena allo thema sxetiko me ola ayta. pleon h episthmh kai h arxaiologikh skapanh exei apodeiksei pws polla apo ta stoixeia pou exoume gia ton xristo kai thn epoxh tou den isxyoun. opws oti h apografh twn rwmaiwn den ginotan pote xeimwna alla kalokairi gia tous eynohtous logous. stayrwsh den ginotan pote gia ptaismata alla mono gia fonous ktl. prosfata prin miso mhna peripou( an den kanw lathos) arxaiologoi sthn ierousalhm apekapypsan oti o golgothas den htan para ena ypswma, enas lofiskos. epishs, ws gnwston sthn ierousalhm oi pyles ths polhs ekleinan otan epefte to fws ths hmeras, opote htan adynato na vgei o xristos kai na paei sthn gesthhmanh. ayta kai arketa akomh deixnoun pws polla apo ta stoixeia ta opoia oi xristianopateres mas edwsan ws stoixeia gia thn epoxh tou xristou kai thn istoria tou einai lathos. pws loipon perimenoun na apokthsoun pistous h kai na krathsoun akomh tous hdh yparxontes shmera, pou h episthmh exei proodeysei toso poly. kai tha htan apolyta logiko gia enan pisto efoson amfisvhtountai ta stoixeia ayta na mhn amfisvhthsei akomh kai thn idia thn yparksh tou xristou.
parolayta oute stous xristianous sygkatalegomai oute stous dwdekatheistes.

filika chara

diati den ripteis zey thee tous keraynous...

Schwabe

22/04/2004, 10:25:04

Αγαπητή Χαρά,

δέν γνωρίζω το κυρίως θέμα που αναπτύσεται, αλλά όσον αφορά την τελευταία ενότητα που σχολιάζεις (περί δήθεν γολγοθά κ.α.) θα'θελα να προσθέσω κάτι ακόμα στις αναζητήσεις σου: ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΝΑΖΑΡΕΤ.

Μάθανε στον κόσμο ότι ο Ιησούς του Ευαγγελισμού τους είχε σχέση με την Ναζαρέτ. Και ερωτώ: ΠΟΥ και ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ιστορικό ή χρονικογράφο ή οποιαδήποτε άλλη πηγή ΕΚΤΟΣ των ιδίων τους αναφέρεται μία...ΠΟΛΗ ΝΑΖΑΡΕΤ??

Πως είναι δυνατόν να μην υπάρχει ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ αρχείο των ρωμαίων κατακτητών? Πως είναι δυνατόν να μην την αναφέρει ο Ιώσηπος?

Βλέπεις, άλλο ΝΑΖΗΡΑΙΟΣ και άααααααλλο Ναζαρέτ

charaΝέο Μέλος

22/04/2004, 11:22:56

exeis dikio file mou,
vasika to thema einai oti thn epoxh tou xristou den yphrxe topothesia onomazomenh nazaret. opote o xristos den htan nazwraios alla opws eipes nazhraios!!!
kai kati akomh pou ksexasa, einai oti ws gnwston h arxh sthn ierousalhm htan oi rwmaioi, ara mousi olo to ypotithemeno skhniko pou leei oti otan synelavan ton xristo ton phgan na dikastei prwta apo ton kaiafa. htan nomos na paei prwta stous rwmaious. tous evraious den tous epefte kanenas logos asxeta an to thema htan thrhkseytiko. kai exei apodeixtei apo istorikous episthmones oti o kaiafas kai o annas den synyphrksan sthn idia epoxh. enas apo tous 2 htan metagenesteros(an kai den thymamai poios ek twn 2).
kai an theloume na to proxwrhsoume pws sto kalo o hrwdhs esfakse mesa se mia mono nyxta 30.000 nhpia se mia perioxh pou o plhthysmos oloklhros den ksepernouse tis 10.000 se oloklhrh thn palestinh????
mhn trelathoume!!! se poious apeythynontai???????

diati den ripteis zey thee tous keraynous...

ΙχωρΜέλος

22/04/2004, 19:11:20

αν ταυτιζονται λεει;;;

το ενα χερι πλενει τ'αλλο και τα δυο τον Χριστοδουλο

captaincookΝέο Μέλος

24/04/2004, 19:43:31

Έπειτα από το πλύσιμο του κ. Χριστόδουλου καί με τα δύο χέρια, τι άλλο θα μπορούσες να μας πείς φίλε Ιχώρ γιά το θέμα που συζητούμε; Φίλε Schwabe χαίρομαι ιδιαιτέρως γιά το πέρασμά σου από το συγκεκριμένο θέμα, γιατί μου δίνεις την ευκαιρία να σου ζητήσω ένα έστω επιφανειακό σχόλιο πάνω σε αυτό, επειδή, απ' ότι έχω διαπιστώσει έχεις μάλλον εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη.

Schwabe

24/04/2004, 22:16:37

captaincook,

σωστά έχεις διαπιστώσει αγαπητέ: επί μέρους συσχέτιση ενδεχομένως ναι, εξάλλου η μαγεία του ελληνικού φωτός προϋπήρξε στην περιοχή, αλλά όχι ταύτιση ή οποιαδήποτε άλλη «προσωποποίηση» συμβολισμών ή μύθων.

Βλέπεις, πολύ πριν να μάθει ο κόσμος πως το Χριστιανικό «Αγαπάτε αλλήλους» είναι κάτι το ξεχωριστό και ενδεχομένως μοναδικό ως μήνυμα, οι Έλληνες έθεσαν τις βασικές αρχές τις ηθικής και της αγάπης για τον συνάνθρωπο:

«Αγάπα τον πλησίον σου μικρά ελαττούμενος» (αγάπα τον πλησίον σου και με μικρή ζημία σε βάρος δικό σου), μας διδάσκει ο Θαλής.

«Τον εχθρόν φίλον ποιείν και ευεργετείν», μας διδάσκει ο Κλεόβουλος.

«Μη κακολογείν τους πλησίον», μας λέει ο Χίλων

«Όσα νεμεσάς τω πλησίον, αυτός μη ποιεί» (για όσα αγανακτείς με τον πλησίον σου, εσύ μην τα κάνεις), μας διδάσκει ο Θαλής.

«Μη ψεύδου», Σόλων

«Ου συνέχθειν αλλά συμφιλείν έφυν» (δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για να αγαπώ), μας λέει ο Σοφοκλής.

Τα σχετικά μηνύματα Σοφίας και Αγάπης είναι αστείρευτα, και από αυτή την πηγή ήπιανε αλλά και ΑΝΤΙΓΡΑΨΑΝΕ πολλοί ελληνίζοντες συγγραφείς που μίλησαν με «εύηχα» βιβλικά ονόματα για την «αλήθεια» και την αγάπη του δόγματος τους.

Ο χριστιανισμός που γνωρίζουμε (μια άλλη του μορφή δεν υπάρχει ολοκληρωμένη) είναι μια συνέχεια του εβραϊκού μύθου. Όλα γίνονται κάτω από το φως των προφητειών, και η ίδια η ενσάρκωση και σταύρωση εκπορεύονται από την προϋπάρχουσα μυθολογία. Δηλαδή την από τους χριστιανούς αποκαλούμενη ως «Παλαιά Διαθήκη».

Εάν έχεις μια διαφορετική τοποθέτηση που να αποδεικνύει την «αυτονομία» του Ευαγγελισμού, δηλαδή μια μορφή του δόγματος όπου λείπουνε εντελώς οι εξαρτήσεις των όσων διαδραματίστηκαν σύμφωνα με τις εβραϊκές γραφές, ευχαρίστως να αναμορφώσω τις απόψεις μου. Μακράν εμού η όποια στείρα αντιπαράθεση.

Όσον αφορά τις αναφορές περί ανάστασης και σταύρωσης ενός «εκλεκτού» που υποτίθεται είχε προφητευτεί, ας λάβουμε υπ’οψιν μας ότι οι σχετικοί μύθοι είναι διάσπαρτοι παντού.

Αλήθεια, έχουμε ποτέ σκεφτεί ΠΟΣΕΣ φορές έχει προϋπάρξει ο μύθος του θανάτου και της ανάστασης? Την σημειολογία του συνδυασμού?

Όταν οι Ευρωπαίοι κατακτητές ανακάλυψαν την Νότια Αμερική διαπίστωσαν κατάπληκτοι ότι οι ιθαγενείς, που δεν είχανε ιδέα τι εστί χριστιανισμός, λάτρευαν έναν Θεό που πεθαίνει και ανασταίνεται. Ο Θεός Κβετσαλκοάτλι σταυρώθηκε επάνω σε έναν ξύλινο σταυρό, εξαιτίας της αγνωμοσύνης των ανθρώπων που ήρθε να σώσει..

Στο «Αρχαίο Λεξικό» του Κίνγκςμπορουνγκ διαβάζουμε ότι οι αρχαίοι κάτοικοι της χερσονήσου του Γιουκατάν, λάτρευαν τον «σωτήρα» Μακάμπ, γεννημένο από την ΑΜΜΩΜΟ ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΣΙΡΙΜΠΙΡΑ, μέλος κάποιας «αγίας τριάδας», που φόρεσε ΑΓΚΑΘΙΝΟ ΣΤΕΦΑΝΙ και σταυρώθηκε σε ΞΥΛΙΝΟ ΣΤΑΥΡΟ. Έμεινε πεθαμένος για ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ και έπειτα αναστήθηκε και αναλήφθηκε στον ουρανό….

Είναι γνωστό ότι ο Μαρντούκ ήταν ο Θεός της Βαβυλώνας. Ήταν ο Θεός του ανοιξιάτικου ήλιου που νίκησε τον δράκοντα του αρχικού χάους, τον Τιαμάτ. Οι λατρευτές του πίστευαν ότι πεθαίνει κάθε χειμώνα και ανασταίνεται την άνοιξη. Τιμούσαν τον θάνατο του με πολυήμερο πένθος και στην συνέχεια ακολουθούσε ένα χαρμόσυνο γλέντι για να γιορτάσουν ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ. Η λατρεία του Μαρντούκ ενσωματώθηκε τελικά στην εβραϊκή θρησκεία με το θρύλο της Εσθήρ και του μαρδοχαίου….

Τεράστια δημοτικότητα απολάμβανε κατά την αρχαιότητα και η λατρεία του Αδώνιδος, ο οποίος επίσης ΠΕΘΑΙΝΕ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΙΝΟΝΤΑΝ κάθε χρόνο. Μητέρα του ήταν η Μύρα που ταυτίστηκε με το δέντρο της σμύρνας. Κατά την ανάσταση του οι λατρευτές του Αδώνιδος χαιρετιόντουσαν στους δρόμους με την τυπική φράση «Άδωνις Ανέστη»….

(να σημειώσουμε πως η λέξη Άδωνις σημαίνει «Κύριος»….)

Βλέπουμε λοιπόν 1200 χρόνια και πλέον ΠΡΙΝ από την εμφάνιση του ιουδαιοχριστιανισμού, η λατρεία του «Θεού» που πεθαίνει και ανασταίνεται (και πάντα προφητεύεται) να είναι διαδεδομένη σε όλες τις παραλιακές χώρες της Μεσογείου.

Συμπτώσεις? Τυχαίο? Πού μπορούμε άραγε έτσι αβίαστα να μιλήσουμε για "ταύτιση"?

Παρόμοιοι θρύλοι θεών που πέθαιναν και ανασταίνονταν συναντώνται στους Θεούς Μίθρα, Ταμούζ, Διόνυσου, του Όσιρι και άλλων πολλών.

Ελπίζω να βοήθησα στην ερμηνεία των όσων γράφω.

Να’σαι καλά.

◂ ΠΡΟΗΓ.2 / 2