- Νύχτα - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Ηνύχτα ειναι ατέλειωτη.
Μόνο ενας παγερός, μαύρος άνεμος
Ταράζει τα ουράνια με το λευκό του φτερούγισμα,
που δημιουργείται
απο τους λιγοστούς παλμούς ενός παιδιού
αμέσως μόλις άρχισε να νιώθει
τον εαυτό του, απο τον κόσμο,τ'αστρα, τους αιώνες,
τη γέννηση,τη ζωή και το θανατο του κάθε πράγματος,
το τέλος της ζωής,
το αχανές του ουρανού.
Κανένας πια δε θα'ρθει ποτε να μετρήσει
αυτα τα φτερουγίσματα που ο κόσμος περιέχει-
εκείνα τα συντρίμια φωτός στη άβυσσο.
Η νύχτα ειναι ατέλειωτη.
Κι ενώ το παιδί κοιμαται,
οι καινούργοι γαλαξίες και άνθρωποι γεννιούνται.
Και αστέρια γενιούνται,ανθίζουν και μαραίνονται
ενώ αυτό ακόμα κοιμαται
φωλιασμένο σ'ενα ταραγμένο ιστό φωτός
υφασμένο απο μακρυνά ,νεκρά αστέρια.
Και τι μένει εκεί οταν ο άνθρωπος εχει φύγει;
Μόνο αυτο το φτερούγισμα,
αυτή η δέσμη απο παιδικά βλέμματα
που σπιθίζουν μέσα στο παγωμένο σκοτάδι..
When night falls
she cloaks the world
in impenetrable darkness.
A chill rises
from the soil
and contaminates the air
suddenly...
life has new meaning
ΛΑΜΠΕΙ Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ. ΠΑΝΤΟΥ.
ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ.
ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΟΤΗΤΑ.
ΑΓΑΠΗ...
ΕΜΠΝΕΥΣΗ...
ΑΝΑΠΤΥΞΗ.
ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΕΣ ΒΗΜΑΤΑ ΠΡΟΟΔΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΛΑΜΨΗ.
ΟΛΑ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΜΠΕΡΔΕΥΟΝΤΑΙ ΓΛΥΚΑ.
ΜΥΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ.
ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΣΟΦΙΑ.
ΤΑΞΙΔΕΥΩ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
Πολύ τα μέλη εκτιμώ μα απ΄όλους υπεράνω,η λογική διαλέγει εσάς,μα η καρδιά τον Μάνο...
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
Edited by - 3ADA on 21/04/2005 09:51:37
wrapped alone in a blanket of nightfall
how many secrets can they read by your face?
Summer Dying Fast
CRADLE OF FILTH
ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ "ΜΟΥΣΙΚΑ" ΘΕΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΑ/ΑΝΑΡΠΑΣΤΑ....ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ FORUM ΣΕ "LYRICA";....ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ.
Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line.
νυχτα ηταν οταν ηρθε και μου αφησε αντι για ανθος πονο...
νυχτα θα ειναι τα βηματα της αληθειας μου στον κοσμο αυτον απανω...
ετσι μου ψυθιρισε το συμπαν που μεσω γεννας με εστειλε....
απο τον ενα πλανητη στον αλλο..διαιωνιζεται ο πονος της υπαρξης μου...
μικρες αναλαμπες...στον χρονο που με κρατανε...και υστερα με αφηνουν..
ερωτες διαττοντες αστερες...ποτε την αγαπη σε καμια νυχτα δεν ζητησα..
παρα μοναχα την γαληνη....που φευγει και με αυτην του ηλιου την δυση..
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
http://e-missos.gr/index.php?module=pagemaster&PAGE_user_op=view_page&PAGE_id=805
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 21/04/2005 18:55:04
Edited by - manos on 21/04/2005 18:57:42
ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΛΑΜΨΕΙΣ.
ΝΥΧΤΑ ΑΦΘΟΝΙΑΣ.
ΓΥΡΩ Η ΕΥΝΟΙΑ ΘΕΟΤΗΤΩΝ,
Η ΓΗ ΚΑΡΠΟΦΟΡΑ.
ΑΦΘΟΝΗ ΨΥΧΙΚΗ ΣΟΔΕΙΑ,
ΑΦΘΑΡΤΗ ΑΦΘΟΝΙΑ.
ΑΝΑΠΟΔΕΙΧΤΟΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΦΟΒΟΙ.
ΣΑΝ ΗΛΙΟΣ ΦΕΓΓΕΙ ΜΙΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΑΥΡΙΑΝΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.
ΑΧΝΟΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ.
ΝΥΧΤΑ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
μυρωδιά φρέσκιας σάρκας τυλίγεται στα ρουθούνια μου,
βιαστηκά βήματα σουρσίματα και μια πόρτα που κλείνει τρίζοντας,
τώρα ακούγεται μόνο το γραντζούνισμα των νυχιών στο ξύλο,
ακολουθώ σχεδόν διαισθητικά τους ήχους
και καμπουριάζω και κρύβομαι,ανατριχιάζοντας
στην υγρασία της νύχτας
οι τρίχες στην πλάτη μου σηκώνονται,
τα μάτια μου σαν καλυδοσκόπια παρατηρούν τα πάντα.
Είμαι έτοιμη να χτυπήσω,να σκοτώσω,να τραφώ,
εδώ τώρα αυτήν την νύχτα,
που είμαι πάλι η γάτα.
Είναι δύσκολο το μονοπάτι
ΚΑΘΑΡΗ ΑΤΟΦΙΑ ΟΜΟΡΦΗ.
ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΣΑ ΑΓΑΠΗΣΑ ΞΕΧΑΣΑ ΟΤΙ ΠΟΝΕΣΕ.
ΓΚΡΕΜΙΖΩ ΤΑ ΠΑΡΑΠΕΤΑΣΜΑΤΑ ΚΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΑΤΣΑΛΙ.
ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΟΝΤΩΣ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΟΥΝ ΧΑΡΤΙΝΑ.
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
ΣΚΥΦΤΟΣ ΣΤΟ ΔΕΙΛΙΝΟ
Σκυφτός στο δειλινό, ρίχνω τα θλιμμένα δίχτυα μου
στα ωκεάνεια μάτια σου.
Εκεί γιγαντώνεσαι και καίει στην πιο ψηλή φωτιά
η μοναξιά μου που χτυπάει τα χέρια σαν τον ναυαγό.
Κάνω σινιάλα κόκκινα, στ’ αφηρημένα μάτια σου
που κυματίζουν σαν τη θάλασσα στα πόδια κάποιου φάρου.
Μόνο σκοτάδια κρύβεις μέσα σου γυναίκα μακρινή, δική μου,
στιγμές από το βλέμμα σου προβάλλει η έκτη του τρόμου.
Σκυφτός στο δειλινό ρίχνω τα θλιμμένα δίχτυα μου
σ’ εκείνη τη θάλασσα που φουρτουνιάζει τα ωκεάνεια μάτια σου.
Τα νυχτοπούλια ραμφίζουνε τα πρώτα αστέρια
που σπιθίζουν σαν την ψυχή μου όταν σ’ αγαπώ.
Στη σκοτεινή φοράδα της καλπάζει η νύχτα
σκορπώντας γαλάζια στάχυα πάνω στον κάμπο.
μετάφραση: Ρήγας Καππάτος
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
ΣΟΥ, ΣΗΜΕΡΑ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ
ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
Μοιαζεις ΣΤΟ φεγγαρι μοιαζεις με κοκκινη πανσεληνο
θελω να χαθω μεσα σου
καθομαι και κοιταζω και η λαμψη της μ αγγιζει σαν φτερο
πως ειναι αληθεια να αγκαλιαζεις μια κατακκοκινη σεληνη;
ψάχνοντας με...
ζήταγα την ύπαρξη μου...
μα ένοιωσα πως εκείνη με βρήκε πρώτη....
μέσα στην νύχτα...
ψυθίριζα...
το ονομά της....
και ένοιωσα το αρωμά της.....
διάσχισα..
το είναι μου...
με οδηγό την σκέψη της...
και δεν χάθηκα....
περίμενα τα λόγια της...
να είναι πιο ζεστά...
Σήμερα...
μα έκανε ψύχρα...
και ήταν νύχτα....
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
ΠΡΙΝ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ ΑΣ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΑΥΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ ΣΕ ΑΣΠΡΟ ΧΑΡΤΙ.
ΑΔΕΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
που θα γυρεύουν την γαλήνη σου...
μέσα στα ονειρά σου,θα κοιτάζω την θάλασσα...
που αγναντευεις απο την παραλία τους...
θα νοιώθω το δροσερό αεράκι,που παρασέρνει τις σκέψεις σου...
και έτσι θα γαληνευω μαζί σου...
την νύχτα που θα είμαι ζωντανός....
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
ΣΕ ΛΟΓΙΑ ΣΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΣΕ ΣΚΕΨΕΙΣ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
Η νύχτα ντύνεται γυναίκα
και ξεκινάει κατά τις δέκα,
τους άλλους βάζει να τα σπάνε
και τα πληρώνει όσα και να ναι...
Θα χαιρόμουν πολύ αν μπορούσε να βοηθήσει κάποιος με τους υπόλοιπους στιχους,
είναι υπέροχο τραγούδι!
Νύχτες μάγικες κι ονειρεμένες,
αυτές που ζήσαμε κι αυτές που μας περιμένουν...
Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
ΜΊΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΛΕΞΗ, ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΕΡΟΣ, ΜΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ.
ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΚΑΙΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.
ΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΝΑΣ ΚΑΤΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.
ΞΩΤΙΚΟΥΛΑ ΕΙΣΑΙ ΑΠΙΘΑΝΗ!!!
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
στο μελανο,
σκονη των αστρων,παχνη
του μαυρου
καποτε θα τα γνωρισεις.
Μα ως τοτε
ακομη κι αν δεν ξερεις τι προσπαθησε,
ακομη κι αν δεν ξερεις που
συνεχισε
γιατι ξερεις και ξερω
πως κανεις δεν ξερει.