- Περί ΑΝΕΜΩΝ και ΥΔΑΤΩΝ Νο11!!! - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Έτσι ακριβως όπως αναρωτιέται ο μέγας DAVID BYRNE στον CITIES από το ιστορικό ethnic punk funk "FEAR OF MUSIC" - θε μου τι δισκάρα! - και ψάχνει να βρει μία πόλη της ανθρωπιάς για να ζήσει, έτσι αναρωτιόνται ι συνάνθρωποί μας για μία δίαιτα "για αυτούς". Ειδική, μυστική, μαγική, πρωτοποριακή, ανατρεπτική, αποτελεσμάτική, προσωπική, επιστημονική, επαναστατική, διαιτιτική..

Και μετά από αυτήν την δίαιτα μια άλλη. Και μετά μιά άλλη, Και μετά μια άλλη. Και μετά άλλη μία. Ενώ μετά μια άλλη. Και να χάνουν κιλά. Και να παίρνουν. Και μετά να χάνουν. Και μετά να απίρνουν. Και μετά να χάνουν. Στο τέλος όμως να παίρνουν...

Διότι το θέμα δεν είναι οι δίαιτες. Το θέμα είναι οι γνωριμίες. Και οι εμπειρίες. Μία εδώ. Και μία εκεί. Μία παρ εδώ. Και μία παρ εκεί. Και μία στην βόρεια Αμερική!

Και το θέμα είναι να αλλάζει το περιβάλλον γύρω και εγώ να μένω ο ίδιος. Έτσι είναι το ταξίδι.. Μπαίνεις μέσα στο τρενάκι και απολαμβάνεις την γύρα. Εκεί έχει δέντρα, μετά λιβάδια, μετά ένας σταθμός, μετά πάλι λιβάδια, μετά βράχοι, μετά βουνά, μετά μία σήτραγγα, μετά φτάσαμε, άντε να δούμε που θα πάμε γιατί βαρέθηκα εδώ που φτάσαμε..

Εγώ ο ίδιος, ποτέ δεν αλλάζω, αλλά θέλω να φαίνομαι αλλαγμένος. Θέλω να λεπτύνω αλλά θέλω να είμαι και να κάνω τα ίδια.

Θέλω να φαίνομαι άλλος αλλά να μείνω ο παλιός καλός ΕΓΩ ζητάω πολλά;;;;

Δεν υπάρχουν δίαιτες. Τα πράγματα είναι απλά. Ο άνθρωπος μπορεί να μεταβολίσει κάποιες ουσίες και δεν μπορεί να μεταβολίσει κάποιες άλλες. Όταν τρώει αυτές που μεταβολίζονται τότε αυτές γίνονατι ενέργεια και άνθρωπός. Όταν τρώει αυτές που δεν μεταβολίζονται τότε γίνονται ασθένεια και λίπος.

Είναι αδύνατο να απωλέσει κάποιος πάνω από 4 κιλά λίπος σε ένα μήνα. Οτιδήποτε άλλο χάνεται είναι νερό, γλυκογόνο - παροδικά στην αρχή - ιστοί και άλλατ. Και είναι αδύνατο να λεπτύνει κάποιος μόνιμα αν δεν αλλάξει τις διατροφικές του συνήθειες μόνιμα.

Αν δεν κάνει σωστή υγιεινή διατροφή.

Ακούγεται πολύ ξενέρωτο ε;; Σαν να ζεις σε μοναστήρι...Χωρίς αλκοόλ, χωρίς τσιγάρο, χωρίς γλυκά και τηγανητά... Τι την θέλουμε τέτοια ζωή;

Δεν είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να χάνουμε και να ξαναπαίρνουμε κιλά και να χάνουμε και να ξαναπαίρνουμε και μετά να αρρωσταίνουμε και να ασχολούμαστε με την διατροφή και με τις αρρώστιες και με τους γιατρούς και να πίνουμε και τα ποτάκια μας και τα τσιγαράκια μας και τα γλυκάκια μας και να κάνουμε τα ιδια και τα ιδια και τα ίδια θεε μου τι απόλαυση ! τι ενδιαφέρον, τι ποικιλία..

Δίοτι η ζωή είναι το αλκοόλ, τα γλυκά και το τσιγάρο.. Α και ο καφές ! Τι να την κάνεις την ζωή χωρίς καφέ;;

Ε;;;;

Μήπως είναι η ζωή να αναπνέεις με ευκολία; να κινείσαι με ευκολία; Να αισθάνεσαι όμορφα χωρίς αιτία;; Να αισθάνεσαι ευγνωμωσύνη και αγάπη; Να κάνεις μία βόλτα στην ακρογιαλιά; Να αφουγκράζεσαι το ρέμα πίσω από το δάσος; Να ξαπλώνεις στο ουράνιο τόξο; Να διαποτίζεσαι από τα αρώματα της αυγής; Να κοιτάς τα αστεράκια στον ουρανό του νησιού σου; Να συνομιλείς με το αηδονάκι; Να βουλιάζεις μέσα στον Air του Bach; Να πλέεις στο άρωμα των μανταρινιών έξω από την Σπάρτη;

Ε όχι ρε φιλαράκι..

Τι να την κάνεις την ζωή χωρίς καφέ;

find i diet, find myself i diet to live with..

Θα ψάχνουμε πολύ ακόμη.. Δίότι όλη η κοινωνία κάνει τα ίδια. Και δυστυχώς όλοι μπερδεύουμε πάντα αυτό που κάνουν όλοι με το σωστό. Αυτή είναι μία μεγάλη μπλόφα. Δυστυχώς αυτό που κάνουν όλοι δεν είναι πάντα το σωστό. Μερικές φορές για να είσαι στο σωστό απλώς πρέπει να φύγεις από το γενικό, από αυτό που κάνουν όλοι.

Περισσότερα για αυτό.. σε λίγο καιρό

quote:

---

Ξαναδιαβάζοντας τα μηνύματα μου διαπιστώνω once again πως και ο γραπτός μου λόγος διανθίζεται από δέκα και πλέον σαρδάμ ανα δευτερόλεπτο όπως και ο προφορικός.

---

απίστευτο σαρδαμ γραπτού λόγου !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Όσο για το edit, εχεις δίκιο, το θέμα είναι πως πάντα γραφω γρήγορα όπως μιλάω και μετά βαριέμαι να ξανακοιτάξω τι έγραψα....

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ε όχι ρε φίλε, άκου "Κλάνουν" οι πολλοί χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχ χαχαχαχ
ε ρε γλεντια...

Να μην παρεξηγηθώ. Δεν έχω τίποτα με τον Ολυμπιακό, με τον Πειραιά, με τον δοξασμένο έφηβο στην ερυθρόλευκη φανέλα κλπ κλπ.. Απλώς, δεν συμπαθώ την μεγαλομανία και την ανισορροία..

10 χρόνια Ολυμπιακός πρωταθλητής.. Οι φίλοι λένε " διότι είναι η καλύτερη ομάδα" οι εχθροί λένε "κόλπο ήτανε στημένο, απο το κατεστημένο"'

Εγώ λέω...έλεος... δεν αντέχω άλλη χρονιά τα ίδια και τα ίδια. Βαρέθηκα. Αυτή η μονοτονία με έχει κάνει να σιχαθώ την μπάλλα και το γήπεδο. Με έχει κάνει να βλέπω παντού συνωμοσίες και να μην μπορώ να απολαύσω ένα παιχνίδι όπως αξίζει. Με έχει κάνει να ασχολούμαι με το μπαντμιντον, με το σκάκι και με το Ξυλίκι... ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΚΕΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ,ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ, ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΡΟΟΠΤΑ, ΣΥΝΑΓΩΝΙΜΣΟΣ κλπ

Φίλοι Ολυμπιακοί, εσείς δεν βαρεθήκατε; Είναι δυνατόν επί 10 χρόνια να ήταν όλα άψογα και τέλεια και αναμφισβήτητα;;

Η γοητεία και η απόλασυη προκύπτει μέσα από το φυσικό και εξαφανίζεται μέσα στο τεχνητό. Όταν κάποιος απλώς θέλει να είναι το αφεντικό σε όλα και λειτουργελι με όρπυς βιομηχανίας και ΜΟΝΟΠΩΛΙΟΥ τότε η φυσικότητα εξαφανίζεται. Το μονωπώλιο δεν υπάρχει ποθενά στην φύση. Ακόμη και το λιοντάρι μπορεί να νικηθεί, ακόμη και το βουνό μπορεί να πληγωθεί, ακόμη και ο ωκεανός μπορεί να μεταβληθεί...Όταν το μονοπώλειο παρυσφρύει μέσα στην δραστηριότητα του συναγωνισμου, του αλητισμού, τότε η έκπληξη χάνεται, τότε το απρόπτο χάνεται, τότε το κίνητρο χάνεται, τότε η απόλαυση παύει να υπάρχει.

Η ποδοσφαιρική ευφιεία δεν είναι βιομηχανία και δεν μπορεί να βελτιωθεί με επιχειρηματικές τεχνικές αύξησης της απόδοσης και του κέρδους. Έχει σχέση με την μαγεία, με το απρόοπτο, με την τέχνη. Όταν βλέπεις τις ίδιες φάτσες κάθε χρόνο, τις ίδιες μεθοδεύσεις, τα ίδια κόλπα, τις ίδιες διαιτησίες, τις ίδιες αδικίες, τις ίδιες μ... κίες, τότε απλά χάνεις το ενδιαφέρον σου για κάτι που μέχρι πρότεινος σε μάγευε.. Ας μην ψάχνουνε λοιπο΄ν οι ιθύνοντες γιατί ο κόσμος δεν πάει πτιά στο γήπεδο και συνεχώς γκρινιάζει η αδιαφορεί. Δεν είναι απώς το επίπεδο του πρωταθλήματος που έχουμε . Είναι κατά βάση και κυρίως εξαιτίς της "αυτοκρατορικής" νοοτροπίας πως "με τον παρά μου γ.. και την κυρά μου και παίρνω και τα πρωταθλήματά μου''

Τα χρήματα μπορεί να εγγυόνται αυτοκρατορίες και πρωταθλήματα, αλλά σίγουρα δεν εγγυόνται απόλαυση. Το ποδόσαφιρο δεν είναι πλέον απολαυστικό όταν αξία έχει γίνει η πρωτοκαθεδρία με κάθε μέσο και τρόπο. Και είναι το ίδιο απογοητευτικό για τον 2ο και κάτω και το ίδιο απογοητευτικό για τον πρωταθλητή και τον οπαδό του, γιατί νοιώθει και αυτός πως δεν υπάρχει αυθεντικότητα, δεν υπάρχει φυσικότητα, δεν υπάρχει ομορφιά.. Σαν τις παλιές γεύσεις και μυρωδιές από τις γειτονιές όταν οι γιαγιάδες μας μαγειρεύανε και μοσχοβολούσε όλη η γειτονιά, που χαθήκανε για να αντικατασταθούνε από τις πλαστικές έτοιμες και τεχνητές μυρωδιές των σύγχονων ψευτοτροφών.

Δεν είναι λοιπόν το θέμα απλώς " Ό, τι άλλο εκτός απο Ολυμπιακός" αλλά μάλλον "ό,τι άλλο εκτός από ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΟΣ"...

quote:

---

Μπερδέυουμε το Φυσικό με αυτό που κλάνουν οι πολλοί ή οι άλλοι

---

Δυστυχώς μπορείς να την πατήσεις με το ρήμα "κάνω" αρκετά εύκολα.
Ο τόνος με το λάμδα είναι και δίπλα στο πληκτρολόγιο!

Κοιτάω όμως και τις αμέσως επόμενες δύο φράσεις:

quote:

---

Πως και γιατί η παρανόηση αυτή έχει δυσμενέστατη επίδραση στην υγεία μας και η ανάμειξη της θεωρίας με την διατροφική πράξη.

---

Καταλαβαίνετε ότι δυνητικά κολλάει με το αποτέλεσμα του σαρδάμ?
Χαχα!

Γειά σου, βρε Marios_1!

In anticipation of my resurrection...

ΧΑ !

"Φλόγες στην κορφή.. (φλογες στην κορφηηηηη)
μες στην νύχτα αηδόνι.. (και ελάφι και ζωήηηη)
η φωτιά το καίει μόνη (alas, alaas alaaas)
κι άλλο δεν λαλεί

Στον αέρα εκεί.. (στον αέρα εκειιι)
τον γεμάτο στάχτες (φωτιά πορτοκαλιιιι)
λερωθήκανε οι μαρκές
πω πω το ντροπήη (alaa alaa alaaas)
του Καζίνο οι πελάαατες
έχουν τσαντιστεί !... (πω πω τι ντροπηη)

"Πωως κάηκαν τα δάση μας
και μεις στην άνεσή μας
σαν να ναι κάποιο σήριααλ
στην τηελόρασηη μας" (τουρουρορρου ροουυυ)

Η Κέλυ έφτασε νωρίτερα. Της λέω έλα επάνω να δεις την φωτιά... Από το απειροελάχιστο μπαλκονάκι φαίνεται όλη η Πάρνηθα με πορτοκαλί χρώμα να αναβοσβήνει. Δεν ξέρω τι να κάνω, πήρα την αστυνομία και την Πυροσβεστική. Κάνουμε ό,τι μπορούμε μου είπανε. Η Κέλυ δεν μπορεί να βλέπει, εγώ έχω τα νεύρα μου, πάμε να φύγουμε, πάμε Μικρολίμανο.

Το βράδυ γυρίζω στο σπίτι, τα παράθυρα ήταν ανοιχτά. Παντού μέσα στο σπίτι, στο μπάνιο, στο γραφειάκι, επάνω στο πληκτρολόγιο, επάνω στο κρεβάτι, στο πάτωμα, στάχτες. Πέφτω να κοιμηθώ, ο αέρας μυρίζει στάχτη, ζέστη και απονιχτική ατμόσφαιρα..

Το πρωί βλέπω καλύτερα. Μιλάμε για πολύ στάχτη ! Καθρίζω πάνω από 2 ώρες. Βγαίνω να πάω στο βιολογικό να πάρω τα μπισκοτάκια Βρώμης. Στο δρόμο η κοπέλα που με τον τίμιο ιδρώτα της στο γυμναστήριο έχει φτιάξει τα καπούλια της αντιλόπης παραπονιέται στον περιπτερά "τσ τσ τσ πολύ στάχτη.." και φεύγει γρήγορα δήθεν αδιάφορη στα βλέμματα των γύρω. Ο μποντιμπιλντεράς καβαλάει την μηχανάρα του μαρσάρει και συνομιλεί με τον κολλητό του " πολύ στάχτη ρε φίλε" και φεύγει γκαζόνοντας. Η κομμώτρια μασάει τσίχλα και ρίχνει ένα τελευταίο ψέκασμα στο μαλλί της πελάτισσας σημειώνοντας "ελπίζω να μην στα χαλάσει η στάχτη.."

Στάχτη στα μάτια..

Όλοι εμείς οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι συνεχίζουμε τις δουλειές μας και την καλλιέργεια της ατομικότητάς μας. Το δάσος έχει καεί. Φαίνεται όμως πως αν δεν καεί ο κόλος μας δεν μπορούμε να καταλάβουμε.

Πως για να περνάς καλά χρειάζεται ισορροπία του "εγώ" με τον περιβάλλοντα χώρο. Χρειάζεται να διατηρείς τον ευρύτερο χώρο ζωντανό και ισορροπημένο, και όχι μόνο την αυλή σου.

Όλοι εμείς οι καθημερινοί άνθρωποι, είμαστε και ψηφοφόροι. Ψηφίζουμε ανθρώπους που μας τα παίρνουνε με κάθε δυαντό ρόπο και μας δίνουν 580 ευρώ βασικό μισθό. Και επί 30 χρόνια δεν μπορούν να κάνουν αντιπυρικές ζώνες και να ανανεώσουν τους πυλώνες της ΔΕΗ ή να ξεκινήσουν υπογειοποιησή τους.
Και κάθε καλοκαίρι φωτιές, και κάθε χειμώνας πλυμήρες. Από πλήξη και βαρεμάρα μόνο θα έπρεπε να βλέπαμε κάτι δοαφορετικό έστω μία φοά ! Αλλά θα μου πεις η τηλεόραση μήπως έχει τίποτα πιο ενδιαφέρον..;;

Πάντα οι φωτιές είναι κάπου πιο μακριά από μας, οπότε "εφ όσον έχουμε διορίσει το παιδί μας στο δημόσιο και έχουμε και 2-3 νοίκια να παίρνουμε τι μας νοιάζει τώρα εμάς ρε φίλε άμα καίγονται τα δέντρα και τα ελάφια"

Όλοι εμείς οι καθημερινοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνουμε πως εμείς είμαστε οι φωτιές. Εμείς είμαστε το μέλλον το γεμάτο στάχτες. Διότι απλώς νοιαζόμαστε για το ατομικό μας καλό ΚΑΙ ΜΟΝΟ και δεν μπορούμε να δούμε πως αυτό το ατομικό καλό είναι άμμεσα εξαρτημένο από το κοινό καλό.

Για να ζούμε καλύτερα χρειάζεται να νοιαζόμαστε για το ατομικό καλό ΚΑΙ για το συνολικό καλό. Για μας είναι πάλι, σε μας γυρνάει το να έχουμε δάση και καθαρόπεριβάλλον. Εμείς εν θα καιγόμαστε από καύσωνες το καλοκαίρι. Εμείς δεν θα αναπνέουμε αιθαλομίχλη και νέφος. Εμείς και τα παιδιά μας θα έχουμε περισσότερη υγεία και λιγότερο πόνο. Για το δικό μας ατομικό καλό είναι απαραίτητο το καλό του δάσους. Το καλό της γης.

Είναι ανάγκη να γίνει η σύνδεση στην συνειδητότητά μας πως όταν καίγεται το ωφέλιμο για μας καιγόμαστε εμείς. Και οι στάχτες δεν πέφτουν μόνο στα μάτια μας αλλά πάνω στην καρδιά.

Ξυπνήστε ελαφάκια της γης, φτιάξτε διαστημόπλοια και βρείτε μία καινούρια γη. Μέχρι οι επικρατώντες αυτής της γης ξυπνήσουν και αυτοί και αντιληφθούν πως η ασύστολη επιδίωξη της κονόμας και η ατομικότητα είναι ο βασικός λόγος για τον πόνο του σύγχρονου ανθρώπου

(Μονοπρακτο σε δύο πράξεις επι του πρακτέου πρακτικού τα πρακτικά. Παίζουν : ΠΡ = Πρόεδρος - μεγάλης ηλικίας, με διάφορα νοσήματα, ημί-κουφός -, Μ = Μάρτυς - Τάκης Πατατάκης, Μπαρόβιος -, ΔΙΚ = Δικηγόρος Υπεράσπισης - Τακης Ενστασίδης πολλά χρόνια στα δικαστικα στασίδια, μανιώδης με τις ενστάσεις -, Όργανον - όχι κλαρίνο, Όργανο της τάξης, φέρνει τα χάπια του προέδρου-, Γραμματέας - γράφει τα πρακτικά-, Π = Πάμπης - ο μικρός ήρωας -, Δάση - πρώην.. -. Σκηνικο : Η αίθουσα ενός Δικαστηρίου κατάμεστη, Καταμεσίς του απομεσήηημερου - έμοιαζε να στέεκει, σαααν αμάξι γέερικο στην ανηφοριααα, κάθε απομεσήηηημεροο, έτρωγα μπιφτέεκι, μέσα στο μαγέεερικο, του Δεληβορ(ε)γιααα - οχ παρασυρθήκαμε στα ωραία άσματα και χάνουμε την αρχή του έργου... πάμε παμε γρήγορα...

ΠΡ: Τοκ τοκ τοκ ! Ησυχία στο ακροατήριο.! Πλησίασε μάρτυς. Ονομάζεσαι..

Μ: Τάκης Πατατάκης

ΠΡ: Με τι γεύση ; εε... τι έχεις να μας πεις για την υπόθεση..

Μ: Κοιτάχτε κύρ πρόδρε μου, .. εκείνο το βράδυ λέγαμε με την παρέα να πάμε σε κάνα μπαρ, .. αλλά κάποιος πετάγεται και λέει "δεν πάμε σε καμιά παμπ;" .. εγώ στην αρχή επέμενα για μπαρ.. Η Τασία ως συνήθως ήθελε κλαμπ, κι εγώ άρχισα να έχω το δίλλημα... παμπ η μπαρ;; .. αλλά η Τασία δώστου και επέμενε για κλαμπ ή το πολύ για μπαρ...

ΠΡ: Γιατί τέτοιες διαφωνίες;

Μ: Δεν τηνε βρίσκει λέει στα παμπ..

ΠΡ: Ενώ στα μπαρ;;

Μ: Στα μπαρ την βρίσκει αλλά αμα την χάσω εγώ χαθήκαμε, διότι κυρ προεδρέ μου είναι ανάλογα το μπαρ..

ΠΡ: Τι διαφορετικό έχει δηλαδή στα μπαρ ;

Μ: Α, Αδιάβαστο σε βλεπο κυρ Διοικητά μου.. στα μπαρ κάθεσαι και πίνεις ένα ποτό με μουσική..

ΠΡ: Εγώ που το πίνω με φυστίκια αράπικα ;

Μ: Σωσ(ε)τός..

ΠΡ: Και τι διαφορά έχει;

Μ: Στα μπαρ;

ΠΡ: Τα μπαρ από τα παμπ !

Μ: Στα μπαρ πίνεις ένα ποτό...

ΠΡ: Τι λες... ενώ στα παμπ;

Μ: Στα παμπ πίνεις ποτό αλλά είναι πιο πολλά τα ποτά και...

ΠΡ: Να γραφεί στα πρακτικά : 'Είναι θέμα ποσότητας ποτού'

Μ: Όχι μόνο ποσότητας αλλά και πιότητας κυρ βουλευτά μου... να πούμε τώρα στα μπαρ μπορείς να πιεις μία μπύρα έτσι; - είναι τα λεγόμενα "Μπα-Μπυρ"- , ή να πιεις και να κουβεντιάζεις όλο το βράδυ, - τα λεγόμενα "Μπαρ - Μπιρι μπιρι μπιρ", η να πέσει κάνας τσαμπουκάς και να πλακωθείς και στα μπουκέτα - όπως το Μπαρ "BARBAR" ! και ένα άλλο εύρος επιλογών

ΠΡ: (χαμηλόφωνα), εγώ γουστάρω να ξοδεύω, που να πάω;

Μ: (συνομωτικά) σου προτείνω το μπαρ "ΚΕΜΠΑΡ" κυρ σταθμάρχα μου

ΠΡ: Εγχμ! Κααιι στα παμπ;;

Μ: Στα παμπ κυρίως πίνεις από ένα εύρος μπυρών αλλά χωρίς εύρος άλλων δραστηριοτήτων..

ΠΡ: Στα κλαμπ;

Μ: Οοοοοοοοο ! Στα κλαμπ καμία σχέση ! Κατρχήν πίνεις ένα ποτό..

ΠΡ: Με σοκάρεις ..

Μ: Ναι, αλλα μπορεί να κάθεσαι όρθιος με το ποτό στο χέρι..

ΠΡ: Όρθιος... πως λέμε. "όρθιος σα μαλάκας";

Μ: ΣΣωσ(ε)τοςς... μπορεί όμως να κάνεις πως χορεύεις κιόλλα, τάχα μου μαγεμένος από τα 467 ντεσιμπέλια του 'ντουπου ντουπου μιούζικ'..Εδώ υπάρχει εύρος χώρου - άμα δεν είναι πατείς με πατώ σε - και εύρος ντούπου ντούπου

ΠΡ: Έχουν και τα ντούπου ντούπου εύρος;; Πολύ εύρος έπεσε.. Δεν πιστεύω να στε από τον Έβρο;

Μ: Πως φένεστε πως είστε άσχετος από διασκέδαση κυρ αρχικελευστά μου...υπάρχει μεγάλο εύρος ντουπου ντουπου...Αργό, πιο μονότονο, πιο γρηγορο, κι αλλο πιο γρήγορο, και γαμώ τα γρήγορα, εκωφαντικό, σπαστικό, με κόρνα να σφουράει, τριζάτο να σπάνε τα τύμπανα και να τρίζουνε τ αμάκσα...

ΠΡ: Καλά καλά ! εσείς τελικά που πήγατε;

Μ: Λέγαμε να πάμε στα παμπ

ΠΡ: (βαριακούει) Να γραφεί στα πρακτικά "πήγανε στα κλαμπ"

Μ: Οοοχι στα κλαμπ! στα παμπ !

ΠΡ: Ε,.. τι λέμε; κλαμπ..!

Μ: Στα παμπ ! με "π" .. πως λέμε "παμπερζ" ;; Π.Α.Μ.Π!

ΠΡ: Και τα μπαρ τι απογίνανε;

ΔΙΚ: Ένστασις ! ο μάρτυς δεν διευκρινίζει αν είναι μπαρόβιος η παμπόβιος

ΠΡ: Απορρίπτεται ! (στον μάρτυρα με ύφος ντέντεκτιβ και στυλ "θα σου δείξω εγώ" ) Ώστε δεν πάτε στα μπαρ ε;

Μ: Πάμε και στα μπαρ.. αλλά τώρα είμαστε σε δίλημα μεταξύ μπαρ και παμπ

ΠΡ: Ακούγεται απάνθρωπα σκληρό το δίλλημά σας ..

Μ: Μας είχε φύγει το κλαπέτο σου λέω κυρ διαιτητά μου..Μπαρ ή παμπ; Παπμ ή Μπαρ;;;

ΔΙΚ: Ένστασις! Η Τασία δεν ήθελε κλάμπ;;

ΠΡ: Απορρίπτεται! δεν θα φάμε όλη τη μέρα με τα μπαρ, κλαμπ, παμπ κλαρ σαρ και μαρ! Συνέχισε μάρτυς γιατί αρχίζει να μ' ανεβαίνει η πίεση! (στο όργανο) Όργανο ! Τα αντιυπερτασικά μου..

Μ: Ναι.. εγώ ξαφνικά λέω "ΤΕΛΟΣ ! Θα πάμε στα παμπ !"

ΠΡ: Ο άνδρας πρέπει να έχει πυγμή.

Μ: Αα! όλα κι ολά ...

ΠΡ: Ας τα όλα κι όλα και πες τα όλα τ άλλα ! πήγατε στα κλαμπ..

Μ: Στα παμπ !

ΠΡ: Ναι ! 'Νταξει! Στα παμπ! Ποια παμπ;

Μ: Δεν πήγαμε σε όλα τα παμπ.. σε μία παμπ πηγαίνει ο κοσμος κυρ διευθυντά μου.. εμείς πήγαμε στην παμπ "Ο Πάμπης"

ΠΡ: ..."ΠΑΜΠΗΣ";

Μ: Ναι γιατι; δε γουστάρεις;

ΠΡ: Οοοο.. δεν θέλω να σας προσβάλω... αλλά.. "Πάμπης" ;;;

Μ: Ε, έτσι λέγεται αυτός που την έχει... λέγεται Μπάμπης, και είναι από τη Χίο, αλλά στην Χίο τον Μπάμπή τον λένε 'Πάμπη', οπότε αμά σε λένε Μπαμπη σε φωνάζουνε Πάμπη άμα είσαι από την Χίο

ΠΡ: Γράφτε γραμματικοί : "πήγανε σε παμπ στην Χίο"

Μ: Όχι στην Χίο, ο Πάμπης είναι από-τη-Χίο ! ΑΠΟ-ΤΗ-ΧΙΟ

ΠΡ: Απο-τη-Χίο από-τη-Χίο, το θέμα είναι πως τ όνομα είναι ΑΠΟΤΥΧΙΑ! άκου Πάμπης!

ΔΙΚ: Ένστασις! Το δικαστήριο προσβάλλει το όνομα του κατηγορουμένου !

ΠΡ: Απορρίπτεται ! Με τέτοιο όνομα αυτοπροσβάλλεται ! άκου "Πάμπης" ! Όργανο! τα χάπια μου για την βαρυκοία.. συνέχισε μάρτυς..

Μ: Ναι..Πήγαμε λοιπόν στον Πάμπη, που έχουμε ξαναπάει, διότι έχει και μία ατμόσφαιρα πολύ λάΐτ, με μπλου λάητ...

ΠΡ: Εκστασιάστηκα...

Μ: Ναι...μπαίνουμε που λες κυρ ταγματάρχα μου, και χαχαχα και χουχουχου και χιχιχι και χα και χου...

ΠΡ: Και χου ε; είστε σίγουρος και χου;

Μ: Τώρα μιλάμε ή στρογυλεύουμε τα κάρκαδια;; Μπαίνουμε λοιπόν,.. και χαχαχα και χουχουχου

ΠΡ: Πολύ κέφι στου Πάμπη...

Μ: Ναι.. και γεια σου Πάμπη, και βάλε μπύρες Πάμπη, μόνο η Τασία ήθελε Μπακάρντι...

ΠΡ: Τι την έχετε μαζί σας αυτήν την κλώσσα; Σκέτη αντίδραση...

Μ: Αυτό λες; Που κάνει 3 ώρες να ετοιμαστεί; Βάλε βγάλε σκουλαρίκια, να στη μύτη, να στη γλώσσα, να στο φρύδι, να στο χείλι να στο..

ΠΡ: Στο κλαμπ πες μας τι έγινε !

Μ: Ποιο κλάμπ;

ΠΡ: (αρχίζει να ιδρώνει) Στο κλαμπ ρε φίλε στο κλαμπ που πήγατε....

ΔΙΚ: Ένστασις ! ο μάρτυς επήγε στο παμπ !

ΠΡ: Δεν μας χέζεις και συ ! Με έπιασε το έλκος μου.. ΌΡΓΑΝΟ ! τα χάπια για το στομάχι..(στον μάρτυρα) Τι θα γίνει θα μιλησεις ;;;

Μ: Για το κλαμπ; Μα δεν πήγαμε στο κλαμπ...

ΠΡ: Στο μπαρ!

Μ: Μήπως εννοείται στο παμπ;;

ΠΡ: ΝΑΙ ΡΕ ! ΣΤΟ ΠΑΜΠ !!

Μ: Έ, έρχεται ο Πάμπης...γεια σου Τάκη, ..γεια σου Πάμπη, γεια σου Τασία, γεια σου Πάμπη, ...γεια σου Αλέκο, γεια σου Πάμπη, γεια σου Ματίνα, γεια σου Πάμπη, γεια σ..

ΠΡ: Συγνώμη που διακόπτω..Θα χαιρετιέστε πολύ ακόμα;

Μ: Σου λέω μεγάλη παρέα...

ΠΡ: Παρακάτω ! Παρακάτω!

Μ:.. Ναι,... γεια σου Μπίλη, γειά σου Πάμπη, γειά σου Σούλα..

ΠΡ: ΡΕΕΕΕΕΕ !!! ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΡΕ!

Μ: Μην φωνάζετε κυρ Διαιτητά μου.. σε δικαστήριο είμαστε πως κάνετε έτσι..

ΠΡ: Με τον κατηγορούμενο να μας πεις τι έγινε ! ΌΡΓΑΝΟ! Τα χάπια μου για την κολλίτιδα...

Μ: Ναι.. εκεί που πίναμε την μπύρα..

ΔΙΚ: Ένστασις ! η Τασία δεν έπινε Μπακάρντι;

ΠΡ: Απορρίπτεται... Έλεος ρε...ΌΡΓΑΝΟ ! δεν υπάρχει κανένα φιλότιμο όργανο να ξέρει σκοποβολή να τον πυροβολήσει αυτόν ;

ΔΙΚ: Ένστασις ! Η τρομοκρατία δεν θα περάσει ! ΔΕΝ-ΘΑ-ΠΕ-ΡΑ-ΣΕΙ!!

ΠΡ: Απορρίπτεται...ΌΡΓΑΝΟ ! τα χάπια μου για τις φονικές τάσεις !

Μ: Συγνώμη εμένα με θέλετε η να πάω για κάνα προφιτερόλ ;

ΠΡ: Όχιι ! ΛΕΓΕ ! ΛΕΓΕ!

Μ: Εκεί που λέτε που πίναμε την μπύρα... γυρνάω... και τι να δω...

ΠΡ: Τι;;;;

Μ: Όχι αν μπορείς βρες το... πάει το μυαλό σου;;

ΠΡ: Σε παρακαλώ αγόρι μου γλυκο... πες το.. θα με υποχρεώσεις...

Μ: Να το πάρει το ποτάμι ;;

ΠΡ: ΙΙΙΙΙΙΙ !! ΝΝΙΙΑΝ ΝΙΑΝΝ ΝΙΑΝΝ ΝΝΝΙΑΝ ΝΝΝ !

Μ: Καλά ντε... πως κάνεις έτσι... γυρνάω που λες και τι να δω... βλέπω έεναν Παμπή....μα έεναν Πάμπη...

ΠΡ: Τι; τι τι είχε; τι;

Μ: Ε... Τι τι;

ΠΡ: Τι τι; Τι τι; Τιτι ετι ετι τι;

Μ: Τιτιε, τιτι, τιτιετιετιτιιιιιιιιι

Πρ: Πες ΤΟ ΘΑ ΜΕ ΣΚΆΣΕΙΣ! .. ΌΡΓΑΝΟ !!! τα χάπια μου για την αποτροπή σκασίματος! Πες το... αμόλα το...ρίχτο... καθέλκυσέ το... Τι είχε ο Πάμπης;;;;;

Μ: .....Σκεφτικός.....

ΠΡ: Τώρα μιλάς σοβαρά ή μόνο για εντυπωσιασμό;;

Μ: Σου φαίνομαι για κανας γελοίος;

ΔΙΚ : Ένστασις ! Ούτε εμείς είμεθα γελοίοι !

ΠΡ: Απορρίπτεται ! ΌΡΓΑΝΟ! Τα χάπια μου για τα ελαφριά εγκεφαλικά...Προχώρα μάρτυς...

Μ: Ναι... Σκεφτικός που λες.. και αμίλητος..και ξαφνικά...με προσέχετε;;

ΠΡ: Κρατάω την αναπνοή μου ..

Μ: Ξαφνικά, εκεί που πίναμε τη μπύρα μας και διασκεδάζαμε ποικιλοτρόπως, πετιέται που λέτε ο Πάμπης πετιέται που λέτε..

ΠΡ: Πετιετεπουλετε;

Μ: Όχι πετιέτεπουλετε.. Πετιέται που λέτε !

ΠΡ: Και γω τι είπα; Πετιέτεπουλετε

Μ: Όχι ρε παιδί μου πετιέτεπουλέτε! Αυτός πετιέται, εσείς που λέτε!

ΠΡ: Μ ακούς να λέω τίποτα ρε καραγκιόζη; Γιατί θες να με πεθάνεις σήμερα;

ΔΙΚ : Ένστασις ! Ο λόγος το λέει..

ΠΡ: Ποιος λόγος ρε; Αυτός λέει πως το λέω εγώ !

Μ: Μην το πέρνετε μονοκοπανιά κυρ αντισυνταγματάρχα μου.."Πετιέται - που - λέτε" θα μπορούσα να χα πει "που-λέτε-πετιέται"

ΠΡ: Μα είναι δυνατόν ! "που-λέτε-πετιέτε" ενώ πριν μας έλεγες άλλα;

ΔΙΚ : Ένστασις ! Άλλα 'ντ' άλλων ...

Μ: Μην κολάς το που λέτε στο πετιέται, άστο το πουλέτε.. είναι μόνο του το πουλέτε

ΠΡ: Ρε τι πουλετε και πουλέτε μου λέτε; Πως λένε οι Κερκυραίοι το Πουλέτο; Το Μπουρδέτο; Το ρουφοκαυλέτο;;

ΔΙΚ: Έντασις ! Υπάρχουν και παιδιά !

ΠΡ: Για νέο μας το λές; Αν δεν υπήρχαν πως θα ζούσαν όλα αυτά τα "ΜΑΜΠΟ"

Μ: Μήπως εννοείται "ΤΖΑΜΠΟ";

ΠΡ: ννΙΑΝ ΝΙΙΑ ννιιαν ! Μάμπο Τζάμπο Μπόινγκ πετιέτεπουλετε μπαρ κλαμπ παμπ νταρινταρι νταριντάρ!! δεν αντέχω.... θΑ ΚΡΑΚΑΡΩ ! ΌΡΓΑΝΟ! Τα χάπια μου για το κρακάρισμα !

Μ: Κυρ Δασονόμε μου δεν τ αφήνουμε καλύτερα ; Χλωμό σας βλέπω...

ΠΡ: ΟΧΙ ΡΕ! ΔΕΝ Τ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ! ΣΥΝΕΧΙΣΕΕ ! ΜΙΛΑΑΑ! ΠΕΣ ! ΞΕΡΑΣΕ ΤΑ ΟΛΑΑΑΑΑΑ !

ΔΙΚ: Ένστασις ! ΌΡΓΑΝΟ ! Τα χάπια του για την σχιζοφρένεια !

ΠΡ: ΔΕΚΤΗ ! Λέγε μάρτυς... ΩΧ, ΘΑ ΣΚΑΣΩ..

Μ: Λοιπόν πετιέται που λέτε ..

ΠΡ: ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΡΕ ! ΠΑΡΑΚΑΤΩ !

Μ: Ο Πάμπης ...

ΠΡ: ΠΑΡΑΚΑΤΩ !

Μ: Και τι μας λέει;;

ΠΡ: Τι;;;

(συνεχίζεται..)

ΠΡ: ΤΙ;;;

Μ: Τι μας λέει; πες τι; τιτιτι ετι ετι τιτιιιιιιι

ΠΡ: ΤΙ ΡΕ ΤΙ ;

Μ: Όχι βρες το ... πάει το μυαλό σου;;

ΠΡ: ΓΧΧΧΓΧΓΧΧΓΓΧΓΧΓΧΓΧΓΧΓΧ ΝΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝ ΛΛΛΛΛΛΛΛΛ ! ΓΚΑΡΣΟΝ ! ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΡΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ !

Μ: ...Μας λέει ..'τι γίνεται ρε παιδιά με όλα αυτά τα δάση και τις φωτιές; Πόσο θα καίγονται ακόμη; Οι Ινδιάνοι λένε πως όποτε καίγεται ένα δέντρο καίγεται η ψυχή ενός παιδιού'... άκου φίλε μου τώρα ατάκα που είπε ο Πάμπης..

ΠΡ: Ο Πάμπης;;;

Μ: Ναι..

ΠΡ: Είσαι βέβαιος... εκστόμισε τέτοια κουβέντα ο Πάμπης;

Μ: Ε μα τι λέμε κύρ Υπερνομάρχα μου; Να μην αξιωθώ να πιάσω το αυριανό στοίχημα... Μπρατισμπαραμπάντεν - Γκουργκουρμίνια Χ, ημίχρονο διπ(ε)λό..

ΠΡ: Και μετά;;

Μ: Μετά, του λέω, 'Πάμπη' του λέω, 'το τελευταίο καιρό' του λέω 'δεν μας τα λες καλά' του λέω 'διότι' του ΄λέω 'πολύς προβληματισ(ε)μός' του λέω ' ρε φίλε' του λέω 'και σαν να μη τα πας καλά' του λέω 'και όλο σκέφτεσαι' του λέω 'και δεν πίνεις' του λέω 'και τι ν αυτά που μας λες' του λέω ' που ‘σουνα όλο χαβαλέ και τώρα είσαι όλο σκέψη και όποιος αντέξει' του λέω..

ΔΙΚ: ΕΝΣΤΑΣΙΣ!

ΠΡ: Έλεος... τι ναι πάλι;;

ΔΙΚ: Διαμαρτυρόμεθα κύριε πρόεδρε ! Κάποιος την αμόλησε!!!

ΠΡ: ΠΩ ! Τι μπόχα είναι αυτή; ΌΡΓΑΝΟ! Ανοίχτε κάνα παράθυρο ρε θα ψοφήσουμε !

ΟΡΓΑΝ: Παράθυρα δεν ανοίγουνε.

ΠΡ: ΓΙΑΤΙΙΙΙ;;;;;

ΟΡΓΑΝ: Καινούριος νόμος. Απαγορεύονται τα ανοιχτά παράθυρα για να μην μπαίνουν μέσα οι στάχτες από τις φωτιές.

ΠΡ: Τότε γρήγορα τα χάπια μου για την μετατροπή της Μεθανόλης σε οξυγόνο! (στον μάρτυρα) Ώστε έτσι ο Πάμπης ε;;

Μ: Ναι,.. δηλαδή εμείς η παρέα το ‘χαμε ψυλλιαστεί από πριν να πούμε, το πράμα όμως είχε αρχίσει να γίνεται επικίνδυνο κυρ ανθυπομοίραρχε μου, διότι ο μάγκας εκδήλωσε καθαρά και σημάδια ευαισθησίας..

ΠΡ: ΑΧΑ!! Είχατε κι άλλες ενδείξεις δηλαδή;;

Μ: Οουυουυ ! εδώ μας έλεγε πως σκεφτότανε να πάει σε ανταλλακτικό θεραπευτή λέει..

ΠΡ: ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΛΕΕΙΙ;; ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΥΡΤΕΣ; ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ Ε;; ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ;;;;

Μ: Ναι.. εμείς λέγαμε δηλαδή να το πούμε στον εισαγγελέα, ή έστω στον θείο μου τον πυροσβέστη...αλλά πάλι λέμε άμα καρφώσουμε τον φίλο μας ποιος θα μας φέρνει μετά τις μπύρες..

ΔΙΚ: Ένστασις ! Δεν φταίει ο πελάτης μου κύριε πρόεδρε ! Αυτοί οι εναλλακτικοί φταίνε, αυτοί οι αγύρτες, αλμπάνηδες αλμπίνοι διαφθαρμένοι εξαπατητές καταπατητές λαοπρόβλητοι λαοπλάνοι και λαλαλα απατεώνες, οι οποίοι παίρνουνε τεράστια ποσά των ανυποψίαστων μπαρόβιων και λοιπών θαμώνων του καναπέ ενώ τους πλασάρουνε ματζούνια με μαμούνια και με τα λεφτά γλεντάνε στο πάλαι πότε "LA MAMOUNIA" και...

ΠΡ: Αρκετά! Αυτά θα τα αναλάβει ο εισαγγελέας! Ώστε έτσι το πουλάκι μου ε; Μας ήθελε εναλλακτικό ε;;; ΝΙΑΝ ΝΙΑΝ ΝΙΑΝ! Και στενοχωριότανε για τα καμένα δάση ε;;;

Μ: Ναι.. έλεγε και φιλοσοφίες κιολλα.. Τα δάση είναι ομορφιά και ζωή λέει.. και γιατί να καίγονται...

ΠΡ: ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕ ΝΑ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΡΕ! ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ; Η ΤΑ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ; ΚΑΙ ΠΩΣ ΡΕ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ;;

Μ: Α.. αυτό δεν το σκέφτηκα να του το πω κυρ Δήμαρχέ μου..

ΠΡ: Ε, Διότι άμα τα σκεφτόντουσαν όλοι τώρα θα ‘μασταν όλοι δικαστές και πετρελαιάδες. Για αυτό άσε με μένα να σκέφτομαι και συ να πηγαίνεις στα μπαρ...

Μ: Στα παμπ επήγαμε λέμεεε..

ΠΡ: Καλά καλά καλά, εντάξει.. Να προσέλθει ο κατηγορούμενος..!

Και πως προκύπτει το συχνότατο - τα ίδια πάλι θα μας πεις μωρε; - ρεφρέν του Μάριου "η υγεία και η ασθένεια του σύγχρονου ανθρώπου είναι κυρίως πολιτικό θέμα".

..Πρωτούγενα, πρώτη γιορτή του χρόνου...Αυτό το ρητό τριγύρναγε στην κάρκα του Πάμπη, του επονομαζόμενου και 'ανταλακτικού' μετά από κείνη την πολύκροτη δίκη που συνεκλόνισε το πανελλήνιο...Άντε πάλι τώρα να γιορτάζεις και χαχαχα και χουχουχου και την Παμπ 'Ο πάμπης' την είχανε κλείσει με δικαστική απόφαση και ο Πάμπης να έχει φάει αποβραδίς κάτι προπολεμικά σουβλάκια με 5μιση κιλά σκορδαλιά μπας και νοστιμίσουνε και να βαράνε τα κουδούνια από το πρωί φίλε μου 'γλιιν -γλοον' - "Ποιοοοοοος ;;" - "Να τα πούμεε;;" - "Όχι ρε να μην τα πείτε μας τα παν άλλοι" -.. τι άλλοι δηλαδή παπαριές, κανείς δεν του τα πε αλλά είχε τις μαύρες του και όλα τον ενοχλούσανε και το φιλοσοφούσε διότι "όλα για την κονόμα γίνονται πια ρε φίλε ακόμη και τα κάλαντα στα λένε με κασετοφωνάκι και μετά πάνε στον λογιστή να τους κρατήσει τα βιβλία από τις εισπράξεις και τι κάλαντα να πεις με το μυαλό στην τσέπη και τι κάλαντα να ακούσεις με μισή καρδιά" διότι αυτός ήτο ή Πάμπης ο επονομαζόμενος 'ανταλακτικός', φιλόσοφος μέχρι τελευταίας ρανίδος, αυτός ήτο και αυτός είναι και αυτό θα τον φάει μια μέρα, από την κεφάλα του τα τραβάει όλα και να με θυμηθείς που στο λέω εγώ ο σαρδαμοποιός

Χριστούγενα πρωτούγενα πρώτη γιορτή του χρόνου σκεφτότανε ο Πάμπης και όλοι να κάνουνε πως γιορτάζουνε και να αγοράζουνε δώρα και τα φωτάκια να αναβοσβήνουνε και όλοι να λένε 'ααα' και να προσθέτουν 'οοο' και να αγαπιόνται λόγω των ημερών και η ζωή να κυλάει ποικιλοτρόπως και όλοι να ρωτάνε "που θα περάσεις τα Χριστούγεννα" και ο Πάμπης να απορεί που διάολο βρίσκουνε χρόνο και φράγκα και περνάνε όλοι κάπου τα Χριστούγεννα και τα πολύχρωμα λαμπιόνια δώστου να αναβοσβήνουνε, άντε να έρθει και η Πρωτοχρονιά να τραγουδήσουν στο Σύνταγμα διάφοροι διατεταγμένοι καλιτέχνες της μόδας να καταφχαριστηθούν οι Αλβανοί στο τσακίρ κέφι και τα περίπτερα να ξεσκιστούνε στην κονόμα φίλε μου και τούτος Ο Πάμπης ο επονομαζόμενος και ανταλλακτικός να παθαίνει τενοντίτιδα στον αντίχειρα από το ζάπινγκ διότι τι σκατά να δεις στην τηλεόραση παραπάνω από 2 δευτερόλεπτα όλο τα ίδια και τα ίδια, όλοι τραγουδάνε, όλι κάνουνε πως φχαριστιώνται να ακούνε τα ίδια τραγούδια επί 45 συνεχόμενα έτη και δώστου ευχές και δώρα και συνταγές και διασκέδαση δίχως γλυτωμό..

Χριστούγεννα πρωτούγενα σκέφτκε ο Πάμπης και ένα ρέψιμο αυτοκρατορικό ήρθε να συνταράξει την ατμοσφαιρική πίεση του υπνωδωματίου, ρέψιμο από αυτά που μόνο ο Πάμπης μπορούσε να επιτελέσει, όπου ο συνδυασμός ήχου και σκορδίλας απλωνότανε σε χρόνο dt προς πάσα κατεύθηνση και σε ακτίνα πλέον των 5 κυβικών μέτρων και σε ΜΜΣ (Μονάδα Μέτρησης Σκορδίλας) η οποία προσέγγιζε το + άπειρον..

Η γιορτή είναι μία αυθόρμητη διαδικασία του φυσικού όντος που ευημερεί. Δεν μπορεί να γιορτάσεις λόγω των ημερών ούτε λόγω εθίμου. Ο χορός, η μουσική, ο έρωτας,΄η τέχνη προκύπτουν από το πλεόνασμα της ενέργειας του ανθρώπου, όχι από την με το ζόρι εξόρυξή του. Οι κοινωνίες που ευημερούν δεν έχουν ανάγκη ημερολόγια για να γιορτάζουν. Ο φυσικός άνθρωπός γιορτάζει όποτε έρθει η έκσταση στην ζωή του και θρηνεί όποτε έρθει ο πόνος. Την γιορτή δεν την κάνουν τα λαμπιόνια και τα ανοιχτά μαγαζιά. Έχουμε ανάγκη αληθινές γιορτές, αληθινά τραγούδια, αληθινούς ανθρώπους. Έχουμε ανάγκη αλήθεια, και προτιμότερη μία αλήθεια που έχει πόνο παρά μία γιορτή κατά παραγγελία. Η αλήθεια είναι πάντα ανακουφιστική, λυτρωτική, θεραπευτική, ισόρροπη.

Η ασθένεια είναι τις περισσότερες φορές ο τρόπος με τον οποίο το σώγμα προσπαθεί να επαναφέρει την ισορροπία στην φύση. Δεν είναι κάτι προς καταπολέμηση αλλά προς παρατήρηση και μάθηση.

Αδύναμοι, κουτσοί, στραβοί, άτεχνοι, κακοί, απελπιστικοί, με παίκτη περισσότερο, αλλά νικητές. Όλοι μαζί παιδιά : Με διαιτησία, με επόπτες, με παράγοντες, με παράγκες, με πρωτάθλημα στα χαρτιά, με βουτιές μουσαντένια πέναλτι, το παν είναι να "ΚΕΡΔΑΕΙ" ! ("Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάνε κι όλοι οι άλλοι να πάνε να γ..." - αλήθεια τι έγινε ρε παιδιά με εκείνες τις αποκαλύψεις του αθάνατου δημοσιογράφου;

Πόση αλαζονεία χρειάζεται για να θες να "κερδάς" είτε αξίζεις είτε όχι; Συνέχεια; Εξακολουθητικά; Προκλητικά; Ανευ δικαιοσύνης;

Πόση πόρωση χρειάζεται για να ΜΗΝ βλέπεις το προφανές και να αρνείσαι πεισματικά το αληθές;

Κάθε ψέμα θέλει δεκαπλάσια προσπάθεια για να στηριχτεί. Διότι το ψέμα είναι αδύναμο από μόνο του. Κι ένα μικρό παιδί το βλέπει. Έτσι όταν υπερασπίζεσαι ένα ψέμα πρέπει να βάζεις δέκα φορές πιο δυνατή φωνή και προσπάθεια για να το κάνεις να φαίνεται αλήθεια. Γι αυτό πάντα θα φωνάζει ο κλέφτης για να φύγει ο νοικοκύρης.

Υπάρχουν και σε άλλες χώρες ομάδες που παίρνουν πολλά συνεχόμενα πρωταθλήματα. Απλώς αυτές όμως παίζουν και λίγο μπάλα...και δεν αμφισβητούνται από το σλυνολο των υπόλοιπων φιλάθλων ούτε είναι τόσο προφανώς ευνοούμενες.

Τι κακό υπάρχει στο να κερδίσει κάποια στιγμή και κάποιος άλλος; Τόσο ανάγκη πια για επιβεβαίωση ;; Ομάδα των 50-60 εκατομυρίων ευρώ μπάτζετ και χρειάζεται τόσα εξωγηπεδικά τερτίπια για να φαίνεται πρώτη; Χρειάζεται να παίζει με 14 παίκτες ; Χρειάζεται προσφυγές για να παίρνει παιχνίδια στα χαρτιά; Χρειάζεται τόσα ραδιόφωνα και τηλεοράσεις να ευλογούνε τα ψεύτικα γένια ;;

Η αυτοκρατορία είναι πάντα επώδυνη για τους ανθρώπους. Σημαίνει ανισορροπία, και ανισορροπία είναι το άλλο όνομα της Ασθένειας. Η με κάθε μέσο επικράτηση του δυνατού επί του αδυνατότερου ή λιγότερο τυχερού είναι ακριβώς η σπορά του πόνου στο ανθρώπινο είδος.

Το ψέμα θέλει πάντα υποστήριξη. Η υποστήριξη του σύγχρονου ψέματος ντύνεται τον μανδύα του δημοσιογράφου. Και από το πρωί μέχρι το βράδυ ασχολείται με το να εφευρίσκει τους τρόπους για να κρύβει το αληθές, να κάνει το ψευδές να φαίνεται αληθινό και να διαμορφώνει συνηδήσεις. Να κάνει τους οπαδούς να μην ντρέπονται για τις ψευτονίκες και να κάνει τους αντιπάλους να μην τρελαίνονται, να μην εξεγείρονται. Το καλύτερο ""επιχείρημα"" : 'ΌΟΟΟΟχι δεν ωφελείται μόνο ο Ολυμπιακός όλοι τα ίδια είναι όλοι ωφελούνται' - αλλά πως κερδίζει πάντα και μόνο ο Ολυμπιακός παίζει δεν παίζει καλά;; "ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ D.N.A του...ΈΧΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΓΟΝΙΔΙΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ" - το οποίο βέβαια δεν έχει κανείς άλλος παρά μόνο αυτός, ο ΡΑΜΠΟ και βέβαια η αθάνατη ελληνική ψυχή που δεν χρειάζεται ποτέ ντόπες για να κερδίσει ελληνικά μετάλλια σε ολυμπιακούς (πως είπατε; πιάσανε 11 ντοπέ δικούς μας;; γαμώ το, μήπως δεν ήταν του Ολυμπιακού;)

Αν μπείτε στο Google και πατήσετε Macedonia, θα δείτε δεκάδες, εκατοντάδες δημοσιεύσεις που σκίζονται να αποδείξουν πως η Μακεδονία μόνο ελληνική δεν είναι, πως Μακεδόνες με την βούλα είναι οι σκοπιανοί (πως γίνεται ρε παιδιά η γλώσσα τους να μην έχει καμία σχέση με την Μακεδονική; Να είναι Σλαβικό φύλλο και οι Σλάβοι να εμφανίζονται στα βαλκάνια μετά το 10ο αιώνα μετά Χριστού; Α παρεπιπτόντως οι ΜΑΚΕΔΌΝΕς ΜΙΛΆΓΑΝΕ ΕΛΛΗΝΙΚΆ.... O ΜεγΑλέξανδρος με την αναθηματική επιγραφή «Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων από των βαρβάρων των την Ασίαν κατοικούντων», έστειλε στην Αθήνα 300 περσικές πανοπλίες παρουσιάζοντας τη νίκη του Γρανικού, ως νίκη του πανελληνίου εναντίον των βαρβάρων. Αυτά άραγε τα έχει ενημερωθεί το υπουργείο μας των εσωτερικών ;; Ίσως τελικά να έχει και κάποια ελληνικότητα η Μακεδονία...

Αλλά τι να το κάνεις;; Φωνάζει δυνατότερα ο κλέφτης είπαμε...και γιατί ρε παιδιά διαμαρτυρόμεθα;; Εμείς δεν έχουμε ΑΚΡΙΒΩΣ την ίδια νοοτροπία; Εμείς δεν ανεχόμαστε τις ίδιες τακτικές; Εμείς δεν υποστηρίζουμε τα ίδια ψέμματα επειδή οφελείται η ματαιοδοξία μας, η "ομαδάρα" μας, η παράγκα μας, η γειτονιά μας το ..ό,τι ΜΑς...??

Με τα ψέμματα ζώντας και τα ψέμματα υποστηρίζοντας δεν μπορούμε να ζητάμε δικαιοσύνη όταν εμείς τυχαίνει να είμαστε οι μικρότεροι κάποια στιγμή. Ούτε καν να την διεκδικήσουμε γιατί έχουμε συνηθίσει στα ψέμματα και έχουμε παραδεχτεί πως αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού, εμείς τους στηρίζουμε εμείς τους υποθάλπουμε, εμείς τους παραδεχόμαστε...

Η αυτοκρατορία είναι πάντα επώδυνη για τους ανθρώπους. Σημαίνει ανισορροπία, και ανισορροπία είναι το άλλο όνομα της Ασθένειας. Η με κάθε μέσο επικράτηση του δυνατού επί του αδυνατότερου ή λιγότερο τυχερού είναι ακριβώς η σπορά του πόνου στο ανθρώπινο είδος.

Απλώς καμιά φορά φτάνει ο κόμπος στο χτένι του και όπως έρχονται 1 και 2 και 3 και 4 παιδιά από τον Πειραιά "με την καρδιά και το D.N.A του πρωταθλητή", εισπράτουνε 1 και 2 και 3 και 4 παστέλια ολόγλυκα εκ Κωνσταντινουπόλεως... και χαμογελάει και λίγο η ψυχή που αναπαύεται στην αλήθεια και στην αναζήτηση της ισορροπίας.

Όπως με ξέρεις δεν απασχολούμαι με τις μορφές αλλα προσπαθώ να εντοπίζω τις ουσίες. Δηλαδή τιμώ και σέβομαι τον Ολυμπιακό και την ιστορία και προσφορά του αλλά θεωρώ πως η νοοτροπία "νίκη με κάθε τρόπο και μέσο για να είμαστε πάντα αυτοκράτορες" είναι... ανθυγιεινή.

Το σύστημα της παντοκρατορίας είναι αφύσικο και προάγει την ανισορροπία και τον πόνο. Το σύστημα "νίκη με κάθε μέσο" προάγει την ζουγκλοποίηση της ανθρώπινης κοινωνίας.