- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Και να απομυθοποιησω λιγο την κουβεντα, αναρωτιεμαι κατα ποσο ολα αυτα ειναι μονο παιχνιδι εξουσιας, ενδεδυμενο με μπολικη δοση μυστηριου, έτσι για να μην μας παρουν χαμπαρι βρε αδερφε, και να κινουμε τα νηματα αθεατοι......
Καλέ μας φίλε, δεν τα λένε έτσι απότομα αυτά. Με το μαλακό… Ξέρεις τι μου θύμισες, σαν να βλέπεις μια κινηματογραφική ταινία μυστηρίου και ξαφνικά κάποιος να σου σφυρίζει τη λύση του αινίγματος, πριν η ταινία φτάσει ούτε καν στη μέση.
Ας βάλω καμιά περισπωμένη να εκτονωθώ, Château d’être.
Είναι ευχάριστο που η συζήτηση έχει ζωηρέψει. Λοιπόν:
Κυνικέ, μην υποτιμάς τον Ανέσπερο Φοίνικα, δεν είμαστε ο ίδιος.
Οι κύκλοι των Ναϊτών προκύπτουν από ένα βιοτέχνη, μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή το όνομά του αλλά σου το υπόσχομαι. Έχει γίνει και μια έρευνα με πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα, στην περιοχή του Λανγκντόκ (Γαλλία), κατ’ εξοχήν ναϊτικό τόπο αλλά και τόπο των Καθαρών… Άλλη πονεμένη ιστορία και άλλο παρακλάδι του θέματος. Γειτονιά, βέβαια, της Ρεν λε Σατώ.
Πάντως δεν θα τα χαλάσουμε στο μέτρημα, το ότι υπήρχαν εσωτερικοί και εξωτερικοί κύκλοι είναι αυτονόητο. Συμβαίνει και στα καλύτερα Τάγματα.
Η εκδοχή ότι οι Ναΐτες δεν έψαχναν τίποτα δεν πείθει κανέναν. Πάντως, ακόμα και αν δεχθούμε ότι πραγματικά πήγαν εκεί κάτω με ηρωική διάθεση να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους υπέρ πίστεως, σίγουρα κάτι τους προέκυψε που τους έβαλε σε άλλη ρότα.
Για να αφήσω τους γρίφους στην άκρη, αγαπητέ φίλε, η υπονοούμενη «θηλυκή μορφή» όχι, δεν ήταν η Παναγία (την οποία οι Ναΐτες σέβονταν δεόντως, αλλά… απλώς ως Παναγία) αλλά η Μαρία Μαγδαληνή, με την οποία είχαν μια άλφα ψύχωση. Η άλλη τους ψύχωση λεγόταν Ιωάννης, εξ ου και οι συμβολισμοί με τα κομμένα κεφάλια. (Για το φίλο μας τον Bran δεν ξέρω να σου πω, όμως οι Ναΐτες ήταν γαλλικής κατασκευής και όχι κελτικής. Από την άλλη μεριά πάλι τίποτα δεν αποκλείεται, γιατί ψιθυρίζεται ότι το διοικητικό συμβούλιο ήταν (και;) βόρειας προέλευσης.)
Το τρίπτυχο Ιωάννης – Ιησούς – Μαρία Μαγδαληνή ήταν κορυφαίο στους Ναΐτες, η δε Μαρία Μαγδαληνή πρωταγωνίστρια μιας ολόκληρης κοσμοθεωρίας. Κάποια στιγμή πρέπει να μας τα πει ο Λεονάρντο ντα Βίντσι ή, ακόμα καλύτερα, ο Oculatis Abis.
Οι Ναΐτες δεν ασχολούνταν αποκλειστικά με τις Σταυροφορίες, γιατί το γράφεις αυτό; Ασχολήθηκαν ενίοτε από σπόντα, όμως είχαν άλλα χόμπυ.
Δεν ξέρω ούτε εβραϊκά ούτε κουμρανικά για να σχολιάσω τα ευρήματα του Σόνφηλντ. Για τη γραφή του «Σοφία», τι να σου πω… Μπορεί οι άνθρωποι να ήταν ανορθόγραφοι. J Ή, βέβαια, μπορεί έτσι να τον βόλεψε το Σόνφηλντ, πολλές φορές δημιουργούμε μια θεωρία τραβώντας την απ’ τα μαλλιά. Δεν κάνω κριτική στον άνθρωπο με αυτό που γράφω, άλλωστε η επιστημονική του γνώση είναι σεβαστή. Όμως η «έτσι μου αρέσει» τεκμηρίωση είναι ένας παράγοντας πανταχού παρών στην εξέταση της ναϊτικής περίπτωσης.
quote:
Γιατί λοιπόν, κάποιοι έπρεπε να δημιουργήσουν κάποια δεδομένα; Μήπως για να σβήνουν αιωνίως τα πραγματικά ίχνη;
Έλα ντε!
Ο φίλος μας ο Μπαφομέ είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία, αλλά αν δεν απατώμαι δεν υπήρξε εμβόλιμος στους Ναΐτες, μόνοι τους τον αποδέχθηκαν.
Υποτίθεται ότι έδωσαν και εξηγήσεις στους ιεροεξεταστές, αλλά α. Ή οι Ναΐτες δεν θέλησαν να αποκαλύψουν τις μύχιες τους πεποιθήσεις β. Ή τις αποκάλυψαν και οι ιεροεξεταστές δεν κατάλαβαν (ή δεν θέλησαν να καταλάβουν) γ. Ή κατάλαβαν αλλά δεν θέλησαν να καταλάβει και ο υπόλοιπος κόσμος!
Έχουμε αφήσει στις εκκρεμότητες τον όρκο των Ναϊτών. Τι να πρωτογράψουμε…
quote:
Περισσότερη Μαγδαληνή σε λίγο, φίλτατε Oculatis Abis. Και black Madonnas και απ’ όλα. Τι θα έλεγες να μας έγραφες κάτι; (Σιγά-σιγά όμως, μη μας έρθει ξαφνικό.)
Μα είναι γνωστό πως η λατρεία της Μαύρης Μαντόννας είναι η κεκαλυμμένη λατρεία της Ίσιδας. Κάτω από τη μύτη του Βατικανού, οι ακόλουθοι της Ίσιδας έδιναν ένα ηχηρό μήνυμα! Υπάρχουν πάνω από 500 ναοί στην Ευρώπη με τέτοια αγάλματα. Μάλιστα, μερικοί μοναχοί όταν ρωτήθηκαν για το χρώμα των αγαλμάτων, υποβιβάζοντας εαυτούς είπαν πως το χρώμα προέκυψε από την κάπνα των κεριών! Έλα όμως που τα μάτια και τα δόντια παρέμειναν λευκά!
Νeed I say more?
quote:
η δε Μαρία Μαγδαληνή πρωταγωνίστρια μιας ολόκληρης κοσμοθεωρίας. Κάποια στιγμή πρέπει να μας τα πει ο Λεονάρντο ντα Βίντσι

Όλα φαίνονται φυσιολογικά έτσι; Κι όμως...

Guess who...

Edited by - Oculatis Abis on 01/07/2004 13:16:56
Μια καλύτερη απόδοση:
Η Μαρία Μαγδαληνή και ο Ιησούς γέρνουν τα σώματά τους ο ένας από τον άλλο, σχηματίζοντας ανάμεσά τους ένα V που είναι το αρχαίο σύμβολο του δισκοπότηρου και του θηλυκού (σε αντίθεση με το Λ που είναι το σύμβολο του αρσενικού). Επίσης με τα χέρια τους σχηματίζουν το γράμμα Μ που σημαίνει "Magdalene" αλλά και "Matrimonio" (γάμος).
A tip for the uninitiated: a first glance is always a first glance...

Και επειδή a first glance is always a first glance, επίτρεψέ μου να προσθέσω και κάποια άλλα που σχολιάζουν οι ερευνητές:*
- Στο Μυστικό Δείπνο (ή Τελευταίο Δείπνο) ο Ιησούς, ως γνωστόν, ευλόγησε τον άρτο και τον οίνο και είπε «Αυτό είναι το σώμα μου και το αίμα μου». (Και ακολούθησε και ο Κήπος της Γεθσημανή όπου ο Ιησούς είπε «Ας απέλθει από εμένα αυτό το ποτήρι», και ακολούθησε και η Σταύρωση όπου το αίμα του Ιησού συλλέχθηκε στο θρυλικό δισκοπότηρο…) Στον πίνακα, όμως, ούτε κρασί φαίνεται ούτε πολλοί άρτοι είναι κομμένοι. Πώς αντιλήφθηκε λοιπόν ο ντα Βίντσι το θέμα, ότι δεν έγινε η συμβολική τελετουργία της αρτοκλασίας; Τι εννοεί;
- Παρά το ότι ο Ιωάννης ήταν ο αγαπημένος του Ιησού και ο εκ δεξιών, ο ντα Βίντσι τον απεικονίζει να γέρνει από το άλλο μέρος. Και ναι λοιπόν, αν και ο Ιωάννης ήταν νέος και ωραίος, γιατί ο ντα Βίντσι του δίνει τόσο έντονα θηλυκά χαρακτηριστικά; Γιατί, όπως μας έχει ήδη πει ο Ο.Α., δεν είναι ο Ιωάννης αλλά η Μαρία Μαγδαληνή. Λεπτά χέρια, εκλεπτυσμένα χαρακτηριστικά, γυναικείος κόρφος, περιδέραιο, ωραία φορεσιά.
- Και μάλιστα, η φορεσιά είναι συμπληρωματική εκείνης του Ιησού: Ενώ ο Ιησούς φοράει κυανό μανδύα και κόκκινο χιτώνιο, η Μ.Μ. φοράει κόκκινο μανδύα και κυανό χιτώνιο, στην ίδια ενδυματολογική αντίληψη.
- Ο Ιησούς και η Μ.Μ. δείχνουν απορροφημένοι από τις σκέψεις τους. Μήπως η απόσταση που ο ντα Βίντσι έχει δώσει μεταξύ τους συμβολίζει τον επικείμενο χωρισμό τους;
- Προς τα δεξιά του πίνακα (όπως τον βλέπουμε), ένας γενειοφόρος (o προτελευταίος) έχει στρέψει τελείως την πλάτη του στον Ιησού για να μιλήσει στον τελευταίο μαθητή του τραπεζιού. Λέγεται ότι στα χαρακτηριστικά του μαθητή αυτού (που πρέπει να είναι ο Θαδδαίος ή ο Ιούδας) ο ντα Βίντσι έδωσε τα δικά του. Αλλά γιατί ο ντα Βίντσι τοποθέτησε έτσι τον εαυτό του τόσο μακριά από τον Ιησού;

- Ένα απροσδιόριστο χέρι τείνει ένα μαχαίρι προς το στομάχι ενός μαθητή, λίγο αριστερότερα από τη Μ.Μ. Παραδόξως, η λεπτομέρεια αυτή έχει μείνει ασχολίαστη από τους μελετητές του ντα Βίντσι.
Με δεδομένη τη χριστιανική πίστη του ντα Βίντσι, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο ζωγράφος μέσα από το συγκεκριμένο του έργο του προσπαθεί να μεταδώσει κάποια άλλα νοήματα για όσους μπορούσαν, ή θα μπορούσαν στο μέλλον, να τα αντιληφθούν.
Σύμφωνα με τους ίδιους ερευνητές* και με πειράματα που έκαναν, η θρυλική «Σινδόνη του Τορίνο» δεν είναι παρά μια «πρωτόγονη» φωτογραφία που απεικονίζει ποιον άλλον, τον ίδιο τον ντα Βίντσι! (Καλά ντε, μην κυνηγάτε εμένα.)
Στον πίνακα επίσης, οι κινήσεις των χεριών είναι πολύ εύγλωττες… Αλλά μπορούμε να συνεχίσουμε.
Kynikos, ο κύριος μη-μου-τους-κύκλους-τάραττε λέγεται Jean Robin, ένας άλλος λέγεται Georges Cagger, ένας άλλος Graham Hancock… Όλοι προσπαθούν να τετραγωνίσουν λογικά τους κύκλους και δεν τα καταφέρνουν.
Σημειώνω και ένα σύνδεσμο, αν θέλετε να δείτε πώς ήταν το έργο με τα σημάδια του χρόνου και πώς αποκαταστάθηκε πρόσφατα.
http://news.bbc.co.uk/1/hi/entertainment/352265.stm
_____________________
* The Templar Revelation, Lyn Picknett & Clive Prince

Αν θέλετε να μελετήσετε περισσότερα, σημειώνω τη διεύθυνση:
http://www.crusader.dial.pipex.com/nddf/index.shtml
Κάτι λέγαμε και για Black Madonnas… Μαρία Μαγδαληνή… Ίσιδα… Αθηνά…
Ιδού μία:

Από τον ίδιο ναό, παρακαλώ.
Και ποιος τον έχτισε το ναό;
Και ποιος ήταν ο Jean Cocteau;
Και γιατί λέγεται Jean;
quote:
Και γιατί λέγεται Jean;
Φίλτατε Spiral, μήπως το παρακάνουμε;
quote:
Και να απομυθοποιησω λιγο την κουβεντα, αναρωτιεμαι κατα ποσο ολα αυτα ειναι μονο παιχνιδι εξουσιας, ενδεδυμενο με μπολικη δοση μυστηριου, έτσι για να μην μας παρουν χαμπαρι βρε αδερφε, και να κινουμε τα νηματα αθεατοι......
Φίλοι μου, συγγνώμη αν θα σας στεναχωρήσω, αλλά ότι ψάχνει κάποιος βρίσκει...
...και ανάλογα με την κοσμοθέασή του αντιλαμβάνεται τα πάντα.
Ας μην ξεχνάμε, ότι όποιοι δεν μπορούν να βρουν το όποιο εσωτεριστικό μήνυμα, ε, θα προβάλλουν τα όποια εξωτερικά στοιχεία. Δεν είναι λογικό;
quote:
Ο φίλος μας ο Μπαφομέ είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία, αλλά αν δεν απατώμαι δεν υπήρξε εμβόλιμος στους Ναΐτες, μόνοι τους τον αποδέχθηκαν.
Τον αποδέχθηκαν άραγε, αγαπητέ μου ή αυτό έχουμε μάθει εμείς;
quote:
Στον πίνακα, όμως, ούτε κρασί φαίνεται ούτε πολλοί άρτοι είναι κομμένοι. Πώς αντιλήφθηκε λοιπόν ο ντα Βίντσι το θέμα, ότι δεν έγινε η συμβολική τελετουργία της αρτοκλασίας; Τι εννοεί;
Αν σταθούμε πολύ, στο τί μπορεί να εννοεί ο Da Vinci, φοβάμαι ότι θα χάσουμε το τραίνο και θα πρέπει να περιμένουμε το επόμενο... Ό,τι πείτε εσείς οι άντρες! ![]()

"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
quote:
Στον πίνακα, όμως, ούτε κρασί φαίνεται ούτε πολλοί άρτοι είναι κομμένοι. Πώς αντιλήφθηκε λοιπόν ο ντα Βίντσι το θέμα, ότι δεν έγινε η συμβολική τελετουργία της αρτοκλασίας; Τι εννοεί;
Μα πολύ απλά ήθελε να τονίσει πως δεν υπήρχε πραγματικό δισκοπότηρο (ως σκεύος). Το Δισκοπότηρο ήταν η Μαγδαληνή!
quote:
- Και μάλιστα, η φορεσιά είναι συμπληρωματική εκείνης του Ιησού: Ενώ ο Ιησούς φοράει κυανό μανδύα και κόκκινο χιτώνιο, η Μ.Μ. φοράει κόκκινο μανδύα και κυανό χιτώνιο, στην ίδια ενδυματολογική αντίληψη.
Μία ακόμη εφαρμογή του Yin-Yang
quote:
- Ένα απροσδιόριστο χέρι τείνει ένα μαχαίρι προς το στομάχι ενός μαθητή, λίγο αριστερότερα από τη Μ.Μ. Παραδόξως, η λεπτομέρεια αυτή έχει μείνει ασχολίαστη από τους μελετητές του ντα Βίντσι.
Να συμπληρώσω πως το χέρι που κρατά το μαχαίρι δεν ανήκει σε κανέναν μαθητή (για μετρήστε τα χέρια αυτών που βρίσκονται στο επίμαχο σημείο...)
quote:
Και ποιος ήταν ο Jean Cocteau;
Ένας από τους τελευταίους Μάγιστρους του Τάγματος της Σιών. Και βέβαια ας μην παραβλέψουμε το μεγαλοπρεπές Μ πάνω στο βωμό, όπως και το V ως σύμβολο του θηλυκού (μήτρα)
Η εικόνα του Spiral είναι χαρακτηριστική.
Άλλο ένα τεστ:

Σας θυμίζει τίποτα; Yep, you've guessed it!!
Όσο για το ναό της Notre Dame, ποιά ήταν η Notre Dame;;; Yep, you've guessed that too!!

Καλή μας Zadok, μπορεί να το παρακάνουμε... Και τι μ’ αυτό;
Χωρίς τις υπερβολές της δεν θα ήταν τόσο γοητευτική η ιστορία των Ναϊτών.
Τώρα όμως ας το πάρει κι αυτό το ποτάμι, ας θυμίσω ότι επικεφαλής του Prieuré (τι ωραία, έβαλα τόνο) de Sion, σύμφωνα πάντα με τις υπερβολές, ήταν 45 Γιάννηδες. Μόλις απερχόταν ο ένας Ιωάννης, τον αντικαθιστούσε ο επόμενος. Ακόμα κι αν το όνομά του δεν ήταν Ιωάννης, Ιωάννης μετονομαζόταν. Αν δεν λέγεσαι Ιωάννης δεν βλέπεις προκοπή σ’ αυτό το Τάγμα ως μάγιστρος. Ο ακόλουθος πίνακας το αποδεικνύει:
1. Jean de Gisors (1188-1220)
2. Marie de Saint-Clair (1220-1266)
3. Guillaume de Gisors (1266-1307)
4. Edouard de Bar (1307-1336)
5. Jeanne de Bar (1336-1351)
6. Jean de Saint-Clair (1351-1366)
7. Blanche d'Evreux (1366-1398)
8. Nicolas Flamel (1398-1418)
9. Rene d'Anjou (1418-1480)
10. Iolande de Bar (1480-1483)
11. Sandro Filipepi (1483-1510)
12. Leonardo da Vinci (1510-1519)
13. Charles III (Duke of Bourbon-Montpensier) (1519-1527)
14. Ferdinand de Gonzague (1527-1556)
15. Michel de Notre-Dame AKA Nostradamus(1556-1566)
16. Duc de Longueville & Nicolas Froumenteau (1566-1575)
17. Louis de Nevers (1575-1595)
18. Robert Fludd (1595-1637)
19. Johann Valentin Andrea (1637-1654)
20. Robert Boyle (1654-1691)
21. Isaac Newton (1691-1727)
22. Charles Radclyffe (1727-1746)
23. Charles de Lorraine (1746-1780)
24. Maximillian de Lorraine (1780-1801)
25. Charles Nodier (1801-1844)
26. Victor Hugo (1844-1885)
27. Claude Debussy (1885-1918)
28. Jean Cocteau (1918-1963)
Και ποίος ήτο ο ρόλος του πάπα Ιωάννη XXIII;
Και η πλήρης επωνυμία του αινιγματικού Τάγματος –λέγε με και Sionis Prioratus– είναι Prieuré du Notre Dame du Sion; Ποιας Notre Dame;
Σου αφιερώνω και κάτι που μου άρεσε:
«Η γνώση της ιστορίας μέσω της… φαντασίας είναι μια σοβαρή μαθησιακή μέθοδος καθώς δίνει τη δυνατότητα της προσέγγισης των ιστορικών πεπραγμένων –λεπτομέρειες που συχνά βοηθάνε στην αποκάλυψη κρυμμένων πραγματικοτήτων– και της εύστοχης ερμηνείας τους.»
Κ. Ι. Τσαούσης, από την εισαγωγή στον «Ιβανόη», Καλέντης (πολύ καλή έκδοση).
Επιπλέον, ως extra bonus, σου/σας αφιερώνω και ένα cool link
http://www.worldhistory.com/wiki/P/Priory-of-Sion.htm
διότι τη βλέπω την Αρκαδία να έρχεται, φαίνεται στον ορίζοντα.
Καλό μήνα! ![]()


"Virtus Junxit Mors Non Separabit" (Whom virtue unites, death will not separate)
Edited by - Zadok on 02/07/2004 04:29:42
"Φίλοι μου, συγγνώμη αν θα σας στεναχωρήσω, αλλά ότι ψάχνει κάποιος βρίσκει...
...και ανάλογα με την κοσμοθέασή του αντιλαμβάνεται τα πάντα.
Ας μην ξεχνάμε, ότι όποιοι δεν μπορούν να βρουν το όποιο εσωτεριστικό μήνυμα, ε, θα προβάλλουν τα όποια εξωτερικά στοιχεία. Δεν είναι λογικό;"
Όντως,
Και αυτη ειναι και η αξια της κουβεντας,
Ότι δηλαδη δεν βαζουμε παρωπιδες ο καθενας στην δικια του κοσμοθεαση, αλλα μπαινουμε στον κοπο να διαβασουμε και πως βλεπουν τα πραγματα οι αλλοι.
Ειτε τα βλεπουν πιο εσωτεριστικα ειτε πιο εξωτεριστικα (ας μου επιτραπει ο ορος)
Έτσι δεν ειναι;
