- ΑΣΤΡΙΚΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ. - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Σ' ευχαριστώ για την απάντησή σου. 
Πράγματι, η συζήτηση αυτή ξεφεύγει από το αντικείμενο του topic, θα μπορούσε, όμως, να συνεχισθεί στο θέμα: ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ, 3ο μέρος, επίσημη έκδοση , όπου και θα απαντήσω στην τοποθέτησή σου.
Ζήσε τη στιγμή!
η αλήθεια είναι ότι είχα δοκιμάσει και άλλες φορές να σου γράψω αλλά κάθε φορά το μετάνιωνα.
Βλέποντας την επιμονή σου και καθώς δεν βλέπω άλλον, λιγότερο άσχετο από εμένα να σου απαντά, αποφάσισα, για άλλη μια φορά, να πάρω το ρίσκο να γίνω λίγο έως πολύ… «ρόμπα». Θα καταλάβεις ίσως, τι εννοώ αν διαβάσεις τα παρακάτω.
Μεταξύ αστείου και σοβαρού, σου είχα παλαιότερα προτείνει, ανταποκρινόμενος σε ανάλογη έκκλησή σου, ένα είδος ανοιχτού «αστρικού» ραντεβού.
Μου συμβαίνει μία με δύο φορές το μήνα κατά μέσο όρο να έχω κάποιες εμπειρίες τέτοιου τύπου, αλλά για ελάχιστα δευτερόλεπτα και χωρίς ιδιαίτερο έλεγχο. (Το σύνηθες πάντως είναι να κοιμάμαι ύπνο βαθύ, ακόμη και στο ξύπνιο μου.)
Μιας και δεν μου είχες απαντήσει σκέφτηκα ότι δεν θα ήταν σωστό να επιμείνω, αλλά κάπως χαλαρά το είχα καταχωρήσει στο «πίσω» μέρος του μυαλού μου.
Πριν ένα μήνα είχα μία από τις πιο συνειδητές εξόδους.
Στην αρχή σηκώθηκα νομίζοντας πως κάποιος ήταν στο δωμάτιό μου. Σχεδόν αμέσως όμως κατάλαβα ότι αυτός που σηκώθηκε δεν ήταν ακριβώς το συνηθισμένο φυσικό μου σώμα, αλλά το «άλλο».
Μετακινήθηκα και στάθηκα για λίγο στη σάλα μην έχοντας κάποιον ιδιαίτερο σκοπό. Προς στιγμή άρχισαν όλα να μαυρίζουν οπότε επιδίωξα να δω τα χέρια μου και έτσι επανήλθε η «όραση». Κοίταξα στη πόρτα του μπαλκονιού και σκέφτηκα να ξεκινήσω μια πτήση όμως δεν είχα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για κάτι τέτοιο. Τότε θυμήθηκα ότι είχα δεσμευτεί, στον εαυτό μου, να φωνάξω τουλάχιστον μία φορά το nick σου.
Όποιος έχει ακούσει τη φωνή του αστρικού του θα ξέρει ότι είναι μια καταπληκτική εμπειρία. Σταθερή, καθαρή, βροντώδης.
Φωνάζοντας, λοιπόν, “Ρομπέρτο είκοσι τέσσερα”, ένιωσα να παρασύρομαι σε μια δίνη που με έφερε σε ένα δρόμο με κτίρια με μεγάλες τζαμαρίες. Οι αριθμοί 9 και 23 ήταν το μόνο που κατάφερα να συγκρατήσω από το δρόμο, ενώ ένιωσα να κατευθύνομαι σε ένα από τα διαμερίσματα που έμοιαζε περισσότερο με μαγαζί ή γραφείο. Κάποια γιαγιά ήταν μέσα και υπήρχαν και άλλοι που μιλούσαν αλλά κανείς που να μοιάζει να είναι ο roberto24.
Τα ενεργειακά μου όμως αποθέματα είχαν φαίνεται ως συνήθως εξαντληθεί, οπότε εκεί τελείωσε μάλλον άδοξα και εκείνη η εμπειρία.
Πριν όμως γράψω οτιδήποτε άλλο θα ήθελα να μου λύσεις μια απορία
«Φωνάζεις» S.O.S και λες ότι έχεις ψιλοφρικάρει, αλλά παράλληλα λες ότι «βγαίνεις» κατά βούληση. Αυτό που δεν καταλαβαίνω επομένως, είναι το γιατί, αν δεν το αντέχεις, δεν σταματάς να ασχολείσαι με αυτό, τουλάχιστον μέχρι να «τακτοποιήσεις» μέσα σου τo τι το πώς και το γιατί αυτών που επιδιώκεις; Ή μήπως με αυτές τις εκφράσεις εννοείς κάτι άλλο;
Επίσης, αυτό που αναφέρει ο Ampere είναι πολύ ενδιαφέρον.
Ζήσε τη στιγμή!
Όσο για το κάψιμο στη βάση της σπονδυλικής στήλης, μάλλον για αφύπνιση της κουνταλίνη, μου φαίνεται.
Εδώ, χρειάζεται προσοχή.
Χαίρομαι που επιβεβαιώνεις αυτά που είδε ο Ampere, όπως και με το φίλο σου. 
Ζήσε τη στιγμή!
Κατ’ αρχήν μην «τρελαίνεσαι».
Το ότι μένεις σε λεωφόρο, το είχες αναφέρει σε παλαιότερο post σου. Επομένως βρίσκω πολύ πιθανόν να έκανα κάποιους υποσυνείδητους συσχετισμούς αν και εκείνη τη στιγμή δεν το θυμόμουν. Για τη γιαγιά σου, δε λέω, μοιάζει να είναι μια καλή «μαντεψιά». Μάλιστα, σχημάτισα την εντύπωση ότι πρόκειται για γυναίκα με ευφράδεια και θετική ζωτικότητα.
Όμως τα νούμερα 9 και 23 (που είναι και τα περισσότερο ελέγξιμα) προφανώς, αφού δεν το αναφέρεις μάλλον δεν σχετίζονται με το δρόμο που μένεις και άρα είναι λάθος στοιχεία.
Οι εμπειρίες που έχω έως τώρα μου συμβαίνουν, δεν τις προγραμματίζω. Αν και κατά καιρούς έχω ασχοληθεί κάπως πιο συστηματικά, δεν έχω καταφέρει κάποιο ιδιαίτερο έλεγχο σε αυτές.
Πιστεύω, πάντως, ότι κατά 90% τουλάχιστον είναι εικόνες από το προσωπικό μου «σύμπαν», δηλαδή σκέψεις και αισθήματα που αναδύονται από επεξεργασία υλικού που είναι καταχωρημένο στο, ας πούμε, υποσυνείδητό μου. Για το υπόλοιπο 10% απλώς δεν είμαι βέβαιος αν ανήκει στην προηγούμενη «κατηγορία». Πάντως έτσι ή αλλιώς, δεν είναι τα πράγματα πάντα ευχάριστα. Συχνά οι εμπειρίες μου είναι εφιαλτικές, πράγμα που με έχει κάνει πολύ επιφυλακτικό.
Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι το κάθε τι έχει σημασία. Το κάθε τι που σκεφτόμαστε, το κάθε τι που λέμε, το κάθε τι που κάνουμε. Η ποιότητα των ονείρων μου και των ας πούμε «ταξιδιών» μου δεν είναι ανεξάρτητα από την ποιότητα της καθημερινότητάς μου. Τα μεν αντανακλούνται στα δε και δυστυχώς όλα μου δείχνουν ότι είμαι πολύ πίσω από ηθικής κυρίως αλλά όχι μόνο απόψεως. Επομένως ελάχιστα για να μην πω απολύτως τίποτε, δεν θα μπορούσα να σου προσφέρω από αυτή την άποψη.
Απλά θα ήθελα να σου επιστήσω την προσοχή στο εξής: Γιατί νομίζεις ότι τα καταφέρνεις τόσο καλά, όπως λες, σε αυτή την «ιστορία»; Έχεις κατακτήσει κάποιες δεξιότητες στο θέμα της συγκέντρωσης, της προσοχής, της επαγρύπνησης… ή τι;
Ερώτηση προς όλους: Μπορεί κάποιος να βαδίζει στην αριστερή ατραπό (αν υφίσταται κάτι τέτοιο) και να μην το ξέρει; Πώς μπορεί να καταλάβει αν κάνει κάτι τέτοιο;
Ερώτηση προς efetzis Από αυτά που έγραψες, κατάλαβα ότι αναφέρεσαι σε αυτά που ο δάσκαλος(?) Ραβολού αναφέρει στο βιβλίο του “Ερκόλομπους”. Αν είναι έτσι, θα ήθελες να πεις αν έχεις επαληθεύσει κάτι από αυτά που γράφει;
Υ.Γ. Το nick μου προφέρεται αμπέρ όχι αμπίρ. Όχι τίποτε άλλο, αλλά το αμπίρ παραπέμπει στο βαμπίρ και ελπίζω ότι μάλλον δεν θα ανταποκριθώ αν με φωνάξεις έτσι
Υ.Γ. Θα συμφωνήσω με τον Στέφανος ότι με την Κουνταλίνη (ότι κι αν είναι αυτό), θέλει πολλή - πολλή προσοχή και ψάξιμο.
Γειά σας!
Καταρχήν να δηλώσω ότι είμαι η πλέον ακατάλληλη για "Αστρικά Ραντεβού" αυτού του τύπου.
Έχω όμως κάποιες σχετικές σκέψεις που μπορώ να συμμεριστώ μαζί σας.
Ampere...
Namaste! (κατά το ελληνικό να 'μαστε, αλλά καμία σχέση, είναι ινδικός χαιρετισμός)
quote:
Ερώτηση προς όλους: Μπορεί κάποιος να βαδίζει στην αριστερή ατραπό (αν υφίσταται κάτι τέτοιο) και να μην το ξέρει; Πώς μπορεί να καταλάβει αν κάνει κάτι τέτοιο;
Θαρρώ πώς μεγάλη παρανόηση έχει υπάρξει για την "αριστερή" ατραπό του Μαύρου "κακού" Μάγου, και την "δεξιά" ατραπό του "καλού" Λευκού Μάγου.
Οι δύο ατραποί βεβαίως και υφίστανται. Η παρανόηση βρίσκεται στους χαρακτηρισμούς 'καλή' και 'κακή' ατραπός.
Ως προς αυτό θα αρκεστώ στο να παραθέσω το απόσπασμα ενός Διδασκάλου:
Κακό είναι το προηγούμενο καλό που πρέπει να αφήσουμε πίσω μας, πηγαίνοντας σε ευρύτερο καλό.
Ως εκ τούτου, Ampere, σχετικά με το ερώτημά σου, αν, χάριν συζητήσεως και μόνο, συνδέσουμε την αριστερή ατραπό με το κακό θα έλεγα ότι η θέση μου προκύπτει από το ανωτέρω απόσπασμα.
Το πρόβλημα, δηλαδή, δεν είναι στο να 'επισκέπτεται' κάποιος το αστρικό.
Η galadriel έχει αναφερθεί στον κίνδυνο εγκλωβισμού. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα και το "κακό".
Το αστρικό είναι ένας τόπος, στον οποίο κατοικούν επί το πλείστον κατώτερες οντότητες ή 'κελύφη' ανθρώπων που έχουν πεθάνει.
Η αστρική προβολή, αν και δεν ταυτίζεται με την είσοδο σε αυτόν τον χώρο, μπορεί -όπως στην περίπτωση που ανέφερες αγαπητέ roberto24- να μας συντονίσει με τέτοιες οντότητες, οι οποίες, σε καμία περίπτωση, δεν έχουν να συνεισφέρουν κάτι στην πνευματική μας εξέλιξη.
Ο εγκλωβισμός έγκειται στην προσκόλληση κάποιου με αυτό το πεδίο και στην παγίδευσή του σε αυτές τις ενέργειες. Αυτές οι εμπειρίες έχουν παρομοιαστεί με τα παιχνίδια που δίνουν οι γονείς στο παιδί. Η αλήθεια δεν είναι τα παιχνίδια -παρότι ευχάριστα-, ούτε συνιστούν την ΟΔΟ.
Εφόσον μπορούμε να διατηρούμε μία σωστή αίσθηση των αξιών, είναι εντάξει.
Το αστρικό -με την έννοια που του δίνουμε συνήθως, ως δηλ. το πεδίο των συναισθημάτων- είναι ένα επίπεδο εκ των πολλών. Δεν το υποτιμούμε, αλλά δεν είναι το παν. Τα μέντιουμ, τα διάμεσα και όλοι αυτοί, έχουν περιοριστεί εκεί. Δεν νομίζω να θεωρεί κανείς την ζωή τους αξιοζήλευτη... ας το δούμε στα έργα τους.
Αυτού του είδους τα ταξίδια είναι χρήσιμα στο βαθμό που μας κάνουν κοινωνούς και μιας άλλης -αόρατης για τους πολλούς- πραγματικότητας, αλλά δεν είναι η μόνη πραγματικότητα. Πέραν αυτού υπάρχουν οι κόσμοι των εννοιών..
Το ζητούμενο εξάλλου -όπως συχνά τονίζει ο Ampere- είναι να αντιληφθούμε αν και με ποιόν τρόπο η όποια μεταφυσική εμπειρία και γνώση συνδέεται με την πρακτική ζωή μας.
roberto24, σχετικά με το 'πλάσμα' που ανέφερες ή όποια άλλη οντότητα συναντήσεις: Την επόμενη φορά κάνε της ανάκριση και ρώτησε την ταυτότητά της! Ρώτησε το όνομά της, από που έρχεται,
ποιός την έστειλε και τη θέλει.
Αν έχει κάτι ουσιώδες να πει (πράγμα αμφίβολο), θα απαντήσει, αλλιώς θα εξαφανιστεί.
χμμ.. μάλλον έγραψα πολλά
.Όπως σου έγραψα και στο e-mail, χαίρομαι που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμπορευόμαστε.
Βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα και την άποψή σου περί ατραπών και ομολογώ δεν είχα ακούσει ή διαβάσει κάτι ανάλογο. Αν και θα το ‘θελα πάντως, δεν νομίζω ότι προσφέρεται το θέμα για να επεκταθείς περισσότερο οπότε ίσως θα ‘πρεπε να «ανεβάσουμε» ένα θέμα που θα μας δίνει μια τέτοια δυνατότητα. Δηλαδή, περί ατραπών και γιατί όχι και περί φαντασίας.
Σχετικά με αυτό που γράφεις,
quote:
Το αστρικό είναι ένας τόπος, στον οποίο κατοικούν επί το πλείστον κατώτερες οντότητες ή 'κελύφη' ανθρώπων που έχουν πεθάνει
ενδεχομένως να ισχύει, πάντως δεν πρέπει, από ότι έχω καταλάβει να είναι μόνο αυτό.
Θα έλεγα, ότι (στην περίπτωση που δεν είναι σκέτη «φαντασία»), πρόκειται για μια πολυεπίπεδη πραγματικότητα με πεδία και οντότητες που κυμαίνονται από πολύ βαριές και ας πούμε κολάσιες, έως εξαιρετικά ανάλαφρες και πνευματικές.
Αυτό με την …«ανάκριση», πολύ καλή τακτική μου ακούγεται 
Αγαπητέ roberto24,
Θα αρχίσω από το τέλος. Στο «χώρο» μου, δεν κοιμάμαι μόνος, παντρεμένος γαρ εδώ και κάτι χρόνια, επομένως όπως καταλαβαίνεις, θα προτιμούσα αν ήταν να με επισκεφτείς, να περιμένεις λίγο στο σαλόνι μέχρι… να βάλω κάτι πάνω μου και να τα πούμε .
Τώρα αυτό με τους καθρέφτες, δεν το βρίσκω καθόλου μα καθόλου καλή ιδέα.
Αφ’ ενός το βρίσκω περιττό και …ιντριγκαδόρικο και μάλλον αποπροσανατολιστικό.
Αφ’ ετέρου ποτέ δεν ξέρεις οι καθρέφτες πού θα σε βγάλουν
.
Άλλωστε, το να φωνάξω το nick σου αποδείχτηκε αρκετά απλό και αποτελεσματικό.
Κατά τα άλλα, όταν εσύ πας για ύπνο, εγώ συνήθως κοιμάμαι μιας και πρέπει να ξυπνήσω νωρίς.(Στα δύο τελευταία post σου, εκεί που γράφεις «μεσημέρι» ήθελες να γράψεις «μεσάνυχτα» ή όχι; αλλιώς δεν βγάζω νόημα.)
Για τις εφιαλτικές εμπειρίες θα μπορούσα να τις συνοψίσω στα εξής δύο:
Α) περιπτώσεις όπου αρχίζω να «διαχωρίζομαι» αλλά βιώνω μία πολύ ρεαλιστική σωματική αίσθηση πόνου, σαν ένα κομμάτι μου να πάει να ξεκολλήσει, πράγμα που με κάνει να προσπαθώ να ξυπνήσω αμέσως και
Β) περιπτώσεις όπου νιώθω να βυθίζομαι - να έλκομαι από βαριές ενέργειες – πεδία όπου τίποτε θετικό δεν προοιωνίζεται.
Τώρα, με αυτό που γράφεις
quote:
πολλες φορες δε θελω να γυρισω πισω και το κανω με το ζορι
καταλαβαίνω ότι περνάς δύσκολη και ίσως επώδυνη φάση που συνδυαζόμενη με το μάλλον νεαρό της ηλικίας σου –από ό,τι αντιλαμβάνομαι- σου δημιουργεί τέτοιες σκέψεις παραίτησης. Το μόνο που θα ήθελα να σου πω πάνω σε αυτό είναι το εξής:
Η ζωή μας είναι ένα δώρο. Όσο δύσκολη και σκληρή κι αν μοιάζει. Ο χρόνος κυλά πολύ πιο γρήγορα από ό,τι νομίζουμε και το τέλος μας θα έρθει έτσι και αλλιώς. Δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε. Στο εν τω μεταξύ όμως, είναι πολύ σημαντικό να ρουφήξουμε κάθε της στάλα αυτής της ζωής – δώρου. Ζήσε, Μάθαινε , Αγάπα και εν τέλει κάνε υπομονή. Όλα περαστικά είναι.
Οι θετικές σκέψεις σίγουρα βοηθάνε. Εύχομαι σύντομα να το ξεπεράσεις το πρόβλημα υγείας που έχεις.
See you...
Υ.Γ. Αν θέλεις, δοκίμασε να χωρίζεις τις παραγράφους με κενές γραμμές. Γίνεται έτσι, πιο εκολοανάγνωστο το κείμενο.
- - -
Ψυχές ποδήρεις ως χιτώνες.
΄Οσοι άνθρωποι είναι συχνά θλιμμένοι έχουν μιά πολύ μακριά ψυχή.
Επειδή φτάνει ως τα πόδια τους την πατάνε καθώς περπατούν και σκοντάφτουν, ή έχουν τους ώμους ψηλά τεντωμένους, γιατί σηκώνουν τον καπνό της ψυχής.
Υπάρχουν βέβαια και κοντές ψυχές.
Ανήκουν σε ανθρώπους που γιά πολύ καιρό ήσαν εύθυμοι και ξάφνου άρχισαν να κρυώνουν.
Αλλά δεν είναι να μιλήσουμε ή να γράψουμε εδώ γιά αυτούς, μα γιά κείνους με τις μακριές ψυχές που πάνω τους σκοντάφτει κανείς σε κάθε του βήμα αυτές που τις ξεχωρίζει στον ουρανό όπου φαίνονται από τον βρώμικο καπνό και προπάντων από το δυνατό φτερούγισμα με την προυπόθεση ότι ένας άνεμος πνέει στο καθαρτήριο ένα ρεύμα ή στην κόλαση ένα φυσερό...
΄Οπως είπαμε γιά κείνες, γιά τις μακρυές ψυχές είναι εδώ ο λόγος.
Μικρές ψυχές και μεγάλες...
Είναι ευδιάκριτες;
Ευχαριστώ γιά την φιλοξενία.
- - -
[ΙΟΚΑΣΤΗ]
Οι Θεοί είναι πνευματικές οντότητες ηθικές δυνάμεις και απηλλαγμένοι από μικρότητες και ανθρώπινες αδυναμίες.
Είμαστε μικροί Θεοί;
quote:
΄Οσοι άνθρωποι είναι συχνά θλιμμένοι έχουν μιά πολύ μακριά ψυχή.
Πως θεωρείς την μακριά ψυχή; Αυτό το ξεχείλωμα που προέρχεται από την θλίψη ( αν εννοείς αυτό) πότε το θεωρείς καλό και πότε κακό, αν πιστεύεις οτι υπάρχουν και τα δύο.
Ποιο είναι το αίτιο και πιο το αποτέλεσμα. Οι μακριές ψυχές έχουν σαν αποτέλεσμα την συχνή θλίψη, ή συχνή θλίψη έχει σαν αποτέλεσμα μια μακριά ψυχή;
Την καλησπέρα μου και σε σένα.
Φιλικά,
Trovadouros