- ΜΑΡΛΟΝ ΜΠΡΑΝΤΟ (1924 - 2004)ΑΦΙΕΡΩΜΑ - - Κινηματογράφος -

14/01/2011, 23:47:05

Φιλε Κηφεα

Σε 989 χρονια θα σηματοδοτεις τον Βορρα.

Κανω μια προσπαθεια να μελοποιησω τον γραπτο σου λογο σε ποιημα.
Και να το αποτελεσμα:

Πιανω τον νου μου
να ρωτα...
τι ειμαι εγω?
υλη,η,μη υλη...

Ειπαν πως ειμαι ηλεκτρονιο
και μετα πρωτονιο
τωρα λεν...πως ειμαι κουαρκ
τοσο δα μικρο...

Φωτονιο ειμαι καιν πηδω
εδω κι εκει
Νους κι εδω...
νους κι εκει...

Λογια να με πειτε
δεν εχετε
νου να με δειτα
δεν εχετε

στο χρονο παω μπροστα
στο μη χρονο πισω..
αλλα και μπρος..
και σταματω και αφουγκραζομαι..

να ενας,δυο,τρεις
ακομα δεν με βλεπουν
δεν με ακουν..
μα με αισθανονται..

αρα υπαρχω

η υλη θα χαθει
ενεργεια θα γινει
κι εγω θα υπαρχω...
απλο φωτονιο...ειμαι

τον δημιουργο μου
κι εγω ψαχνω...

στον παραδεισο θα παω
κυμματα κβαντικα θα βρω
στην κολαση θα παω
το ιδιο θα βρω

στο τελος θα ρωταω
Πατερα υπαρχεις
η,ειμαι
μονον εγω?

EDIT BY NΙΚΟΜΑΧΟΣ 15-1-11.

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Σουρης.

15/01/2011, 10:01:29

quote:
ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :
Φιλε Κηφεα
Σε 989 χρονια θα σηματοδοτεις τον Βορρα.

Πράγματι, έτσι είναι, φίλε Νικόμαχε. Ο α του Κηφέα θα γίνει ο πολικός αστέρας, από το 3000 έως το 5000.

Το ψευδώνυμο "Κηφεύς" δεν το διάλεξα τυχαία. Περιμένω το 3000 για να γίνω ... διάσημος .

ΥΓ.: Το ποίημά σου ήταν πολύ καλό. Θα γράψω στο επόμενο μήνυμα για "το παράδοξο της μη αντιστρεπτότητας".

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

15/01/2011, 10:15:57

Δυο λόγια για το "παράδοξο της μη αντιστρεπτότητας" :

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι έχουν κατανοήσει ένα φαινόμενο μόνον όταν μπορούν να το συσχετίσουν με τις δραστηριότητες των ατόμων και των μορίων . Αυτή η προσέγγιση ονομάζεται αναγωγιστική, επειδή στη βάση της διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι το καθετί μπορεί να αναχθεί στο υποτιθέμενο θεμελιακότερο επίπεδο . Η προσέγγιση αυτή όμως αντιμετωπίζει δυσκολίες με τη θερμοδυναμική και το περίπλοκο βέλος του χρόνου της . Επειδή , στον μικροσκοπικό κόσμο δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο τέτοιο βέλος , είτε η πραγματικότητα περιγράφεται από τη νευτώνεια μηχανική είτε από τη σχετικιστική ή την κβαντική .

Κατά συνέπεια , δεν μπορεί να υπάρξει μια κατάσταση μικροσκοπικής ισορροπίας : Οι συμμετρικοί ως προς το χρόνο νόμοι δεν ξεχωρίζουν μια ειδική τελική κατάσταση όπου θα έχει αναλωθεί κάθε δυναμικό αλλαγής , εφόσον όλες οι στιγμές του χρόνου είναι ισοδύναμες .

Η φαινομενική αντιστρεπτότητα της κίνησης μέσα στο ατομικό και μοριακό καθεστώς , που βρίσκεται σε σαφή αντίφαση με τη μη αντιστρεπτότητα των θερμοδυναμικών διαδικασιών , συνιστά το περίφημο "παράδοξο της μη αντιστρεπτότητας" που το διατύπωσε , ανάμεσα σ’ άλλους , ο Loschmidt , to 1876 .

Το παράδοξο υποδεικνύει ότι τα δυο μεγάλα οικοδομήματα – η θερμοδυναμική και η μηχανική – είναι στην καλύτερη περίπτωση ατελή . Αντιπροσωπεύει ένα πολύ σαφές πρόβλημα που απαιτεί ερμηνεία και βέβαια δεν μπορούμε να το κρύψουμε κάτω από το χαλί . Μελετώντας την εξέλιξη της επιστήμης μπορεί τελικά να αποκτήσαμε βαθιά κατανόηση της παροδικότητας , δεν μπορούμε όμως να ησυχάσουμε μέχρι να τη συμφιλιώσουμε με τις θεωρίες που πραγματευθήκαμε μέχρι τώρα – επειδή όπως επισήμανε κάποτε και ο λόρδος Kelvin , ένας μικροσκοπικός κόσμος που δεν επιδέχεται το βέλος του χρόνου έχει τη δύναμη να αναποδογυρίσει τον μακροσκοπικό κόσμο :

“Αν η κίνηση κάθε σωματιδίου της ύλης στο σύμπαν αντιστρεφόταν ακριβώς σε κάθε στιγμή , η πορεία της φύσης θα αντιστρεφόταν απλώς για πάντα . Η επιφάνεια του αφρού στη βάση ενός καταρράκτη θα ξαναενωνόταν και θα εισχωρούσε στο νερό . Οι θερμικές κινήσεις θα ξανασυγκέντρωναν την ενέργειά τους και θα προωθούσαν τη μάζα του καταρράκτη προς τα πάνω , με τη μορφή σταγονιδίων που σχηματίζουν ξανά μια κλειστή στήλη ανερχόμενου νερού . . . τα ζωντανά όντα θα μεγάλωναν προς τα πίσω με συνειδητή γνώση του μέλλοντος , αλλά χωρίς καμιά μνήμη του παρελθόντος, και θα γίνονταν αγέννητα ξανά”.

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

15/01/2011, 11:27:15

Φιλε Κηφεα

Πραγματικα πολυ περιπλοκο το θεμα που ανεβασες.Επετρεψε μου δυο λογια.
Αυτο το βελος του χρονου μας ταλαιπωρει 130 χρονια.
Η επιστημη ξεκινησε με την Νευτωνια μηχανικη και εξηγησε πολλα πραγματα.Αφησε ομως ερωτηματα.
Ηρθε η σχετικοτητα και εξηγησε αυτα τα ερωτηματα.Αφησε και αυτη ομως.
Και ηρθε η κβαντικη φυσικη και εξηγησε τις ελλειψεις των δυο προηγουμενων.

Ειπε ο Αινσταιν:
Η μη αντιστρεπτοτητα στον υλικο κοσμο,ειναι αυταπατη.

Ηρθε η εποχη των κβαντικων υπολογιστων.Ειμστε πολυ κοντα στην
ολοκληρωση της χρησης τους.Μολις αυτο επιτευχθει,θα μπορεσουμε
να απαντησουμε στο διλημα του Boltzman,οτι η αγνοια μας ειναι αδυνατον να ειναι η αιτια της μη αντιστρεπτοτητας.
Αν καταφερουμε μεσω κβαντικων υπολογιστων να συνθεσουμε ολες τις
παραμετρους που συγκροτουν ενα σωμα,επιλυοντας συναμα και ολες της εξισωσεις της κινησης του,τοτε θα αντιληφθουμε στο επακρο το βελος του χρονου.
Θα γυρισουμε στην αρχη της δημιουργιας.
Καποιοι προχωρουν πιο τολμηρα.
Θα μπορεσουμε τοτε να δημιουργησουμε και ζωη εκ του μηδενος.

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Σουρης.

15/01/2011, 12:16:30

quote:
Πραγματικα πολυ περιπλοκο το θεμα που ανεβασες.Επετρεψε μου δυο λογια.
Αυτο το βελος του χρονου μας ταλαιπωρει 130 χρονια.
Η επιστημη ξεκινησε με την Νευτωνια μηχανικη και εξηγησε πολλα πραγματα.Αφησε ομως ερωτηματα.
Ηρθε η σχετικοτητα και εξηγησε αυτα τα ερωτηματα.Αφησε και αυτη ομως.
Και ηρθε η κβαντικη φυσικη και εξηγησε τις ελλειψεις των δυο προηγουμενων.
Ειπε ο Αινσταιν:
Η μη αντιστρεπτοτητα στον υλικο κοσμο,ειναι αυταπατη.
Ηρθε η εποχη των κβαντικων υπολογιστων.Ειμστε πολυ κοντα στην
ολοκληρωση της χρησης τους.Μολις αυτο επιτευχθει,θα μπορεσουμε
να απαντησουμε στο διλημα του Boltzman,οτι η αγνοια μας ειναι αδυνατον να ειναι η αιτια της μη αντιστρεπτοτητας.
Αν καταφερουμε μεσω κβαντικων υπολογιστων να συνθεσουμε ολες τις
παραμετρους που συγκροτουν ενα σωμα,επιλυοντας συναμα και ολες της εξισωσεις της κινησης του,τοτε θα αντιληφθουμε στο επακρο το βελος του χρονου.
Θα γυρισουμε στην αρχη της δημιουργιας.
Καποιοι προχωρουν πιο τολμηρα.
Θα μπορεσουμε τοτε να δημιουργησουμε και ζωη εκ του μηδενος.

Φίλε Νικόμαχε

Όλα όσα έγραψες είναι σωστά. Αλλά η επιστήμη δεν έχει καταλήξει σε κάτι απόλυτα σίγουρο. Γι' αυτό σημείωσα με έντονα γράμματα στο μήνυμά σου αυτά που είπε ο Αϊνστάιν. Δεν είναι και τόσο σίγουροι οι επιστήμονες για την αλήθεια της αντιστρεπτότητας ή όχι.

Γι'αυτό με εξέπληξε ο Πλάτωνας (ο δικός μας, του forum ), με τα θαυμάσια πράγματα που έγραψε στο μήνυμά του. Σου θυμίζω ένα στίχο του :

αυτό που μετράει στον καθένα,
είναι η αλήθεια
και είναι τόσο εύκολη και δύσκολη
τόσο φανερή και κρυφή,
τόσο προσιτή και απρόσιτη
όσο και η Ζωή.

ΠΛΑΤΩΝΑΣ

Ακόμη μια φορά φίλε Πλάτωνα νάσαι καλά για να μας γράφεις τους υπέροχους στοχασμούς σου που τόση αλήθεια περιέχουν.

Νικόμαχε, δεν θα συνεχίσω άλλο (προς το παρόν), γιατί το θέμα που συζητάμε το πραγματεύομαι στο άλλο topic που έχει σαν θέμα το "τι είναι ο χρόνος". Εκεί μπορούμε κάποια άλλη στιγμή (αφού το προχωρήσω λίγο), να τα ξαναπούμε λεπτομερέστερα .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

trelantonisΜέλος

15/01/2011, 17:35:14

Ο ποιητικός σας λόγος γεμάτος αρμονία.
Η μουσικότητα που πηγάζει μέσα απ' αυτόν
παλμοδονεί την ίδια την ύπαρξη βαθιά,
και την κοιμωμένη συνείδηση με δύναμη ξυπνά.

Με εμπνεύσατε πολύ,
Πλάτωνα, Νικόμαχε, Κηφέα
και οι λοιποί φίλοι όλοι μαζί.

Αυτή τη στιγμή,
ας μοιραστούμε μαζί
το κείμενο που ακολουθεί.

Η Οδύσσεια του Τρελαντώνη
---------------------------------
Απο την Ανατολή αρχικά
την έρευνα μου ξεκινάω,
μετά δεν μου αρκεί
στην Δύση προχωράω,
όλους τους μύστες τους τρανούς,
τους δάσκαλους και τους σοφούς,
για χρόνια μελετάω.

Γνώσεις μαθαίνω πιο πολλές
για μυστικά κρυμμένα,
κρυφά και φανερά
όλα μαζί είν' Ένα.

Σκέψεις και λογισμούς
συνέχεια κάνει ο νούς
μήπως και βγεί μιαν άκρη,
μα η ματιά μου η αγνή
θωρεί μια πλάνη διαρκή
μόνο γεμάτη δάκρυ.

Μα σαν κάνω ένα βήμα
πιο πέρα για να πάω,
στους Έλληνες δασκάλους,
τους αρχαίους, τους σοφούς,
πίσω σ' αυτούς γυρνάω.

Διαβάζω ξανά και μελετώ
σε ανώτερες σφαίρες
πιο πάνω να ανεβώ,
κι έρχεται στο νού
μια άφωνη φωνή,
του Σωκράτη, του Πλάτωνα, του Πυθαγόρα
κάτι να μου πεί.

Μα εκείνοι φεύγουν
ένας-ένας και όλοι μαζί,
κι η φωνή τους στο νού μου
παύει να ηχεί.

Τώρα πια με αφήνουν δίχως σκέψεις μοναχό,
μες στη μουσική αρμονία
των ουρανίων σφαιρών να σιωπώ.
----------------------------------------

Μου επιτρέπετε αγαπητοί μου φίλοι να υπογράψω ως εξής:
EDIT BY ΠΛΑΤΩΝΑΣ - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ - ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ - ΤΡΕΛΑΝΤΩΝΗΣ 15-1-11

Η διαδρομή είναι που φέρνει την ευτυχία, όχι ο προορισμός.
Το καφέ της χαράς, της αγάπης, της ζωής!

Edited by - trelantonis on 15/01/2011 17:49:37

15/01/2011, 18:22:33

Tρελαντωνη

Το ειπες καλα και με νοημα και με ριμα.Φαινεται η καλιεργεια του
πνευματος και οι αναζητησεις του.
Μπραβο,μου αρεσε!

Εκει στην υπογραφη σου,τουλαχιστον εμενα με τιμα,αλλα δεν θα
συμφωνουσα.Μαλλον εννοεις οτι εμεις σου δωσαμε την κλωτσια,να παρει
μπρος η μηχανη σου.
Ναι αλλα το εργο ειναι ολο δικο σου,φιλε και ετσι θα παραμεινει.
Εμεις μια κλωτσια δωσαμε,θα μπορουσαμε καλλιστα να σπασουμε τα ποδια μας και τιποτα περισσοτερο.
Τα πνευματικα δικαιωματα ειναι το μονο πραγμα που μας ανηκει
σε αυτη τη ζωη και το μονο που παιρνουμε μαζι μας,φευγοντας.

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Σουρης.

15/01/2011, 19:10:31

Τρελαντωνης

Σκέψεις και λογισμούς
συνέχεια κάνει ο νούς
μήπως και βγεί μιαν άκρη,
μα η ματιά μου η αγνή
θωρεί μια πλάνη διαρκή
μόνο γεμάτη δάκρυ.
.................

Υπάρχει κάτι άλλο που δεν είπα εκεί,
Οι λόγοι πολλοί και κατανοητοί,
δεν είμαι εσείς, και εσείς εγώ,
για αυτο το λόγο, τα γράφω εδώ.

Οι σκέψεις που φτάνουν διαρκώς,
μετάφραση πόνου είναι και αυτός,
κρυφος ειν αυτός, η φανερος,
του ανολοκληρωμενου!

Συνείδηση βρες, στιγμή με στιγμή,
και δεστες σαν ναταν μια κλωστή,
με αγνωτητα της ματιας σου,
Δες ( δεσε) το όλο στην καρδιά σου!

Έτσι τρελαντωνη μου καλε,
Νικόμαχε δημιουργε
Κηφεα της ψυχής μου
τι άλλο να απομένει?

Η σκέψη, τη θέση της να βρει,
γιατί έτσι όπως εμαθε να λειτουργεί,
γρήγορα η αργά συγκρούεται,
Είναι έξω μας, και όχι μέσα!

Το πιασες φίλε μου αυτο?
Τι είναι λοιπόν καλο, και τι κακό...
σαν ακατάπαυστα λειτουργεί,
στη θέση του, κάτι δεν είναι!
.......

Φιλαράκια,
Θα έγραφα πολλά ακόμα,
μα είμαι καλεσμένος για πίτσα..

Άλλη ώρα!

15/01/2011, 19:14:44

Φίλε Τρελαντώνη

Το μόνο που μπορώ να πω αυτή τη στιγμή, είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ γι' αυτά που μας προσφέρεις και να αναρτήσω για ακόμη μια φορά το εξαίρετο πόνημά σου ! :

Γνώσεις μαθαίνω πιο πολλές
για μυστικά κρυμμένα,
κρυφά και φανερά
όλα μαζί είν' Ένα.

Μα εκείνοι φεύγουν
ένας-ένας και όλοι μαζί,
κι η φωνή τους στο νού μου
παύει να ηχεί.

Μου επιτρέπετε αγαπητοί μου φίλοι να υπογράψω ως εξής:
EDIT BY ΠΛΑΤΩΝΑΣ - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ - ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ - ΤΡΕΛΑΝΤΩΝΗΣ 15-1-11

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

16/01/2011, 07:22:02

Λίγα ακόμα,

Αυτο που χρειάζεται να αναρωτηθεις, δεν είναι τόσο, το γιατί σκέπτεσαι αδιάκοπα, το γιατί σπαταλας συνεχώς την ενεργια σου, ούτε και να εξετάσεις μεμονομενα κάθε μικρό μέρος της πισίνας.
Αν το πας ΚΑΤ εκεί, δεν φτάνουν 100 ζωές.

Εκείνο που χρειάζεται να ερευνησεις, είναι στο γιατί δεν είναι ο νους (πισινα) σταθερός.

Αυτο στον στίχο πιο πάνω στο αναφέρω,
Ο ΣΤΑΘΕΡΌΣ ΝΟΥΣ, είναι η αγνωτητα της ματιας σου,
η αγνωτητα του ακουσματος, στιγμή με στιγμή.
(τα εργαλεία σου)
Αυτή η δράση απο Μονή της, είναι στο βάθος της συνηδεισης,
είναι στην καρδιά σου.

Η πλάνη, είναι στην επιφάνεια. Σκέψεις που φτάνουν ακατάπαυστα, είναι μερικοτητες, δημιουργούν πλάνη, σύγκρουση, συγχυση, συσκότιση, ύβρη, βία.

Όταν ο νους γίνει Ένα με την καρδιά,
Στη θέση της μηχανικής σκέψης, και της πλάνης,
έχουμε δημιουργική Σκέψη,
έχουμε ποίηση,

Έχουμε νοηση, και αγάπη.

16/01/2011, 12:36:12

ΠΛΑΤΩΝΑ

Ευχαριστω.
Με δυο λεξεις επιβεβαιωνεις τα οσα καταθετω,μερες τωρα.
ΣΤΑΘΕΡΟ ΝΟΥ και ΕΝΕΡΓΗ ΣΚΕΨΗ.

Και να προσθεσω,ζητωντας την γνωμη σου.

Οταν ο σταθερος νους και η ενεργη σκεψη,δεν μπορουν να δωσουν απαντησεις,μεσα μας,σε μας τους ιδιους.Οταν συνανταμε τοιχο
απροσιτο,δεν μπορουμε να τα πιανουμε ολα.Ου τα παντα τοις πασι ρητα.

Τοτε τι κανουμε?
Ενεργοποιουμε την δικλειδα ασφαλειας του μεγαλου δασκαλου?
Εν οιδα,οτι,ουκ οιδα?
Μηπως παιρνουμε αυθαιρετη σταση και λεμε,αυτο ειναι ετσι,επειδη εμεις το νομιζουμε,ετσι?

Εγω προτιμω την δικλειδα ασφαλειας.
Εσυ?

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Σουρης.

16/01/2011, 13:46:30

Νικομαχος

......................
ΠΛΑΤΩΝΑ
Ευχαριστω.
Με δυο λεξεις επιβεβαιωνεις τα οσα καταθετω,μερες τωρα.
ΣΤΑΘΕΡΟ ΝΟΥ και ΕΝΕΡΓΗ ΣΚΕΨΗ.

Και να προσθεσω,ζητωντας την γνωμη σου.

Τοτε τι κανουμε?

Ενεργοποιουμε την δικλειδα ασφαλειας του μεγαλου δασκαλου?
Εν οιδα,οτι,ουκ οιδα?
Μηπως παιρνουμε αυθαιρετη σταση και λεμε,αυτο ειναι ετσι,επειδη εμεις το νομιζουμε,ετσι?

Εγω προτιμω την δικλειδα ασφαλειας.
Εσυ?
...........................

Δυπλα στην πισίνα, (για να μην ενοχλούν) ανοίγεις μια μικρότερη.
Την ονομαζεις ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΑ.
Σε ότι δεν έχεις απάντηση, κανεις μεταφορά.

Είναι σπουδαίο να μην μπλεχτουν σε μηχανικοτητα, γιατί θα δημιουργήσουν με το χρόνο συνήθεια, εξάρτηση, η και πρόβλημα.
Διλαδη η πισίνα, ειναι πιθανον και ειναι σε θεση να λειτουργεί, προσπαθοντας να δώσει απάντηση σε κάτι, που πιθανόν δεν έχει τέτοια,(απαντηση)
μα κάθε τι που θα συναντά, θα το βλέπει η και μεταφράζει σαν προέκταση, η σαν αιτία, του αναπαντητου!

Προσωπικά, οι απαντήσεις κάποια στιγμή φθάνουν.

Για τα του χρόνου, η αλήθεια τους, έχει ελευθερωτικο χαρακτήρα, για τα μεταφυσικά, συνήθως είναι Οραματα, μεταξυ ξυπνου και ύπνου, η και ονειρα.

Ότι και να είναι, δεν εστιαζομαι.

Η δικλειδα ασφαλείας που ονομαζεις, (του Ωκεανού) είναι η μεγαλυτερη σταθερότητα,
γιατί εκεί απλά, δεν υπάρχουν ερώτησεις.

Οι ερωτήσεις προέρχονται και ειναι όλες, στην πισσινα.

16/01/2011, 14:36:44

Φίλε Πλάτωνα, δεν έχω απαντήσει, μέχρι τώρα, σε αυτά που αναφέρεις, γιατί προσπαθώ να ξεκαθαρίσω μέσα στο μυαλό μου τις έννοιες : "Σταθερός νους" και ¨δημιουργική σκέψη".

quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ : Προσωπικά, οι απαντήσεις κάποια στιγμή φθάνουν.

Αυτό πιστεύω και εγώ.

Θέλω τη γνώμη σου στο εξής : Η απασχόληση ενός ανθρώπου με την επιστήμη και η ενημέρωση του για την πρόοδό της, στις διάφορες αναζητήσεις της, απαιτεί τις περισσότερες φορές μια αρκετά μεγάλη ανάλωση πνευματικής ενέργειας. Μήπως αυτή η ασχολία του ατόμου, τελικά είναι μια επιφανειακή πλάνη, που οφείλεται σε σκέψεις που φτάνουν ακατάπαυστα και αποτελούν μερικότητες που οδηγούν σε σύγκρουση, συγχυση και συσκότιση ;

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

trelantonisΜέλος

16/01/2011, 15:10:13

Για χθες τα είπες όλα εσύ Νικόμαχε όπως είναι. Είσαι μες στο μυαλό μου.

Κηφέα, σ' ευχαριστώ. Έχω την αίσθηση ότι την εξέλιξη μας στην πορεία της την βοηθά ο νόμος του σύμπαντος του "δούνε και λαβείν" (the law of giving and receiving). Νομίζω πως τώρα αυτές τις μέρες που το κάνω πράξη (χωρίς φόβο μη με πουν τρελό όπως σ' άλλες συζητήσεις εκτός internet) κατανοώ σε λίγο μεγαλύτερο βάθος αυτό το νόμο. Δίνω στο σύμπαν και λαμβάνω απο το σύμπαν. Οι προσεγγίσεις στα επιστημονικά θέματα με τη δική σου ματιά και τον τρόπο έκφρασης είναι πράγματι εξαίρετες.

Πλάτωνα, αφήνω τα λόγια σας να ενσταλαχθούν μέσα στο είναι μου απο τη στιγμή που τα διαβάζω.
("προσπαθώ" να δίνω χρόνο στον εαυτό μου να εμβαθύνει στα λόγια αυτά και όχι μόνο νοητικά.
Αλλά πολλές φορές παρασύρομαι στα μεμονωμένα κομμάτια του νού.
Εσείς με βοηθάτε με το να μου δείχνετε όχι μόνο ότι πρέπει να επανέλθω αλλά και το πως.)

Απο τη στιγμή που διάβασα αυτά που έγραψες έχει επικεντρωθεί το μυαλό μου σ' αυτό που περιγράφεις και στο τελευταίο σχόλιο αλλά και στο ποιητικό. (μου το λέει και ο Νικόμαχος)

Νομίζω πως μου εξηγείς και ταυτόχρονα μου υπενθυμίζεις ότι η ζωή είναι ένα μυστήριο για να το ζήσω, δεν είναι ένα πρόβλημα για να το καταλάβω και να το λύσω εστιάζοντας στα κομμάτια της πισίνας ψάχνοντας να βρώ τη λύση.

-------------------------------------------------------------------
Πλάτωνας
Εκείνο που χρειάζεται να ερευνησεις, είναι στο γιατί δεν είναι ο νους (πισινα) σταθερός.

Η πλάνη, είναι στην επιφάνεια. Σκέψεις που φτάνουν ακατάπαυστα, είναι μερικοτητες, δημιουργούν πλάνη, σύγκρουση, συγχυση,

συσκότιση, ύβρη, βία.
-------------------------------------------------------------------
Να δώσω ένα παράδειγμα και πες μου αν το νοιώθω καλά.
Είναι σαν το μάτι του κυκλώνα.
Στο κέντρο του κυκλώνα επικρατεί-συμβαίνει ηρεμία, σταθερότητα.
Στην περιφέρεια που εξελίσσεται ο στροβιλισμός, εκεί γίνεται ο μέγας χαμός.
Αν πορεύομαι στο κέντρο του κυκλώνα, βρίσκω ολοκληρωτική γαλήνη, ηρεμία.
Αν βγώ απο το κέντρο του, τότε με παίρνει και με σηκώνει και χάνομαι μες στο στροβιλισμό.
Και τώρα αυτή τη στιγμή που κάθομαι και αναλύω με παράδειγμα αυτό που γράφεις και αυτό κολπάκια και παιχνιδάκια του δικού μου νού είναι. Κυνηγάει το γιατί συμβαίνει έτσι μέσα στα κομμάτια.
Κάπου είχα ακούσει την φράση: "Όταν αναλύεις, παραλύεις".

Προς την κατεύθυνση αυτή της σταθεροποίησης του νού και της επανένωσης του με την καρδιά, μέσα απ' όλα αυτά που γράφετε και με τον ποιητικό λόγο, νομίζω πως αρχίζω να αντιλαμβάνομαι ότι βοηθά το χιούμορ γενικά αλλά και ειδικά με τον ίδιο μας τον εαυτό, η ποίηση και η έκφραση μας μέσω αυτής, ο χορός, η μουσική, ο περίπατος στην εξοχή κοντά στη φύση, η ενατένιση της θάλασσας και της κίνησης της (το νερό και οι κυματισμοί του) εως τα βάθη του ορίζοντα.

Η διαδρομή είναι που φέρνει την ευτυχία, όχι ο προορισμός.
Το καφέ της χαράς, της αγάπης, της ζωής!

Edited by - trelantonis on 16/01/2011 15:12:11