- ΑΣΕ ΕΝΑ ΣΤΙΧΟ... - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Είμαι καλός, είμαι κακός
Αρλέτα, Μανώλης Λιδάκης
Δε χωράει το κορμί μου σ’ έναν έρωτα
Σ’ ένα τόπο δε χωράει η ψυχή μου
Είναι η τύχη, είναι η ράτσα, είναι η μοίρα μου
στο ταξίδι να σκορπάω τη ζωή μου
Στη βροχή και στον αέρα ψάξε να με βρείς
Είμαι γιός της νύχτας, της φωτιάς εγγόνι
Είν’ η μάνα μου βαθιά κι αγιάτρευτη πληγή
κι ο πατέρας μου το πάθος που σκοτώνει
Είμαι καλός, είμαι κακός
Είμαι σκοτάδι, είμαι φως
Είμαι χορός ερωτικός
Κι όταν σ’ αγγίζω γίνομαι άγριος ποταμός
Γιατι τώρα??
ΜΟΥΣΙΚΗ: Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ
Θέλω να σου στείλω μια λευκή κόλλα χαρτί
Γιατί είσαι η μόνη που μπορεί τη σιωπή μου να διαβάζει
Ήσουν παράθυρο που άντεξε στου αέρα την οργή
Μα λύγισε στ’ αρώματα του Μάη
Μια γεύση τρικυμίας στα χείλια σου να υφαίνεις
Δυο χείλια που αργήσανε πολύ να ξεδιψάσουν
Κι εγώ καΐκι που ερωτεύτηκε μαζί σου να πνίγει
Απόψε ταξιδεύω στα νερά σου
Θα ‘θελα να ’σουνα εδώ, σαν προσευχή σαν φονικό
Να σε δικάζω και να σε παρηγορώ
Θα ‘θελα να ’σουν μυστικό, στην ενοχή σου να κρυφτώ
Να σου ξεφύγω και μπροστά μου
να σε βρω
Ξεχείλισα απ’ όσα έχω μοιραστεί
κι ένοιωσα λειψός μ’ όσα έχω κρατήσει
με ψάχνει ό,τι έχασα κι εγώ στριφογυρνώ
χαμένος μέσα σ’ ότι έχω κερδίσει
να σε βρω
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
γιατί οι σκιές στο πρώτο φως μοιάζουνε φοβίες παιδικές...
Εδώ είμαι πάλι, με το δεξί περνώ και πάλι τη σκυτάλη
κι ανοίγω τρύπα στο δικό σου το κεφάλι
Σου φέρνω ζάλη αλλά και σύγχυση μεγάλη
τόσο μεγάλη, όσο δεν έχεις νιώσει άλλη
Δε με γουστάρεις, μήπως θα ήθελες μια πίπα να μου πάρεις
Σιχαίνεσαι το στυλ μου και φρικάρεις
μα κατά βάθος μ' αγαπάς και με κοπιάρεις
Μαζί μου ασχολείσαι, ποσό μαλάκας είσαι
Αν όντως δεν γουστάρεις σου δείχνω τι να πάρεις
Ανήλικος αν είσαι, τα αυτιά σου τώρα κλείσε
το όνομα μου σβήσε, ξένος είμαι, ξένος είσαι
Ζήλια, κόντρες, μίσος, παντού υπάρχει μίσος
στους δρόμους, στις φαμίλιες και στις ψυχές μας ίσως
Ίσως να 'ναι αργά, εγώ όμως το φωνάζω
Τα νερά πάλι ταράζω και το στυλ μου δεν αλλάζω
Χρόνια σας ακούω να μιλάτε για ό,τι κάνετε
στα αυτιά όμως τα λόγια σας ακούω σαν να κλάνετε
Ποτέ σας δεν με φτάνετε μιλάω από πρώτο χέρι
είμαι ο γιος του ανέμου σαν το Κώστα τον Κεντέρη
Στα δυο μικρά σου μάτια η εικόνα μου μεγάλη
μ' είχες χάσει για δυο χρόνια μα εδώ είμαι και πάλι
Έτοιμος για κραιπάλη, οπλίζω τη σκανδάλη
κι ουρλιάζω μες τη νύχτα, όπως κάνει το τσακάλι
Αλήθεια, δεν με νοιάζει αν απόψε είσαι φτιαγμένος
Αν νομίζεις τελικά πως είμαι διεφθαρμένος
Ένας MC ακόμα πουλημένος, μολυσμένος
ήσουν και θα είσαι στη ζωή μου ένας ξένος
Μαζί μου ασχολείσαι, ποσό μαλάκας είσαι...
Βάστα γερά και δώσε βάση
Τα πράγματα περάσαν φίλε μου σε άλλη κλάση
Το πνεύμα σε Α' επίπεδο διώχνει τη λήθη και το λήθαργο
Το αυθεντικό βγήκε μπροστά αλλάζει όλο το σκηνικό
Άσε τα σάλια, σκουπίσου λίγο
Όταν σε ξεμπροστιάζω μου λες όλο πρέπει να φύγω
Αν είσαι μάγκας πέσ' τα μας μπροστά μας
Τα πίσω λόγια φέρνουν διεισδύσεις
και εμείς από την πλευρά μας θα στις δώσουμε
Θα ικανοποιηθείς τη λύση βρήκαμε απόψε για να γιατρευτείς
Αφού το ήθελες πολύ για να σωθείς
Έτσι απλά και όμορφα στις φιλικές κουβέντες τελειώνουν όλα φρόνιμα
Βάλε μυαλό όσο έχεις καιρό
Σταμάτα τη μουρμούρα σου και τον εγωισμό
Τη μια φορά στη χάρισα την άλλη δεν μπορώ
Ξένος είμαι, ξένος είσαι και όπου είσαι θα σε βρω
Μαζί μου ασχολείσαι, ποσό μαλάκας είσαι...
Πόσο μαλάκας είσαι ~ Goin' Through
.
.
.
@rwen the grandaughter of Galadriel...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Edited by - Mantis on 24/10/2005 19:03:17
Πόσο μικρή μου φαίνεται η θάλασσα
Όταν μετράω την αγάπη μας
Κι όταν στα μάτια σου βυθίζομαι
Πόσο ρηχά μου φαίνονται τα πέλαγα
Η αγάπη μας, είναι λίγο πιο μικρή από το σύμπαν
γιατί πρέπει να χωράει κάπου
Η αγάπη μας, η αγάπη μας
Η αγάπη μας, η αγάπη μας
Πόσο μικρή μου φαίνεται η έρημος
όταν μετρώ την απουσία σου
Κι όταν με το χαμόγελο ξανάρχεσαι
Πόσο μικρά μου φαίνονται τα βάσανα
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ: C. THOMPSON/M. RIDER
ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ: Λ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ
Σκληρή πικρή βροχή βράδυ Σαββάτου
Το δελτίο των εννιά πουλάει
Τη μοναξιά μου, τη ζωή μου που γλιστράει
Μα υπάρχω ακόμα, είμ' ακόμα εδώ
Παίρνω ανάσα και χρώμα, σε τροχιά άλλη πετώ
Ρίξε κόκκινο στη νύχτα, ρίξε λαδί στη φωτιά
Απ' όσα έχω ζήσει, ζητάω πιο πολλά
Ζεστή παλιά σκουριά, βρέχει απόψε
Το δελτίο των εννιά πουλάει
Εκεί που πέφτουν στα ερείπια γλεντάει
Μα υπάρχω ακόμα, είμ' ακόμα εδώ
Παίρνω ανάσα και χρώμα, σε τροχιά άλλη πετώ
Μα υπάρχω ακόμα, ειμ' ακόμα εδώ
Παίρνω ανάσα και χρώμα, σε τροχιά άλλη πετώ
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΤΕΡΜΙΤΕΣ
ΣΤΙΧΟΙ: Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Στην άκρη του απείρου στιγμούλα του ονείρου
Σταγόνα που στάζει πόσο σου μοιάζει
Φωτιά και αέρα στον κόσμο φοβέρα
Στη νύχτα κουρνιάζει, πως σε τρομάζει!
Σου μοιάζει η σελήνη που να ’βρω γαλήνη
Στον Άδη ανατέλλω πόσο σε θέλω, πόσο σε θέλω
Κόντρα στους νόμους, ερήμου προφήτης
Σημάδια στην άμμο, που απόψε θα σβήσεις
(Ασπρόμαυρο μένος, σκυφτός μετανάστης)
Σταθμός στο ραδιόφωνο που πρέπει ν’ αλλάξεις
Σου μοιάζει η σελήνη που να ’βρω γαλήνη
Στον Άδη ανατέλλω πόσο σε θέλω, πόσο σε θέλω
Πόσο σε θέλω, πόσο σε θέλω
Πόσο σε θέλω, πόσο σε θέλω
Πόσο σε θέλω, πόσο σε θέλω
"Once you have tasted the secrets, you will have a strong desire to understand them"
Όταν χάνεσαι μέσα στις παλιές σκιές ;
Στο σκονισμένο κιτάπι των αναμνήσεων;
Ορμητικά εισρέει ο θάνατος από παντού .
Και μια θλίψη , με το άρωμα τη νύχτας , σε τυλίγει .
Στο απύθμενο πέλαγος της ταραγμένης σου ζωής .
Εκεί που οι άλλοι δεν μπορέσανε ποτέ να ακολουθήσουν
Διαβρώνεις την ισορροπία σου και φεύγεις σαν κυνηγημένος
Αναζητώντας μάταια θησαυρούς ,ατέρμονας κοχλίας σε ταλανίζει .
Κάποτε ήταν μαγικά τα πένθιμα τώρα όνειρά σου
Έβλεπες κόρες σε χορούς με νύμφες και με ξωτικά του δάσους
Έτρεχες να ανταμωθείς στου Έρωτα τα αλώνια να αγαπηθείς
Να παθιαστείς και σε ένα αέρινο φιλί , εκεί ζητούσες να χαθείς
Στο άσβεστο πάθος να κλειστείς , στα χρώματα της άηχης κραυγής
Στης θάλασσας τα βάθη , με τα δελφίνια αγκαλιά
Να κολυμπάς και να πετάς , να συναντάς τους γλάρους
Σαλεμένοι εραστές της νύχτας , γίνανε ακόλουθοι σου
Σου φέρνουν δώρα , απ’ τις πηγές , μιας ένοχης αγάπης
Και προσπαθούν, με το νερό της λησμονιάς , να σε ποτίσουν ...
mat...
Γιατι τώρα??
Γράφεις έξοχα. 39 άτομα λοιπόν μου είπαν. Τσακίσου γύρνα πίσω και γράψε κάτι...
΄Οτι να΄ναι βρε χαιβάνι μου είπε μιά γλυκειά φίλη.
Με τέτοια μαγικά λόγια πως να μην εμπνευστώ.
Απόψε είναι δύσκολο. Γράψατε εσείς. Ευχαριστώ γιά όσα μου γράψατε. Η φιλία είναι η πραγματική ποίηση της ζωής.
Φιλαράκια εδώ είμαι. Φαγωθήκατε πιά. Φοβάμαι μην ορφανέψει το θέμα με τους στίχους.
Ευχαριστώ πολύ πολύ. Και κανα δυό στριμμένα άντερα που μου γράψανε. Ρε είστε φίλοι και δεν το ήξερα;
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
Edited by - ΑΦΡΟΔΙΤΗ on 26/10/2005 20:37:13
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
amalia