- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Αν πάψεις να σκέφτεσαι, για λίγο,αλλά και να μιλάς,ακόμη, ώστε να μην ακούς καμιά φωνή, ούτες τη δική σου, τότε θα ακούσεις τη φωνή που σου λέω...Θέλει λίγες μέρες, όμως, αυτό...
Μετά,πάλι, αυτο που θα νοιώσεις, θα σε κανει να μην θες να κοινωνηθείς..Θα προτιμάς να βλέπεις έτσι τα πραγματα,δίχως επικοινωνία με τους άλλους, θα σου αρκεί η αρμονία που θα έχεις με τη φωνή...Αλλά και πάλι ,πρέπει στη μέση να σταθείς, για να έχεις ισορροπία...
Θα ήθελα να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα εννοιολογικά..
Αφυπνίζω συνείδηση είναι ίδιο με το κτίζω συνείδηση ή ελευθερώνω συνείδηση?
Υπάρχει μια διαφορά σε αυτούς τους όρους και αν ναι τη δηλώνει ο καθένας?
2ον
Πώς κτίζει(/ελευθερώνει?) κάποιος συνείδειση?
Αρκει να ζει στο εδώ κ στο τώρα
και με τον καιρό κάνοντας μόνο αυτό
η συνείδηση κτίζεται?
Ή αυτό απο μόνο του δεν "δημιουργεί" συνείδηση?
3ον.
Τι ακριβώς είναι τα εγώ?
Είναι ενέργειες? "Δονίσεις"?
Μπορεί κάποιος με τη συνήθεια να σκοτώσει ένα εγώ?
(πχ να συνηθίσω να μην λέω ψέματα, να συνηθίσω να ελεγχο τον θυμό μου κλπ)
Επίσης, η ικανοποίηση επiθυμιών μπορεί να σκοτώσει ένα εγώ? (μπορεί δηλαδή να του προκαλέσει όση ζημιά όσο κ οι άλλοι τρόποι θανάτωσης των εγώ)
Γιατί πολλοί άνθρωποι θα πούνε ότι απο τη στιγμή που συνέβη(στα Ν. ελληνικά συνέβει) το τάδε πράγμα που επιθυμούσα, πχ έχω λιγότερα νέυρα, λιγότερη ή καθόλου στεναχώρια κλπ κλπ. Τι θα έλεγες σε αυτούς?
Αυτά.
Υγ: κάποια στιγμή θα έχεις ιμέιλ για ένα θέμα προσωπικό που ίσως μπορείς να βοηθήσεις(αν όμως δεν σου στείλω τελικά προσπάθησε να είσαι online γνκ..(περισσότερο απ τη Τρίτη κ μετά))
"..The Matrix can't tell you who you are"
Όταν ο άνθρωπος είναι σίγουρος για τον θεό ο θεός αμφιβάλλει για τον άνθρωπο..
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με τη σκέψη και το συναίσθημα
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 14/02/2010 01:16:48
Η ερώτηση απευθύνεται σε όλους.
Για μένα το "εγώ" είναι ο εαυτός μου, δηλαδή εγώ. Ισως να το καταλαβαίνω λάθος, γι' αυτό έκανα και την ερώτηση.
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
quote:
Θα ήθελα να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα εννοιολογικά..
Αφυπνίζω συνείδηση είναι ίδιο με το κτίζω συνείδηση ή ελευθερώνω συνείδηση?
Υπάρχει μια διαφορά σε αυτούς τους όρους και αν ναι τη δηλώνει ο καθένας?2ον
Πώς κτίζει(/ελευθερώνει?) κάποιος συνείδειση?
Αρκει να ζει στο εδώ κ στο τώρα
και με τον καιρό κάνοντας μόνο αυτό
η συνείδηση κτίζεται?
Ή αυτό απο μόνο του δεν "δημιουργεί" συνείδηση?
3ον.
Τι ακριβώς είναι τα εγώ?
Είναι ενέργειες? "Δονίσεις"?
Μπορεί κάποιος με τη συνήθεια να σκοτώσει ένα εγώ?
(πχ να συνηθίσω να μην λέω ψέματα, να συνηθίσω να ελεγχο τον θυμό μου κλπ)
Ανταποκρίνομαι ανάλογα με το πώς με ρωτάει κάποιος..
Για να καταλάβεις ..ερχόμαστε με ένα ποσοστό ελεύθερης συνείδησης 3% το λιγότερο . Αυτό είναι ένα άτομο του Πατέρα ένα του Υιού και ένα του Αγίου πνεύματος.. κάποιος μπορεί να έρθει με μεγαλύτερο ποσοστό και αυτό έχει να κάνει με το πόσο έχει δουλέψει σε προηγούμενες ζωές.
Όλο το άλλο ποσοστό της συνείδηση που δεν είναι ελεύθερο ..είναι δεσμευμένο από τα εγώ ..τα εγώ για να μπορούν να υπάρχουν χρειάζονται ένα «σώμα» ενεργεία και συνείδηση(με την έννοια ότι χρειάζεται η ταύτιση της συνείδηση με κάποιο εγώ) Κάποτε η ανθρωπότητα δεν είχε εγώ. Τα εγώ προέκυψαν αργότερα και έχουν σχέση με το απαίσιο όργανο Κούνταμπαφερ. Η Κουνταλινι είναι στην πραγματικότητα το τέλος του οργάνου Κούνταμπαφερ.
Έτσι πρώτων.. μπορείς να αφυπνίσεις ή αν θες να ενεργοποιήσεις το ελεύθερο ποσοστό της συνείδησης που έχεις και αυτό γίνεται μέσα από τον διαλογισμό και από τον διαλογισμό εν κινήσει δηλ να είναι κάποιος σε κατάσταση αυτοενθυμησης ή 3η κατάσταση συνείδησης..
..Και δεύτερων να ελευθερώσεις το ποσοστό της συνείδησης που χρησιμοποιούν τα εγώ ..και αυτό γίνεται όταν τα εγώ παρατηρούνται από την ελεύθερη συνείδηση,κατανοούνται σε βάθος.. και στο τέλος εξαλείφονται ..Αυτό το ποσοστό της ουσίας που ελευθερώνεται, γίνεται το υλικό για να «κατασκευαστεί» η ψυχή! Με την έννοια να ¨ενεργοποιηθεί¨ Πχ όλοι έχουμε τα τσακρα.. αλλά δεν είναι πλήρως ενεργοποιημένα ..Αυτό που τα ενεργοποιεί είναι η Κουνταλινι και δια μέσο αυτής της ενέργειας κατασκευάζουμε τα ανώτερα υπαρξειακα σώματα.
quote:
Αρκει να ζει στο εδώ κ στο τώρα
και με τον καιρό κάνοντας μόνο αυτό
η συνείδηση κτίζεται?Ή αυτό απο μόνο του δεν "δημιουργεί" συνείδηση?
Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό βήμα ..αλλάζει της εσωτερική ποιότητα του πως ζει κανείς, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Χρειάζεται η συνείδηση να αφυπνίζεται και παράλληλα να κατασκευάζουμε τα ανώτερα υπαρξιακά σώματα. Αν δεν τα κατασκευάζουμε ..τότε μπορούμε να έχουμε «δείγματα» από την αντικειμενική συνείδηση δηλ σατορι..κ.λ.π ,αλλά δεν μπορούμε να έχουμε αντικειμενική συνείδηση αδιάλειπτα.
Έτσι ένα άτομο που μπορεί να έχει «επαφή» με αυτό που ΕΙΝΑΙ μπορεί να φτάσει μέχρι ένα πολύ καλό σημείο ..αλλά μέχρι εκεί ..για να προχωρίσει πέρα από αυτό χρειάζεται μια μεταμόρφωση.. σε πολλά σημεία ή επίπεδα. Θα ήθελα να πω ακόμη ότι κάποιος μπορεί να κάνει διάφορες ασκήσεις με ΜΑΝΤΡΑΜ, οραματισμό και συγκέντρωση για να αναπτύξει τα τσακρα.. μπορεί να έχει κάποια αποτελέσματα ..άλλα αυτά δεν είναι παρά σπινθηρισμοί σε σχέση με την φωτιά της Κουνταλινι που τα ενεργοποιεί..
quote:
Μπορεί κάποιος με τη συνήθεια να σκοτώσει ένα εγώ?
(πχ να συνηθίσω να μην λέω ψέματα, να συνηθίσω να ελεγχο τον θυμό μου κλπ)
Όχι δεν μπορεί .η συνήθεια που λες δρα σαν φίλτρο ..δηλ εμποδίζει το εγώ να εκδηλώνεται αλλά δεν το εξαλείφει. Αυτό συνεχίζει να υπάρχει και ίσως δυναμώνει με αποτέλεσμα κάποτε να ξεσπάσει με τεραστία δύναμη.
Αυτό που βοηθά πραγματικά είναι να έχει κάποιος επίγνωση την στιγμή που εκδηλώνεται ένα ελάττωμα και να μπορεί να παρατηρεί το πώς λειτουργεί. Κάθε εγώ έχει ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψεις, συναισθημάτων, και κινήσεων στο σώμα.
Όταν η συνείδηση κατανοεί το πώς λειτουργεί ένα εγώ, τότε με ένα φυσικό τρόπο αποταυτίζεται από αυτό ..και αυτό γίνεται πάντα στο βαθμό της κατανόησης που έχει κάποιος.
Ένα εγώ έχει Πολλά επίπεδα μέσα στο υποσυνείδητο .κάθε φορά η κατανόηση και η αποταύτιση πρέπει να πηγαίνει βαθύτερα μέσα στο υποσυνείδητο. Έτσι εξαγνίζεται η εσωτερική ψυχολογική μας κόλαση.
Φαντάσου ότι υπάρχει το αγνό ,το άσπιλο.. το πνευματικό μέρος της πολυδιάστατης υπόστασης μας και ταυτόχρονα έχουμε μια αντίθετη κατάσταση που είναι ο ψυχολογικός μας εαυτός με όλα του τα εγώ.. Το ένα είναι επάνω.. το άλλο είναι ακριβώς το αντιθετο ..προς τα κάτω.. Για να ανέβει πραγματικά κανείς πρέπει να εξαγνίζει και να καθαρίζει τα από κάτω.
Αυτά για τώρα αγαπητέ φίλε Dr Jekyll Mr Hyde
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 14/02/2010 09:47:33
quote:
Επίσης, η ικανοποίηση επiθυμιών μπορεί να σκοτώσει ένα εγώ? (μπορεί δηλαδή να του προκαλέσει όση ζημιά όσο κ οι άλλοι τρόποι θανάτωσης των εγώ)
Γιατί πολλοί άνθρωποι θα πούνε ότι απο τη στιγμή που συνέβη(στα Ν. ελληνικά συνέβει) το τάδε πράγμα που επιθυμούσα, πχ έχω λιγότερα νέυρα, λιγότερη ή καθόλου στεναχώρια κλπ κλπ. Τι θα έλεγες σε αυτούς?
Αυτά.
Όχι.. η ικανοποίηση δεν εξαλείφει κανένα εγώ. Όταν ένα εγώ ικανοποιείται ή δεν ικανοποιείται δεν παύει να παραμένει ένα εγώ. Το μυστικό δεν είναι στο να το ικανοποιούμε ή όχι ένα εγώ.. αλλά στο να το κατανοούμε κάτω από το φως της συνείδηση. Αυτό κάνει την διάφορα.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Όχι φίλε μου alfa-omega, δεν εννοούσα τον παρατηρητή, αλλά τον ίδιο μας τον πραγματικό εαυτό, που βρισκεται μέσα μας, παράλληλα με τον τωρινό εαυτό μας...Είναι μέσα μας και δνε έχει ανάγκη να εκδηλώνεται έντονα...Γι αυτο και δεν τον προσέχουμε...
Αγαπητέ φίλε trexagireve ποια η διάφορα μεταξύ του παρατηρητή και του Εαυτού. Επειδή για εμένα είναι το ίδιο!
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
"..The Matrix can't tell you who you are"
Όταν ο άνθρωπος είναι σίγουρος για τον θεό ο θεός αμφιβάλλει για τον άνθρωπο..
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με τη σκέψη και το συναίσθημα
Ο εαυτός μας, εκτός απο τον παρατηρητή, είναι ο μόνος που ξέρει τι πρέπει να κάνουμε...Κι όμως, τον αγνοούμε...
Έχω πει και παλαιότερα ότι μπορεί και ένα εγώ να παρατηρήσει ..έτσι μπορούμε να έχουμε έναν παρατηρητή που δεν είναι ο Εαυτός.
Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ «είναι στην καρδιά».. Ουσιαστικά αυτό που λες «εσωτερική φωνή» και αυτό που λέω παρατηρητής είναι το ίδιο. Αναφέρομε σε αυτόν πολλές φορές λέγοντας «η επίγνωση της αυθόρμητης παρουσίας της ουσίας ή του παρατηρητή». Επίσης αναφέρομαι σε αυτό ως και αυτό-συνείδηση και ως αυτό που είναι η πνευματική ουσία μας.
Πολλές φορές ακούμε αυτήν την φωνή που λες.. αλλά εκείνη την στιγμή υπάρχει η εσωτερική φωνή και αυτός που την ακούει. Αυτό είναι μια διάκριση ..δεν λέω πως είναι κακό… αλλά το πραγματικά ουσιαστικό είναι να ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΗ Η ΦΩΝΗ ..δεν υπάρχει κάποιος που την ακούει και ούτε κάποιος που μιλάει ..αυτή η φωνή είναι η απάντηση στο ποιος είμαι; και μέσα σε αυτή την απαντήση ο ερωτών αφομοιώνεται μέσα στην σιωπηλή επίγνωση της παρουσίας του.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Όταν μιλάτε για "εγώ" μιλάτε για ελατώματα?
Η ερώτηση απευθύνεται σε όλους.
Για μένα το "εγώ" είναι ο εαυτός μου, δηλαδή εγώ. Ισως να το καταλαβαίνω λάθος, γι' αυτό έκανα και την ερώτηση."Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Αγαπητή Nemesi θα προσπαθήσω εγώ ,ο εαυτός μου , να σε βοηθήσω να απαντήσεις μόνη σου στην απορία σου .
Όταν γράφεις και γράφω ,γράφουμε , εγώ ο εαυτός μου , εννοούμε το ίδιο ?
Πάρε το ρήμα είμαι .
Βρες ένα αντικείμενο να ταυτίζει , διευκρινίζει στον μέγιστο εφικτό βαθμό ,το υποκείμενο εγώ ,ο εαυτός μου .
Π.χ , Εγώ ,ο εαυτός μου (alfa-omega ) θέλω να είμαι η ψυχή μου .
Γράφω θέλω ,διότι γνωρίζω ότι δεν είμαι η ψυχή μου ,αλλά μία προσωπικότητα .
Γιατί όμως θέλω τόσο πολύ ,όσο τίποτε άλλο να είμαι εγώ ,ο εαυτός μου ,η ψυχή μου ?
Διότι ο αόρατος παρατηρητής που είναι ,υπάρχει , μέσα στον άπειρο εαυτό μου , μου έδειξε ότι αυτό το εγώ ,αυτός ο εαυτός , που διαμόρφωσε και με τον οποίο ταυτίζεται μέχρι σήμερα η προσωπικότητά μου , είναι γιομάτος ελαττώματα .
Συνεπώς τα ελαττώματα είναι μέσα στο εγώ ,τον εαυτό μου . (που διαμόρφωσε η προσωπικότητά μου μέχρι σήμερα )
Το εγώ μου ,ο εαυτός μου , συμπεριφέρεται, δρα ,ενεργεί , σκέφτεται ελαττωματικά .
Σε σχέση όμως με τι ,προς τι ;
Με τον άπειρο εαυτό τον οποίο θέλω να φτάσω ,να είμαι .
Όταν μιλάνε διάφορα άτομα για το εγώ , τον εαυτό τους , εννοούνε το ίδιο πράγμα ;
Αυτό κάνουμε .
Προσπαθούμε να διευκρινίσουμε , φωτίσουμε ,όσο μας είναι εφικτό , το αληθινό είναι μας , την ουσία μας , τον άπειρο εαυτό μας .
Ο παρατηρητής έγινε αντιληπτός από το εγώ σου ,από τον εαυτό σου ,τον διαισθάνθηκες ποτέ ?
Για να πω την αλήθεια δε καταλαβαίνω τίποτα σχεδον για τους παρατηρητές κι αυτα που λέτε. συγγνώμη που διακόπτω αλλά πιστεύω πως σ΄ αυτό το θέμα ταιριάζει να στείλω την ΄΄εμπειρία΄΄ μου.
Όλα ουσιαστικά ξεκίνησαν πριν δύο χρόνια. Ήμουν πολύ ερωτευμένος με νια κοπέλα, κι αυτή μαζι μου, αλλά μεναμε μακριά ο ένας απ τον άλλον.
Ένα βράδυ ξαπλωσα και τη σκεφτόμουν, και αρχισα να ΄΄βλέπω εικόνες΄΄, και συνειδιτοποιησα πως ήταν σα να ήμουν στο σπίτι της.
Οπότε τι πιο φυσικο; πήγα στο δωμάτιο της.
και την είδα να ξαπλώνει. Πήγα κοντά της και φαινόταν να καταλαβαίνει την ΄΄παρουσία΄΄ μου. Προσπάθησε να με αγγίξει και τότε εννοιωσα κατι, σα να με τραβάει πίσω. Προσπάθησα να ξαναφέρω τις εικονες, όπως κάνουμε όταν δε θέλουμε να ξυπνήσουμε από ένα ωραίο όνειρο. Αλλά τίποτα..
Αισθανομουν ενα πονοκέφαλο περιεργο μετα. Σα να είχε μουδιάσει λίγο το πρόσωπο μου.
Η κοπέλα μου επιβεβαίωσε όλες τις σκηνες, και πρόσθεσε πως εννοιωσε μια ψύχρα, κρύο όταν μ ενιωσε εκεί γύρω.
Πριν δύο μηνες περίπου άρχησα να ψάχνομαι γι αυτά τα θέματα, δε πολυκατάλαβα βεβαια.
Μπόρεσα όμως να ΄΄ξαναπάω΄΄ στο σπίτι της κοπέλας.
Η οποια πάλι μου επιβεβαιώσε όσα είδα, και έδειχνε να φρικάρει..
Πέρα από αυτά βρηκα σε μια ιστοσελίδα κάτι πληροφορίες για επίπεδα υποσυνειδητου και κάτι τέτοια, και αυτό που μου έκανε εντυπωση μ΄ όοοολα αυτά, είναι πως φοβαμαι κάποιες φορες, χωρίς προφανή λόγο..
Απλώς φοβάμαι.
αυταα.. για πείτε μου τιποτα μπας και καταλάβω κι εγώ..
Υπάρχει ένα θέμα που ασχολείται με την αστρική προβολή .
Το link είναι :
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=10232
Εκεί ίσως βρεις απαντήσεις που θα σε καλύψουνε νοητικά .
Πιθανότατα να έκανες ένα αστρικό ταξίδι.
quote:quote:
Όταν μιλάτε για "εγώ" μιλάτε για ελατώματα?
Η ερώτηση απευθύνεται σε όλους.
Για μένα το "εγώ" είναι ο εαυτός μου, δηλαδή εγώ. Ισως να το καταλαβαίνω λάθος, γι' αυτό έκανα και την ερώτηση."Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Αγαπητή Nemesi θα προσπαθήσω εγώ ,ο εαυτός μου , να σε βοηθήσω να απαντήσεις μόνη σου στην απορία σου .
Όταν γράφεις και γράφω ,γράφουμε , εγώ ο εαυτός μου , εννοούμε το ίδιο ?
Πάρε το ρήμα είμαι .
Βρες ένα αντικείμενο να ταυτίζει , διευκρινίζει στον μέγιστο εφικτό βαθμό ,το υποκείμενο εγώ ,ο εαυτός μου .
Π.χ , Εγώ ,ο εαυτός μου (alfa-omega ) θέλω να είμαι η ψυχή μου .
Γράφω θέλω ,διότι γνωρίζω ότι δεν είμαι η ψυχή μου ,αλλά μία προσωπικότητα .
Γιατί όμως θέλω τόσο πολύ ,όσο τίποτε άλλο να είμαι εγώ ,ο εαυτός μου ,η ψυχή μου ?
Διότι ο αόρατος παρατηρητής που είναι ,υπάρχει , μέσα στον άπειρο εαυτό μου , μου έδειξε ότι αυτό το εγώ ,αυτός ο εαυτός , που διαμόρφωσε και με τον οποίο ταυτίζεται μέχρι σήμερα η προσωπικότητά μου , είναι γιομάτος ελαττώματα .
Συνεπώς τα ελαττώματα είναι μέσα στο εγώ ,τον εαυτό μου . (που διαμόρφωσε η προσωπικότητά μου μέχρι σήμερα )
Το εγώ μου ,ο εαυτός μου , συμπεριφέρεται, δρα ,ενεργεί , σκέφτεται ελαττωματικά .
Σε σχέση όμως με τι ,προς τι ;
Με τον άπειρο εαυτό τον οποίο θέλω να φτάσω ,να είμαι .
Όταν μιλάνε διάφορα άτομα για το εγώ , τον εαυτό τους , εννοούνε το ίδιο πράγμα ;
Αυτό κάνουμε .
Προσπαθούμε να διευκρινίσουμε , φωτίσουμε ,όσο μας είναι εφικτό , το αληθινό είναι μας , την ουσία μας , τον άπειρο εαυτό μας .
Ο παρατηρητής έγινε αντιληπτός από το εγώ σου ,από τον εαυτό σου ,τον διαισθάνθηκες ποτέ ?
Καλέ μου φίλε α-ω, ναι πραγματικά με βοήθησες πάρα πολύ και σ' ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να απαντήσεις στην ερώτησή μου.
Ναι, νομίζω ότι τον διαισθάνθηκα και αυτό είναι που με κάνει να προσπαθώ να ελατώσω ή αν μπορέσω να εξαλείψω τα ελατώματά μου καθημερινά.
Νομίζω ότι λίγο ξεκαθάρισαν τα πράγματα για μένα
και πάλι ευχαριστώ
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Απο μέσα διοικείται κι αυτός..Απο μας τους ιδίους, έστω κι αν δεν αναγνωρίζουμε,ότι εμείς αποφασίζουμε,για ότι κάνουμε...Αλλά,ο καθεις εξ ημών, την εσωτερική φωνή,πρέπει να ακούει, όχι τις ανάγκες του......
Αυτο δεν γίνεται,εύκολα,γιατί παρεμβαινουν τα δεδομένα,όπως όλοι γνωρίζουμε, με σκοπό, να μας καθορίσουν πορεία..Αν ο εαυτός μας, μείνει ανεπηρέαστος, τότε, μπορεί να πάει παρα περα...Στο επόμενο στάδιο, όπου το θνητό μας μέρος, δεν έχει θέση...
Ο παρατηρητης, θα το κρίνει αυτό,αλλά, πρώτα,εμείς, πρέπει να τοποθετηθούμε....Αυτο το εγώ που θα τοποθετηθει, πρέπει να ειναι αιώνιο, να εκφράζει όλο μας το ειναι, όχι μόνο τη στιγμή...Γι αυτο και επιμένω,στο άτομο που διοικεί μέσα μας...Αυτο το άτομο θα μείνει, όταν ανοίξουν οι ουρανοί...Αυτός θα μας εκπροσωπεί τοτε...
Το πρόβλημα αναμεταξύ μας έτσι όπως το καταλαβαίνω.. είναι εννοιολογικό..επειδή τα χαρακτηριστικά που προσάπτεις δεν έχουν καμία διαφορά με αυτό που λέω παρατηρητή ή αλλιώς η επίγνωσης της αυθόρμητης παρουσίας της ουσίας..
Αυτή η αυθόρμητη παρουσία δεν έχει εγώ.. δηλ ελαττώματα..έτσι η θέληση αυτής της ουσίας δεν έχει να κάνει με κάποιο εγώ, αλλά με το «ας γίνει το θέλημα σου όπως στον ουρανό και στην γη»
Όταν δεν υπάρχει προκατάληψη, πεποίθηση ,επιθυμία, μνήμη, το πεπερασμένο, η ιδέα..τότε υπάρχει μόνο αυτό που ΕΙΝΑΙ..
quote:
Αγαπητέ ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ,εύκολα θα συμφωνούσα,για τον παρατηρητή, αφού όλη μου τη ζωή,έτσι αισθάνομαι,αλλά,η ταυτότητα μας, το εγώ μας, οσο αντικειμενικό κι αν γίνει, είναι ενεχόμενο και γι αυτο,πέραν της παρατήρησης, υπάρχει και ο εαυτός μας που ενεργεί και επιθυμεί...
Για αυτό στο πιο πάνω μήνυμα μου είπα ότι μπορεί και ένα εγώ να παίζει τον ρόλο του παρατηρητή. Ο παρατηρητής στον οποίο αναφέρομαι συνοδεύεται από ένα αίσθημα το οποίο ποικίλει ανάλογα με το πόσο αφυπνισμένη είναι η συνείδηση.
Αν κάποιος νιώθει την καθαρή επίγνωση της παρουσίας της Ουσίας τότε δρα αυτό που λες ΕΑΥΤΟ ο οποίος δεν ενεργεί μέσα από καμία επιθυμία..η δράση του είναι ορθή.
quote:
...Αλλά,ο καθεις εξ ημών, την εσωτερική φωνή,πρέπει να ακούει, όχι τις ανάγκες του......
Ναι..αλλά σε αυτό που έχω επικεντρωθεί είναι να «γίνεις» αυτή η φωνή που λες.. όχι απλά την ακούς αλλά ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΗ!!!
quote:
Γι αυτο και επιμένω,στο άτομο που διοικεί μέσα μας...Αυτο το άτομο θα μείνει, όταν ανοίξουν οι ουρανοί...Αυτός θα μας εκπροσωπεί τοτε...
Αυτό το άτομο που λες είμαστε τώρα ..αλλά έχει επισκιαστεί και βρωμίσει από όλα τα εγώ ..τα ελαττώματα και τα πάθη. Η ταύτιση με όλα αυτά είναι ο ψευδής εαυτός ..αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε..
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Επίσης, ο παρατηρητής, αφορά στην αρχική ενέργεια,για βοήθεια ή έλεγχο μας, δεν είμαστε εμεις...
Όταν κάποιος βιώσει αυτήν την αρχική ενεργεία χωρίς να υπάρχει διάκριση ..τότε αυτή η ενεργεία.. ΕΙΝΑΙ.. Ξέρω ότι δεν είναι εύκολα αντιληπτό αυτό που λέω ..πρέπει κάποιος να έχει την εμπειρία που δεν είναι εμπειρία από ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ.
Δεν μπορώ να επιμείνω με σκοπό να σου αλλάξω γνώμη επειδή δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Μια γνώμη οποία και αν είναι αυτή ..είναι πάντα μια γνώμη.. και αυτή η γνώμη δεν είναι ΠΟΤΕ αυτό που ΕΙΜΑΣΤΕ.
Από το τρόπο που μιλάς ..αλλά και από άλλες συζητήσεις που έχουμε κάνει.. μου δίνεις την εντύπωση ότι Είναι άλλο ο θεός και άλλο το δημιούργημα.. Λες ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑ..
quote:
Επίσης, ο παρατηρητής, αφορά στην αρχική ενέργεια,για βοήθεια ή έλεγχο μας, δεν είμαστε εμεις...
Μετά μπαίνει και το ερώτημα ..ποιοι τελικά είμαστε εμείς;
Γιατί αν είναι άλλο η αρχική ενέργεια και άλλο εμείς.. τότε ποια είναι η αρχική ενεργεία και ποιοι εμείς σε σχέση με αυτήν; Για εμένα είναι σαν να μου λες ότι ..άλλο ο πηλός και άλλο η μορφή του πηλού!!
Αυτά αγαπητέ φίλε trexagireve.. περιμένω να μου τα ξεκαθαρίσεις για να μπορέσω να δω ξεκάθαρα την οπτική σου..
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Edited by - ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ on 16/02/2010 14:17:34
Ο παρατηρητής, όπως λέει η λέξη, παρατηρεί και δεν ενέχεται,ενώ ο εαυτός μας,έχει συνέπειες των ενεργειών μας,όπως ξανάγραψα πιο πάνω...Μπορείς να δεις έτσι τη διαφορά υποκειμενικότητας και αντικειμενικότητας,που διαθέτουμε;
Το ΕΙΝΑΙ, που λές,αφορά σε ένα σύνολο, η ατομικότητα μας, όμως,πρέπει να διαφοροποιείται αρκετά, χωρίς να ανεξαρτητοποιείται...
Κατάλαβες, τη λεπτότητα του διαχωρισμού;
Φίλε μου, δεν έχω τιποτε δικό μου, για να επιμείνω...Αλλά, αντιλαμβάνομαι λεπτομέρειες, που κάνουν τη διαφορά,οπως κατάλαβα και που πρέπει να τις προσεχουμε,για να είμαστε αυτόνομοι.....
Φίλε μου, βουληση του Θεου, είναι να ειναι αλλο το δημιούργμα, όχι δικό μας...Αν ήσουνα μονος σου,εσύ, θα ήθελες παιχνίδια για να περνάς την ώρα σου, ή κάποιον να μπορείς να μιλήσεις μαζί του;
Μπορεις να δεις την επιθυμία του Θεού;...
Είμαστε τμήμα του Θεού, που τεινει να διαφοροποιηθεί, για να αυξηθει ο αριθμός των ομιλούντων, εννοούντων και συννιόντων, όχι ο αριθμός των κόσμων...
Φίλε μου, ο Θεός, θέλει παρέα...Αλλά, αντιστοιχη Του...Απο ζώα, έχει πολλά, όπως και απο φύλακες ζώων...Οι παρατηρητές, ειναι παρατηρητές, όσο ενέχουμε το ζώο, αν χαθει,δεν μπορούν να παρατηρούν τον Θεό, που έχουμε μέσα μας...
Τοτε, θα νοιώσει ο άνθρωπος ότι είναι ο Θεός...Μέχρι τότε, το ζώο μέσα μας, θα εκμεταλεύεται τον θεό μέσα μας...
Αυτό το εγώ παρατηρητής μπορεί να ακούσει την εσωτερική φωνή σαν κάτι άλλο από αυτόν. Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ως ΠΑΡΟΥΣΙΑ δηλ ως ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΗ δεν μπορεί να παρατηρήσει τον ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ επειδή ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ. Σε σχέση με την εσωτερική φωνή που λες ..αυτή η φωνή δεν μπορεί να ακούσει την φωνή της επειδή αυτή ΕΙΝΑΙ. Δεν υπάρχει αυτός που ακούει και αυτό που ακούγεται ..η διάκριση έχει συγχωνευθεί στην παρουσία αυτού που ΕΙΝΑΙ.
quote:
Φίλε μου, βουληση του Θεου, είναι να ειναι αλλο το δημιούργμα, όχι δικό μας...Αν ήσουνα μονος σου,εσύ, θα ήθελες παιχνίδια για να περνάς την ώρα σου, ή κάποιον να μπορείς να μιλήσεις μαζί του;
Αυτά είναι ανθρώπινες ανάγκες.. αυτό έχει σχέση με την μοναξιά.. με την απουσία του θεού αν θες ..όχι πως ο θεός απουσιάζει από κάπου αλλά λογο ταύτισης με την μορφή φαίνεται ο θεός να απουσιάζει..
Ο πλήρεις άνθρωπος δεν έχει καμιά επιθυμία και δεν νιώθει μοναξιά ..η πληρότητα του Θεού ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ..ΤΩΡΑ δεν απέχει.. ένας πλήρης άνθρωπος στην παρουσία του Θεού είναι ένα άνθρωπος που απουσιάζει από όλα αυτά που δεν είναι ο Θεός.. Και αυτή η απουσία δεν είναι υπάρχει.. επειδή τίποτα δεν μπορεί να απουσιάζει από τον Θεο ..απλά αυτή η απουσία είναι μια φαινομενολογική κατάσταση. Μια διανοητική «αλήθεια» μια αλήθεια που είναι φτιαγμένη από λέξεις, εικόνες εντυπώσεις, και συλλογισμούς..
Ο ΘΕΟΣ δεν έχει ανάγκη από παρέα επειδή ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ.
Για εμένα δεν υπάρχει ξέχωρα ο δημιουργός από το δημιούργημα ..αυτό που κάνει το ξέχωρο είναι η ταύτιση που προέρχεται μέσα από τον νου..
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Κατανοώ το σκεπτικό σου,αλλά,εμεις ήρθαμε για να μάθουμε...Ο παρατηρητής, μαθαίνει, η επιτηρει;
Όσο για το γιατί έγινε ο άνθρωπος, σκέψου το...Δεν υπηρχε καμιά ανάγκη του,οπως πολύ σωστά επισημαίνεις...