- Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ - ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ (NEW AGE) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Αποφάσισα να το τοποθετήσω εδώ, διότι δε θα ασχοληθεί αποκλειστικά με την αστρολογική πλευρά της έννοιας, αλλά με όλες τις προεκτάσεις της.
Αν παρ' όλα αυτά, οι υπεύθυνοι του χώρου κρίνουν ότι ανήκει σε άλλη θεματική ενότητα, είναι στη διακριτική τους ευχέρεια να το μετακινήσουν.
Θα ξεκινήσω με κάποια στοιχεία, τα οποία έχω ήδη καταγράψει σε θέματα, όπου έγινε σχετική αναφορά, τα οποία γενικά προέρχονται από διαλέξεις του συλλόγου "Ιάμβλιχος" και τα θεωρώ βασικά και πολύ κατατοπιστικά.
Η Εποχή του Υδροχόου.
Μία φράση η οποία στις μέρες μας ακούγεται πάρα πολύ και σε διάφορους κύκλους, είτε επιστημονικούς- ψυχολογικούς, είτε αστρολογικούς- αποκρυφιστικούς.
Όταν ακούγεται αυτή η έκφραση, αμέσως στο νου μας σχηματίζεται η αίσθηση κάποιας χρονικής περιόδου.
Μα, ποία ακριβώς είναι αυτή, ποίος την όρισε, γιατί δόθηκε αυτή η ονομασία, είναι πράγματα τα οποία συνήθως δεν τα γνωρίζουμε.
Γι’ αυτό, ας προσπαθήσουμε να δούμε τι ακριβώς σημαίνει Εποχή του Υδροχόου από κάθε άποψη και ας αρχίσουμε από την καθαρά επιστημονική- αστρονομική έννοια.
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Μία από τις 14 ταυτόχρονες κινήσεις της γης είναι η ιδιαίτερη κυκλική κίνηση του πολικού άξονά της, η λεγόμενη μετάπτωση.
Αυτή αναγκάζει τον πολικό άξονα να διαγράψει έναν κώνο σε διάστημα περίπου 25,800 χρόνων.
Το χρονικό τούτο διάστημα ονομάζουμε κοσμικό έτος.
Αυτό δεν είναι μία καινούργια ανακάλυψη.
Ο Ίππαρχος ήταν εκείνος ο οποίος για πρώτη φορά παρατήρησε το φαινόμενο.
Αποτέλεσμα της μετάπτωσης είναι η αλλαγή του σημείου ισημερίας, καθώς και η περιοδική αλλαγή του πολικού αστέρα, γιατί μετατοπίζονται όλοι οι αστέρες στην ουράνια σφαίρα.
Αλλά, εκείνο το οποίο αξίζει να σημειωθεί, είναι η αλλαγή του σημείου ισημερίας, η οποία πραγματοποιείται περίπου κάθε 2,150 χρόνια.
Η περίοδος αυτή είναι γνωστή σαν κοσμικός ή πλατωνικός μήνας.
Με κάθε κοσμικό μήνα το σημείο ισημερίας μετατοπίζεται προοδευτικά από αστερισμό σε αστερισμό του ζωδιακού και με αυτό τον τρόπο, κάτω από αστρολογική θεώρηση, όλο αυτό το διάστημα των 2,150 χρόνων βρίσκεται υπό την επίδραση του ζωδίου στο οποίο πραγματοποιείται η ισημερία.
Ο Ίππαρχος καθόρισε ότι το σημείο ισημερίας εκείνης της περιόδου συνέπιπτε στις 0 μοίρες του Κριού, την αφετηρία του ζωδιακού κύκλου.
Έτσι, με βάση αυτό τον καθορισμό λέμε ότι σήμερα περνάμε στην εποχή του Υδροχόου.
Αυτή η μετακίνηση γίνεται ακολουθώντας τη σειρά Κριός- Ιχθείς- Υδροχόος- Αιγόκερως κ.λ.π. μέχρι να ξαναφθάσει στον Κριό μετά από 25,000 χρόνια, έχοντας συμπληρώσει ένα κοσμικό έτος.
.
.
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 10/03/2005 03:54:27
Mε πρόλαβες 
Θα επανέλθω, αύριο με κάποια στοιχεία.
Προς το παρόν, καληνύχτα...
Τώρα ας εγκαταλείψουμε το πεδίο της επιστημονικής θεώρησης και ας εξετάσουμε τη σημασία την οποία έχουν όλα αυτά για τον άνθρωπο και την εξέλιξή του.
Σύντομα θα διαπιστώσουμε, με βάση τα ιστορικά γεγονότα, ότι ο προσδιορισμός του Ίππαρχου δεν ήταν τυχαίος, αλλά είχε τις ρίζες του, ίσως, στη μυστική εσωτερική γνώση της εποχής του…
Έχει παρατηρηθεί, ότι κάθε εποχή εκδηλώνει ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία ανήκουν στο συγκεκριμένο ζώδιο, το οποίο την “χρωματίζει”.
Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός, ότι κάθε ζώδιο αφήνει την σφραγίδα του με ένα εντελώς χειροπιαστό τρόπο.
Κάνοντας μία αναδρομή προς τα πίσω και βλέποντας τις περασμένες εποχές με ένα συγκριτικό μάτι, είναι εύκολο να το διαπιστώσουμε.
Ας αρχίσουμε τούτη την ανασκόπηση εξετάζοντας ένα πολύ σημαντικό γεγονός.
Αν και δεν έχει γίνει ακόμη αποδεκτό από τη συμβατική επιστήμη, ωστόσο δεν παύει από εσωτερική άποψη να θεωρείται ένας σταθμός για την ανθρώπινη εξέλιξη.
Πρόκειται, φυσικά, για την καταστροφή της Ατλαντίδος, η οποία σύμφωνα με την αναφορά του Πλάτωνα συνέβη το 8,498 π.Χ.
Αν, λοιπόν, τοποθετήσουμε αυτή την χρονολογία στο Κοσμικό ημερολόγιο, θα διαπιστώσουμε ότι η Ατλαντίδα βυθίστηκε περίπου όταν το σημείο ισημερίας περνούσε από το ζώδιο του Λέοντα σε αυτό του Καρκίνου.
Ο Καρκίνος ανήκει στο στοιχείο του Νερού κι έτσι δεν είναι περίεργο, ότι με τον ερχομό της εποχής του Καρκίνου, η γη γνώρισε μεγάλους κατακλυσμούς.
Με την είσοδο στην εποχή του Καρκίνου και την ταυτόχρονη βύθιση της Ατλαντίδος, εξαφανίζεται σχεδόν κάθε πολιτισμός και οι λατρείες υποβιβάζονται.
Ο πλανήτης ο οποίος κυβερνάει τον Καρκίνο είναι η Σελήνη και εκείνη την εποχή αναπτύσσονται οι σεληνιακές λατρείες.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό της εποχής του Καρκίνου είναι η ανάπτυξη διαφόρων μορφών μητριαρχίας, αλλά όχι στο βαθμό τον οποίο είχε αναπτυχθεί την εποχή της Παρθένου.
Μετά την εποχή του Καρκίνου ακολούθησε η εποχή των Διδύμων, η οποία κράτησε περίπου μέχρι το 4,300 π.Χ. (από το 6,450 π.Χ. περίπου)
Οι Δίδυμοι είναι ζώδιο του Αέρα και κυβερνιέται από τον πλανήτη Ερμή, προστάτη των γραμμάτων και του εμπορίου.
Αυτή είναι η περίοδος, όπου σύμφωνα με τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις, εμφανίζονται τα πρώτα συστήματα γραφής και γίνονται οι πρώτες απόπειρες οργανωμένου εμπορίου.
Γραφή και εμπόριο σημαίνουν επικοινωνία και η επικοινωνία είναι ένα από τα χαρακτηριστικά των Διδύμων και του Ερμή.
Η εποχή του Ταύρου ήταν η επόμενη και κράτησε περίπου μέχρι το 2,150 π.Χ.
Η Αφροδίτη είναι ο κυβερνήτης του Ταύρου, μιλώντας πάντα από αστρολογική άποψη.
Αλήθεια, αυτή την εποχή αναπτύσσεται η λατρεία της Θεάς Αφροδίτης, της Αστάρτης, καθώς και του ίδιου του ζώου, του Ταύρου.
Τα κυριότερα πολιτιστικά κέντρα της εποχής, η Κρήτη και η Μεσοποταμία, τον είχαν σαν κύρια θεότητά τους.
Η επίδραση του ταύρου σαν συμβόλου της Γης και της γονιμότητας επισφραγίζεται με την ανάπτυξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, σε μία προσπάθεια να καλύψει τις ανάγκες των αυξανόμενων πληθυσμών.
Η επικράτηση της λατρείας του Άμμωνα στην Αίγυπτο σφραγίζει την είσοδο της εποχής του Κριού και ταυτόχρονα αρχίζουν οι μεταναστεύσεις των διαφόρων ινδοευρωπαϊκών φυλών, οι οποίες είχαν σα σύμβολο το κριάρι.
Είναι η εποχή στην οποία ανακαλύπτεται η επεξεργασία του σιδήρου, συμβόλου του πλανήτη του Κριού, δηλαδή του Άρη.
Είναι χαρακτηριστικό αυτό το οποίο αναφέρεται στη Βίβλο, πως όταν ο Θεός πρόσταξε το Μωϋσή να ξεκινήσει την πορεία του προς τη γη της Επαγγελίας, ζήτησε από τους Ισραηλίτες να θυσιάσουν κριάρια.
Ήταν η εποχή των σφοδρών συγκρούσεων, αλλά και των πρωτοπόρων στις διάφορες επιστήμες.
Οι απέραντες αυτοκρατορίες, η εμφάνιση της επιστημονικής σκέψης, η λατρεία της φωτιάς, όλα αυτά είναι στοιχεία τα οποία δείχνουν καθαρά την επίδραση του Κριού.
Ένα σημαντικό γεγονός για την ανθρώπινη εξέλιξη ήρθε να επισφραγίσει την αρχή (η αρχή υπολογίζεται περί τα 100 π.Χ.) μίας νέας κοσμικής χρονιάς.
Πρόκειται για τη γέννηση του Χριστού και τη διδασκαλία της Αγάπης, την οποία Αυτός έδωσε και η οποία χαρακτήρισε ολόκληρη την εποχή των Ιχθύων, άσχετα με το πόσο μακριά είναι ακόμη η ουσιαστική εφαρμογή της.
Αυτή είναι η εποχή της οποίας το τέλος ζούμε, καθώς σιγά- σιγά έχουμε αρχίσει (περίπου από το 2,000 μ.Χ.) να εισερχόμαστε στην Υδροχοϊκή.
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 10/03/2005 04:13:45
quote:
Αυτό το θέμα ανοίγει μετά από προτροπή του αγαπητού Loco.
Να ΄μαι λοιπόν κι εγώ! Χαίρομαι αγαπητή φίλη Zadok που η περιέργεια και η προτροπή μου συνέβαλαν στην δημιουργία του Topic! Έκανες ηδη εξαιρετική εισαγωγή στο θέμα!
Το συγκεκριμένο θέμα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, επίκαιρο, και προκαλεί την περιέργεια διότι υπάρχουν διάφορες θεωρίες που σχετίζονται με την εποχή του Υδροχόου. Εμένα ως Υδροχόο με ενδιαφέρει διπλά. Τα στοιχεία ωστόσο είναι διάσπαρτα και οχι ιδιαίτερα ξεκάθαρα. Υπάρχει επίσης αρκετή μπουρδολογία απο άτομα που προσπαθούν να συνδέσουν την επερχόμενη εποχή με διάφορες υπερβατικές θεωρίες και σενάρια. Είναι λοιπόν ιδιαίτερα δύσκολο να εξάγει κανείς συμπεράσματα.
Ελπίζω να καταφέρουμε να ξεδιαλύνουμε λιγάκι το θέμα. Έχω διάφορα πράγματα κατά νου που θα μπορούσα να αναφέρω αλλά θα περιμένω πρώτα τις δικές σας απόψεις.
C'est la vie and i am livin' la vida LOCA!
quote:
Ο Καρκίνος ανήκει στο στοιχείο του Νερού κι έτσι δεν είναι περίεργο, ότι με τον ερχομό της εποχής του Καρκίνου, η γη γνώρισε μεγάλους κατακλυσμούς.
Εκτός του ότι άμα πιούμε μπύρες μας πιάνει το νερό μας, μη ξεχνάμε πως ο Καρκίνος είναι και η Πύλη της Γέννησης.
quote:
Αυτή είναι η εποχή της οποίας το τέλος ζούμε, καθώς σιγά- σιγά έχουμε αρχίσει (περίπου από το 2,000 μ.Χ.) να εισερχόμαστε στην Υδροχοϊκή.
Εεεεε γιατί σταμάτησες εκεί ;
Γιατί δε μας λές και γι’ αυτή την εποχή ;;;
Πες μας πως είναι να ζεις μ’ ένα Υδροχόο !!!
Πες μας για τα νεύρα μας τσατάλια !!!
Πες μας γι’ αυτό το ατελείωτο «γιατί ;» !!!
Πες μας κάτι επιτέλους πριν την πάθουμε την κρίση !!!!!!!!!!
Εδώ θα είμαι ....
.... δε θα φύγω.
TERRIBILIS EST LOCUS ISTE
Πολύ όμορφο το θέμα σου και δεν σου κρύβω πως αρκετό καιρό αναρωτιόμουν διάφορα επί αυτού.
Υδροχόος γαρ ... με ενδιαφέρει άμεσα.
Εδώ λοιπόν ελπίζω πως θα μου λυθούν οι περισσότερες απορίες.
Θα συμφωνήσω και εγώ με τον αγαπητό Ramoglou γιατί σταμάτησες πάνω στο πιο κρίσιμο σημείο?? Ξεκίνησες με τις καταστροφές του καρκίνου και πάνω στο καλύτερο μας έκοψες.... ???
Καλέ μου Ramoglou διακρίνω μία κρίση για τους Υδροχόους?
Τι σας έκαναν τα ζωδιάκα αυτά? Γιατί τα νεύρα σας τσατάλια ? Τι πάθατε? Έχετε παράπονα ? 
Εν αναμονή λοιπόν για περισσότερα από την φίλη Zadok και από όποιον άλλον γνωρίζει για το εν λόγω θέμα.
quote:
Τι σας έκαναν τα ζωδιάκα αυτά? Γιατί τα νεύρα σας τσατάλια ? Τι πάθατε? Έχετε παράπονα ?
Κάτσε βρε elpida να το βρώ κάπου ήταν γραμμένο ...
Μούμπλε μούμπλε χμμμ χμμμ .... Αααα ! Νάτο !
quote:
Πες μας γι’ αυτό το ατελείωτο «γιατί ;» !!!
TERRIBILIS EST LOCUS ISTE
quote:
Πες μας γι’ αυτό το ατελείωτο «γιατί ;» !!!
Να υποθέσω πως κάτι έχεις κάλε μου Ramoglou με το ανήσυχο πνεύμα του Υδροχόου?
Ερωτάτε και θα μάθετε ... έτσι λένε... άδικο έχουν?
Edited by - elpida on 10/03/2005 14:23:35
εννοείται ότι δεν σταματάμε, συνεχίζουμε ακάθεκτοι.
Απλά προσπάθησα να χωρίσω σε ενότητες την δική μου τοποθέτηση, ώστε να μπορέσουν και άλλα μέλη να τοποθετηθούν εάν και εφόσον το επιθυμούν.
Είναι αυτονόητο, ότι είναι αναγκαία μία λεπτομερής ανάλυση για την εποχή η οποία μας αφορά άμεσα.
Τόσο για εκείνη που παρέρχεται (Ιχθυακή), όσο και για την νέα (Υδροχοϊκή).
Αρχικά θα πρέπει να κάνουμε ένα διαχωρισμό, ο οποίος ισχύει για ΟΛΟΥΣ τους κοσμικούς μήνες και τις επιδράσεις των ζωδίων πάνω τους.
Κάθε εποχή χωρίζεται σε τρεις φάσεις (αντίστοιχες περίπου με τους ζωδιακούς δεκανούς).
Η πρώτη είναι το χρονικό διάστημα όπου το εισερχόμενο ζώδιο συναντιέται με το ζώδιο το οποίο εξέρχεται και οι επιρροές τους αναμιγνύονται.
Η δεύτερη είναι η πλήρης έκφραση των ιδιοτήτων του ζωδίου το οποίο έχει πια εισέλθει και του οποίου η επίδραση βρίσκεται στο αποκορύφωμά της.
Τέλος, ακολουθεί η σταδιακή έξοδος και η συνάντηση με το επόμενο ζώδιο το οποίο εισέρχεται και είναι η τρίτη φάση.
Ερευνώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την εποχή των Ιχθύων, μπορούμε να φτάσουμε σε ουσιαστικά συμπεράσματα κατ' αρχήν για την επερχόμενη εποχή.
(Λίγη υπομονή, αγαπητοί Υδροχόοι. Όπως θα δείτε, αυτή η ανάλυση θα εξηγήσει πολλά...)
Συνεχίζεται...
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 10/03/2005 14:40:54
quote:
Ερωτάτε και θα μάθετε ... έτσι λένε... άδικο έχουν?
Και άμα σας απαντήσουν να με χ....ε "Τάδε εφη Μαρίζα"
TERRIBILIS EST LOCUS ISTE
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Ερωτάτε και θα μάθετε ... έτσι λένε... άδικο έχουν?
--------------------------------------------------------------------------------Και άμα σας απαντήσουν να με χ....ε "Τάδε εφη Μαρίζα"
Ομολογώ πως αυτό το είχα κατά νου γράφοντας το προηγουμένο Post μου!!!
Τελικά έχουν δίκιο και οι μεν και οι δεν
Edited by - elpida on 10/03/2005 15:25:17
Είχα γράψει:
quote:
..Πέραν τούτου θα ήθελες να μας πεις λίγα λόγια γενικότερα για το συμβολίζει και τι προβλέπουν τα άστρα για την εποχή του υδροχόου, είναι κάτι που θα με ενδιέφερε.!!
Συνεπώς δηλώνω και εγώ ενδιαφέρον, αλλά και αδυναμία ουσιαστικών αστρολογικών γνώσεων...
Zadok keep on rocking..!!!
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Είπαμε, ότι η Ιχθυακή Εποχή ξεκίνησε με τη γέννηση του Χριστού και τη διάδοση της διδασκαλίας Του.
Αυτό ήταν κάτι το οποίο δεν μπορούσε να δεχθεί το κατεστημένο εκείνης της εποχής, το οποίο εκφραζόταν από τους ιερείς του Μωσαϊκού Νόμου και τους Ρωμαίους κατακτητές, γνήσιες εκδηλώσεις του απερχόμενου Κριού.
Η αντίδραση ήταν έντονη, υπήρξαν διαμάχες μεταξύ του καινούργιου και του παλιού, με αποκορύφωμα την σταύρωση του Χριστού.
Αλλά δεν σταματούν εκεί. Συνεχίζουν και μετά με τους άγριους διωγμούς των πρώτων Χριστιανών.
Σιγά- σιγά, όμως, έρχεται σε πλήρη έκφραση το ζώδιο των Ιχθύων και δημιουργείται το θεοκρατικό Βυζαντινό Κράτος, όπου όλες οι παλιές θρησκείες καταργούνται.
Είναι γνωστοί οι θρησκευτικοί αγώνες, ενώ παράλληλα στη Δύση κυριαρχεί μία περίοδος σκοταδισμού, η οποία επιβάλλεται κύρια από τους εκπροσώπους της θρησκείας.
Διαστρεβλώνεται η αλήθεια του Χριστιανισμού και γίνεται όργανο εκμετάλλευσης από τους λίγους.
Η ανθρωπότητα, εξαιτίας ορισμένων αρνητικών Ιχθυακών επιρροών, εμπλέκεται σε ένα κυκεώνα δεισιδαιμονιών, γίνεται εύπιστη σε καθετί και στρέφεται με λαθεμένη στάση προς την θρησκεία, με αποτέλεσμα να βυθίζεται περισσότερο στην πλάνη.
Όμως, στο ζενίθ της Εποχής αυτής αρχίζουν να δραστηριοποιούνται ορισμένα ανήσυχα πνεύματα, αντλώντας την έμπνευσή τους από τις παραδόσεις.
Η Αναγέννηση ήταν αποτέλεσμα της εργασίας αυτών των πνευμάτων, τα οποία συνειδητά προσπάθησαν να ελευθερώσουν την Ανθρωπότητα από το τέλμα.
Παρ’ όλη την αντίδραση και το καταστροφικό έργο της Ιερής Εξέτασης, στήνονται τα θεμέλια για κάτι καινούργιο.
Αρχίζει ένας νέος εσωτερικός οργασμός για την Ανθρωπότητα, ανοίγονται νέοι ορίζοντες και δημιουργούνται καινούργια οράματα.
Προχωράει σαν ένα μικρό παιδί, πέφτει και ξανασηκώνεται, τραυματίζεται, αλλά συνεχίζει να τραβάει μπροστά, για να αρχίσει να διανύει το τελευταίο μέρος της εποχής αυτής.
Τώρα πια βρισκόμαστε στο μεταίχμιο των δύο εποχών, της Ιχθυακής και της Υδροχοϊκής.
Τι παρατηρούμε λοιπόν 
Πώς έχουν τα πράγματα
Υπάρχουν δείγματα αλληλεπίδρασης των δύο ζωδιακών σημείων
Τα παρατηρούμε έξω στον κόσμο
Συνεχίζεται...
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 10/03/2005 16:37:12
quote:
Σιγά- σιγά, όμως, έρχεται σε πλήρη έκφραση το ζώδιο των Ιχθύων και δημιουργείται το θεοκρατικό Βυζαντινό Κράτος, όπου όλες οι παλιές θρησκείες καταργούνται.
ευρωπαϊκή η θέση αυτή... οι μόνες αλλαγές έγιναν στην ευρώπη, στον υπόλοιπο κόσμο? ή δεν υπάρχει ενδιαφέρον για τους λοιπούς? μάλλον η δική μας σκοπιά (ως δυνατότεροι και νικητές) μας κάνει να τα βλέπουμε έτσι, σήμερα θα μιλούσαμε και για την ήπειρο της Αμερικής (ελέω ΗΠΑ), για τότε όχι? και όμως στην ήπειρο αυτή είχαν ασχοληθεί εμπεριστατωμένα με τις εποχές αυτές.. και είχαν δει (βρει)το τι συνέβει σε κάθε μετάβαση τέτοια...
----
Δυστυχώς και η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει...
ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΜΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΟΠΟΥ ΕΤΥΧΕ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ.
ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΣΥΜΜΑΖΕΨΩ ΚΑΠΩΣ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΒΑΛΩ ΣΕ ΜΙΑ ΤΑΞΗ.
ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ ZADOK.
Η ΚΟΥΡΑΣΗ ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΩ ΜΕ ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ.
ΤΑ ΛΕΜΕ.
ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!
"ΟΥΚ ΑΙΣΧΥΝΩ ΤΑ ΙΕΡΑ ΟΠΛΑ ΟΥΔΕ ΛΕΙΨΩ ΤΟΝ ΠΑΡΑΣΤΑΤΗΝ ΟΠΟΥ ΑΝ ΣΤΟΙΧΗΣΩ ΑΜΥΝΩ ΔΕ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΙΕΡΩΝ ΚΑΙ ΟΣΙΩΝ ΚΑΙ ΟΥΚ ΕΛΑΤΤΩ ΠΑΡΑΔΩΣΩ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΠΛΕΙΩ ΔΕ ΚΑΙ ΑΡΕΙΩ.........."
Περιττό να σας πω ότι το θέμα με ενδιαφέρει σε μεγάλο βαθμό! Ένα τέτοιο θέμα περίμενα να βρω μπαίνοντας στο εσωτερικά, και μη βρίσκοντας, άνοιξα το δικό μου στην ενότητα "Άστρα", με κάποιες λίγες "υδροχοϊκές" γνώσεις που είχα. Εδώ είναι πιο εμπεριστατωμένα τα πράγματα. Θερμά συγχαρητήρια λοιπόν και καλή συνέχεια!
Θα ήθελα να ρωτήσω πάντως, εάν κάποιος γνώριζε, για το τι "συνέβη" στις υπόλοιπες εποχές, οι οποίες είναι λίγο παραγκωνισμένες θα έλεγα. Και αναφέρομαι στις εποχές του Λέοντα, Παρθένου, Ζυγού, Σκορπιού, Τοξότη και Αιγόκερου, ή ακόμη και στην προηγούμενη εποχή του Υδροχόου. Συνήθως, και μπαίνοντας στα περισσότερα site του Διαδικτύου, διαβάζω για τις 5 πρόσφατες εποχές και σχεδόν κανένα δεν αναφέρει τις παλαιότερες.
quote:
Ένα άλλο χαρακτηριστικό της εποχής του Καρκίνου είναι η ανάπτυξη διαφόρων μορφών μητριαρχίας, αλλά όχι στο βαθμό τον οποίο είχε αναπτυχθεί την εποχή της Παρθένου.
Χμμμ... ενδιαφέρον ακούγεται, όμως, φίλη Zadok, ποια είναι η διαφορά της μητριαρχικής εποχής του Παρθένου απ' αυτής του Καρκίνου... απ' ότι μπορώ να φανταστώ, ταξιδεύοντας όλο και πιο πίσω στο χρόνο συναντά κανείς ισχυρότερες μορφές μητριαρχίας, όμως η Εποχή του Καρκίνου μου φαντάζει πιο μητριαρχική, λόγω κιόλας της ίδιας της φύσης του ζωδίου. Μήπως ίσως αναφέρεσαι στο ότι ο Παρθένος αντιστοιχεί στον Ηράκλειο Άθλο της αρπαγής της ζώνης της βασίλισσας των Αμαζόνων Ιππολύτης; Θα με ενδιέφερε η άποψή σου.
quote:
ευρωπαϊκή η θέση αυτή... οι μόνες αλλαγές έγιναν στην ευρώπη, στον υπόλοιπο κόσμο? ή δεν υπάρχει ενδιαφέρον για τους λοιπούς? μάλλον η δική μας σκοπιά (ως δυνατότεροι και νικητές) μας κάνει να τα βλέπουμε έτσι, σήμερα θα μιλούσαμε και για την ήπειρο της Αμερικής (ελέω ΗΠΑ), για τότε όχι?
Φίλε Arhtos, ενδιαφέρουσα η άποψή σου, και είναι όντως ενοχλητικό να εξετάζουμε πάντα μία ιδέα ή άποψη από την σκοπιά του Δυτικού ανθρώπου... (οι μεγαλύτεροι πολιτισμοί γεννήθηκαν και αναπτύχθηκαν στην Μητέρα Ανατολή)... υπάρχει όμως και αυτό που ονομάζουμε "Drang nach Westen" (σύρσιμο προς τη Δύση), και όσο πιο πολύ ταξιδεύουμε στο χρόνο από το παρελθόν προς το παρόν το συναντάμε αυτό το φαινόμενο του "συρσίματος"... βλέπουμε έτσι τους πανάρχαιους πολιτισμούς να ξεκινάνε από τα βάθη της Αφρικής και της Ασίας και να προχωράνε όλο και περισσότερο Δυτικά... μετά Βόρεια Αφρική και Εγγύς Ανατολή...μετά Ελλάδα... μετά Δυτική Ευρώπη... μετά ΗΠΑ... και τώρα, στην Εποχή του Υδροχόου, πάλι Ανατολή... και όλος ο πλανήτης μαζί, και Δύση και Ανατολή ... all together... ίσως η Εποχή των Ιχθύων (και η προηγούμενη του Κριού) να σήμανε την παρακμή της Ανατολής και το πέρασμα των σκήπτρων στη Δύση...
Προσωπική μου άποψη είναι ότι στην Εποχή του Υδροχόου, και επειδή θίχτηκε αυτό στο παράλληλο τόπικ με τίτλο "Οι Νέοι Ιεροεξεταστές Εδώ" στις "Απόψεις, Προτάσεις κ.α.", η "επίσημη" θρησκεία θα είναι ο ΠΑΝΘΕΪΣΜΟΣ, η ελεύθερη βούληση κάθε ανθρώπου να πιστεύει σε όποιο θεό/θεά αυτός πιστεύει, ή και σε κανέναν εάν επιθυμεί, ή και σε όλους. Αυτό εκφράζει έτσι κι αλλιώς ο Υδροχόος, την εξάλειψη του δογματισμού και της μισαλλοδοξίας και την επικράτηση ενός πλουραλισμού, ένα φαινόμενο το οποίο μάλλον θα ζήσουν τα... τρισέγγονά μας! (ή μήπως και βάλε)
Καλή Συνέχεια!!!
ΕΓΙΝΑΝ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
Αγαπητέ μου Arhtos,
έχω την αίσθηση ότι είστε αυστηρός στην κρίση σας, αλλά καλά κάνετε, γιατί έτσι μου δίνετε την ευκαιρία να ξεκαθαρίσω το εξής:
Κατ' αρχήν, δεν έχω καμμία διάθεση να μειώσω την αξία άλλων λαών ή πολιτισμών, απλά είναι λογικό να μην γνωρίζω ειδικές φάσεις της ιστορίας τους ώστε να προβώ σε ανάλογες συγκρίσεις και να διακρίνω τα σημεία εκείνα, τα οποία μπορεί να αφορούν σε τούτη δω την έρευνα.
Κατά δεύτερον, η αναφορά μου π.χ. στο βυζαντινό κράτος είναι ένα παράδειγμα, το οποίο αφορά στη δική μας ιστορία. Δεν το ανέφερα θεωρώντας ότι επηρέασε όλη την ανθρωπότητα.
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι δεν επιδιώκω να συγγράψω κάποια επιστημονική διατριβή και σαφώς δεν κατέχω το αλάθητο.
Αναφέρω κάποια ενδεικτικά στοιχεία, τα οποία ενδέχεται να βοηθούν στην κατανόηση των εσωτερικών αυτών ζητημάτων.
Αν υπάρχουν ιστορικά γεγονότα, τα οποία γνωρίζετε και αναιρούν ή συναινούν υπέρ του όποιου σχετικού συλλογισμού, καλό θα είναι να παρατεθούν.
quote:
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ, ΘΑ ΜΑΣ ΒΓΕΙ ΤΟ ΕΣΩΨΥΧΟ ΜΑΣ!
Οι υπερβολές δεν ταιριάζουν στην εποχή του υδροχόου, αγαπητή ΑΖΩΕΛ.
Μέχρι να επανέλθεις με το καλό, θα έχουμε προοδεύσει. Στο υπόσχομαι...
Αγαπητέ Attis,
όπως έγραψα αρχικά, εδώ στη "Σοφία" θα δούμε το θέμα με μία πιο ευρεία οπτική.
quote:
Θα ήθελα να ρωτήσω πάντως, εάν κάποιος γνώριζε, για το τι "συνέβη" στις υπόλοιπες εποχές, οι οποίες είναι λίγο παραγκωνισμένες θα έλεγα. Και αναφέρομαι στις εποχές του Λέοντα, Παρθένου, Ζυγού, Σκορπιού, Τοξότη και Αιγόκερου, ή ακόμη και στην προηγούμενη εποχή του Υδροχόου.
Είναι λογικό να μην μπορείς να βρεις στοιχεία, αφού δεν υπάρχουν σχετικά ιστορικά στοιχεία.
Τέλος πάντων, για την ώρα επέτρεψέ μου να μείνω στο θέμα, διότι κάποιοι διαμαρτύρονται και αδημονούν και άμα τελειώσουμε με το καλό, θα δούμε και τα υπόλοιπα...
Ας συνεχίσω λοιπόν, από εκεί που είχα μείνει.
Ας δούμε τα στοιχεία εκείνα που προετοίμασαν την έλευση της Νέας Εποχής.
Η Γαλλική επανάσταση, η βιομηχανική επανάσταση και τα μεγάλα φιλοσοφικά ρεύματα σημάδεψαν κύρια το 18ο και το 19ο αιώνα.
Η είσοδος στον 20ο βρήκε την ανθρωπότητα σε μία κατάσταση έντασης, με έκδηλα τα σημάδια μίας οικονομικής κατάπτωσης, ίσως ένα από τα πρώτα αποτελέσματα της ασύνετης χρήσης της μηχανής. (Αγαπητέ kost, είσαι 'δω;)
Είναι μία περίοδος όπου βλέπουμε να είναι οξυμένες οι αντιθέσεις μεταξύ των ανθρώπων και όλοι αναζητούν κάποια διέξοδο.
Η τριακονταετία από το 1914 ως το 1945 θεωρείται η πλέον κρίσιμη για την όλη εξέλιξη αυτού του πλανήτη.
Λέγεται πως οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι, από εσωτερική άποψη, ήταν μία υλική εκδήλωση της εσωτερικής διαμάχης μεταξύ των Δυνάμεων του Φωτός και των Δυνάμεων του Σκότους.
Η ανθρωπότητα δοκιμάστηκε σκληρά, αλλά τελικά μπόρεσε και αντιστάθηκε σε αυτή την τρομερή επίθεση και κατόρθωσε να επιβληθεί, δίνοντας ταυτόχρονα μία καινούργια ώθηση στον πολιτισμό.
Είναι αλήθεια, ότι μετά έγιναν τεράστια άλματα σε όλους τους τομείς.
Οι επιστημονικές επιτεύξεις διαδέχονταν η μία την άλλη, χρησιμοποιήθηκαν καινούργιες πηγές ενέργειας και μπορούμε να μιλήσουμε για μία τεχνολογική επανάσταση, η οποία χρωματίζει όλο το μετέπειτα πολιτισμό μας.
Ταυτόχρονα, μέσα από τα διάφορα φιλοσοφικά ρεύματα και τις ιδεολογίες, αναγνωρίζονται κύρια δύο τάσεις.
Μπορούμε να τις ονομάσουμε η συντηρητική και η προοδευτική.
Κάποιος άλλος μπορεί να τις ονόμαζε αντίστοιχα Ιχθυακή και Υδροχοϊκή.
Με αυτό εννοούμε ότι καθετί το οποίο ανήκει στο παρελθόν, κρύβει μέσα του στοιχεία συντηρητισμού, ενώ καθετί το οποίο ανήκει στο μέλλον, υπόσχεται μία πρόοδο, μία εξέλιξη.
Λόγω της επίδρασης των Ιχθύων βλέπουμε γύρω μας τόσο φανατισμό, ταυτόχρονα με μία βαθιά συναισθηματική ευαισθησία και έναν άκρατο ιδεαλισμό, σε σημείο το οποίο ο άνθρωπος να χάνει τη διάκρισή του και να οδηγείται έντεχνα από το κατεστημένο σε οδυνηρές περιπέτειες.
Από την άλλη μία δεύτερη τάση αναπτύσσεται γοργά.
Η φρίκη και η βαρβαρότητα των Παγκόσμιων Πολέμων έφεραν στην επιφάνεια πολύ παλιά ερωτηματικά σχετικά με τη φύση του εαυτού μας, τον προορισμό μας και τη ζωή γενικότερα.
Σε κάθε γωνιά της γης, ιδιαίτερα μετά το ’60, άρχισαν να ξεπετιούνται καινούργιες ιδέες και να ξεθάβονται παλιές ή ξεχασμένες.
Μεγάλες ή μικρές ομάδες ατόμων γίνονται αναζητητές κάποιας αλήθειας, η οποία θα τους απελευθερώσει από ό,τι πιστεύουν ότι τους υποδουλώνει -αντικειμενικά ή υποκειμενικά.
Είναι γεγονός, ότι αυτή η αναζήτηση υπήρχε πάντα, όμως αυτή τη φορά έχει ορισμένα χαρακτηριστικά, τα οποία σπάνια συναντιούνται ταυτόχρονα.
Μέσα στα τελευταία τριάντα χρόνια παρέλασε από το νου της ανθρωπότητας σχεδόν ολόκληρη η πνευματική κληρονομιά του παρελθόντος.
Χωρίς εξαίρεση, σχεδόν, αναβίωσαν όλες οι πίστεις και οι ιδέες των προγόνων μας, καλές ή κακές, ορθές ή παράλογες.
Έχει σημασία το ότι η αναζήτηση κάποιας αλήθειας σήμερα, δεν αποτελεί πια το προνόμιο ορισμένων ατόμων ή απομονωμένων ομάδων, αλλά απασχολεί και συναρπάζει ένα πολύ πλατύτερο σύνολο.
Χαρακτηριστικό επίσης των καιρών μας είναι ότι εκτός από τον τεράστιο όγκο της κληρονομιάς, ο παγκόσμιος νους κατακλύστηκε από έναν εξίσου τεράστιο όγκο καινούργιων ιδεών.
Η κύρια διαπίστωση, όμως, είναι ότι όλες αυτές οι πίστεις, οι ιδέες και τα μοντέλα δοκιμάστηκαν στην πράξη.
Παντού υπήρξαν και υπάρχουν πλήθη ατόμων, πρόθυμων να δοκιμάσουν τον ένα ή τον άλλο τρόπο ζωής -χωρίς να εξετάζουμε εδώ το πόσο σωστός μας φαίνεται ο καθένας ξεχωριστά.
Έτσι, σήμερα υπάρχει ένας ατέλειωτος κατάλογος ομάδων κάτω από διάφορες σημαίες -πολιτικές, θρησκευτικές, οικολογικές, αποκρυφιστικές, μυστικιστικές κ.λ.π.
Δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων απογοητευμένων από τον τρόπο ζωής τον οποίο επιβάλλει η σημερινή κοινωνία, έχουν ιδρύσει δικές τους κοινότητες, ζώντας με τον τρόπο τον οποίο κρίνουν πως τους εκφράζει.
Η ανθρωπότητα ψάχνεται και δοκιμάζει.
Όλες οι συμβατικές ιδέες δέχθηκαν ένα γερό τράνταγμα από τα ρεύματα των καινούργιων ιδεών τα οποία διαρκώς διασταυρώνονται και αλληλοσυγκρούονται μέσα στον παγκόσμιο νου.
Είναι καταστάσεις τις οποίες βλέπουμε γύρω μας και τις ζούμε, είμαστε αυτόπτες μάρτυρες σε αλλαγές οι οποίες άλλες μας σοκάρουν και άλλες μας δίνουν ελπίδες.
Επηρεάζουν τη ζωή μας με τον άλφα ή βήτα τρόπο, γεμίζοντάς μας με νοσταλγία για τις “παλιές καλές μέρες”, ή με πίστη για ένα καλύτερο αύριο.
Είναι σαν ένας άνεμος ο οποίος έρχεται από το μέλλον και παρασύρει στο διάβα του ό,τι άχρηστο μας έχει στοιβάξει το παρελθόν, εξετάζει την εγκυρότητα ακόμη και των πιο πατροπαράδοτων αντιλήψεων, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει εμπνεύσεις και νέες προοπτικές.
Συνεχίζεται...
.
.
Virtus Junxit Mors Non Separabit (Whom virtue unites, death will not separate)
Ζήσε τη στιγμή!
