- Ψυχική υγεία και ισορροπία! - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Και αν: "ναί" , με ποιό τρόπο μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο?

Μήπως δεν είναι τυχαίο το γεγονός , του ότι οι άνθρωποι απευθύνονται πάντα σε "εξωτερικές πηγές" , προκειμένου να στηριχθούν στα πόδια τους?

soul

Μπορεί όταν ο άνθρωπος καλλιεργηθεί μέσα από μια συνειδητή προσπάθεια και μετατρέψει όλα τα ελαττώματα της προσωπικότητας σε αρετές του πνεύματος. ΔΗΛ ένας άνθρωπος που δεν έχει εγώ ακτινοβολεί ανιδιοτελή αγάπη που δεν περιμένει να πάρει.. αλλά σαν μια φωτεινή πηγή δίνει παντού.. όχι επειδή έχει ανάγκη για να δώσει αλλά επειδή ξεχειλίζει.. αγάπη.

quote:

---

Αλήθεια φίλοι συνδίκτυοι, μπορεί ο άνθρωπος ως μονάδα να θεμελιώσει "δικαίωμα" μόνος του , χωρίς την συμβολή οποιασδήποτε θρησκείας για την εμφάνιση της αγάπης , του σεβασμού και του εύ-γίγνεσθαι στην προσωπική του ζωή???

---

quote:

---

Γεια ΣΟΥ φιλε Εαρινός

Μπορεί όταν ο άνθρωπος καλλιεργηθεί μέσα από μια συνειδητή προσπάθεια και μετατρέψει όλα τα ελαττώματα της προσωπικότητας σε αρετές του πνεύματος. ΔΗΛ ένας άνθρωπος που δεν έχει εγώ ακτινοβολεί ανιδιοτελή αγάπη που δεν περιμένει να πάρει.. αλλά σαν μια φωτεινή πηγή δίνει παντού.. όχι επειδή έχει ανάγκη για να δώσει αλλά επειδή ξεχειλίζει.. αγάπη.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

---

soul

quote:

---

quote:

---

Αλήθεια φίλοι συνδίκτυοι, μπορεί ο άνθρωπος ως μονάδα να θεμελιώσει "δικαίωμα" μόνος του , χωρίς την συμβολή οποιασδήποτε θρησκείας για την εμφάνιση της αγάπης , του σεβασμού και του εύ-γίγνεσθαι στην προσωπική του ζωή???

---

Δύσκολη ερώτηση.Ίσως είναι θέμα ωριμότητας,αλλά συχνά βλέπεις μεγάλους ανθρώπους σε ηλικία να έχουν το μυαλό παιδιού και το αντίστροφο.Είναι άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.Ξέρουμε ακόμα πολύ λίγα για το υποκείμενο.

quote:

---

Μπορεί όταν ο άνθρωπος καλλιεργηθεί μέσα από μια συνειδητή προσπάθεια και μετατρέψει όλα τα ελαττώματα της προσωπικότητας σε αρετές του πνεύματος.

---

Κατα την γνώμη μου,για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζεται μια αλλαγή της στάσης προς την ζωή.Ένας άνθρωπος που βλεπει την αιτία της δυστηχίας του και καταλαβαίνει οτι αυτός την προκάλεσε με την λαθος συμπεριφορά του,τότε αλλάζει διότι καταλαβαίνει.Άρα χρειάζεται να γίνει πρώτα αυτό προτού οποιαδοίποτε άλλη διαδικασία.Κατα την γνώμη μου πάντα.

---

θα ήθελα μια διευκρίνιση, αν σου είναι εύκολο..

quote:

---

Φίλε ''Εαρινός'',

θα ήθελα μια διευκρίνιση, αν σου είναι εύκολο..

Όταν γράφεις, ''εξωτερικές πηγές'', εννοείς τις θρησκείες?

---

soul

quote:

---

quote:

---

Φίλε ''Εαρινός'',

θα ήθελα μια διευκρίνιση, αν σου είναι εύκολο..

Όταν γράφεις, ''εξωτερικές πηγές'', εννοείς τις θρησκείες?

---

Εννοώ , το καθετί ...άνθρωπο...θρησκεία...δόγμα..κοινωνικούς όρους..όλα..!!!

Γενικώς τα δεκανίκια...που στα οποία απευθυνόμενοι ...την ίδια στιγμή αναιρούμαι...αναδεικνύουμε την αδυναμία μας και υποθηκεύουμε όλη την αξιοπρεπειά μας και δεν αναδεικνύουμε δικά μας δυναμικά!!

Και βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε το κόστος αυτης της εξωτερικής υποστήριξης , το οποίο κάποια στιγμή αναπόφευκτα θα κληθούμε να πληρώσουμε...!!!

soul

---

quote:

---

quote:

---

Αλήθεια φίλοι συνδίκτυοι, μπορεί ο άνθρωπος ως μονάδα να θεμελιώσει "δικαίωμα" μόνος του , χωρίς την συμβολή οποιασδήποτε θρησκείας για την εμφάνιση της αγάπης , του σεβασμού και του εύ-γίγνεσθαι στην προσωπική του ζωή???

---

Δύσκολη ερώτηση.Ίσως είναι θέμα ωριμότητας,αλλά συχνά βλέπεις μεγάλους ανθρώπους σε ηλικία να έχουν το μυαλό παιδιού και το αντίστροφο.Είναι άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.Ξέρουμε ακόμα πολύ λίγα για το υποκείμενο.

quote:

---

Μπορεί όταν ο άνθρωπος καλλιεργηθεί μέσα από μια συνειδητή προσπάθεια και μετατρέψει όλα τα ελαττώματα της προσωπικότητας σε αρετές του πνεύματος.

---

Κατα την γνώμη μου,για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζεται μια αλλαγή της στάσης προς την ζωή.Ένας άνθρωπος που βλεπει την αιτία της δυστηχίας του και καταλαβαίνει οτι αυτός την προκάλεσε με την λαθος συμπεριφορά του,τότε αλλάζει διότι καταλαβαίνει.Άρα χρειάζεται να γίνει πρώτα αυτό προτού οποιαδοίποτε άλλη διαδικασία.Κατα την γνώμη μου πάντα.

---

αν ο άνθρωπος μπορεί χωρίς ''δεκανίκια'' , να επιτύχει ''την εμφάνιση της αγάπης , του σεβασμού και του εύ-γίγνεσθαι στην προσωπική του ζωή''.

Με συγχωρείς, αν σε κουράζω, αλλά θέλω να καταλάβω σωστά την ερώτησή σου.

quote:

---

Δηλαδή, φίλε ''Εαρινός'', με λίγα λόγια ρωτάς,

αν ο άνθρωπος μπορεί χωρίς ''δεκανίκια'' , να επιτύχει ''την εμφάνιση της αγάπης , του σεβασμού και του εύ-γίγνεσθαι στην προσωπική του ζωή''.

Με συγχωρείς, αν σε κουράζω, αλλά θέλω να καταλάβω σωστά την ερώτησή σου.

Επίσης, θα ήθελα να μάθω, για ποιο λόγο θεωρείς πως μας ενοχοποιούν τα ''δεκανίκια''. Επειδή χρησιμοποιούμε αυτά αντί για τα δικά μας πόδια?

---

soul

Χαίρομαι που κατάλαβα ακριβώς την ερώτησή σου. Η αλήθεια είναι πως με είχε απασχολήσει και εμένα. Πιστεύω, όλους τους έχει απασχολήσει και προβληματίσει αυτό το θέμα. Ακούγεται απλό, αλλά είναι από τις πιο σοβαρές σκέψεις, που οδηγούν τον άνθρωπο στην καταστροφή της ψυχικής του υγείας και την απώλεια της ισορροπίας του, για να το σχετίσω και με τον τίτλο του θέματος. Και δυστυχώς, έχω προσωπική εμπειρία.

Απαντώ λοιπόν, σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη.

Νομίζω, πως υπάρχουν κατ'αρχήν, ''δυο ειδών δεκανίκια''.
Τα δεκανίκια που τα χρησιμοποιεί κανείς, χωρίς να τα ζητήσει (π.χ. γονείς, σύντροφοι, φίλοι κτλ..), και
αυτά που τα ζητά (π.χ. γονείς, σύντροφοι, φίλοι, θρησκεία, ψυχίατροι, ψυχολόγοι, θρησκεία, φάρμακα κτλ..) .

Έπειτα, τα δεκανίκια, έχουν και δύο ειδών εφαρμογές. Στα καλά και στα άσχημα. Στα καλά, για να μοιραστούμε τη χαρά μας, στα άσχημα για να σταθούμε στα πόδια μας.

Δεδομένο στη συζήτησή μας, είναι, ότι ως άνθρωποι, έχουμε αδυναμίες. Και σε αυτό θα σταθώ περισσότερο.

Οι αδυναμίες αυτές, προέρχονται από τον περίγυρό μας. Δεν τις δημιουργεί η συνείδησή μας από μόνη της. Άρα, όπως ένα τμήμα του περίγυρού μας μάς φέρνει σε δύσκολη θέση, έτσι ένα άλλο τμήμα του, οφείλει να μας στηρίξει και να γίνει δεκανίκι.

Πάντως, ενώ η λύση στα προβλήματά μας, είναι πάντοτε ''μέσα'' μας, θεωρώ πως στις δύσκολες περιπτώσεις χρειαζόμαστε στήριξη για να βρούμε το δρόμο μας.

Το δεκανίκι τώρα, σε τι μας χρησιμεύει? Μας χρησιμεύει, μέχρι να μπορέσουμε να σταθούμε να σταθούμε στα πόδια μας και ύστερα να το αφήσουμε στην άκρη. Όπως τα πόδια μας είναι αυτά που στο τέλος θα μας χρησιμεύσουν και θα κάνουν τη δουλειά, επειδή θα δυναμώσουν, έτσι και η ψυχολογία μας. Όπως τα χέρια μας, κατευθύνουν τα δεκανίκια προς τα εκεί που θέλουμε να πάμε, έτσι και ο εαυτός μας, κατευθύνει το στήριγμά του, προς τα εκεί που θέλει να πάει ώστε να ευτυχήσει.

Τα προβλήματα τώρα έρχονται, όταν χρησιμοποιούμε λάθος δεκανίκι - αλλά αυτό θα το αφήσω στην άκρη, γιατί είναι άλλο θέμα - και όταν όπως είπες, έρχεται η στιγμή να πληρώσουμε το τίμημα για τη βοήθεια που μας δόθηκε.

Και απαντώ, σύμφωνα με το πώς αντιμετωπίζω η ίδια το πρόβλημα.

-Δε με απασχολεί αν μελλοντικά, χάσω τη στήριξη που μου προσφέρεται, γιατί μπορεί τότε να μην τη χρειάζομαι. Και αν ακόμη τη χρειάζομαι, ίσως να βρω άλλο δεκανίκι, ή και να μη βρω και απλώς να μπορώ να στηριχτώ στις δυνάμεις μου, ποιος ξέρει... Με λίγα λόγια απολαμβάνω και εκτιμώ αυτό που έχω τώρα και χαίρομαι που μπορώ να έχω βοήθεια, με οποιονδήποτε τρόπο αυτή μου δίνεται, ώστε να είμαι ευτυχισμένη. Λογικό το βρίσκω, αν και μέχρι να τα καταφέρω δυσκολεύτηκα πολύ.

-Έπειτα, ναι, έχω ενοχοποιήσει τον εαυτό μου.. με θεώρησα ανίκανη και παντελώς άχρηστη. Ύστερα το ξανασκέφτηκα και τώρα μπορώ να βροντοφωνάξω ''ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΗ ΚΑΙ ΑΧΡΗΣΤΗ'' σε ορισμένα θέματα.. έτσι είμαι εγώ, κανείς δεν είναι τέλειος. Ίσως, ακόμη δεν έχω τα σωστά κίνητρα, ίσως να μείνω για πάντα έτσι, ίσως κάποτε να αλλάξω. Αυτό που προσπαθώ είναι να μην επιβαρύνω τους γύρω μου και με στενοχωρεί όταν το κάνω, αλλά υπόσχομαι στον εαυτό μου να το παλεύω, χωρίς να ζορίζομαι.

-Το δεκανίκι, πάντα ζητά αντίτιμο, αλλά και να μη ζητήσει, αισθάνεται κανείς ο ίδιος πως του έχει υποχρέωση. Διότι δε γίνεται να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Εκεί λοιπόν, απλώς είμαι ειλικρινής και θαρραλέα. Όταν μπορώ να το ξεπληρώσω το κάνω και όταν δε μπορώ, το δηλώνω και βρίσκω διαφορετικό τρόπο αν είναι δυνατόν. Λειτουργώ πάντα με γνώμονα τη δική μου ψυχική ηρεμία και προσπαθώντας να συμβιβάσω τα θέλω τα δικά μου και της άλλης πλευράς ώστε κανείς να μη μείνει με το κενό. Εγώ με το κενό ότι δεν ξεπλήρωσα, και το δεκανίκι, με το κενό πως ούτε καν ενδιαφέρθηκα.

-Στο τελευταίο ερώτημα, απαντώ, πως αρκεί να αποδεχτούμε οι ίδιοι τους εαυτούς μας. Δεν είναι κακό να παραδεχτούμε τις αδυναμίες μας. Ίσα ίσα, είναι ευλογία. Αυτός ο τρόπος μας βοηθά αφενός να είμαστε χαρούμενοι που μέσα στις δυσκολίες μας, βρίσκουμε χίλιους δυο τρόπους να βοηθηθούμε και αφετέρου να κάνουμε τις σωστές επιλογές σύμφωνα με τις δυνατότητές μας ώστε να μη βρισκόμαστε στη θέση να ζητάμε δεκανίκια και γι' αυτό να φταίμε εμείς. Η αποδοχή του εαυτού μας, μας βοηθά επίσης,
-να στηριζόμαστε στα ''σωστά δεκανίκια'', που ανέφερα παραπάνω, όταν δυσκολευτούμε,
-να αποφεύγουμε να πληγώνουμε και να κάνουμε κακό στους γύρω μας και
-φυσικά να διορθωθούμε, αν είναι εφικτό για καλό δικό μας.

Με λίγα λόγια, θεωρώ απαραίτητα στη ζωή μας τα δεκανίκια και αναπόφευκτα, και πως τα προβλήματα που προκύπτουν από αυτά, οφείλονται στο ότι δεν αποδεχόμαστε τον εαυτό μας, όπως άλλωστε, εκεί οφείλονται και τα αρχικά προβλήματα που μας ώθησαν στο να τα χρησιμοποιήσουμε.

Πάνω σ' αυτή τη γή, μετρημένοι είναι πιστεύω όσοι δεν τα έχουν ανάγκη και σίγουρα ο τρόπος ζωής τους, δεν είναι ο κοινός τρόπος ζωής, που βιώνουμε οι περισσότεροι.

Διάβασα με προσοχή τα όσα κατάθεσες και τολμώ να πώ ...πως υπήρξε μια γενναία αυτοκριτική εκ μέρους σου ...που παρέπεμπε σ'έναν άνθρωπο..ευαίσθητο...με τις αδυναμίες του..ενδεχόμενα πάθη του αλλα συνειδητοποιημένο!

-Ασφαλώς φίλη μου , όλοι είμαστε άνθρωποι και όλοι μας έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο...ασφαλώς η συνέργια αποτελεί την πεμπτουσία για την πρόοδο και αποελεσματικότητα των ανθρώπων και ασφαλώς αποτελεί έναν απο τους θεμελιωδέστερους λίθους των ανθρωπίνων οικοδομημάτων!

Είναι διαφορετικό πράγμα όμως , η συνεργασία ανεξαρτήτων ανθρώπων απο την συνεύρεση και συνεργασία εξηρτημένων ανθρώπων...είναι διαφορετικό πράγμα το :"Θα συνεργασθώ προσφέροντας τα ανάλογα και διαφορετικό θα συνεργαστώ , με απώτερο σκοπό να πάρω μόνο"

Οι ανεξάρτητοι άνθρωποι αποστασιοποιούνται απο εγγενείς αδυναμίες και επιθυμίες , επιδρούν επι του εαυτού τους και αναδεικνύουν δυναμικές προς την κατεύθυνση του συλλογικού καλού και είναι αυτό που τους ξεχωρίζει και τους διακρίνει απο τους εξηρτημένους ανθρώπους , οι οποίοι μονίμως καθιστούν υπευθύνους για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει , μονίμως τους άλλους και σε μόνιμη βάση τους κατηγορούν για έλλειψη κατανόησης και σεβασμού...ενδεχομένως και αγάπης!

Η αγάπη...η κατανόηση και ο σεβασμός δεν ειναι a-priori δοσμένα , δεν "εξυπακούονται" ....κερδίζονται , μέσα απο την στάση ζωής του καθενός...το ενδιαφέρον που αναδεικνύει είς-έκαστος για τον ίδιο του τον εαυτό πρωτίστως και δεν κατηγορεί τους άλλους για όλα όσα όφειλε να κάνει ο ίδιος για τον εαυτό του!!!

Ο ανεξάρτητος άνθρωπος δεν εκχωρεί την ζωή του στα χέρια των άλλων προβαίνοντας σε αηθεστάτου τύπου δικαιολογίες , ενοχοποιητικού συνδρόμου..:"Σ'εμπιστεύθηκα...αφέθηκα...με κορόιδεψες...έπαιξες μαζί μου ...κλπ"

Αυτοί οι άνθρωποι μη μπορώντας να υποστηρίξουν μια ώριμη θέση ζωής ...υιοθετούν μια έστω και σαθρή...αυτήν του ανήμπορου παιδιού , το οποίο μονίμως κλαίει και διαμαρτύρεται λέγοντας:"Παιδί είμαι -άνθρωπος συνήθως λένε- υποννοώντας υποσυνείδητα παιδί...προσπαθώντας να τραβήξουν την προσοχή τη λύπηση και το ενδιαφέρον των άλλων"

Ποτέ δεν στηρίζουν...ποτέ δεν είναι ικανοί να στηρίξουν και δεν εννοώ λεκτικά..ποτέ δεν βλέπουν τις ανάγκες και των άλλων διότι μονίμως είναι εγκλωβισμένοι στον αέναο κύκλο των δικών τους ελλείψεων και αναγκών!!!

Όλοι γύρω τους εμφανίζονται , ως δυνητικά δεκανίκια!!!

Η μόνιμη επωδός τους είναι αυτή:"Δεν βαριέσαι...όλοι ίδιοι είναι...τον εαυτούλη τους κοιτάζουν όλοι...παρτάκηδες"

Καλή σου μέρα , φίλη Σοφία!!!

Λοιπόν.. όπως υπάρχουν δύο ειδών δεκανίκια και δύο ειδών εφαρμογές, έτσι υπάρχουν και δύο ειδών χρήστες - δεν τα βάζω σε καλούπια, απλώς κατηγοριοποιώντας τα πράγματα με βοηθά να αναπτύξω το συλλογισμό μου-

Πιο πολύ, σε απασχολούν οι εξαρτημένοι χρήστες όπως βλέπω. Αν προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στα ερωτήματά σου, πολύ λογικά, θα καταλήξουμε στο ότι

-ο εξαρτημένος χρήστης, δε θα μπορέσει ποτέ μάλλον να ευτυχίσει και να νιώσει ηρεμία. Είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, θα νιώθει το φόβο της απώλειας του στηρίγματός του.

Τα υπόλοιπα ερωτήματα, δεν μπορώ να τα απαντήσω. Απαντώ πάντα, βάσει εμπειριών. Ποτέ δεν υπήρξα τέτοιο δεκανίκι, ούτε ποτέ εξαρτήθηκα σε τέτοιο βαθμό - αν είχα ποτέ εξαρτηθεί, δε θα ντρεπόμουν καθόλου να το πω-

Επίσης, ποτέ δε γνώρισα έναν τόσο εξαρτημένο άνθρωπο.

Από την περιγραφή που κάνεις, δεν ξέρω αν μπορώ να πω πως είναι θέμα ανωριμότητας η συμπεριφορά τους. Σε εμάς σίγουρα, φαίνονται ανώριμοι, εγωκεντρικοί, ίσως και λίγο μίζεροι.. Σ' αυτούς όμως, προφανώς, κάτι λείπει. Υποφέρουν και έχουν πραγματικό πρόβλημα.Για όλες τις συμπεριφορές υπάρχει μια αιτία.

Νιώθουν συνεχώς θύματα, και σκέφτομαι, πως κάτι που θα μπορούσε να τους αλλάξει, είναι να γίνουν θήτες.

Νομίζω πως είναι ύσκολο ο άνθρωπος να "θεμελιώσει δικαίωμα μόνος του" - όπως χαρακτηριστικά ανέφερες στο εισαγωγικό σου μήνυμα - χωρίς την συμβολή κάποιας θρησκείας ή κάποιας φιλοσοφικής θεώρησης εν γένει.
Οι εμπειρίες και τα βιώματα μας προέρχονα από το εξωτερικό μας περιβάλλον όπως επίσης από αυτό προέρχονται όλα τα ερεθίσματα που πυροδοτούν την αντίληψη και την σκέψη μας.

Δεδομένου λοιπόν ότι οι πληροφορίες μας προέρχονται από τον κόσμο γύρω μας κι από ό,τι ακούμε, βλέπουμε, βιώνουμε κλπ είναι σχεδόν ανέφικτο ένας άνθρωπος να μην επηρεασστεί από κάποιο θρησκευτικό μόρφωμα ή από κάποια φιλοσοφική θεώρηση.
Αυτό μπορεί να γίνει είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, ακόμη κι αν το άτομο απορρίψει σε κάποια φάση τς ζωής του τα μορφώματα που τον επηρέασαν.

Θεωρώ ότι αυτή η επήρρεια δεν είναι κάτι το αρνητικό, αντιθέτως όταν ένας άνθρωπος επηρεάζεται από αρκετές θεωρήσεις, ψάχνει να βρει τα "διαμάντια" που κρύβονται κάτω από τα πέπλα των θεωρήσεων αυτών και προσπαθήσει να συνθέσει τις γνώσεις που αποκομίζει, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αρκετά εποικοδομητικό για αυτόν.

Αντιθέτως, όταν υπάρξει φανατική προσκόλληση σε κάποια συγκεκριμένη θεώρηση επειδή ο άνθρωπος αυτός προσπαθεί να καλύψει τις Χ, Ψ ανάγκες του μέσω αυτής, τότε όντως αρχίζει να υπάρχει πρόβλημα...

In anticipation of my resurrection...

Όπως τα δεκανίκια, έτσι και οι ''θρησκείες και οι φιλοσοφικές θεωρήσεις'' που ανέφερε ο ''Dying_Incubus'', είναι δεδομένα στη ζωή μας και μας επηρεάζουν. Εμείς διαλέγουμε τι κρατάμε και κανονίζουμε την πορεία μας.

Τέτοιο δικαίωμα μόνος του ο άνθρωπος, είναι πολύ δύσκολο να θεμελιώσει, καθώς στη φύση του υπερτερούν τα αισθήματα και όχι τα συναισθήματα.

Μπορούμε να το πούμε και ως διαμορφωμένη και υιοθετημένη στάση ή θέση ζωής!!

Πρόκειται για τις υποκειμενικές στάσεις , που το άτομο φέρει πάντα μαζί του!

Τα όχι καλά αισθήματα που "φέρει" το υποκείμενο για τον εαυτό του θα διαδραματίσουν αποφασιστικό και κορυφαίο παράγοντα στην μετέπειτα ζωή του και αυτό διότι , τα "όχι καλά αισθήματα για τον εαυτό" προσανατολίζουν σε άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση , σε άτομα εσωστρεφή τα οποία τείνουν να αντιδρούν (σαν παιδάκια) και όχι να δρούν στην ζωή τους!

Οι άνθρωποι αυτοί έχουν εκχωρήσει το μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου τους για την επίλυση παλαιών προβλημάτων στα οποία ειναι εγκλωβισμένοι όπως π.χ:" Γιατί με απέρριψαν οι γονείς μου...φιατί δεν με αποδέχονται..γιατί δεν μ'εμπιστεύονται..πάλι δεν τα κατάφερα ... τελικά ίσως ήμουν ο χειρότερος μαθητήςτρια και να είχε δίκοι ο δάσκαλος , ότι είμαι ανίκανος/η...κλπ).

Μια απο τις πιο καθαρές διατυπώσεις για την εξέλιξη αυτών των θέσεων έχει γίνει απο τον Κιούμπι:

-Είναι δυνατόν να βγάλουμε ένα βέβαιο συμπέρασμα..

-Ότι δηλαδή , πολύ νωρίς στην ζωή , μερικές φορές τους πρώτους μήνες και μερικές φορές αργότερα , μια κεντρική συγκινησιακή στάση-θέση ζωής θεμελιώνεται και είναι καθοριστική , διότι το άτομο τείνει να ξαναγυρίζει αυτόματα σ'αυτήν σε όλη την υπόλοιπη ζωή του!

Μια αίσθηση του εαυτού "δεν ειμαι εντάξει" συνδιάζεται πάντα με την αντίστοιχη "εσείς φταίτε" που εγώ δεν είμαι εντάξει και βέβαια δεν ειναι τόσο αθώα αυτή η θέση διότι δημιουργεί εντάσεις συναισθηματικές που προσανατολίζουν σε αντιδραστικές συμπεριφορές και όχι σε συμπεριφορές δράσης!

Άτομα τέτοια συνήθως συνασπίζονται σε ομάδες λόγω κοινών γνωρισμάτων , ένα απο τα οποία είναι η καταννόηση του ενός προς το άλλο και προσφέρει μια ανακούφιση στο υποκείμενο :"Δεν είμαι μόνος..άρα δεν είμαι παράλογος και άλλοι αισθάνονται όπως εγώ"!

Δεν θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτές τις ομάδες διότι δεν θέλω να εγείρω εντάσεις και αντιπαλότητες!

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτό δημιουργεί και τις "κατευθυντήριες πλασματικές ιδέες" ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ αυτό που ονομάζεται παιχνίδια ανθρώπων , τα οποία προσφέρουν μια προσωρινή ανακούφιση αλλα δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο άσχημων ψυχολογικά συναισθημάτων και όχι μόνο!

Προσωπικά πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι προορισμένος να φθάσει σε άλλα επίπεδα διανόησης και ικανοτήτων ...μακράν αυτών που είναι σήμερα!

Υπάρχει η αίσθηση ότι ο άνθρωπος ειναι αδύναμος σε σχέση με την φύση...ότι υπαγεται σ'αυτήν και σε διάφορες νομοτέλειες ή νόμους..!

Μπορώ -ενδεχομένως- να συμφωνήσω αλλα απο την άλλη μεριά δεν μπορώ να παραγνωρίσω το δυναμικό που υπάρχει εντός του ανθρώπου και το οποίο είναι εντελώς ανεκμετάλλευτο !

Οι ανεξέλεγκτες γονεικές και κοινωνικές προσταγές έκλεισαν τις πόρτες της διερύνησης και δημιούργησαν μια παρακαταθήκη πεποιθήσεων και προκαταλήψεων , τις οποίες οι άνθρωποι έχουν ως βάση δεδομένων και αρχών και απο ΄κει εφορμούνται!

Αναρρωτιέμαι , πόση βασιμότητα έχουν όλες αυτές οι πεποιθήσεις και δεν τείνουν να περιορίσουν την ανθρώπινη αντίληψη και ανθρώπινη ελευθερία...!

soul

Το προτελευταίο σου post όμως με κάνει να πιστεύω, πως στη ζωή σου υπάρχει κάποιο άτομο ή κάποια άτομα, τα οποία κοινώς... σου σπάνε τα νεύρα. Με συγχωρείς εάν έγινα αδιάκριτη.

quote:

---

Όπως τα δεκανίκια, έτσι και οι ''θρησκείες και οι φιλοσοφικές θεωρήσεις'' που ανέφερε ο ''Dying_Incubus'', είναι δεδομένα στη ζωή μας και μας επηρεάζουν. Εμείς διαλέγουμε τι κρατάμε και κανονίζουμε την πορεία μας.

-Θα ήμουν ο τελευταίος σε τούτο τον κόσμο που μπορούσα να πώ:"Aυτό ειναι το σωστό και αυτό το λάθος"...απλά καταθέτω προσωπικές και πάντα υποκειμενικές κρίσεις και απόψεις και οι οποίες τίθενται στην κρίση του καθενός!

Το ερώτημα ειναι αυτό:"Τυχαία αναζητάμε δεκανίκια -δεν αποτελεί ηθικοπλατικού τύπου ερώτηση ή προσέγγιση- είναι απλά καταστατικής φύσεως του ανθρώπου η αναζητησή τους ..οπότε το δεχόμαστε ως τέτοιο και "όλα καλά?"

Πόσο πολλά γνωρίζουμε για τον άνθρωπο για να λέμε τούτο ή εκείνο??

Ασφαλώς η χρησιμότητα των όποιων θρησκειών έχει να κάνει και είναι άρρηκτα συνδεδεμμένες με το αντιληπτικό status -του μέχρι τούδε- των ανθρώπων...ποιός μας εγγυάται όμως την εγγυρότητα όλων όσων πιστεύουμε σήμερα ότι θα 'εχουν και ισχύ αύριο???

Μας εγγυάται κανείς , οτι θα αποτελεί αλήθεια και για το αύριο?

Μια πίστη σε οτιδήποτε , λειτουργεί και ως ανάχωμα για περαιτέρω διερεύνηση , διαφορετικά δεν θ'αποτελούσε πίστη!

=================================================================

Τέτοιο δικαίωμα μόνος του ο άνθρωπος, είναι πολύ δύσκολο να θεμελιώσει, καθώς στη φύση του υπερτερούν τα αισθήματα και όχι τα συναισθήματα.

Αλλά ακόμη και αν θέλαμε να δεχτούμε πως ο άνθρωπος μπορεί να θεμελιώσει τέτοιο δικαίωμα μόνος του, δεν ξέρω με ποιον τρόπο θα μπορούσαμε να το κάνουμε, αφού αφενός δε μπορούμε να ξέρουμε αν η ψυχή μας όταν ερχόμαστε στον κόσμο είναι ''άγραφο χαρτί'' και αφετέρου δε γίνεται ούτε καν να φανταστούμε την ύπαρξη ενός εντελώς ανεπηρέαστου ανθρώπου από διάφορες θεωρήσεις μιας και γεννιόμαστε όλοι μέσα σε κοινωνίες.

-Πραγματικά βαθειά ανθρώπινες ερωτήσεις και προσεκτικά διατυπωμένες!

-Ερώτηση προς τον φίλο dying-incubus¨"Μπορούμε να θεμελιώσουμε ως μονάδες αυτό το δικαίωμα?"

---

soul