- Η ανθρώπινη...πολύ ανθρώπινη φύσις του Ιησού - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Κατά πόσο όμως, ο ίδιος ο Ιησούς τηρούσε αυτά που δίδασκε στους άλλους ως απαραίτητα για τη «σωτηρία» τους; Κατά πόσο η πραγματικότητα συμφωνεί με το προφίλ του αγαθού, ηθικού και σοφού διδασκάλου το οποίο φιλοτέχνησαν οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς;
Η απάντηση δίνεται μέσα από τα κείμενα της ΚΔ, τα οποία –σημειώνω- για την χριστιανική εκκλησία είναι θεόπνευστα, δηλαδή αδιαμφισβήτητα!
Διευκρινίζω ότι κατά τη γνώμη μου η αξιοπιστία των κειμένων της ΚΔ είναι προβληματική, πολύ δε μάλλον η θεοπνευστία της. Άλλωστε κανείς από τους συγγραφείς των βιβλίων της δεν είχε προσωπικά γνωρίσει τον Ιησού, εκτός ίσως από τον συγγραφέα του λεγόμενου «Κατά Ιωάννη» Ευαγγελίου, που πάντως δεν είναι ο μαθητής Ιωάννης και των επιστολών του Πέτρου που προφανέστατα έχουν υποστεί παρεμβάσεις και μεταγενέστερες προσθήκες. Το γεγονός όμως είναι ότι για τους χριστιανούς, τα κείμενα αυτά είναι ιερά και συνεπώς δικαιούμαστε να στηριχτούμε σ’ αυτά για την εξαγωγή, όχι ιστορικών βέβαια, αλλά θεολογικών συμπερασμάτων.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με ένα θέμα που αφορά στην χριστιανική αγάπη. Έχει γίνει παροιμιώδης η διδασκαλία του Ιησού προς τον πλησίον, προς τον αδελφό, ακόμα και προς τον εχθρό. Παραδείγματα από την ΚΔ άφθονα. Σταχυολογώ πρόχεορα:
Λουκ. 6:27 ἀλλὰ ὑμῖν λέγω τοῖς ἀκούουσιν, ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς,
Λουκ. 6:35 πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανίζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες· καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς.
Μτθ. 5:34 ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως· μήτε ἐν τῶ οὐρανῶ, ὅτι θρόνος ἐστὶν τοῦ θεοῦ·
Ο ίδιος όμως ο Ιησούς δεν δείχνει και τόσο βέβαιος για όσα διδάσκει:
Μτθ.12:34 γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ. (ομιλών για τους γραμματείς και φαρισαίους)
Μτθ. 15:7 ὑποκριταί, καλῶς ἐπροφήτευσεν περὶ ὑμῶν ἠσαΐας λέγων (επίσης για τους γραμματείς)
Μτθ. 23:33 ὄφεις γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης; (ομοίως)
Μαρκ. 7:25 ἀλλ᾽ εὐθὺς ἀκούσασα γυνὴ περὶ αὐτοῦ, ἧς εἶχεν τὸ θυγάτριον αὐτῆς πνεῦμα ἀκάθαρτον, ἐλθοῦσα προσέπεσεν πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ·
7:26 ἡ δὲ γυνὴ ἦν ἑλληνίς, συροφοινίκισσα τῶ γένει· καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα τὸ δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτῆς.
7:27 καὶ ἔλεγεν αὐτῇ, ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τὰ τέκνα, οὐ γάρ ἐστιν καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ τοῖς κυναρίοις βαλεῖν.
7:28 ἡ δὲ ἀπεκρίθη καὶ λέγει αὐτῶ, κύριε, καὶ τὰ κυνάρια ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίουσιν ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν παιδίων.
7:29 καὶ εἶπεν αὐτῇ, διὰ τοῦτον τὸν λόγον ὕπαγε, ἐξελήλυθεν ἐκ τῆς θυγατρός σου τὸ δαιμόνιον. (Αυτή είναι η αγάπη του Ιησού προς τους «εχθρούς» - Έλληνες που αποκαλεί κυνάρια. Δέχεται να βοηθήσει την γυναίκα, αφού αυτή εξευτελίζεται μπροστά του αποδεχόμενη τον χαρακτηρισμό προκειμένου να σώσει το παιδί της)
Παρακαλώ τους φίλους -χριστιανούς και μη- να σχολιάσουν τα παραπάνω, αλλά να μη φτάσουμε πάλι σε κόντρες, ύβρεις και ανούσιες προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Open Mind for a different view
Φίλε arisseirios
Μάλλον βιάστηκες να ανοίξης το θέμα
Κάνε μια αναζήτησει και νομίζω οτι θα βρείς κάπου που να υπάρχει η παρόμοια κουβέντα
Η ΓΝΩΣΗ:ΑΓΙΟ ΔΙΣΚΟΠΌΤΗΡΟ
ΜΠΟΡΕΙς ΝΑ ΠΑΡΑΘΈΣΕΙΣ ΕΚΕΙ ΤΗς ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ
Φιλικά πάντα
Το παρελθόν είναι δάσκαλος του παρόντος και οδηγός του μέλλοντος
Άλλωστε δεν μ' ενδιαφέρει αν ο Ιησούς ήταν άγαμος ή όχι, ή αν έχει απογόνους. Εδώ δεν έχουμε αποδείξεις ότι υπήρξε καν. Γι' αυτό τόνισα ότι το ζήτημα με ενδιαφέρει όχι ιστορικά, αλλά θεολογικά. Ο Ψηλός ίσως καταλαβαίνει τι εννοώ...
Με την ανθρώπινη φύση δεν ασχολείται?