- ΖΗΛΙΑ - ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ... ///... ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Λίλιθ θα συμφωνήσω.
Ελεύθερες ψυχές
ξέγνοιαστα και ξάστερα όνειρα.
΄Ομορφο θέμα ήταν. Κι ας πονέσαν οι απαντήσεις
τα ξεκαθαρίσματα [εντός παρένθεσης].
Τώρα χαμογελώ περισσότερο.
Δεν μπορώ να μην ευχαριστήσω την Galadriel που με το ζεστό της χιούμορ με έκανε να χαμογελάσω και να γελάσω δυνατότατα κάτι φορές σε αυτό το θέμα -γέλιο από καρδιάς που λένε- εκεί με το αυτομαστίγωμα, βλέποντας κάπως διαφορετικά τη ζωή,
δεν μπορώ να μην ευχαριστήσω εσένα, που με έκανες να δω πιό φωτεινές καταστάσεις να τιμήσω και να αγαπήσω διπλά την ευαισθησία μου και τη λατρεία που όσο ζω θα δείχνω εκεί που νιώθω όχι εκεί που πρέπει.
Ελευθερία λοιπόν.
Ελευθερία.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
Galadriel
in God we trust
quote:Αχ φταίει κι η βροχή απόψε, φοβάμαι ότι αν δεν αυτομαστιγωθώ ειλικρινά θα βγω να βραχώ. Πάντα το κάνω όταν ψιλοβρέχει. Δεαν αυτομαστιγώνομαι απλά απολαμβάνω την κάθε στάλα της τον κάθε ψίθυρο. Μη με πιάσει το ποιητικό μου κι ανθίσουν οι μαυρίλες πάλι.
καλή συνέχεια και.... ψυχραιμία ε?
Galadriel
Δόξα τον καλό ΘΕΟΥΛΗ, ψυχραιμία έχουμε επί του παρόντος.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
quote:
Μη με πιάσει το ποιητικό μου κι ανθίσουν οι μαυρίλες πάλι.
Μα βρε Αφροδίτη, βρε Αφροδίτη!!!
Πριν ακόμη διαβάσω τη φράση σου αυτή στο μήνυμά σου,
σκεφτόμουνα να γράψω σε ετούτο το μήνυμα, ότι είμαι
σε διάθεση να γράψω ποιητικά στο θέμα!
Τί τηλεπάθεια κι αυτή...
Μαυρίλα ήρεμη στου μπουντρουμιού την κλίνη.
Παλευέις με το Χάροντα και εγώ φυλώ την πύλη!
Για να μη μπεί, για να μη βγεί αυτός ή τίποτε άλλο!
Τώρα που είσαι στα δύσκολα, εγώ σου παραστέκω.
Σου στρώνω το σεντόνι σου, σα μαριονέτα σε έχω!
Αυτό μου δίνει δύναμη, πράγμα που δεν τ΄αξίζει,
αν είναι της ζήλιας το φτερό που την πνοή μου δίνει.
Όταν φύγουν τα σύννεφα, θα φύγει το πουλί μου,
ελεύθερο στον ουρανό θα είναι, όχι μαζί μου.
Κι αναρωτιέμαι η άμοιρη, θα έρχεται να με βλέπει;
όχι γιατί το τάϊζα, αλλά γιατί του αρέσει;
Δε θέλω από αντάλλαγμα μαζί μου να κοιμάται,
ούτε γιατί το φάντασμα εκείνο θα φοβάται!
Θέλω να είναι ο Μπάτης μου και εγώ να είμαι το κύμα
το όνειρο να δέσουμε στου έρωτα το ποίημα.
Θέλω να παίρνω το φιλί με τ' άρωμα της καρδιάς του...
Δεν μπορείς ΠΟΤΕ να αγαπήσεις αληθινά κάτι που χρειάζεσαι...
Καλή τύχη!
Η ώρα πέρναγε... τα λεπτά χτυπούσαν γρήγορα την ώρα για να φύγω.... κι εκεί ξαφνικά μια ψυχή ακόμα βρέθηκε online... κάθε μέρα, μοιραζόμαστε τις χαρές και τις λύπες μας, σκέψεις ανούσιες (και συνήθως ουσιαστικότατες), την τεμπελιά μας... τα νεύρα μας (απορώ πως με αντέχει αυτός ο άνθρωπος ώρες ώρες...)
Τι να πρωτοπείς μέσα σε ένα τέταρτο? τι να προλάβεις? "Ξέρεις, μου λέει, μ'αρέσει όταν βρέχει να βγαίνω έξω με το αδιάβροχο μου..."
"με το αδιάβροχο όμως χάνεις το καλύτερο κομμάτι της βροχής" απαντώ εγώ... " χάνεις την αίσθηση του νερού πάνω σου, κι ακόμα περισσότερο την ευκαιρία, να στεγνώσεις στην αγκαλιά κάποιου αγαπημένου ή φίλου..."
τα λεπτά κύλησαν, έφυγα...
ξέρω πως αργότερα η βροχή ήρθε να βεβαιώσει όσα λέγαμε πριν...
φτάνω σπίτι, τρώω, χαζεύω τηλεόραση, παίζω με τα νεογέννητα ψιψίνια μου... και κάποια στιγμή σέρνομαι μέχρι το κρεβάτι μου...
και τότε... Κράαακ! ο ουρανός σχίζεται στα δύο! η λάμψη της αστραπής φωτίζει το δωμάτιο μου για μια στιγμή, η καρδιά μου χτυπάει γρήγορα και σε λίγο ηρεμώ και κοιμάμαι...
δεν ήταν όνειρο, μόνο μία φράση πέρναγε μπροστά από τα μάτια μου όλο το βράδυ... σαν ξόρκι, σαν μάντραμ... "Στ' όνομα της Μητέρας Γης, σου δίνω ενέργεια κι έλα να με βρεις"...
όπου κι αν είσαι Celeborn άκουσε τον ήχο του Κεραυνού...
Gabriel
in God we trust
quote:Τώρα τελευταία έχασα τον ποιητικό μου οίστρο.
Μα βρε Αφροδίτη, βρε Αφροδίτη!!!
Πριν ακόμη διαβάσω τη φράση σου αυτή στο μήνυμά σου,
σκεφτόμουνα να γράψω σε ετούτο το μήνυμα, ότι είμαι
σε διάθεση να γράψω ποιητικά στο θέμα!
Τί τηλεπάθεια κι αυτή...
Κι ίσως κατόπιν ώριμης σκέψης κατέληξα στο συμπέρασμα να μη δείχνουμε αδυναμίες. ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ.
Κάποια πράγματα ας τα φυλακίζουμε εντός μας. Είναι η καλύτερη λύση.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
quote:Δεν μπορεί να σε αγαπήσει ποτέ αληθινά κάτι που πείθει τον εαυτό του πως δεν σε χρειάζεται.
Δεν μπορείς ΠΟΤΕ να αγαπήσεις αληθινά κάτι που χρειάζεσαι...
Αχ!
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Στο βαθμό που γνωρίζετε την αγάπη γίνεστε η αγάπη!Η αγάπη είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα!Είναι μία φυσική δύναμη και πρέπει συνεπώς να περικλείει την αλήθεια.