- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

quote:

---

Εσείς καρφώνεστε έτσι, κι άλλοι στα θέματα καρφώνουν αδιάκοπα...

---

"ΠΕΡΠΑΤΗΣΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ
ΚΑΙ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΜΟΥ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ
ΚΑΙ ΕΣΥ ΠΟΥ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΤΗ ΓΗ
ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ"

Η ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!
ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΣ ΤΟ ΓΡΑΨΕΙ!...

One day in the year of the fox
Came a time remembered well
When the strong young man of the rising sun
Heard the tolling of the great black bell

One day in the year of the fox
When the bell began to ring
Meant the time had cometh
For one to go
To the temple of the king

There in the middle of the circle he stands
Searching, seeking
With just one touch of his trembling hand
The answer will be found

Daylight waits while the old man sings
Heaven help me
And then like the rush of a thousand wings
It shines upon the one
And the day had just begun

One day in the year of the fox
Came a time remembered well
When the strong young man of the rising sun
Heard the tolling of the great black bell

One day in the year of the fox
When the bell began to sing
It meant the time had cometh
For one to go
To the temple of the king

There in the middle of the people
He stands
Seeing, feeling
With just a wave of a strong right hand
He's gone
To the temple of the king

Far from the circle at the edge of the world
He's hoping, wondering
Thinking back from the stories he's heard
Of what he's going to see

There in middle of the circle it lies
Heaven help me
Then all could see by the shine in his eyes
The answer had been found

Back with the people in the circle
He stands
Giving, feeling
With just one touch of a strong right hand
They know
Of the temple and the king

ΑΝ ΒΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟΥΡΓΟ ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΤΟΣΟ ΩΡΑΙΑ ΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΟΣΟ Ο R.J.DIO,ΑΣ ΜΟΥ ΠΕΙ!(Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟΥ...)

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Παράκληση

Περπάτησα πάρα πολύ και τα φτερά μου τα 'χω χάσει
Μα εσύ που δεν πατάς στη γη καν' την ψυχή μου να πετάξει
Μ' ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι ένα αεράκι να μας πάρει
Φωτιά και αέρας να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας

Είν' η καρδιά μου μια αυλή σ' ένα κελί που όλο μικραίνει
Μα εσύ που έχεις το κλειδί έλα και πες μου το γιατί
Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει το όνειρο μου ξαποσταίνει
Νερό και αρμύρα να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας


Έχω ένα κόμπο στο λαιμό και μια θηλιά που όλο στενεύει
Έλα και κάνε μουσική την τρέλα που με διαφεντεύει
Κι αν είναι οι νότες και οι λέξεις αφελείς τραγούδησε τες να χαρείς
Μ' ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας

ΟΤΑΝ Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΒΑΡΙΟΥΝΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΠΛΟΙΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΖΩΗ ΔΙΧΩΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ...
ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ;
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ...ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΕΙ.

Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΟΥ.

ΑΠΟ ΤΑ ΗΛΥΣΙΑ ΠΕΔΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ,ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.
Αφιερωμενο.

"ΤΕΤΕΛΕΣΘΑΙ"

Λυσσαλέος οπαδός της αλήθειας.