- Συντονίστριες... Συμπαντικές! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Η παρατηρούμενη κυρά της ευσπλαχνίας της samsaras (κύκλου ζωής).
Σας παραθέτω ένα site για την quan yin.
Γεια
www.crystalinks.com/quanyin.html
τα χαμηλωμενα φωτα κανουν σκιες στα προσωπα μας και τα παραμορφωνουν.
Δια τούτο μόνο φως.
Ελατε στο φως, ξεχαστε τις σκιες.
quote:
Γειά σας φίλοι μου.
Η παρατηρούμενη κυρά της ευσπλαχνίας της samsaras (κύκλου ζωής).
Σας παραθέτω ένα site για την quan yin.
Δημ., Καλησπέρα,
Να σ' ευχαριστήσω για την προσφορά σου στο θέμα.
Καλώς όρισες στο esoterica.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
θεότητες των Βουδιστών είναι άψογος και μοναδικός.
Σε αυτό το σημείο θα μπορούσα να εκφράσω μια απορία μου/άγνοια ίσως;
Αν διακόπτω τη ροή να μου το πεις.
Και η απορία μου είναι ετούτη:
Τόσο η χριστιανική όσο και η Βουδιστική πίστη έχουν ικανοποιητικό
αριθμό θεοτήτων που αντιπροσωπεύουν την συμπόνια αυτή καθαυτή,
ενώ στο αρχαιοελληνικό πάνθεο απουσιάζουν, ή κάνω λάθος.
Αν η απορία μου έχει βάση μήπως θα μπορούσες να μας εξηγήσεις
το «γιατί;»
Δημ. Εσύ τι λες;
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Ο Αμιτάμπα μια αγαπημένη μορφή των Βουδιστών είναι αυτός στον Δυτικό Παράδεισο του οποίου επιθυμούν να επαναγεννηθούν οι Βουδιστές για να διεκδικήσουν την ελευθερία τους από τον Τροχό της Επαναγέννησης. Ο Αμιτάμπα επίσης, πιστεύεται ότι είναι ο πατέρας της Κουάν Γιν, με μια πνευματική και όχι φυσική έννοια. Θρύλοι του Μαχαγιάνα Βουδισμού αναφέρουν ότι ο Αβαλοκιτεσβάρα γεννήθηκε από μια ακτίνα λευκού φωτός την οποία εκπόρευσε ο Αμιτάμπα από το δεξί του μάτι καθώς βρισκόταν σε έκσταση.Έτσι ο Αβαλοκιτεσβάρα, ή η Κουάν Γιν, θεωρείται ως ένα "είδωλο" του Αμιτάμπα, ως μια μεταγενέστερη ενσάρκωση της "maha karuna" (μεγάλη συμπόνια), την ποιότητα την οποία ο ίδιος ο Αμιτάμπα ενσαρκώνει με την υπέρτατη έννοια.
Στο Νεπαλ αλλα και στο Θιβετ ειναι καπως ετσι:
--...οπου Tara μαλλον αντιστοιχει στην Quan Υin...--
:
Η Tara ειναι μια θεοτητα του βουδιστικου πανθεου.Η Λευκη Taraγεννηθηκε απο το δακρυ του Bottisatwa της συμπονοιας Avalokiteswara.
Προστατευει τα ανθρωπινα οντα ενω διασχιζουν τον ωκεανο της υπαρξης.
Αναμεσα στις μορφες της,αυτη της Λευκης Tara,ειναι η συντροφος του Avalokiteswara.Απεικονιζεται να καθεται αλλα και να ειναι εστεμενη ως Bottisatwa.
Ο Amitabha ειναι ενας dyani buddha(=pancha buddha)*που αντιστοιχει στην δυση.
Ο Avalokiteswara ειναι μια μορφη //απο τις 108 του Lokeswara(αυτοφωτη μορφη/αλλες φορες και ακολουθος//αυτη η μορφη προεκυψε οταν οι θεοι του βουδιστικου πανθεου προσαρμοστηκαν στον Shiva~τα 108 ονοματα του Shiva λενε,επισης:)
Avalokiteswara σημαινει εκεινος ο οποιος αρνειται να εισελθει στη nirvana,αφου ενδιαφερεται για ολους εκεινους που δεν εχουν ακομη προσεγγισει αυτο το σταδιο.Αυτη η θυσια του συμβολιζει την απειρη συμπονια(karuna),μοιραζεται τη μιζερια ολου του κοσμου,προτιθεται να βοηθησει αυτους που βρισκονται σε θλιψη. (εχμ..αυτος + ο ορισμος του
ορου:Bottisatwa...)
Στο χερι του κραταει το "αφθαρτον πετραδι".
Ειναι σωτηρας+προστατης απο τους κινδυνους.
Το mantram επικλησης του ειναι το "aum mani padme hum":)
---Ο Avalokiteswara,στο Tibet αποκαλειται επισης και Chengresik.---
----Σε σχεση τωρα με τον πατερα του Amitabha~στις απεικονησεις εμφανιζεται ως Sahasrabhuja Avalokiteswara(cosmic form:)..εχοντας 11 κεφαλια και 1000 χερια!
το ενδεκατο κεφαλι ειναι και ο πατερας αυτου Amitabha-----
*buddhas in meditation
---οι σημειωσεις μου απο καποιο αγγλικο βιβλιο //1989Νepal-----
...aum mani padme hum...
Edited by - ΑΤΜΑ on 08/08/2004 04:48:03
quote:
Τόσο η χριστιανική όσο και η Βουδιστική πίστη έχουν ικανοποιητικό
αριθμό θεοτήτων που αντιπροσωπεύουν την συμπόνια αυτή καθαυτή,
ενώ στο αρχαιοελληνικό πάνθεο απουσιάζουν, ή κάνω λάθος.
Αν η απορία μου έχει βάση μήπως θα μπορούσες να μας εξηγήσεις
το «γιατί;»
:
quote:
Αυτή η όψη της μας θυμίζει αρκετά την Ινδή Κάλι, και επίσης την Ελληνίδα Αθηνά και Άρτεμις, καθώς και την Αιγύπτια Σέκμετ.
θα μπορουσε ,ΟΜΩΣ ,ν'αντιστοιχει οντως στην Καλι;...(-δεν νομιζω)
ως συμπονοια μαλλον...δεν ειναι ουτε Αρτεμη ουτε Αθηνα.
----για την Αιγυπτια Σεκμετ/ δε ξερω δεν απαντω-----
--το παγωνι παντως αντιστοιχει στην Saraswati../ουδεις ψογος χμ;--
atma
(αν γραφω με τοσο πεζα δυνασαι να διαβαζεις;)
...aum mani padme hum...
Edited by - ΑΤΜΑ on 08/08/2004 04:39:04
quote:
(αν γραφω με τοσο πεζα δυνασαι να διαβαζεις;)
Δύναμαι, δύναμαι!
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
---ως να επιστρεψει ο Τρισμεγιστος ας "εκλειψω" ....ενα εσωτερικο-διαστημα...---
εις το...επανειδειν:))
aum mani padme hum
Edited by - ΑΤΜΑ on 08/08/2004 05:37:04
Κάθυ, είναι εύλογο το ερώτημά σου και η απάντησή μου θα είναι παρά πάνω του δέοντος υποκειμενική, μιας και αυτό το ερώτημα απασχόλησε πολλούς και εγώ δεν βρήκα μιαν πειστική, (για εμένα) απάντηση.
Δεν νομίζω ότι στην αρχαιοελληνική κοσμοθέαση υπήρξε μια τέτοια θεότητα συμπόνιας. Η πιο φιλάνθρωπη και συμπονετική παρουσία στην μυθολογία της αρχαίας Ελλάδας είναι όπως πιστεύω, αυτή του Προμηθέα, που είναι ο μόνος που, γνωρίζοντας την τιμωρία που τον περιμένει, πρόσφερε στους ανθρώπους την Σπίθα του Νου.
Βλέπουμε πολλές φορές τους Θεούς να συμπονούν ή να βοηθούν τους ανθρώπους αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει μια θεότητα ειδική που να ενσαρκώνει την συμπόνια. Στην ελληνιστική εποχή αυτό φαίνεται ξεκάθαρα. Οι άνθρωποι της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στρέφονται κυρίως σε αιγυπτιακές και ανατολικές θηλυκές θεότητες για να βρουν παρηγοριά και προστασία.
Βέβαια το θέμα είναι πολύ μεγαλύτερο και για κάποιον που ασχολείται με τον Εσωτερισμό είναι καλό να δει όλο αυτό το θέμα κάτω από το πρίσμα της διδασκαλίας περί των 7 Ακτινών, της μετάπτωσης των ισημεριών που μας βάζει, τότε, στο "μάτι" της Εποχής των Ιχθύων τελειώνοντας η Εποχή του Κριού κ.λπ. Αλλά ας μη περιπλέξουμε περισσότερο το topic.
Ευχαριστώ και εγώ την ΑΤΜΑ για την συνεισφορά της σε γνώσεις και σε προσωπικό προβληματισμό σχετικά με το θέμα, περιμένοντας να επιστρέψει από τις διακοπούλες της στον ιερό τόπο που πήγε.
Συνεχίζω....
Υπάρχει μια αναμφίβολη εμπιστοσύνη στον ρόλο της Κουάν Γιν στο να θεραπεύει και να προστατεύει. Πολλοί πιστεύουν ότι μόνο και μόνο με την επίκληση του ονόματός της αρκεί για να εμφανιστεί. Ένα από τα πιο διάσημα κείμενα που σχετίζονται με την δράση των bodhisattva, η "Σούτρα του Λωτού", του οποίου το 25ο κεφάλαιο ονομάζεται "Κουαν Γιν Σούτρα" γιατί είναι αφιερωμένο στην Κουάν Γιν, περιγράφει 13 περιπτώσεις από καταστροφές που μπορεί να αποφύγει ο πιστός εάν αφοσιώσει τις σκέψεις του στην Κουάν Γιν.
Πιστεύεται ότι η Κουαν Γιν εμφανίζεται συχνά στον ουρανό ή στα κύματα για να σώσει εκείνους που την επικαλούνται όταν κινδυνεύουν. Προσωπικές ιστορίες ακούγονται στην Ταιβάν, για παράδειγμα, από εκείνους που ανέφεραν ότι κατά την διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, η Κουαν Γιν εμφανίστηκε στον ουρανό αρκετές φορές για να πιάσει τις βόμβες που έριχναν τα αμερικανικά βομβαρδιστικά ή να τις καλύψει με το πέπλο της για να μην εκραγούν.
Σύμφωνα με την Huayen Sutra η Κουάν Γιν χρησιμοποιεί όλους τους δυνατούς τρόπους να έλξει τους ανθρώπους, κάνει δώρα, χρησιμοποιεί λόγια αγάπης και μεταμορφώνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να απευθυνθεί σε αυτούς στους οποίους θέλει να απευθυνθεί. Το κεφάλαιο της "Σούτρας του Λωτού" που ονομάζεται "Παγκόσμια πύλη" παραθέτει τριανταδύο συνηθισμένες μορφές με τις οποίες εμφανίζεται η Κουάν Γιν. Για παράδειγμα εάν ένα αγόρι ή ένα κορίτσι πρόκειται να λάβει φώτιση, η Κουάν Γιν μεταμορφώνεται και αυτή σε τέτοια μορφή για να διδάξει το παιδί. Εάν ένας μοναχός πρόκειται να λάβει την φώτιση, η Κουάν Γιν μεταμορφώνεται κι αυτή σε μοναχό κ.α. Ο σκοπός αυτών των μεταμορφώσεων είναι να κάνει τους ανθρώπους να αισθανθούν πιο οικεία ώστε να ακούσουν τα λόγια της.
Τελικά το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της Κουάν Γιν είναι ότι η αξία της και η λατρείας της διαπερνά και επεκτείνεται σε περισσότερες της μιας θρησκείας, ένα θαυμαστό και σπάνιο φαινόμενο. Έτσι την λατρείας της μοιράζονται όπως είδαμε οι Βουδιστές αλλά και οι Ταοϊστές κι ακόμα και οι Γιαπωνέζοι Σιντοϊστές. Είναι στα αλήθεια μια λατρευτή και πολυαγαπημένη θεότητα.
To be continued...
quote:
Δεν νομίζω ότι στην αρχαιοελληνική κοσμοθέαση υπήρξε μια τέτοια θεότητα συμπόνιας. Η πιο φιλάνθρωπη και συμπονετική παρουσία στην μυθολογία της αρχαίας Ελλάδας είναι όπως πιστεύω, αυτή του Προμηθέα, που είναι ο μόνος που, γνωρίζοντας την τιμωρία που τον περιμένει, πρόσφερε στους ανθρώπους την Σπίθα του Νου.
Καλησπέρα,
Άφού επιβεβαιώνεται η...ανυπαρξία της συμπονετικής θεάς στο
αρχαιοελληνικό πάνθεον, τότε όταν διαβάσαμε στο: "Ηράκλειτος ο
Σκοτεινός" τα λόγια του Σ.Ο πως "...ο οίκτος δεν θα μπορούσε
ποτέ να γίνει ένα ισχυρό κίνητρο μεταξύ των αρχαίων Μεσογειακών
φύλων" κάτι ήξερε και από ψυχολογία των Ελλήνων.
Και η...ανυπαρξία αυτή οφείλεται ίσως στη ψυχοθύνθεση του Έλληνα.
Νομίζω πως θα το κοιτάξω και από αυτή την άποψη και θα επανέλθω.
quote:
Οι άνθρωποι της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στρέφονται κυρίως σε αιγυπτιακές και ανατολικές θηλυκές θεότητες για να βρουν παρηγοριά και προστασία.
Δηλαδή ως τότε δεν ένοιωθαν την ανάγκη να παρηγορηθούν;
Πώς ακριβώς το εννοείς;
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
quote:
Δηλαδή ως τότε δεν ένοιωθαν την ανάγκη να παρηγορηθούν;
Πώς ακριβώς το εννοείς;
Η ανθρωπότητα αλλάζει. Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες δημιουργούν νέες ανάγκες και νέες προκλήσεις.
Στο βιβλίο του E. Dodds "Χριστιανοί και Εθνικοί σε μια εποχή αγωνίας" δίνονται κάποια στοιχεία για το πως οι άνθρωποι της Ελληνιστικής εποχής άρχισαν να νιώθουν ξεκρέμαστοι από την διάλυση των πόλεων-κρατών από τις πολιτισμικές και θρησκευτικές ωσμώσεις που συνέβαιναν σε μια αχανή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία κ.α. Αυτές οι αλλαγές έκαναν τον μέσο άνθρωπο να αναζητά ένα νέο νόημα και ένα νέο στήριγμα αφού τα παλιά φαίνονταν να καταρρέουν.
Επίσης όπως ο Ήλιος έρχεται από την Ανατολή, σιγά, σιγά, το πνεύμα του Ινδουισμού, Βουδισμού και Ταοισμού άρχισε να επηρεάζει την Δύση στην δημιουργία των νέων φιλοσοφικών και θρησκευτικών κινήσεων της. Μέσα σε αυτό το πέρασμα του "πνευματικού ήλιου" η συμπόνοια και η θεϊκή μητρική στοργή άρχισε να αποκτά μεγαλύτερη σημασία.
Συνεχίζω την γνωριμία με την Guan-yin με τον θρύλο της ζωής της πριγκίπισσας ΜΙΑΟ-ΣΑΝ που φαίνεται να είναι μια ενσάρκωση της Guan-yin
Είναι ένας πολύ όμορφος θρύλος τον οποίον προσπάθησα να συντομέψω για να μην σας κουράσει.
Ο πιο γνωστός θρύλος που σχετίζεται με την Κουάν Γιν και που έχει προσφέρει πολλά στοιχεία στις αναπαραστάσεις της είναι η ιστορία της πριγκίπισσας Μιάο Σαν.
Ο θρύλος λέει ότι πριν 4000 χρόνια ο Μιάο Τσουάνγκ πήρε το βασίλειο του Χσιν Λιν με δόλο σκοτώνοντας τον νόμιμο βασιλιά. Ο Μιάο Τσουάνγκ αγωνιούσε να αποκτήσει έναν γιο από την γυναίκα του Πάο Τε, για να μπορέσει να ξεκινήσει την δική του κληρονομική δυναστεία. Οι θεοί όμως δεν ήθελαν να του δώσουν αγόρι λόγω της αιματοχυσίας που προκάλεσε με την άνοδό του στο θρόνο.
Για αυτό ο Μιάο Τσουάνγκ απογοητεύτηκε όταν απέκτησε 2 κόρες, τις Μιάο Γιεν και Μιαο Γιν. Προσπάθησε να κάνει το γιο αλλά και με την τρίτη προσπάθεια γεννήθηκε κόρη, η Μιάο Σαν. Η Παό Τε, η σύζυγος του βασιλιά, πριν γεννήσει την τρίτη κόρη, ονειρεύτηκε ότι κατάπιε την σελήνη. Ο θρύλος λέει ότι όταν γεννιόταν η Μιάο Σαν, ολόκληρος ο κόσμος σείστηκε από σεισμούς, ο αέρας γέμισε από ένα πολύ όμορφο άρωμα και πανέμορφα σπάνια λουλούδια άνθισαν σε όλη την γη. Αυτά τα σημάδια έκαναν κάποιους να υποψιαστούν ότι μόλις είχε γεννηθεί μια θεϊκή κόρη, αλλά οι γονείς της δεν πρόσεξαν αυτά τα σημάδια λόγω της απογοήτευσής τους που είχαν γεννήσει πάλι κορίτσι.
Το μόνο που απέμενε στον βασιλιά ήταν να παντρέψει τις κόρες του με 3 άνδρες έτσι ώστε να πάρει με αυτόν τον τρόπο αρσενικούς απογόνους για να κληρονομήσουν το βασίλειό του. Η Μιάο Σαν έδειξε, όμως, από την παιδική της ηλικία ότι δεν είχε το μυαλό της στον γάμο. Χρησιμοποιούσε όλο τον χρόνο της στις προσευχές και στους διαλογισμούς και έκανε μια πολύ λιτή και μετρημένη ζωή. Όσο μεγάλωνε η Μιάο Σαν τόσο περισσότερο επηρέαζε το περιβάλλον της θετικά και πολλοί έλεγαν ότι είχε την καρδιά του Βούδα.
Όταν ήρθε η εποχή να παντρευτεί αρνήθηκε να το κάνει. Είπε στον πατέρα της ότι θα το έκανε μόνο όταν σταματούσαν να υπάρχουν τα τρία μεγάλα προβλήματα του κόσμου δηλαδή όταν έπαυε να υπάρχει η διαδικασία της γήρανσης, όταν έπαυε να υπάρχει αρρώστια και όταν έπαυε να υπάρχει θάνατος. Μέχρι να γινόταν αυτό, η Μιάο Σαν, θα ήθελε να είναι μοναχή σε κάποιο μοναστήρι.
Η μητέρα της προσπάθησε να την κάνει να λογικευτεί και η Μιάο Σαν, βλέποντας την αγωνία της μητέρας της, της είπε ότι ίσως να δεχόταν να παντρευτεί έναν γιατρό. Η μητέρα της που θεωρούσε έναν τέτοιο γάμο ανάρμοστο την ρώτησε πως το σκέφτηκε αυτό. Η Μιάο Σαν είπε: "Η επιθυμία μου είναι να θεραπεύσω όλον τον κόσμο από τις αρρώστιες του, από τις παγωνιές του χειμώνα και τους καύσωνες του καλοκαιριού, από τις φωτιές του πάθους και από την μελαγχολία των γηρατειών, από όλες τις ασθένειες. Θέλω να μπορούσαν όλα τα πράγματα να μοιραστούν έτσι ώστε κανένας να μη ζει χωρίς τα απαραίτητα. Εάν θα μπορούσα να παντρευτώ έναν άνδρα που θα με βοηθούσε σε αυτό το έργο, ευχαρίστως θα το έκανα"
Όσο κι αν την απείλησε ο πατέρας της, δεν μπόρεσε να καταφέρει να την μεταπείσει. Έτσι έπεισε τις μοναχές της μονής στην οποία πήγε η κόρη του, να της φέρονται πολύ σκληρά και απάνθρωπα για να την αναγκάσουν να αλλάξει γνώμη. Αυτό κι έγινε και όλες οι μοναχές έδιναν τις σκληρές εργασίες στη Μιάο Σαν που όμως την προστάτευε ο Ουράνιος Πατέρας. Ο βασιλιάς βλέποντας ότι η κόρη του άντεχε σε αυτήν την δοκιμασία έδωσε διαταγή να καεί το μοναστήρι. Η Μιάο Σαν όμως με θαυματουργές δυνάμεις απομάκρυνε την φωτιά από το μοναστήρι. Ο πατέρας της, οργισμένος, επειδή έβλεπε ότι δεν μπορούσε να καταφέρει κάτι έδωσε διαταγή να εκτελέσουν την ανυπάκουη κόρη του.
Το επόμενο πρωί όταν ο δήμιος προσπάθησε να αποκεφαλίσει τη Μιάο Σαν, ένας εκτυφλωτικός κεραυνός έπεσε στο σπαθί και το έκανε κομμάτια. Όταν ο δήμιος προσπάθησε να της περάσει ένα σχοινί από το λαιμό για να τη στραγγαλίσει, το σχοινί διαλύθηκε στο χέρι του. Τότε προσπάθησε με έναν μεταξωτό σπάγκο. Αυτήν την φορά τα κατάφερε αλλά στην τελευταία πνοή της Μιάο Σαν, ένας μεγάλος τίγρης όρμησε στο μέρος του, άρπαξε το σώμα της Μιάο Σαν και το πήγε σε ένα δάσος.
Αυτός ο τίγρης ήταν ο θεός της Γης που πήρε εντολή από τον Ουράνιο Πατέρα για να το κάνει αυτό, Ενώ η ψυχή της Μιάο Σαν ξεκινούσε το μεταθανάτιο ταξίδι, ο θεός της Γης πρόλαβε και της έβαλε στο στόμα το χάπι της αθανασίας. Η Μιάο Σαν πέρασε από τον Κάτω Κόσμο και νιώθοντας συμπόνια για τους καταδικασμένους στην Κόλαση, μετέτρεψε τον Κάτω Κόσμο σε Παράδεισο. Ο Αυτοκράτορας του Κάτω Κόσμου την έστειλε πίσω για να μπορέσει ο Κάτω Κόσμος να ξαναγυρίσει στην προβλεπόμενη κατάστασή του. Έτσι η Μιάο Σαν έζησε κάποιες καταστάσεις στη μεταθανάτια ζωή της όπου απέδειξε την μεγάλη της αγάπη και συμπόνια.
Κάποια στιγμή γύρισε στο σώμα της και ξύπνησε στο βουνό Χσιανγκ Σαν, όπου τελειοποίησε μέσα σε εννέα χρόνια την φύση της ως Bodhisattva. Στο τέλος αυτών των εννέα ετών όλοι οι θεοί την επισκέφτηκαν για να την χαιρετήσουν και να την τιμήσουν.
Εντωμεταξύ ο πατέρας της Μιάο Σαν, αρρώστησε βαριά και κανένας δε μπορούσε να τον θεραπεύσει. Ένας μοναχός τον επισκέφτηκε και του είπε ότι υπάρχει μια μόνο θεραπεία. Αν μπορούσαν να πάρουν ένα χέρι κι ένα μάτι από κάποιον που δεν είχε γνωρίσει ποτέ θυμό, τότε με αυτά θα έκαναν ένα μαγικό φίλτρο που θα θεράπευε τον βασιλιά. Ο βασιλιάς όμως απογοητεύτηκε γιατί πίστευε ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να υπάρχει ένας τέτοιος άνθρωπος. Ο μοναχός του είπε ότι στο βουνό Χσιανγκ Σαν υπήρχε μια βουδίστρια μοναχή που είχε τελειοποιηθεί και δεν γνώριζε τι σημαίνει θυμός. Αυτή σίγουρα θα τον λυπόταν και θα τον βοηθούσε.
Ο βασιλιάς έστειλε, απελπισμένος, έναν αγγελιοφόρο που βρήκε την Μιάο Σαν και την παρακάλεσε για το αίτημα του βασιλιά. Η Μιάο Σαν χωρίς δισταγμό έβγαλε και τα δυο της μάτια και μετά έκοψε και τα δυο της χέρια και τα άφησε μπροστά στον τρομαγμένο αγγελιοφόρο. Λέει ο θρύλος ότι όλη η φύση σείστηκε από αυτήν την πράξη της. Πριν φύγει ο αγγελιοφόρος, η Μιάο Σαν, είπε: "Πες στον βασιλιά να σταματήσει τις κακές πράξεις και να επιστρέψει στο μονοπάτι της αλήθειας"
Ο αγγελιοφόρος έφερε τα χέρια και τα μάτια της Μιάο Σαν στον μοναχό και αυτός έκανε το θεραπευτικό φίλτρο το οποίο θεράπευσε τον βασιλιά. Ο βασιλιάς έσκυψε στα πόδια του μοναχού για να τον ευχαριστήσει αλλά ο μοναχός του είπε ότι δεν άξιζε αυτός τις ευχαριστίες αλλά η γυναίκα που του πρόσφερε τα μάτια και τα χέρια της. Και με αυτά τα λόγια ο μοναχός εξαφανίστηκε απότομα μπροστά από τον βασιλιά.
Ο βασιλιάς πήγε με την γυναίκα του και με συνοδεία δώρων στον βουνό Χσιανγκ Σαν για να βρει αυτήν την γυναίκα που τον βοήθησε. Όταν βρέθηκε μπροστά της, η μητέρα της, αναγνώρισε τρομοκρατημένη την κόρη της που την νόμιζε νεκρή. Ο βασιλιάς ήταν απαρηγόρητος και δεν μπορούσε να αντέξει το γεγονός ότι προκάλεσε τέτοιο πόνο στην κόρη του. Η Μιάο Σαν του είπε ότι δεν έπρεπε να στεναχωριέται διότι με το να δώσει τα φυσικά της μάτια της θα της παραχωρούνταν διαμαντένια μάτια που θα την έκαναν να είναι διορατική και να βλέπει σε όλους τους κόσμους. Με το να προσφέρει, επίσης, τα χέρια της, θα της παραχωρούνταν 2 χρυσά χέρια. Με αυτά τα λόγια ένα άσπρο σύννεφο την κάλυψε και όταν διαλύθηκε αποκαλύφτηκε η Μιάο Σαν με την μορφή της Κουάν Γιν, των Χιλίων Χεριών και Χιλίων Ματιών. Η Μιάο Σαν, μεταμορφωμένη πλέον σε Κουάν Γιν, είπε στον πατέρα της να επιστρέψει στο βασίλειο και να κάνει μόνο σωστά και καλά έργα. Αφού είπε αυτά αναλήφθηκε στον ουρανό.
Ο πατέρας της έκαψε τα υπολείμματα της κόρης της και της έχτισε ένα μνημείο προς τιμή της. Μετά επέστρεψε στο βασίλειό του και κυβέρνησε για πολλά χρόνια δίκαια, προσπαθώντας να οδηγήσει όλους στον βουδιστικό δρόμο της φώτισης.