- Kατάθεσις σκέψεων Νο 2 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
κατάσταση που εκφραζεται και δεν σταματάει..Μόνο η
ντροπή, η αμηχανία, μπορούν να εμποδίσουν τον λόγο..
Και σήμερα η κοινωνια μας, με ολα τα μέσα επικοινωνιας
που διαθέτει, ο άνθρωπος έχει χάσει το πνεύμα του, δεν έχει
πια αυτή την αμεσότητα του περίεργου όντος...
Τι οφελεί; Τα μάλλα αγαπητέ μου...Το πνεύμα είναι λαμπερό,
φωτίζει όσο το δουλεύεις..Και η επικοινωνία αποτελεί
συνδετικό κρίκο μυστικών που υπάρχουν στις διαπροσωπικές
σχέσεις...
Αυτά αναζητάμε...Τι είναι μυστικό; Ότι μας φαίνεται μεγαλύτερο
απο μας τους ίδιους, σε σχέση με άλλους....
Εδω είμαστε, εμείς ..μην το ξεχνάμε..
![]()
επικοινωνία απλά,ζεις στην επικοινωνια και μέσω αυτής,
άλλως δεν υπάρχεις...
Όπως κι ότι δεν την έχω ανάγκη,που λές, αλλά την ασκώ σαν την
αναπνοή...΄Έκφραση είναι, είπαμε...
και που και που να στέκομαι σε στάση προσοχής
να γίνομαι ρεντίκολο ζητώντας τους ρουσφέτια
ούτε που να το σκέφτομαι, είναι θέμα αρχής
Μέσα στον κόσμο αρνήθηκα
τα πράγματα τ' ανήθικα
κι απ' την ζωή του μέρμηγκα
προτίμησα του τζίτζικα
Είναι σχεδόν αδύνατο το στόμα μου να κλείσω
όταν ακούω πράγματα γύρω μου φοβερά
και μια ζωή ποδήλατο δεν δέχομαι να ζήσω
για άλλους είν' τα δράματα, για μένα η χαρά
Μέσα στον κόσμο αρνήθηκα
τα πράγματα τ' ανήθικα
κι απ' την ζωή του μέρμηγκα
προτίμησα του τζίτζικα
bye, bye ...
λές γιατί έζησα μποέμικα αρκετά χρόνια της ζωής μου...
Ή όπως έλεγα σε ένα τραγούδι μου " μέρα νύχτα την
στράγγιξα δεν έμεινε γουλιά..."εννοώντας, ότι δεν έχω παράπονα
απο τη ζωή μου....Ναι σε όλα...
Αυτά που λές τα ασπάζομαι σαν άτομο, αλλά πλέον είμαι ..5 άνθρωποι
και θέλει κάποια προσαρμογή...¨Ασε που μου τη σπάει η ηλίθια
σχέση των ανθρώπων, σήμερα...
Αλλά, πρέπει να μεινουμε ανθρωποι, να έχουμε σχέσεις...Επιθετική
φιλία το λέω και το πιστεύω γιατί ξέρω ότι όλοι οι άνθρωποι, να
επικοινωνήσουν θέλουν, άσχετα απο το πόσο συχνά γίνεται κάτι τετοιο...
ήρθε χειμώνας και χάθηκε....Πλουραλισμός στις εκφράσεις,
φέρτε πίσω την nst!!!Μας λείπει η ομορφιά της ζωής....
Είναι δυσκολο να βρίσκεται κανείς απέναντι απο την αρνηση την ιδια στιγμή που βλέπει οτι όλοι διψούν για το ίδιο πράγμα ..και αυτό το ατιμο ξεφεύγει και περιγελά σαν τα μικρα παιδιά..
-------------------------------
Όχι, δεν είναι χίμαιρα
να καβαλάμε το όνειρο
τη θείαν ετούτη μέρα
που όλα, ορατά και αόρατα,
κι εμείς κι οι ήρωες και οι θεοί
στην ίδια ορμάμε μέσα αιώνια σφαίρα
Αγγελος Σικελιανός
_________________
<< Εύχομαι να γίνουν όλα όπως τα νόμιζα μικρός>>
Και τότε θα γίνουν όλα όπως τα νόμιζες μικρός κι ο κόσμος όπως τον νόμιζες αφού μπροστά απο τα σκούρα γυαλιά των ανθρώπων, ο κόσμος παραμένει χαμένος και μόνο πίσω απ ΄αυτά είναι αλλιώτικος, σαν φωτογραφία απο την αμμουδιά των παιδικών σου χρόνων με τον Ουρανό πάνω έτοιμο ναι ρίξει ένα ένα όλα του τα αστέρια για σένα.
Γιατί αυτός είναι ένας μεγάλος και γενναιόδωρος Ουρανός κι έχει ένα τρόπο ν' αγαπά και να χαρίζει, οχι τσιγκούνικα όπως η Γη κι οπως εμείς , αλλά με όλη του την ψυχή, κι όχι με την αγωνία οτι οι άλλοι του παίρνουν κάτι, αλλά με την χαρά οτι έχει για να πάρουν και η ψυχή του είναι πάντα γεμάτη και δεν στερεύει.
Ενας μεγάλος και παράφορος Ουρανός, φτιαγμένος ισα ισα να σκεπάζει ενα μεγάλο και παράφορο κόσμο...
Αφιερωμένο σε όσους ζούν επειδή
<< Οι άνθρωποι μερικές φορές νομίζεις πως ζούν λες και κάνουν πρόβα για να ξαναζήσουν.
Απόσπασμα απο το
<< Κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων>>
Μυρτώ Κοντοβά