- Aσπρομαυροι Συνειρμοι...Σιωπηλες Εικονες - ΕΙΚΟΝΕΣ

Όλα είναι εδώ κι όλα περνάνε
Σαν το νερό στα χέρια ενός παιδιού
Μέσα βαθιά στα δάχτυλα γερνάνε, μικρές
σταγόνες, φως του πρώτου ουρανού
Κάπου εδώ θα συνηθίσω
Να ‘χω το χρόνο κλειδωμένο στο κορμί
Σαν πυρετό θα τον κρατήσω σφικτά
Στο μέτωπο, στα μάτια, στη φωνή
Και κάθε βράδυ θα κοιτώ ξανά
Πίσω απ’τις γρίλιες
Των ματιών σου τη φωτιά
Θα περιμένω λίγο φως ξανά
Ξανά να ζήσει πάλι
Ό,τι δεν είναι πια εδώ
Κάπου αλλού, κάπου εδώ γύρω
Όλα συμβαίνουν κι όλα γίνονται ζωή
Στου ποταμού το γύρισμα θα γύρω, αργά
Σαν άνοιξη που άργησε να ‘ρθει...
Αλκινοος Ιωαννιδης
οι στιχοι αυτοι στην στιγμη σου βαλσαμο...

"Κι ολοι οι ερωτες που περασαν
απ'τη ζωη μου ,σπασμενα τρενα
με παραφωνες σφυριχτρεs.
Σε καθε σταθμο χανω τα βαγονια
'η μπερδευω τον προορισμο.
Τι πειραζει, η σοφια αυτου το κοσμου,
ειπε:
οταν δεν εχεις που να πας,
ολοι οι δρομοι οδηγουν εκει..."
--χωρις προορισμο>>ειρηνη σταματουδη--
Edited by - ΑΤΜΑ on 17/04/2004 01:27:49

"Και το μυστικο της ηταν αυτο.
Ειχε σκυψει στο αυτι μου εκεινο το βραδυ
και μου ειχε πει:
"Δεν ειμαι η Δαλιδα,αλλα η Ελενη.
Τ'ονομα μου το πηρα απο ενα μυθο
που μου'πε ο πατερας τη μερα που πεθανε.
Τους ξεγελασα.Μια ολοκληρη ζωηη με φωναζαν Δαλιδα"...
--'την Δαλιδα που την ελεγαν Ελενη'>>Ειρηνη Σταματουδη--
Edited by - ΑΤΜΑ on 17/04/2004 01:58:14

"Οι ανακοινωσεις περι λειψυδριας
απεβησαν μοιραιες.
Σ'αυτη την πολη κανεις
δεν κλαιει πια."
--προβλημα λειψυδριας--

"H φυση με παρηγορει.
Καθε φορα που κοιμαται
εχω την αισθηση
οτι της ξεφυγα..."
--ψευδαισθησεις---
>>>Ειρηνη Σταματουδη<<<
Edited by - ΑΤΜΑ on 17/04/2004 01:50:51
που να μη ματωνει ποτε η ευλαβεια---
Ο.Ε.

Ετσι με αγγιζες
με χαδι φονικο
σαν ματωνες την σαρκα μου
στα πορνογραφικα σου ονειρα/
ηθελες/μα εγω το θελησα πιο πολυ/
διαρκω τον πονο
για να σε αισθανομαι
ακομα/ενα μουσειοπονου/
αυτο ειμαι/
εκθετω τις πληγες
που απεκτησα κοντα σου/
και εισαι παλι εδω
να μου χαμογελας και να με βριζεις
να με χτυπας και να κλαις
να φευγεις και να ερχεσαι
απο αποσταση να με αγγιζεις
με τα γυμνα σου ματια/
ειμαι ενα μουσειο πονου/
εισοδος δωρεαν
εξοδος κινδυνου...
για παντα θα ποναει
και οποιος τον θανατο φοβαται..
παντα μεσα του θα τον εχει..
κι οποιος για την μοναξια του ποναει..παντα μονος θα ναι.


Ευρυαλε,βλασταρι των γλαυκομματων,Χαριτων,
αγαπημενε των ωριομαλλων Μουσων,εσενα σε
αναστησε η Κυπριδα κι η Πειθω με τα τρυφερα
βλεφαρα,αναμεσα στ ανθη!
just a detail..from a
"war+peace" story..
no words
left2tell...
x-pt..
Guernica...
+ φυσαει τοσο που ανατριχιαζω αποψε...
"αφησα ανοιχτα" :)
so..the wind can blow inside/
freedom 4 a single breath.../
till the (never)end...
there in neverland...


"...lead us from the unreal 2 the real
from darkness into light
from death 2 immortality
shanti shanti..."
..words from the "shanti punja"-Tulku
Edited by - ΑΤΜΑ on 02/08/2004 01:32:23

---The matrix of your body is being altered---
till the (never)end...
there in neverland...





I went to the woods because I wished to live deliberately, to front only the essential facts of life,and see if I could not learn what it had to teach,and not, when I came to die, to discover that I had not lived!!!

σφραγισα ολες τις υδονες της μερας
μεσα στην ανασα της νυχτας/
στο πρωτο φως/ξοδεψα ολες τις ματιες
μου να ατενιζω το ματαιο της πραξης μου/
κι υστερα ξεπηδισαν φλογισμενες λεξεις/
παγιδευμενες στην μικρη οθονη/
και γραφτηκε στο χρονο...
"συναντησε με στο βυθο/γιατι απο σιωπη ειμαι φτιαγμενος"
μηνυμα εσταλει...
Edited by - ryche on 28/08/2004 01:19:44
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΥΤΕΣ,ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ
ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΗ:SΑΔΙΣΜΟΣ


«Είμαι το Πνεύμα που αρνείται διαρκώς»

<<Οταν ζυγωνεις η νυχτα ολη ανατριχιαζει
οι τοιχοι σαλευουν
το γιασεμι μυριζει πιο δυνατα
η θαλασσα ανασαινει πιο γρηγορα
κι ο ανεμος αναστατος
σιαζει τα μαλλια μου
οπως σ'αρεσουν...>>

"Απο τοτε που γεννηθηκα
ειμαι στολισμενη για τον ερχομο σου
Δεκα χιλιαδες μερες περασαν
κι ολο πηγαινω να σε συναντησω
Οι χωρες στενεψαν
τα βουνα χαμηλωνουν
τα ποταμια λιγνεψαν
Το κορμι μου μεγαλωσε με ξεπερασε
απλωνεται απ'την αυγη ως το λυκοφως
σκεπαζει ολη τη γη
Οποιο δρομο κι αν παρεις
θα περπατησεις επανω μου..."

..τα πιο ομορφα λογια ειναι αυτα που δεν εχουν ακομη ειπωθει...
--H.Gibran used2say..--
so ..here i am...
... the angel of Nekyia--->

...μια ζωη αφιερωμενη.σε σενα/η στην ταυτιση με σενα/η στο ζησιμου σου..
'η παλι/
στο σταυρο επανω..
κατω
διπλα
δεξια
+αριστερα του..
επραξα ολες τις στασεις εκτος απο μια-
αυτο που ακομη δεν γνωρισα ειναι η πραγματικοτητα ...
οταν το ασπρομαυρο....παιρνει ζωη.-
μια ζωη-περιμενα- τα ματια σου.
jesus loves me..also he want2....
Ατμα αμυγδαλου...

.....για σενα που αυθορμητα σου προσφερα...το μηλο//δαγκωμενο//ζουμερο still.-
+ απο τοτε καθε "ασπρο~μαυρο"...αναμνηση κοκκινου-του εκεινου-
...γινηκαμε...
Σ'αγαπω...
οπως θα λεγαν..στα παραμυθια..//ο Αδαμ + η Ευα αραγε;
.."Το 'Παν"...;

