- Η Γνώση είναι Ενοχή (?) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

τωρα στην ισοροπια , ναι ετσι οπως ξερουμε τον κοσμο μας ή οπως τον εχουμε κανει εχουμε θεματα ισοροπιας ... ή μετρου εαν θες ...

οπως λεει και ο εαρινος τον απεναντι θελω ή να τον σκισω ή να τον χαμογελασω ... και ρωταω εγω ως "ζωυφιο" που εχει ζαλιστει απο το γυρω γυρω ... ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΣΚΙΣΩ ? γιατι ? γιατι να μη θελω να του χαμογελαω ΠΑΝΤΑ ... ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΑΝ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ? αραγε γιατι ? αραγε μπορει να υπαρξει ενας τετοιος ιδεατος να το πω? κοσμος ? γιατι δυισμος δηλαδη ? γιατι ολα μοιρασμενα σε 2 και οχι ΕΝΑ και μοναδικο?

πολλες φορες αναρωτιεμαι ποιο ειναι το χειροτερο πραγμα που μπορει να μου κανει καποιος ... αφαιροντας καθε ειδους "πονου" εαν θες , καταληγω οτι ΤΙΠΟΤΑ (μεγαλη κουβεντα ? ναι το ξερω ...) και αυτο το τιποτα με γεμιζει με ηρεμια και μου δειχνει ποσο μικρη και ανουσια ειναι η καθημερινοτητα μου , με ποσο χαζα πραγματα ασχολουμε και ασχολουμαστε ολοι μας ... αλλα ολα αυτα σε θεωρητικο επιπεδο ... καλα καμια φορα το καταφερνω και "Live" αλλα οχι παντα και οχι οπως θα ηθελα ... πολεμιστης μπααα ... χαζος που δεν μπορει να κερδισει το εγω του χαχα

υποθετικα παντα, εαν κανεις δεν επιθυμησουσε το κακο του αλλου θα ειχαμε την αναγκη για μετρο ? για ισοροπια ? υποθετικα παντα εαν δεν ειχαμε "καταστασεις" να μας χωριζουν θα επιθυμισαμε το κακο του αλλου ? ... ισως μια τετοια κοινωνια να μην μπορουσε να φτασει εδω που φτασαμε και να εξαφανιζομασταν ισως παλι αυτο να ειναι το μελλον μας που πολυ θα ηθελα ...