- Η Γνώση είναι Ενοχή (?) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Αν μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε αυτούς τους μύθους χωρίς να μπλέξουμε δόξες, μεγαλεία και "άχρηστες" περηφάνειες για έναν Έλληνα θεό, τότε θα μπορούσαμε να τους εκμεταλλευτούμε υπέρ μας, γνωρίζοντας μέσα από αυτούς τον εαυτό μας.

quote:

---

Εκει στους παγους είσαι ακόμα spirit?

Κανε και καμία εμφάνιση, Ο κόσμος σε χρειάζεται!

Φιλία πολλα!!!

---

Πλατωνα τι κανεις ?παλιοσειρες γιναμαι εδω στο φορουμ αφηνω εδαφος για το νεο αιμα...
ακομα στα χιονια ειμαι και σχεδον ποια δεν με πειραζει,οταν παγωνω πολυ πεταω προς τα ζεστα Αφρικη η Ελλαδα!
εσυ εισαι στην Ιταλια ακομα?
Φιλια πολλα και καλες γιορτες!!!

quote:

---

Το Μεγαλειώδες Ελληνικό Πνεύμα έκανε την πολύ σωστή γκάφα να είναι μεγαλειώδες.Και έτσι έπαψε να είναι ελληνικό και να είναι ανθρώπινο.

Αλλά ας το αφήσουμε αυτό.

Ο Ηρακλής καθάρισε το λιοντάρι,τη Λερναία,τις όρνιθες και άλλα τόσα τέρατα που δεν τα σκότωσε για φήμη.Αυτά ταλαιπορούσαν τον κόσμο.Τι ήταν τα τέρατα;Φόβοι φίλε μου,καθημερινοί φόβοι που κάνουν τον άνθρωπο έρμαιο στα πάθη του και χειρότερα παθητικό δέκτη της ζωής του.Ο ηρακλής τα ξέκανε αυτά.

Ο Ηρακλής καθάρισε τους σταύλους του Αυγεία.Ποιος;Ο Ηρακλής,ο δυνατότερος άνθρωπος του κόσμου αξιώθηκε να ασχοληθεί με τα "σκατά" αν μου επιτρέπεται.Ο άνθρωπος δεν διαπρέπει αν δεν έρθει σε επαφή με την κακή,βρώμικη ,ακάθαρτη πλευρά της ζωής και το συσχετίζω αυτό και με τη σύντομη κουβεντούλα μου με τον geostat πιο πάνω.Πώς να είσαι καλός αν δεν ξέρεις τι είναι το κακό;

Ο Ηρακλής έφερε τον Κέρβερο από τον Άδη.Τον Κέρβερο που δεν επέτρεπε στους νεκρούς να φύγουν και στους ζωντανούς να έρθουν.Η ρήση αυτή που λέει ότι "γίνεσαι καλύτερος αν πεθάνεις πρωτού πεθάνεις" είναι ακριβώς αυτό που έκανε τον ήρωα μας παντοδύναμο αλλά και πάνσοφο.Δλδ,η αμφισβήτηση του ίδιου του θανάτου.

Και τι δεν μπορούμε να πούμε για αυτή την προσωπικότητα,αλλά και για άλλους,Έλληνες,Αιγυπτίους,Ίνκας,Βαβυλώνιους,Βίκινγκς και πάει λέγοντας.Δεν ξέρω αν υπήρξε πράγματι Ηρακλής ή όχι.Το κρίνω μάταιο να ψάχνουμε το γεννετικό του υλικό στις φλέβες μας.Το γεννετικό υλικό του Ηρακλή,του ήρωα,του πολεμιστή,βρίσκεται στην ψυχή κάθε ανθρώπου

---

εποχης επιμονα μας λενε εδω και χιλιαδες χρονια οτι:

" Oι αθλοι του Ηρακλη,ειναι οι αθλοι της

ψυχης (ΗΡΑ=ΨΥΧΗ)για τη δοξα της(ΚΛΕΟΣ=ΔΟΞΑ),δηλαδη την επιστροφη

της στου ουρανους,στα ανωτερα πνευματικα επιπεδα."

ΗΡΑΚΛΗΣ=ΗΡΑΣ ΚΛΕΟΣ=Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.

Αυτα μας λενε οι Ελληνες εκεινης της εποχης.

Καποιοι ομως (ποιοι αραγε;),μας τα παρουσιασαν ετσι που να μη περα-

σει το μηνυμα απο τη μια και απο την αλλη,οταν ακουμε για το μεγα-

λειο εκεινων να χλευαζουμε.

Μ΄ενα σμπαρο δυο τριγωνια.

ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΗΡΑΚΛΗΣ/SWARGENEGER.

ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΕΙΝΑΙ,ΟΙ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ,

ΠΑΝΩ ΣΕ ΟΤΙ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ,ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ.

Αυτο ειναι το μηνυμα που μας στελνουν οι Ελληνες εκεινης της εποχης

και αν αυτο δεν ειναι μεγαλειο,τοτε τι ειναι;

Παλιοσειρες δεν λες τίποτα. Σε λίγο θα βάλω τον ανηψιο μου να γράφει!

Ιταλία είμαι, μα που και που πεταω και εγω...:))

Να περνάς....φιλία.

quote:

---

- Oι αθλοι του Ηρακλη για εμας, ηταν τα κατορθωματα

ενος Swargeneger εκεινης της εποχης,ενω οι Ελληνες εκεινης της

εποχης επιμονα μας λενε εδω και χιλιαδες χρονια οτι:

" Oι αθλοι του Ηρακλη,ειναι οι αθλοι της

ψυχης (ΗΡΑ=ΨΥΧΗ)για τη δοξα της(ΚΛΕΟΣ=ΔΟΞΑ),δηλαδη την επιστροφη

της στου ουρανους,στα ανωτερα πνευματικα επιπεδα."

ΗΡΑΚΛΗΣ=ΗΡΑΣ ΚΛΕΟΣ=Η ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.

Αυτα μας λενε οι Ελληνες εκεινης της εποχης.

Καποιοι ομως (ποιοι αραγε;),μας τα παρουσιασαν ετσι που να μη περα-

σει το μηνυμα απο τη μια και απο την αλλη,οταν ακουμε για το μεγα-

λειο εκεινων να χλευαζουμε.

Μ΄ενα σμπαρο δυο τριγωνια.

ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΗΡΑΚΛΗΣ/SWARGENEGER.

ΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΕΙΝΑΙ,ΟΙ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ,

ΠΑΝΩ ΣΕ ΟΤΙ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ,ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ.

Αυτο ειναι το μηνυμα που μας στελνουν οι Ελληνες εκεινης της εποχης

και αν αυτο δεν ειναι μεγαλειο,τοτε τι ειναι;

---

Εμένα μου αρέσεις εσύ και το topic σου...γι'αυτό και είπα να το επαναφέρω.Να είσαι καλά και εκεί στη Φινλανδία ρίξε και καμιά χιονόμπαλα και για μας.

quote:

---

Εμένα μου αρέσεις εσύ και το topic σου...γι'αυτό και είπα να το επαναφέρω.Να είσαι καλά και εκεί στη Φινλανδία ρίξε και καμιά χιονόμπαλα και για μας

---

Σ ευχαριστω ΠρομηθεΑ εσυ που γνωριζεις τοσο καλα την αξια του πυρος ασφαλος θα γνωριζεις και την αξια να εισαι πολεμιστης του φωτος!!!
Το χιονι μου αρεσει να το βλεπω μονο οχι να το αγγιζω,αλλα θα κανω μια προσπαθεια για σενα!!!
Καληνυχτα!

ποιος ειναι ο πολεμιστης τελικα και τι ορια εχει ο πολεμος του , με τι πολεμαει και τι αφηνει πισω του αραγε

ανα τους αιωνες μπορουμε να δουμε πολλους πολεμιστες απο τον προμηθεα και τον ηρακλη, εως τον χριστο (ισως ενα ειναι υπαρτο προσωπο) απο την ιερα εξεταση εως τις σταυροφοριες , απο τον νευτωνα εως τον αϊσταιν και πολλα πολλα πολλα αλλα που δεν υπαρχει λογος να αναφερω ... ολοι τους για αυτους, απο την μερια τους , ηταν πολεμιστες ... αλλα υπαρχουν ορια ? μπορουν ολοι αυτοι να ειναι πολεμιστες ?

ισως μας ενδιαφερει μονο ο πολεμιστες και δεν κοιταμε γυρω του , αλλα το γυρω του ειναι που θα καθορισει ΕΑΝ και ΤΙ ειδους πολεμιστης ειναι ...

ο πολεμιστης αφηνει πισω πτωματα ή σταματα πριν υπαρξουν πτωματα , καθε ειδους
ο πολεμιστης εξευτελιζει το θυμα του ή το σεβεται
ο πολεμιστης αδιαφορει για το τι θα αφησει ή φροντιζει ωστε αυτο που θα αφησει να ειναι το "σωστο"

και αραγε ο πολεμιστης ειναι ο νικητης ή χαμενος ?

ολοι μας πολεμιστες ειμαστε , ο καθενας στο δικο του μετωπο , στην δικη του μαχη , αλλες μαχεις ειναι σωμα με σωμα και αλλες ιδεα με ιδεα , η αποψη μου ειναι οτι ο πολεμιστης δεν μπορει να φερνει καταστροφη αλλα μονο να δημιουργει , ο δημιουργος ειναι Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ , ολοι οι αλλοι απλα το "παιζουν" , ειναι ΔΗΘΕΝ πολεμιστες ... ο πολεμιστης απλωνει το χερι στον αδυναμο , βοηθαει τον "νικημενο"υ να ξανασταθει στα ποδια του , μοιραζεται τις ιδεες και σεβεται των αλλων ακομη και οταν διαφωνει ... και αδιαφορει για το ειδος του αντιπαλου που εχει ... αλλα ποτε για τον ιδιο τον αντιπαλο τον οποιο σεβεται και εκτιμα !!!

καλημερα!!!

quote:

---

ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ...

ποιος ειναι ο πολεμιστης τελικα και τι ορια εχει ο πολεμος του , με τι πολεμαει και τι αφηνει πισω του αραγε

ανα τους αιωνες μπορουμε να δουμε πολλους πολεμιστες απο τον προμηθεα και τον ηρακλη, εως τον χριστο (ισως ενα ειναι υπαρτο προσωπο) απο την ιερα εξεταση εως τις σταυροφοριες , απο τον νευτωνα εως τον αϊσταιν και πολλα πολλα πολλα αλλα που δεν υπαρχει λογος να αναφερω ... ολοι τους για αυτους, απο την μερια τους , ηταν πολεμιστες ... αλλα υπαρχουν ορια ? μπορουν ολοι αυτοι να ειναι πολεμιστες ?

ισως μας ενδιαφερει μονο ο πολεμιστες και δεν κοιταμε γυρω του , αλλα το γυρω του ειναι που θα καθορισει ΕΑΝ και ΤΙ ειδους πολεμιστης ειναι ...

ο πολεμιστης αφηνει πισω πτωματα ή σταματα πριν υπαρξουν πτωματα , καθε ειδους
ο πολεμιστης εξευτελιζει το θυμα του ή το σεβεται
ο πολεμιστης αδιαφορει για το τι θα αφησει ή φροντιζει ωστε αυτο που θα αφησει να ειναι το "σωστο"

και αραγε ο πολεμιστης ειναι ο νικητης ή χαμενος ?

ολοι μας πολεμιστες ειμαστε , ο καθενας στο δικο του μετωπο , στην δικη του μαχη , αλλες μαχεις ειναι σωμα με σωμα και αλλες ιδεα με ιδεα , η αποψη μου ειναι οτι ο πολεμιστης δεν μπορει να φερνει καταστροφη αλλα μονο να δημιουργει , ο δημιουργος ειναι Ο ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ , ολοι οι αλλοι απλα το "παιζουν" , ειναι ΔΗΘΕΝ πολεμιστες ... ο πολεμιστης απλωνει το χερι στον αδυναμο , βοηθαει τον "νικημενο"υ να ξανασταθει στα ποδια του , μοιραζεται τις ιδεες και σεβεται των αλλων ακομη και οταν διαφωνει ... και αδιαφορει για το ειδος του αντιπαλου που εχει ... αλλα ποτε για τον ιδιο τον αντιπαλο τον οποιο σεβεται και εκτιμα !!!

[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]

---

Edited by - promitheus90 on 19/12/2010 16:53:34

quote:

---

Άρα,θα καταλαβαίνεις ότι κάποιες φορές ο σκοπός υπερβαίνει την ανθρώπινη ζωή.

---

[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]

Κανείς δε θα βρεθεί να πει ότι ένας που επιτίθεται για να κατακτήσει και να λεηλατήσει μπορεί να έχει τις ευγενείς ιδιότητες του πολεμιστή.(ή μπορεί να βρεθεί κιόλας...δεν ξέρω).

Αυτός όμως που αμύνεται υπέρ άλλων πολλών ορίζει εαυτόν ως πολεμιστή,διότι θέτει τη ζωή του την ίδια στην υπηρασία αυτών που τον χρειάζονται.Γι'αυτό και είπα ότι σε αυτές τις περιπτώσεις συμβαίνει ο πολεμιστής να κάνει ένα κακό(να σκοτώσει τον εχθρό) για να αποτρέψει ένα μεγαλύτερο(να χαθούν οι αδύναμοι που έχουν ανάγκη την προστασία του).

Ο πόλεμος του ανθρώπου είναι διαρκής καθώς η μόνιμη γαλήνη εντός μας είναι επίτευγμα δύσκολο έως αδύντο όσο ανασαίνουμε.Και γω προσωπικά θεωρώ ότι είναι μια και μοναδική μάχη από αρχής μέχρι τέλους.Κι αυτό γιατί στη μάχη της ζωής δεν μπορείς να είσαι νικητής αφού πάντα θα υπάρχει μια νέα πρόκληση,ένας νέος δαίμωνας να αντιμετωπίσεις μέσα σου.Από την άλλη χαμένος δεν μπορείς να είσαι,γιατί πάντα,όσες παραιτήσεις και αν κάνουμε στη ζωή μας πάντα θα έχουμε ένα λόγο να αγωνιζόμαστε όσο ανασαίνουμε.

Η ειρήνη βρίσκεται στην "άλλη όχθη" νομίζω φίλε μου.

Καλησπέρα!

στην πρωτη περιπτωση θελω να πιστευω οτι εφοσον το συνειδητοποιησουμε και ξερουμε οτι ειναι δικα μας και ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ , η ειρηνη ειναι αναποφευκτα μεσα μας και για παντα ...

στην δευτερη περιπτωση ο πολεμος ειναι διαρκεις και τελειωμο δεν εχει ...

θα ελεγα το τραγουδι "... πηραμε την ζωη μας λαθος ..." γιαυτο και πολεμαμε φιλε μου ... εαν την παιρναμε "σωστα" τοτε θα ζουσαμε σε μια αιωνια ειρηνη ... την οποια και αναζητουμε με λαθος τροπο τολμω να πω

Εγώ πάλι νομίζω ότι οι περισσότεροι έχουν πάρει τη ζωή τους λάθος και μένουν λίγοι που την έχουν πάρει σωστά....μέσα σε τόσο λάθος όμως πού να βρεις την ειρήνη;Γι'αυτό και εκείνος που σωστά σκέφτεται αισθάνεται και το χρέος να φέρει κι άλλους στο μέρος του,να δείξει ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος.Γι'αυτό και ο πολεμιστής δε διαφέρει και πολύ από τον φιλόσοφο όπως τον παρουσιάζει ο Πλάτωνας στην Πολιτεία...

το σωστο (ποιο σωστο θα μου πεις τωρα , οκ μεγαλη κουβεντα χαχα) δεν εχει αναγκη ουτε απο πολεμιστη ουτε απο πολεμο , το σωστο δεν δημιουργει πολεμους αλλα ειρηνη , για μενα το "προβλημα" ειναι κατα ποσο ειναι εφικτο το σωστο ... και κατα ποσο η φυση μας αναζητα το σωστο ... εδω κολλαω και χανομαι !!!

εν ολιγοις δεν θελω ουτε πολεμο ουτε πολεμιστες , θελω ειρηνη και ηρεμια , χαμογελα και ζωη , καμια αιτια και κανενας λογος για πολεμιστες και πολεμους ... ακομη και μεσα μας εαν επιλεξουμε το σωστο , εαν ΜΑΣ ΑΦΗΣΟΥΝ να επιλεξουμε το σωστο , ΕΑΝ ΔΕΝ ΜΑΣ ΜΑΘΟΥΝ απο παιδια το λαθος , τοτε δεν εχουμε αναγκη για να πολεμησουμε ... απλα ξεκιναμε λαθος κατα την αποψη μου και αυτο δημιουργει τις αναγκες για πολεμους σε ολα τα επιπεδα της ζωης μας ειτε εναν συνεχομενο ειτε πολλους μικρους ...

δεν ξερω εαν εξηγω σωστα , δεν ξερω πως βγαινει αυτο που νιωθω μεσα απο τις λεξεις ... ελπιζω να γινεται κατανοητο

Από εδώ και στο εξής,όταν θα μιλώ για πολεμιστή θα εννοώ τον ειρηνικό(που παλεύει μέσα του)για να μη δημιουργηθούν παρεξηγήσεις.

Αυτό που εσύ λες ηρεμία,γαλήνη,ειρήνη...μπορούμε να το ονομάσουμε και ισορροπία;Δεν ήμουν ιδιαίτερα καλός στη φυσική αν και μου άρεσε πολύ.Η ισορροπία όμως επιτυγχάνεται μέσα από την παρουσία δύο ισοδύναμων αντίρρωπων δυνάμεων.Στην προκειμένη μιλάμε για σωστό-λάθος,καλό-κακό και οποιοδήποτε άλλο ζευγαράκι.Θεωρείς ότι η ύπαρξη του ενός μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την ύπαρξη του άλλου;

Και αυτά τα λέω για να δείξω ότι και η ειρήνη προϊόν πολέμου είναι.Οι Ρωμαίοι έλαγαν "Αν θέλεις ειρήνη ετοιμάσου για πόλεμο".Και είχαν δίκιο.Όλα τα αγαθά κόποις κτώνται.Κι όσο πιο υπέρτερα είναι τα αγαθά(αγάπη,ειρήνη,χαμόγελο,χαρά,ζωή),τόσο πιο δύσκολος και "αιματηρός" ο αγώνας μας.

Και το σωστό που θες να επιλέγουμε εμείς οι άνθρωποι...τι λες;Το μαθαίνουμε μόνο αν πούμε στους γονείς μας(με την πιπίλα στο στόμα) "μη μου λες εκείνο κι αυτό";Πάλι,κάνοντας λάθη θα μάθουμε ποιο είναι το σωστό.Το σωστό δεν διδάσκεται.Αναζητείται και από άλλους βρίσκεται,από άλλους όχι.

quote:

---

Δε διαφωνούμε σε κάτι φίλε μου.

Από εδώ και στο εξής,όταν θα μιλώ για πολεμιστή θα εννοώ τον ειρηνικό(που παλεύει μέσα του)για να μη δημιουργηθούν παρεξηγήσεις.

Αυτό που εσύ λες ηρεμία,γαλήνη,ειρήνη...μπορούμε να το ονομάσουμε και ισορροπία;Δεν ήμουν ιδιαίτερα καλός στη φυσική αν και μου άρεσε πολύ.Η ισορροπία όμως επιτυγχάνεται μέσα από την παρουσία δύο ισοδύναμων αντίρρωπων δυνάμεων.Στην προκειμένη μιλάμε για σωστό-λάθος,καλό-κακό και οποιοδήποτε άλλο ζευγαράκι.Θεωρείς ότι η ύπαρξη του ενός μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την ύπαρξη του άλλου;

Και αυτά τα λέω για να δείξω ότι και η ειρήνη προϊόν πολέμου είναι.Οι Ρωμαίοι έλαγαν "Αν θέλεις ειρήνη ετοιμάσου για πόλεμο".Και είχαν δίκιο.Όλα τα αγαθά κόποις κτώνται.Κι όσο πιο υπέρτερα είναι τα αγαθά(αγάπη,ειρήνη,χαμόγελο,χαρά,ζωή),τόσο πιο δύσκολος και "αιματηρός" ο αγώνας μας.

Και το σωστό που θες να επιλέγουμε εμείς οι άνθρωποι...τι λες;Το μαθαίνουμε μόνο αν πούμε στους γονείς μας(με την πιπίλα στο στόμα) "μη μου λες εκείνο κι αυτό";Πάλι,κάνοντας λάθη θα μάθουμε ποιο είναι το σωστό.Το σωστό δεν διδάσκεται.Αναζητείται και από άλλους βρίσκεται,από άλλους όχι.

---

Για άλλη μια φορά η επιλογή της "μεσότητας" αναδεικνύεται -δια μέσου των λεγομένων- ως πηγή ευδαιμονίας στην ζωή των ανθρώπων...

Ωραία λοιπόν , να δεχθούμε ότι όντως έτσι τα πράματα έχουν και συνειδητά επιλέγουμε κάθε φορά την "μεσότητα" , δηλαδή κατα κάποιον τρόπο καλούμαστε να επιδράσουμε επι δύο ενεργών δυνάμεων εντός μας κάθε φορά , επιλέγοντας το μέσον...

Θελω να τον "σκίσω" δηλαδή τον απέναντί μου -για διαφόρους λόγους- και απο την άλλη μεριά έρχεται ένας ηθικός προστακτικός κώδικας που μου λέει "Όχι γελασέ του"...οπότε εγώ επιλέγω απλά ούτε να τον "σκίσω" ... αλλα ούτε να του γελάσω αλλα κάτι το ενδιάμεσο -προϊόν συνειδητής επιλογής-...

Πολύ ψυχοφθόρο μου φαντάζει όλο αυτό όμως και αναρρωτιέμαι -ασχέτως της ορθότητας της τελικής επιλογής- ....

Όταν κάτι μέσα μου , μου λέει κάνε αυτό και έρχεται ο κάθε ηθικός προστακτικός κώδικας και μου λέει "όχι , κάνε αυτό"...αυτό δεν συνοδεύεται απο μια διαμάχη εντός μου/σου/μας , δεν βιώνουμε τα αντίστοιχα συναισθήματα -οργής και αυτο-ενοχοποίησης εκ των υστέρων-...ασχέτως της τελικής επιλογής του χειρισμού της επιμέρους καταστάσεως???

Δεν τελλούμε υπο την "συναισθηματική αρπάγη" όλων όσων βιώνουμε κάθε φορά και δεν τελλούμε υπο το καθεστώς των συγκινησιακών πειρατειών και οι οποίες μαστίζουν τον ψυχικό μας κόσμο..???

Μήπως -αναρρωτιέμαι και πάλι- η γνώση της δομής και της καταστατικότητας της ανθρώπινης -εσωτερικής πραγματικότητας- μας βοηθήσει , να αντιλαμβανόμαστε καλύτερα τους λόγους αλλα και τις αιτίες που οι απέναντί μας αλλα και μείς οι ίδιοι σκεπτόμαστε όπως σκεπτόμαστε και ερμηνεύουμε όπως ερμηνεύουμε την κάθε κατάσταση κάθε φορά και εμφανιζόμαστε ως "υποκείμενοι" σε αυτήν και με όλα όσα συνεπάγεται αυτό , ενώ ίσως θα μπορούμαστε να καταστούμε ως "υπερ-κείμενοι" αυτής..και με εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα -εσωτερικά και εξωτερικα-...???

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Edited by - Εαρινός on 20/12/2010 15:32:10

Edited by - Εαρινός on 20/12/2010 15:33:38

Edited by - Εαρινός on 20/12/2010 15:55:05

Edited by - Εαρινός on 20/12/2010 15:55:53

Έτσι όπως σε διάβαζα θυμήθηκα κάτι περιστατικά από την παιδική μου ηλικία.Στο δημοτικό,συμμετείχα συχνά πυκνά σε καβγάδες με άλλα παιδιά.Με θυμάμαι πολλές φορές να μπλέκομαι σε τέτοιες ιστορίες επειδή όντως με εξόργιζαν τα άλλα παιδάκια.Και λόγω διάπλασης(ήμουν μόνιμα ο ψηλότερος και αρκετά παχύς θα έλεγά)βρισκόμουν σε θέση υπεροχής.Μπορώ να θυμηθώ σκηνικά όπου ενώ χτυπούσα τον άλλον να αρχίζω να κλαίω ας πούμε.Και αυτό γινόταν επειδή το μετάνιωνα,επειδή δεν πίστευα ότι ήμουν αυτός που φέρει τα χτυπήματα και έτσι σταματούσα.

Σήμερα,το ίδιο συγκροτημένος σωματικά(ψηλός,όχι τόσο παχής) έχω μια άλλη οπτική.Θεωρώ τον εαυτό μου έτοιμο να μπλεχτεί στη διαμάχη,αλλά πλέον θα το κάνω μετά από πολύ ζύγιασμα...και κατά βάση όχι για μένα.Μου έχει έρθει πολλές φορές στο μυαλό να χρησιμοποιήσω βία κατά κάποιου αλλά δεν το κάνω.Προσπαθώ να κατανοήσω την επίθεση του απέναντί μου,αν όντως μπορεί να με επηρεάσει αρνητικά(και συνήθως δεν μπορεί)και επίσης ποντάρω(μπορεί να είναι και λάθος αυτό)στην"ωριμότητα"-ψυχραιμία και στη λογική του άλλου.Θα μπορούσαμε να το πούμε αυτό μεσότητα;Πιθανότατα ναι.

Προχθές,ένας φίλος εκνευρίστηκε π.χ. με έναν χαρακτηρισμό που του έδωσα.Ο ίδιος έχει προβεί σε αντιστοίχους εναντίον μου χωρίς να απαντάω με οργή στο παρελθόν.Οπότε είχα λόγο και τρόπο να τον αντικρούσω.Ωστόσο,επειδή η αντίδρασή του ήταν υπερβολική και "ανώριμη"(θα μου πεις τι είναι ώριμο και τι όχι;)περίμενα απλά να ηρεμήσει.Τέλος,το θέμα λύθηκε και ο ίδιος αποδέχτηκε ότι ήταν υπερβολικός,χωρίς να πω ή να κάνω τίποτα.

Όλα αυτά τα λέω για να δείξω ότι η μεσότητα(αν όντως μπορούμε να μιλάμε για κάτι τέτοιο)διαφέρει σε κάθε περίπτωση και χρησιμοποιώ προσωπικές εμπειρίες καθώς έτσι μπήκα στη διαδικασία να ψάχνω τι διάολο συμβαίνει με τα συναισθήματα και με το κατά πόσο οφείλουν να εκφράζονται στο ακέραιο.Και όσο πιο σοφός γίνεται ο άνθρωπος,τόσο πιο συγκεκριμένοι οι λόγοι για τους οποίους πολεμάει γίνονται.