- ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΣΠΙΔΑ - ΓΕΙΩΣΗ - ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ - .-= Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ =-.
quote:Καλέ, πάτα φρένο! Είναι διαφορετικό να θεωρητικολογείς και διαφορετικό να κάνεις διάγνωση για έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Αυτά που γράφεις είναι θεωρητικά σωστά, αλλά δεν με αφορούν ούτε στο ελάχιστο. Εξάλλου πού και πότε είπα ότι δεν είναι σημαντικό να συγχωρούμε τον ίδιο μας τον εαυτό; Είπα απλά ότι για μένα είναι πιο δύσκολο.
Χμμμ... πιστεύω οτι κάνεις λάθος. Νομίζω το πιο σημαντικό από όλα είναι να συγχωρούμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Εάν δεν συγχωρεί κάποιος τον εαυτό του, τότε δυσκολεύεται να συγχωρήσει και τους άλλους. Αλλά αυτό δεν είναι τόσο το πρόβλημα, το πρόβλημα είναι οτι η μη συγχώρεση του εαυτού οδηγεί σε έντονη κριτική, ενοχές και τύψεις οι οποίες βέβαια οδηγούν το άτομο καταρχήν στην εσωτερική έντονη διαταραχή, και επιπλέον τον ωθεί να παίρνει αποφάσεις βάσει αυτών των συναισθημάτων, πράγμα που δεν είναι σωστό.
Σε ευχαριστώ πάντως γιατί η σκέψη σου με οδήγησε να συνειδητοποιήσω ότι βασίζω υπερβολικά μεγάλο τμήμα της αυτοεκτίμησής μου στην εκτίμηση που έχουν οι άλλοι για μένα (π.χ.μπορώ να εκτιμήσω τον εαυτό μου ευκολότερα, εάν τον τοποθετήσω στο πλαίσιο της Δημιουργίας, από ό,τι για την αξία του αυτή καθεαυτή), πράγμα που ενδεχομένως να μην είναι και το πιο σωστό.
Αυτά.
aries0
Αχ... Δεν σε απορρίπτω, βρε Γιάννη, απλά τη γνώμη μου είπα.
Όσον αφορά το σχόλιό σου ότι δεν είμαστε έτοιμοι να σε ακούσουμε, σου αφιερώνω έναν από τους αγαπημένους μου στίχους (του ποιητή Γιάννη Πατίλη): "και είμαι ανέτοιμος, βαθιά ανέτοιμος για όλα".
Με πολλή αγάπη (πάντα),
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Διαβάζοντας πάλι αυτό που έγραψα, διαπίστωσα ότι η φράση μου
quote:θα μπορούσε να παρερμηνευτεί και να καταλάβει κανείς ότι εννοώ πως παραβλέπω τα σφάλματα και τα ατοπήματα και απλά πάω παρακάτω. Δεν εννοούσα αυτό, όμως, εννοούσα ότι παίρνω το κουράγιο να συγχωρήσω τα σφάλματά μου για να συνεχίσω. Ατυχής η αρχική μου έκφραση, ζητώ συγνώμη.
Και παίρνω κουράγιο να συνεχίσω χωρίς να κολλάω σε σφάλματα ή ατοπήματα
Με πολλή αγάπη,
Unseen
***** Στον κόσμο του πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή *****
Δεν εχει νοημα πλεον !!!!
Ειπα να ξαναρχισω να γραφω αλλα δεν υπαρχει πεδιο ...!!
Αστο καλυτερα ...καλα ειχα αποχωρησει τι ηθελα να ξανα μπω !!!
Με εχει κουρασει αυτη η κατασταση ...λοιπον σας χαιρετω οριστικα...
Μην γραψετε δεν θα δω αλλο !!!
Sunrise zero
Y.Γ μπορει αργοτερα στο site που λεω να κανω να μπορω να μιλαω πιο συγκεκριμενα και πιο ελευθερα !!!!
Οποιος θελει κατι θα δω μονο σε e mail .
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Μορφέα, τον έκανα τον διαλογισμό που είπες.
Παρατήρησα οτι δεν είχαν όλα τα άτομα που σκέφτηκα την ίδια φωτεινότητα, όυτε την ίδια οικειότητα άσχετα απο την σχέση που έχουμε στην υλική πραγματικότητα μας.
Επίσης θέλησα να '' περάσω'' μέσα απο τα μάτια τους και να κοιτάξω πιο βαθιά. Το έκανα με όλους εκτός απο τον γιό μου, άγνωστο γιατί.
Τα αποτελέσματα ήταν ''περίεργα και συναρπαστικά.
--------------------------------------------------------------------------------
Nst και Μορφέα, μάλλον κάτι έχασα, δεν κατάλαβα σε ποιο διαλογισμό αναφέρεστε?
Μορφέα, δηλαδή δεν χρειάζεται να κάτσω κάτω στο έδαφος ώστε να ακουμπά το πρώτο κέντρο κάτω για την ενεργοποίηση που ανέφερες?
Τότε ξεκινάω αμέσως!
Γιατί εμείς τούς δίνουμε το δικαίωμα να κρίνουν και εμείς τούς τοποθετούμε τόσο ψηλά.
Τώρα αν σου πω οτι μέχρι άυτή την στιγμή δεν έχω βρεί τίποτα το εξαιρετικό πέραν μιας έντονης αυτοπεποίθησης και ενός αρκετά ανεβασμένου εγωισμού τι θα σκεφτείς?
Η διαφορά έγκειται στον τρόπο ''πλασαρισματος'' της προσωπικότητας τους, πράγμα που θέλει ένα ταλέντο, στο να κρύβεις τις ανασφάλειες σου αλλά έτσι δεν πρόκειται να προχωρήσουν ποτέ κάτω απο την επιφάνεια.
Καλή αντάμωση και καληνύχτα.
Εχει μαγεία εδω γύρω και δεν μπορείς να αντισταθείς χα χα !!!
Ωραία ήταν χθές στο Θησείο, ηλιοφάνεια, κελαηδίσματα, λουλουδάκια και ''τζιτζίκια'' που πηγαινοέρχονταν στο τραπέζι μας, δύο πράσινα μάτια... μια πανέμορφη γαλάζια σφαίρα και πολλή πολλή αγάπη...
Pyramid η απουσία σου ήταν πολύ αισθητή.
Καλημέρα σε όλους εδώ και εκεί...
Τέλειωσε πριν από λίγο μιά τρελή εβδομάδα, όλα καλά όμως δυστυχώς χτύπησα και το γόνατό μου είναι χάλια. Καλά όσο το σκέφτομαι.... δεν είδα το πεζούλι που το είχα ανεβοκατέβει 50 φορές....τι να πω. Μου αρέσει που οι άλλοι ανησυχούσαν και εγώ έλεγα «γρήγορα φτιάξτε τα μαλλιά της θα χάσουμε το φως», άντε τώρα βάλτα με μία τρελή, τι να πουν οι άνθρωποι ξανασυνέχισαν.
Χαίρομαι που περάσατε όμορφα στην συνάντηση, Ελενάκι μου λυπήθηκα που δεν μπόρεσα να παραβρεθώ.
Φιλιά σε όλους.
Φιλάκια πολλά σε όλους σας
Άντε και μου λείψατε κιόλας! Να επιστρέψετε στο φόρουμ!