- Βιβλικές Αμφισβητήσεις (Νο 1) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Κάθε φορά ενδιαμεσα των ταξιδιών που ερχόμουν και στην Ελλάδα η ζωή εδώ μου φαινόταν τόσο μονότονη. Μετά απο αρκετό καιρό θέλησα να φύγω για πάντα .. και να εγκατασταθώ στο Τορίνο... Εφυγα στα τέλη του Σεπτέβρη , καλοκαίρι ακόμα..
Η ζωή ήταν τόσο μονότονη εκεί...Τα κτίρια , οι δρόμοι , ο καιρός, προπαντός οι άνθρωποι, αρχισε να μου λείπει η Ελλάδα, έτσι λοιπόν ενα βράδυ τα μάζεψα και εξαφανίστηκα...
Γιαυτό σε ρώτησα αν γράφεις απο κάποια ξένη χώρα...δεν ξέρω πως μπορούν και προσαρμόζονται εκεί...
Τώρα μου είναι δύσκολο να μείνω και εκτός της Αθήνας.
Νοιώθω μεγάλη πλήξη και δεν βλέπω την ώρα να φύγω....
Το κακό σχετικά με την πόλη που κατοικώ.. μιας και μιλάμε και για τόπους, είναι πως δεν μου κάνει την αίσθηση να κάνω μία βόλτα, να περπατήσω στους δρόμους και να απολαύσω τον περιπατό μου.. αντιθέτως, όσες φορές έχω βρεθεί στο εξωτερικό γινόμουνα άλλος άνθρωπος.. είμαι σίγουρη πως αυτό έχει σχέση με την αισθητική της πόλης.. σίγουρα σε σχέση με τα διάφορα συγκοινωνιακά δίκτυα που δεν σου επιτρέπουν να βρεθείς εκεί που επιθυμείς χωρίς ιδιαίτερη ταλαιπωρία..
Πιστεύετε πως αυτό δεν έχει σχέση με την πλήξη που μπορεί να ζούμε..?
Πάντα με φιλικη διάθεση..........
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Οπωσδήποτε ρόλο παίζουν ψυχολογικοί παράγοντες, αισθητική της πόλης, το κλίμα, αλλά περισσότερο οι συμπεριφορά των κατοίκων.
Θα μπορούσα να πώ οτι γενικά η Αθήνα διαφέρει κατά πολυ απο αλλες ευρωπαικές πόλεις, οχι μόνο στο κλίμα αλλά και στην συμπεριφορά των ανθρώπων.
Για μένα μία βόλτα στο κέντρο της Αθήνας διαφέρει κατά πολύ απο το κέντρο του Λονδίνου..
Τώρα σε οτι αφορά την θεραπεία της πλήξης
Τα νησιά του Αργοσαρωνικού και οχι μόνο.
Ενα Σαββατοκύριακο ή μία Κυριακή πρωί... οτι καλύτερο υπάρχει ...
στην Αιγινα.... οι ανοιξιάτικες μυρωδιές σε συνδυασμό με τους Πουνέτηδες και τις Σοροκάδες είναι οτι χρειάζετε...
Μία μικρή βόλτα στα στενά δρομάκια της με τις παραδοσιακές αυλίτσες που μοσχοβολούν τα γιασεμιά και τα νυχτολούλουδα η μαρίνα της ,είναι μία ομορφιά που σε κανένα μέρος του κόσμου δεν μπορεί κάποιος να την βρεί.
Εκεί πλήξη δεν υπάρχει ... εκτός εάν ... 
Edited by - allzzaro on 18/06/2004 15:20:49
αλλά στην καθημερινότητα τί γίνεται?
Τέσπα.. το θέμα.. είναι να εργαζόμαστε επάνω σε αυτό το κομμάτι της ζωής μας.. μιάς και από λίγο εώς πολύ όλοι το έχουμε νιώσει... Η πλήξη είναι ο εχθρός της ζωής.. της δημιουργίας .. του εαυτού μας.. όταν ειδικά αυτό ΄το κομμάτι γινεται μιά χρόνια κατάσταση..
Σίγουρα υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε.. όπως ένα ταξείδι .. ή κάποια άλλα πράγματα που μας ενδιαφέρουν.. πράγματα που μας δίνουν ενέργεια.. θετική ενέργεια που ίσως να μας ακολουθεί για αρκετό καιρό..
Θυμάμε , κάποτε.. είχα παρακολουθήσει μία συναυλία η οποία μου έδωσε τέτοια θετική ενέργεια.. που μου έφτιαξε την διάθεση για όλόκληρη την επόμενη εβδομάδα .... και ένα συναίσθημα που με ακολουθούσε για μήνες.....
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
quote:
αλλά στην καθημερινότητα τί γίνεται?
Στην καθημερινή ζωή simori εγώ προσωπικά δεν νοιώθω πλήξη.
Δεν μένει χρόνος για πλήξη.
Η πλήξη θα με συντροφεύσει σε ανύποπτο χρόνο και τόπο.
Σπάνιο φαινόμενο που μου παρουσιάζετε οταν μείνω για κάποιο χρονικό διάστημα εκτός της έδρας μου.
Μετά την πρώτη εμφάνισή της, κάθε χρόνο με επισκέπτεται και επειδή με προειδοποιεί , σαν την ύαινα , λαμβάνω τα μέτρα μου. Δεν έχω μείνει μεγάλο χρονικό διάστημα μαζί της , μέχρι στιγμής μπορώ και την αποφεύγω.
Στο μέλλον δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει.
Ξέρω ανθρώπους μοναχικούς ανθρώπους που ζούν μόνιμα μαζί της.
Δεν ξέρω μέχρι πότε θα μπορώ να την αποφεύγω.
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Τα νέα και υγιή άτομα , σε ανοιχτά μέρη δύσκολα τα χτυπά...
Τα γερασμένα και κουρασμένα άτομα μέσα σε τέσσερις τοίχους... τους καταφέρνει θανατηφόρα χτυπήματα.
Κάποτε που δεν την γνώριζα, βρήκε τον κατάληλο χώρο και χρόνο και με πλησίασε .. την ενοιωσα πολύ κοντά μου ... απο τότε την αποφεύγω...
quote:
Σου εύχομαι και εσένα και σε όλους μας να μπορούμε να την αποφεύγουμε, μα νομίζω πως ακόμα και αυτή, κάτι θέλει να μας πει..
Θέλει να μας πεί οτι κάτι δεν πάει καλά
quote:
Τα νέα και υγιή άτομα , σε ανοιχτά μέρη δύσκολα τα χτυπά
Συμφωνώ, αλλά δεν νομίζεις πως οι άνθρωποι έχουν κλειστεί στους "τέσσερις τοίχους" περισσότερο από ποτέ?
Ναι,θέλει να μας πει πως κάτι δεν πάει καλά, αλλά όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο.. Εκεί προσπαθώ να σταθώ... Ώρες - ώρες , νομίζω πως αντιδρούμε σαν πρόκειται για μία πάθηση αλλά δεν παρατηρούμε τον ιό...
Άλλοτε πάλι, παίζουμε το κρυφτούλι...
Σημείωση:
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
quote:
Συμφωνώ, αλλά δεν νομίζεις πως οι άνθρωποι έχουν κλειστεί στους "τέσσερις τοίχους" περισσότερο από ποτέ?
Δεν θα το έλεγα..
Οι περισσότεροι είναι φευγάτοι...
Αυτοί βέβαια δεν έχουν ανάγκη .. και αν σε περίπτωση πλήτουν αυτό γίνεται για πολύ μικρό χρονικό διάστημα....
Το κακό είναι η πλήξη να είναι μόνιμη ... να ξυπνάς πλήτωντας και να μην μπορείς να κοιμηθείς απο την πλήξη... κάθε μέρα ...οι καθημερινοί περίπατοι και ασχολίες να αποτελούν μέρος της πλήξης...
Τώρα η ``βαρεμάρα`` είναι αλλο πράγμα .. είναι μία στιγμή τεμπελιάς..
κρατά λίγη ώρα και μετά περνά....
Η πλήξη μπορεί να έρθει και σε στιγμές κεφιού... βέβαια προειδοποιεί .. οι παράγοντες είναι πολλοί.. συντροφιά, έννοιες, ασχολίες, συνείδηση, περιβάλλον, ηλικία, απαγοήτευση , παρελθόν, στον καθέναν μας διαφορετικοί...
Υπάρχουν βέβαια και πολλοί που τους αρέσει να πλήτουν..
Αναζητούν ενα μέρος ρομαντικό, μελαγχολικό , ήσυχο , ώστε να τους επισκεφθεί η πλήξη.. και νομίζω οτι το πετυχαίνουν... ``θέλω να μείνω για λίγο μόνος``... αποτέλεσμα ... η πλήξη να βοηθά με μία γενική ανακεφαλαίωση, ενα μπάκ άπ, προσφάτων καλών και κακών στιγμών ... που σε κάνουν να εκστασιάζεσαι, παρερμηνεύοντας αυτά που σκέφτεσαι, με εικόνες και ήχους που βλέπεις ή ακούς εκείνη τι στιγμή.
Πολλές οι πληγές, άλλες επουλώνονται γρήγορα, άλλες αργά, άλλες ποτέ μα όλες αφήνουν κι ένα σημάδι.
Οι μέσα πληγές είναι αλήθεια οτι πονούν πιό πολύ, αφήνουν πιό βαθειά σημάδια, δρουν αθροιστικά.
Προχωρώντας, οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη.
Αλλοτε απλά έκπληκτος, άλλοτε κατάπληκτος δέχομαι και ανταποδίδω πλήγματα αλλά πάντα προχωρώ.
Αλλοτε είμαι τυχερός που είναι κάποιος δίπλα μου και προσφέρεται να περιποιηθεί τις πληγές μου. Αν όχι το κάνω μόνος και πάλι προχωρώ.
Η διαδρομή είναι πάντα πληκτική ιδιαίτερα όταν περιβάλλομαι από πληκτικούς και ο μεγάλος μου φόβος είναι μην γίνω και γω τέτοιος.
Μην πλήξω αυτούς που είναι γύρω μου και εξ' αιτίας τους.
Πατώ τα πλήκτρα και κάθε άγγιγμα του δακτύλου πονά γιατί το πληκτρολόγιο είναι υποκατάστατο, αποτέλεσμα της πλήξης.
Μα όταν είσαι δίπλα μου, εκπληκτικά όμορφη, δεν έχω ανάγκη τα πλήκτρα, τα δάχτυλα ψάχνουν το σώμα σου και μεταφέρουν στην καρδιά κύμματα αγαλλίασης.
Θέλω να είσαι δίπλα μου, να με επιπλήττεις με το βλέμμα σου όταν κάνω λάθος.
Οταν λείπεις αισθάνομαι μισός, ανήμπορος, παραπληγικός.
Το πλήγμα της απουσίας σου με καταβάλλει και με συρρικνώνει.
Περιμένω την ώρα που θα με εκπλήξεις ξανά, όπως πάντα έκανες, όπως μόνο εσύ μπορείς.
Μέχρι τότε, ΠΛΗΤΤΩ, ευατόν και αλλήλους.
Καλώς σας βρήκα.
Καλώς όρισες.. φίλε lamogio... τα λόγια,...υπέροχα..
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ
Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Edited by - simori on 27/06/2004 17:18:26
quote:
Μα όταν είσαι δίπλα μου, εκπληκτικά όμορφη, δεν έχω ανάγκη τα πλήκτρα, τα δάχτυλα ψάχνουν το σώμα σου και μεταφέρουν στην καρδιά κύμματα αγαλλίασης.
Αυτό το εκπλητικά όμορφη... σίγουρα θα εννοείς την ψυχή έτσι... ??αλλιώς χαλάνε όλα όσα είπες...
quote:
Αυτό το εκπλητικά όμορφη... σίγουρα θα εννοείς την ψυχή έτσι... ??αλλιώς χαλάνε όλα όσα είπες...
Οχι, δε χαλάνε όλα, η ομορφιά είναι πάντα ομορφιά είτε μέσα είναι είτε έξω.
Αλλά...
Ποιά απ' τις δυό είναι αυτή που πληγώνει, που το πλήγμα της σου προκαλεί τέτοιο πόνο όσο κανένα μαχαίρι δε μπορεί;
"Οποιος πόνεσε και ξέρει...γλύκα που 'χει το μαχαίρι..."
Κι όπως είπε κι ο ποιητής που ηλεκτρίζει και χαράσσει το μέσα μου...
η ομορφιά αυτή είναι που δε χρειάζεται μάτια για να ειδωθεί:
"Βγάλε τα μάτια μου: μπορώ να σε δώ
κλείσε τ' αυτιά μου: μπορώ να σε γροικήσω,
και δίχως πόδια, μπορώ σε σε να έρθω,
και δίχως στόμα, μπορώ να σε ξορκίσω.
Σπάσε τα μπράτσα μου: θα σε κρατά
η καρδιά μου, χέρι σα να 'τανε φυλακισμένο.
Πνίξε μου την καρδιά, μα το μυαλό μου θα χτυπά.
Κι αν ρίξεις το μυαλό μου στη φωτιά,
θα σε κρατώ μες στο αίμα μου κλεισμένη."
Πιστεύω ότι πέρα απ'οτιδήποτε ορατό και γήινο υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος αισθήσεων και παράλληλων χρόνων που δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί βρισκόμαστε σ'ένα χαμηλό επίπεδο συνειδητότητας. Αλλιώς θα βρίσκαμε τους κρίκους της μαγικής αλυσσίδας που συνδέει το λογικό με το παράλογο, το όνειρο με την πραγματικότητα, την ζωή με τον θάνατο...Πάντως είμαστε εδώ γιά να κάνουμε ότι μπορούμε καλύτερο με την εσωτερική αναζήτηση του εαυτού και της τελειότητας μας.
Αυτός είναι ο λόγος του ταξιδιού...δεν υπάρχει προορισμός.
Αγαπητή simori μ'αρέσει ο τρόπος που γράφεις και η ηρεμία που αποπνέεις αν και εμπεριέχει κάποια "μαυρίλα".
Βλέπω ότι αγαπάς την Fantasy Art και τον Luis Royo...και είσαι παιδί της νύχτας όπως κι εγώ...
Αν σ'αρέσει το heavy metal και η Ιστορία της Τέχνης είμαστε αδερφές ψυχές...
Ευχαριστώ...
Πρωϊνό ξύπνημα για δουλειά.. το απόγευμα επιστροφή (με τις τρίχες όρθιες από την κίνηση στον δρόμο, αναθεματίζοντας) και μετά ξεκινάει η ενασχόλησή μας με το σπίτι.. και για όσους έχουν παιδιά, τα πράγματα τρεις χειρότερα.. Που χρόνος για να πλήξεις..??? Που χρόνος για να νιώσεις λίγο τον εαυτό σου? Που χρόνος για να νιώσεις? Μα πάνω από όλα που χρόνος για να προλάβεις να σκεφτείς πόσο μέσα στην πλήξη ξημεροβραδιάζεσε? Μϊα πλήξη που μεταλλάσετε και γίνεται "ΡΟΥΤΙΝΑ" Αλλάζει όνομα και μεταμορφώνεται σε κάτι που σκοτώνει τα πάντα..."
Αυτό το σημείο που μόλις διάβασα μ'ενδιαφέρει πολύ αγαπητή Simori...
Λοιπόν πως γίνεται ένας άνθρωπος που έχει ότι μπορεί να ονειρευτεί κανείς σ'αυτή την ζωή (τέσσερα μικρά παιδιά, καλό γάμο, μιά ενδιαφέρουσα απασχόληση) να μην μπορεί να ισορροπήσει σ'αυτή την ζωή?
Και έχοντας άν θέλεις επίγνωση της αχαριστίας του...
Δεν είναι λοιπόν θέμα χρόνου ή γεμάτης μέρας η πλήξη...
Και συνεχίζω να κοιμάμαι κάθε πρωί στις τέσσερις....
Σταση ζωης.Κριση.Επανεξεταση των πραξεων του παρελθοντος.
Επανεκτιμιση του παροντος.
Επαναπροσδιορισμος .Διαχωριστικη σταση ως προς τον εαυτο , τα προσωπα του περιβαλλοντος και τις καταστασεις.
Επανεξεταση των κατευθυντηριων στοχων της μελλοντικης πορειας.
Αναγκαστικη σταση ,επακολουθη προσωρινη στασιμοτητα .Αναγκη ουσιαστικης επικοινωνιας με το βαθυτερο εαυτο για επιβεβαιωση σωστης διαδρομης 'ή αλλαγη δρομου στη ζωη.
Πληξη=βαθια αναγκη προσωρινης <στασης>που προερχετι απο τη συναισθηση σημαντικης ελλειψης ή ουσιαστικου λαθους και ανεπιθημητων καταστασεων που δεν καλυπτουν της βαθιες αναγκες του ατομου στη ζωη του .
LOVE IS THE ONLY TRUTH
quote:
Αγαπητή simori μ'αρέσει ο τρόπος που γράφεις και η ηρεμία που αποπνέεις αν και εμπεριέχει κάποια "μαυρίλα".
Βλέπω ότι αγαπάς την Fantasy Art και τον Luis Royo...και είσαι παιδί της νύχτας όπως κι εγώ...
Αν σ'αρέσει το heavy metal και η Ιστορία της Τέχνης είμαστε αδερφές ψυχές...
Kαι εγώ?? που είμαι παιδί της ημέρας...??
Τίποτα???
quote:
Και συνεχίζω να κοιμάμαι κάθε πρωί στις τέσσερις....
Απο οτι κατάλαβα ξυπνάς το πρωί ξημερώματα και καταλήγεις στο σπίτι το απόγευμα ... οπου σε περιμένει .. ολος ο κόσμος..
Οπως και εγώ...
Με τι μόνη διαφορά οτι μόλις πάει 10 ή ώρα είμαι τελειωμένος .
10.30 το πολύ στην αγκαλιά του Μορφέα..
Πολλές φορές εργάζομαι βράδυ... και τελειώνω στις 12.
Την αλλη μέρα εχω πρόβλημα .. κουτουλάω...
Πως τα καταφέρνετε και μπορείτε με τόσες λίγες ώρες ύπνου...???
Απλά τυγχάνει να έχω προσβληθεί από τα 14 από το γοητευτικό αλκοολίκι της αϋπνίας...
Πως αντέχω?...έχω "ψηθεί" (καεί) θα έλεγα πολύ καλά τα τελευταία οχτώ χρόνια...απίστευτες αντοχές!
Long Live Heavy Metal!